.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Ένας Άναρχος και Άπειρος Θεός, επιμένει και ρωτά...




Ένας Άναρχος και Άπειρος Θεός, ταυτόχρονα και τέλειος Άνθρωπος, ο Θεάνθρωπος Χριστός, επιμένει και ρωτά...

~ ''Σίμων Ιωνά, φιλείς Με;'' 

Ρωτά τον μαθητή Του Σίμωνα, τον ατελή, τον ασθενή, τον επαναστάτη, έναν ασήμαντο ψαρά της Γαλιλαίας, αν τον Αγαπά..! 

Τι γλυκό να σ΄αγαπούν, και να σου το λένε...

Θεική ανάγκη η Αγάπη αυτή, ολα τα νικά, ολα τα ανακαινίζει, κινεί τα σύμπαντα, αέναη γλύκα στήν καρδιά, ενα Φως που ρει... 

Χαρά σε κείνον που γεύτηκε την Θεική αυτή σχέση, τίποτα ποιά κτιστό, πεπερασμένο δεν χωρά. 

Είναι ο Αχώρητος που μεταμορφώνει κάθε λύπη σε χαρά.

Σ' αγαπάω Χριστέ μου... ψιθύρισε η καρδιά.