«Ἐγὼ προσεύχομαι πάντοτε. Ἔχω καλὴ σχέση καὶ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Θεό. Τοῦ ᾽πα δυὸ κουβέντες καὶ συνεννοηθήκαμε.»

Άγιος Παΐσιος: Εἶναι μεγάλη, λοιπόν, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς. Καὶ ἡ χάρη της. Πολὺ μεγάλη. Καὶ ὁ ἀρχέκακος ὄφις, ὁ σατανᾶς καὶ τὰ ὄργανά του, τὴν τρέμουν.

Λίγο νὰ φωνάξομε τὸν Χριστό, λίγο νὰ ἐπικαλεσθοῦμε τὴν Παναγία, λίγο νὰ μιλήσομε στοὺς ἁγίους, καὶ παίρνει πόδι ὁ ἄλλος. Δὲν ἀντέχει τὴ χάρη τους.

Δὲν ἀντέχει τὴν ἀγάπη τους. Δὲν ἀντέχει τὴν παρουσία τους. Δὲν ἀντέχει τίποτε. Τὸ κακὸ βέβαια μὲ μᾶς πολλὲς φορὲς εἶναι ὅτι δὲν προσευχόμεθα. Δὲν προσευχόμεθα μὲ θέρμη.

Πήγαιναν μιὰ φορὰ δύο Χριστιανοὶ στὸν δρόμο. Κι ἔφτασαν σ᾽ ἕνα ποτάμι, τὸ ὁποῖο εἶχε πλημμυρίσει. Κι ἔκατσαν καὶ προσευχήθηκαν νὰ τὸ περάσουν. 

Ὁ ἕνας εἶπε δυὸ κουβέντες μὲ θέρμη καὶ πέρασε. Ὁ ἄλλος προσευχήθηκε ὥρα πολλή, μπῆκε καὶ κινδύνευσε νὰ πνιγεῖ. Τὸν ἔπιασε ὀ ἄλλος καὶ τὸν ἔβγαλε. Κι εἶχε ἀπορία ὁ δεύτερος.

Κι εἶπε στὸν πρῶτο: «Καλά, ἀδελφέ. Ἐσὺ εἶπες δυὸ κουβέντες καὶ πέρασες. Ἐγὼ εἶπα ἐκατὸ καὶ κινδύνευσα νὰ χαθῶ, ἂν δὲν ἤσουν ἡ ἀφεντιά σου. Γιατί ἔγινε αὐτό;»

Τοῦ λέει: «Ἐσὺ προσεύχεσαι, ἀδελφέ, συχνά;»

« Ἄ, μπά», λέει. «Τώρα προσευχήθηκα κι ἀφοῦ εἶδα τὸν κίνδυνο.»

«Ἄ, ἔτσι», λέει. «Ἐγὼ προσεύχομαι πάντοτε. Ἔχω καλὴ σχέση καὶ ἐπικοινωνία μὲ τὸν Θεό. Τοῦ ᾽πα δυὸ κουβέντες καὶ συνεννοηθήκαμε. Συνεννοηθήκαμε! Ἐσύ», λέει, «τώρα τό ᾽πες. Γι᾽ αὐτὸ στό ᾽κανε αὐτὸ ὁ Θεὸς καὶ σ᾽ ἔσωσε κιόλας, γιὰ νὰ μάθεις νὰ προσεύχεσαι. Γιὰ νὰ μὴν ἀφήνεις τὴν προσευχή.»

Θὰ μοῦ πεῖτε: «Πάτερ, ἔχουμε καὶ δουλειές, ἔχουμε καὶ βάσανα, ἔχουμε καὶ κόπους.» Μποροῦμε νὰ προσευχόμεθα ὅπου δήποτε. Ὅπως ἀναπνέομε, μποροῦμε καὶ νὰ προσευχόμεθα. Μποροῦμε νὰ φωνάζουμε τὸν Χριστό, τὴν Παναγία.

Στόμα δὲν ἔχουμε; Ἔχουμε. Μυαλὸ ἔχουμε; Ἔχουμε. Πῶς δὲν ἔχουμε. Ἔ, λοιπόν, δὲν ἔχουμε καμμία ἰδιαίτερη δαπάνη. Οὔτε καὶ κανένα ἰδιαίτερο κόπο, ἂν θέλετε. Ἔχει κόπο ἡ προσευχή. Σίγουρα. Ἀλλὰ μποροῦμε καὶ νὰ φωνάζουμε τὸν Κύριο.

Ἡ προσευχὴ εἶναι τὸ 100 τοῦ Θεοῦ. Φέρνει τὸν Κύριο γρήγορα κοντά μας. Φέρνει τὴν Παναγία γρήγορα κοντά μας.

Καὶ τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἀγγέλους. Κι ἐπηρεάζει καὶ τὶς ψυχὲς τῶν ἀποθαμένων μας. Ἐκεῖνοι μᾶς ἀκοῦνε. Καὶ πολλοὶ ἀπ᾽αὐτοῦς ἔχουν βρεῖ παρρησία. Τὸ ξέρετε αὐτό; Παρρησία. Καὶ μᾶς βοηθᾶνε. Προσεύχονται γιὰ μᾶς. Ἐπηρεάζουν τὸν Θεό.

Μᾶς συντροφεύουν στὴ ζωή μας.

Ἔλεγε, κάποτε, ὁ Γέροντας Παΐσιος σὲ κάποιον… Τοῦ ᾽λεγε:

«Γέροντα, ἐγὼ δὲν ἔχω κάνει τίποτα ἰδιαίτερο. Κι ὅμως μοῦ πᾶν ὅλα καλὰ στὴ ζωή μου. Κι ἔχω πολλὲς εὐλογίες. Τί συμβαίνει; Τί γίνεται; »

Καὶ τοῦ λέει ὁ Γέροντας: «Παιδί μου, κάποιος πρόγονός σου ἔχει ἁγιάσει. Καὶ δὲν τὸ ξέρετε. Ἔχει ἁγιάσει καὶ δὲν τὸ ξέρετε! Καὶ αὐτὸ σᾶς βοηθάει.»

Τί ὡραῖο, λοιπόν, ἡ προσευχή! Καὶ τί προνόμιο εἶναι νὰ μιλᾶμε στὸν Κύριο ἀπευθείας! Γιὰ νὰ πᾶς στὸν πρωθυπουργὸ ἢ στοὺς ἄρχοντες μεσολαβοῦν πολλοὶ και ἂν σὲ δεχτεῖ καὶ ἂν ἀδειάζει ὁ ἄνθρωπος κι ἂν θέλει, καὶ τό ᾽να καὶ τ᾽ ἄλλο.

Ἐδῶ στὸν Κύριο εἴμεθα ἄμεσοι. Ἀρκεῖ ν᾽ ἀνοίξομε τὸ στόμα μας καὶ λέει ὁ Κύριος: «Ἐγὼ εἶμαι παρών. Ἰδού, πάρειμι.» Ὁ πανταχοῦ παρών, ἀνθρωποπαθῶς ἐκφραζόμενος, λέει: «Εἶμαι παρών!»

Εἶναι γιὰ μᾶς ἐκείνη τὴν ὥρα παρών, γιατὶ Τὸν φωνάξαμε. Τὸν φωνάξαμε! Ὁ προφήτης καὶ βασιλιᾶς Δαυὶδ προσευχότανε μὲ θέρμη ἑφτὰ φορὲς τὴν ἡμέρα. «Ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε.» Ἑφτὰ φορὲς τὴν ἡμέρα!

Καὶ εἶναι γεγονὸς ὁτι ὁ προφητάναξ Δαυὶδ εἶχε πολλὲς ἀσχολίες, πολλὰ προβλήματα, τόσο λαὸ ἐπάνω του, τόσες εὐθύνες καὶ τόσα ἄλλα.

Κι ὅμως, ἐπειδὴ ἀγαποῦσε κι ἐπειδὴ ἤθελε, εὕρισκε τὴν εὐκαιρία καὶ προσευχότανε.

Ἅγιος Νικόλαος – Τεῦχος 66 Μάρτιος 2012 – ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΕΓΚΩΜΗΣ

Ό,Τι Είναι Μεσα Στό Νού, Είναι Καί Στήν Καρδιά

Νά προσεύχεσθε στόν Θεό μέ ανοιχτά τά χέρια. 

Αυτό είναι τό μυστικό τών αγίων.

Μόλις άνοιγαν τά χέρια τους, τούς επεσκέπτετο ή θεία χάρις.

Οί Πατέρες τής Εκκλησίας χρησιμοποιούν ώς πιό αποτελεσματική τή μονολόγιστη ευχή:

«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».Τό κλειδί γιά τήν πνευματική ζωή είναι ή ευχή.

Τήν ευχή δέν μπορεί κανείς νά τή διδάξει, ούτε τά βιβλία, ούτε ό γέροντας, ούτε κανείς.

Ό μόνος διδάσκαλος είναι ή θεία χάρις.

Άν σάς πώ ότι τό μέλι είναι γλυκό, είναι ρευστό, είναι έτσι κι έτσι, δέν θά καταλάβετε, άν δέν τό γευθείτε.

Τό ίδιο καί στήν προσευχή,άν σάς πώ, «είναι έτσι, νιώθεις έτσι» κ.λπ., δέν θά καταλάβετε, ούτε θά προσευχηθείτε, «εἰ μὴ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι».

Μόνο τό Πνεύμα τό Άγιον, μόνο ή χάρις τού Θεού μπορεί νά εμπνεύσει τήν ευχή.

Δέν είναι δύσκολο νά πείτε τήν ευχή,αλλά δέν μπορείτε νά τήν πείτε σωστά, γιατί κλωτσάει ό παλαιός εαυτός σας.

Άν δέν μπείτε στήν ατμόσφαιρα τής χάριτος, δέν θά μπορέσετε νά κάνετε τήν ευχή.

Μόλις ακούσετε προσβλητικό λόγο, λυπάστε καί μόλις σάς πουν καλό λόγο, χαίρεστε καί λάμπετε;

Μ’ αυτό δείχνετε ότι δέν είστε έτοιμοι, δέν έχετε τίς προϋποθέσεις.

Γιά νά έλθει ή θεία χάρις,πρέπει ν’ αποκτήσετε τίς προϋποθέσεις, τήν αγάπη καί τήν ταπείνωση, διαφορετικά δημιουργείται αντίδραση.

Γιά νά μπείτε σ’ αυτή τή «φόρμα», θά ξεκινήσετε απ’ τήν υπακοή.

Πρέπει πρώτα νά δοθείτε στήν υπακοή, γιά νά έλθει ή ταπείνωση.

Βλέποντας τήν ταπείνωση, ό Κύριος στέλνει τή θεία χάρη κι έπειτα έρχεται μόνη, αβίαστα, ή προσευχή.

Άν δέν κάνετε υπακοή καί δέν έχετε ταπείνωση, ή ευχή δέν έρχεται καί υπάρχει καί φόβος πλάνης.

Νά ετοιμάζεστε σιγά – σιγά, απαλά – απαλά καί νά κάνετε τήν ευχή μέσα στό νού.

Ό,τι είναι μεσα στό νού, είναι καί στήν καρδιά.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

"Είναι, λοιπόν, όπως αντιλαμβάνεσαι, αυτός ο τρόπος της αδιάλειπτης προσευχής, εύκολος και κατορθωτός από τον κάθε ένα που έχει φόβο Θεού και ομαλά τα ανθρώπινα συναισθήματα"

"Θέλεις να σου διαβάσω σχετικά μ' αυτό, κάτι απ τη Φιλοκαλία" τον ερώτησα, βγάζοντας το βιβλίο απ' το σακίδιό μου. Βρήκα ένα κεφάλαιο του αγίου Πέτρου του Δαμασκηνού, στο τρίτο μέρος του βιβλίου, και διάβασα τα ακόλουθα: 

Πρέπει κανείς να μάθει να επικαλείται το όνομα του Θεού συχνότερα και από την αναπνοή του, πάντοτε, παντού και οποιαδήποτε κι αν είναι η εργασία του. Ο απόστολος είπε, «ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε», με αυτό δε, διδάσκει τους ανθρώπους να έχουν τη σκέψη τους στο Θεό, σε κάθε στιγμή, σε κάθε τόπο, σε οποιαδήποτε περίσταση.

"Όταν πρόκειται να κάνει ο άνθρωπος κάτι, φέρνει στο μυαλό του τον Δημιουργό των όλων. Όταν βλέπει το συνηθισμένο φως, θυμάται τον φωτοδότη Χριστό. Όταν ρίχνει τα μάτια του στον ουρανό ή την γη, την θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν στην φύση, θαυμάζει με την ψυχή του και υμνεί τον πάνσοφο Καλλιτέχνη. Όταν φορεί τα ρούχα του, σκέπτεται τίνος δώρα είναι αυτά, και δοξάζει τον Προνοητή που προνοεί και για το πιο άσημο πλάσμα της γης αυτής, γενικά δε ο άνθρωπος φροντίζει ώστε κάθε πράξη του να γίνει αιτία να θυμάται και να δοξολογεί το όνομα του Θεού, οπότε πραγματοποιεί την ασίγαστη προσευχή, ενώ η ψυχή του γεμίζει από εσωτερική πνευματική ευτυχία και γαλήνη".

"Είναι, λοιπόν, όπως αντιλαμβάνεσαι, αυτός ο τρόπος της αδιάλειπτης προσευχής, εύκολος και

κατορθωτός από τον κάθε ένα που έχει φόβο Θεού και ομαλά τα ανθρώπινα συναισθήματα".

Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή

Σελ 48

Μη δίνης προσοχή στις ανόητες παρεμβάσεις του ματαίου αυτού κόσμου που λένε ότι η συχνή επίκληση, και όταν είναι επίμονος είναι μια ανώφελη επανάληψις

Όχι. Η δύναμις του θείου Ονόματος και η συχνή επίκλησή του, θα αποκαλύψουν τους καρπούς με τον καιρό τους. Σχετικά μ' αυτό ένας πνευματικός συγγραφεύς έχει γράψει τα εξής: 

"Γνωρίζω ότι σε πολλούς που ονομάζονται πνευματικοί και σοφοί, φιλόσοφοι που ερευνούν παντού για πράγματα κίβδηλα και δευτερεύοντα, που φαίνονται σπουδαία στα μάτια του λογικού και της υπεροψίας, η απλή μα συχνή εξάσκηση της αρετής φαίνεται, στα μάτια τους, ότι είναι μικρής σημασίας, κατωτέρας απασχολήσεως και γενικά κάτι τι το τετριμμένο".

»Αλλ' οι δυστυχείς, απατούν τους εαυτούς των και ξεχνούν την διδασκαλία του Χριστού: 

"Εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία ου μη εισέλθητε στην βασιλείαν των ουρανών". Κατεργάζονται για τον εαυτόν τους ένα είδος επιστήμης της προσευχής και βασίζονται στα ασταθή θεμέλια του φυσικού λογικού. 

Αλλά τι χρειαζόμεθα τη μελέτη, τη γνώση και την πολλή σκέψη για να πούμε με καθαρή καρδιά το, Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με"; 

Ο θείος Διδάσκαλός μας δεν εξυμνεί το είδος αυτής της συνεχούς προσευχής; Δεν έχουμε θαυμάσιες απαντήσεις λάβει και θαυμάσια έργα κατορθώσει με την μικρή αυτή, μα συνεχή προσευχή; Ω, χριστιανική ψυχή, βασίσου στο θάρρος σου και μη σταματάς την αδιάσπαστη επίκληση αυτής της προσευχής, έστω και αν η φωνή σου αυτή βγαίνει από καρδιά που ευρίσκεται σε πόλεμο με τον εαυτό της κι είναι μισογεμισμένη από διάφορα κοσμικά πράγματα. Δεν πειράζει. Προχώρησε μόνο και μη αφήνεις τα χείλη σου να σιωπήσουν ή να ενοχληθούν, θα καθαρίσει η καρδιά τα μέσα της με την συνεχή επανάληψι της επικλήσεως. 

Ποτέ μην αφήνεις την μνήμη σου να λησμονήσει το, "Μείζων έστι ο εν υμίν ή ο εν τω κόσμω" και το, "Μείζων εστί ο Θεός της καρδίας ημών", λόγια τα οποία γράφει ο Απόστολος και ευαγγελιστής Ιωάννης.

Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή 

Σελ 102

Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης - Λόγος εἰς τήν Προσευχήν

[...]Ἡ προσευχὴ εἶναι φύλακας τῆς σωφροσύνης, χαλιναγωγεῖ τὸν θυμό, καταστέλλει τὴν ὑπερηφάνεια, καθαρίζει ἀπὸ τὴ μνησικακία, διώχνει τὸ φθόνο, καταργεῖ τὴν ἀδικία, ἐπανορθώνει τὴν ἀσέβεια.

Ἡ προσευχὴ εἶναι δύναμη τῶν σωμάτων, φέρνει χαρὰ στὸ σπίτι, χορηγεῖ εὐνομία στὴν πόλη, παρέχει ἰσχὺ στὴν ἐξουσία, δίνει νίκη κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ πολέμου, ἐξασφαλίζει τὴν εἰρήνη, ξαναενώνει τοὺς χωρισμένους, διατηρεῖ στὴ θέση τους ἑνωμένους.

Ἡ προσευχὴ εἶναι τὸ ἐπισφράγισμα τῆς παρθενίας, ἡ πιστότητα τοῦ γάμου, ὅπλο στοὺς ὁδοιπόρους, φύλακας ὅσων κοιμοῦνται, θάρρος τῶν ξύπνιων, στοὺς γεωργοὺς φέρνει τὴν εὐφορία, στοὺς ναυτιλόμενους χαρίζει τὴ σωτηρία.

Ἡ προσευχὴ γίνεται συνήγορος τῶν δικαζομένων, ἐλευθερία τῶν φυλακισμένων, παρηγοριὰ τῶν λυπημένων, χαρὰ γιὰ τοὺς χαρούμενους, παρηγοριὰ στοὺς πενθοῦντες, δόξα γι᾿ αὐτοὺς ποὺ ἔρχονται σὲ γάμο, γιορτὴ στὰ γενέθλια, σάβανο σ᾿ αὐτοὺς ποὺ πεθαίνουν.

Ἡ προσευχὴ εἶναι συνομιλία μὲ τὸν Θεό, θεωρία τῶν ἀοράτων, πληροφόρηση γιὰ ὅσα ἐπιθυμοῦμε, ὁμοτιμία μὲ τοὺς ἀγγέλους, προκοπὴ στὰ καλὰ ἔργα, ἀποτροπὴ ἀπὸ τὰ κακά, διόρθωση γιὰ κείνους ποὺ ἁμαρτάνουν, ἀπόλαυση τῶν παρόντων ἀγαθῶν, ὑπόσταση τῶν ἀγαθῶν τοῦ μέλλοντος.

Ἡ προσευχὴ μετέβαλε γιὰ τὸν Ἰωνᾶ σὲ σπίτι τὸ κῆτος, ἐπανέφερε στὴ ζωὴ τὸν Ἐζεκία ἀπὸ αὐτὲς τὶς πύλες τοῦ θανάτου.

Γιὰ χάρη τῶν τριῶν νέων μετέστρεψε τὴ φλόγα τῆς καμίνου σὲ δροσερὴ αὔρα καὶ γιὰ τοὺς Ἰσραηλῖτες κέρδισε νίκη κατὰ τῶν Ἀμαληκιτῶν, ἐνῷ τὶς ἑκατὸν ὀγδόντα πέντε χιλιάδες τοῦ Ἀσσυριακοῦ στρατοῦ μὲ ἀόρατη ῥομφαία κατανίκησε σὲ μιὰ νύχτα.

Καὶ κοντὰ σ᾿ αὐτὰ μπορεῖς νὰ βρεῖς ἀμέτρητα παραδείγματα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἔχουν γίνει κι ἀπὸ τὰ ὁποῖα φαίνεται καθαρὰ ὅτι κανένα ἀπὸ ὅσα θεωροῦνται πολύτιμα στὴ ζωὴ δὲν εἶναι ἀνώτερο ἀπὸ τὴν προσευχή.

Ἐπειδὴ εἶναι πολλὰ καὶ κάθε εἴδους τὰ ἀγαθὰ ποὺ μᾶς ἔδωκε ἡ θεία χάρη, αὐτὸ τὸ ἕνα ἔχουμε νὰ ἀνταποδώσουμε γιὰ ὅσα λάβαμε, δηλαδὴ νὰ πληρώνουμε τὸν Εὐεργέτη μὲ τὴν προσευχὴ καὶ μὲ τὴν εὐχαριστία[….]

https://proskynitis.blogspot.com/

Το ποιός είσαι, η προσευχή θα σου το δείξη...

Όπως μέσα στον καθρέπτην βλέπει ο άνθρωπος τι λογής είναι η μορφή του, έτοι και με την προσευχή, όταν είναι θερμή και ειλικρινής, αποκαλύπτεται ο εσωτερικός άνθρωπος...

Ποιός είσαι, η προσευχή θα σου το δείξη...

Όσιος Άνθιμος ο Βαγιάνος, ο εν Χίω

https://pneumatoskoinwnia.blogspot.com

Προσευχηθείτε με όλη την καρδιά σας!

Προσευχηθείτε..!

Προσευχηθείτε με όλη την καρδιά σας!

Προσευχηθείτε στον Θεό όσο πιο πολύ μπορείτε!

Να μη βαριέστε.

Οι δαίμονες κάνουν μεγάλο πόλεμο για να μην προσευχόμαστε.

Η προσευχή με δάκρυα μας ενώνει με τον Χριστό, τον Γλυκύτατο μας Σωτήρα.

Γέροντας Διονύσιος της Κολιτσού

https://proskynitis.blogspot.com

''Νούς, στόμα, καρδιά κύκλος η ευχή...''

''Νούς, στόμα, καρδιά κύκλο...''

Η νοερά προσευχή πρέπει να γίνεται ανά πάσαν στιγμή. Δεν έχει σημασία αν είναι εντατική ή αδύνατη. Στο δρόμο, στο αυτοκίνητο πού ξέρει ο καθένας τί κάνεις, αν είσαι προσηλωμένος στο Θεό; 

Νούς, στόμα, καρδιά κύκλο η νοερά προσευχή...

αγίου γέρ. Ευσεβίου Γιαννακάκη

https://pneumatoskoinwnia.blogspot.com/

Εκείνο που έχει σημασία...

Σημασία στην προσευχή έχει όχι η χρονική διάρκεια αλλά η ένταση. Να προσεύχεσθε έστω και πέντε λεπτά, αλλά δοσμένα στο Θεό με αγάπη και λαχτάρα...

Μπορεί ένας μια ολόκληρη νύχτα να προσεύχεται, κι αυτή η προσευχή των πέντε λεπτών να είναι ανώτερη. Μυστήριο είναι αυτό βέβαια, αλλά έτσι είναι...

Όσιος Πορφύριος ο καυσοκαλυβίτης

https://pneumatoskoinwnia.blogspot.com

Προσευχή αληθινή είναι...

Προσευχή αληθινή είναι η απερίσπαστη, ή χωρίς ρεμβασμό, που εκτελείται με προθυμία, με ψυχή που πονάει για τις αμαρτίες της και με νού προσηλωμένο. 

Η προσευχή περισσότερο πρέπει να αφορά πράγματα αγαθά και να μην εξαντλείται μόνο σε λεπτά και προσεγμένα λόγια. Η ταπεινοφροσύνη γίνεται παντού όχημα της προσευχής και αυτή είναι απόδειξη ταπείνωσης, γιατί γνωρίζοντας την ασθένειά μας ζητάμε τη βοήθεια του Θεού.

Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης

(Περί Επιμελείας Ψυχής Γ' Εκδ. ομιλία Α’ περί προσευχής σελ. 110)

πηγή

Δυο λέξεις, δυο κουβέντες και φτάνουν...

...Δεν θες τίποτε άλλο.

Ζει Κύριος ο Θεός.

Αιτείτε και δοθήσεται...

Κρούετε και ανοιγήσεται..

Με πίστη, 

με υπομονή, 

με καρτερία, 

με ταπεινό φρόνημα..

Να ζητάμε από τον Θεό!

Και η αγάπη του Ουρανίου Πατρός μας 

δεν θα αργήσει να μας χαρίσει 

αυτό που ζητάμε 

και να μας λυτρώσει 

από αυτό που μας ταλαιπωρεί…

† Γέροντας Γαβριήλ

https://melissoules.com

Η προσευχή πρέπει να συνοδεύεται από ταπείνωση

Ένας γέροντας, δέχονταν σφοδρό πόλεμο από τον διάβολο, παρότι προσευχόταν συνεχώς με το:

– Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με! Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με!…

”Καλά, το όνομα του Ιησού Χριστού, δεν διώχνει τον διάβολο…;” αναρωτήθηκε.

Κατάλαβε όμως, ότι η προσευχή πρέπει να συνοδεύεται από ταπείνωση. Προφανώς έλεγε την ευχή χωρίς ταπείνωση. Διότι ο εχθρός δεν είναι βλάκας. Γνωρίζει ποιά προσευχή γίνεται με ταπείνωση και ποιά όχι…

Θυμήθηκε τότε τα λόγια κάποιου άλλου γέροντα, που του είχε πει κάποτε:

– Το να προσεύχεται κάποιος γονατιστός, ταπεινώνεται και η προσευχή αυτή φέρνει αποτελέσματα!

Γονάτισε λοιπόν, προσευχήθηκε θερμά και ο πόλεμος αμέσως υποχώρησε! Πράγματι, το να γονατίσει κάποιος και να προσευχηθεί, αυτό είναι μια μορφή ταπεινώσεως, διότι το σώμα παίρνει ένα ταπεινό σχήμα. Και επειδή η ψυχή παίρνει το σχήμα του σώματος, ταπεινώνεται μαζί μ’ αυτό.

Η ταπείνωση αυτή ενεργεί υποστατικά στο νου του διαβόλου και τον καίει και μη αντέχοντας αυτό το ”κάψιμο”, υποχωρεί…

+Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

romioitispolis.gr

Eπισκέψεις της χάριτος του Θεού

«Αναμνήσεις από τον όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη»

Νικόλαου Μπαλδιμτσή, Ιατρού

Η προσευχή

''Οι συμβουλές του για την προσευχή ήταν πολύ πρακτικές. Έλεγε: Θα ορίσεις μια συγκεκριμένη ώρα που θα έχεις ησυχία, και θα κάνεις προσευχή λέγοντας το:«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» αργά και παρακαλεστικά, «κλαψιάρικα» χωρίς να κρατάς κομποσκοίνι.

Πριν ξεκινήσεις όμως θα κάνεις μια προεργασία. Θα διαβάσεις λίγο από το Ευαγγέλιο, από το Γεροντικό και τα άλλα πατερικά βιβλία. Θα σκεφτείς λίγο τη ζωή σου, τις ευεργεσίες του Θεού και έτσι η ψυχή θα μεταφερθεί στον πνευματικό χώρο...

Πολύ βοηθάει εδώ η αυτοσχέδια προσευχή. Και έτσι, χωρίς να μετράς κόμπους με το κομποσκοίνι, θα προσεύχεσαι ορισμένη ώρα με το ρολόι. Αυτή η προσευχή με το πρόγραμμα που είπαμε, θα ζωογονήσει και θα δυναμώσει την ψυχή με τρόπο μυστικό, όπως ένα φυτό που κάθε μέρα το ποτίζουμε με λίγο νερό και αυτό μεγαλώνει χωρίς να γνωρίζουμε πώς.''

Τα στάδια της προσευχής

''Μερικές φορές μιλούσε για τα στάδια της προσευχής: Στην αρχή ο άνθρωπος λέει ολόκληρη την ευχή, αργά και παρακαλεστικά: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν προχωρήσει η Χάρη, ανεβαίνει ένα σκαλοπάτι και μπορεί να πει μόνον: «Κύριε, Ιησού, Χριστέ».

Μετά ανεβαίνει άλλο σκαλοπάτι, και λέει: «Κύριε, Ιησού». Μετά λέει μόνον: «Ιησού μου» και μπορεί να φθάσει ο άνθρωπος στο σημείο που σταματάει η προσευχή με λόγια και τότε είναι μέσα στην Χάρη του Θεού.

«Αρπάζεται» ο νους και βλέπει και ζει ουράνια πράγματα. Αυτές οι επισκέψεις της Χάριτος, σ’ αυτήν την ένταση, μπορούν να συμβούν χωρίς να το περιμένει ο άνθρωπος, όποτε θελήσει ο Θεός...''

Με επισκέφθηκε η Χάρη του Θεού

''Μια φορά, έλεγε, ήμουνα στον κήπο του κελιού και έσκαβα. Για μια στιγμή, σταμάτησα να ξεκουραστώ. Τότε με επισκέφθηκε η Χάρη του Θεού τόσο δυνατά που, για τον φόβο της πλάνης προσπαθούσα μέχρι κάποιο σημείο, να ελέγξω τον εαυτό μου. Επειδή η Χάρη αυξανόταν συνεχώς, παραιτήθηκα από την προσπάθεια λέγοντας: «Αν πλανήθηκα, πλανήθηκα. Άσ’ το και όπου πάει», είπα στον εαυτό μου.

Τότε ο νους μου ένιωσα ότι βγήκε από το σώμα μου και ανέβαινε, ανέβαινε σε τέτοιο νοητό ύψος, μέχρι που έφτασε σε έναν χώρο, όπου υπήρχε «ειρήνη» και γλυκύτατο φως και η ψυχή μου έγινε και αυτή φως! Πόσο κράτησε αυτή η κατάσταση, δεν γνωρίζω. Όταν «συνεστάλη» η Χάρη, σιγά σιγά, ένιωσα να κατεβαίνω και είδα το σώμα μου στον κήπο όρθιο ακουμπισμένο στην περίφραξη...''

Είδα όλη την κτίση!

''Άλλη φορά έλεγε: Την ώρα που κάναμε τον Εσπερινό στο εκκλησάκι μας, μόλις άρχισε ένας από τους πατέρες να διαβάζει τον Προοιμιακό Ψαλμό, «Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον…», «έφυγε» η ψυχή μου από το σώμα μου και είδα όλη την κτίση! Τα φυτά, τα ζώα, τα βουνά, οι πέτρες, τα βράχια, η θάλασσα, κάθε ζωντανό πλάσμα μέσα της, μέχρι τα βάθη της, όλα υμνούσαν το Θεό. Όταν τελείωσε αυτή η «όραση» είδα ότι βρισκόμουν στο στασίδι μου και μόλις είχε τελειώσει ο Προοιμιακός. Τόση ήταν η διάρκεια αυτής της «θεωρίας»...

Κάποτε, την ώρα του Εσπερινού, στο: «Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου…» κοιτώντας προς το τέμπλο είδα να ανεβαίνει καπνός θυμιάματος μπροστά στην εικόνα του Τιμίου Προδρόμου. Νόμισα ότι υπήρχε από κάτω κάποιο θυμιατήρι. Κοίταξα, αλλά δεν υπήρχε. Ο καπνός του θυμιάματος σιγά σιγά χάθηκε. Μετά τον Εσπερινό είπα στον Γέροντα: Είδα αυτό και αυτό. Και ο Γέροντας μου απάντησε: Ήταν, παιδί μου, η προσευχή που ανεβαίνει ως θυμίαμα...

Τότε τον ρώτησα: Πώς εγώ Γέροντα, αμαρτωλός άνθρωπος, βλέπω τέτοια πράγματα; Και μου λέει: Ναι, παιδί μου, είσαι αμαρτωλός αλλά είσαι εν μετανοία...''

Ἔλαμψε τό πρόσωπό του ὅπως ὁ ἥλιος

''Μια άλλη φορά, σε μια Θεία Λειτουργία ο Γέροντας έμεινε στο κελί του περιμένοντας τον ιερέα να κατέβει, για να τον κοινωνήσει. Εγώ, επειδή ήθελα να κοινωνήσω, σκέφτηκα: Ας κατέβω να πάρω την ευχή του Γέροντα. Μπαίνοντας μες το κελί του είδα το Γέροντα να έχει πρόσωπο δωδεκαετούς παιδιού. Τα μαλλιά του και τα γένια του ήταν άσπρα. Το πρόσωπό του παιδικό. Έλαμπε μέσα στο φως!

Εγώ τα ’χασα και μόλις που μπόρεσα και του είπα: Γέροντα, ήρθα να πάρω την ευχή σας, αν είναι ευλογημένο, να κοινωνήσω. Συγγνώμη που σας ενόχλησα. Τότε μου απάντησε ζωηρά και χαρούμενα: Ευλογημένο! Eυλογημένο να κοινωνήσεις!

Ούτε κατάλαβα πώς βγήκα από το κελί του, πώς ανέβηκα τη σκάλα για την Εκκλησία, πώς μπήκα μέσα και κοινώνησα στη Θεία Λειτουργία! Βρισκόμουν σ’ έναν άλλο κόσμο. Όταν αργότερα ξαναείδα τον Γέροντα, το πρόσωπό του ήταν το κανονικό...''

«Αναμνήσεις από τον όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη»

Του Νικόλαου Μπαλδιμτσή, Ιατρού

logosfotos.blogspot.com

Άμα η ψυχή σας επαναλαμβάνει μέ λατρεία, μέ πόθο τίς πέντε λέξεις, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», δέν χορταίνει!

Η νοερά προσευχή γίνεται μόνο από εκείνον που έχει αποσπάσει την χάρη του Θεού. 

Δεν πρέπει να γίνεται με τη σκέψη, «να τη μάθω, να την καταφέρω, να τη φθάσω», γιατί μπορεί να οδηγηθούμε στον εγωϊσμό και στην υπερηφάνεια. 

Χρειάζεται πείρα, λαχτάρα, αλλά και σύνεση, προσοχή και φρόνηση, για να είναι η προσευχή καθαρή και θεάρεστη. Ένας λογισμός, «είμαι προχωρημένος», τα χαλάει όλα. 

Τι να υπερηφανευθούμε; 

Δεν έχομε τίποτα δικό μας. Αυτά τα θέματα είναι λεπτά.

Να προσεύχεσθε χωρίς να σχηματίζετε στο νου σας εικόνες. 

Να μη φαντάζεσθε τον Χριστό. 

Οι Πατέρες ετόνιζαν το ανεικόνιστον στην προσευχή. 

Με την εικόνα υπάρχει το ευόλισθον, διότι ενδέχεται στην εικόνα να παρεμβληθεί άλλη εικόνα. 

Ενδέχεται και ο πονηρός να κάνει παρεμβολές και να χάσομε την χάρη.

Η ευχή να γίνεται μέσα μας με το νου και όχι με τα χείλη, για να μη δημιουργείται διάσπαση και ο νους να πηγαίνει από δω κι από κει. 

Με έναν απαλό τρόπο εμείς να βάλομε στο νου μας τον Χριστό, λέγοντας απαλά απαλά:

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Να μη σκέπτεσθε τίποτα, παρά μόνο τα λόγια «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». 

Τίποτ’ άλλο. Τίποτα. 

Ήρεμα, με τα μάτια ανοικτά, για να μην κινδυνεύετε από φαντασίες και πλάνες, με προσοχή και αφοσίωση να στρέφεσθε στον Χριστό. 

Να λέτε την ευχή με τρόπο απαλό και όχι συνέχεια, αλλά όταν υπάρχει διάθεση και ατμόσφαιρα κατανύξεως, η οποία είναι δώρο της θείας χάριτος. 

Χωρίς την χάρι αυτοϋπνωτίζεσαι και μπορεί να πέσεις σε φώτα και πλάνη και παράκρουση.

Να μη γίνεται η ευχή αγγάρεια. Η πίεση μπορεί να φέρει μία αντίδραση μέσα μας, να κάνει κακό. 

Έχουν αρρωστήσει πολλοί με την ευχή, γιατί την έκαναν με πίεση. Κάτι γίνεται, βέβαια, κι όταν το κάνεις αγγαρεία, αλλά δεν είναι υγιές.

Ούτε να χρησιμοποιείτε τεχνητούς τρόπους. Δεν χρειάζεται ούτε μικρό σκαμνάκι, ούτε σκύψιμο της κεφαλής, ούτε κλείσιμο των ματιών.

Λένε πολλοί: «Κάτσε σ’ ένα μικρό σκαμνάκι, σκύψε και στύψου και συγκεντρώσου».

Αλλά πού… Δοκιμάστε να δείτε. 

Δεν είναι ανάγκη να συγκεντρωθείτε ιδιαίτερα, για να πείτε την ευχή. 

Δεν χρειάζεται καμμία προσπάθεια, όταν έχει θείο έρωτα. 

Όπου βρίσκεσθε, σε σκαμνί, σε καρέκλα, σε αυτοκίνητο, παντού, στο δρόμο, στο σχολείο, στο γραφείο, στη δουλειά μπορείτε να λέτε την ευχή, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», απαλά, χωρίς πίεση, χωρίς σφίξιμο.

Να μη δένεσθε με τον τόπο. Το παν είναι ο έρωτας στον Χριστό. 

Άμα η ψυχή σας επαναλαμβάνει με λατρεία, με πόθο τις πέντε λέξεις, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», δεν χορταίνει. 

Είναι λέξεις αχόρταστες! Σ’ όλη σας τη ζωή να τις λέτε. Κρύβουν τόσους χυμούς!

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Βίος και Λόγοι

Το μυστικό της σωστής προσευχής...

Όταν έχετε μεγάλη αγάπη και αυτή η αγάπη σας κινεί σε προσευχή, τότε τα κύματα της αγάπης σας πηγαίνουν και επηρεάζουν αυτόν για τον οποίο προσεύχεσθε και δημιουργείτε γύρω του μια ασπίδα προστασίας και τον επηρεάζετε, τον οδηγείτε προς το αγαθόν.

Βλέποντας την προσπάθειά σας ο Θεός δίδει πλούσια την χάρι Του και σ’ εσάς και σ’ εκείνον. Αλλά πρέπει να αποθάνομε για τον εαυτό μας. Καταλάβατε;

Εσείς με τη σοφία σας υποδεικνύετε ενώ αυτό δεν είναι και τόσο σωστό. Το μυστικό είναι άλλο, όχι αυτό που θα πούμε, που θα υποδείξομε στους άλλους. Το μυστικό είναι η αφοσίωσή μας, η προσευχή μας στον Θεό, για να επικρατήσει αυτό που πρέπει στους αδελφούς μας με την χάρι του Θεού. Αυτό είναι. Αυτό που εμείς δεν μπορούμε να το κάνομε, θα το κάνει η χάρις Του,

Προσεύχομαι για τα θέματά σας, αλλ’ αυτό δεν αρκεί. Πρέπει......η προσευχή μου να βρίσκει κι από σας μια ανταπόκριση. Ο Θεός που στέλνει την χάρι Του σ’ εμάς, πρέπει να βρει την αγκαλιά μας ανοικτή, ώστε να τη δεχθεί. Κι ό,τι επιτρέψει Εκείνος θα είναι προς ψυχική μας ωφέλεια. Όχι όμως, ημών προσευχομένων και υμών δε κοιμωμένων,

Να προσεύχεσθε για την κάθαρση κάθε ανθρώπου, για να μιμηθείτε τον αγγελικό τρόπο στη ζωή σας. Ναι, οι άγγελοι δεν προσεύχονται για τον εαυτό τους. Εγώ έτσι προσεύχομαι για τους ανθρώπους, για την Εκκλησία, για το Σώμα της Εκκλησίας. Την ώρα που προσεύχεσθε για την Εκκλησία, απαλλάσεσθε κι απ’ τα πάθη. Την ώρα που δοξολογείτε απαλύνεται η ψυχούλα σας και αγιάζεται υπό της θείας χάριτος. Αυτή την τέχνη θέλω να μάθετε,

Ο Θεός θέλει να ομοιωθούμε με τους αγγέλους. Οι άγγελοι μόνο δοξολογούν τον Θεό,

Αυτή είναι η προσευχή τους, μόνο η δοξολογία. Είναι λεπτό πράγμα η δοξολογία· ξεφεύγει απ’ τα ανθρώπινα. … Η δοξολογία είναι ανιδιοτελής προσευχή. Οι άγγελοι δεν προσεύχονται, για να κερδίσουν κάτι, είναι ανιδιοτελείς. Ο Θεός έδωσε και σ’ εμάς αυτή τη δυνατότητα, αν είναι η προσευχή μας μια διαρκής δοξολογία, προσευχή αγγελική,

Εδώ βρίσκεται το μεγάλο μυστικό. Όταν μπούμε σ’ αυτή την προσευχή θα δοξάζομε τον Θεό συνεχώς αφήνοντας τα όλα σ’ Αυτόν, όπως εύχεται η Εκκλησία μας: «… πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Αυτά είναι τα «ανώτερα μαθηματικά» της θρησκείας μας!

Άγιος Πορφύριος

inagiastriadosvagion.blogspot.com

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος: Κουράστηκα, δεν θα προσευχηθώ

Το βράδυ, κατάκοπος καθώς είμαι από το μόχθο της ημέρας, δεν έχω όρεξη για προσευχή… Άλλωστε, γιατί να προσευχηθώ;…»

Μα πώς είναι δυνατό!

Να μην έχει κανείς διάθεση επικοινωνίας με τον Κύριο, έστω και εξουθενωμένος σωματικά;! Μήπως οι οποιεσδήποτε διασκεδάσεις ξεκουράζουν τον άνθρωπο; …

Όχι, αυτές τον καταπονούν περισσότερο, ενώ η προσευχή έλκει τη θεία χάρη, που αναπαύει σώμα και ψυχή.

Δεν προσεύχεστε, λοιπόν…

Ή είστε θυμωμένοι με το Θεό ή πιστεύετε ότι δεν Τον έχετε ανάγκη.

«Γιατί να προσευχηθώ;» Αναρωτιέστε. Νιώθετε αυτάρκεια και αυτοϊκανοποίηση. Είστε χορτάτοι! Και δεν θέλετε να ζητάτε…

Κάθε βράδυ, όσο κουρασμένοι κι αν είστε, μην παραλείπετε να καταφεύγετε σ’ Εκείνον.

Να προσεύχεστε γονατιστοί ή καθισμένοι. Και όταν μπορείτε, να σηκώνεστε όρθιοι. Δεν έχει τόση σημασία ή στάση, φτάνει να προσεύχεστε.

Να ευχαριστείτε τον Κύριο για την ημέρα που πέρασε, όσο δύσκολη κι αν ήταν.

Να Τον παρακαλάτε για μια καλή νύχτα και να ζητάτε συγχώρηση με βαθιά μετάνοια για τα σφάλματά σας.

Προσευχή τη νύχτα στο κρεβάτι.

Στη διάρκεια της νύχτας, όποτε ξυπνάτε για λίγο και πριν σας ξαναπάρει ό ύπνος. Να προσεύχεστε έτσι όπως είστε ξαπλωμένοι. Αυτό δεν είναι κακό. 

Απεναντίας μάλιστα, αν συνηθίσετε να λέτε την ευχή ή κάποιον ψαλμό στα μεσοδιαστήματα του ύπνου, θα διώχνετε όλους τους κακούς λογισμούς, που σας πολεμούν εκείνη την ώρα.

«Πᾶνος»

https://ethnegersis.blogspot.com/

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος: Εάν το πρωί προσευχηθείτε, όπως πρέπει, όλη η μέρα σας θα ευλογηθεί

“Εάν το πρωι προσευχηθείτε, όπως πρέπει, όλη η μέρα σας θα ευλογηθεί.

Μην απελπίζεστε για τις προσπάθειες που σας φαίνονται άκαρπες.

Θυμηθείτε πώς μάθατε να πλέκετε ή να διαβάζετε ή να γράφετε.

Πόσους κόπους καταβάλατε τότε…

Τώρα όμως τα κάνετε όλα άνετα.

Το ίδιο θα συμβεί και με την ψυχική σας καλλιέργεια.

Προς το παρόν φαίνεται δύσκολο να νικήσει κανείς τους λογισμούς.

Αργότερα όμως θα τους διώχνει ευκολότερα.

Μόνο που δεν πρέπει να σταματήσει ποτέ τον αγώνα μ’ αυτούς, αλλά ν’ αγωνίζεται ολοένα και περισσότερο.

Ο Μέγας Αντώνιος έλεγε: “Τα χέρια στη δουλειά, ο νους στον ουρανό”.

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου Απάνθισμα Επιστολών

«Πᾶνος»

https://ethnegersis.blogspot.com/

Κάθε πράξη πού ἀναφέρεται στόν Θεό ἀποτελεῖ προσευχή

Κάθε ἀναφορά τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς στόν Θεό εἷναι πραγματική προσευχή. Ἄν, καθώς ἑργάζεστε, θυμάστε τόν Θεό, αὐτό ἀποτελεῖ προσευχή.

Ὁ Μέγας Βασίλειος στό ἐρώτημα, “Πῶς οἱ ἀπόστολοι μποροῦσαν νά προσεύχονται ἀδιάλειπτα;”, δίνει τήν ἀπάντηση:“Ὅ,τι κι ἄν ἔκαναν, εἶχαν τή σκέψη τους στόν Θεό καί ζοῦσαν μέ διαρκῆ ἀφοσίωση σ’ Ἐκεῖνον. Αὐτή ἡ ἐσωτερική τους κατάσταση ἀποτελοῦσε ἀδιάλειπτη προσευχή”.

Ἐσεῖς πού ζεῖτε μέσα στόν κόσμο, πρέπει, ἀφενός, νά ἀπομακρύνετε ἀπὸ τὸν νοῦ σας κάθε ἁμαρτωλό λογισμό καί, ἀφετέρου, να ἀφιερὠνετε στόν Θεό ὅλες τίς δρατηριότητές σας. Αὐτή ἡ ἀναφορά στόν Θεό μετατρέπει κάθε πράξη σέ προσευχή.

Ἡ Ἀγία Γραφή ἀναφέρει ὅτι τὸ αἷμα τοῦ Ἄβελ φώναζε στόν Θεό (βλ. Γεν. 4:10). Μέ παρόμοιο τρόπο καί τά ἔργα πού ἀφιερώνονται στόν Θεό, Τοῦ φωνάζουν.

[Ἄπάνθισμα ἐπιστολῶν]

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΣΕΛ. 303

romioitispolis.gr

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Νοερά προσευχή, η ιατρεία των κακών λογισμών

Αὐτὴ ἡ νοερὰ προσευχὴ εἶναι τὸ μόνο δυνατό, τὸ μόνο βοηθητικό, καὶ τὸ μόνο νικητικὸ ἅρμα στὸν νοερὸ πόλεμο τῶν λογισμῶν. Γιατί καὶ πρεπόντως ὁ νοερὸς πόλεμος, νοερὰ ἅρματα χρειάζεται γιὰ νὰ νικηθεῖ. 

Καὶ κοίτα πῶς ὅλα τὰ αἴτια τῶν κακῶν λογισμῶν γιατρεύει ἡ μονολόγιστη αὐτή προσευχή:

α΄ Γιατὶ συνηθίζοντας νὰ ἐπιστρέφει στὸν ἑαυτό του ὁ νοῦς, καὶ νὰ συνομιλεῖ νοερά μὲ τὸν Θεὸ, διὰ τῆς προσευχῆς, οὔτε αὐτὰ τὰ αἰσθητὰ ἀγαπᾷ νὰ βλέπει, οὔτε τίς αἰσθήσεις του νὰ κινεῖ, κατ᾽ ἐκεῖνο τὸ γνωμικό. «Ὀλίγα κινοῦσι τὴν αἴσθησιν. Οἱ πλεῖστα τῇ διανοίᾳ χρώμενοι».

β΄ Γιατὶ ὁ ἐνδιάθετος λόγος τῆς καρδίας μελετῶντας πάντοτε καὶ λέγοντας τὴν εὐχὴ τοῦ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ», παύει ἀπὸ τὸ νὰ γίνεται ὄργανο τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας, καὶ νὰ λαλεῖ λογισμοὺς αἰσχρούς, καὶ πονηρούς καὶ γιατὶ ἡ φαντασία, πού εἶναι ἡ γέφυρα τῶν δαιμόνων, διά τῆς ὁποίας σμίγουν μὲ τὴν ψυχή, κατὰ τοὺς Θείους Πατέρες (ὅρα Φιλοκαλία σελ. 1068), αὐτή λέω, καθαρίζεται ἀπὸ κάθε εἴδωλο ἐμπαθές, μὲ τὸ νὰ κατεβαίνῃ στὴν καρδιά ἡ ἐνέργεια τοῦ νοός, γυμνὴ καὶ καθαρή ἀπὸ κάθε σχῆμα καὶ εἶδος τῆς φαντασίας. Διότι διὰ τῆς στενότητας στήν καρδιά διυλίζεται αὐτή, καὶ μέ κάποιο τρόπο ἐκδύεται, καὶ ἀφήνει ἔξω κάθε χονδρὸ φάντασμα [σημ. μας: φάντασμα = φανταστικό, δημιούργημα της; φαντασίας], καθὼς καὶ ὁ ὅφις ἀπὸ τοὺς στενοὺς τόπους διερχόμενος ἐκδύεται τὸ παλαιὸ δέρμα του.

γ΄ Γιατὶ ἡ θέρμη ἡ γινομένη, ἀπὸ τὴν ἐν καρδίᾳ συχνὴ μελέτη τῆς ἱερᾶς προσευχῆς, διώκει καὶ καταφλέγει, ὡς μῦγες, τίς προσβολές τῶν πονηρῶν λογισμῶν, κατὰ τὸν Θεσσαλονίκης Μέγαν Γρηγόριον (Λόγος εἷς τὴν γ΄ Κυριακὴν τῶν νηστειῶν), Διαλύει, σὰν σύννεφα καὶ καπνό, τὰ πάθη τοῦ λογιστικοῦ μέρους τῆς ψυχῆς, καὶ λαμπρὸ καὶ φωτοειδὲς τό ἀπεργάζεται, γλυκαίνει καὶ εἰρηνεύει τὰ τοῦ θυμικοῦ πάθη, σκορπίζει τὰ πάθη τοῦ ἐπιθυμητικοῦ, καὶ ὅλην ἐκείνου τὴν ἀγαπητικὴ δύναμη ἑλκύει στὸν ἑαυτόν της καὶ στὴν ἀγάπη τοῦ μελετώμενου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

δ΄ Γιατὶ τὸ γλυκό καὶ πρᾶγμα καὶ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ στήν καρδιά διαπαντὸς μελετώμενο μαστιγώνει, πληγώνει καὶ διώκει ἀπό τήν καρδιά τοὺς δαίμονες, τοὺς ἀρχηγοὺς καὶ δημιουργοὺς ὅλων τῶν κακῶν λογισμῶν καὶ παθῶν τῆς ψυχῆς. Γι’ αὐτό εἶπε ὁ Θεῖος ᾿Ἰωάννης τῆς Κλίμακος: «Ἰησοῦ ὀνόματι μάστιζε πολεμίους».

Καὶ ε΄ Διατὶ ἡ πολυποίκιλη μνήμη τῶν κακῶν λογισμῶν, ἡ ἐκ τῆς παρακοῆς τοῦ Ἀδάμ προξενηθεῖσα, ἁπλῆ γίνεται, καὶ θεραπεύεται διὰ τῆς ἑνοειδοῦς μνήμης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὸν Σιναΐτη Γρηγόριο λέγοντα: «᾿Ιᾶται δὲ τὴν μνήμὴν κυρίως ἡ Θεία παγιωθεῖσα ἔμμονος διὰ προσευχῆς μνήμη, ἀπὸ τοῦ κατὰ φύσιν εἰς τὸ ὑπὲρ φύσιν ἀνακραθεῖσα τῷ πνεύματι».

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

greekdownloads.wordpress.com

Αγώνας για την απόκτηση της προσευχής

Μάθε να προσεύχεσαι με τον δικό σου τρόπο. Στη βραδινή προσευχή μας, για παράδειγμα, τι λέμε; Ευχαριστούμε τον Θεό για την ημέρα που πέρασε και για καθετί καλό ή κακό που μας βρήκε· μετανοούμε για τα αμαρτήματα που διαπράξαμε και υποσχόμαστε να τα επανορθώσουμε· τέλος, παρακαλούμε τον Κύριο να μας προστατεύει στη διάρκεια του ύπνου. Όλα αυτά, λοιπόν, να τα λες στον Θεό με τον νου και την καρδιά σου.

Στην ορθρινή προσευχή, πάλι, τι λέμε; Ευχαριστούμε τον Κύριο για τον ευεργετικό ύπνο και την αφύπνισή μας· ζητάμε τη βοήθειά Του για τα έργα της ημέρας· και Τον βεβαιώνουμε πως όλα θα τα κάνουμε για τη δόξα Του. Και αυτά να Του τα λες με τον νου και την καρδιά σου.

Στην προσευχή, τόσο το πρωί όσο και το βράδυ, να αναφέρεις τις ανάγκες σου, εσωτερικές και εξωτερικές, λέγοντας στον Κύριο σαν παιδί: «Δες, Κύριε, την ασθένεια και την αδυναμία μου! Βοήθησέ με και θεράπευσέ με!». Έτσι να προσεύχεσαι, δοξολογώντας, ευχαριστώντας και ικετεύοντας τον Θεό με δικά σου λόγια, μετά τις προσευχές που διαβάζεις από το Προσευχητάρι.

Τις προσευχές αυτές που περιέχονται στο Προσευχητάρι, σε συμβουλεύω να τις μελετάς με προσοχή κάπου-κάπου, στον ελεύθερο χρόνο σου, επιδιώκοντας την πληρέστερη και σαφέστερη δυνατή κατανόησή τους. Από την προσεκτική αυτή μελέτη θα γεννιούνται στον νου σου ιερές σκέψεις και στην καρδιά σου άγια αισθήματα, που θα αναζωογονούνται την ώρα της προσευχής, συγκρατώντας την προσοχή σου και θερμαίνοντας την καρδιά σου.

Ποτέ μην ξεχνάς πως η ουσία της προσευχής είναι η ανύψωση της καρδιάς και του νου στον Θεό. Ο Θεός βρίσκεται παντού. Ο προφήτης Δαβίδ νουθετούσε την ψυχή του: «Δόξαζε, ψυχή μου, τον Κύριο σε κάθε τόπο της κυριαρχίας Του!» (Ψαλμ. 102:22).

Δεν θα σου κρύψω ότι, αν και μπόρεσες να προσευχηθείς εγκάρδια μια φορά, πολύ δύσκολα θα μπορέσεις να το ξανακάνεις. Ο Θεός είναι που χαρίζει την αληθινή προσευχή και ο φύλακας άγγελος που την ενισχύει. Έρχεται και φεύγει. Εμείς, όμως, δεν επιτρέπεται να παραιτούμαστε από τον προσευχητικό αγώνα. Η προσευχή επισκέπτεται πάντα τον άνθρωπο που αγωνίζεται για την απόκτησή της, ποτέ τον οκνηρό και ράθυμο.

Μην επιβάλεις στον εαυτό σου έναν προσευχητικό κανόνα μακρύ και βαρύ, έναν κανόνα που θα υπερβαίνει τα μέτρα των ψυχοσωματικών σου δυνάμεων και θα σε καταβάλει. Καλύτερα είναι να προσεύχεσαι συχνότερα στη διάρκεια της ημέρας και, όταν ασχολείσαι με οποιαδήποτε άλλη εργασία, να έχεις τον νου σου στον Θεό.

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Από το βιβλίο: Πνευματική Ανθολογία από τους βίους και τους λόγους των Αγίων της Ρωσίας. Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 2018, σελ. 311, 296, 298, 310.

https://eugenikos.blogspot.com/