.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ομολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ομολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Οικουμενισμός, π.Αρσένιος Μπόκα ο θαυματουργός, Ο Οικουμενισμός οδηγεί στην Κόλαση

"Ὁ Oἰκουμενισμός; 
Εἶνε ἡ αἵρεσι ὅλων τῶν αἱρέσεων! 
Ἡ πτῶσι τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς ἰδίους της τοὺς ὑπηρέτες, τὰ ὄργανα τῆς Δύσης. 
Τὰ ἀποτελέσματά του εἶνε τὰ σάπια συντρίμμια ποὺ πέφτουν, ἀκόμα κι ἂν εἶνε ἐπίσκοποι, ἱερεῖς, μοναχοὶ ἢ λαϊκοί...
Ἂς ἐπιστρέψουμε στὴν ἁγία παράδοσι, στὰ δόγματα καὶ στοὺς κανόνες τῶν ἁγίων πατέρων, τῶν οἰκουμενικῶν Συνόδων. Διαφορετικά, θὰ πᾶμε στὴν κόλασι, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἐπισκόπων μας! 
Θεὸς φυλάξοι!"

π. Ἀρσένιος Μπόκα ο θαυματουργός (1910 - 1989)

«ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ…



ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΨΕΥΔΟΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ,ΠΟΥ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝ ΤΟΥ» 
( Α’Ιωανν.Δ’3)

-ΝΑΤΟ ΤΟ ΘΗΡΙΟ! « ΧΤΥΠΑ ΤΟ!»

-ΟΧΙ …ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ, ΝΑ ΠΑΜΕ ΓΥΡΩ-ΓΥΡΩ, ΓΙΑ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΘΟΥΜΕ… «ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ»!

- «Ε.Ε.Ι.Ι.»..ΝΑ ΤΟ ..ΘΑ ΜΑΣ ΦΑΕΙ ..ΧΤΥΠΑ ΤΟ, ΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;

-ΟΧΙ,ΝΑ ΠΑΜΕ ΓΥΡΩ-ΓΥΡΩ. 


Καταλάβατε; Δεν το λέμε ευθέως γιατί είναι λίγο …δηλαδή.. πολλή ντροπή.

Αδελφοί μου, όταν το «σπίτι μας» καίγεται, σπεύδουμε να σβήσουμε τη «φωτιά», δεν ασχολούμαστε με το αν «μπάζουν τα κεραμίδια νερό».

Και αφού «σβήσουμε τη φωτιά», τότε βλέπουμε και τα άλλα. 

Αλλοίμονο όμως στην περίπτωση της φωτιάς, που αν σπεύσουμε γρήγορα, μικρό κακό θα πάθουμε.

Αν όμως καθυστερήσουμε, δεν θα μείνει τίποτα όρθιο.

Αλλοίμονο και σε αυτούς που βλέπουν την φωτιά και κάθονται μακριά …αδρανείς και αδιάφοροι.

Δύο τινά συμβαίνουν τότε:

Ή το σπίτι δεν το θεωρούν δικό τους, «διότι έφτιαξαν… άλλο σπίτι», οπότε και δεν τους ενδιαφέρει αν καεί, ή φοβούνται να «πλησιάσουν την φωτιά».

Ναι !Αλλά μας έχει πει ότι: «Ος εάν ζητήση την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν, και ος εάν απολέση αυτήν, ζωογονήσει αυτήν».(Λουκ.ΙΖ’33)

Δεν μας ενδιαφέρει, ευλογημένοι, αυτήν τη στιγμή αν οι φακές έχουν ή όχι λάδι, αφού ούτως ή άλλως «θα εξέλθουν στον κοπρώνα».

Όλοι οι Ορθόδοξοι ξέρουμε γιατί νηστεύουμε και να κανονίζουμε τη νηστεία μας καθ’ υπόδειξη των Πνευματικών μας που γνωρίζουν να οικονομούν. 

Άλλα πρέπει –πρωτίστως- να μας απασχολούν σήμερα, χωρίς να παραμελούμε και αυτά.

Εσείς, αδελφοί μου και σεβαστοί Πατέρες, που σας υπεραγαπάμε και που τα πόδιά σας καταφιλούμε, πείτε μας σας θερμοπαρακαλούμε: «Έχει ξεσπάσει φωτιά στο σπίτι μας ή όχι;

Αν μας πείτε ότι δεν έχει πάρει φωτιά, τότε δεν μιλάμε για το ίδιο σπίτι. Λυπόμαστε αφάνταστα, γειά σας!! Είστε άκρως επικίνδυνοι. Αν συμφωνείτε πως πράγματι κινδυνεύει το σπίτι μας, τότε, πείτε μας τι κάνετε εσείς για αυτό;

Περιμένετε να γίνει στάχτυ;

Δέχεσθε τις αιρέσεις ως «εκκλησίες» και συμπορεύεσθε με τους αντίχριστους-αιρετικούς «που προπαρασκεύαζουν το έδαφος δια την προσωπικήν έλευσίν του»;


Γιατί βλέπετε και αφήνετε τους δαίμονες όποιοι και αν είναι αυτοί να καταστρέφουν ψυχές οδηγώντας τες στην αίρεση και δεν τους τσακίζετε με την πύρινη ρομφαία του δριμύτατου λόγου και έργου σας, αναφερόμενοι πάντα στην αλήθεια;

Να τι μπορούμε να ανταποδώσουμε ως ελάχιστο στον Σωτήρα μας στη ρητορική ερώτηση «Τι ανταποδώσωμεν τω Κυρίω περί πάντων τούτων;» (Αγ. Αναστ. του Σιναίου)
Δεν επιτρέπεται από στόματα αγαπητών αδελφών, που θέλουν να λέγονται Ορθόδοξοι Χριστιανοί, να εκστομίζεται ότι: «Δεν υπάρχει πρόβλημα, δεν κινδυνεύουμε, αν μας κοινωνήσουν αιρετικοί…..»

Αυτό είναι από το μυαλό σας, ή σας το δίδαξαν… «πνευματικοί»;


Ευλογημένοι, οι αιρετικοί ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΟΛΥΝΕΣΘΕ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ, όχι να σας κοινωνήσουν κιόλας!


Ο άγιος Μάρκος προσθέτει: 

«Φεύγετε αυτούς, αδελφοί, και την προς αυτούς κοινωνίαν. Οι γαρ τοιούτοι ψευδαπόστολοι, εργάται δόλιοι, μετασχηματιζόμενοι εις αποστόλους Χριστού. Και ου θαυμαστόν. Αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός. Ου γαρ ουν, ει και οι διάκονοι αυτού μετασχηματίζονται ως διάκονοι δικαιοσύνης, ων το τέλος έσται κατά τα έργα αυτών… Στήσετε, κρατούντες τας παραδόσεις, ας παρελάβατε, τας τε εγγράφους και αγράφους, ίνα μη τω των αθέσμων πλάνη συναπεχθέντες εκπέσητε του ιδίου στηριγμού».



Σας «κατέβασαν», ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, πολύ χαμηλά μέσα σε δύο χρόνια οι ΠΡΟΒΑΤΟΣΧΗΜΟΙ ΛΥΚΟΙ.

Σας σπρώχνουν στην αίρεση! ΠΡΟΣΕΞΤΕ!! Ανοίξτε τις γραφές! Μάθετε γιατί ετοίμασε ….ΦΡΑΓΓΕΛΙΟΝ. 
Εμπιστευτείτε τον Χριστό μας, τους Αγίους μας και τους Ιερούς Κανόνες που ξεκάθαρα ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ-ΑΝΤΙ-χριστους!

Τουλάχιστον «φράξτε το στόμα σας!!» αφού δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι σας οδηγούν στην ΠΑΝ-θρησκεία.

Μην πλανάτε Πιστούς γιατί ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ ΘΑ …ΖΗΤΗΘΟΥΝ ΑΠΟ ΕΣΑΣ!

ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ. Θέλει πολύ μυαλό, αυτό;;

Πονάει ο «καυτήρας»… το ξέρω καλά αυτό. 

Όλους σας αγαπώ, σας θεωρώ ευεργέτες μου!! Σας είμαι …ευγνώμων! Το εννοώ!

Υπέσκαπταν και καλλιεργούσαν, όλα όσα αναδεικνύονται και εφαρμόζονται αμέσως μετά την ΨΕΥΔΟ-σύνοδο, που ήταν «υπό την σκέπη του Αγίου Πνεύματος» όπως βλασφημούν οι αναίσχυντοι οι οποίοι «…δεν ήσαν πράγματι από ημάς. Δεν ήσαν ποτέ μέλη γνήσια της Εκκλησίας… 
Αλλ’ έφυγαν και εβγήκαν από την Εκκλησίαν, δια να μη μείνουν κρυμμένοι, αλλά δια να φανερωθούν, ότι όλοι τους δεν είναι από ημάς, δεν είναι γνήσιοι Χριστιανοί». (Ιωαν.Α’Β’19)
ΈΣΚΥΨΑΝ δε, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ για να υπογράψουν την ΠΡΟΔΟΣΙΑ!!!... και από την άλλη λένε, πως …… «δεν άλλαξε …ΤΙΠΟΤΑ!»

Δεν καταλαβαίνουν τι τους ….περιμένει!!


ΑΦΥΠΝΙΣΤΕΙΤΕ! ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΕ, ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΟΥΣ,ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ-ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΗΡΥΤΤΟΥΝ «ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ» ΑΙΡΕΣΗ!!

Όταν ο Πατέρας μας βλέπει το ενδιαφέρον μας, συμπληρώνει ό,τι εμείς δεν μπορούμε.

Όταν όμως, βλέπει αδιαφορία, τότε θα μας πάει στο χείλος του γκρεμού, μήπως φοβηθούμε και επανέλθουμε!

ΑΠΟΔΕΙΞΤΕ…ΤΩΡΑ, στην πράξη, την ΑΚΡΙΒΕΙΑ που διδάσκετε με ζήλο στη θεωρία.

Η ΑΝΔΡΕΙΑ (ΑΦΟΒΙΑ) δεν είναι η 3η κατά σειρά ΑΡΕΤΗ;

Η ΙΣΧΥΣ 12η, το ΘΑΡΡΟΣ 94η, η ΤΟΛΜΗ 95η, ο θΕΙΟΣ ΖΗΛΟΣ 96η, και όλες μαζί 238 (κατά τον Όσιο Πέτρο τον Δαμασκηνό);

Η αναξιότητά μου θα πρόσθετε και την καλή «ΚΟΥΖΟΥΛΟΜΑΡΑ» για τον Χριστό μας!!

Η ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ με ό,τι συνεπάγεται, δεν είναι γνώρισμα των Χριστιανών και ΕΝΤΟΛΗ ΚΥΡΙΟΥ προς όλους;

Εάν κανείς δεν έχει αυτές τις αρετές, νομίζει ότι είναι Χριστιανός ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ;

Νομίζει ότι είναι Έλληνας;

Νομίζει ότι είναι υιός «Βασιλέως», καθήμενος μακρόθεν, να βλέπει το Βασίλειο να καίγεται;

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΩΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΗΡΥΤΤΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΤΑ ΔΥΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ..ΕΝΑ ..ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΝΑ, είτε αρέσει ,είτε δεν αρέσει, διότι έτσι το θέλει και έτσι είπε ο Παντοκράτωρ Θεός «ΕΛΗΛΥΘΕΝ Η ΩΡΑ»!

Το Ευαγγέλιο δεν γράφτηκε μόνο για τους Έλληνες, αλλά για όλον τον κόσμο. Αυτό εξυπακούεται.

Για τους Έλληνες, όμως ΠΡΟΗΡΕΙΚΕ ότι θα το διαδώσουν στα Έθνη, στους ειδωλολάτρες, «και θα ΔΟΞΑΣΘΕΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ».

Έτσι θα διαδώσουμε το Ευαγγέλιο στους άθεους, αιρετικούς, αλλόθρησκους και ειδολωλάτρες;

Έτσι θα δοξάσουμε τον υιόν του Θεού, με ΣΙΩΠΗ και ΦΟΒΟ, υποτασσόμενοι σε μια «χούφτα» ΑΝΑΞΙΟΥΣ, σε μια ΦΑΤΡΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ-ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΩΝ που πρόδωσαν τον Χριστό για τον χρυσό και κηρύττουν ΠΑΝ-θρησκεία;

Μη γένοιτο!

Αυτό έπραξαν οι Άγιοι Μάρτυρες που για μια μόνο λέξη έχυσαν όλο το αίμα τους και ομοίασαν με τον εξαγοράσαντά μας;

Σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι όταν ακούς τους βλάσφημους να λένε «αγιότατον» τον ΑΝΤΙχριστο Πάπα και εμμέσως πλην σαφώς ψεύστη τον Προφήτη, Ισαπόστολο, Εθνομάρτυρα, Ιερομάρτυρα, Πατροκοσμά που τον αποκάλεσε «ΑΝΤΙ-χριστο και αιτία όλων των κακών» και είπε «τον Πάπα να καταράσθε…», αυτόν τον δολο-φόνο των ψυχών και των σωμάτων, τον δημιουργό όλων των αιρέσεων που τον εναγκαλίζονται κάποιοι βδελυκτοί «οις ουκ αφεθήσεται ούτε εν τω νυν αιώνι, ούτε εν τω μέλλοντι».

ΕΝΤΟΛΗ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ, ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΤΟΤΕ ΝΑ ΤΑ «ΚΗΡΥΞΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΑΡΑΤΣΕΣ» τώρα και αλλού : «Ουδέν ελάλησα εν κρυπτώ».

Και δια του Ησαΐου : «Υψώσατε, μη φοβηθήτε» και δια του Αγίου:«Το να υπηρετούμεν τον Κύριον, είναι καθήκον όλων μας».


Εάν τώρα που είναι πιο «εύκολα» και μπορούμε, αδυνατούμε να αντιδράσουμε και να αντισταθούμε, ομολογώντας έμπρακτα, θα ομολογήσουμε όταν οι μισάνθρωποι μας φέρουν σε αδιέξοδο;

Σκεφτείτε το καλά, φυλάξτε την Ορθή Πίστη και μην παραδίδεται τους Ιερούς Ορθόδοξους Ναούς σε καρδινάλιους.

Προφήτευσε ο Ιερός Χρυσόστομος όταν είπε: «Δεν λογιάζω να ήναι πολλοί από τους ιερομένους, όπου να σώνωνται, αλλά πολλοί περισσότεροι, όπου κολάζονται. Η δε αφορμή είναι, ότι χρειάζεται μεγάλης ψυχής το πράγμα της Ιεροσύνης, και πολλαίς ανάγκαις έχει, όπου τον ευγάνουν από τα ήθη του, και του είναι χρεία να έχη μυρίους οφθαλμούς, να βλέπει πανταχόθεν…» (εκ της ερμηνείας των πράξεων ).

Χρειάζεται μυρίους οφθαλμούς να έχει κάποιος, για να αντιληφθεί ότι οι αναίσχυντοι, προδότες της Πίστης, μας φέρνουν την ΠΑΝ-θΡΗΣΚΕΙΑ του ΑΝΤΙ-χρίστου, προσκολλώμενοι στους μύριους αιρετικούς;

Θα μπορούσατε-αν θέλατε- με τον λόγο σας να σείονταν οι αίθουσες, όταν μιλάγατε στο Ποίμνιο για Χριστό και Ελλάδα. Απλά ΔΕΝ ΜΙΛΑΤΕ και με την ΣΙΩΠΗ ΣΑΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΤΕ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΑ, και μάλιστα ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ… 
ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ.

Σπρώχνετε πολλές φορές «χωρίς να το θέλετε», τους πιστούς στην υποταγή του μαμωνά και του ΑΝΤΙχριστου. Δεν κινδυνεύουν τα «99 στην μάνδρα»…

Αλλοίμονο όμως σε αυτά που έχασαν τον δρόμο τους, αδυνατώντας να «διακρίνουν τα πνεύματα των ομιλούντων …αν είναι από του Θεού».

Αλλοίμονο και «στους αμαθείς προεστώτας, διότι όπου είναι ΑΜΑΘΕΙΣ ΟΙ ΒΟΣΚΟΙ, εκεί μαζώνονται οι ΛΥΚΟΙ και ΑΦΑΝΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ». Με λεπτομέρεια μας περιγράφουν οι γραφές, τι θα υποστούν όσοι « Τον εκέντησαν δια να χύσουν το Αίμα Του» ( ιερός Χρυσόστομος) ,και όσοι «λόγω της ατολμίας και αβουλίας συνεργούν μετά του Καϊάφα.

Αδελφοί μου ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ….

ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ….ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ, ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ Ν.Τ.Π. που σε λίγο όταν μας βλέπουν να δειλιάζουμε και να αδιαφορούμε, θα μας επιβάλλουν και το σφράγισμα.

Πώς αλλιώς θέλετε να σας τα πουν;

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ!! ΦΩΝΑΞΤΕ!! ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ «δια των οποίων βλασφημείται η οδός της Αλήθειας».

Ει ο Θεός μεθ’ημών, ουδείς καθ’ημών!

…αλλά και εμείς, να είμαστε με τον Θεό..!

Με εν Χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον

Γεώργιος Φλώρος

«ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ…. ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗΝ»

«ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ…

ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΧΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗΝ» (επ.Ιουδ.)
Βλέπετε αδελφοί μου «πως πανταχού ο Δεσπότης μετά των Προφητών και Αγίων Του, στηλιτεύει και πομπεύει τους ασεβείς και αιρετικούς, δια να μη πλανηθώμεν ημείς;» 
(Αγ. Αναστασίου Σιναίου)

Εάν όλα αυτά λέγονταν τότε από τον Δεσπότη περί ασεβών και αιρετικών, νομίζετε ότι δεν ισχύουν και τώρα; Βεβαίως περισσότερο τώρα, που «οι Εντολές ΤΟΥ, τέθηκαν υπό αμφισβήτηση», η συνοδικότητα ακυρώθηκε, οι Οικουμενικές Σύνοδοι ΑΓΝΟΗΘΗΚΑΝ και που «όλες οι Θρησκείες είναι οδοί σωτηρίας» ,όπως τολμούν να εκστομίζουν οι αναίσχυντοι-αιρετικοί, βλασφημώντας το Άγιο Πνεύμα.

Οι δε άβουλοι και αδύναμοι, είναι ανίκανοι να φράξουν τα στόματα των βλασφημούντων.

Εάν καταλάβατε έχουμε να αντιμετωπίσουμε ΑΝΤΙ-χριστους που θέλουν να μας αλλάξουν τη Θρησκεία μας, φέρνοντας την ΠΑΝ-θρησκεία. Είναι ΕΧΘΡΟΙ του Χριστού μας, της Ορθοδόξου Αγιασμένης Εκκλησίας Του και της Πατρίδας μας.

Μη σας εξαπατούν, επομένως ότι δήθεν ενδιαφέρονται για τα θρησκευτικά ή για τα παιδιά μας ή για ο,τιδήποτε άλλο, διότι οι ΙΔΙΟΙ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ στη συναγωγή της ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΨΕΥΔΟ-συνόδου Κρήτης, όλα όσα γίνονται και βιώνουμε σήμερα & ….έπονται τα επόμενα! 

Όποιος και αν είναι αυτός, αν σας πει ότι η ΨΕΥΔΟ-σύνοδος είναι καλή , φύγετε μακριά του γιατί είναι αιρετικός-(αντίχριστος). Προσέξτε γιατί μέσα σε αυτούς είναι και πρόσωπα που χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης και αποδοχής από ρασοφόρους που μας αφήνουν άφωνους. Εμείς θα στηλιτεύουμε και θα πομπεύουμε ως έχουμε χρέος τους αιρετικούς, μέχρι να καθαρίσει η φατρία (σαπίλα) μέσα στην Εκκλησία του Χριστού μας. 

Ποιοί είναι τώρα οι αιρετικοί που κακοδοξούν;

Είναι όλοι αυτοί που δημοσίως, γυμνή τη κεφαλή λένε ότι ο Ιερώνυμος καλώς λέει ότι η «Σύνοδος» της Κρήτης είναι καλή και πως πρέπει να συμμορφωνόμαστε με τις αποφάσεις της».

Είναι όλοι αυτοί που λένε ότι ορθώς ο Ιερώνυμος συμφωνεί και εγκωμιάζει τον ΠΑΝ-αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο όταν ο δεύτερος λέει «αγιότατο και μακαριότατο» τον ΑΝΤΙ-χριστο.

Είναι όλοι αυτοί που αδιαφορούν και δεν «συμμορφώνουν» τους λαλούντας το ψεύδος και την αίρεση, αλλά δια της σιωπής τους υπογράφουν την συνενοχή τους. Διότι το κείμενο που εξέδωσαν«Προς τον λαό», όπως και τις αποφάσεις της ΨΕΥΔΟ-συνόδου, έπρεπε να τους τα είχαν πετάξει στο πρόσωπο ,υψώνοντας πύρινη φωνή διαμαρτυρίας. 

ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΤΙΟΛΟΓΩ: 

Δεν μπορεί μία φατρία κυριολεκτικά, χωρίς συνοδικότητα να εμπαίζει έναν ολόκληρο Ορθόδοξο Ελληνικό λαό, αποσκοπώντας στον αποχριστιανισμό και αφανισμό του, αποκρύπτοντάς του τα βρωμερά, δαιμονικά σχέδια που ψήφισαν στην ΨΕΥΔΟ-σύνοδο και τώρα να εναγκαλίζονται τους άθεους και για να μας καθησυχάσουν προσποιούνται πως ενδιαφέρονται τάχα για τα θρησκευτικά των παιδιών μας, τη στιγμή που όλα όσα συμβαίνουν και θα συμβούν τα έχουν υπογράψει πολύ καιρό πριν, οι ίδιοι.

Εκείνο που δεν κατανοείται «ακόμα» είναι το πως ευλογημένοι ρασοφόροι ανέχονται τις ΑΝΤΙ-χριστες αιρετικές πράξεις και λόγους που εκστομίζονται προσβάλλοντας και βλασφημώντας την Εκκλησία του γλυκύτατου Ιησού Χριστού μας!

Εσείς αδελφοί μου, οι έχοντες νου, διάνοια και αγαθή προαίρεση και καρφωμένο νόμο στο κέντρο της καρδιάς σας που λέγεται ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και σας ελέγχει (διότι άλλους δεν τους ελέγχει), ερευνάτε τις Γραφές βγάζοντας τα συμπεράσματά σας και πράξτε Θεάρεστα, βάσει συνειδήσεως, ώστε να ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι γιατί έτσι πρέπει να γίνει. Μας το βεβαιώνει λέγοντάς μας :«Θα κριθεί ο κόσμος αυτός και θα χωρισθούν οι πιστοί από τους άπιστους».(Ιωαν.ΙΒ’31)

Ώστε να στματήσει η εξάπλωση της πλάνης προς αυτούς που «μη γνωρίζοντες» τρώγουν και πίνουν συμπροσευχόμενοι με τους αιρετικούς προδρόμους του ΑΝΤΙ-χρίστου, εχθρούς του Χριστού και της Εκκλησίας μας, «χωρίς να εξετάζουν τα πνεύματα, αν είναι από του Θεού».

Μη σας πείθουν οι ΑΝΤΙ-χριστοι ότι υπάρχουν άλλες Εκκλησίες εκτός της ΜΙΑΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ του ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Την οποίαν αποτελούν:
Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός ως κεφαλή.

Οι Μαθητές αυτού (και οι εκάστοτε Μαθητές).

Και «όσοι πιστέψουν δια του Λόγου αυτών (των Μαθητών) εις Εμέ».(Ιωαν.ΙΖ’20)

…και η οποία Εκκλησία είναι:
Είναι ο ίδιος ο Χριστός και η Αλήθειά Του, 

το Ευαγγέλιο Του, 

η Ορθή Πίστη,

η Ορθή Δόξα.

«Αυτή είναι η Εκκλησία! Και όπου υπάρχει αυτή η Αλήθεια, η Ορθή Δόξα, εκεί είναι και η Εκκλησία του Χριστού. Όπου δεν υπάρχει αυτή η Ορθή Δόξα, η Ορθή Ομολογία και η Αλήθεια, εκεί δεν υπάρχει ούτε Εκκλησία του Χριστού».(Αγ.Μάξιμ.Ομολογ.)

«Εκκλησία, όπως είπε ο Χριστός μας, δεν είναι ούτε τα κτίρια, ούτε τα ντουβάρια, ούτε οι κληρικοί, ιερείς και αρχιερείς, ούτε τίποτε άλλο».

Μην σας ξεγελάει λοιπόν το πλήθος αλλά να κοιτάτε πού βρίσκεται η αλήθεια!! Ποιος έχει την ΑΛΗΘΕΙΑ!

Κανένας άλλος δεν μετέχει της χάριτος να είναι Ορθόδοξος Χριστιανός κατ’ ουσίαν και να βρίσκεται εντός της ευλογημένης στρατευομένης Εκκλησίας Του. Αλλού με σαφήνεια μας λέει: 

«Όποιος με αγαπά θα φυλάξη τον λόγον Μου και ο πατήρ Μου θα αγαπήση αυτόν και θα έλθωμεν προς αυτόν εγώ και ο πατήρ Μου και θα κατοικήσωμεν μονίμως εις αυτόν μεταβάλλοντες την καρδίαν του εις έμψυχον και ζωντανόν ναόν μας».(Ιωαν.ΙΔ’23)

Νάτος, αγαπητοί μου ο θαυμάσιος και σπουδαίος και πρώτος ναός που πρέπει να αποκτήσουμε για να ευαρεστήσουμε τον Κύριό μας και Θεό μας και ταυτόχρονα να σωθούμε!

Επίσης,μας έχει πει: «όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι στο όνομά Μου (όχι επί ματαίω, βεβαίως) εκεί μεταξύ τους, είμαι και Εγώ να καθοδηγώ και να εμπνέω.» (Ματθ.ΙΗ’20)

«Ω της αφάτου φιλανθρωπίας ,ω της αφάτου συγκαταβάσεως, ω της ανεικάστου αγαθότητος!!»

Τι ωραιότερο από το να μιλάς για τον Θεό και δίπλα σου, για να μην πω –ίσως- και στα εντός σου, να έχεις τον καθοδηγούντα σε, Δημιουργό σου; Αυτό μας υποσχέθηκε και ψέματα δεν λέει.

Εννοείται ότι τα δαιμόνια φρίττουν σε πνευματικές ομιλίες, γι’αυτό και απαιτούν ΣΙΩΠΗ, δια της οποίας ευκολότερα θα ακουστεί ο αντίθετος λόγος, ο ασκούμενος και αποβλέπων στην πνευματική εξάρτηση την οδηγούσα στην προσωπολατρία εξαπατώντας τους αδύνατους στην Πίστη.

Ας μην συγχέουμε ,εν προκειμένω, την ΣΙΩΠΗ και την ΥΠΑΚΟΗ που είναι μεγάλες αρετές …αλλά για τα ωφέλημα.

Ούτε πάλι να μοιάσουμε στον Αδάμ που έκανε υπακοή εκεί που δεν έπρεπε να κάνει και δεν έκανε υπακοή εκεί που έπρεπε να κάνει!

Να γιατί ο Άγιος Ιωάννης μας προτρέπει «να εξετάζουμε τα πνεύματα (των λόγων των ομιλητών) αν είναι από του Θεού».

Άλλος Άγιος μας συμβουλεύει «να εξετάζουμε τους λόγους των δασκάλων μας ως σε καθρέπτη, και όσα είναι ξένα και νόθα να τα αποβάλλουμε, διότι πολλοί πλάνοι και ΨΕΥΔΟ-διδάσκαλοι υπάρχουν σήμερα» (Αγ.Συμεών ο νέος Θεολόγος).

Όλοι οι Άγιοι τα ίδια λένε με αυτά του Δεσπότη μας, και όλοι οι διάβολοι τα ίδια λένε, αλλά τα εντελώς αντίθετα των πρώτων και έτσι διακρίνονται τα τέκνα του Θεού από τα τέκνα του διαβόλου.


Ουαί σε όσους βάλλουν εναντίον του Δημιουργού τους και της Αγιασμένης Εκκλησίας Του «Πας ο πεσών επ’εκείνων τον Λίθον συνθλασθήσεται, εφ’ον δ’αν πέση, λικμήσει αυτόν. Όλεθρος δηλαδή και αφανισμός επιφυλάσσεται εις εκείνον, που θα πολεμήση τον Χριστόν».(Λουκ.Κ’18)

Απατούνται, όσοι νομίζουν ότι επειδή βρίσκονται μέσα στο ναό και διακονούν …σώζονται, αν συμπορεύονται έστω και εν αγνοία τους με τους αιρετικούς, καθότι η άγνοια ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ.

Δεν χρειάζονται πολλές γνώσεις, αλλά καλή προαίρεση για να κατανοήσουμε τι θέλει ο Πατέρας μας από εμάς.

Αν και αυτό δεν το γνωρίζουμε τότε, ας γνωρίζουμε ότι τον «λάκκο» και για τον δεύτερο θάνατό μας ,τον σκάψαμε οι ίδιοι. Μη γένοιτο! Ας μετανοήσουμε και ο φιλεύσπλαχνος Θεός, ο ερευνών καρδίας και νεφρούς …ξέρει τρόπους να μας βοηθήσει, σώζοντάς μας.

Οι ΑΝΤΙ-χριστοι φθονούν και φρίττουν στο άκουσμα: «Και υπέρ αυτών εγώ αγιάζω εμαυτόν, ίνα και αυτοί ώσιν ηγιασμένοι ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ»(Ιωαν.ΙΖ’19)

Διαστρεβλώνουν την έννοια του Ευαγγελίου οι αντίθετοι, δεν το αποδέχονται στο σύνολο, αλλά απομονώνουν τμήματα,όπως για π.χ. το: «ίνα πάντες εν ώσι» χωρίς να συμπληρώνουν το «εν αληθεία» γιατί όντας πλανεμένοι δεν εννοούν ότι μη «εγκολπούμενοι πρωτίστως τον Λόγο της αλήθειας» (ιωαν.ΙΖ’19) ένωση δεν επιτυγχάνεται.

Ούτε εννοούν οι βλάσφημοι ότι λίγο πριν είπε: «Δεν σε παρακαλώ Πατέρα δια τον κόσμον της απιστίας και της αμαρτίας» ( Ιωαν.ΙΖ’9)

… «αλλά δι’ εκείνους, που θα πιστεύουν δια του κηρύγματός των (των Μαθητών) εις Εμέ»(Ιωαν.ΙΖ’20)

Βλέπετε ,αδελφοί μου, ότι ο Πατέρας μας θέλει να μας αγιάσει κιόλας, με την προϋπόθεση να πιστέψουμε Ορθά εις Αυτόν δια του Λόγου (των Λόγων) των Μαθητών Του, και των εκάστοτε Μαθητών Του, οι οποίοι έχοντας εμπειρίες –και όχι θεωρίες- θα μας διδάξουν την Ορθή Πίστη «διότι λαμβάνουν εξουσίες προς επιβεβαίωση της Ορθής Πίστης και διδασκαλίας τους».

Φανταστείτε ,τώρα οι βλάσφημοι-αιρετικοί τι μίσος έχουν προς τους Αγίους μας, όταν εκστομίζουν ότι: «Οι Άγιοι μας είναι θύματα του αρχεκάκου όφεως».

Δεν θέλουν οι δαίμονες οι ψυχές μας να οδηγηθούν στην Ορθή Πίστη και στον αγιασμό μέσω των Αγίων-Μαθητών του Κυρίου. 

Oύτε θα «κατέβει» η Εκκλησία σε εμάς όπως την ορέγεται ο καθένας, αλλά εμείς, αξίως,θα εισέλθουμε και θα ανήκουμε σε Αυτήν την ονομαζόμενη στρατευομένη, μόνο με τον τρόπο που μας το έχει διδάξει ο Κύριος, μας το έχουν γράψει και έμπρακτα μας το έχουν αποδείξει οι Άγιοι Θεοφόροι πατέρες μας. 

Με ποιον τρόπο;; 

Εντός του «θεραπευτηρίου», 

δια της υπομονής και της υπακοής. 

Μέσω της ΚΑΘΑΡΣΗΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ, 

δια της «ΔΙΗΝΕΚΟΥΣ ΒΙΑΣ ΦΥΣΕΩΣ» 

ώστε … 

«ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ … ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ». 

Και πάλι,… χάρη θα μας δοθεί! 

Όλα αυτά αφορούν στο πρώτο στάδιο της κάθαρσης που είναι δικό μας μέλημα ,με τη βοήθεια του Θεού, πάντα. Τα άλλα δύο στάδια: η φώτιση και η θέωση δεν είναι δικό μας μέλημα, είναι καθαρά δώρα Θεού που τα δίνει όπου και αν κρίνει Αυτός και αναλόγως. Έτσι λένε με άπειρη ταπείνωση οι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες μας που μιλάνε εμπειρικά και όχι θεωρητικά. 

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ…. ΥΠΑΚΟΗ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΩΦΕΛΙΜΑ! 

Ούτε να σας πείσουν οι ΑΝΤΙ-χριστοι πως σήμερα δεν υπάρχουν αιρετικοί αλλά μόνο σχισματικοί και ομολογίες. 

Σήμερα οι αιρετικοί επληθύνθησαν πέφτοντας πιο κάτω από την ιδιότητα που μας λένε οι Άγιοί μας, ότι δηλαδή είναι ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ και ΟΡΓΑΝΑ του ΑΝΤΙ-χρίστου, έγιναν συγχρόνως και σύμβουλοί του. 

Αλλιώς δεν δικαιολογείται η βλασφημία ότι «Η Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού μας είναι ΜΙΑ ανάμεσα στις 348 «εκκλησίες», μέλη του Π.Σ.Ε., οι οποίες διευθύνονται από το ΆΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ». 

Τι σχέση έχει το Άγιο Πνεύμα με το Π.Σ.Ε. των ΑΝΤΙ-χρίστων, γενικός γραμματέας των οποίων είναι από το 2010, ο Όλαβ Φίξε Τβάιτ της Λουθηρανικής αιρέσεως της Νορβηγίας; 

Ούτε δικαιολογείται η νέα βλασφημία που πρόσθεσαν στον μακροσκελή κατάλογο των βλασφημιών τους ότι είναι : «αγιότατος και μακαριότατος ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΠΆΠΑΣ και πολλά τα έτη αυτού». 

Καθιστώντας μάλιστα ψεύστη τον Προφήτη και Άγιο Πατρο-Κοσμά ο οποίος αποκάλεσε ΑΝΤΙ-χριστο, και αιτία όλων των κακών τον Πάπα, τον δολοφόνο των ψυχών και των σωμάτων, τον δημιουργό όλων των αιρέσεων. 

Αυτού και των οργάνων του τα έτη είναι ολίγα και οδυνηρά και τώρα και …μετά.

Ακούστε τον Δεσπότη της Οικουμένης πως μας το βεβαιώνει «Εάν μη τις μείνη εν εμοί, εβλήθη έξω ως το κλήμα και εξηράνθη, και συνάγουσιν αυτά και εις το πυρ βάλλουσι, και καίεται».(Ιωαν.ΙΕ’6)

Ξεκάθαρα μας λέει ο Δημιουργός του σύμπαντος ότι αν φύγουμε (απομακρυνθούμε) από Αυτόν, θα ξεραθούμε πνευματικά σαν τα κλήματα, και μη φέροντας (παράγοντας) καρπούς πνευματικούς θα συναχθούμε υπό των αγγέλων και θα ριφθούμε στο πυρ για να κατακαούμε, σε χρόνο που Αυτός θα ορίσει. Από έρευνα έχει φανεί ότι εκκλησιάζεται το 3% των Ελλήνων, είναι μεγάλη ντροπή. Από το 3% λογαριάστε πόσοι πηγαίνουν στην Εκκλησία του Χριστού για τον Χριστό. Η ανομία δε, επληθύνθει και η αποστασία μας –κλήρου και λαού-έχει ως αποτέλεσμα να μας παραχωρηθούν τέτοιοι «πνευματικοί» και πολιτικοί «ηγέτες». 

Αυτοί μας αξίζουν!! Είναι σκληρός ο λόγος αλλά πέρα για πέρα αληθινός. 

«Εμείς» τους αναδείξαμε καθ’ υπόδειξη των εντεταλμένων προδοτών και «εμείς» πάλι τους ανεχόμαστε!

Τώρα θα φανεί περίτρανα σε ποια «παράταξη» ανήκει ο καθένας μας και σε ποιον Πατέρα υπακούει. Τώρα που διανύουμε το τέλος του 8ου αιώνα, οι ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ θα κατανοήσουν τις Προφητείες, που αναφέρουν πως «οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι και ασεβέστεροι των όλων» (Προφ.57η ΠατροΚοσμά), που για να επικρατήσουν μοιράζουν αργύρια τα οποία λαμβάνουν οι λησμονούντες την συνέχεια του γεγονότος.

Πολλές φορές η πτώση δρα ευεργετικά, βάζοντας στη συνέχεια το καλό πείσμα επαναφοράς δια της μετανοίας, τον λεγόμενο «Θείο ζήλο», έστω και τώρα ας αποδείξουμε ότι δεν έχουμε ξεχάσει τον ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ και την ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ και ας φανούμε ευγνώμονες του Κυρίου που κατέστησε ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ Φ Ω Σ ΚΑΙ ΤΟ Κ Ε Ν Τ Ρ Ο ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!! 

Αυτά είθε να γίνουν σύντομα ,πριν την επέμβασή Του.

Φρίττουν οι ΑΝΤΙ-χριστοι αιρετικοί στο άκουσμα της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΣ,ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ και ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ που είναι η μητέρα όλων των γλωσσών.

Αυτά όμως ΔΕΝ θα παραδοθούν, γιατί έτσι θέλει ο Δημιουργός του Σύμπαντος και το είπε: «Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου».(Ιωαν.ΙΒ’23)

Και αλλού είπε: «Θα αφαιρεθή από σας η Βασιλεία και η ιδιαιτέρα προστασία του Θεού και θα δοθεί εις Έθνος ,το οποίο θα παράγη τα αγαθά έργα, που είναι οι καρποί της Βασιλείας Αυτής.»( Ματθ.ΚΑ’43)

Σκεφτείτε ποια είναι η Βασιλεία και η ιδιαίτερη Προστασία ,και ποιο Ορθόδοξο Έθνος στις πέντε ηπείρους παράγει αγαθά έργα!

Αυτό το Έθνος μισούν και θέλουν να το αφανίσουν οι ΑΝΤΙ-χριστοι αιρετικοί. Το κύκλωσαν από Βορρά,Νότο,Ανατολή και Δύση.

7.«Και όταν τελεσθή τα χίλια έτη, λυθήσεται ο σατανάς εκ της φυλακής αυτού». 

8. «Και θα βγη δια να πλανήση τα έθνη, που εν τω μεταξύ εχαλαρώθησαν εις την Χριστιανικήν ζωήν και ευρίσκονται εις τας τέσσερας γωνίας της γης, απομακρυσμένα από τους εις το κέντρον αυτής (της γης) μαζεμένους ζηλωτάς και αφωσιωμένους πιστούς».
9. «Και περιεκύκλωσαν το στράτευμα των Αγίων και την αγαπημένην πόλιν, την στρατευομένην Εκκλησίαν δηλαδή.Και κατέβη φωτιά από τον ουρανόν και τους κατέφαγε». 

10. «Και ο διάβολος ο πλανών αυτούς εβλήθη εις την λίμνην του πυρός και του Θείου ,όπου και το θηρίον και ο ψευδοπροφήτης,και βασανισθήσονται ημέρας και νυκτός εις τους αιώνας των αιώνων».(Αποκ.Κ’7-8-9-10)

Ας ευγνωμονούμε λοιπόν, ακατάπαυστα τον Κύριό μας για την Προστασία που μας παρέχει, και ας ευχαριστούμε για τους «ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ» που μας αξιώνει, αλλά ταυτόχρονα ας μην νυστάξουμε στην κάθαρση της φατρίας που αμαυρώνει το ΚΕΝΤΡΟ του κόσμου και βλασφημεί τον Κύριον.

Αδελφοί μου, ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ,ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ,ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ,ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ και ΤΗΣ Ν.Τ.Π.

Ει ο Θεός μεθ’ημών, ουδείς καθ’ ημών!

Με εν χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον

Γεώργιος Φλώρος

Οι Επίσκοποι αντιδρούν, οι ψευδεπίσκοποι συμβιβάζονται!

Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ἔζησε τὸν 9ο αἰῶνα μ.Χ. τὴν ἐποχὴ τοῦ αὐτοκράτορα Λεόντου τοῦ Ε΄. Ὁ Γρηγόριος ἀγάπησε τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία καὶ τήρησε στὸν ἑαυτό του ὅλες τὶς ἀρετὲς τοῦ Θεοῦ.
Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο μετὰ τὸ θάνατο τοῦ Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας χειροτονήθηκε, ἀπὸ τοὺς συγκεντρωθέντες ἐκεῖ ἐπισκόπους, Πατριάρχης. Ἡ ἐκλογή του καὶ χειροτονία του ἦταν ἀποδεκτὴ ὄχι μόνο ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ Χριστιανικὸ Λαό.
Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ἀποδείχθηκε ἄξιος δάσκαλος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὑπῆρξε ταπεινὸς καὶ ἤρεμος καὶ ἔφερε σὲ πέρας ἄξια ἕνα μεγάλο φιλανθρωπικὸ καὶ ἀνθρωπιστικὸ ἔργο.
Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας, Λέοντας ὁ Ε΄, ἀναζωπύρωσε τὴν εἰκονομαχία ὁ Γρηγόριος ἀντέδρασε. Ἔτσι ὁ ἄρχοντας διέταξε νὰ πᾶνε τὸν Ὅσιο δέσμιο στὴν Κωνσταντινούπολη. Ὁ Γρηγόριος μεταφέρθηκε μπροστὰ στὸν αὐτοκράτορα καὶ ἐκεῖ χωρὶς νὰ δειλιάσει τὸν κατηγόρησε ὡς αἱρετικό, ἄθεο καὶ ἀσεβή. Ὁ Λέοντας ἐξοργισμένος ἀπὸ τὶς κατηγορίες τοῦ Ὁσίου διέταξε νὰ τὸν μαστιγώσουν καὶ στὴν συνέχεια νὰ τὸν κλείσουν στὴν φυλακή. Παρόλα αὐτὰ ὁ Γρηγόριος ἐξακολουθοῦσε νὰ ὑμνεῖ τὸν Κύριο. 
Μαθαίνοντάς το ὁ αὐτοκράτορας πρόσταξε νὰ τὸν ἐξορίσουν.
Ἔτσι ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁδηγήθηκε στὴν ἐξορία του, ὅπου καὶ μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια παρέδωσε τὴν ψυχή του στὸν Κύριο.

Η "ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ"

Για όλους αυτούς που στις πονηρές τούτες ημέρες που ζούμε κατεφεύγουν στην αντίχριστη και βλάσφημη Οικουμενιστική θεωρία αλλά συγχρόνως και πρακτική της "ψυχολογίας του πλήθους", με σκοπό να πείσουν τους Χριστιανούς και προπάντων τους εαυτούς τους ότι κατέχουν την αλήθεια, εμείς θα παραθέσουμε προς καταισχύνη όλων αυτών, αλλά προπάντων για στήριξη και νουθεσία όλων των Χριστιανών, την Ιερά Διδασκαλία των Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας δια της τιμίας Επιστολής του Πανοσίου Θεοδώρου του Στουδίτου,
"Και μη απορήσεις, αν μια λέξη γεννά αίρεση, ακούοντας τον Κύριο που λέγει·
«Ιώτα εν ή μια κεραία ού μη παρέλθη από του νόμου, έως αν πάντα γένηται».
Ούτε να θελήσεις να λες· γιατί πρέπει να πολυεξετάζω το πράγμα και με μια λέξη να επαναφέρω τις γνωστικές θεωρίες και να συμπεραίνω αυτό και εκείνο;
Για να μη πέσεις στη λεγόμενη αίρεση των Γνωσιμάχων, για την οποία ο συγγραφέας λέγει·
γνωσινομάχοι είναι εκείνοι που αντιδρούν σε κάθε γνώση του Χριστιανισμού, λέγοντας οτι κάνουν κάτι περιττό αυτοί που αναζητούν κάποιες γνώσεις στις αγίες Γραφές.
Γιατί ο Θεός δεν ζητεί τίποτε άλλο απο τον Χριστιανό, παρά μόνο καλές πράξεις.
Είναι επομένως καλό να πορεύεται κανείς μάλλον έτσι απλά και να μη πολυασχολείται με κανένα δόγμα γνωστικής σημασίας.
Έτσι λοιπόν πιστεύουν οι Γνωσιμάχοι.
Παρουσίασε μου λοιπόν συ, αν βέβαια έχεις, από ιερά κείμενα, ότι δεν είναι αίρεση - ο Οικουμενισμός - και μη μου προβάλλεις πολλά, ούτε να καυχιέσαι για τους νυχτερινούς θεοσεβείς, αυτούς που ονομάζεις γνωστικούς και απλοϊκούς και φίλους.
Γιατί, αν είναι θεοσεβείς, που είναι το θάρρος τους;
Αν πάλι είναι γνωστικοί (και δεν λέγω ότι δεν είναι, γιατί ομολογώ πολλούς ανώτερους και από εμένα τον απλοϊκό αλλά εφόσον ακολουθούν την αλήθεια), να δείξουν με γνώση από την ίδια την αλήθεια και μάλιστα και με παραδείγματα, που να ταιριάζουν βέβαια και να μη είναι ασυμβίβαστα και αντίθετα προς την αλήθεια και τους αποστολικούς και πατερικούς κανόνες.
Και αν είναι φίλοι όπως θέλει ο Θεός, γιατί κοινωνούν με τους αλλόδοξους;
Γιατί αυτοί δεν είναι φίλοι αληθινοί και πιστοί.
Πρόσεχε λοιπόν, αδελφέ, τι λέγει ο Μέγας Βασίλειος σ' εκείνους που κρίνουν την αλήθεια από το πλήθος.
«Αυτός που δεν τολμά», λέγει, «να φέρει λόγο για τη συζήτηση που γίνεται, ούτε έχει να παρουσιάσει αποδείξεις και εξαιτίας αυτού καταφεύγει στο πλήθος, ομολογεί την ήττα του, επειδή δεν έχει κανένα εφόδιο θάρρους».
Και μετά από άλλα· «Ας μου δείξει την ομορφιά της αλήθειας, έστω και ένας, και πολύ σύντομα θα πεισθώ.
Όμως πλήθος πολύ χωρίς αποδείξεις, είναι βέβαια ικανό να απειλήσει, αλλά να πείσει καθόλου.
Ή πόσες μυριάδες θα με πείσουν να πιστέψω ότι η ημέρα είναι νύχτα, ή το χάλκινο νόμισμα να το θεωρήσω χρυσό και έτσι να το δεχθώ, ή να γευθώ ολοφάνερο δηλητήριο, αντί για κατάλληλη τροφή;»
Έπειτα, εξαιτίας γήινων πραγμάτων δεν θα φοβηθούμε τους πολλούς που ψεύδονται και για χάρη των-Οικουμενιστικων- δογμάτων θα ακολουθήσω με νεύματα αναπόδεικτα, εγκαταλείποντας εκείνα που παραδόθηκαν από παλιά και από μακρό χρόνο με πολλή συμφωνία και τις μαρτυρίες των αγίων Γραφών;
Δεν ακούσαμε τον Κύριο που λέγει,
«Πολλοί κλητοί, ολίγοι δε εκλεκτοί;» και πάλιν, «Στενή και τεθλιμμένη ή οδός η απάγουσα εις την ζωήν και ολίγοι εισίν οι ευρίσκοντες αυτήν;».
Ποιός λοιπόν λογικός δεν εύχεται να είναι μεταξύ των λίγων, που μέσα απο την στενή πύλη μπαίνουν στην σωτηρία, παρά μεταξύ των πολλών, οι οποίοι μέσω της πλατείας οδού σπρώχνονται προς την απώλεια;
Και ποιος δεν θα επιθυμούσε, αν ζούσε κατά την εποχή του μαρτυρίου του μακαρίου Στεφάνου, να βρίσκεται με το μέρος εκείνου, που ήταν ο μόνος που δεχόταν τους λίθους και ήταν ο περίγελος όλων, παρά με τους πολλούς που νόμιζαν πως έχουν την αληθινή πίστη από την κακή εξουσία;
Ένας άνθρωπος που προκόβει κατά Θεόν, είναι προτιμότερος απο μυριάδες που καμαρώνουν με αυθάδεια.
Όπως βλέπουμε και στην Παλαιά Διαθήκη, όπου χιλιάδες από τον λαό έπεφταν χτυπημένοι από Θεϊκή οργή και «Μόνος ο Φινεές στάθηκε και εξευμένισε τον Θεό και κόπασε η καταστροφή».
Αν όμως εκείνος έλεγε, πως να τολμήσω να ζητήσω εξιλέωση ύστερα απο τα τόσα που έγιναν;
Πώς να καταψηφίσω αυτούς που αποφάσισαν να ζουν με τον τρόπο αυτόν;
Ούτε αυτός θα αρίστευε, ούτε το κακό θα σταματούσε, ούτε οι υπόλοιποι θα σώζονταν, ούτε ο Θεός θα τους χάριζε την εύνοια του.
Είναι λοιπόν καλό, είναι καλό και ο ένας να μιλάει με παρρησία και να ακυρώνει την άδικη απόφαση των πολλών.
Συ όμως, αν σου αρέσει, προτίμησε αντί του Νώε που σώζεται, το πλήθος που πνίγηκε και εμένα επίτρεψέ μου να τρέξω στους λίγους που είναι μέσα στην κιβωτό.
Αν πάλι θέλεις κατάταξε τον εαυτό σου μαζί με τους πολλούς στα Σόδομα, εγώ όμως θα συνοδέψω τον Λωτ, έστω και αν μόνος του αποχωρίζεται από τα πλήθη επιδιώκοντας το συμφέρον του.
Ωστόσο για μένα και το πλήθος είναι σεβαστό, όχι όμως εκείνο που αποφεύγει την εξέταση, αλλά εκείνο που παρέχει απόδειξη· ή εκείνο που αμύνεται με κακία, αλλά εκείνο που διορθώνεται με τρόπο πατρικό· ή εκείνο που χαίρεται με την καινοτομία, αλλά αυτό που φυλάγει την πατρική κληρονομιά.
Και για ποιό πλήθος μου μιλάς;
Αυτό που πληρώθηκε με κολακεία και δώρα;
Αυτό που εξαπατήθηκε από αμάθεια και άγνοια;
Αυτό που έπεσε απο δειλία και φόβο;
Αυτό που προτίμησε την πρόσκαιρη απόλαυση της αμαρτίας, απο την αιώνια ζωή;
Αυτά που πολλοί ομολογήσαν φανερά.
Με το πλήθος ενισχύεις το ψέμα;
Έδειξες το μέγεθος του κακού.
Γιατί, όσοι περισσότεροι βρίσκονται στο κακό, τόσο μεγαλύτερη είναι η συμφορά ".
(Αγίου Θεόδωρου Στουδίτου, Επιστολή ΜΗ'-
Αθανασίω τέκνω).

Εύχεστε και για εμένα
Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός.

ΓΙΑΤΙ ΕΚΑΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ (ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΧΩΡΗΣΑ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ) (και απαντήσεις σε διάφορες συκοφαντίες)

Πολύ όμορφο το κείμενο (έγραψε και μας το έστειλε αποτειχισμένος αδερφός). 
Ξεχωρίσαμε 6-7 παραγράφους που μας άρεσαν και παραθέτουμε στην αρχή, και ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο:

Διαβάζοντας κάποιος την Εκκλησιαστική Ιστορία ανά τους αιώνες, εύκολα βλέπει πως τις περισσότερες φορές οι κάθε λογιών αλλοιώσεις και οι Αιρέσεις αναφύονταν από Πατριάρχες, Επισκόπους, Ιερείς ή και ενίοτε Μοναχούς. 
Με λίγα λόγια από εκείνους όλους που είχαν υποχρέωση να διαφυλάξουν ακέραια και αμόλυντη την παραδεδομένη –εξ αποκαλύψεως– Πίστη. (...) 
Ίσως οι άνθρωποι αυτοί δεν προσέγγισαν με τον ανάλογο φόβο Θεού τα θέματα της Πίστεως και αμελώντας ουσιαστικώς τα πραγματικά καθήκοντά τους, πέσανε στην παγίδα της υπερηφάνειας που τους παρέχει το όποιο αξίωμά τους. 

Μου έλεγαν, λοιπόν, ότι δεν γίνεται να διακοπεί το μνημόσυνο του (έκαστου οικείου) Επισκόπου,διότι Εκκλησία χωρίς Επίσκοπο δεν υπάρχει.(...)
Όχι, αδέλφια μου, δεν είναι αληθινοί αυτοί οι λόγοι. Δεν είναι λόγοι ορθόδοξοι, είναι λόγοι αιρετικοί. Καθαρά-ξεκάθαρα πράγματα! Εκκλησία χωρίς Επίσκοπο, (όταν δηλ. ο Επίσκοπος εκπέσει και κηρύσσει απροκάλυπτα και δημοσίως “γυμνή τη κεφαλή επ’ Εκκλησίας αίρεση”),υπάρχει. Εκκλησία χωρίς Χριστό δεν υπάρχει!

Υπήρξαν και μερικοί άνθρωποι οι οποίοι μου ανέφεραν ότι το να φύγω από την Εκκλησία είναι λιποταξία. Πως εκείνοι μένουν και θα παραμένουν εκεί και αν χρειαστεί θα πεθάνουν, μα δε θα εγκαταλείψουν… 
Και αναρωτιέμαι πως μπορώ να τους δώσω να καταλάβουν πως Εκκλησία δεν είναι τα κτήρια, ούτε τα θυμιατήρια και τα κανδήλια!

Αδελφέ/-ή μου, από τη στιγμή που παίρνεις αυτή τη μέγιστη και τόσο σοβαρή απόφαση να αποτειχιστείς, σημαίνει πως θα περπατήσεις τον δρόμο του μαρτυρίου και το μαρτύριο δεν μπορεί –εξ ορισμού– να συνυπάρχει με το «βόλεμα»! 
(...) Δηλαδή δεν μπορεί από τη μια να αποτειχίζεσαι και από την άλλη να ζητάς (απαιτείς) να έχεις δίπλα σου έναν Ιερέα και έναν Ι. Ναό, δήθεν για να μη χάνεις και τη λειτουργική σου «βόλεψη»! Ε, όχι αδελφέ/-ή αυτό, όπως και να το κάνουμε, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ! 
Εάν έχεις στην περιοχή σου κάποιον Ιερέα ήδη αποτειχισμένο, να δοξάζεις τον Άγιο Τριαδικό Θεό και να «στέκεσαι» δίπλα του όσο τον έχεις κοντά σου. 
Εάν από την άλλη δεν υπάρχει κάποιος κοντά σου, τότε να δοξάζεις διπλά τον Άγιο Τριαδικό Θεό, διότι το μαρτύριό σου είναι, σαφώς, μεγαλύτερο και αν το δεχθείς και –συν Θεώ– το σηκώσεις αγόγγυστα, τότε θα είναι και μεγαλύτερο το ουράνιο και αμάραντο στεφάνι σου από τον Μισθαποδότη και Δικαιοκρίτη Χριστό μας.

Γνωρίζοντας πολύ καλά πως ο Αντίδικος Διάβολος κτυπάει πάντα και μόνο την α/Αλήθεια, δεν μου κάνει εντύπωση που κάποιοι αν και προχώρησαν σε Αποτείχιση, έχουν ξεφύγει από τους Ι. Κανόνες και αυτό είναι καθόλα αναμενόμενο, διότι το θέμα είναι για ποιο λόγο κάνουμε την Αποτείχιση. 
Πολλοί ξεκίνησαν με αγνές προθέσεις και αγάπη προς τον Κύριο, όμως στην πορεία δεν πρόσεξαν και σκλήρυναν την καρδιά τους. Έτσι μέσα τους άρχισε να στενεύει ο χώρος της αγάπης και σιγά-σιγά να καταλαμβάνεται από εγωισμό η ψυχή τους. 
Δυστυχώς ο εγωισμός εξαπλώνεται μέσα στον άνθρωπο όπως κάποια μολυσματική ασθένεια και έχει την ικανότητα να τον αλλάξει πλήρως. 
Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιοι, κυρίως ρασοφόροι (σχηματοφόροι), αν και αποτειχίστηκαν, άρχισαν να ερμηνεύουν όπως εκείνοι πιστεύουν (κατά το δοκούν) τους διάφορους Ι. Κανόνες της Εκκλησίας και να προσπαθούν να επιβάλλουν ετσιθεληματικά τη γνώμη τους στους υπόλοιπους αποτειχισμένους. 
Εδώ, βεβαίως, να τονισθεί πως και εμείς οι λαϊκοί φέρουμε μεγάλη ευθύνη για αυτή τους την πτώση, πρώτον διότι έχουμε την κακώς εννοούμενη συνήθεια να θέλουμε να γίνουμε οπαδοί κάποιου ανθρώπου, με αποτέλεσμα να μαζευόμαστε γύρω από αυτούς τους ρασοφόρους και να τους «θεοποιούμε», και δεύτερον, επειδή είμαστε χριστιανοί μόνο κατ’ όνομα (τύποις), δε θέλουμε να νιώσουμε πως χάνουμε κάτι με την Αποτείχιση, εν προκειμένω τα Μυστήρια της Εκκλησίας, και ασκούμε πίεση σε αυτούς που ανέλαβαν το ρόλο των «οδηγών» να μας βρούνε μία λύση –εδώ και τώρα– που θα μας βολεύει.

Αδελφέ/-ή μου, κράτα στην καρδία σου την εν Χριστώ αγάπη! Μην σκληρύνεις απέναντι στα αδέλφια μας που δεν αποτειχίστηκαν, αλλά αντιθέτως να κλαις και να προσεύχεσαι γι’ αυτούς, παρακαλώντας τον Κύριο ώστε να μπορέσουν και εκείνοι με την σειρά τους να ανοίξουν τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής τους και να δουν, να καταλάβουν και να απομακρυνθούν από τους λυκοποιμένες και ψευδοδιδασκάλους. Μην ξεχνάς πως είναι πρόβατα του Κυρίου, που βρίσκονται μέσα στην μάνδρα και κατασπαράζονται από τα θηρία της Παναίρεσης του Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας. Δεν μπορεί, λοιπόν, να σκληραίνουμε απέναντί τους, απλώς να κλαίμε πρέπει για τα αδέλφια μας που νοσούν πνευματικά.

ΓΙΑΤΙ ΕΚΑΝΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ 
(ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΧΩΡΗΣΑ
ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ) 

Παρακολουθώντας τα γεγονότα που συμβαίνουν και αναγνωρίζοντας τον πόλεμο που ξεσπάει εναντίον της Αποτείχισης, έναν πόλεμο λυσσαλέο, ένιωσα την ανάγκη να ξανασκύψω μέσα μου, να δω που στέκομαι και αν είναι προφυλαγμένη η ύπαρξή μου από τον πόλεμό αυτό… 

Πήρα, λοιπόν, αγκαλιά την Αγία Γραφή –την ασφάλεια και σιγουριά μου– και άνοιξα όσο μπορώ τα μάτια και τ’ αυτία μου να δω και να ακούσω τι ο Κύριος μου λέει. Να δω και να ακούσω Εκείνον, μακριά από τις φωνές των ανθρώπων, μακριά από κάθε τι που θα μπορούσε να επηρεάσει ή και να γκρεμίσει την ασθενική μου ύπαρξη.

Διαβάζω Κύριε και Σε ακούω να καλείς· να δίνεις σαφή και ξεκάθαρη οδηγία και εντολή, να φεύγουν δηλαδή μακριά τα δικά Σου Πρόβατα από φωνές ξένες (Ιωάν. 10,5)… Και έγιναν τόσο ξένες οι φωνές, Κύριε, των ανθρώπων στη εποχή μας!

Καθώς βαθαίνω τη σκέψη μου, ένα ερώτημα έρχεται μπροστά μου: Γιατί έκανα Αποτείχιση; (Ποιος ήταν δηλαδή ο λόγος και η αιτία που με οδήγησε εκεί). Και η απάντηση γλυκιά ξεχύνεται απ’ την καρδιά μου:
Διότι οι φωνές που ακούγονται δεν είναι των εργατών του Κυρίου μου, εφόσον ο Κύριός μου με καλεί να φύγω μακριά από όσους λυμαίνονται την Ποίμνη Του· με καλεί να φύγω μακριά από “κακούς εργάτες” και “λύκους” που είναι έτοιμοι να με κατασπαράξουν!

Ο χρόνος που πέρασε από τη στιγμή που συνειδητοποίησα το τι γίνεται, μέχρι τη στιγμή της Αποτείχισής μου, ήταν πολύτιμος για εμένα. Ήταν καιρός αναζήτησης και προσεκτικής μελέτης. Ήταν ο καιρός που έψαξα να βρω και να δω το τι λένε οι Άγιοι Πατέρες, τι λένε οι Σύνοδοι(Οικουμενικές και Τοπικές)· τι Ορίζει εν τέλει η Εκκλησία μου.

Ήταν, με απλά λόγια, καιρός κατήχησης. Της κατήχησης που επιμελώς μου στέρησαν όλοι εκείνοι που ήταν υποχρεωμένοι να με κατηχήσουν ως Ορθόδοξο μέλος της Εκκλησίας. Μιας κατήχησης που αποκρύπτουν σκοπίμως από όλα τα αδέλφια μου· μιας κατήχησης που οφείλουμε όλοι να αποκτήσουμε.

Στην πραγματικότητα δεν έκανα τίποτα περισσότερο από αυτό που για κάθε πιστό όλων των προηγούμενων αιώνων, ήταν απαραίτητη και αυτονόητη κατάσταση το να γνωρίζουν την Πίστη και να αγωνίζονται συνειδητά να καθαρθούν, ώστε –με τη Χάρη του Πατρός, δια του Υιού, εν Αγίω Πνεύματι– να φωτιστούν και από εκεί να φθάσουν στη μακαρία θέωση (Αγιότητα)!

Ουσιαστικά να μάθουμε και να κατανοήσουμε τι είναι η Πίστη μας και ποιες είναι οι βάσεις Της· τι και ποια είναι τα Δόγματα και οι Αρχές που διέπουν την Ορθοδοξία. Το οποίο και πρέπει να αποτελεί βίωμα για κάθε πιστό.

Με απλά λόγια να κατανοήσουν το τι θα πει Ορθόδοξη Πίστη. Να νιώσουν το μεγαλείο και την αγάπη του Κυρίου και της Θυσίας Του και να Τον αγαπήσουν ολοκληρωτικά και απόλυτα χωρίς συμβιβασμούς και προϋποθέσεις. 

Έπιασα ξανά το δρόμο των Γραφών, μια που δεν μπορούσα να εμπιστευθώ ούτε τους σημερινούς Ταγούς της “εκκλησίας”, αλλά ούτε την κρίση μου αφού γνωρίζω πως είναι αδύναμη η πίστη μου και αμαρτωλή η ύπαρξή μου. 

Όμως μέσα στα αναγνώσματά μου πρόσθεσα και Βίους Αγίων. Εκείνοι θα μπορούσαν να μου πουν και να μου δείξουν καλύτερα από πολλούς –άγευστους Χάριτος– θεολόγους, το δρόμο που όφειλα να ακολουθήσω αν ήθελα να βρίσκομαι μέσα στην Εκκλησία. Εκείνοι είναι που θα μπορούσαν να μου δείξουν αυτόν το δρόμο, μια που τον ακολούθησαν και μάλιστα τις περισσότερες φορές πότισαν το δρόμο αυτό με το άγιο αίμα Τους.


Όλο αυτό το διάστημα της προεργασίας μέσα μου, θέλησα να κατανοήσω πλήρως το ποια θα ήταν η πορεία μου μετά την Αποτείχιση. Τι έπρεπε να περιμένω και ποιες καταστάσεις καλούμουν να αντιμετωπίσω.

Μελέτησα, λοιπόν, τη ζωή και τη στάση που ακολούθησαν όλοι αυτοί οι Άγιοι και Μάρτυρες της Πίστεως και είδα πως όλοι Τους είχαν ως “πυξίδα” τους Θείους και Ιερούς Κανόνες και τις εντολές που Όρισαν πριν από Αυτούς οι Θεοφόροι Πατέρες και οι Σύνοδοι (Οικουμενικές και Τοπικές), αλλά και πιο πίσω οι Θείοι Απόστολοι, φτάνοντας μέχρι την αρχή· τον ίδιο τον Κύριο! 

Όλοι Τους είχαν την ίδια στάση απέναντι στα ζητήματα της Πίστεως. Δεν είχαν καμία ανοχή, δεν δεχόταν παντελώς καμία αλλοίωση και καμία ακύρωση του παραμικρού πράγματος στα παραδεδομένα Δόγματα της Πίστης. Τήρησαν κατά γράμμα αυτό που ο Κύριος προστάζει. Ούτε ένα κόμμα, ούτε έναν τόνο δεν δέχονταν να αλλάξει ή να διαγραφεί και δεν επέτρεψαν σε κανέναν να το επιχειρήσει. Και όταν λέμε σε κανέναν, εννοούμε τον οποιονδήποτε, ακόμη και αν αυτοί ήταν Πατριάρχες, Επίσκοποι, Κληρικοί, Μοναχοί/-ές, Θεολόγοι, Βασιλιάδες, λαϊκοί και γενικώς δεν πάει να ήταν και ο κόσμος όλος! “Φυλούσαν Θερμοπύλες” και έτσι διασώθηκε η Ορθοδοξία από κάθε αντίχριστο επίβουλο εχθρό. 

Διαβάζοντας κάποιος την Εκκλησιαστική Ιστορία ανά τους αιώνες, εύκολα βλέπει πως τις περισσότερες φορές οι κάθε λογιών αλλοιώσεις και οι Αιρέσεις αναφύονταν από Πατριάρχες, Επισκόπους, Ιερείς ή και ενίοτε Μοναχούς. Με λίγα λόγια από εκείνους όλους που είχαν υποχρέωση να διαφυλάξουν ακέραια και αμόλυντη την παραδεδομένη –εξ αποκαλύψεως– Πίστη. Ίσως αυτό να συμβαίνει επειδή ο Διάβολος στη προσπάθειά του να διαλύσει την πίστη των ανθρώπων, πολεμάει πιο πολύ τους Ταγούς, Φρουρούς και Θεματοφύλακες της Εκκλησίας. Ίσως οι άνθρωποι αυτοί δεν προσέγγισαν με τον ανάλογο φόβο Θεού τα θέματα της Πίστεως και αμελώντας ουσιαστικώς τα πραγματικά καθήκοντά τους, πέσανε στην παγίδα της υπερηφάνειας που τους παρέχει το όποιο αξίωμά τους. Συνεπώς διαστρέβλωσαν μέσα τους την έννοια της διαφύλαξης και νόμιζαν πως είχαν την εξουσία να επιβάλλουν ετσιθεληματικά τις δικές τους διαστρεβλωμένες απόψεις και ιδέες. 

Εν πάση περιπτώσει όλοι αυτοί έπεσαν σε πλάνες (κατά κύριο λόγο εκ δεξιών) και δημιούργησαν Αιρέσεις. Όμως, όλες αυτές οι καταστάσεις τι αποτέλεσμα είχαν; Δυστυχώς απλώς να χαθούν όλοι αυτοί οι ταλαίπωροι, μαζί με τους ακόλουθούς τους, στην αιώνια κόλαση, ενώ επί της ουσίας η Εκκλησία του Κυρίου πάντα έβγαινε ακέραιη, πιο δυνατή και απαστράπτουσα μέσα από αυτές τις μάχες. Πάντα αναδεικνύονταν νέοι Ομολογητές και Μάρτυρες και όλο και προστίθεντο νέοι Άγιοι στη χωρία των ήδη υπαρχόντων με μόνο τους αρχικούς αιώνες της ιδρύσεως Της, η Εκκλησία να μετράει έντεκα (11) εκατομμύρια Αγίους Μάρτυρες! 

Το σίγουρο είναι, πως μέσα από όλη αυτή την δισχιλετή πορεία της Εκκλησίας, άφησε σε όλους εμάς σαφέστατες οδηγίες για το πως και τι πρέπει να κάνουμε σε καιρούς που η Πίστη κινδυνεύει, και ιδιαίτερα στον δικό μας καιρό καθίσταται επιτακτική ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε λόγω Εσχάτων χρόνων, και αυτό δεν είναι άλλο από το να αντιδράσουμε υγιώς και ορθοδόξως με το νόμιμα κατοχυρωμένο Εκκλησιαστικώς δικαίωμα της Αποτειχίσεως (Διακοπή Εκκλησιαστικής Κοινωνίας), αντιδρώντας κατ’ αυτόν το τρόπο στις κακοδοξίες της Παναίρεσης του Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Οικουμενισμού, υπερασπιζόμενοι έτσι πλήρως την α/Αλήθεια, αλλά θα πρέπει να είμαστε –συν Θεώ- έτοιμοι να υποστούμε τους όποιους διωγμούς και μαρτύρια, και εν γένει οποιαδήποτε ταλαιπωρία για την αγάπη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού και την αλήθειά Του! Διότι να είστε βέβαιοι πως ο μισόκαλος και ανθρωποκτόνος αντίδικος δε θα καθίσει φρόνιμα και θα δεχθούμε πολέμους και διωγμούς ένεκεν της Αληθείας (Κ.η.Ι.Χ.) και αυτό διότι σύμφωνα με τον Αγιογραφικό λόγο, αυτοί που θέλουν να ζήσουν ευσεβώς (εν αληθεία) θα διωχθούν οπωσδήποτε· είναι πνευματικός Νόμος μια και αυτή είναι και η φυσική κατάσταση της Εκκλησιάς συνεχώς διωκόμενη, συνεχώς μαρτυρική. Το λένε πολύ όμορφα οι Πατέρες ότι Ευαγγέλιο –και κατ’ επέκταση Εκκλησία– που δεν διώκεται, δεν είναι ευαγγέλιο, ούτε εκκλησία, αλλά ανήκει στο κοσμικό φρόνημα οπότε και θα μείνει, μια και δια παντός, έξω του Νυμφώνος Χριστού. 

Μετά, λοιπόν, από όλη αυτή τη μελέτη (που η αλήθεια είναι πως με διαφώτισε, αλλά ταυτοχρόνως με έκανε να συνειδητοποιήσω πως στην πραγματικότητα, η ουσία των πραγμάτων είναι πως δεν είμαι Ορθόδοξος Χριστιανός παρά μονάχα κατ’ όνομα, αλλά μάλλον ανήκω στην τάξη των μετανοούντων και κλαιόντων)· μέσα μου ξεκαθάρισαν πολλά πράγματα και –Θεού θέλοντος– κατανόησα πλήρως ποια θα έπρεπε να είναι η στάση μου από εδώ και πέρα, αν θα ήθελα να ανήκω στο Πλήρωμα της Εκκλησίας του Κυρίου, μια που η Εκκλησία σήμερα είναι σε διωγμό και μάλιστα τον πιο ύπουλο που έγινε ποτέ από το ξεκίνημά Της. 
Ένας δρόμος μονάχα υπήρχε (και υπάρχει): Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ! 
Έτσι με τη βοήθεια του Τριαδικού Θεού προχώρησα σε αυτήν. Ακολουθώντας το δρόμο της Αποτειχίσεως, γνώριζα εκ των προτέρων πως πολλά πράγματα θα άλλαζαν και ότι ο πόλεμος μέσα μου και γύρω μου, θα ήταν μεγάλος. Θα έπρεπε να παλέψω με τις όποιες απόψεις και θεωρίες είχαν παγιωθεί εδώ και χρόνια μέσα στο μυαλό μου και είχαν να κάνουν με θέματα όπως ο εκκλησιασμός, τα Μυστήρια και γενικά η εντύπωση πως χωρίς εκκλησιαστική ζωή –έτσι όπως την εννοούν σήμερα όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί– θα ήμουν κυριολεκτικά ένας άνθρωπος καταδικασμένος στην απώλεια εάν θα ξέκοβα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας. 
Όμως παρ’ όλους αυτούς τους προβληματισμούς και τις φοβίες που μέσα μου προέβαλαν, άλλοτε σαν απειλές και άλλοτε σαν ανησυχίες και άγχος, με βοήθησαν πάλι η Αγία Γραφή και οι Εντολές, αλλά και οι ζωές των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας μας, να τους πολεμήσω κατανοώντας ακόμη πιο ξεκάθαρα πως όχι η “εκκλησία” –και πάλι έτσι όπως τη εννοούν οι σημερινοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί – αλλά ο Κύριος σώζει! 

Πολλοί, κυρίως εκκλησιαστικοί παράγοντες, θέλησαν να μου κλείσουν τον ευλογημένο και σωτήριο δρόμο της Αποτειχίσεως, και συγχρόνως να δικαιολογήσουν τη δική τους στάση, η οποία είναι παθητική και καθόλα δουλοπρεπής απέναντι στις ενέργειες των ψευτο-ορθόδοξων “επισκόπων”, οι οποίοι έχουν προδώσει απολύτως συνειδητά την αληθινή και μόνη σώζουσα Πίστη, αυτή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καταπατώντας παράφορα τους Ιερούς Κανόνες και τα Δόγματα της αμωμήτου Πίστεως. 

Είναι απολύτως βέβαιο πως η Μυστηριακή ζωή μας είναι απαραίτητη, αλλά για ποια Μυστηριακή ζωή μιλάμε; Η ορθή και μόνο αυτή είναι που μας βοηθάει να γίνουμε σωστά Μέλη του Σώματος του Χριστού. Διότι απλά οι τελετουργίες που γίνονται στους ναούς χωρίς τη ορθή Πίστη, δεν μας ωφελούν σε τίποτα αλλά ίσα-ίσα, αντιθέτως μας βλάπτουν πνευματικά και συν τοις άλλοις αποκοιμίζουν τις συνειδήσεις μας, καθώς νομίζουμε πως εκτελούμε τα λεγόμενα θρησκευτικά μας “καθήκοντα” και άρα ότι είμαστε και εντάξει. Λάθος! Μέγα λάθος, διότι η Πίστη δεν είναι καθήκον· είναι βίωμα καθημερινό. Ούτε η σχέση με τον Άγιο Τριαδικό Θεό είναι σχέση εργοδότη-εργαζόμενου (έκανα τη δουλεία μου [=υποχρέωση], δώσε μου τον μισθό μου). Όχι και πάλι όχι! Αλλά η σχέση μας με τον Τρισυπόστατο Θεό είναι κυριολεκτικώς σχέση γονεϊκή· είναι σχέση βιωματικής Αγάπης! Δεν μπορεί και δεν πρέπει τι στιγμή που καταπατώνται τα πάντα μέσα στην Ορθοδοξία και δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο, υγιές και Ορθόδοξο, εμείς να κλείνουμε τα μάτια και να πηγαίνουμε στους ναούς για να “κλέψουμε” τα Μυστήρια, την ίδια ώρα που αυτοί που μου Τα προσφέρουν, ξαναστασταυρώνουν τον ίδιο τον Κύριο. Δεν μπορούμε και δεν γίνεται επ’ ουδενί να δεχθούμε απολύτως τίποτε από όλους αυτούς που αρνούνται με τα λόγια, τα έργα ή ακόμη και τη σιωπή τους τον Χριστό. Άλλωστε, γνωρίζοντας πως ο Κύριος είναι Θεός Αγάπης και Δικαιοσύνης, ξέρω πως αν αύριο φύγω από τον μάταιο τούτο κόσμο για την άλλη ζωή, δε θα με ελέγξει για το ότι λόγω της αναγκαστικής και επιβαλλόμενης Αποτείχισης δεν έχω συχνή Μυστηριακή ζωή, ούτε θα μου προσάψει την κατηγορία πως δεν πήγαινα στο ναό της ενορίας μου κάθε Κυριακή. Όχι, αυτό δεν θα το κάνει διότι γνωρίζει πάνω και από απόλυτα ότι δεν έκανα τίποτε άλλο από το να ακολουθήσω την δική του Εντολή-Φωνή. 

Μου έλεγαν, λοιπόν, ότι δεν γίνεται να διακοπεί το μνημόσυνο του (έκαστου οικείου) Επισκόπου, διότι Εκκλησία χωρίς Επίσκοπο δεν υπάρχει. Ω, της βλασφημίας! Πόσο τυφλοί και μωροί είναι, με παχυλές αντιλήψεις και αναίτιες αγκυλώσεις διαστρέφοντας εξολοκλήρου την αλήθεια, άλλοι από άγνοια και άλλοι εξ αυτών εσκεμμένα (δυστυχώς για όλους αυτούς) ταγμένοι σε αντίχριστες παρατάξεις (ο νοών, νοείτω!) μίας συστημικής και ανέντιμης εξουσίας. Και όλα αυτά τα έλεγαν άνθρωποι που έχουν στενή σχέση με την εκκλησία· Κληρικοί και λαϊκοί!

Όχι, αδέλφια μου, δεν είναι αληθινοί αυτοί οι λόγοι. Δεν είναι λόγοι ορθόδοξοι, είναι λόγοι αιρετικοί. Καθαρά-ξεκάθαρα πράγματα! Εκκλησία χωρίς Επίσκοπο, (όταν δηλ. ο Επίσκοπος εκπέσει και κηρύσσει απροκάλυπτα και δημοσίως “γυμνή τη κεφαλή επ’ Εκκλησίας αίρεση”), υπάρχει. Εκκλησία χωρίς Χριστό δεν υπάρχει!

Υπήρξαν και μερικοί άνθρωποι οι οποίοι μου ανέφεραν ότι το να φύγω από την Εκκλησία είναι λιποταξία. Πως εκείνοι μένουν και θα παραμένουν εκεί και αν χρειαστεί θα πεθάνουν, μα δε θα εγκαταλείψουν… 
Και αναρωτιέμαι πως μπορώ να τους δώσω να καταλάβουν πως Εκκλησία δεν είναι τα κτήρια, ούτε τα θυμιατήρια και τα κανδήλια!(;) Εκκλησία είμαστε όλοι μας και ο καθένας ξεχωριστά ως ζωντανός ναός του Κυρίου! Θυμιατήρια είναι οι προσευχές και κανδήλια η στάση ζωής που κρατάμε. Δεν εγκατέλειψα, λοιπόν, την Εκκλησία, αλλά ακριβώς για να μην Την χάσω, για να μην Την προδώσω, έφυγα μακριά από τους κακούς-μισθωτούς εργάτες. 

Όλοι αυτοί αρνούνται τον Χριστό μας (αρνησίχριστοι) και ακολουθούν τον όποιο επίσκοπο μετατρέποντας έτσι την Εκκλησία του Χριστού από Χριστοκεντρική σε Επισκοποκεντρική δηλ. ανθρωποκεντρική κατά το αντίθεο και αντίχριστο “Παπικό” πρότυπο (Παποκαισαρισμός/Καισαροπαπισμός), που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον γκρεμό της αιώνιας απώλειας. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους εφόσον έχουμε όλοι ελεύθερη βούληση (αυτεξούσιο). Σαφώς όμως είναι και αναφαίρετο δικαίωμα μου (και δικαίωμά σας) να ακολουθήσω τον Χριστό. 

Μου έλεγαν κάποιοι πως δεν είναι δυνατόν μόνο εγώ και οι –σχετικά– ελάχιστοι αποτειχισμένοι αδελφοί (Κληρικοί, Μοναχοί/-ες και λαϊκοί) που για τους πολλούς είμαστε γραφικοί και “μωροί” (ας μας επιτρέψει ο Κύριος να είμαστε “μωροί κατά Θεόν”!), να γνωρίζουμε το σωστό και όχι εκείνοι που είναι (καλύτερα να πω ότι θα έπρεπε να είναι) Λειτουργοί του Υψίστου δηλ. η λεγόμενη “Επίσημη Εκκλησία”. Κι’ όμως, αν ανατρέξουν πίσω στην Ιστορία, θα δουν ότι πάντοτε οι λίγοι κρατούσαν την α/Αλήθεια και οι πολλοί πολέμησαν την Πίστη, οι πολλοί αρνήθηκαν τον Τριαδικό Θεό, και πάλι οι πολλοί (όχλος) είναι που Σταύρωσαν τον Κύριο! 

Δεν λέω σε καμία περίπτωση πως θα σώσω την Πίστη. Όχι φυσικά! Τον εαυτό μου θέλω να σώσω και να μην αρνηθώ τον Κύριο μου και Θεό μου κατά το “σώζων, σώζε την σεαυτού ψυχήν” (ή/και: “ο σώζων εαυτώ σωθήτω”). Όχι από ιδιοτελές συμφέρον αλλά από αγάπη, έστω και αν η αγάπη μου είναι αναιμική και τόσο χοϊκή. Παρά τα όποια πάθη και ελαττώματά μου, αγαπώ τον Κύριό μου και επιθυμώ διακαώς να είμαι μαζί Του. Μα και ο Κύριος δεν έχει ανάγκη από εμένα. Ούτε θα προσθέσω, ούτε και θα αφαιρέσω κάτι στη Θεότητά Του με την στάση μου. Έχω όμως απόλυτη ανάγκη τον Κύριο, γι’ αυτό και περπατώ στο στενό δρόμο της Αποτείχισης και προσβλέπω μόνο στο έλεός Του. Το τι κάνουν οι πολλοί δε με αφορά (κατά το πρότυπο των Αγίων Τριών Παίδων στην Βαβυλώνια Κάμινο και του Προφήτη Δανιήλ στον λάκκο των λεόντων, αλλά και την απάντηση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού). Θα δώσω λόγο μόνο για τη δική μου ζωή. Υπήρξαν αρκετοί που είπαν πως πλανήθηκα και έπεσα σε αίρεση. Εφόσον όμως αυτό που κάνω δεν το κάνω αφ εαυτού μου, αλλά απλώς βαδίζω ακολουθώντας τα χνάρια στον ήδη προδιαγεγραμμένο και ασφαλή δρόμο που χάραξαν οι Θεοφόροι και Πνευματοφόροι Άγιοι Πατέρες, δηλαδή ακολουθώ τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας, οπότε και δεν πτοήθηκα από αυτές τις κακόβουλες κουβέντες. Άλλωστε, σημασία δεν έχει το τι θα πουν οι άνθρωποι, αλλά το τι θα πει ο Άγιος Τριαδικός Θεός! 

Περπατώντας στον ασφαλή δρόμο της Αποτείχισης, γρήγορα κατάλαβα πως ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος και ακανθωτός από πολλές πλευρές. Αναγκάστηκα να φύγω έξω από την πρώην μάνδρα ή το πρώην σπίτι μου (όπως θες πες το) και νυν λυκοφωλιά, διότι ο κίνδυνος είχε μπει μέσα, (διότι οι λύκοι βαρείς και προβατόσχημοι μπήκαν μέσα και κατατρώγουν τα λογικά πρόβατα ή αλλιώς, διότι αν έμενα στο σπίτι μου που πήρε φωτιά, θα καιγόμουν), όμως βγαίνοντας από εκεί, βρέθηκα σε δρόμο δύσκολο και γεμάτο κινδύνους που σε κάθε βήμα με απειλούν. Στην πραγματικότητα η ουσία είναι ότι σχοινοβατώ πάνω από ένα χαώδη νοητό γκρεμό. Αυτό σημαίνει πως κάθε μου βήμα (θα) πρέπει να είναι πολύ προσεκτικό, εάν θέλω φυσικά να σωθώ. 

Όμως ο Κύριος που είναι ο απόλυτος Οδηγός και Προστάτης των λογικών προβάτων Του· αυτός ο ίδιος ο Κύριος που Θυσιάστηκε για την δική μας σωτηρία, δε θα μπορούσε να μας αφήσει χωρίς εφόδια και δίχως την προστασία Του σε αυτόν τον πραγματικά δύσκολο δρόμο. Τώρα, όπως είναι φυσικό, για να μπορέσω να προχωρήσω, χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε να ενισχύσω την πίστη μου, να εμπιστευθώ απόλυτα τον Κύριο και να ελέγχω πολύ προσεκτικά το κάθε μου βήμα με οδηγό και ασφάλειά μου τους Θείους και Ιερούς Κανόνες, τις παραδεδομένες Εντολές του Ιερού Αγίου Ευαγγελίου και των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Μόνο έτσι ο δρόμος μου θα είναι πλήρως ασφαλής και τα βήματά μου σταθερά. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως εάν στον δρόμο μου και κατά τη διαδρομή μου, βρεθούν άνθρωποι να αναλάβουν τον ρόλο του οδηγού, θα πρέπει να τους ελέγξω (τις θέσεις και στάση τους) και να συνεχίζω διαρκώς να ελέγχω το τι πρεσβεύουν, ώστε να διαπιστώνω αν βαδίζουν την ορθή (Ορθόδοξη) γραμμή ακολουθώντας πιστά και απαρασάλευτα τα Δόγματα και την απλανή οδό των Αγίων Πατέρων μας. Μονάχα έτσι θα μπορέσω να τους εμπιστευθώ πως με οδηγούν με ασφάλεια στην σωτηρία αντί στην απώλειά μου. 

Γνωρίζοντας πολύ καλά πως ο Αντίδικος Διάβολος κτυπάει πάντα και μόνο την α/Αλήθεια, δεν μου κάνει εντύπωση που κάποιοι αν και προχώρησαν σε Αποτείχιση, έχουν ξεφύγει από τους Ι. Κανόνες και αυτό είναι καθόλα αναμενόμενο, διότι το θέμα είναι για ποιο λόγο κάνουμε την Αποτείχιση. Πολλοί ξεκίνησαν με αγνές προθέσεις και αγάπη προς τον Κύριο, όμως στην πορεία δεν πρόσεξαν και σκλήρυναν την καρδιά τους. Έτσι μέσα τους άρχισε να στενεύει ο χώρος της αγάπης και σιγά-σιγά να καταλαμβάνεται από εγωισμό η ψυχή τους. Δυστυχώς ο εγωισμός εξαπλώνεται μέσα στον άνθρωπο όπως κάποια μολυσματική ασθένεια και έχει την ικανότητα να τον αλλάξει πλήρως. Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιοι, κυρίως ρασοφόροι (σχηματοφόροι), αν και αποτειχίστηκαν, άρχισαν να ερμηνεύουν όπως εκείνοι πιστεύουν (κατά το δοκούν) τους διάφορους Ι. Κανόνες της Εκκλησίας και να προσπαθούν να επιβάλλουν ετσιθεληματικά τη γνώμη τους στους υπόλοιπους αποτειχισμένους. Εδώ, βεβαίως, να τονισθεί πως και εμείς οι λαϊκοί φέρουμε μεγάλη ευθύνη για αυτή τους την πτώση, πρώτον διότι έχουμε την κακώς εννοούμενη συνήθεια να θέλουμε να γίνουμε οπαδοί κάποιου ανθρώπου, με αποτέλεσμα να μαζευόμαστε γύρω από αυτούς τους ρασοφόρους και να τους «θεοποιούμε», και δεύτερον, επειδή είμαστε χριστιανοί μόνο κατ’ όνομα (τύποις), δε θέλουμε να νιώσουμε πως χάνουμε κάτι με την Αποτείχιση, εν προκειμένω τα Μυστήρια της Εκκλησίας, και ασκούμε πίεση σε αυτούς που ανέλαβαν το ρόλο των «οδηγών» να μας βρούνε μία λύση –εδώ και τώρα– που θα μας βολεύει. 

Αδελφέ/-ή μου, από τη στιγμή που παίρνεις αυτή τη μέγιστη και τόσο σοβαρή απόφαση να αποτειχιστείς, σημαίνει πως θα περπατήσεις τον δρόμο του μαρτυρίου και το μαρτύριο δεν μπορεί –εξ ορισμού– να συνυπάρχει με το «βόλεμα»! Δεν μπορεί να θέλεις –κατά το κοινώς λεγόμενο– «και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο», αυτό δεν γίνεται και δεν μπορεί να γίνει επ’ ουδενί! 
Δηλαδή δεν μπορεί από τη μια να αποτειχίζεσαι και από την άλλη να ζητάς να έχεις δίπλα σου έναν Ιερέα και έναν Ι. Ναό, δήθεν για να μη χάνεις και τη λειτουργική σου «βόλεψη»! Ε, όχι αδελφέ/-ή αυτό, όπως και να το κάνουμε, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ! 
Εάν έχεις στην περιοχή σου κάποιον Ιερέα ήδη αποτειχισμένο, να δοξάζεις τον Άγιο Τριαδικό Θεό και να «στέκεσαι» δίπλα του όσο τον έχεις κοντά σου. 
Εάν από την άλλη δεν υπάρχει κάποιος κοντά σου, τότε να δοξάζεις διπλά τον Άγιο Τριαδικό Θεό, διότι το μαρτύριό σου είναι, σαφώς, μεγαλύτερο και αν το δεχθείς και –συν Θεώ– το σηκώσεις αγόγγυστα, τότε θα είναι και μεγαλύτερο το ουράνιο και αμάραντο στεφάνι σου από τον Μισθαποδότη και Δικαιοκρίτη Χριστό μας. 

Αδελφέ/-ή, εάν πήρες τη σωτήρια και ευλογημένη απόφαση να βαδίσεις ή εάν ήδη βαδίζεις τον δρόμο αυτό της Αποτείχισης, να ξέρεις πως πράττεις το σωστό και Θεάρεστο. Όμως, να θυμάσαι πολύ καλά, πως αυτό που κάνουμε είναι –απλώς και μόνο– το αυτονόητο· είναι η υποχρέωσή μας και τίποτα παραπάνω. Να ξέρεις πως ο πόλεμος μέσα σου και γύρω σου θα είναι ακόμα πιο μεγάλος από ότι ήταν πριν. Θα θεριέψει και θα γίνει λυσσαλέος, με σκοπό του να σε συντρίψει. Ότι και αν γίνει, όμως, κράτα γερά την πίστη σου αδελφέ/-η και πολέμα (Ή ταν ή επί τας!!!), μην παραιτείσαι. Θα πέφτεις, είναι σίγουρο αυτό, όμως κρατώντας την Αγία Γραφή στα χέρια σου και την αγάπη για τον Κύριο στην καρδία σου, πρέπει να ξανασηκώνεσαι και να προχωράς. Να μην ξεχάσεις ποτέ σου πως στον αγώνα σου αυτό δεν είσαι μόνος (αν και φαινομενικά, εκ πρώτης όψεως, μπορεί έτσι να φαίνεται). Δίπλα σου είναι ο Κύριος που τόσο σε αγάπησε και αγαπά, ώστε Σταυρώθηκε στη θέση σου. Δίπλα σου είναι και εκεί που θα γονατίζεις, θα σε παίρνει Εκείνος στη αγκαλιά Του, θα σε κλείνει μέσα στα ματωμένα για εσένα Χέρια του και θα σε παρηγορεί, θα σε δυναμώνει. Μη φοβάσαι, λοιπόν, απλά προχώρα! 

Όμως σε κάθε περίπτωση εάν αποτειχιστείς, θα πρέπει ο αγώνας σου να ενταθεί και εντατικοποιηθεί· η προσευχή και η μελέτη της Αγίας Γραφής και των Αγίων Πατέρων να γίνουν πιο εντατικά και σε κάθε περίπτωση να είσαι σε ετοιμότητα και να ελέγχεις όσους αποτειχισμένους βρεις στο δρόμο σου για να βλέπεις εάν κρατούν πιστά και αναλλοίωτα τα παραδεδομένα, εάν δηλαδή βαδίζουν στον ορθό (Ορθόδοξο) δρόμο. Ακόμη, αδελφέ/-ή, θα πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να ελέγχεις εσένα, μια και όπως προανέφερα, ο Αντίδικος Διάβολος κτυπάει αδυσώπητα, μανιωδώς και λυσσωδώς πάντα και μόνο την α/Αλήθεια. 
Αδελφέ/-η, εάν αποτειχιστείς ή έχεις ήδη αποτειχιστεί, μην ξεχνάς γιατί και για Ποιον προχώρησες σε αυτόν τον ευλογημένο και σωτήριο δρόμο. Μην αφεθείς σε ανθρώπους· στον Κύριο μονάχα να στηρίζεσαι. Τους ανθρώπους (όποιοι και αν είναι αυτοί, μικροί ή μεγάλοι σε αξιώματα και ηλικία) να τους αγαπάς, αλλά να μην τους εμπιστεύεσαι για οδηγούς τυφλά και απροϋπόθετα και αυτό στο τονίζω διότι μέσα στο δρόμο αυτό πολλοί έπεσαν και πολλοί ακόμη θα πέσουν και θα πλανηθούν. Είναι και αυτό αναμενόμενο και έχει ξαναγίνει μέσα στην Εκκλησιαστική –δισχιλιόχρονη– Ιστορία. Δες τους καημένους τους Γ.Ο.Χ. των πολλαπλών παράλληλα ζηλωτικών ομάδων-παρασυναγωγών (διότι περί ομάδων πρόκειται με οπαδούς) και θα καταλάβεις τι εννοώ. 

Σε τελική ανάλυση αδελφέ/-ή μου, αρχηγό σου μη βάλεις κανέναν άνθρωπο. Αρχηγός σου είναι μόνον ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο και Δεσπότης των απάντων· “ότι Κύριος κυρίων εστί και Βασιλεύς βασιλέων ”! Δεν είμαστε “ούτε του Παύλου, ούτε του Απολλώ, ούτε του Κηφά” αλλά του Χριστού, ο Οποίος από άπειρη αγάπη Ενανθρώπησε, Έπαθε και Σταυρώθηκε έως θανάτου για εμάς και ουδείς άλλος (το μέγα αυτό Μυστήριο της Θείας Οικονομίας!). Δεν είμαστε παρατάξεις και δεν πρέπει να ανήκουμε σε ομάδες. Είμαστε τα λογικά πρόβατα του Κυρίου και μόνο. Ο οποιοσδήποτε πει, γράψει ή κάνει κάτι ενάντια στους Θείους Νόμους της Εκκλησίας του Δεσπότη Χριστού, πρέπει –καθηκόντως– να μας βρει απέναντι διότι από τη μία μόνο έτσι μπορούμε να προφυλαχθούμε αλλά και να προφυλάξουμε την αλήθεια και από την άλλη μόνο έτσι μπορεί να καταλάβουν (αν ποτέ φυσικά καταλάβουν) και αυτοί που ξεφεύγουν ότι έκαναν λάθος και να επιστρέψουν στον ορθό (Ορθόδοξο) δρόμο. 

Αδελφέ/ή, μην αφήσεις κανέναν (και εννοώ κανέναν) να αλλάξει έστω και ένα ιώτα, ένα κόμμα ή ένα τόνο από τους Θείους και Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας. Μην ξεχνάς πως για αυτό το λόγο φεύγεις, άλλωστε, από τους κόλπους της νεωτερίζουσας –εντός πολλών εισαγωγικών η λέξη– “εκκλησίας”. Μην αφήσεις, λοιπόν, κανέναν άλλον (αποτειχισμένο) να διαστρεβλώνει το παραμικρό από τα Δόγματα. Και για να γίνει αυτό, εσύ θα πρέπει καθημερινά να μελετάς την Αγία Γραφή και βιβλία των Αγίων Πατέρων. 
Αδελφέ/-ή μου, κράτα στην καρδία σου την εν Χριστώ αγάπη! Μην σκληρύνεις απέναντι στα αδέλφια μας που δεν αποτειχίστηκαν, αλλά αντιθέτως να κλαις και να προσεύχεσαι γι’ αυτούς, παρακαλώντας τον Κύριο ώστε να μπορέσουν και εκείνοι με την σειρά τους να ανοίξουν τα μάτια και τα αυτιά της ψυχής τους και να δουν, να καταλάβουν και να απομακρυνθούν από τους λυκοποιμένες και ψευδοδιδασκάλους. Μην ξεχνάς πως είναι πρόβατα του Κυρίου, που βρίσκονται μέσα στην μάνδρα και κατασπαράζονται από τα θηρία της Παναίρεσης του Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας. Δεν μπορεί, λοιπόν, να σκληραίνουμε απέναντί τους, απλώς να κλαίμε πρέπει για τα αδέλφια μας που νοσούν πνευματικά. Αδελφέ/-η, ο Κύριος, ο ίδιος ο Θεός, Σαρκώθηκε και Σταυρώθηκε για εμάς· για όλους μας μαζί και για τον καθένα ξεχωριστά. Αδελφέ/-η, Εκείνος έκανε την απόλυτη πράξη αγάπης για εμάς και μας περιμένει να επιστρέψουμε εκεί όπου ανήκουμε, εκεί από όπου φύγαμε, (από το Πατρικό μας σπίτι, από την Πατρική αγκαλιά), μας περιμένει υπομονετικά κοντά Του. 

Και κάνε το, διότι στην εποχή μας είναι ο μοναδικός γνήσιος τρόπος να δουν και να καταλάβουν πως ο αληθής πιστός λαός του Κυρίου, όσο μικρός και αν είναι σε ποσότητα (το αληθές Μικρό Ποίμνιο δια στόματος του Κυρίου! Εξάλλου δεν θέλουμε ποσότητα, αλλα ποιότητα!) δεν καθεύδει (κοιμάται), αλλά αγρυπνά και αντιδρά (νοούμενο πάντοτε στα νόμιμα εκκλησιαστικά πλαίσια, υγιώς και Ορθοδόξως!). Διότι στις προγενέστερες από την δική μας εποχές, το πνευματικό αισθητήριο του λαού του Κυρίου ήταν πάρα πολύ ανεπτυγμένο και υπήρχε ομοψυχία και ομοβρωντία και εξοβέλιζαν τους αποστάτες που δίδασκαν αλλότρια και καινοτομίες, ενώ την σήμερον φρόντισαν επιμελώς εν κρυπτώ αυτοί που θα έπρεπε να φυλάνε σκοπιά και “Θερμοπύλες” για να μην μπουν στο μανδρί λύκοι-αιρετικοί με δορά προβάτου (Επισκοπος= επί σκοπού = αυτός που φυλάει σκοπιά!) ούτως ώστε μας άφησαν ακατήχητους, οπότε φυσικό επακόλουθο είναι πως το πνευματικό αισθητήριό μας είναι εξαιρετικά χαμηλό έως και ανύπαρκτο και μόνο δια γραπτής επιστολής καθίσταται φανερή η Ομολογία της Αποτειχίσεώς μας. Σημειωτέον πως είναι, η δεύτερη ανώτερη Ομολογία (με πρώτη το μαρτύριο αίματος) αυτή της Αποτειχίσεως, σύμφωνα και με τον Αγιογραφικό λόγο: “Όποιος με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω κι’ Εγω μπροστά στον ουράνιο Πατέρα μου και στους Αγίους Αγγέλους” [εννοείται και όλο το Χορό των Αγίων, Μαρτύρων Όμολογητών κ.λπ.] (τάδε έφη: Ο Κύριος! – Ματθ. 10,32). 

Αδελφέ/-ή μου, ζούμε σε καιρούς που η Εκκλησία του Χριστού διώκεται, μονάχα που ο διωγμός αυτός για την ώρα είναι ύπουλος, υπόγειος και πονηρός. Οι διώκτες, φανεροί και κρυφοί, ως πονηροί φοράνε “μάσκες ευσεβείας” (αν και μετά την ληστρική ψευδο-“σύνοδο” της Κρήτης [Κολυμπάρι, Ιούνιος 2016] και επέκεινα, έπεσαν και οι μέχρι πρότινος εναπομείνουσες “μάσκες”), με σκοπό την εξαπάτηση για την εξαφάνιση των Ορθοδόξων Πιστών και της α/Αλήθειας, αν και ματαιοπονούν. Τα επίγεια όργανα του μισόκαλου και μισάνθρωπου Διαβόλου μετασχηματίζονται σε (δήθεν) “υπηρέτες” του Κυρίου και αλωνίζουν μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Τώρα, αδελφέ/-ή είναι ή ώρα!!! Τώρα είναι καιρός Ομολογίας και αγώνος!!! Στάσου, λοιπόν, άγρυπνος φρουρός με παρρησία, θάρρος και τόλμη, αλλά πάντοτε με τον απαραίτητο φόβο Θεού και αγάπη Χριστού, και Ομολόγησε σεμνά αλλά με σθένος (στεντορεία τη φωνή!) την Πίστη σου όπου και σε όποιον χρειαστεί. Κάνε γνωστή την Ομολογιακή σου θέση-στάση γραπτώς δια επιστολής στον κατά τόπους οικείο “επίσκοπό” σου που –ως άλλος Αρχιερεύς και Φαρισαίος– αρνήθηκε ουσιαστικώς τον Κύριο και την Πίστη του. 
Αλλιώς σε αντίθετη περίπτωση που δεν κάνουμε καθαρή-ξεκάθαρη την Ομολογιακή μας θέση-στάση, εφησυχαζόμενοι έτσι πως μόνο με το να μην πηγαίνουμε σε ναούς των Παναιρετικών Οικουμενιστών, και να πηγαίνουμε μόνο σε Ι. Ναούς Αποτειχισμένων, πως είμαστε και εντάξει. Δεν είναι καθόλου έτσι, διότι σε αυτή τη περίπτωση την όποια ομολογία μας την ξέρουμε εμείς και άντε 2-3 ακόμη, αλλά αυτός που ειναι ο πρώτος και καθήν αρμόδιος για να το μάθει και τον αφορά πέραν και από άμεσα είναι ο οικείος “επίσκοπός” μας, εφόσον σε αυτόν ανήκουμε πνευματικά και με την Αποτείχισή μας κόβουμε πλέον πνευματικούς δεσμούς μαζί του και με τους όποιους εκκλησιαστικούς και εξωεκκλησιαστικούς παράγοντες που διατηρούν σχέση με αυτόν (κατ’ επέκταση και με τους “ιερείς” που τον μνημονεύουν) και τον αναγνωρίζουν σαν όντως “εις τύπον και τόπον Χριστού” και “τρόπον μέτοχο” των Αγίων Αποστόλων, ενώ στην πράξη καθαυτού έχει γίνει λυκοποιμένας, ψευδεπίσκοπος και ψευδοδιδάσκαλος και για αυτόν ακριβώς το λόγο κάνουμε και Αποτείχιση. 

Φτάνοντας στο τέλος και κλείνοντας τις ταπεινές αυτές σκέψεις, να αναφερθεί πως με την Αποτείχισή μας, το λιγότερο, δεν βρισκόμαστε μαζί με τους ανασταυρωτές του Κυρίου (δηλ. αυτούς που ξανασταυρώνουν τον Κύριο). Θα κριθούμε ούτως ή άλλως για τα λάθη και τις αστοχίες (αμαρτίες) μας, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον, ας μην καταμετρηθούμεμε όλους αυτούς που Τον αρνήθηκαν και συνεχίζουν Τον αρνούνται συστηματικά και με δαιμονικό πείσμα… 

Για να το κάνω κάπως πιο ξεκάθαρο και κατανοητό, είναι δηλαδή σα να μην υπήρχε πρόβλημα στην Εκκλησία, (εν προκειμένω η Παναίρεση του Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας), και κάποιος είτε να γινόταν αιρετικός και η Εκκλησία δεν θα λάμβανε γνώση αυτού του γεγονότος, διότι στην εποχή μας είναι αδύνατον ο ιερέας μιας ενορίας να ξέρει τον καθένα ξεχωριστά (αν και αυτό θα ήταν το πρέπον) –πλήν των επαρχιακών χωριών– και το τι κάνει κάποιος για το αν λόγου χάρη έγινε αιρετικός εξωμότης ή αλλόθρησκος, και ειδικά στις μεγαλουπόλεις όπως στην Αθήνα και γενικότερα στο λεκανοπέδιο Αττικής κ.λπ. Ούτε επί παραδείγματι εάν κάποιος βαρέθηκε –κατ’ αυτόν– την όποια εκκλησιαστική και πνευματική ζωή είχε μέχρι πρότινος και αποφάσισε να αφεθεί στην κοσμική ζωή και αντί για εκκλησιασμό, εκείνος να κάνει το δικό του ανίερο “εκκλησιασμό” σε μπαρ και κλαμπ. Και ερωτώ λοιπόν: Ποιος θα το ήξερε από τους εκκλησιαστικούς Ταγούς της περιοχής του, και δη μήπως ο Επίσκοπός του;;; Και ευθύς αμέσως ακολουθεί η αυτονόητη απάντηση: ουδείς! Πολύ περισσότερο ο τοπικός Μητροπολίτης του και ειδικά αν δεν είχε και επαφές με εκκλησιαστικούς παράγοντες και τον ιερέα της ενορίας του (αν φυσικά εκκλησιαζόταν στην ενορία της περιοχής του και όχι κάπου αλλού!). Το να μην πηγαίνουμε απλώς και ως έχει στους Οικουμενιστικούς μιαρούς ναούς, σαφώς δεν είναι καθαρή θέση και στάση Ομολογίας αλλά μεσοβέζικες (δήθεν) “λύσεις” που μας εφησυχάζουν ότι πράξαμε άριστα το καθήκον μας ως οφείλαμε, ενώ αντ’ αυτού καλύψαμε πρόχειρα όπως-όπως κάτω από το χαλί την δική μας ντροπή της αληθινής Ομολογίας κάνοντας όμως έτσι το ευάρεστο (εαυτούλης μου!) και όχι το Θεάρεστο που είναι, όπως αναφέρθηκε, η καθαρή-ξεκάθαρη Ομολογία που μας ζητάει ο Κύριος. Τα υπόλοιπα εκ του πονηρού πηγάζουν (ο νοών νοείτω και ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω!). Αδελφέ/ή να θυμάσαι κάτι τελευταίο, μα εξίσου πολύ σημαντικό: Η Αποτείχιση είναι η αρχή του δίκαιου και νομίμως αθλήσαντως πνευματικού αγώνος και όχι το τέλος του! Είναι πύρινο βέλος στην πνευματική φαρέτρα του αληθώς Ορθοδόξου Χριστιανού που βρίσκεται στην (για την ώρα νοητή) αρένα γαι την καταπολέμηση των αιρέσεων και των πλανών και την αποκατάσταση της αληθούς και ευσεβους Πίστεως! (Αμήν, γένοιτο!) 

Καλή Αποτείχιση και καλό Ομολογιακό αγώνα αδελφέ/-ή! 

(το παραπάνω κείμενο έγραψε και μας κοινοποίησε αδερφός που έχει αποτειχιστεί) 
για την αντιγραφή, 
Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Ανοιχτή επιστολή προς την αδελφότητα «Λυδία»

«Λυδία»: Ένα ακόμα δεκανίκι του δεσποτισμού 
και της κακόδοξης Κολυμπαρίου Συνόδου!


Χαίρετε εν Κυρίω, αγαπητοί μου αδελφοί,
Πριν λίγες ημέρες (Πέμπτη 19/10/2017) και ώρα 19:55 σε μια διαδρομή με το αυτοκίνητό μου πάτησα μηχανικά το κουμπί του ραδιοφώνου. Ήταν στη συχνότητα της αδελφότητας Λυδίας.

Προς μεγάλη μου έκπληξη ακούω ότι καλεσμένος ήταν ο αναπληρωτής καθηγητής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κος Ηλίας Ευαγγέλου. 
Το θέμα: «Το Πρόγραμμα Επιμόρφωσης της Δομής Δια Βίου Μάθησης Α.Π.Θ. “Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας: Ιστορικό πλαίσιο- Προκλήσεις-Προοπτικές” που θα πραγματοποιηθεί κατά το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2017-2018».

Ο καθηγητής είπε μεταξύ άλλων, ότι εύχεται, ο λαός να δει το θέμα χωρίς φοβίες και με νηφαλιότητα (λόγια που δηλούν τοποθέτηση). Συμφωνήσατε και ευχαριστήσατε (ως σταθμός δια μέσου της δημοσιογράφου σας) την Θεολογική Σχολή γι’ αυτές τις πρωτοβουλίες.

Αδελφές της αδελφότητας Λυδίας έχω κάποιες απορίες και θα ήθελα σας παρακαλώ να μου τις λύσετε.
Επίσης θα ήταν χρήσιμο οι ορθόδοξες οικογένειες που στέλνουν τα κορίτσια τους στις κατασκηνώσεις σας, να γνωρίζουν τις θέσεις σας σε κάποια σοβαρά –πιστεύω– θέματα.
Με μεγάλο σεβασμό λοιπόν σας απευθύνω τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Ένας εκκλησιαστικός ραδιοφωνικός σταθμός ακολουθεί τους κανόνες των υπολοίπων κοσμικών ραδιοφώνων; Δηλαδή επικρατεί ο θρησκευτικός πλουραλισμός και καλείται ο καθείς για να αναπτύξει τη γνώμη του και την ιδεολογία του; Δηλαδή υπάρχει μεθαύριο πιθανότητα να δούμε και κανένα καθηγητή ισλαμικών σπουδών να μας εκθέτει τα των πλανών του;

2. Πρέπει ένα εκκλησιαστικό κανάλι να συμβάλλει με τις εκπομπές του στο σωτηριολογικό έργο της Εκκλησίας ή βάση μιας επίπλαστης δημοκρατίας φιλοξενούνται οι πάντες και εκθέτουν τη γνώμη τους παραπλανώντας τον κόσμο;

3. Οφείλει το κανάλι σας να ελέγχει ποιος είναι ο καθένας ομιλητής και τι πρεσβεύει; 
Εδώ να σας πληροφορήσω ότι ο κύριος καθηγητής που φιλοξενήσατε μάλλον είναι υπέρμαχος του Οικουμενισμού. Κι επειδή είπε ότι ως ακαδημαϊκός οφείλει να αντιμετωπίζει τα πράγματα δίκαια με βάση την αλήθεια, γιατί είναι από αυτούς που στις 29/3//2012 έστειλαν επιστολή προς την Ι. Σύνοδο ψέγοντας τους Μητροπολίτες Πειραιώς και Κυθήρων αλλά και μερικούς άλλους ιεράρχες για την στάση τους απέναντι στην ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου; Επίσης είναι απ’ αυτούς που υπερψήφισαν την ίδρυση του τμήματος ισλαμικών σπουδών της Θεολογικής σχολής.

4. Πιστεύετε ότι έχει κάτι θετικό να προσφέρει αυτή η Σύνοδος στην σωτηριολογική πορεία της Εκκλησίας και του έθνους; (εκτός βέβαια από την σύμπνοια και υποστήριξη των παπικών και των προτεσταντών).

5. Πιστεύετε ότι η σύνοδος της Κρήτης έχει τα χαρακτηριστικά αγίας Συνόδου και λειτούργησε με τον παραδοσιακό τρόπο των πρότερων Οικουμενικών συνόδων;

6. Ποια είναι η γνώμη σας για τον Πάπα. Είναι επίσκοπος ή αξιοκατάρατος; 
(όπως βοά ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός).

7. Διαθέτουν άλλες ομολογίες μέρος της αληθείας ή όλη η αλήθεια πρεσβεύεται μόνο απ’ την Ορθοδοξία;

8. Υιοθετείται την χρήση μουσικών οργάνων μέσα σε ένα ναό κατά τη λειτουργία;

9. Πρέπει να διδάσκεται στα κατηχητικά και στους κύκλους τους αγιογραφικούς το οικουμενικό πνεύμα; (όπως προτρέπει και η Β´ Βατικάνεια Σύνοδος)

10. Συμφωνείται με αυτά που είπαν για τον οικουμενισμό ο μακαριστός γέροντας Αθανάσιος Μυτιλιναίος, ο μακαριστός γέροντας Γεώργιος Καψάνης, ο άγιος Παϊσιος. ο γέρων Γαβριήλ, ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς; (σταματώ εδώ, γιατί τελειωμό δεν έχουν)

11. Πιστεύεται ότι καλώς έπραξε, ότι έπραξε ο άγιος Μάξιμος ο ομολογητής εναντίων ολόκληρης της διοικούσας εκκλησίας της εποχής του;

12. O πατριάρχης Ιωάννης Βέκκος καλώς έπραξε ότι έπραξε για να επιβάλει την τάξη στην εκκλησία και το Άγιον Όρος;

13. Διαφωνείτε με ότι μας προτρέπει ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης περί αιρέσεων; Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος:

14. Πρέπει ο λαϊκός να καταδιώκει την αίρεση ή να τα προσπερνάει όλα "Αβρόχοις ποσίν";

15. To δόγμα είναι υπόθεση μόνο των καθηγητάδων;

16. Είναι εγωισμός η πεποίθηση ότι μόνο η Oρθοδοξία κατέχει την αλήθεια; 
Ή ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μοίρασε από λίγη αλήθεια σε όλες τις ομολογίες;

17. Είναι σωστό αυτό που είπε ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ότι «Ουδέν ωφελεί βίος ορθός δογμάτων διεστραμμένων» (ΕΠΕ 23, 492 - 494)";

18. Δηλαδή σωζόμαστε μέσα στην αίρεση;

19. Eίχε δίκιο ο γέρων Εφραίμ ο Κατουνακιώτης όταν μας έλεγε ότι "ὁ Οἰκουμενισμός ἔχει πνεῦμα πονηρίας καί κυριαρχεῖται ἀπό ἀκάθαρτα πνεύματα";

20. Συμφωνείτε με τον άγιο Νεκτάριο όταν μας λέει ότι ο Πάπας ξεθεμελίωσε τον Χριστό απ’ την εκκλησία;

21. Oι άγιοί μας είναι αλά καρτ (à la carte) δηλ. σε κάποια πράγματα αποφαίνονται ορθώς και σε κάποια άλλα ζωτικής σημασίας (δόγμα, αίρεση, πλάνη) σφάλουν;

22. Συμφωνείται με τον άγιο Παϊσιο όταν ονόμαζε τον Οικουμενισμό "κουρελού του διαβόλου";

23 Eίναι ένδειξη αγάπης το να ασπαστούμε άλλα δόγματα ως αληθή;

24. Eν κατακλείδι , είναι αίρεση ο οικουμενισμός ή όχι;

25. Συμφωνείται με τους παρακάτω κανόνες;

a. Κανών ΞΕ' τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων
"Εἴ τις Κληρικός, ἤ Λαϊκός εἰσέλθοι εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καί καθαιρείσθω, καί ἀφοριζέσθω".
b. Κανών ΟΑ΄ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων:
"Εἴ τις Χριστιανός ἔλαιον ἀπενέγκοι εἰς ἱερόν ἐθνῶν, ἤ εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, ἤ λύχνους ἅπτοι, ἀφοριζέσθω".
c. Κανών ΛΒ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου:
"ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν, αἵτινες εἰσίν ἀλογίαι μᾶλλον, ἤ εὐλογίαι".
d. Κανών ΛΖ΄ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου:
"ὅτι οὐ δεῖ παρά τῶν Ἰουδαίων ἤ αἱρετικῶν τά πεμπόμενα ἑορταστικά λαμβάνειν, μηδέ συνεορτάζει αὐτοῖς".
e. Κανών ΛΓ' τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου:
"ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι".

26. To ιερό πηδάλιο είναι δυνητικό ή υποχρεωτικό;

27. Είστε υπέρ της ιδρύσεως του τμήματος ισλαμικών σπουδών στο Α.Π.Θ.;

28. Το κοράνι είναι ιερό βιβλίο;

29. Kι αν όχι, ένας ορθόδοξος χριστιανός λαϊκός ή ιεράρχης δύναται να το μοιράζει από ευγένεια κι αδελφοσύνη σε αλλόθρησκους;

30. Πρέπει ο ορθόδοξος χριστιανός να προσέχει σε ποια κατασκήνωση στέλνει τα παιδιά του; Nα δίνει βαρύτητα στη γραμμή και τα πιστεύω της, ορμώμενος απ’ τα λόγια του Ευαγγελίου: “τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται” 
(Ματθ. 15,14 );

Αυτά και άλλα πολλά θα ήθελα να σας ρωτήσω.
Η απάντησή σας όμως έστω και σε δύο–τρία απ’ αυτά θα μου λύσει τις καίριες απορίες. Ελπίζω να μην επιβεβαιωθούν οι φόβοι και οι ανησυχίες μου.
Και δεν πιστεύω ότι ο μακαριστός γέροντας π. Θεόφιλος Ζησόπουλος, θα άφηνε κάποια ανησυχητική παρακαταθήκη.

Την ευχή του να έχουμε.

*Αριστείδης Π. Δασκαλάκης

Μηχ.Μηχανικός Α.Π.Θ.
Μηχανικός Πληροφορικής - Αναλυτής Συστημάτων
Σύμβουλος Συστημάτων Διαχείρισης Ποιότητας
Τηλ. +306974027442