Πατριαρχεῖο, Ἀμερικάνοι, Ἐγγλέζοι Καὶ Ρῶσσοι. Ψεύδη, Σενάρια, Ὕβρεις… ( Γιά ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΟΥΣ Καί ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΥΣ Αναγνώστες Μόνο!

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων

Τελευταῖα ξέσπασε ἕνας ἐπικοινωνιακὸς καταιγισμὸς, ἀπὸ ὅλα τὰ μέσα «ἐνημερώσεως», ὅπου διαμαρτύρονται καὶ ἐξανίστανται γιὰ τὴν «ἀήθη ἐπίθεσι» κατὰ τοῦ Oἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἀπὸ τὴν Ρωσικὴ μυστικὴ ὑπηρεσία SVR.

Τὰ κυριώτερα σημεῖα στὰ ὁποία ἐστιάζουν, ὅτι προβάλλει ἡ SVR, εἶναι (ἐπιλέγω ἀπὸ ἕνα μόνο ἱστότοπο, καθότι ὅλοι λένε περίπου τὰ ἴδια):

«Η SVR –κρατικό όργανο, που προφανώς έχει πλέον αναλάβει και “εκκλησιολογικά καθήκοντα”– κατηγορεί τον Παναγιώτατο ως δήθεν συνεργάτη βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και οργανωτή σχεδίων διάσπασης της ρωσικής εκκλησιαστικής επιρροής σε Ουκρανία, Βαλτική και Βαλκάνια». [1]

«Ο Βαρθολομαίος, αεί επί σκοπόν της Ορθοδόξου Ενότητος, ουδέποτε λειτούργησε με πολιτικά κριτήρια. Είναι πνευματικός πατέρας όλων, ακατάβλητος υπερασπιστής της κανονικότητος, της ελευθερίας των κατά τόπους Εκκλησιών και της οικουμενικής διακονίας του Φαναρίου, η οποία δεν υποκύπτει σε πιέσεις, ούτε ενδίδει σε γεωπολιτικά συμφέροντα». [ὅ.π.]

«Ο Παναγιώτατος στέκει εκεί όπου τον έταξε η Πρόνοια του Θεού: ως Πρώτος μεταξύ Ίσων, χωρίς κοσμικές εξαρτήσεις, χωρίς “πλάτες εξουσίας”, αλλά Χάριτι Θεού και με τη μαρτυρία του Σταυρού». [ὅ.π.]

Γιὰ τὴν ἀκρίβεια τὸ ΤΑSS ἀνέφερε ὅτι

«Ειδικές υπηρεσίες του Ηνωμένου Βασιλείου υποστηρίζουν με κάθε τρόπο τις δραστηριότητες του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου στην εκδίωξη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας… «Οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες τον υποστηρίζουν ενεργά, τροφοδοτώντας ρωσοφοβικά αισθήματα στις ευρωπαϊκές χώρες», δήλωσε το SVR». Πρακτορεῖο Εἰδήσεων ΤΑSS 12/1/2026 [2]

Ἕνας σχολιαστὴς τονίζει ὅτι μέχρι τώρα οἱ Ρώσοι παρουσίαζαν τὸ Πατριαρχεῖο ὡς Ἀμερικανοκίνητο ἐνῷ τώρα τὸ παρουσιάζουν νὰ στηρίζεται ἀπὸ μυστικὲς ὑπηρεσίες τῆς Βρεττανίας.

«Πηγή του Οικουμενικού Πατριαρχείου συγκρατεί μία λεπτομέρεια από την ανακοίνωση της SVR που αξιολογεί ως σημαντική: όπως αναφέρει, σε παλαιότερες επιθέσεις που έχουν εκδηλωθεί από τη ρωσική πλευρά προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο υπήρχαν σταθερές αναφορές ότι είναι αμερικανοκινούμενο και ακολουθεί πολιτικές που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα σε σχέση με την παραχώρηση αυτοκεφαλίας σε Ορθόδοξες Εκκλησίες. Σε αυτή την τελευταία ανακοίνωση δεν υπάρχει αναφορά στον αμερικανικό παράγοντα, αλλά γίνεται λόγος για στήριξη προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τις μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας». ΕΦΗΜ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ [3]

Ὅπως θὰ διαπιστώσῃ ὅποιος στὰ σοβαρὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα, ὑπάρχουν μόνον γενικότητες, συνθήματα καὶ καθόλου τεκμήρια καὶ ἀποδείξεις, στὶς κρίσεις ποὺ διατυπώνονται. Θὰ παραθέσουμε μερικὰ ἀδιαμφισβήτητα τεκμήρια, ὥστε, ἄν θέλουν, νὰ βοηθηθοῦν καὶ οἱ γράφοντες, ἄν τυχὸν τὰ ἀγνοοῦν, καὶ κυρίως οἱ ἀναγινώσκοντες τὰ γραφόμενά τους , ὥστε νὰ βοηθηθοῦν στὰ συμπεράσματά τους.

Ἐπειδὴ τὸ θέμα παρουσιάζεται ὡς προσωπικὴ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ Πατριάρχου, πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι μὲ τοὺς ὅρους «Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο», «Φανάρι» ἤ τὸ ὄνομα τοῦ ἐκάστοτε «Πατριάρχου» ἐννοεῖτε τὸ ἴδιο πράγμα, δηλαδὴ ἡ πραγματικότης, ὁ μηχανισμὸς προσώπων, ποὺ λειτουργεῖ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὁριστικά, τουλάχιστον μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μὲ κύριο ἐπίσημο ἐκφραστὴ πρὸς τὰ ἔξω τὸν ἑκάστοτε Πατριάρχη , ὁ ὁποῖος κατευθύνει καὶ τὶς Συνοδικὲς ἀποφάσεις.

Ἐπειδὴ αὐτὲς (οἱ Συνοδικὲς ἀποφάσεις) ἐνίοτε εἶναι εἴτε διπλωματικές, εἴτε ὑψηλοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου γενικολογίες, οἱ διάφοροι παράγοντες καὶ παρατρεχάμενοι, ὅπως ὁ παραπάνω, «διαρέουν» ἤ διατυπώνουν καὶ σχολιάζουν ὅσα «πρέπει» νὰ μάθῃ ὁ πιστὸς λαὸς.

Παρουσιάζεται, λοιπόν, στὴν παροῦσα περίπτωσι, ὅτι τὸ Φανάρι ποτὲ δὲν λειτουργεῖ μὲ πολιτικὰ κριτήρια, δὲν ὑποκύπτει σὲ πιέσεις, οὔτε ἐνδίδει σὲ γεωπολιτικὰ συμφέροντα. 

Δὲν ἔχει κοσμικὲς ἐξαρτήσεις, οὔτε πλάτες ἐξουσίας, οὔτε ἐπηρεάζεται ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἤ τοὺς Ἄγγλους, οὔτε ἔχει σχέσι μὲ κινήσεις κατὰ τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπιρροῆς.

Ἐπ᾿ αὐτῶν θὰ κατατεθοῦν, ὅπως προεγράφη, μερικὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ πολλὰ ποὺ ὑπάρχουν, ὥστε νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ κρίνῃ τὴν ὀρθότητα αὐτῶν τῶν ἰσχυρισμῶν.

«Δὲν λειτουργεῖ μὲ πολιτικὰ κριτήρια οὔτε ὑποκύπτει σὲ πιέσεις».

Πῶς ἐξεδιώχθῃ ἡ Μάξιμος ὁ Ε΄ τὸ 1948 καὶ πῶς ἤρθε ὁ Ἀθηναγόρας στὸ Φανάρι; Μὲ καθαρὰ πολιτικὰ κριτήρια καὶ κατόπιν ἀφορήτων πιέσεων.

Μετὰ τὸ 1923 τὸ Πατριαρχεῖο ὑπάγεται «στὴ δικαιοδοσία τοῦ Τούρκου Νομάρχη τῆς Κωνσταντινουπόλεως» [4]

Παρὰ τὶς μεγαλοστομίες ποὺ ἀκούγονται, κατὰ καιροὺς, ἀπὸ τὰ πρόσωπα τοῦ Πατριαρχείου περὶ «πλήρους ἐλευθερίας», αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ὅσον ἀφορᾶ τὶς ἐκλογὲς Πατριάρχου:

«Ο νομάρχης (Vali) ήταν ο εκπρόσωπος του τουρκικού κράτους, ο οποίος ενέκρινε τον κατάλογο των υποψηφίων Πατριαρχών έχοντας το δικαίωμα να διαγράψει κάποιο πρόσωπο που δεν ήταν αρεστό στην τουρκική πλευρά και επικύρωνε την εκλογή του νέου Πατριάρχη». [ὅ.π.]

Στὴν περίπτωσι τῆς ἐκλογῆς Ἀθηναγόρα ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς λειτούργησε πλήρως μὲ ἀποτέλεσμα:

«Ο Τούρκος αξιωματούχος (Νομάρχης) … τους είπε ότι, για να πάψει η κριτική κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θα έπρεπε οι ιεράρχες του να εκλέξουν ως νέο πατριάρχη τον Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής Αθηναγόρα. 

Τους δήλωσε ότι η εκλογή αυτή ήταν επιθυμία τριών κυβερνήσεων, της ελληνικής, της τουρκικής και της αμερικανικής. 

Σημείωσε δε ότι η Τουρκική κυβέρνηση θα έκανε το παν για να διατηρήσει φιλικές σχέσεις με την Αμερικανική. (ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΑΓΚΥΡΑΣ [5]).

Επιπλέον, ο Αθηναγόρας θα μπορούσε να προάγει την ελληνοτουρκική φιλία και τους δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών και να κατοχυρώσει το κύρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. (ΕΛΛΗΝ ΠΡΕΣΒΥΣ ΣΚΕΦΕΡΗΣ [6])

Τέλος, εμβαθύνοντας ανέφερε ότι καθώς οι Σοβιετικοί μεταχειρίζονταν την Ορθόδοξη Εκκλησία για τους δικούς τους πολιτικούς σκοπούς, εκείνη η πατριαρχική εκλογή είχε και πολιτικό χαρακτήρα, τον οποίο η τουρκική πλευρά δεν μπορούσε να αγνοήσει (ΕΛΛΗΝ ΠΡΕΣΒΥΣ ΣΚΕΦΕΡΗΣ [7])» ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ σελ. 204

( Σημ: Τὰ παραπάνω δὲν εἶναι ἀπόψεις ψεκασμένων ἤ φανατικῶν , ὅπως συνηθίζεται νὰ χαρακτηρίζεται ὁτιδήποτε δὲν ἀρέσει στοὺς διαφόρους κατεστημένους προπαγανδιστὲς.

Εἶναι διαπιστώσεις ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τῶν πρεσβειῶν, τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν Ἑλλάδος, Ἀμερικῆς, Βρετανίας, Τουρκίας καὶ εὐρίσκονται σὲ Διδακτορικὴ Διατριβὴ ποὺ τὴν ἔχει ἐποπτεύσει καθηγητὴς ἀπολύτως προσηλωμένος στὸ Πατριαρχεῖο, καὶ γι᾿αὐτὸ χρησιμοποιῶ τὶς πηγές αὐτὲς. Ἔχει κυκλοφορήσει καὶ σὲ βιβλίο, ἀπὸ ὅπου καὶ οἱ παραπομπὲς, γιὰ ὅποιον ἐνδιαφέρεται: Παῦλος Σεραφείμ, ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Ἐκδ. Μπαρμπουνάκη. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2017.)

Δὲν εἶναι μόνο ὅτι ὁ Τοῦρκος Νομάρχης τοὺς προσδιόριζε ποιὸν πρέπει νὰ ἐκλέξουν, τὸν Ἀθηναγόρα, ἀλλὰ διευκρίνιζε καὶ ποιὸν δὲν πρέπει νὰ ἐκλέξουν, καὶ ἄν τὸ τολμοῦσαν θὰ τὴν πλήρωνε ἡ Μειονότης. (Τελικῶς καὶ ἐξέλεξαν τὸν Ἀθηναγόρα καὶ τὴν πλήρωσε ἡ Μειονότης, τὸ 1955):

«Ὁ πρόεδρος της τουρκικής δημοκρατίας είχε δώσει οδηγίες στο βαλή της Κωνσταντινούπολης να δηλώσει «απεριφράστως επιτροπήν Μητροπολιτών ότι εν ουδεμιά περιπτώσει θα γίνη δεκτή εκλογή Μητροπολίτου Δέρκων», [8] ενώ επιπλέον και ο Τούρκος πρωθυπουργός … δήλωσε ότι τυχόν εκλογή του Δέρκων θα επηρέαζε δυσμενώς τη στάση της τουρκικής κυβέρνησης όχι μόνο έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά και έναντι της ίδιας της μειονότητας». ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ. 207

«Οὔτε ἐπηρεάζεται ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἤ τοὺς Ἄγγλους, οὔτε ἔχει σχέσι μὲ κινήσεις κατὰ τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπιρροῆς».

Οἱ πολιτικὲς πιέσεις τῶν Τούρκων ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιθυμίας τῶν Ἄγγλων καὶ τῶν Ἀμερικάνων γιὰ ἐκλογὴ τοῦ Ἀθηναγόρα στὴ θέσι τοῦ Πατριάρχου προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ γεωπολιτικά τους συμφέροντα.

Καὶ αὐτὸ διότι θεωροῦσαν ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἔνωσις θὰ χρησιμοποιοῦσε τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία γιὰ τὴν κρατική της πολιτική:

«Δεν υπήρχε, ωστόσο, καμία αμφιβολία ότι η Εκκλησία θα χρησίμευε ως όργανο κρατικής πολιτικής» ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ «Ν. 3127. Ο ρόλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην ελληνική πολιτική», Ουάσινγκτον, 15 Μαΐου 1946. ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.62

Οἱ Βρετανοὶ παράλληλα:

« … οι οποίοι επιθυμούσαν την εμπλοκή των Αμερικανών στα πράγματα του Φαναρίου. Επιθυμούσαν να πιέσουν τους Αμερικανούς να πιέσουν την Ελλάδα και την Τουρκία να συνεργαστούν ώστε να αναβαθμίσουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, έναντι του σοβιετικού κινδύνου». FO 371/58860, βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών προς βρετανική πρεσβεία Άγκυρας, Β. 2589/1908/19, 27 Φεβρουαρίου 1946. ΣΤΗ ΔΙΝΗ... σελ.62

Ἡ δὲ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀκόμη καὶ ὅταν βρισκόταν ὡς ἐξόριστη στὴν Μέση Ἀνατολή, μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Πατριάρχη Σεργίου στὴ Ρωσία ἔστειλε ὁδηγία, μάλλον ἀποτέλεσμα ἐπαφῶν μὲ τὴν Βρετανικὴ ἀλλὰ καὶ Ἄμερικανικὴ πλευρὰ, στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο λέγοντας ὅτι

«... η εκκλησιαστική αναγέννηση στην Ρωσία αποτελούσε πολιτικό ελιγμό (political maneuver) και κατά συνέπεια θα έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικό στις επαφές του με τη Μόσχα και να αποφύγει οποιεσδήποτε δεσμεύσεις προς τη ρωσική πλευρά». ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.75

(Καὶ αὐτό, τὴν ἴδια στιγμὴ, ποὺ πάλι κατόπιν Βρετανικῶν μεθοδεύσεων, ἔβαζε τὸ ΚΚΕ στὴ συγκυβέρνησι τῆς χώρας, γιὰ ἄλλους λόγους βέβαια!!!)

Στὴν δὲ ἐκλογὴ τοῦ Ἀθηναγόρα οἱ πιέσεις πρὸς τὸν Μάξιμο τὸν Ε΄ νὰ παραιτηθῇ ἦταν ἀσφυκτικὲς καὶ ἔφτασαν μέχρι τοῦ σημείου νὰ διακόψῃ τὴν χρηματοδότησι τοῦ Πατριαρχείου!!!

«… Εκείνο το κρίσιμο χρονικό διάστημα η ελληνική κυβέρνηση σταμάτησε να στέλνει τα χρήματα της επιχορήγησής της προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο με αποτέλεσμα το τελευταίο να αντιμετωπίσει προβλήματα ρευστότητας» [9] ΣΤΗ ΔΙΝΗ… σελ.75

Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀφόρητες πολιτικὲς πιέσεις ὁδήγησαν τοὺς Συνοδικοὺς θέλοντας καὶ μὴ νὰ ἐκλέξουν ὡς Πατριάρχη ἕναν ἄνθρωπο ποὺ δὲν εἶχε καμμία σχέσι μὲ τὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλὰ ἦταν ἀρεστὸς στοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τοὺς Τούρκους ἀλλὰ καὶ σὲ ἀρκετοὺς Ἕλληνες πολιτικοὺς. Ἐκτοτε τὸ Πατριαρχεῖο προσδέθηκε στὸ ἄρμα τῆς Δύσεως καὶ ἐξυπηρετεῖ τὶς πολιτικὲς της ἐπιθυμίες, ὡς ὄργανο ἐπιβολῆς μέχρι σήμερα.

(Λέμε τὰ ἐλάχιστα, τὰ πάνω πάνω). Μποροῦν νὰ παρατεθοῦν ἄπειρα ντοκουμέντα γιὰ τὴν πολιτικὴ ἐξάρτησι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀπὸ τοὺς Ἀγγλοαμερικανοὺς καὶ τὴν χρησιμοποίησί του ὡς γεωπολιτικὸ βραχίονά τους στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο (ἀναλογιστεῖτε μόνον ὅτι στὴν «Σύνοδο» τοῦ Κολυμπαρίου ἐπίσημη σύμβουλος τοῦ Οἱκουμενικοῦ Πατριάρχου ἦταν ἡ καθηγήτρια κ. Ἐλισσάβετ Προδρόμου ἡ ἐπίσημος σύμβουλος τῆς CIA καὶ DIA γιὰ θέματα Ἀνατολικῆς Μεσογείου καὶ Θρησκειῶν!!!) ἀλλὰ μένω σὲ αὐτὰ, θεωρῶντας τα ἀρκετὰ γιὰ προβληματισμό. Ἕνα μόνο προσθέτω:

«… αν η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ άλλαζε και γινόταν πιο δυναμική έναντι της ΕΣΣΔ (πολιτική της ανταπόδοσης, rollback policy) και αποφάσιζαν οι Αμερικανοί να διεισδύσουν στις ορθόδοξες σοβιετοκρατούμενες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τότε ένας ανώδυνος τρόπος θα ήταν μέσω της κάλυψης του Οικουμενικού Πατριαρχείου». ΣΤΗ ΔΙΝΗ... σελ.75

Καὶ ἡ κάλυψις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου δόθηκε στὴν Οὐκρανία, ὅπως ζητοῦσε καὶ ὁ Μπρεζίνσκυ, ὅταν οἱ ἀμερικάνοι ἀποφάσισαν νὰ διεισδύσουν στὴν Οὐκρανία, μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ εἰσπήδησι καὶ τὴν δημιουργία μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς ὀντότητος ἐνάντια στὴν κανονικὴ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία.

Καὶ τώρα ὑπάρχουν φόβοι ἀπὸ τοὺς Ρώσους ὅτι θὰ γίνῃ ξανὰ τὸ ἴδιο στὶς χῶρες τῆς Βαλτικῆς καὶ στὸ Μαυροβούνιο. Καὶ ἀπαντᾶ τὸ Πατριαρχεῖο ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι

«ευφάνταστα σενάρια, ψευδείς ειδήσεις, ύβρεις και κατασκευασμένες πληροφορίες κάθε είδους προπαγανδιστών» ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ 13 Ο1 2026

Ἴσως βοηθήσουν τὰ παραπάνω, ὡς ἀφετηρία, ὥστε νὰ ψάξῃ περισσότερο καὶ νὰ σκεφτῇ, ὅποιος συνεχίζει νὰ σκέφτεται στὴν ἐποχή μας, πρὸς τὰ ποῦ εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἄν ἐνδιαφέρει κανέναν, πλέον.

Γιὰ μᾶς ἐδῶ στὴν Κρήτη, ἔχει ἰδιαίτερη σημασία ἡ βαθύτερη κατανόησις τῶν καταστάσεων, διότι ὁ Πατριάρχης, ὁ «ακατάβλητος υπερασπιστής της κανονικότητος, της ελευθερίας των κατά τόπους Εκκλησιών», στέλνει σὲ λίγες μέρες τοὺς δικούς του γιὰ νὰ ἀποφασίσουν ποιοὶ θὰ γίνουν δεσπότες σὲ δύο Μητροπόλεις τῆς Κρήτης.

Οἱ «ἐλεύθεροι» Κρῆτες ἐπίσκοποι, φαίνεται, δὲν μποροῦν μόνοι τους, παρότι ἐλεύθεροι θεωροῦνται ἀνίκανοι νὰ ἀποφασίσουν… Ὁ δὲ λαὸς εἶναι μόνο … γιὰ νὰ παίζει κούρταλα.

Φανταστεῖτε νὰ μὴν σεβόταν τὴν ἐλευθερία τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν.…

Τί περισσότερο θὰ μποροῦσε νὰ συμβῇ στὴν Οὑκρανία;

Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων

18 Ἰανουαρίου 2026.

[1] https://fosfanariou.gr/index.php/2026/01/13/rosiki-propaganda-kata-tou-ecum-patr/

[2] https://tass.com/politics/2070009

[3]https://www.kathimerini.gr/society/reportaz/564019777/mystika-kai-psemata-tis-rosikis-svr-to-paraskinio-tis-epithesis-kata-vartholomaioy/

[4] Παύλος Σεραφείμ, Δρ Θεολογίας ΑΠΘ: «Ο κοσμικός παράγοντας στην εκλογή Οικουμενικών Πατριαρχών κατά τη νεότερη περίοδο της ιστορίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1830-1948)» https://doi.org/10.26262/syn.v5i1.5635

[5] N.A.D.S., C.G.R, 1936-1958, 840.4, αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, εσωτερικό υπόμνημα αμερικανικής πρεσβείας Άγκυρας, 27 Οκτωβρίου 1948. Πβλ. και N.A.D.S., C.G.R, 1936-1958, 840.4, αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, αμερικανικό προξενείο Κωνσταντινούπολης προς αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, 12, 30 Οκτωβρίου 1948.

[6] [7] Α.Υ.Ε., 1948/Φ118/ΥΦ1, ελληνικό προξενείο Κωνσταντινούπολης (αποστολέας ο πρέσβης Σκέφερης) προς ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ΑΠ 4003, 26 Οκτωβρίου 1948.

[8] (Α.Υ.Ε., 1948/Φ118/ΥΦ1, ελληνική πρεσβεία Άγκυρας προς ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, ΑΠ 403, 28 Οκτωβρίου 1948).

[9] N.A.D.S., C.G.R, 1936-1958, 840.4, αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, αμερικανικό προξενείο Κωνσταντινούπολης προς αμερικανική πρεσβεία Άγκυρας, 24 Σεπτεμβρίου 1948

https://aktines.blogspot.com/2026/01/blog-post_592.html

https://ethnikoiphylakes.org/

Ἡ ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων

«Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ» (Γεν. 3, 19)

Γράφει ο Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς, Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

14 Ιανουαρίου 2026

Με θλίψη παρατηροῦμε τὴ «δαιμονικὴ ἐπιδημία», ὅπου πολλοὶ ἄνθρωποι, εἴτε «δημοφιλεῖς» εἴτε ἀπλοί, καταφεύγουν στὴν ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων, χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὰ ψυχοφθόρα ἀποτελέσματα ποὺ αὐτὴ ἔχει. Ἡ ἀντιχριστιανικὴ Πολιτεία φέρει μεγάλη εὐθύνη, διότι μὲ Νόμο (4277/2014, ἄρθρ. 48 καὶ 49) δίδει τὸ δικαίωμα σ’ ὅσους θέλουν νὰ προχωρήσουν στὴν πράξη αὐτή.

Ἡ Ἐκκλησία, ἀπέναντι σ’ αὐτὸ τὸ θέμα, ἐξέδωσε τὴν ἐγκύκλιο 2959/29 Ὀκτωβρίου 2014, ὡς ἀντίδραση «περὶ τῶν κανονικῶν συνεπειῶν τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν», ἀντιτάσσοντας τὴ δική της θέση.

Ἀξίζει, λοιπόν, μὲ προσοχὴ καὶ σοβαρότητα νὰ τὴν προσεγγίσουμε.

Πανανθρώπινο φαινόμενοΟἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἔθαβαν τοὺς νεκρούς, διότι πίστευαν ὅτι ἡ ψυχὴ τοῦ ἄταφου νεκροῦ δὲν μπορεῖ νὰ εἰσέλθει στὰ «Ἠλύσια Πεδία», ἀλλὰ θὰ περιπλανᾶται μέχρι νὰ ἐνταφιασθεῖ. Ἂς σκεφθοῦμε, ἐπίσης, τὰ πάμπολλα ἀρχαιοελληνικὰ νεκροταφεῖα ὅλων τῶν ἐποχῶν καὶ τοὺς πολυαρίθμους τάφους σὲ ὅλες τὶς περιοχὲς τῆς χώρας, ποὺ μᾶς ἀποδεικνύουν ἀπερίφραστα τὴ διαδεδομένη πρακτικὴ τῆς ταφῆς τῶν νεκρῶν ἀπὸ τοὺς προγόνους μας.

Οἱ Ἑβραῖοι ἔθαβαν τοὺς νεκρούς τους. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ μὴ ἐνταφιασμὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἀντιμετωπίζεται ὡς τιμωρία.

Στοὺς Αἰγυπτίους ἐφαρμοζόταν ἀποκλειστικῶς ἡ ταφή, καὶ μάλιστα ἡ ἐπιμελημένη, μὲ τὴν ταρίχευση τῶν σωμάτων.

Ἡ ταφὴ τῶν νεκρῶν, καὶ ὄχι ἡ καύση, εἶναι φαινόμενο πανανθρώπινο. Εἶναι ὁ κανόνας γιὰ τὴ σημερινὴ πλειοψηφία τῶν λαῶν καὶ τῶν θρησκειῶν, σὲ τόση ἔκταση, ὥστε οἱ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ποὺ ἔχουν ἐπισημανθεῖ ἀπὸ ἄλλους, δὲν ἀνατρέπουν αὐτὸν τὸν κανόνα, ἀλλὰ ἀντιθέτως τὸν ἐπιβεβαιώνουν. Χετταῖοι, Πέρσες καὶ λοιποὶ ἀρχαῖοι λαοί, ἀλλὰ καὶ ἀπολίτιστες καὶ πρωτόγονες φυλές, στὴ συντριπτικὴ τους πλειοψηφία, συνήθιζαν νὰ θάβουν τοὺς νεκρούς τους.

Ἀνάλογη πρακτικὴ γινόταν καὶ στοὺς Ρωμαίους, στοὺς ὁποίους κυριαρχοῦσε τὸ «ἔθιμον τῆς ταφῆς».

Ἡ Ἁγία Γραφή

Ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν» (Γεν. 1,14). Ὅταν ὁμιλοῦμε γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ἐννοοῦμε τὴν ἰσχυρὴ ἐνότητα ψυχῆς καὶ σώματος. Ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἐπεκτείνεται στὸν ὅλο ἄνθρωπο, ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ ψυχὴ καὶ σῶμα. Εἶναι σημαντικὰ τὰ ὅσα ὑποστηρίζει ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος ὁ Μάρτυς καὶ Φιλόσοφος, δίνοντας τὸν ὁρισμὸ τοῦ ἀνθρώπου: «Τί γάρ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ’ ἢ τὸ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος συνεστὸς ζῶον λογικόν;»

Ἡ ἀνυπακοὴ στὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ ἐπέφερε τὴ δίκαιη τιμωρία: «ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης· ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ» (Γεν. 3, 19). Δηλαδή: Με τὸν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου σου θὰ κερδίζεις καὶ θὰ τρῶς τὸ ψωμί σου, μέχρις ὅτου πεθάνεις καὶ ἐπιστρέψει τὸ σῶμα σου στὴ γῆ, ἀπὸ τὴν ὁποία δημιουργήθηκε τὸ σῶμα σου, καὶ στὸ χῶμα πρέπει νὰ ἐπιστρέψεις πάλι· τὸ σῶμα σου θὰ διαλυθεῖ στὴν ὕλη ἐκείνη, ἀπὸ τὴν ὁποία πλάσθηκε.Ἔτσι, στὴν Παλαιὰ Διαθήκη βλέπουμε, γιὰ παράδειγμα, τὴν ἐπιμελῆ ταφὴ τῶν Πατριαρχῶν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαάκ. Βλέπουμε νὰ μεταφέρεται ἡ σορός τοῦ Ἰακώβ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο στὴ Χαναάν, προκειμένου νὰ ταφεῖ πλάι στοὺς συγγενεῖς του.

Στὴν Καινὴ Διαθήκη, ὁ μόνος γνωστὸς τρόπος μεταχειρίσεως τῶν νεκρῶν εἶναι ὁ ἐνταφιασμός. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Κύριος ἐνταφιάστηκε μετὰ τὸ Πάθος Του καὶ ἡ διαδικασία τοῦ ἐνταφιασμοῦ Του ἀναφέρεται χαρακτηριστικὰ στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Ματθαίου (27, 57-61). Ὁ πλούσιος Ἰωσὴφ ἀπὸ Ἀριμαθαίας ζήτησε καὶ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Πιλᾶτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸ τύλιξε σὲ καθαρὴ σινδόνη καὶ τὸ τοποθέτησε σὲ καινούργιο «μνημεῖον», δηλαδή τάφο, ποὺ εἶχε λαξευθεῖ σὲ πέτρα, καὶ ἔκλεισε τὸν τάφο μὲ μεγάλο λίθο, ποὺ τοποθέτησε στὴ θύρα τοῦ μνημείου. Μὲ τὸ παράδειγμα τοῦ ἐνταφιασμοῦ τοῦ Χριστοῦ ἐξαγιάστηκε ἡ ταφὴ τῶν νεκρῶν ὡς σωστὴ πράξη ἀντιμετώπισης τῶν χριστιανῶν, ποὺ εἶναι μιμητὲς Χριστοῦ. Πιστεύουμε ὅτι ἀκόμη καὶ ἄψυχοι τόποι, ὅπως εἶναι ὁ φρικτὸς Γολγοθᾶς, ὁ Πανάγιος Τάφος, τὸ Σπήλαιον τῆς Γεννήσεως ἐξαγιάστηκαν ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀποτελοῦν μέχρι σήμερα τὰ Πανάγια Προσκυνήματα τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἔτσι καὶ μὲ τὴ ζωή καὶ δράση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν θάνατό Του, ἐξαγιάζονται ἄμεσα ἢ ἔμμεσα καὶ πολλὰ ἄλλα μυστήρια, ὅπως ὁ Γάμος, τὸ Βάπτισμα, ἡ θεία Εὐχαριστία καὶ τὰ λοιπὰ μυστήρια, τῶν ὁποίων ἡ σύσταση ἄμεσα ἢ ἔμμεσα ἀνάγεται στὴ θεία βούληση.

Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἀκόμη καὶ ἡ περιγραφὴ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου: Ἀμέσως μόλις ὁ Ἰησοῦς ἄφησε τὸ πνεῦμά Του ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ, σχίστηκε τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ, ἔγινε σεισμός, οἱ πέτρες σχίστηκαν, «καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθησαν· καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν Αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἁγίαν Πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς» (27, 52-53). Καὶ τὸ χωρίο τοῦτο ἔχει, φρονοῦμε, ἔντονο δογματικὸ χαρακτῆρα περὶ τῆς τύχης τῶν σωμάτων μετὰ τὸν θάνατο καὶ τὴν ἀνάστασή τους.

Τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰησοῦ ἀκολούθησε καὶ ἡ πρώτη χριστιανικὴ κοινότητα τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία ἐνταφιάζει ὄχι μόνον τὸν Πρωτομάρτυρα τοῦ Χριστιανισμοῦ Στέφανο (Πράξ. 8, 2), ἀλλὰ ἀκόμη καὶ αὐτοὺς ποὺ πέθαναν μὲ οἰκτρὸ θάνατο, Ἀνανία καὶ Σαπφείρα (Πράξ. 5, 6 καὶ 10).

Ὅταν κάνουμε λόγο γιὰ σωτηρία, ἐννοοῦμε τὴ διατήρηση τοῦ ὅλου ἀνθρώπου. Ἡ λέξις σωτηρία προέρχεται ἀπὸ τὸ σῶον + τηρῶ. Εἶναι χαρακτηριστικὸ τὸ χωρίο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἁγιάσαι ὑμᾶς ὁλοτελεῖς, καὶ ὁλόκληρον ὑμῶν τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀμέμπτως ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη» (Α΄ Θεσ. 5, 23).

Πατερικὴ ΠαράδοσηἈπὸ τὸν Ἅγιο Ἱππόλυτο πληροφορούμεθα περὶ τῆς ταφῆς πολλῶν Ἀποστόλων (Migne PG 10, 952B). Ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος κάνει λόγο γιὰ τὸν ἐνταφιασμὸ τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, τοῦ Αδελφοθέου Ἰακώβου, καὶ τῶν Εὐαγγελιστῶν Λουκᾶ καὶ Μάρκου (Migne PL 23, 619 κ.ε.). Σημαντικὲς εἰδήσεις περὶ τοῦ τρόπου ἐνταφιασμοῦ τῶν Ἁγίων παρέχει καὶ ὁ Διονύσιος Ἀλεξανδρείας (Migne PG 10, 1337D).

Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος προβάλλει τὴ σωστὴ δογματικὴ σημασία τῆς ταφῆς τῶν νεκρῶν, ποὺ πρέπει νὰ γίνεται πρὸς δόξαν Θεοῦ: «…κηδεύσωμεν τοὺς ἀπελθόντας ὡς καὶ ἡμῖν καὶ ἐκείνοις συμφέρει πρὸς δόξαν Θεοῦ» (Migne PG 59, 467).

Ὁ Ὠριγένης χαρακτηρίζει τὰ ἐνταφιαζόμενα σώματα ὡς ὄργανα ψυχῆς, τὰ ὁποῖα ἐνταφιάζονται μετὰ τιμῆς κατὰ τὰ «νενομισμένα»: «Ψυχὴν γὰρ λογικὴν τιμᾶν μόνην ἡμεῖς ἴσμεν, καὶ τὰ τοιαύτης ὄργανα μετὰ τιμῆς παραδιδόναι κατὰ τὰ νενομισμένα ταφή» (Κατὰ Κέλσου 8, 30).

Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος ἐπικρίνει ὡς ἀθλιότητα τὴ συμπεριφορὰ κάποιου Γρηγορίου, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπέτρεψε τὴν ταφὴ νεκρᾶς (Migne PG 25, 708B).

Ὁ ἱστορικὸς Εὐσέβιος παραδίδει ὅτι οἱ διῶκτες τῶν Χριστιανῶν ἦσαν «ἐπιμελῶς παραφυλάσσοντες νυκτὸς καὶ μεθ’ ἡμέραν, μὴ κηδευθῇ τις ὑφ’ ἡμῶν» (Ἐκκλ. Ἱστ. 3, 2, 59), καὶ γι’ αὐτὸ «τὰ δὲ καθ’ ἡμᾶς ἐν μεγάλῳ καθειστήκει πένθει διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὰ σώματα κρύψαι τῇ γῇ» (Ἐκκλ. Ἱστ. 5, 2, 61), ἀλλὰ οἱ νεκροὶ Χριστιανοὶ «ἀντὶ γῆς καὶ τάφων θαλαττείοις παρεδίδοντο κύμασι» (Ἐκκλ. Ἱστ. 8, 7, 6).

Ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος διηγεῖται ὅτι ὁ Ἅγιος Ἱλαρίων παρακαλοῦσε, ἐξορκίζοντας τὴν Ἁγία Κωνσταντία, νὰ μὴν τὸν ἀφήσει οὔτε μία ὥρα ἄταφο, ἀλλὰ νὰ τὸν θάψει ἀμέσως μόλις πεθάνει, καλύπτοντάς τον μὲ χῶμα, μὲ τὰ ροῦχα ποὺ φοροῦσε, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ χοντρὸ παλτό του (Migne, PL 23, 52).

Ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Στυλιανὸς Καρπαθίου, Θεολόγος – Ψυχίατρος, σημειώνει: «Ἡ ταφή δὲν εἶναι μόνο ἔθιμο ἢ παράδοση, ἀλλὰ πρωτογενὲς ἀρχετυπικὸ στοιχεῖο στὴ ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἕνα ἀκαταγώνιστο σύμβολο πίστεως στὴν Ἀνάσταση. Ἡ καύση ἀποτελεῖ κορυφαῖο σύμβολο μηδενισμοῦ, πράξη εἰκονοκλαστική, ποὺ θρυμματίζει τὴν πίστη στὴν Ἀνάσταση».

Οἱ ἀντιρρήσεις…

Οἱ ὀπαδοὶ τῆς καύσης τῶν νεκρῶν ισχυρίζονται:Την ἀνάγκη νὰ ἐξοικονομηθεῖ χῶρος ἐν ὄψει τοῦ ὑπερπληθυσμοῦ.

Λόγω τῆς μόλυνσης τοῦ περιβάλλοντος καὶ τοῦ τυχὸν ὑπάρχοντος ὑδροφόρου ὁρίζοντος τῆς περιοχῆς, κινδυνεύει ἡ ὑγεία τῶν ἀνθρώπων.

Δὲν εἶναι εὐχάριστη ἡ ἀτμόσφαιρα ἡ ὁποία δημιουργεῖται γιὰ τοὺς οἰκείους τοῦ νεκροῦ κατὰ τὸν χρόνο τῆς ἐκταφῆς, ὅταν μάλιστα ὁ νεκρὸς δὲν ἔχει ἀποσυντεθεῖ.

Ἡ ἀπάντηση

Οἱ λόγοι αὐτοὶ ἐπιδέχονται σοβαρὸ καὶ σταθερὸ ἀντίλογο. Δὲν εἴμαστε κυρίαρχοι τῆς ὕπαρξής μας. Δὲν φέραμε τίποτε στὸν κόσμο καὶ δὲν θὰ πάρουμε τίποτε. Εἶναι φοβερὸς ἐγωισμὸς τὸ νὰ ἰσχυριζόμαστε ὅτι «τὸ σῶμα εἶναι δικό μου καὶ τὸ κάνω ὅ,τι θέλω». Σύμφωνα μὲ τὴ διδαχὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸ σῶμά μας δὲν εἶναι κτῆμα μας. Ἔχουμε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ χρησιμοποιοῦμε, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἰδιοκτησία μας. Γράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.» (Α’ Κορ.6,20). Ἑρμηνεία: Διότι ἔχετε ἐξαγορασθῆ μὲ πολύτιμο τίμημα, δηλαδὴ μὲ τὸ ἀνεκτίμητο αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Ἀποφεύγετε, λοιπόν, κάθε σαρκικὴ ἐκτροπή, ποὺ μολύνει τὸ σῶμα, καὶ δοξάσατε τὸν Θεὸ μὲ ὅλη σας τὴν προσωπικότητα, μὲ τὸ σῶμά σας καὶ μὲ τὸ πνεῦμά σας, τὰ ὁποῖα εἶναι τοῦ Θεοῦ.

Καὶ: «Εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός · ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς.» (Α΄ Κορ. 3, 17), λόγος ποὺ στρέφεται ἐναντίον κάθε κακοποιήσεως τοῦ σώματος. Ἑρμηνεία: Ἐὰν, λοιπόν, κανείς μὲ τὴν πλανεμένη διδασκαλία του καὶ τοὺς φατριασμοὺς του καταστρέφει τὸν ναὸ τοῦ Θεοῦ, θὰ τὸν καταστρέψει αὐτὸν ὁ Θεός, διότι ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἅγιος, εἶναι ἀφιερωμένος στὸν Θεό καὶ εἶναι δικό του κτῆμα. Εἶναι ἱερὸς καὶ ἀπαραβίαστος. Καὶ τέτοιος ναός, ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιος, εἶστε ἐσεῖς.

Ἀποστροφὴ πρὸς τὸ σῶμα παρατηρεῖται στὶς ἀνατολικὲς θρησκεῖες καὶ στὴν εἰδωλολατρία. Γιὰ τὴν Ἐκκλησία, τὸ ἀνθρώπινο σῶμα εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. 6, 19), εἶναι ἡ ζωντανὴ Ἐκκλησία, μέσα στὴν ὁποία καλεῖται νὰ λατρεύσει ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεό. Τὸ σῶμά μας εἶναι «μέλος Χριστοῦ» (Α΄ Κορ. 6, 15).

Τὰ ἅγια λείψανα

Οἱ Ἅγιοι, ποὺ λάτρευσαν ἀληθινὰ τὸν Θεό, μὲ τὰ ἱερὰ λείψανά τους μεταδίδουν τὴν ἁγιαστικὴ χάρη, ἐνισχύουν τοὺς πιστούς, ἐκβάλλουν δαιμόνια, θεμελιώνουν τὴν Ἐκκλησία, φωτίζουν τὴν πορεία τῶν ἀγωνιζομένων χριστιανῶν στὸν κόσμο. Χωρὶς τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων, ὁ κόσμος θὰ ἦταν φτωχός. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων καὶ τὰ διατηρεῖ ὡς πολύτιμους θησαυρούς.

«Ὁ Δεσπότης Χριστὸς μᾶς ἔδωσε πηγὲς σωτήριες τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων, ποὺ μὲ πολλοὺς τρόπους παρέχουν τὶς εὐεργεσίες, ἀναδίδοντας εὐωδιαστὸ μύρο», τονίζει ὁ ἱερὸς Δαμασκηνός. Ἡ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος παραμένει στὰ σώματα τῶν Ἁγίων· γι’ αὐτὸ καὶ διατηρεῖται μετὰ τὸν θάνατό τους στὰ ἱερὰ λείψανά τους, ποὺ διασώζονται μερικὲς φορὲς ἄφθαρτα (Ἁγίου Σπυρίδωνος, Ἁγίου Διονυσίου, Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρώσου, Ἁγίου Γερασίμου κ.ο.κ.). Οἱ Ἅγιοι ἔγιναν ναοὶ τοῦ Θεοῦ καὶ καθαρὰ καταλύματα: «Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός» (Λευιτ. 26, 11-12). Καὶ: «Ψυχαὶ δικαίων ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος» (Σοφ. Σολ. 3, 1).

Ὁ θάνατος τῶν Ἁγίων εἶναι μᾶλλον ὕπνος παρὰ θάνατος. Τὰ ἱερὰ λείψανα εἶναι τὰ ἔμψυχα σκηνώματα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος θεωρεῖ ὅτι οἱ τάφοι τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Μαρτύρων, ποὺ περιέχουν λείψανά τους, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ «λιμάνια ἀσφαλισμένα, πηγὲς πνευματικῶν διδαγμάτων, ἀνεξάντλητοι θησαυροί, πνευματικὰ πλούτη, τὰ ὁποῖα κανείς δὲν μπορεῖ νὰ τὰ ἀχρηστέψει… Οἱ τάφοι τῶν Μαρτύρων δροσίζουν τὶς ψυχές, διεγείρουν τὸ ζῆλο, σβήνουν τὶς παράλογες ἐπιθυμίες».

Δὲν εἶναι τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι τὴν ἡμέρα ποὺ ψήφισε ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων τὸν νόμο γιὰ τὴν ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων, ὁ Θεὸς μίλησε μὲ τὴν εὕρεση τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Οσίου Βησσαρίωνος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγάθωνος. Τὸ ἄφθαρτο σκήνωμα τοῦ Γέροντος Βησσαρίωνος εἶναι εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου ἀνθρώπου, γιὰ τὸν ὁποῖο λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου» (Α΄ Κορ. 15, 49).

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητὴς Πανεπιστημίου ΑΠΘ, ὁμολογεῖ: «Ἡ εὕρεση τοῦ σεπτοῦ σώματος τοῦ π. Βησσαρίωνος σὲ κατάσταση ἀφθαρσίας, μετὰ ἀπὸ δεκαπέντε χρόνια, ἀφ’ ὅτου ἔγινε ἡ ταφή του (1991), δικαιολογημένα ὤθησε τοὺς πιστοὺς στὴν ἐκτίμηση ὅτι πρόκειται περὶ θαύματος, περὶ σημείου, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Θεὸς θέλησε νὰ ἐνισχύσει τὴν πίστη τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας ποὺ ζοῦν μέσα σὲ περιβάλλον σχεδὸν γενικευμένης ἀθεΐας καὶ ἀπιστίας, ἡ ὁποία πολλές φορές εἶναι στρατευμένη καὶ ἐπιθετική, καθοδηγούμενη ἀπὸ ἀντίθετα κέντρα χριστομάχων καὶ ἐκκλησιομάχων».

Τὸ συμπέρασμά μας εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἀρνεῖται τὴν καύση τῶν νεκρῶν γιὰ θεολογικοὺς, ἱεροκανονικούς, παραδοσιακούς, ἀνθρωπολογικοὺς καὶ ἐσχατολογικοὺς λόγους.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἐπιγραμματικὰ λέγει: «Τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἱερό· δὲν μπορεῖς νὰ τὸ καῖς, ὅπως καῖς τὰ ἄχρηστα».

Ὁ Διδάχος τοῦ Γένους μᾶς ἀφυπνίζει

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ὑπογραμμίζει: «Ὁ ὕπνος τί εἶνε; Μικρὸς θάνατος, καὶ ὁ θάνατος μεγάλος ὕπνος. Καὶ καθὼς τὸ σιτάρι ὁποὺ πίπτει εἰς τὴν γῆν, ἀνίσως καὶ δὲν βρέχῃ νὰ σαπηθῇ νὰ γίνῃ ὡσὰν χυλός, δὲν φυτρώνει, ἔτσι καὶ ἡμεῖς ὁποὺ ἀποθνήσκομεν καὶ θαπτόμεθα εἰς τὴν γῆν. Ἀνίσως καὶ δὲν ἀθάπτετο πρῶτον εἰς τὸν τάφον ὁ Χριστός μας, δὲν μᾶς ἐπότιζε τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον καὶ τὴν ἀνάστασιν. Δὲν βλέπετε φανερὰ τὰ χόρτα πῶς τὰ ἀνασταίνει ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν γῆν κατ’ ἔτος; Γνῶσιν δὲν ἔχομεν, χριστιανοί μου, νὰ στοχασθῶμεν τὰ πάντα. Ὅλα μᾶς τὰ ἐχάρισεν ὁ Θεός. Ὅθεν διὰ τὸ παρόν, ἀδελφοί μου, σᾶς παρακαλῶ νὰ εἴπητε καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἀποθαμένους τρεῖς φοράς· ὁ Θεὸς συγχωρήσοι καὶ ἐλεήσοι αὐτούς».

https://agonasax.blogspot.com/

Η ΜΟΣΧΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΥΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ.

 

Focus FM 103.6

«Ἀνάστασις μὲ ὅρους διαχείρισης»...

«Εκκλησία χωρίς λείψανα: η νέα ''ποιμαντική'' πρόταση»

Γράφει ὁ Ἰωάννης Χατζηδιγενῆς, θεολόγος

Τὶς τελευταῖες ἡμέρες παρακολουθοῦμε μὲ ἀπορία καὶ ὀδύνη νὰ ἐπανέρχεται στὸ προσκήνιο τὸ ζήτημα τῆς ἀποτέφρωσης, ὄχι πλέον μόνον ἀπὸ κοσμικοὺς κύκλους, ἀλλὰ –πράγμα ἀληθινὰ ἀνησυχητικό– καὶ ἀπὸ κληρικούς, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται νὰ ὑπερασπίζονται τὴν πρακτικὴ αὐτὴ ἐν ὀνόματι μιᾶς δήθεν «ποιμαντικῆς εὐαισθησίας».

Μιᾶς εὐαισθησίας, ὅμως, ποὺ φαίνεται νὰ σταματᾶ ἐκεῖ ποὺ ξεκινᾶ ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ μετατρέπεται εὔκολα σὲ ποιμαντικὸ λαϊκισμό, μὲ θεολογικὴ ἀμνησία.

Διότι ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι οὔτε γραφεῖο τελετῶν, οὔτε ψυχολογικὸ καταφύγιο.

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία δὲν εἶναι μία γενικὴ προσευχὴ παρηγοριᾶς, ἀλλὰ δογματικὸ κείμενο, δημόσια ὁμολογία πίστεως.

Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι μπορεῖ νὰ ἀποσπαστεῖ ἡ πράξη ἀπὸ τὸ φρόνημα, ἢ δὲν γνωρίζει τὴν πατερικὴ θεολογία ἢ συνειδητὰ τὴν παρακάμπτει.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι σαφής: «Οὐχ ὡς ἀπολλύμενον τιθέμεθα τὸ σῶμα εἰς τὴν γῆν, ἀλλ’ ὡς σπέρμα ἀναστάσεως».

Ἡ ταφὴ εἶναι πράξη ἐλπίδας καὶ ἀναμονῆς, ὄχι ἀπλῶς μία μέθοδος «διαχείρισης».

Ἀκούγεται συχνὰ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι καὶ στὴν ταφὴ καὶ στὴν καύση τὸ σῶμα διαλύεται, ἄρα δὲν ὑπάρχει διαφορά.

Ἀν αὐτὸ ἦταν ἀληθινό, τότε ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια θὰ εἶχε παρεξηγήσει τὸ Εὐαγγέλιο.

Οἱ χριστιανοὶ τῶν κατακομβῶν, ποὺ ἔθαβαν τοὺς νεκρούς τους μὲ κίνδυνο ζωῆς, ἦταν –ὡς φαίνεται– θεολογικὰ ἀφελεῖς καὶ χρειάστηκε νὰ φτάσουμε στὸν 21ο αἰῶνα γιὰ νὰ τοὺς διορθώσουμε.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὅμως, μιλᾶ καθαρά: «Καὶ τὸ σῶμα ἁγιάζεται, οὐ μόνον ἡ ψυχή».

Τὸ σῶμα δὲν εἶναι ὕλη πρὸς ἐξαφάνιση, ἀλλὰ μέτοχος τῆς θείας χάριτος.

Ἡ ἀποτέφρωση, ὅσο κι ἂν προσπαθοῦν κάποιοι νὰ τὴν παρουσιάσουν ὡς οὐδέτερη πρακτική, εἶναι παγανιστικὴ στὴν καταγωγή καὶ στὸ νόημά της. Οἱ εἰδωλολάτρες ἔκαιγαν τοὺς νεκρούς· οἱ χριστιανοὶ τοὺς ἐνεταφίαζαν.

Ὁ Τερτυλλιανὸς γράφει χωρὶς περιστροφές: «Ἡ καύσις τῶν σωμάτων οὐ παρὰ Χριστιανοῖς, ἀλλὰ παρὰ τοῖς ἔθνεσιν».

Ἡ Ἐκκλησία δὲν ἐπέλεξε τὴν ταφὴ ἀπὸ συνήθεια, ἀλλὰ ἀπὸ ἀνθρωπολογία καὶ ἐσχατολογία.

Καὶ ἐδῶ ἡ σιωπὴ τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς ἀποτέφρωσης γίνεται ἐκκωφαντική ὅταν ἔρχεται στὸ προσκήνιο ἡ ἐμπειρία τῶν ἁγίων λειψάνων.

Ἄν ἡ καύση ἦταν θεολογικὰ ἰσοδύναμη τῆς ταφῆς, δὲν θὰ εἴχαμε ἄφθαρτα σώματα, μύρα, θαύματα, ἁγιασμὸ τῆς ὕλης.

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὁμολογεῖ: «Ἡ θεία χάρις παραμένει καὶ εἰς τὰ ὀστᾶ τῶν δικαίων».

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης ἔλεγε ἀκόμη πιὸ ἀπλά καὶ πιὸ σκληρά: «Τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἱερό. Δὲν μπορεῖς νὰ τὸ καίς, ὅπως καίς τὰ ἄχρηστα».

Καὶ ὁ Γέροντας Ἰωσὴφ ὁ Βατοπαιδινὸς χαρακτήριζε τὴν καύση «ἄρνηση τῆς τιμῆς τοῦ σώματος».

Συχνὰ ἀκούγεται καὶ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ ἀναστήσει καὶ τὴν τέφρα».

Βεβαίως μπορεῖ. Ὁ Θεὸς μπορεῖ τὰ πάντα. Ἀλλὰ ἡ Ἐκκλησία δὲν ρυθμίζει τὴν πράξη της μὲ βάση τὴν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ βάση τὴν ἀποκεκαλυμμένη ὁμολογία τῆς πίστεως.

Ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, «Ὅταν ἀλλάζεις τὴν πράξη, ἀλλάζεις τὴν πίστη».

Ἄλλο τὸ τί μπορεῖ ὁ Θεός καὶ ἄλλο τὸ τί ὁμολογεῖ ἡ Ἐκκλησία.

Ἡ ποιμαντικὴ ποὺ ἀποκόπτεται ἀπὸ τὴν Παράδοση δὲν εἶναι ποιμαντική· εἶναι ἐκκοσμίκευση μὲ ράσο.

Ὁ Ἅγιος Γέροντας Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ προειδοποιοῦσε ὅτι «ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας δὲν προσαρμόζεται, βιώνεται».

Ὅταν, λοιπὸν, ἀκούγεται ὅτι ἡ ἀποτέφρωση εἶναι δήθεν ζήτημα ἀμιγῶς ποιμαντικὸ καὶ ὄχι θεολογικό, αὐτὸ ποὺ πραγματικὰ ἀποκαλύπτεται εἶναι ἡ ἀδυναμία ἀντοχῆς τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου –καὶ δυστυχῶς καὶ κάποιων κληρικῶν– στὸ βάθος καὶ στὴν ἀπαιτητικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἡ ἀποτέφρωση δὲν εἶναι μία ἀθώα ἐναλλακτική.

Εἶναι ρήξη μὲ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα, ὅσο κι ἂν βαφτίζεται «ποιμαντικὴ πρόοδος».

Καὶ ὅσο κι ἂν ἐπιχειρεῖται ἡ θεολογική της νομιμοποίηση, ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει νὰ μιλᾶ μὲ τὴ φωνὴ τῶν Πατέρων καὶ τῶν Ἁγίων, ὄχι μὲ τὴ γλῶσσα τῶν κοινωνικῶν τάσεων.

Διότι, τελικῶς, καὶ αὐτὸ χρειάζεται νὰ λεχθεῖ χωρὶς περιστροφές: Μόνο τά σκουπίδια καίμε. Ὄχι τὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἐκλήθη νὰ γίνῃ ἅγιος καὶ κληρονόμος ἀναστάσεως!

https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/74295-ekklisia-xoris-leipsana-i-nea-poimantiki-protasi

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο, ἀλλά μέ κάποια καινούργια δεδομένα…

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο πραγματοποιήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μέ πρωταγωνιστή τον πατριάρχη Βαρθολομαίο καί τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, ὅπου πάλι στήν ὁμιλία πού ἔβγαλε ὁ πρῶτος αὐτοεγκωμιάστηκε γιά τήν παρέμβασή του στήν Οὐκρανία, προβαίνοντας ταυτόχρονα σέ νέα διαστροφή τῆς ἀλήθειας σχετικά μέ τό πόσο ἀνώμαλη καί στρεβλωμένη ἦταν ἐκκλησιαστικά ἐκεῖ ἡ κατάσταση ἐπί αἰῶνες καί πόσο ἱεροκανονικά θεμιτή καί σωτήρια ἡ δική του ἐπέμβαση. Στήν πραγματικότητα βέβαια μόνο τραγικά ἀνίδεοι μποροῦν νά πιστεύουν ὅτι ὑπῆρχε ὄντως ἐκκλησιαστική στρέβλωση ὡς τό 2018 στήν Οὐκρανία καί ὅτι ἐπίσης τό Φανάρι εἶχε δικαιοδοσία καί συνεπῶς δικαίωμα παρέμβασης ἐκεῖ καί δέν πραγματοποίησε εἰσπήδηση σέ χῶρο ξένης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας (καί ἐπί του προκειμένου τῆς ρωσικῆς). Δέν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὅλα αὐτά τά γνώριζε καί τά ἀναγνώριζε τό Φανάρι ἕως τό 2018 (ὅσο καί ἄν κάποιοι κάνουν τώρα πώς δέν τά θυμοῦνται), καθώς καί τήν κανονική Οὐκρανική Ἐκκλησία ὑπό τόν Ὀνούφριο τήν θεωροῦσε ἀπολύτως νόμιμη καί κανονική, ἀλλά καί τήν καθηρημένη ἀπό τό 1992 ὁμάδα του Φιλαρέτου (από την οποία προέκυψε καί ο Επιφάνιος Ντουμένκο) τήν θεωροῦσε ἐπί 26 ὁλόκληρα χρόνια ὡς σχισματική καί παράνομη, ὥσπου ἐν μιᾷ νυκτί τήν ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία. 

Ἄν διαβάσουμε ὅμως προσεκτικά τήν ἐν λόγῳ ὁμιλία, θά διαπιστώσουμε ὅτι τό ἐντυπωσιακό σέ αὐτήν δέν ἦταν τό παραπάνω. Τέτοιες στρεβλώσεις τῆς ἀλήθειας καί προσπάθειες αὐτοδικαίωσης τίς ἔχουμε ξαναδεῖ πολλές φορές. Ἐκεῖνο ὅμως πού μόλις τώρα ἀκούσαμε ἀπό τά χείλη τοῦ πατριάρχη, γιά πρώτη φορά ἀφ’ ὃτου ξεκίνησε αὐτό τό τρισάθλιο ἐκκλησιαστικό Οὐκρανία Γκέιτ (ἐδῶ καί 8 περίπου χρόνια) ἦταν λόγια ἔντονης ἀνησυχίας, ἐπειδή εἶναι ξεκάθαρο ὅτι τό ἔργο στό Κίεβο δέν πάει ἔτσι ὅπως τό εἶχαν σχεδιάσει. Ἡ ὁμιλία τοῦ Βαρθολομαίου λοιπόν ἐμπεριεῖχε γιά πρώτη, ἐπαναλαμβάνω, φορά:

α) ξεκάθαρα ἴχνη ἀπολογητικοῦ ὓφους σέ μία ἀπόπειρα ἀπάντησης στίς βάσιμες κατηγορίες περί μή ἐπαναχειροτονίας τῶν ἕως τό 2018 καθηρημένων σχισματικῶν (ἀπόπειρα βεβαίως ἀπολύτως ἀτυχῆ, μέ τό ἀδιανόητο σόφισμα ὅτι «τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐλλειπόντων ἄνευ οὐδεμιᾶς λειτουργικῆς διατυπώσεως τῶν ἐκ σχισμάτων προερχομένων κληρικῶν ὑπάρχει διαχρονικῶς λελυμένον, ἀρκούσης μόνον τῆς ἐν τῇ ἱερᾷ συλλειτουργίᾳ ἐνεργούσης μυστηριακῶς Χάριτος δίκην «μυστικωτέρας εὐχῆς»), ἀλλά τό ἀπολογητικό ὕφος εἶναι ἕνα νέο δεδομένο.

β) ἔμμεση ἀλλά σαφῆ ἐκδήλωση δυσαρέσκειας πρός τό πολιτικό καί ἐκκλησιαστικό οὐκρανικό καθεστώς γιά τό πογκρόμ πού ἔχει ἐξαπολυθεῖ καί συνεχῶς κλιμακώνεται («Καταδικάζομεν ἀπεριφράστως τὰς ἀκρότητας ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχωνται. Συνιστῶμεν εἰς τὰ κρατικὰ ὄργανα τὴν ἀποχήν των ἐκ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων»),

γ) παράλληλη ὑπόδειξη πρός τόν Ἐπιφάνιο νά ἐργαστεῖ μέχρι ἐξαντλήσεως γιά συνδιαλλαγή μέ τήν ἄλλη πλευρά, τήν ὁποία μάλιστα ἔμμεσα ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμη («τὴν ἀναζήτησιν τρόπων πρὸς προσέγγισιν τῶν ἐν Οὐκρανίᾳ συνεπισκόπων Σας διὰ διάλογον καὶ ἀναζήτησιν κοινῶν σημείων πρὸς ἐνότητα»),

δ) ὀνομαστική ἀναφορά στόν νόμιμο μητροπολίτη Ὀνούφριο, γιά τόν ὁποῖο ἐξέφρασε τήν εὐχή νά συμφιλιωθεῖ μέ τήν ὑβριδική ψευτοεκκλησία («Καλοῦμεν τὴν ἀπολειπομένην ἐν Οὐκρανίᾳ σεβασμίαν ἱεραρχίαν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην κ. Ὀνούφριον, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν στάσιν της»), ἀλλά καί

ε) αἴτηση συγγνώμης ἐάν παρερμηνεύθηκαν οἱ προθέσεις του καί θεωρήθηκε ὅτι ἡ στάση του ὑποκινήθηκε καί ἀπό πολιτικούς λόγους («Ζητῶμεν ἐν τέλει μετὰ θάρρους συγγνώμην, ἐὰν ἐκ τῆς ἐν ταπεινώσει σιωπῆς ἡμῶν ἐδώκαμεν τὴν ἐντύπωσιν εἴς τινας ὅτι ὑπῆρχεν ἐκ μέρους ἡμῶν ἑτέρα ἀνθρωπογενὴς καὶ οὐχὶ ἐκκλησιαστικὴ προοπτικὴ εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα»).

Πραγματικά, εἶναι πολύ εὔγλωττα ὅλα αὐτά. Καί ὄχι ἀσφαλῶς ἐπειδή φανερώνουν…ἀγάπη, ἐνσυναίσθηση ἤ εἰλικρινῆ πρόθεση συνδιαλλαγῆς (ὅπως εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά σπεύσουν νά συμπεράνουν οἱ γνωστοί χειροκροτητές), γιατί πολύ ἁπλά ἐδῶ καί τόσα χρόνια δέν εἴδαμε τίποτε ἐξ αὐτῶν γιά τά ἐκεῖ συμβαίνοντα αἴσχη, πέραν μίας βαθιᾶς καί ἐνοχικῆς σιωπῆς. Τό ὅτι αὐτή ἡ σιωπή σπάζει αἴφνης γιά πρώτη φορά τώρα, ἄλλα πράγματα ἀποδεικνύει: τό πόσο πολύ τά πράγματα ἔχουν ξεφύγει πέρα ἀπό κάθε προϋπολογισμένο ὅριο, ἀλλά καί τό ἀδιέξοδο σέ μία ὑπόθεση πού ἀλλιῶς τήν σχεδίαζε ὁ Βαρθολομαῖος καί οἱ σύν αὐτῷ (ὡς ὄνειρο εὔκολης ἐκκλησιαστικῆς ἑνοποίησης ὅλης τῆς Οὐκρανίας ὑπό τήν ἐποπτεία του) καί ἐντελῶς ἀλλιῶς δείχνει νά καταλήγει (ὡς μόνιμη πληγή, ἀτελεύτητος ἐμφύλιος καί πεδίο κλιμακούμενης καθεστωτικῆς – καί δυσφημιστικῆς γιά τόν ἴδιο – κτηνωδίας). Καί ἐπειδή ὑπάρχουν καί οἱ πολεμικές ἐπιχειρήσεις, πού ἐπίσης δέν ἐξελίσσονται ὅπως περίμενε καί ἤλπιζε τό Φανάρι, ἡ κατάσταση δείχνει ἀνεξέλεγκτη πιά.

Τό πόσο πολύ ἔχουν ξεφύγει τά πράγματα (καί δέν μαζεύονται πλέον) τό μαρτυρᾶ ἄλλωστε σύν τοῖς ἄλλοις καί ἡ γνωστή πλέον – καί πρωτοφανής στά χρονικά (γιά τό εἶδος της καί γιά τό ὓφος της) – ἀνακοίνωση, πού ἔφτασε στό σημεῖο νά ἐκδώσει προχτές ἡ Ρωσική ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ὅπου καταγγέλλεται ἕνας ἀνώτερος θρησκευτικός ἀξιωματοῦχος ὡς συνεργάτης κατασκόπων, κατονομάζεται ρητά ὡς «ἀντίχριστος μέ ράσο» καί «ἐνσαρκωμένος διάβολος» καί συνάμα παρατίθεται μία πληθώρα ἐνεργειῶν μέ τίς ὁποῖες προσπαθεῖ νά διαλύσει τήν Ρωσική Ὀρθοδοξία, συνεργαζόμενος ὄχι μόνο στήν Οὐκρανία ἀλλά καί στήν Βαλτική μέ ἐθνικιστές καί νεοναζί καί δημιουργώντας τεχνητά θρησκευτικές δομές-μαριονέτες.

Βαρύτατοι μέν οἱ χαρακτηρισμοί, εἰδικά ὅμως γιά τίς κατονομαζόμενες ἐνέργειες ὁφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε ὅτι οὔτε περιμέναμε οὔτε καί χρειαζόμασταν τήν ὃποια ρωσική ἀνακοίνωση γιά νά τίς μάθουμε. Δυστυχῶς, ὁ ὀλέθριος ρόλος τῆς φαναριώτικης ἡγεσίας εἶναι γνωστός καί πολλαπλῶς τεκμηριωμένος. Καί βέβαια ὄχι μόνο γιά τήν Ρωσική, ἀλλά γενικότερα γιά τήν συνολική Ὀρθοδοξία. Φτάνει ὅμως μιά στιγμή πού μετά ἀπό τόσους ἀνέμους πού ἔχεις σπείρει, φαίνεται ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα καί γιά τίς θύελλες. Καί ὅταν οἱ θύελλες βγαίνουν ἐκτός ἐλέγχου, ἀρχίζει ὁ προβληματισμός, μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγωνία καί στή συνέχεια ὁ πανικός.

Τώρα ὅμως εἶναι ἴσως πιά πολύ ἀργά γιά δάκρυα. Ἀκόμη καί γιά κροκοδείλια…

Σας Τά ΕΞΗΓΗΣΕ Κανείς Αυτά ; Μπορεί Ο Χριστιανός Νά Καταναλώσει Κρέας Εργαστηρίου;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Πριν λίγες ημέρες αναδείξαμε το πρόβλημα που προκύπτει με τα άλευρα των έντομων, και το πώς αυτά μπορεί να αλλοιώσουν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Σήμερα θα δούμε την περίπτωση του τ υ π ω μ έ ν ο υ κρέατος, δηλαδή του κρέατος που θα παράγεται σε εργαστήρια χωρίς ζώα!

Ας δούμε πρώτα τι λέει η Αγία γραφή για την κατανάλωση κρέατος από τους Χριστιανούς.

Πράξεις 15:20, 29

Ο Θεός αποφάσισε προαιωνίως όλα τα έργα του. Γι’ αυτό εγώ έχω τη γνώμη να μην επιβαρύνουμε τους εθνικούς που επιστρέφουν στο Θεό, αλλά να τους στείλουμε μια επιστολή και να τους καθορίσουμε να φυλάγονται από τους μολυσμούς των ειδωλοθύτων, από την πορνεία, από τη βρώση πνιγμένου ζώου και από τη πόση αίματος ζώου

Όπως βλέπουμε στις πράξεις των Αποστόλων, στην Καινή Διαθήκη οι εθνικοί που θα ασπάζονται τον Χριστιανισμό, δεν θα επιβαρύνονται παρά μόνο από το να προσέχουν και να μην καταναλώνουν κρέας που προέρχεται από πνιγμένο ζώο ή από την πόση του αίματος, σε ότι αφορά την διατροφή τους.

Τα ζώα που καταναλώνουν δηλαδή να έχει στραγγίξει καλά το αίμα τους.

Φυσικά στις μέρες μας έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα, και η επίσημη εκκλησία υπό τον νυν Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, είναι ποιο άλαλη και από ψάρι κάνοντας τυφλή υπακοή στην εκάστοτε κυβέρνηση, ακόμα και αν αποφάσεις της δεύτερης άπτονται στις αρμοδιότητες της πρώτης.

Έτσι λοιπόν παράβλεψε ο Αρχιεπίσκοπος ότι δεν μπορεί να γίνει Πάσχα διήμερο.

Προέτρεψε στον εμβολιασμό των πιστών κάτι που ήταν αντίθετο στην συνείδηση του ποιμνίου.

Προτρέπει το ποίμνιο να αποδεχτεί τις νέες ταυτότητες, παρότι αυτές παραπέμπουν στο σφράγισμα της Αποκάλυψης, – ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΟΥ 13:17 

Κανείς δε θα μπορεί να αγοράσει ή να πουλήσει, παρά μόνον αυτός που έχει χαραγμένο το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του.

Όμοιος προέτρεψε το ποίμνιο να πάρει τον προσωπικό αριθμό.

Η επίσημη εκκλησία επί Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου άρχισε την Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου, από την θέση του πίσω από την Αγία Τράπεζα, που βρίσκονταν επί αιώνες.

Την αρχή έκανε ο Περιστερίου Γρηγόριος ενώ μεταδόθηκε και σε άλλες μητροπόλεις, και παρά τις συνεχείς οχλήσεις των πιστών δεν έχει βρεθεί λύση, ούτε ο Χριστός έχει επανέλθει.

Επί Ιερωνύμου η Εκκλησία της Ελλάδος συμμετείχε στην ψευδοσύνοδο του Κολυμβαρίου, που αναγνώρισε ως Εκκλησίες τους αιρετικούς Παπικούς και Προτεστάντες και τα μυστήρια αυτών, χρίσμα και βάπτιση αφού πλέον επιτρέπεται ο μεικτός γάμος χωρίς να απαιτείται Ορθόδοξη βάπτιση και χρίσμα.

Φυσικά με την σιωπή της η Εκκλησία της Ελλάδος αποδέχεται την βρώση αλεύρων εντόμων.

Όταν αυτά εισαχθούν στα άλευρα του εμπορίου αλήθεια τι είδους πρόσφορα θα προκύψουν, και πως αυτά θα χρησιμοποιηθούν στην Θεία Ευχαριστία;

Τέλος πάμε να δούμε και την περίπτωση του κρέατος εργαστηρίου του λεγόμενου τυπωμένου κρέατος.

Όπως είδαμε απαγορεύεται η κατανάλωση κρέατος που δεν έχει στραγγίξει το αίμα καλά όπως και η πόση αίματος ζώου.

Ας δούμε τι είναι το τυπωμένο κρέας όμως.

Το «κρέας εργαστηρίου» αναφέρεται σε κρέας που παράγεται με κυτταροκαλλιέργεια (in vitro) από ζωικά κύτταρα σε εργαστηριακές συνθήκες, χωρίς σφαγή ζώου, με τη μέθοδο της κυτταρικής αγροκαλλιέργειας.

Κάποιοι υποστηρίζουν πως το κρέας εργαστηρίου προέρχεται από ταχέως αναπτυσσόμενα καρκινικά κύτταρα, και πως τίθεται θέμα για την δημόσια υγεία αν αυτό καταναλωθεί.

Σε κάθε περίπτωση πάντως θα είναι ένα κρέας από κύτταρα που θα φέρουν αίμα και θα είναι αντίθετο σε όσα ορίζει η Αγία Γραφή για την διατροφή των ανθρώπων.

Αν η εκκλησία δεν είναι αρμόδια να προτάξει και να υποστηρίξει όσα ορίζουν οι Απόστολοι και το Ευαγγέλιο για την διατροφή των χριστιανών, τότε ποιος είναι;

Αν δεν το κάνει η εκκλησία όμως όπως οφείλει, τότε οι Χριστιανοί υποχρεούνται να προστατέψουν οι ίδιοι και τους εαυτούς τους, και τα πιστεύω τους και την αλήθεια του Ευαγγελίου.

Πηγή Ορθή Πίστη

Μην πιστεύετε τέτοιες ανοησίες Δεν κληρονομούμε τις αμαρτίες και τις διαθέσεις των προγόνων

 

Υπερούσιο

Ανοικτή επιστολή στον Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο

1η Ιανουαρίου 2026

Η κατά σάρκα Περιτομή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Μνήμη του Αγίου Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας του Μεγάλου

Βασιλική Οικονόμου, Αλεξανδρούπολη

Αφιερώνεται στον Άγιό μου, τον Ουρανοφάντορα Βασίλειο τον Μέγα, και σε όλους τους υπό του ασεβούς Πατριάρχη Βαρθολομαίου εξυβρισθέντες Αγίους και Θεοφόρους Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Ανοικτή Επιστολή

Προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Κοινοποίηση:

Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Ι. Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως

«πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.» 

Β’ Τιμόθ. γ’ 13.

«Αὐτοί [οἱ Χριστιανοί] δέν πρέπει νά λησμονοῦν ὅτι ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στόν Θεό. Καί θά πρέπει νά ἀποδεχθοῦν ὅτι αὐτή ἡ θαρραλέα ἰδέα τῆς ἐλευθέρας σκέψεως, τήν ὁποία μποροῦμε πραγματικῶς νά ὀνομάσουμε ἐπανάσταση, ἐκχεόμενη ἀπό τίς μασονικές μας στοές, ἔχει θαυμαστῶς ἁπλωθεῖ πάνω ἀπό τόν τροῦλλο τοῦ Ἁγίου Πέτρου». […] «Mποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ νόμιμος υἱός τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ […] Νά μή λέγεται ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἡ «ἀντι-Ἐκκλησία»· αὐτό εἶναι μόνο μία περιστασιακή θέση. Ἡ Μασονία βασικῶς προτίθεται νά γίνει μία «ὑπερ-Ἐκκλησία»: ἡ Ἐκκλησία πού τούς ἑνώνει ὅλους […] Καθολικοί, Ὀρθόδοξοι, Προτεστάντες, Ἰσραηλῖτες, Μουσουλμᾶνοι, Ἰνδουϊστές, Βουδδιστές, ἐλευθέρως σκεπτόμενοι καί ἐλευθέρως πιστεύοντες, εἶναι γιά μᾶς μόνον τά μικρά μας ὀνόματα· τό οἰκογενειακό μας ὄνομα εἶναι Ἐλευθεροτεκτονισμός» Βαρώνος Yves Marsaudon (υψηλόβαθμος Μασόνος και Emeritus Minister του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Οσπιτάλιου Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας), «Ὁ Οἰκουμενισμός ὅπως τόν βλέπει ἕνας παραδοσιακός Μασόνος» (Yves Marsaudon, L’Œcuménisme vu par un franc-maçon de tradition, ἐκδ. Vitiano, l’ Horizon International, 1964, σελ. 119-121).

«Ἀφ’ οὐ δὲ ἀπέρασαν δύω χρόνοι, ἔγινε βασιλεὺς Λέων ὁ Ἴσαυρος, ὁ καὶ Κόνων ὀνομαζόμενος, ἐν ἔτει ψίς’ [716], ὁ ὁποῖος μὲ τὸ νὰ ἦτον εἰκονομάχος, διὰ τοῦτο ἐδίωξε βιαίως ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖον μὲ ραβδία καὶ σπαθία, τὸν ἁγιώτατον καὶ μέγαν Πατριάρχην Ἅγιον Γερμανόν, ἐπειδὴ καὶ δὲν ἐπείθετο νὰ συμφωνήση εἰς τὰ ἀσεβῆ του δόγματα, καὶ νὰ ἀθετήση τὴν προσκύνησιν τῶν ἁγίων εἰκόνων. Οὐ μόνον δὲ τοῦτο ἐποίησεν ὁ ἀλιτήριος, ἀλλὰ ἐσπούδασεν ὁ θηριώνυμος νὰ κρημνίση ἀκόμη καὶ νὰ κατακαύση τὴν ἁγίαν εἰκόνα Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἡ ὁποία ἐστέκετο ἐπάνω εἰς τὴν πόρταν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὴν ὀνομαζομένην Χαλκῆν. Ὅθεν εἰς καιρὸν ὁποὺ ὁ σπαθάριος τοῦ βασιλέως ἔβαλε τὴν σκάλαν, καὶ ἀνέβη διὰ νὰ κρημνίση εἰς τὴν γῆν τὴν ἁγίαν εἰκόνα, εὐθὺς ἡ μακαρία αὕτη (σ.σ. Μοναχή) Θεοδοσία ὁμοῦ μὲ ἄλλας εὐσεβεῖς γυναίκας, ἐπίασαν τὴν σκάλαν, καὶ ἔρριψαν αὐτὴν κατὰ γῆς ὁμοῦ μὲ τὸν σπαθάριον, ὁ ὁποῖος πεσὼν εἰς τὴν γῆν, ἐτελεύτησεν. Ἔπειτα πηγαίνουσαι εἰς τὸ Πατριαρχεῖον, ἐλιθοβόλουν τὸν δυσσεβὴ καὶ εἰκονομάχον (σ.σ. Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως) Ἀναστάσιον.» Από το Συναξάρι της Αγίας Οσιομάρτυρος Θεοδοσίας της Κωνσταντινουπολιτίσσης (Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου).

«Ἰχθῦς οὐκ ἀντιλέγει νόμῳ θεοῦ, καὶ ἄνθρωποι σωτηρίων διδαγμάτων οὐκ ἀνεχόμεθα.» Μ. Βασιλείου Εξαήμερος ζ’ 4.

Κατάφερες, Διάβολε, να διασύρεις την άμωμη και αιώνια παρθένα Ορθοδοξία μες στους δυσώδεις οίκους ανοχής των αιρέσεων, και δη στο βδελυρότερο όλων, το Βατικανό. Κατάφερες να εξευτελίσεις τους Ιερούς Κανόνες της, δίνοντάς τους βορά στα δόντια λύκων βαρέων και παίγνιο στα χέρια αφρόνων και ανόμων. Κατάφερες ν’ ακουστεί από πατριαρχικό στόμα η βλασφημία ότι το μιαρό Κοράνι τού μιαρότατου Ισλάμ τού παιδεραστή Μωάμεθ είναι «ίσο με την Αγία Γραφή και ιερό, όπως αυτή». Ω, αίματα των Αγίων Νεομαρτύρων, πώς δεν ξεχύνεστε να πνίξτε το Φανάρι!!!

Κατάφερες, Σατανά, να διαπομπεύσεις την ορθόδοξη Αρχιεροσύνη, την τιμημένη με ιδρώτες κι αίματα Αγίων Αποστόλων, Θεοφόρων Οικουμενικών Διδασκάλων, Ιερομαρτύρων και Ομολογητών, μές στην ελεεινή και τρισάθλια Συναγωγή των Χριστοκτόνων Ιουδαίων. Κατάφερες να σύρεις το αρχιερατικό ράσο σε ειδωλολατρικές συμπροσευχές (…«ο καθείς εξ ημών στον δικό του Θεό»…) με συρφετό από παρδαλούς αλλόθρησκους κι αιρετικούς…μπρος σε μια μπάλα (!!!) που συμβόλιζε την υδρόγειο…τη λατρεμένη των Μασόνων Γαία. Κατάφερες να μολύνεις τους Αγίους Τόπους και τον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό τής πάλαι ποτέ Βασιλεύουσας με τα βήματα αβάπτιστων ψευδοπαπών της αιματοβαμμένης Πόρνης Ρώμης, συνοδευμένων από αθεόφοβους Πατριάρχες – Αιρεσιάρχες, που δεν ίστανται, πλέον, εις τύπον και τόπον Χριστού, αλλ’ Αντιχρίστου.

Κατάφερες, Εωσφόρε, να εξευτελίσεις το ιερό Σύμβολο της Πίστης μας, να το διαστρεβλώσουν σε βεβηλωμένες τελετές χείλη ασεβή, που εκφωνήσαν τον «παθόντα» ως «παθοῦσα» (τυχαίο άραγε;)∙ εξευτέλισες τo Σύμβολο αυτό, που το Πανάγιο Πνεύμα θέσπισε με τους ιδρώτες και τα αίματα των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας μας, αυτούς που κάποιοι υβριστές τούς θεωρούν και τους ονομάζουν «θύματα του αρχεκάκου όφεως». Κατάφερες να διασύρεις την αγία Εκκλησία μας στο δυσώδη και άσεμνο χορό του «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών», ακόμα και να «αναγνωριστούν» σε ληστρική ψευδοσύνοδο ως Εκκλησίες οι αιρέσεις. Κατάφερες να εξευτελίσεις ακόμα και τον ορθόδοξο Μοναχισμό, το ματωμένο μα ένδοξο προπύργιο της Ορθοδοξίας, μέχρι του σημείου να εγκωμιαστεί ως «καινή πολιτεία» και «νέον ὑπερῷον τῆς Πεντηκοστῆς» μια αντικανονική, ανδρογυναικεία Μονή, που έμβλημά της είχε και έχει την επτάφωτη λυχνία των Χριστοκτόνων Ιουδαίων ενωμένη με το Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού – κι είναι το έμβλημα αυτό σύμβολο μέγα του παγκοσμίου κινήματος υπέρ της ένωσης Χριστιανισμού και Ιουδαϊσμού. Αυτά και άλλα πολλά αίσχη κατόρθωσες, Εωσφόρε, δια του πιστότατου δούλου σου και μέγιστου επιχάρματός σου, του Οικουμενικού Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίου.

Σου έστησαν, Πατριάρχη, μαύρο κατάμαυρο ανδριάντα εκεί στη μακρινή αιρετίζουσα Μελβούρνη. Κάθισες και φωτογραφήθηκες δίπλα του περιχαρής, καμαρωτός. Έτσι μέλας και σκοτεινός, ζοφερός και ερεβώδης θα φαίνεσαι κι εσύ μπρος στα αδέκαστα μάτια του δικαιοκρίτη Χριστού μας. Δεκαετίες τώρα ταλανίζεις την Κιβωτό της αγίας Εκκλησίας μας, ρίχνοντάς την τεχνηέντως σε φουρτούνες και υφάλους. Πυορροούσα γάγγραινα η πατριαρχία σου, λοιμός, λιμός και μάστιγα, αίσχος, ντροπή και όνειδος για τους Ορθόδοξους, δαιμόνων πανήγυρη οικτρή.

Ουαί κι αλίμονό σου, όταν έλθει ο Κριτής Χριστός, Φαρισαίε υποκριτή, που κόπτεσαι, δήθεν, για το «περιβάλλον», ενώ τα βλάσφημα και βέβηλα εγκλήματά σου προκαλούν θεομηνίες! Δεν το λέω εγώ, το λέει πολλαχού η Παλαιά αλλά και η Καινή Διαθήκη, που εσύ διαστρέφεις. Αρκεί να διαβάσει κανείς το εικοστό όγδοο κεφάλαιο του Δευτερονομίου ή την Αποκάλυψη του Ιωάννη, για να δει πόση οργή Θεού προκαλεί η αποστασία από τον Κύριο.

Ουαί κι αλίμονό σου, «σκληροτράχηλε καὶ ἀπερίτμητε τῇ καρδίᾳ» που «ἀεὶ τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἀντιπίπτεις»! Τ’ αρχιερατικά σου χέρια, αυτά που σφάζουν τον Χριστό σε κάθε Θεία Λειτουργία, τα έβαψες εν ψυχρώ με το αίμα της διωγμένης Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (υπό τον κανονικό Μητροπολίτη Ονούφριο). Και ιδού τώρα, αυτή η αδελφή μας Εκκλησία διώκεται απηνώς και κηρύσσεται παράνομη στην ίδια την επίγεια πατρίδα της, αφού οι άνομοι κι αντίχριστοι (φιλο)Εβραίοι φίλοι σου κηρύξαν νόμιμη τη (φιλο)ναζιστική και (φιλο)σατανιστική «Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας», την ψευδοεκκλησία των «ἀμεταμελήτων καθῃρημένων, ἀναθεματισμένων καί ἀχειροτονήτων, παρασυναγώγων καί σχισματικῶν προσώπων», κατά το χαρακτηρισμό των τεσσάρων Ελλήνων Μητροπολιτών που αιτήθηκαν σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου γι’ αυτό το θέμα∙ αλλά εσύ, ο «Πάπας της Ανατολής» τούς παρέβλεψες αλαζονικώς!

Ουαί κι αλίμονό σου, βέβηλε, που τόλμησες ν΄αφήσεις το σχισματικό ψευδομητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο όχι μόνο να εισέλθει στον πάνσεπτο πατριαρχικό Ναό, αλλά και να σταθεί πάνω στον Οικουμενικό Θρόνο, τον τιμημένο από ένα Θεολόγο και ένα Χρυσόστομο!

Ουαί, προδότη του Χριστού, που τολμάς να δίνεις το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας, το Άγιο Ποτήριο, σε στόματα αβάπτιστων αιρετικών, σχισματικών και του λοιπού χορού των κακοδόξων, οι οποίοι δεν είναι καν μέλη της Εκκλησίας μας! Δεν το λέω εγώ ότι όλοι αυτοί είναι εκτός Εκκλησίας∙ το λέει ο ΞΗ’ Κανόνας των Αγίων Αποστόλων: «Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, δευτέραν χειροτονίαν δέξηται παρά τινος, καθαιρείσθω καὶ αὐτός, καὶ ὁ χειροτονήσας· εἰ μή γε ἄρα συσταίη, ὅτι παρὰ αἱρετικῶν ἔχει τὴν χειροτονίαν. Τοὺς γὰρ παρὰ τῶν τοιούτων βαπτισθέντας ἢ χειροτονηθέντας, οὔτε πιστούς, οὔτε κληρικοὺς εἶναι δυνατόν».

Το λέει επίσης και ο Κανόνας της εν Καρχηδόνι Συνόδου (επί Αγίου Κυπριανού): «…ἰσχυρῶς καὶ ἀσφαλῶς κρατοῦμεν, μηδένα βαπτίζεσθαι δύνασθαι ἔξω τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἑνὸς ὄντος βαπτίσματος καὶ ἐν μόνῃ τῇ καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ ὑπάρχοντος…Πῶς δὲ δύναται καθαρίσαι καὶ ἁγιάσαι ὕδωρ ὁ ἀκάθαρτος ὤν αὐτὸς καὶ παρ΄ ὦ Πνεῦμα Ἅγιον οὔκ ἔστι; …Πῶς βαπτίζων δύναται, ἄλλῳ δοῦναι ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, ὁ μὴ δυνηθεὶς τὰ ἴδια ἁμαρτήματα ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀποθέσθαι;…αγιάσαι δὲ ἔλαιον οὐ δύναται ὁ αἱρετικός, ὁ μήτε θυσιαστήριον ἔχων, μήτε Ἐκκλησίαν…ἡμεῖς οἱ σὺν Κυρίῳ ὄντες καὶ ἑνότητα Κυρίου κρατοῦντες καὶ κατὰ τὴν ἀξίαν αὐτοῦ χορηγούμενοι, τὴν ἱερατείαν αὐτοῦ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ λειτουργοῦντες, ὅσα οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, τουτέστι πολέμιοι καὶ ἀντίχριστοι, ποιοῦσιν ἀποδοκιμάσαι καὶ ἀποποιῆσαι καὶ ἀπορρῖψαι καὶ ὡς βέβηλα ἔχειν ὀφείλομεν».

Και στους καιρούς μας το καταγγέλλει, μεταξύ άλλων, και ο μέγας Θεολόγος και Ομολογητής, ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: «Όλοι δε αυτοί οι ψευδοχριστιανισμοί, όλαι αι ψευδοεκκλησίαι δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία αίρεσις παραπλεύρως εις την άλλην αίρεσιν. Το κοινόν ευαγγελικόν όνομά τους είναι η παναίρεσις» και «Ο Οικουμενισμός είναι κοινόν όνομα διά τους ψευδοχριστιανισμούς, διά τας ψευδοεκκλησίας της Δυτικής Ευρώπης. Μέσα του ευρίσκεται η καρδία όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών με επί κεφαλής τον Παπισμόν»(Αρχιμ. Ιουστίνου Πόποβιτς, Ορθόδοξος Εκκλησία και Οικουμενισμός, Θεσσαλονίκη 1974, σελ. 224).

Ή τάχα αγνοείς ότι «Καταδικασμένος πολλάκις είναι και ο Παπισμός από τις Συνόδους του 867, του 879, του 1009, του 1054, του 1341, του 1347, του 1351, του 1440, του 1441, του 1443, του 1450, του 1484, του 1722, του 1727, του 1838, του 1848, του 1895 καθώς και από πολλούς Αγίους όπως ο Άγιος Φώτιος ο Μέγας, ο ιερός Θεοφύλακτος, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Συμεών ο Θεσσαλονίκης, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Άγιος Νεκτάριος», όπως γράφει σε μελέτη του ο μακαριστός Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος;

Ξεχνάς τι έγινε στην πρώτη Άλωση της Βασιλεύουσας το 1204, τότε που οι λυσσώδεις αιμοβόροι εγκληματίες Σταυροφόροι, με τις ευλογίες του ψευδοπάπα Ιννοκεντίου του Γ’, ρήμαξαν, λεηλάτησαν, έκλεψαν, σύλησαν, βεβήλωσαν, βίασαν, σφαγίασαν χειρότερα κι απ’ τους κατοπινούς κατακτητές Τούρκους; Ξεχνάς τις θηριωδίες της παπικής-ναζιστικής οργάνωσης Ούστασε στην ορθόδοξη Σερβία κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα λοιπά αίσχη της Ουνίας και εν γένει του Παπισμού; Μόνο οι αφελείς και οι δόλιοι υποκριτές πιστεύουν και δέχονται τη δήθεν μετάνοια και συγγνώμη των σύγχρονων ψευδοπαπών για τα αίσχη των προκατόχων τους. Και μάλλον χρησίμευσε η εκ μέρους σου «αποδοχή της συγγνώμης» του ψευδοπάπα Ιωάννη Παύλου B’ για το 1204 ως ένα ακόμα σκαλοπάτι στον κατήφορο της ένωσης με τους Παπικούς, αφού εσύ ο ίδιος δήλωσες ότι «Το πνεύμα της συμφιλίωσης της Ανάστασης…μας υποκινεί προς τη συμφιλίωση των Εκκλησιών μας.»

Ουαί, όφι ύπουλε και δόλιε, που θέλεις να ενώσεις το Πασχάλιο των Ορθοδόξων με αυτό των Παπικών! Τι δουλειά έχεις με την Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εσύ, ο δούλος και εργάτης του Άδη; Θαρρείς δε βλέπουμε πως δεν κόπτεσαι πραγματικά για το Πασχάλιο, αλλά για τη διάβρωση της ορθόδοξης Πίστης και για την ένωση ακόμα και του Ποτηρίου με τους Παπικούς, ή, μάλλον, την επισημοποίησή της; Ή μήπως νομίζεις ότι πιστέψαμε πως αποτάσσονται οι Παπικοί το Φιλιόκβε, δήθεν επειδή εκφωνήθηκε το Σύμβολο χωρίς αυτό;

Ουαί, καθαιρετέε και αφοριστέε!

Ναι! Διότι σε αφορίζει ο Ι’ Κανόνας των Αγίων Αποστόλων:

«Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κᾄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὖτος ἀφοριζέσθω».

Σε καθαιρεί και σε αφορίζει ο ΜΕ’ Κανόνας των Αγίων Αποστόλων:

«Ἐπίσκοπος, ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς κληρικοὺς ἐνεργῆσαι τί, καθαιρείσθω».

Σε καθαιρεί ο ΜΣΤ’ Κανόνας των Αγίων Αποστόλων:

«Ἐπίσκοπον, ἢ πρεσβύτερον, αἱρετικῶν δεξαμένους βάπτισμα, ἢ θυσίαν, καθαιρεῖσθαι προστάττομεν. Τὶς γὰρ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαρ ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;»

Σε καθαιρεί και σε αφορίζει ο ΞΕ’ Κανόνας των Αγίων Αποστόλων:

«Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων ἢ αἱρετικῶν προσεύξασθαι, καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω.» Μήπως θα μας πεις ότι «θύματα του αρχεκάκου όφεως» ήταν και οι Άγιοι Απόστολοι, οι Μαθητές του Ίδιου του Χριστού μας;

Σε αναθεματίζει το Συνοδικό της Ορθοδοξίας πολλαχού, όπως όταν ορίζει ότι: «Τοῖς μὴ πίστει καθαρᾷ, καὶ ἁπλῇ καὶ ὁλοψύχῳ καρδίᾳ τὰ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ Θεοῦ, καὶ τῆς ἀχράντως αὐτὸν τεκούσης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, καὶ τῶν λοιπῶν ̔Αγίων ἐξαίσια θαύματα δεχομένοις, ἀλλὰ πειρωμένοις, ἀποδείξεσι καὶ λόγοις σοφιστικοῖς, ὡς ἀδύνατα διαβάλλειν, ἢ κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς παρερμηνεύειν, καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν γνώμην συνιστᾶν, ἀνάθεμα». Δε συναίνεσες και εσύ, όπως και η προδοτική, παναιρετίζουσα, οικουμενιστική ΔΙΣ και οι περισσότεροι κατά τόπους Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος, στο κλείσιμο των ιερών Ναών μας επί ψευδοπανδημίας κορωνοϊού, αντί να προτρέψεις τον πιστό λαό και τους κυβερνώντες να προστρέξουν στην πανσθενουργό ιαματική και προστατευτική Χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού μας; Δεν ύβρισες και δεν ατίμασες και εσύ τις ιερές Εικόνες, επιβάλλοντας και εφαρμόζοντας τη μασκοφορία εντός των ιερών Ναών κατά την δήθεν «υγειονομική κρίση»; Δε σε είδαμε να ασπάζεσαι Εικόνα μασκοφορώντας, σαν να ήταν εστία μόλυνσης; Για την τιμή των ιερών Εικόνων χυνόταν αίμα ορθόδοξων Μαρτύρων και Ομολογητών για περισσότερο από εκατό χρόνια, Αιρεσιάρχη. Ή λησμόνησες τάχα ότι ο ιερός Ναός καθαγιάζεται από το Ίδιο το Πανάγιο Πνεύμα, το Οποίο καθιστά αυτόν, με ειδική Ευχή που εκφωνεί Αρχιερέας από το Μέγα Ευχολόγιο, «…λιμένα χειμαζομένων, ἰατρεῖον παθὼν, καταφυγὴν ἀσθενῶν, δαιμόνων φυγαδευτήριον…»;

Σε ονομάζει ψευδεπίσκοπο και ψευδοδιδάσκαλο ο ΙΕ’ Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως (επί Αγίου Φωτίου του Μεγάλου, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως): «…Οἱ γὰρ δι’ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι.»

Πώς να μη θες, λοιπόν, Μέγα εωσφορικέ Διδάσκαλε του Οικουμενισμού εσύ, να καταργήσεις τους Ιερούς Κανόνες, αφού είναι εμπόδιο στον γκρεμό όπου προσπαθείς, ως άφρων, να ρίξεις την αγία Ορθοδοξία μας; Γι’ αυτό και πολύ νωρίς, ήδη ως Αρχιμανδρίτης, ανέλαβες (αυτοβούλως; Κύριος οίδε…) αυτό το ανόσιο έργο, όπως δείχνει η διδακτορική διατριβή σου με τίτλο «Περὶ τὴν κωδικοποίησιν τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῶν κανονικῶν διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ».

Ουαί κι αλίμονό σου, όταν θα σε κρίνει ο Μέγας Αρχιερέας Ιησούς Χριστός, γέροντα Μασόνε, ιερόσυλε κι αμετανόητε, που ούτε καν η εγγύτητα του τάφου σε φοβίζει! Και «σκασίλα μου» αν φοράς ποδιά ή όχι (ή πόσους βαθμούς έχει η λερωμένη ποδιά σου…), αφού την αισχρή δουλειά της Μασονίας την κάνεις και μάλιστα με το παραπάνω! «Σκασίλα μου» κι αν θα με σύρεις στα εξωνημένα δικαστήρια, δήθεν για «συκοφαντική δυσφήμηση», συ που δυσφημείς την αγία Ορθοδοξία, την ορθόδοξη Αρχιεροσύνη, ακόμα και τον Ίδιο τον Άγιο Τριαδικό Θεό μας ανά την οικουμένη! Εμένα μόνο ένα Δικαστήριο μ’ ενδιαφέρει, αυτό του δικαιοκρίτη Κυρίου μου Ιησού Χριστού, όχι τα μασονοκρατούμενα ψευτοδικαστήρια των ανθρώπων, που αφήνουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι (και δη αδρά αμειβόμενοι!) οι γενοκτόνοι, όπως το «προσφιλές» σου πρόσωπο, ο δικαίως και ιεροκανονικώς αφορισμένος λαοφονιάς Μασόνος τύραννος Κυριάκος Μητσοτάκης. Εσύ, όμως, που βλασφημάς επι δεκαετίες το Πανάγιο Πνεύμα με τις κακοδοξίες και την αμετανοησία σου και παρασέρνεις μυριάδες ψυχών στην απώλεια, τι λόγο θα δώσεις, του Ισκαριώτη Ιούδα απόγονε; Οι ταλαίπωροι Παπικοί, Λουθηρανοί, Μονοφυσίτες, Εβραίοι, Μωαμεθανοί, Ινδιάνοι, Σαμάνοι, Βουδιστές και λοιποί παρδαλοί αβάπτιστοι φίλοι σου, τους οποίους αγαπάς και με τους οποίους θέλει ο πατέρας σου ο Διάβολος να μας ενώσει, αν μετανοούσαν και λάμβαναν το Άγιο Βάπτισμα και το Άγιο Χρίσμα και ακολουθούσαν πιστά και ταπεινά το Ευαγγέλιο θα σωζόντουσαν, ενώ εσύ, ο βαπτισμένος και χρισμένος και μάλιστα τιμημένος με τη μόνη αληθινή, την ορθόδοξη Αρχιεροσύνη, που ως αλαζόνας την προδίδεις και την εξευτελίζεις αμετανόητος, πού θα καταλήξεις, σκέφτεσαι ποτέ, αξιοθρήνητε; Ιδού, στο λέει η Αποκάλυψη: «καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ. καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ρομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν» (Αποκ. ιθ’ 20-21). Εκεί σε οδηγεί η σκότωση του παναιρετικού νου και της πωρωμένης καρδιάς σου. Αλλά, όπως λέει ξανά η Αποκάλυψη, «ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ» (γ’ 1). Μετανοούνε οι νεκροί;

Όσο για το Βατικανό του «αγιοτάτου» φίλου σου, του πλάνου ψευδοπάπα, θα έχει κι αυτό την ίδια κατάληξη με την πατρίδα του τη «Βαβυλώνα», τη «μητέρα τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς», την «μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων ᾿Ιησοῦ» (Αποκ. ιζ’ 5, 6), την Πόρνη Ρώμη: «…ἔπεσεν, ἔπεσε Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμονίων καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου· ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πέπωκαν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ᾿ αὐτῆς ἐπόρνευσαν…ὅτι ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν ὁ Θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς…καὶ ἐν αὐτῇ αἵματα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς.» (Αποκ. ιη’ 2-3, 5, 24).Πράγματι αιματοβαμμένη η Ρώμη! Ιδού, λοιπόν, ένα κοινό που έχουν η αγαπημένη σου Ρώμη και το αγαπημένο σου Ισλάμ: αιματοκυλήσαν τον πλανήτη και δη την Ορθοδοξία.

Εύχομαι, ελπίζω και προσεύχομαι όλοι εμείς, το χριστεπώνυμο πλήρωμα, οι βαπτισμένοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, να έλθουμε σε μετάνοια από την αποστασία και την εκκοσμίκευσή μας, ώστε να μην αναγκάζουμε το φιλάνθρωπο Αρχηγό της Πίστης μας Κύριο Ιησού Χριστό να μας παιδαγωγεί με εκκλησιαστικούς ηγέτες-προδότες σαν εσένα ή σαν τον Ιερώνυμο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, τον Άνθιμο Αλεξανδρουπόλεως και τους λοιπούς ανάξιους Αρχιερείς που μαστίζουν την αγία Ορθοδοξία. Είσαι ο χειρότερος, ο αιρετικότερος, ο σατανικότερος Πατριάρχης που έχει γνωρίσει η Εκκλησία μας από γεννήσεώς της. Μπροστά σου ο Μακεδόνιος, ο Νεστόριος, ο Βέκκος, ο Καλέκας και οι λοιποί καταδικασμένοι από την Εκκλησία Πατριάρχες ωχριούν. Γι’ αυτό και τούτη η ανοικτή επιστολή είναι στην πραγματικότητα γράμμα προς έναν αξιοθρήνητο άνθρωπο. Πέρα από την ιερή αγανάκτησή μου για την εκ μέρους σου προδοσία και τον εξευτελισμό της αγίας Πίστης μου, η ψυχή μου κλαίει για όσα σε περιμένουν εκεί όπου πορεύεσαι, με τόσο ανείπωτο κακό που έχει προκαλέσει και εξακολουθεί να προκαλεί ο Σατανάς στην Εκκλησία και σε ολάκερη την ανθρωπότητα μέσω του «ταπεινού προσώπου σου» που «χαίρεται και καμαρώνει» ως πιστό και άοκνο όργανό του.

Ο Χριστός σού δίνει ακόμα χρόνο επί γης, Αιρεσιάρχη. Και το Συνοδικό της Ορθοδοξίας σε προειδοποιεί: «῞Ολοις τοῖς αἱρετικοῖς, Ἀνάθεμα, Ἀνάθεμα, Ἀνάθεμα».

Τη μετάνοιά σου δεν ξέρω αν μπορώ, πλέον, να την περιμένω, εδώ που έφτασε η πωρωμένη καρδιά και συνείδησή σου, ένα βήμα πριν το μνήμα. Αν, όμως, παραμείνεις αμετανόητος, προσδοκώ ολοψύχως τη δικαιότατη ενώπιον Θεού και ανθρώπων καθαίρεσή σου, όπως και όλων των ομοίων σου, έστω και μετά θάνατον. Αμήν.

«Νεῦσον πρὸς ὕμνους οἰκετῶν Εὐεργέτα, Ἐχθροῦ ταπεινῶν τὴν ἐπηρμένην ὀφρύν…»

Βασιλική Οικονόμου Προς δόξαν του Παναγίου Τριαδικού Θεού «ὃν σὺ διώκεις».

Παράρτημα δημοσίευσης της ανοικτής επιστολής προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο (ενδεικτικό αρχείο).

Το απόσπασμα από το βιβλίο του Yves Marsaudon το βρήκαμε εδώ: Ὁ ἀ-δογματισμός : «Μασονία χωρίς ποδιές» (Jacques Mitterrand).

1970

«…δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθοῦν σήμερον καὶ πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις αἱ κανονίζουσαι τὰς σχέσεις τῶν ὀρθοδόξων Χριστιανῶν πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ἑτεροθρήσκους. Δὲν δύναται ἡ Ἐκκλησία νὰ ἔχη διατάξεις ἀπαγορευούσας τὴν εἴσοδον εἰς τοὺς ναοὺς τῶν ἑτεροδόξων καὶ τὴν μετ’ αὐτῶν συμπροσευχὴν καθ’ ἥν στιγμὴν αὕτη διὰ τῶν ἐκπροσώπων αὐτῆς προσεύχεται ἀπὸ κοινοῦ μετ’ αὐτῶν διὰ τὴν τελικὴν ἕνωσιν ἐν τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ καὶ τῇ ἐλπίδι…Ἡ Ἐκκλησία δὲν δύναται καὶ δὲν πρέπει νὰ ζῆ ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου».

Από τη διδακτορική διατριβή τού (τότε Αρχιμανδρίτη (1970)) Βαρθολομαίου (Αρχοντώνη) με τίτλο «Περὶ τὴν κωδικοποίησιν τῶν Ἱ. Κανόνων καὶ τῶν κανονικῶν διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ» (σελ. 73), η οποία δεν έγινε δεκτή από την τότε ορθόδοξη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ και υποβλήθηκε σε παπικό Πανεπιστήμιο.

Σχέδιον καταλύσεως τῶν Ἱερῶν Κανόνων; Ἡ «ἄγνωστος» μελέτη τοῦ Πατριάρχου Κων/λεως

1995

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέπτεται για πρώτη φορά την «Αγία Έδρα» και τον «Πάπα» Ιωάννη Παύλο Β’. (Orthodox Observer, T. 60, No 1106, Ιούνιος 1995 & Ορθόδοξος Παρατηρητής Τ.60, Νο 1106, Ιούνιος 1995.)

1998

2002

Ο Οικ. Πατριάρχης σε Θεία Λειτουργία στη Ραβέννα, παρισταμένων αιρετικών.

2004

Εκ νέου επίσκεψη του Οικ. Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον «Πάπα» Ιωάννη Παύλο στη Ρώμη.

2006

Επίσκεψη του «Πάπα» Βενέδικτου ΙΣΤ’ στο Φανάρι.

2007

«Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ηγείται της «σιωπηλής προσευχής για τον πλανήτη» στην Αρκτική»μαζί με Σιίτες, Σουνίτες, Βουδιστές, Ινδουϊστές, Σιντοϊστές, Εβραίους, Παπικούς, Προτεστάντες.

2009

Ο Οικ. Πατριάρχης Βαρθολομαίος συναντά Εβραίους Ηγέτες στη Συναγωγή Park East και λαμβάνει ως βραβείο μια επτάφωτη λυχνία (μενορά) από το Ραβίνο Arthur Schneier, πρόεδρο του Ιδρύματος «Appeal of Conscience».

Ο Οικ. Πατριάρχης Βαρθολομαίος δωρίζει το «Ιερό Κοράνι» στον Τουρκοαμερικανό πρόεδρο της Coca Cola Muhtar Kent και τη σύζυγό του Daphne.

2011

Ο Οικ. Πατριάρχης Βαρθολομαίος σε διαθρησκειακή συνάντηση στην Ασίζη.

Ασίζη 2011 (βίντεο).

2014

Κοινή επίσκεψη Οικ. Πατρ. Βαρθολομαίου και «πάπα» Φραγκίσκου στους Αγίους Τόπους.

2016

«Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» Κολυμπαρίου

2019

Φωτογραφία:ABIKETOS

Ο σχισματικός ψευδομητροπολίτης Κιέβου Επιφάνιος στο Φανάρι.

Ο Οικ. Πατρ. Βαρθολομαίος δίνει τη Θεία Κοινωνία στον Ουνίτη Ποροσένκο, πρώην πρόεδρο της Ουκρανίας.

2020

Πατριαρχική Θεία Λειτουργία επί κορωνοϊού.

2021

Αγάπες του Οικ. Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον πρώην γελωτοποιό και νυν λαοφονιά δικτάτορα της Ουκρανίας Β. Ζελένσκι.

2022

Συλλείτουργο του Οικ. Πατριάρχη Βαθολομαίου με τον Ιερώνυμο Αθηνών και πάσης Ελλάδος και το σχισματικό ψευδομητροπολίτη Κιέβου Επιφάνιο.

2023

Ο Οικ. Πατριάρχης σε χειραψία με το Β. Ζελένσκι στο Φανάρι.

2024

Ο Οικ. Πατριάρχης χαίρεται πλάι στο μελανό ανδριάντα του.

Επίσκεψη του Ουνίτη ψευδοαρχιεπισκόπου της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Ψευδοεκκλησίας Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

2025

Στιγμιότυπο από το «Ιφτάρ» «που παρέθεσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προς τιμήν του Προέδρου της Σομαλίας Hasan Sheikh Mahmud και των θρησκευτικών ηγετών των μειονοτήτων της Τουρκίας, μεταξύ των οποίων και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος».

Άλλος ένας ψευδοπάπας στο Φανάρι: ο Λέων 14ος.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στη «12η Ακαδημαϊκή Διαβούλευση μεταξύ Ιουδαϊσμού και Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης, η οποία συγκλήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τη Διεθνή Εβραϊκή Επιτροπή για Διαθρησκειακές Διαβουλεύσεις».

Πηγή Σίτος Θεού

Η διατροφή με έντομα και το πνευματικό πρόβλημα που αυτή δημιουργεί

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης 

Όπως είναι γνωστό ήδη η Ε.Ε έχει εγκρίνει την διατροφή των ανθρώπων με ορισμένους τύπους εντόμων, και πλέον αυτά επιτρέπονται και στην Ελλάδα.

Συγκεκριμένα: Επιτρέπονται για βρώση ο οικιακός γρύλος (house cricket), το κίτρινο αλευροσκουλήκι (yellow mealworm), η αποδημητική ακρίδα (migratory locus), το μικρότερο αλευροσκουλήκι ή σκαθαράκι (Alphitobius diaperionus), ο οικιακός γρύλος (acheta domesticus) μόνο σε μορφή σκόνης, και είναι υπό εξέταση άλλες 8 περιπτώσεις.

Γίνεται φανερό ότι κάποιοι κύκλοι βάλθηκαν να μας ταίσουν ακρίδες και σκουλήκια.

Επιπλέον όλοι παρακολουθούμε τι γίνεται με την άδικη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων αμνοεριφίων, λόγω της νόσου της ευλογιάς την στιγμή που υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο και η Ε.Ε έχει προσφερθεί να μας το παράσχει δωρεάν μάλιστα.

Κάποιες φωνές μάλιστα ακούγονται να συνδέουν αυτές τις δύο περιπτώσεις.

Δηλαδή να αφανίζουν την κτηνοτροφία για να μας οδηγήσουν στην εντομοφαγία.

Και ενώ ο κόσμος αντιδράει, ενώ οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι φωνάζουν, ενώ οι καταναλωτές ανησυχούν, η μόνη που σιωπά για αυτό το σημαντικότατο θέμα είναι η εκκλησία.

Γιατί το θέμα αυτό αφορά και την πίστη και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Θυμίζουμε πως ένα σοβαρό θέμα που συνέβαλε στο σχίσμα των εκκλησιών ήταν η υπόθεση των αζύμων.

Αν δηλαδή ο άρτος της Θείας Ευχαριστίας θα ήταν ένζυμος με προζύμι ή άζυμος.

Στις μέρες μας, αν δεν συμβαίνει ήδη θα συμβεί πολύ σύντομα και το αλεύρι παρασκευής ψωμιού και κατά συνέπεια του προσφόρου, θα περιέχει και αλεσμένα έντομα μέσα.

Αυτό το αλεύρι και ο άρτος που θα προκύψει είναι αποδεκτό άραγε να χρησιμοποιηθεί στην Θεία Κοινωνία;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά ΟΧΙ.

Όχι και μιλάμε για τεράστιο θέμα που έχει αφεθεί να περάσει στα ψιλά.

Θα ήταν αφελής κάποιος να θεωρήσει ότι οι κεφαλές της Εκκλησίας και της Ορθοδοξίας δεν το έχουν προσέξει.

Το πιθανότερο είναι μέσω της σιωπής τους να το δέχτηκαν ήδη.

Όμως αν γίνει αυτό έχουμε αλλοίωση του κορυφαίου Μυστηρίου, αυτού της Θείας Ευχαριστίας.

Αν δεν είμαστε σίγουροι για το αν ο Κύριος στον Μυστικό Δείπνο χρησιμοποίησε ένζυμο ή άζυμο άρτο, ή αν έχουμε διαφορετική προσέγγιση τέλος πάντων, δεν χωράει αμφιβολία πάντως πως ήταν άρτος από φυτικό αλεύρι.

Φυσικά θα υπάρξει θέμα και με την νηστεία των χριστιανών, αφού το ψωμί αυτομάτως θα γίνει αρτύσιμο.

Πολύ θα θέλαμε να δούμε τι θα πει η επίσημη εκκλησία για το θέμα, και πως θα καταφέρει να διασφαλίσει ότι ο άρτος θα είναι μόνο από σιτάρι.

Αυτά παθαίνει κανείς όμως όταν έχει πάψει από καιρού να ασχολείται με θέματα που αφορούν το ποίμνιο του.

Βλέπουμε την Ιερά Σύνοδο δήθεν να προβληματίζεται για την πρόοδο της τεχνητής νοημοσύνης και πώς θα εισαχθεί στην Εκκλησία αυτή (δήλωση Περιστερίου), ενώ για την εντομοφαγία και τον διωγμό της αγροτικής παραγωγής και κτηνοτροφίας τηρεί σιγήν ιχθύος.

Να δούμε πως θα το μαζέψετε τώρα αυτό το τόσο σημαντικό θέμα.

Ορθή Πίστη