.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Όταν σε αδικούν, κράτα σιωπή



Όταν σε αδικούν, κράτα σιωπή.

Άσε τον χρόνο στον Θεό! Αυτός ξέρει καλύτερα πότε κ πως θα σε δικαιώσει.

– Γέροντα πως να βλέπουμε αυτον που μας αδικεί;

– Πως να τον βλέπουμε; Σαν έναν μεγάλο ευεργέτη μας, που μας κάνει καταθέσεις στο ταμιευτήριο του Θεού. Μας κάνει πλούσιους αιώνια...


Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης


Ιερά Μονή Εσφιγμένου και οι καρδιές μας σφίχτηκαν...

Ιερά Μονή Εσφιγμένου και οι καρδιές μας σφίχτηκαν με το ενδεχόμενο αιματοκυλίσματος στο Άγιον Όρος - ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ όλοι - αφήστε την Παναγία να δώσει λύση. 
Υπάρχει "λύση" και θα δοθεί από επάνω.
Παραπάνω δεν θα πούμε, αλλά προς Θεού μην χυθεί αίμα και τα εκκλησιαστικά θέματα μετατρέψουν το Περιβόλι της Υπεραγίας Θεοτόκου εις τύπον "Ουκρανικού"




Νέα και παλαιά Εσφιγμένου… Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα (παλιότερο αλλα πάντα επίκαιρο άρθρο)


Αν και δεν έχουμε πνευματική κοινωνία με την αδελφότητα της παλαιάς Μονής Εσφιγμένου, τους υποστηρίζουμε στον άδικο διωγμό της.(π.Δ.Α)

-----------------------------------------------------------------

Του Αγαθώνικου

Ο ζηλωτικός αντιοικουμενισμός και ο ζηλωτικός οικουμενισμός μοιράζονται το ίδιο ιστορικό και αγιασμένο από μοναχικούς αγώνες όνομα, της Ι. Μ. Εσφιγμένου

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου εδώ και 50 χρόνια αποτελεί για το Άγιο Όρος ένα μεγάλο και δυσεπίλυτο πρόβλημα. Aπό το 1972 η Ιερά Μονή τελεί σε διάσταση με την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους και τις υπόλοιπες 19 Ιερές Μονές, αρνούμενη να συμμετέχει σε τελετές/συνάξεις της Ιεράς Κοινότητας προς αποφυγή συμπροσευχής με όσους μνημονεύουν τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Από την πλευρά της η Ιερά Κοινότητα κατηγορεί την Μονή ότι παραβιάζει τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Όρους, έχουσα κοινωνία με σχισματικούς Παλαιοημερολογίτες εκτός Αγίου Όρους.

Η συμπαθής για τον αντιοικουμενιστικό της αγώνα Ι.Μ Εσφιγμένου υπερέβη τα εσκαμμένα, προσβάλλοντας και δυσφημώντας το Άγιο Όρος, όχι περισσότερο όμως από ότι το προσβάλλουν και το δυσφημούν τα φιλοπατριαρχικά μοναστήρια. Γράφαμε στην Κατάνυξη σχετικά “…Είναι γνωστό πως δεν έχουμε πνευματική κοινωνία με τη συγκεκριμένη αδελφότητα, εξαιτίας των ακραίων ζηλωτικών θέσεών της. Δυστυχώς, οι πατέρες της Μονής άρπαξαν το σπαθί να πολεμήσουν την παναίρεση, αλλά ξέχασαν να πάρουν μαζί τους την ασπίδα προστασίας από την πλάνη του άκριτου ζηλωτισμού…” .

Δυστυχώς για το Άγιο Όρος το θέμα της Μονής Εσφιγμένου κλήθηκε να το λύσει ο πλέον ακατάλληλος εκκλησιαστικός άνδρας, αυτός που όχι μόνο δεν έλυσε ούτε ένα εκκλησιαστικό πρόβλημα στην μακροχρόνια Πατριαρχεία του, αλλά δημιούργησε δεκάδες νέα που θα ταλανίζουν την Εκκλησία για τους επόμενους αιώνες. 

Ο λόγος για τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο, ο οποίος το 2005 επέβαλε ως λύση στο πρόβλημα της Μονής Εσφιγμένου την κατάργηση της υπάρχουσας αδελφότητας και την ανασυγκρότηση της Μονής με νέα αδελφότητα. Συγκεκριμένα, η Ιερά Κοινότητα σε συνεννόηση με την Πατριαρχική Εξαρχία αποφάσισαν την τοποθέτηση του Γέροντα του Ι. Κελλίου “Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου”, ιερομονάχου Χρυσόστομου Κατσουλιέρη, ως ηγουμένου της Ι. Μ. Εσφιγμένου. 

Μπορεί με αυτό τον τρόπο να λύθηκε το διοικητικό κομμάτι της εκπροσώπησης της Ι. Μ. Εσφιγμένου στα διοικητικά πράγματα του Αγίου Όρους, αλλά τίποτα άλλο δεν λύθηκε. Αντιθέτως στο πρόβλημα της ύπαρξης μιας ζηλωτικής παλαιοημερολογίτικης Μονής προστέθηκε το πρόβλημα της ύπαρξης μιας ζηλωτικής φαναριώτικης Μονής, απολύτως οικουμενιστικής και ελεγχόμενης απευθείας από τον Βαρθολομαίο. Για να χτυπηθεί ο ζηλωτισμός του αντιοικουμενισμού επιστρατεύτηκε ο αντίθετος ζηλωτισμός του φαναριώτικου οικουμενισμού. 

Ο νυν ηγούμενος της νέας Εσφιγμένου, ο ιερομόναχος Βαρθολομαίος (όνομα και πράγμα), είναι ο οιονεί πατριαρχικός αποκρισάριος στο Άγιο Όρος. Με τον τίτλο του Αγιορείτη ηγουμένου συμπεριφέρεται ως ο διακρατών την αγιορείτικη σφραγίδα και με αυτήν σφραγίζει κάθε αντιεκλησσιαστική, φιλοαιρετική και φιλοσχισματική πράξη του γέροντός του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Χρησιμοποιεί το κύρος του αγιορείτικου ονόματος, ως μή όφειλε, και ως προπομπός δημιουργεί καταστάσεις.

Ήταν από τους πρώτους Αγιορείτες ηγουμένους που αποδέχθηκε και υπερασπίστηκε το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο και υποδέχθηκε τους σχισματικούς Ουκρανούς στο Κονάκι της Μονής. Υπερασπίστηκε τα τάγματα του Αζόφ και τους συνέκρινε με τους ήρωες του 21. Ήταν αυτός από τους αγιορείτες ηγουμένους που ξιφούλκησε υπέρ των εμβολίων. Ήταν αυτός από τους αγιορείτες ηγουμένους που συλλειτούργησε και αναγνώρισε τους σκοπιανούς σχισματικούς. 

Φυσικά όπου σταθεί και όπου βρεθεί ο γ. Βαρθολομαίος της νέας Εσφιγμένου παραπονείται για την “κατάληψη” της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου από την εκπεσούσα αδελφότητα. Προσφάτως βρέθηκε στην Μητρόπολη Βελγίου, όπου επανέλαβε τα ίδια. Από τη μεριά του καλά κάνει, αλλά από τη μεριά του Αγίου Όρους το πρόβλημα Εσφιγμένου υψώθηκε στην δευτέρα.

Πλέον τα δύο άκρα του Αγίου Όρους, ο ζηλωτικός αντιοικουμενισμός και ο ζηλωτικός οικουμενισμός μοιράζονται το ίδιο ιστορικό και αγιασμένο από μοναχικούς αγώνες όνομα, της Ι. Μ. Εσφιγμένου. Σημεία των καιρών….

ΠΗΓΗ.ΚΑΤΑΝΥΞΗ
https://katanixi.gr/nea-kai-palaia-esfigmenoy-mpros-gkremos-kai-piso-rema/


Ανακοίνωση Ιεράς Μονής Εσφιγμένου: «Συνετή η στάσις της Ιεράς Κοινότητος»

 

Προς την Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους.

Υπόψιν Υπουργού Εξωτερικού κ.κ. Γ.Γεραπετρίτη

Τρίτη 23 Ιουλίου 2024

Άγιοι Πατέρες,

Ανακούφιση προκαλεί όχι μόνο στην αδελφότητά μας αλλά και σε κάθε πιστό, η συνετή στάσις της Ιεράς Κοινότητος, στο αίτημα της Ελληνικής Αστυνομίας για την είσοδο στο Άγιον Όρος ικανού αριθμού αστυνομικών δυνάμεων, καθώς και αγνώστου αριθμού βαρέων οχημάτων, με σκοπό την έξωση μοναχών. Με την εν λόγω στάση, καταδεικνύεται η βούληση της Ιερού Σώματος, να πρυτανεύσει η συνεννόηση, η συναίνεση και η πνευματική σταθερότητα εντός της Αθωνικής Πολιτείας.

Άγιοι Πατέρες, είναι τοις πάσι γνωστόν, ότι η αδελφότητά μας αδίκως διώκεται, καθώς όπως γνωρίζετε, ούτε σχισματικοί, αλλά και ούτε καταληψίες είμαστε. Αντιθέτως, η αδελφότητά μας για πολλοστή φορά αποδεικνύει, ότι είναι συνεπής στο ύψος της πνευματικής της αποστολής μέσα στην Αθωνική Πολιτεία. Ουδέποτε έχει προκαλέσει σκάνδαλα και ταραχές. Ουδέποτε έχει αμφισβητήσει τους αγιορείτικους θεσμούς, αντιθέτως συμφωνεί στην ανάδειξη της Ιερά Κοινότητος σε ισχυρό θεσμικό εργαλείο, μέσα από το οποίο, η Αθωνική Πολιτεία θα μπορέσει να απαντήσει θεαρέστως στις σύγχρονες θεολογικές προκλήσεις, ως θεματοφύλακας της Αθωνικής Πολιτείας και του Ορθοδόξου Μοναχισμού. Για τον λόγο αυτό κι εμείς ουδέποτε αρνηθήκαμε την συμμετοχή μας στα κοινά του Αγίου Όρους.

Πατέρες, αυτή την στιγμή και εσείς και εμείς γράφουμε ιστορία στον Άγιον Όρος. Ας αναλογιστούμε ότι όλοι μας κάποτε θα λογοδοτήσουμε για τις πράξεις μας μπροστά στον Θρόνο του Δεσπότου Χριστού. Η μεγάλη μας ελπίδα είναι η Κυρία Θεοτόκος, την οποία όλοι αναγνωρίζουμε ως αιτία της σωτηρίας μας. Ας την χαροποιήσουμε λοιπόν πράττοντας έργα θεάρεστα και ας μην την λυπήσουμε. Όλοι μαζί και όχι διχασμένοι ή αντιμαχόμενοι, μπορούμε να βοηθήσουμε τον αθωνικό μοναχισμό και την αγιορείτικη Πολιτεία να μεγαλουργήσουν εκ νέου.

Ευχόμεθα να πρυτανεύσει η αληθινή χριστιανική αγάπη, η τήρηση της εντολής του Δεσπότου Χριστού «αγαπάτε αλλήλλους», και όχι η μισαδελφία, ώστε η σημερινή συγκυρία να αποτελέση την απαρχή μίας νέας σελίδος συνεργασίας, με γνώμονα τις διδασκαλίες των αγίων Πατέρων μας.

Εν κατακλείδι, παρακαλούμε όπως η Ιερά Κοινότητα ενημερώσει τον ΥΠ.ΕΞ, κ. ΓΓ.εραπετρίτη, προκειμένου να μεσολαβήσει για την ειρηνική επίλυση του ζητήματός μας.

Μετά τιμής

Ο Κ Α Θ Η Γ Ο Υ Μ Ε Ν Ο Σ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

+Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος και οι συν εμοί εν Χριστώ Αδελφοί


Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ



Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)

Δεν είναι τώρα ο κατάλληλος καιρός να αναλύσουμε πού συμφωνούμε και πού διαφωνούμε με πρακτικές της Μονής Εσφιγμένου. Αυτό που επιβάλλεται τώρα είναι να ΑΠΟΦΕΥΧΘΕΙ με κάθε τρόπο κάθε προσπάθεια απομάκρυνσης των μοναχών από τη συγκεκριμένη Μονή, επειδή τον ΠΡΩΤΟ και τον ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΟΓΟ σε όλα τα αγιορείτικα θέματα τον έχει η Θεοτόκος. Το Άγιο Όρος είναι το περιβόλι της δηλ. τόπος δικός της και οι Εσφιγμενίτες ως Αγιορείτες είναι παιδιά της. 

Δεν είναι καταληψίες, γιατί η μοναχική κουρά τους έγινε στη συγκεκριμένη Αγιορείτικη Μονή.

Ως εκ τούτου ΚΑΝΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ή ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ δεν δικαιούται να ασεβεί προς την Κυρία του Αγίου Όρους και να αποφασίζει ερήμην της με νόμους που φτιάχνονται στα μέτρα που βολεύουν. Στο περιβόλι της Παναγίας, η παρουσία της Παναγίας μας είναι έντονη. Άλλωστε είναι η προστάτις του Μοναχισμού και η μητέρα όλων των Μοναχών.

Η διήγηση που ακολουθεί και διασώζει η Αγιορείτικη Παράδοση, αν και δεν έχει σχέση με τα θέματα της Εσφιγμένου, όμως αποδεικνύει τη μέριμνα και το ενδιαφέρον της Θεοτόκου για τους Αγιορείτες μοναχούς, που αθέτησαν τις μοναχικές υποσχέσεις και κάποιοι αποφάσισαν να τους διώξουν από το Άγιο Όρος.

-------------------------------------------------------------

Κάποτε, λοιπόν, λέει η διήγηση, ζούσαν σ’ ένα μοναστήρι δυο υποτακτικοί, οι οποίοι είχαν κυριευθεί από το πάθος της «μέθης». Και ήταν καθημερινά μεθυσμένοι. Ο Γέροντας και οι υπόλοιποι αδελφοί προσπαθούσαν με αγάπη να τους νουθετήσουν και να τους συμβουλέψουν. Εκείνοι όμως δεν εθεραπεύοντο και παρέμεναν κυριευμένοι στο πάθος τους. Επειδή όμως αποτελούσαν σκάνδαλο με την αμετανοησία τους και με τη συνεχιζόμενη απαράδεκτη συμπεριφορά τους λόγω της «μέθης» τους, γι’ αυτό και η Αδελφότητα και η Ιερά Επιστασία απεφάσισε να τους εκδιώξει από τη Μονή, προς γνώση και συμμόρφωση. Ένα χειμωνιάτικο όμως βράδυ, που ο καιρός είχε αγριέψει πολύ και το χιόνι είχε σκεπάσει τα πάντα και συνέχιζε να πέφτει πυκνό, ο Ηγούμενος βλέπει στον ύπνο του την Παναγία να τον σκουντά και να του λέει: «Σήκω γρήγορα, γιατί τα γουρουνάκια μου κινδυνεύουν». Ο ηγούμενος νόμιζε ότι η ενέργεια ήταν εκ του πονηρού και δεν υπήκουσε. Οπότε η Θεοτόκος ξαναήλθε για δεύτερη φορά και του επανέλαβε τα ίδια λόγια: «Σήκω γρήγορα, γιατί τα γουρουνάκια μου κινδυνεύουν». Και όταν ο ηγούμενος και πάλι δεν υπήκουσε, ήλθε πιο αυστηρή αυτή τη φορά και σε τόνο που δεν σήκωνε πλέον ανυπακοή του λέει «Τρέξε τώρα, γιατί σου είπα ότι τα γουρουνάκια μου κινδυνεύουν». Οπότε αυτή τη φορά σηκώθηκε και μαζί με άλλους πατέρες βγήκε έξω από τη μάνδρα της Μονής, ψάχνοντας τα γουρουνάκια της Παναγίας.

Σε μια στιγμή ακούνε στα δεξιά τους και από το βάθος ενός γκρεμού βογγητά και άρχισαν να κατεβαίνουν την απόκρημνη πλαγιά και φτάνουν κοντά σε δυο μοναχούς που ήταν χτυπημένοι από το πέσιμο και κυριολεκτικά θαμμένοι μέσα στο χιόνι. Τους σηκώνουν και, ω του θαύματος! Aναγνωρίζουν στα πρόσωπά τους τους δύο μοναχούς που μεθούσαν και ήθελαν ως εκ τούτου να εκδιώξουν από το Μοναστήρι. Με πολύ κόπο, τους σήκωσαν και τους πήγαν στο Μοναστήρι, αλλά όμως δεν τους έδιωξαν, όπως είχαν αποφασίσει, διότι πώς ήταν δυνατόν αυτούς που η Παναγία τους έσωσε τόσο θαυματουργικά και νοιάστηκε η ίδια για να σωθούν τα γουρουνάκια της, αυτοί να τους διώξουν; Γι’ αυτό αποφάσισαν, αφού έτσι το θέλει η Παναγία, να κρατήσουν «τα γουρουνάκια» στο μοναστήρι. Αλλά, ω του θαύματος! Η θαυματουργική επέμβαση της Θεοτόκου σωφρόνισε τους δυο μοναχούς και από τότε που σώθηκαν με τη θαυματουργική της επέμβαση δεν ξαναέπεσαν στο πάθος της «μέθης», αλλά έζησαν πλέον εν μετανοία.

Λέγεται δε, ότι ίσως, το Άγιο Όρος να ονομάζεται «περιβόλι της Παναγίας», διότι περιέχει όλων των ειδών τα «λουλούδια», αγίους και αμαρτωλούς. Κανέναν όμως μοναχό δεν απομακρύνουν, όσο αμαρτωλός κι αν είναι, ενθυμούμενοι πάντοτε το περιστατικό με τα «γουρουνάκια»…


Στέλνουν τα ΜΑΤ στο Άγιο Όρος για να εκτελέσουν έξωση των πατέρων από τη Ιερά Μονή Εσφιγμένου

Οι Ιερές Μονές του Α.Ο. θα επιτρέψουν να γίνουν στρατώνες ένοπλων αστυνομικών εναντίων των Εσφιμενιτών;;;

Πίσω απ’ αυτά είναι ο αιρεσιάρχης Βαρθολομαίος και η κυβέρνηση του αφορισμένου Μητσοτάκη. 


Έξωση θα επιχειρήσουν να εκτελέσουν στους πατέρες της Ιεράς Μονής Εφιγμένου του Αγίου Όρους με την συνδρομή ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων!

Η Διεύθυνση αστυνόμευσης του Αγίου Όρους κοινοποίησε στην Ιερά επιστασία και σε όλες τις Μονές έγγραφο με το οποίο ζητάει την άδεια προκειμένου να επιτραπεί σε ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις με βαρέα οχήματα να εισέλθουν και να κινούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα στο σύνολο της Αθωνικής Πολιτείας για την εκτέλεση εξώσεων μετά από σχετικό αίτημα που υπέβαλλε δικαστικός επιμελητής.

Δείτε παρακάτω το σχετικό έγγραφο που εξασφάλισε ο Focus FM 103.6




Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΥΣΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

 

Alex Stefanopoulos

Oἱ παπικoί ἔχασαν τήν χάρη τoῦ Ἁγίoυ Πνεύματος

Oἱ παπικoὶ ἔχασαν τὴν χάρη τoῦ Ἁγίoυ Πνεύματος, 
δὲν ὑπάρχει Ἅγιο Πνεῦμα σ' αὐτούς.


Ἅγιoς Συμεών, ὁ Μυσταγωγὸς
Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (1416-1421)



Καθηγητής Δρ Νεκτάριος Δαπέργολας: «Μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν»…


«Μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν»…

Καί βέβαια, σέ πεῖσμα ὅλων τῶν (ρασοφόρων καί μή) λυσσασμένων κομάντο της ἀγαπολογίας καί τῆς μεταπατερικῆς ἀχρειότητας, ἀκούσαμε πάλι σήμερα στούς ναούς μας ποιός εἶναι ὁ πραγματικός μονόδρομος ἀπέναντι σέ κάθε λογῆς αἱρετική ψευτοεκκλησία πονηρευομένων. «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος» (Τίτ. γ΄, 10-11): αὐτή εἶναι ἡ ἐντολή πού μᾶς δίνει ὁ Ἀπόστολος καί εἶναι ἀπολύτως ξεκάθαρη, μή ἐπιδεχόμενη λειάνσεων, κατά τό δοκοῦν «ἑρμηνειῶν» καί κάθε λογῆς στρογγυλεμάτων. Καί εἶναι συνάμα καί ἡ πλέον ξεκάθαρη ἀπάντηση στόν κατήφορο τῶν ἐπί δεκαετίες ἀτέρμονων δῆθεν διαχριστιανικῶν διαλόγων, οἱ ὁποῖοι φυσικά δέν ἔχουν στόχο τήν ἐπαναφορά τῶν αἱρετικῶν στήν μόνη ἀλήθεια, πού εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία (εἶναι πασίδηλο ὅτι μετά καί τήν «δευτέραν νουθεσίαν», ἔχει πλέον τελειώσει αὐτό), ἀλλά τήν νόθευση τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν ἐξοικείωσή μας μέ τήν πλάνη καί τήν πνευματική μας ἅλωση μέσα στά οἰκουμενιστικά βοθρολύματα τῆς Νέας Ἐποχῆς. Αὐτή εἶναι ἀκριβῶς καί ἡ ἀπάντηση πού ὀφείλουμε νά δίνουμε ὅλοι μας...

Νεκτάριος Δαπέργολας




ΠΡΟΣ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΤΕ;


ΟΛΑ τὰ δημιουργήματα, ἀόρατα καὶ ὁρατά, ἔχουν προορισμὸν καὶ σκοπόν. Οὐδὲν ἄσκοπον καὶ παράσκοπον ἐν τῷ πνευματικῷ καὶ τῷ ὑλικῷ κόσμῳ.

Οἱ ἄγγελοι ὑπάρχουν νὰ δοξολογοῦν τὸν Κύριον, ν' ἀναγγέλλουν τό θέλημά του καί νὰ διακονοῦν εἰς τὸ ἔργον τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων. «Οὐχὶ πάντες εἰσί λειτουργικά πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;» ( Ἑβρ. α΄ 14).

Τὰ ἄστρα ὑπάρχουν διὰ νὰ μαρμαίρουν εἰς τὰ ὕψη, νὰ διδάσκουν τὴν τάξιν καὶ τὴν ἁρμονίαν, νὰ διακηρύσσουν τὴν μεγαλωσύνην τοῦ Δημιουργοῦ, νὰ εὐφραίνουν μὲ τὸ μεγαλεῖον των ἀνθρώπους καὶ ἀγγέλους, καὶ μὲ τὴν ἰδικήν των γλῶσσαν νὰ δοξολογοῦν τὸν Κύριον. «Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δὲ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τὸ στερέωμα» (Ψαλμ. ιη΄ 1). 

Ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη ὑπάρχουν, διὰ νὰ φωτίζουν καὶ νὰ ὡραΐζουν τὴν ἡμέραν καὶ τὴν νύκτα. «Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός» (Γέν. α΄ 16).

Τὰ σύννεφα ὑπάρχουν, διὰ νὰ ρίπτουν τὴν βροχὴν καὶ νὰ ὡραΐζουν τὸ στερέωμα.

Ἡ γῆ ὑπάρχει διὰ νὰ κατοικῇ ὁ ἄνθρωπος καὶ νὰ τρέφεται ἐκ τῶν προϊόντων της. «Αὐτὸς διώρισεν αὐτήν, οὐκ εἰς κενὸν ἐποίησεν αὐτήν, ἀλλὰ κατοικεῖσθαι ἔπλασεν αὐτήν» (Ἠσ. με΄ 18). 

Τὰ πτηνὰ ὑπάρχουν διὰ νὰ πετοῦν, νὰ κελαηδοῦν καὶ νὰ εὐχαριστοῦν τὸν ἄνθρωπον μὲ τὰς πτήσεις, τὰ ἄσματα, τὰ σχήματα καὶ τὰ χρώματά των.

Τὰ ζῶα γενικῶς ὑπάρχουν, διὰ νὰ προσφέρουν κρέας ἢ ἐργασίαν ἢ ἄλλας ὠφελείας εἰς τὸν ἄνθρωπον, καὶ δὴ καὶ νὰ διδάσκουν τὸν ἄνθρωπον. Ἡ μέλισσα π.χ. διδάσκει, πόσον ὡραῖον πρᾶγμα εἶνε ἢ ἐργατικότης, ὃ ὄφις διδάσκει, πόσον ἀπαίσιον πρᾶγμα εἶνε ἡ ἁμαρτία, ἡ ὁποία τὸ ἐλκυστικώτατον τοῦτο ζῶον μετέβαλεν εἰς ἀποκρουστικώτατον.

Τὰ φυτὰ ὑπάρχουν, διὰ νὰ παράγουν καρποὺς καὶ νὰ παρέχουν ἄλλας ὠφελείας καὶ νὰ ἐνδύουν τὴν γῆν μὲ ὡραιότητα.

Τὰ ἄνθη ὑπάρχουν, διὰ νὰ καλλύνουν περισσότερον τὴν φύσιν, νὰ εὐωδιάζουν καὶ νὰ εὐφραίνουν τὸν ἄνθρωπον ἐξόχως.

Τὰ πάντα ὑπάρχουν, διὰ νὰ ὑπάρχωμεν ἡμεῖς, νὰ διδασκώμεθα, νὰ εὐφραινώμεθα καὶ νὰ τιμώμεθα. Ἡ δημιουργία εἶνε στέφανος δόξης, «κορώνα» εἰς τὴν κεφαλὴν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος εἶνε ἡ κορωνὶς τῆς δημιουργίας.


ΤΑ ΠΑΝΤΑ διὰ τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ δὲ ἄνθρωποι πρὸς τί ὑπάρχουν; Οἱ ἄνθρωποι, λογικὰ δημιουργήματα ὅπως οἱ ἄγγελοι, ὑπάρχουν διὰ τὸν ἀγῶνα καὶ τὸν θρίαμβον· ν᾿ ἀγωνίζωνται κατὰ τὸ σύντομον διάστημα τοῦ ἐπιγείου βίου, καὶ νὰ κατακτήσουν ἐν συνεχείᾳ τὴν δόξαν τῆς αἰωνιότητος. 

Ἐρωτῶμεν εἰδικώτερον, ἐρωτᾷ σύμπας ὁ λαός: Οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι. οἱ ὑπερβαίνοντες εἰς τὸ ἀξίωμα καὶ τοὺς ἀγγέλους καὶ τοὺς ἀρχαγγέλους, οἱ Ἱεράρχαι ἢ Ἐπίσκοποι, πρὸς τί ὑπάρχουν;

Αὐτὴ ἡ λέξις Ἐπίσκοποι ὁμιλεῖ εὐγλώττως καὶ δεικνύει τὸν προορισμὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι φέρουν τὸ ἀνώτατον πνευματικὸν ἀξίωμα. Ὅλοι ἔχομεν σκοπόν. Ἀλλὰ κατ᾿ ἐξοχὴν ἔχει σκοπὸν ὁ Ἐπίσκοπος. Τὸ δεύτερον συνθετικὸν τῆς λέξεως «Ἐπίσκοπος» εἶνε «σκοπός». Συμφώνως πρὸς τὸν προορισμόν του καὶ τὸ ὄνομά του, ὁ Ἐπίσκοπος ἵσταται ἐπὶ σκοπιᾶς, ὑψηλοτάτης σκοπιᾶς, καὶ περισκοπεῖ καὶ ἐπισκοπεῖ. 'Ἐπίσκοπος ἔχει σκοπὸν καὶ εἶνε σκοπός, καθὼς Θεὸς λέγει εἰς τὸν προφήτην: Υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ (Ἰεζ. γ΄ 17. Ἰδὲ καὶ λγ΄ 7). Ὁ Ἐπίσκοπος εἶνε σκοπός, ὅπως ὁ στρατιώτης, φρουρὸς ἢ φύλαξ μὲ ἄλλας λέξεις, καὶ σκοπὸν ἔχει νὰ φρουρῇ καὶ νὰ φυλάττη. Τί νὰ φρουρῇ καὶ νὰ φυλάττη; Τὸ πολυτιμότερον πρᾶγμα. Τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην. «Τὴν ἅπαξ παραδοθεῖσαν τοῖς ἁγίοις πίστιν (Ἰούδ. 3). Τὴν ἁγιωτάτην Ὀρθοδοξίαν.

Ἡ Ὀρθοδοξία εἶνε ὁ Χριστιανισμὸς εἰς τὴν γνησίαν καὶ αὐθεντικὴν μορφήν του. Ὀρθοδοξία εἶνε ἡ ὀρθὴ διδασκαλία διὰ τὰ πιστευτέα καὶ τὰ πρακτέα. Ὀρθοδοξία εἶνε τὸ μεγαλύτερον πνευματικὸν μέγεθος καὶ καύχημα. Ἐκ τῆς Ὀρθοδοξίας ἐξαρτῶνται τὰ ὕψιστα καὶ τὰ αἰώνια συμφέροντά μας. Ἐκ τῆς 'Ὀρθοδοξίας ἐξαρτᾶται καὶ ἡ προσωρινή μας σωτηρία. Διὰ τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ Ἑλληνικόν Ἔθνος ἐσώθη καὶ ἐμεγαλύνθη. Διὰ τοῦτο οἱ Ἐπίσκοποι ὡς πρῶτον καὶ σπουδαιότερον καθῆκον ἔχουν τοῦτο, νὰ φυλάττουν ἀπαρασαλεύτως τὴν Ὀρθοδοξίαν. Νὰ φυλάττουν αὐτὴν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ. Ὅταν λαμβάνουν τὸ ἐπισκοπικὸν ἀξίωμα, ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων δίδουν φρικτὰς ὑποσχέσεις, ὅτι θὰ τηροῦν τὴν πίστιν. 

Ἀλλ᾿ εἶνε οἱ σημερινοὶ Ἐπίσκοποι ὄνομα καὶ πρᾶγμα Ἐπίσκοποι; Ἔχουν συνείδησιν τοῦ προορισμοῦ καὶ τοῦ σκοποῦ των; Ἀγωνίζονται διὰ τὴν φύλαξιν τῆς ἁγιωτάτης μας Ὀρθοδοξίας ὡς κανόνος πίστεως καὶ ζωῆς; Τηροῦν τὴν ὑπόσχεσίν των καὶ τὸν ὅρκον των;

Ἀλλοίμονον, ἢ μᾶλλον τρισαλλοίμονον! Διὰ τοὺς ἄλλους νὰ λέγεται «ἀλλοίμονον», διὰ τοὺς Ἐπισκόπους «τρισαλλοίμονον», Διότι οἱ Ἐπίσκοποι, ὡς ἔχοντες τὸ μέγιστον ἀξίωμα, ἔχουν καὶ τὴν μεγίστην εὐθύνην. Ἐκτὸς ἐλαχίστων, οἱ ἄλλοι 'Ἐπίσκοποι προδίδουν τὴν ἀποστολήν των. Ἡ ἐποχή μας εἶνε σεισμικὴ καὶ κοσμογονική. Σεισμική, διότι σείεται ἢ πίστις, τὸ δόγμα καὶ ἡ ἠθική. Κοσμογονική, διότι νέος κόσμος γεννᾶται, κόσμος ἄκοσμος, τερατώδης, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ στηρίξη τὴν ἀπαισίαν βασιλείαν του τὸ ἑπτακέφαλον καὶ δέ κακέρατον θηρίον τῆς Ἀποκαλύψεως, ὁ ἐπὶ θύραις Ἀντίχριστος. 

Σωρεία μεγάλων καὶ φλεγόντων ζητημάτων δημιουργεῖται. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ συνεχῶς προκαλεῖται ἀπὸ τοὺς προδρόμους τοῦ Ἀντιχρίστου. Καὶ οἱ Ἐπίσκοποι ὤφειλον νὰ διεξάγουν κραταιὰς μάχας. Καὶ ὅσον περισσότερον οἱ πρόδρομοι τοῦ Ἀντιχρίστου ἐπιτείνουν τὸ κακόν, τόσον περισσότερον καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Χριστοῦ ὤφειλον νὰ ἐπιτείνουν τὸ καλόν. Ἀλλ᾿ οἱ μὲν ἀντίχριστοι προχωροῦν, οἱ δέ Ἐπίσκοποι ὑποχωροῦν. Ἀποφεύγουν νὰ ἐγγίζουν τὰ μεγάλα καὶ φλέγοντα ζητήματα. Καὶ ὅταν ἀναγκάζωνται νὰ ἐγγίζουν ὡρισμένα, ἀρκοῦνται εἰς ἀτόνους διαμαρτυρίας. Δὲν πολεμοῦν τὸ κακὸν ἐν τῇ πράξει. Δὲν χρησιμοποιοῦν τὰ ἐπιβαλλόμενα ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν 'Ἱερῶν Κανόνων μέσα πρὸς ἀναχαίτισιν καὶ πάταξιν τῆς ἀσεβείας. 

Οἱ ἰσχυροὶ τοῦ Κράτους εἰσβάλλουν εἰς τὸν χῶρον τῆς πνευματικῆς δικαιοδοσίας τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, νομοθετοῦν ἀνήθικα καὶ ἀσεβῆ, τὰ ὁποία ἄλλοτε οὔτε νὰ διανοηθῇ τὶς ἦτο δυνατόν, καὶ πιέζουν τὴν Ἐκκλησίαν νὰ δεχθῇ καὶ ἐφαρμόση τὰ ἀντίχριστα νομοθετήματά των. Καὶ οἱ Ἐπίσκοποι, ἐκτὸς εὐαριθμοτάτων, ὑποκύπτουν καὶ ἐφαρμόζουν, διὰ νὰ μὴ διακινδυνεύσουν τοὺς θρόνους των, διὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καρέκλαν των. Ὕψιστον καὶ μοναδικὸν ἰδανικόν των ἡ καρέκλα!

Ἀγωνιστικώτερος ὅλων τῶν 'Ἐπισκόπων ὤφειλε νὰ εἶνε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ὁ Πρῶτος. Ἀλλ᾿ εἶνε ὁ ἐνδοτικώτερος εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ Καίσαρος, ὁ δειλότερος, ὁ προδοτικώτερος. Οὔτε αὐτὸς ἀγωνίζεται, οὔτε τοὺς ἄλλους ἀφήνει νὰ ἀγωνισθοῦν. Ἀλλὰ πιέζει καὶ ἀπειλεῖ τοὺς ἄλλους, ὥστε νὰ συμμορφώνωνται καὶ αὐτοὶ πρὸς τὴν προδοτικὴν γραμμήν του. Καὶ οὕτως ἄχρηστεύει τὸ πλεῖστον μέρος τῆς Ἱεραρχίας καὶ γίνεται ὁ νεκροθάπτης ὅλων τῶν ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων. Ἰδοὺ πρόσφατον μεγάλο δεῖγμα τῆς ἀνεπιτρέπτου γραμμῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου: Δὲν συγκαλεῖ τὴν Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας διὰ τὸν ἐπαίσχυντον νόμον περὶ αὐτομάτου καὶ συναινετικοῦ διαζυγίου, καὶ δὲν ἀφήνει τὴν Διαρκῆ Ἱερὰν Σύνοδον νὰ λάβη ἀπόφασιν ὥστε οἱ Ἱεράρχαι νὰ μὴ ὑπογράφουν αὐτόματα καὶ συναινετικὰ διαζύγια! Τοὐναντίον ἐδήλωσε καὶ ἐμμένει εἰς τὴν δήλωσίν του, ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὸν τοιοῦτον νόμον καὶ εἶνε ὑπὲρ τοῦ συναινετικοῦ διαζυγίου! Λέγεται Πρῶτος, καὶ εἶνε πρῶτος εἰς τὴν προδοσίαν. Λέγεται Ἀρχιεπίσκοπος, καὶ οὐσιαστικῶς Ἀρχιεπίσκοπος ἄφησε νὰ γίνη ὁ κ. Μαγκάκης Ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ Ἐπίσκοποι, ἐκτὸς τῶν ἐλαχίστων, δικαιώνουν πανηγυρικῶς τοὺς λόγους τοῦ σοφοῦ Ἀνδρούτσου:
«Ἀτυχῶς ὅμως ἐν πολλοῖς κράτεσιν καὶ δὴ καὶ ἐκεῖ ὅπου ὁ γάμος θεωρεῖται μυστήριον, ἡ νομοθεσία ἐφευρίσκει ἢ de facto ἀκολουθεῖ καὶ ἄλλους λόγους διαζυγίου, δι᾿ ὧν ὁ γάμος παραδιδόμενος εἰς τὴν ὑποκειμενικὴν αὐθαιρεσίαν μεταβάλλεται εἰς ἁπλοῦν συμβόλαιον, εὐχερῶς διαλυόμενον. Οὕτως εἰσήχθη καὶ παρ᾿ ἡμῖν ἐσχάτως τῷ 1920 ὡς λόγος διαζυγίου ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἰ Τσιριμώκου τὸ ἀσυμβίβαστον τῶν χαρακτήρων, δι᾿ οὗ ὑπονομεύεται ἡ ἱερότης τοῦ γάμου ὡς κοινωνίας ἰσοβίου, διανοίγεται δὲ ἡ ὁδὸς τῆς διαζεύξεως ἄνευ οὐδεμιᾶς πραγματικῆς αἰτίας. Καὶ διεμαρτυρήθη μὲν κατὰ τοῦ νόμου ὁ τότε Μητροπολίτης Ἀθηνῶν, ἀλλ᾿ ἵνα ὑποκύψη ἀμέσως ταπεινούμενος πρό τοῦ ὑπουργοῦ, κατὰ τὴν συνήθη ἄλλως μέθοδον, καθ᾿ ἥν ἀπὸ τοῦ 1833, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς αὐτοκεφάλου Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, διαμαρτύρονται οἱ Ἕλληνες Ἱεράρχαι ἐπὶ τῇ ἐκδόσει ἀντικανονικοῦ τινος νόμου. 

Κατ᾿ ἀρχὰς διαμαρτυρίαι καὶ ἀπειλαὶ καὶ φωναὶ μέχρι τρίτου οὐρανοῦ ὅτι τὸ δὴ λεγόμενον θὰ "κάμωσι καὶ θὰ δείξωσι". Εὐθὺς δὲ ὡς ὁ ὑπουργὸς τρίξη τοὺς ὀδόντας ἢ ἀποζημιωθῶσι καὶ ἐπιτύχωσι προσωπικὸν τι, πτήσσουσιν οὗτοι ἀμέσως καὶ ὑποστέλλονται κατακείμενοι ἐλεεινὰ καταπτώσεως, ἀναξιοπρεπείας καὶ ἐξευτελισμοῦ παραδείγματα. Πλὴν τῆς ἐντίμου ἐξαιρέσεως τοῦ Βρεσθένης Θεοδωρήτου καὶ εἴτινος ἑτέρας, οἱ λοιποὶ οὐδέποτε ἀπεφάσισαν νὰ ἀντιδράσωσιν ἀντίδρασιν ἀληθινὴν κατὰ πρόγραμμα καὶ σύστημα σαφὲς καὶ καθωρισμένον διεξαγομένην, ὅπερ μετ᾿ ἀκαταβλήτου δυνάμεως καὶ αὐταπαρνησίας ἐφαρμόζουσιν οἱ τῆς Ἐκκλησίας ἀληθινοί ὑπέρμαχοι, οὐδὲ διενοήθησάν ποτὲ θυσιάζοντες τὴν ἀτομικὴν αὐτῶν ἄνεσιν καὶ ραστώνην νὰ πέσωσι μάρτυρες τῶν ἰδεῶν αὐτῶν, ἵνα ἀναδείξωσιν ἄλλους συνεχίζοντας καὶ προάγοντας τὸ ἔργον ἐκ δυνάμεως εἰς δύναμιν» (Ἰδὲ Χρήστου Ἀνδρούτσου, Σύστημα Ἠθικῆς, Ἀθῆναι 1925, σελ. 302-303).


Ἀείποτε ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ 'Ελληνικοῦ Κράτους οἱ πλεῖστοι 'Ἐπίσκοποι εἶνε ἐπισκοπίδια, «ἀνθρωπάκια μέ παθάκια», προδίδοντες τά δικαιώματα Κυρίου Παντοκράτορος καί διατηροῦντες τήν καρέκλαν!

Κατόπιν τῶν ἀλλεπαλλήλων δεινῶν προδοσιῶν καὶ οὐδεμιᾶς διεξαγωγῆς σπουδαίας μάχης τῆς Διοικούσης 'Ἐκκλησίας ἔναντι τοῦ κόσμου καὶ τοῦ Κράτους κατὰ τὸν κοσμογονικὸν αὐτὸν καιρόν, ὁ πιστὸς λαός, πλήρης ἀηδίας καὶ ὀργῆς, ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον καὶ τοὺς ὑποτακτικούς του Ἐπισκόπους καὶ λέγει:

Ὅλα εἰς τὸν κόσμον ἔχουν σκοπόν. Σεῖς, κύριοι, πρὸς τί ὑπάρχετε; Διὰ νὰ καταργεῖτε καὶ τὸν τόπον; Διὰ νὰ πληθύνετε τὰς προδοσίας καὶ τὰ σκάνδαλα; Διὰ νὰ κατεξευτελίζετε τήν 'Ἐκκλησίαν καὶ τοὺς ἑαυτούς σας; Διὰ νὰ τρέφεσθε μὲ τὴν χλεύην ἀπίστων καὶ πιστῶν; Διὰ νὰ ἑτοιμάζετε τὸ ἔδαφος διὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Ἀντιχρίστου; Διὰ νὰ ἐξαποστέλλετε καὶ νὰ ἐξαποστέλλεσθε εἰς τὸν τόπον τοῦ Ἰούδα; Ὁ ρόλος σας εἶνε ἀρνητικός. Ὀνομάζεσθε ἄγγελοι τῆς 'Ἐκκλησίας, ἀλλὰ δὲν εἶσθε. Ὀνομάζεσθε ἀστέρες, ἀλλ᾿ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶσθε ζοφεροί. Ἔπρεπε νὰ εἶσθε πτηνά, ἀετοί, καὶ εἶσθε ἀπτῆνες, σπανίως καὶ δυσκόλως αἰρόμενοι εἰς τὰ ὕψη. Δὲν ὑπάρχετε διὰ τὸν Χριστόν, ἀλλὰ διὰ τὸν Καίσαρα. Ἐὰν εἴχατε ζήσει τοὺς πρώτους αἰῶνας τοῦ Χριστιανισμοῦ, τί θὰ ἤσασθε; Οὐδόλως ἀπίθανον εἰδωλολάτραι, προσφέροντες λατρείαν εἰς τὸν Καίσαρα, καὶ κατασφάζοντες τοὺς ἥρωας τῆς Ἐκκλησίας.

Διὰ ποῖον λοιπόν σκοπόν εἰσήλθετε εἰς τήν 'Ἐκκλησίαν καί ἀνήλθετε εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα; 'Ὄχι διά νά ὑπεραμύνεσθε τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ τῆς πατρώας εὐσεβείας καί νά θυσιάζετε καί τήν ζωήν σας ἀκόμη, ὅταν αἱ περιστάσεις τό καλοῦν; 'Ἀσφαλῶς διὰ τὸ τελευταῖον, ὅπερ εὐχόμεθα ὁλοψύχως νὰ καταστῇ συνείδησις εἰς τὴν ἀτομικήν σας ζωήν καί ζωντανή πραγματικότης εἰς τήν ζωήν τῆς Ἐκκλησίας.

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ", ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ 186, ΜΑΡΤΙΟΣ 1983

Μᾶς ἐστάλη στὸ μέϊλ ἀπὸ 
τὸν Λυκοῦργο Νάνη ἰατρό
_____________________________


Διὰ τὴν ἀντιγραφὴ καὶ μεταφορὰ
στὸ πολυτονικὸ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ https://ethnegersis.blogspot.com/2024/07/blog-post_14.html
______________________________________
«Πᾶνος»

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

''Ἂν ὁ προεστός σου εἶναι σφαλερός...'' ~ Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (♰ 14 Ιουλίου)


Ἂν ὁ προεστός σου εἶναι σφαλερός εἰς τὴν πολιτείαν καί τά ἔργα του, μή περιεργάζεσαι.

Ἂν ὅμως εἶναι σφαλερός κατά τήν πίστιν, φεῦγε παραίτησέ τον, ὄχι μόνο ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλά κἄν ἄγγελος εἶναι ἀπό τόν οὐρανόν...


Ἁγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης


Όταν ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου Γέροντας Γρηγόριος συνάντησε τον παπα-Τύχωνα τον Ρώσο στο κελλί του


Ὡρισμένοι ἄνθρωποι εἶναι μόνον νὰ τοὺς βλέπουμε, ἀλλὰ να μὴν τοὺς ἀκοῦμε. Καὶ ἄλλοι μόνον νὰ τοὺς ἀκοῦμε, ἀλλὰ νὰ μὴν τοὺς βλέπουμε.
Σπάνιοι αὐτοὶ ποὺ συνδυάζουν καὶ τὰ δυό: καὶ νὰ τοὺς βλέπουμε καὶ νὰ τοὺς ἀκοῦμε. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ὁ μακαριστὸς Γέροντας Τύχων ὁ Ῥῶσος.
Ἦταν σχετικὰ ὑψίκορμος ἄνδρας, μὲ μακριὰ γενειάδα, ποὺ τὴν εἶχε πάντοτε δεμένη κόμπο, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ ἄνετος στὴν διακονία, καὶ δασιὰ φρύδια, ποὺ τοῦ σκέπαζαν τὸ ἥμισυ τῶν μεγάλων του ὀφθαλμῶν.
Στὶς ἀρχὲς Ἰουλίου τοῦ 1967 ἔνας ταπεινὸς λευΐτης μᾶς ὡδήγησε στὴν Καλύβα τοῦ Γέροντος Τύχωνος. Ἦταν τὸ Κελλί του ἀληθινὸ ἀσκητήριο, κρυμμένο μέσα στὰ ἀδιαπέραστα δάση καὶ φυλλώματα τοῦ κατάσκιου Ἁγίου Ὄρους.
Προσιτὸ μόνο σ’ αὐτοὺς ποὺ γνώριζαν. Ἤτανε στὴν κυριολεξία Καλύβα ἀπέριττη, ποὺ ἔδειχνε περισσότερο ἐρειπωμένη παρὰ κατοικημένη.
Κρούσαμε τὴν θύρα βαστάζοντας τὴν ἀναπνοή μας. «Τί λογῆς ἀσκητὴς εἶναι αὐτός, ποὺ ἔπρεπε νὰ διανύσουμε τόσο δρόμο, γιὰ νὰ πάρουμε τὴν εὐχή του;»
Ἄνοιξε ἡ πόρτα καὶ φάνηκε μία μεγαλοπρεπὴς μορφὴ τῶν παλαιῶν καιρῶν. Μᾶς ὑποδέχθηκε μέσα σὲ χίλια «δόξα τῷ Θεῷ», χωρὶς νὰ φανῆ ἐνοχλημένος, ποὺ τοῦ χαλάσαμε τὴν ἡσυχία ἢ τοῦ διακόψαμε τὴν προσευχή.
Μᾶς ὡδήγησε στὴν μικρή του ἐκκλησία ψάλλοντας τὸ«Ἄξιόν Ἐστι». Φόρεσε τὸ τριμμένο του καὶ ὄχι ἰδιαίτερα καθαρὸ πετραχήλι. Ἔκανε δέηση ζητώντας τὰ ὀνόματά μας νὰ τὰ μνημονεύσει. Δεσποτικῆς ὑποδοχῆς ἀξιωθήκαμε! Ἀλλά, ὅλα αὐτὰ ἁπλᾶ καὶ ἀπροσποίητα, ὄπως ὑπαγορεύει ἡ ἀληθινὴ ἁγιότητα.
Τέτοια πανέμορφη ὑποδοχὴ μὲ ἀπέραντη ἀγαπητικὴ διάθεση δὲν ξαναγνώρισα στὸ πέρασμα τῆς βιοτῆς μου. Τίποτα δὲν σκέπτεσαι αὐτὴν στιγμή. Μόνον μένεις μὲ ἀνοιχτὸ τὸ στόμα.
Μετά, μᾶς ὡδήγησε ἔξω ἀπὸ τὴν κέλλα του, στὸ ὑπαίθριο ἀρχονταρίκι. Ἐκεῖ ὑπῆρχε μικρὴ πέτρινη σκάλα. Καθίσαμε. Πήραμε θέση ἀκροατοῦ καὶ ὁ Γέροντας ὄρθιος ἐφθέγγετο τῶν Πατέρων τοὺς λόγους.
Δὲν προτιμοῦσε δικές του διηγήσεις, ἀποκαλύψεις καὶ ὁράματα. Ὁ λόγος του ἤτανε καθαρὰ πατερικός, εὐαγγελικός· θύμιζε παχωμιανὴ διδασκαλία. Προτιμοῦσε τὸν ἱερὸ Χρυσόστομο, τὸν ὁποῖο διάβαζε καὶ μελετοῦσε στὰ Καρούλια 17 χρόνια, ὅπως ἔλεγε.
Μάλιστα ἐλυπεῖτο ποὺ δὲν εἶχε ἀνθρώπους νὰ τοὺς μεταδώσει αὐτὰ ποὺ πραγματικὰ ἐνστερνίσθηκε καὶ ἀφομοίωσε σὰν στερεὰ τροφή. Κάποιος ἀπὸ μᾶς τοῦ ζήτησε διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου.
Ὁ προσγειωμένος στὴν πραγματικότητα Γέροντας ἀπήντησε εὐγενικά:
-Ἐσεῖς στὸν κόσμο τὴν χρυσοστομικὴ διδασκαλία νὰ χρησιμοποιῆτε. Ὁ Ὅσιος Ἐφραὶμ εἶναι γιὰ μᾶς τοὺς μοναχούς.
Ὁ Γέροντας Τύχωνας εἶχε τὴν μεγίστη τῶν ἀρετῶν, τὴν διάκριση. Ἔλεγε:
-Δὲν θὰ βάλω τὸ ἴδιο φορτίο στὸν ἵππο καὶ στὸ γαϊδουράκι· θὰ τὸ ξεκάνω γρήγορα.
Οὔτε περὶ νοερᾶς ἀθλήσεως ἔκανε βιτρίνα. Ἡ δική του προθήκη εἶχε μόνον, γιὰ μᾶς τοῦ κόσμου, τὴν χρυσοστομικὴ διδαχὴ καὶ παράκληση. Ὁ Γερο-Τύχων ἤτανε Γέροντας ἀληθινός. Ἔφεγγε σὲ ἕναν καὶ φώτιζε πολλούς.
Ἀφοῦ εἴδαμε πὼς δὲν παρασύρεται ὁ γέρος στὶς δικές μας ἄκαρπες καὶ ἀτυχεῖς ἀπογειώσεις, ποὺ ἤτανε πλήρεις φιλοδοξίας καὶ ἐξωπραγματικότητας, τὸν ῥωτήσαμε γιὰ τὴν νέκρωση τῆς σάρκας, ποὺ ἤτανε τὸ πιὸ καυτὸ πρόβλημά μας.
Ὁ Γέρων σὰν νὰ χάρηκε ποὺ τοῦ ζητήσαμε κάτι προσγειωμένο καὶ μίλησε μὲ πολὺ ὅμορφο τρόπο, σὰν νὰ ἦταν ὁ ἴδιος δεκαοκτάχρονο παλληκάρι καὶ πάλευε μὲ τὴν ἀδυσώπητοι σάρκα του:
-Ἡ σάρκα, ὅσο θάλλει, ἀπὸ τὶς παχυντικὲς τροφὲς καὶ τὴν ἀνάπαυση, ζητᾶ ὄχι ἁπλῶς τὴν μερίδα της, ἀλλὰ ὁλόκληρο τὸν ἄνθρωπο νὰ καταβροχθίσει καὶ χορτασμὸ δὲν ἔχει. Ταπείνωσε τὴν σάρκα σου μὲ κόπους καὶ νηστεῖες, καὶ γυναίκα δὲν θὰ θέλει καὶ γλυκὸ παράδεισο θὰ κληρονομήσεις.
(Ἐμεῖς, στρουμπουλοὶ καὶ ἀφρᾶτοι ἀπὸ τῆς μεγαλούπολης τὴν τρυφή, νιώσαμε ντροπιασμένοι. Δὲν ξέραμε ποῦ νὰ κρύψουμε τὰ ἄσπρα πρόσωπα καὶ τὰ ῥοδοκόκκινα μάγουλά μας.)
Εἶπε ὁ Γέροντας πολλά. Δὲν τὰ βάσταξε ὁ νοῦς μου, ἀλλ’ ἡ καρδιά μου τὰ κράτησε φυλακτικὸ κατὰ τῶν δαιμόνων.
Κάποια στιγμὴ εἶπε στὸν παπᾶ νὰ φτιάξει καφέ, κάτι νὰ προσφέρει στοὺς ξένους. Ψωμὶ δὲν φαίνεται νὰ ὑπῆρχε. Κάποιες φέτες εἶχε ἁπλώσει στὸν ἥλιο νὰ γίνουν παξιμάδι, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτὲς τὸ περισσότερο τὸ ἔπαιρναν τὰ μυρμήγκια.
Ὅταν τοῦ εἶπα:
-Τὰ μυρμήγκια θὰ πάρουν τὸ ψωμι.
Μοῦ ἀπήντησε:
-Θὰ μείνει καὶ γιὰ μένα. Ὅσο εἶναι τρυφερό, τὸ παίρνουν. Ὅταν ξηρανθῆ ἀπὸ τὸν ἥλιο, θὰ τὸ ἀφήσουν.
Ἐν τῷ μεταξύ, ὁ παπᾶς πῆγε νὰ πλύνει τὰ «φλιτζάνια τῆς Βοημίας»
-μερικὰ τενεκάκια ἀπὸ γάλα, γεμᾶτα κατακάθια ἀπὸ καφὲ ποὺ εἶχε προσφέρει κάποια ἄλλη φορά.
-Ἄφησέ τα, Πάτερ μου· αὐτὰ εἶναι κοσμικά. Βάλε τὸν καφὲ νὰ πιοῦνε οἱ ἄνθρωποι.
Θαύμασα πόσο βαθιὰ μπῆκε στὴν καρδιά μου τὸ ἐρευνητικό του βλέμμα. Ἐγώ, πράγματι, εἶχα δεῖ μὲ ἀπόλυτη ἀποστροφὴ τὰ κεσεδάκια τοῦ Γέροντα.
Σκέφθηκα νὰ τὸν ξεγελάσω καὶ νὰ ῥίξω τὸν καφὲ στὸ πεζούλι, ἀλλὰ ποῦ νὰ γλιτώσω ἀπὸ τὴν ματιά του. Τὸν ἤπια καὶ μαθήτευσα στὴν ἁπλότητα τοῦ ἀσκητοῦ μιὰ γιὰ πάντα.
«Μὴν αὐτοεμπαίζεσαι», εἶπα στὸν ἑαυτό μου, «δὲν μπορεῖς νὰ γίνεις ἀσκητής. Στὸ Κοινόβιο καὶ πολὺ θὰ σοῦ εἶναι.»
Ἕνας ἄλλος ἀδελφός, μὲ δική μας παρότρυνση, διακριτικὰ προσπαθοῦσε νὰ τὸν φωτογραφίσει.
-Ἄστο παιδί μου, αὐτὸ τὸ κουτί, καὶ ἄκου τοῦ Χρυσοστόμου τὰ λόγια. Καθόλου δὲν εἶναι δικά μου.
Ὁ Γέροντας ζοῦσε πολὺ ὑστερημένα, ὅπως ἄκουσα ἀπὸ μαθητή μου. Ἔβραζε νερὸ καὶ βουτοῦσε τὸ ψαροκόκκαλο τῆς ῥέγγας δύο-τρεῖς φορὲς καὶ ἔφτιαχνε «ψαρόσουπα» τὶς μεγάλες μέρες τῶν ἑορτῶν.
Τὸ ξύλινο κρεββάτι του ἤτανε γυρτό, σκέτη κατρακύλα. Μόλις τὸν ἔπαιρνε ὁ ὕπνος, κυλοῦσε καὶ ἔπεφτε. Λειτουργοῦσε κάθε μέρα καὶ μάλιστα σὲ περίοδο χειμῶνα τὸ ῥιψοκινδύνευε καὶ ἄρχιζε μόνος του, προτοῦ φθάσει κάποιος ψάλτης.
Κάποτε, ὁ ἐπίσκοπος Λένιγκραντ Νικόδημος τὸν ἐπεσκέφθηκε καὶ γονάτισε νὰ τὸν εὐλογήσει. Τοῦ εἶπε: «Σήκω ἐπάνω· εἶσαι δεσπότης».
Πάντα ζοῦσε ἔξω ἀπὸ κάθε ἄνεση καὶ γνωριμία τοῦ σύγχρονου πολιτισμοῦ. Τὸ δειλινὸ ἔπαιρνε τὸ κομποσχοίνι καὶ ἔφερνε ἄπειρες βόλτες στὸν κήπό του, λέγοντας τὴν εὐχὴ στὰ ῥωσικά. Μόνον τὸ«ἐλέησόν με» ἀκουγόταν ὑπόκωφα.
Φεύγαμε καὶ ὅλοι ἐπαναλαμβάναμε τὸν φθόγγο του τὸν ἱερό:«Ταπείνωσε τὴν σάρκα, γιὰ νὰ ἔχεις γλυκὸ Παράδεισο»



ΠΗΓΗ: «Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»
του Γέροντα Γρηγορίου Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου. (Έκδοση Ι.Μ.Δοχειαρίου.Άγιο Όρος 2010.)

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ 

Ο Γέροντας Ιωσήφ καταθέτει την δικιά του άποψη για πεπραγμένα Ιεραρχών!

 

Agioritis

Ἐν Ἁγίω Ὄρει τὴ 23η Ἰανουαρίου 1964 Πρὸς τὸν εὐσεβῆ Ὀρθόδοξον ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἅπαν το πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

"Ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικᾶς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἠμῶν Πίστην"


Οἱ κάτωθι Ἁγιορεῖται Πατέρες, Καθηγούμενοι, Ἱερομόναχοι καὶ Μοναχοί, λαβόντες γνῶσιν διὰ τὰ ἐσχάτως τεκταινόμενα ἐναντίον τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου ἠμῶν Πίστεως ὑπὸ τῆς Παπικῆς Ἀνταρσίας καὶ τὰ φιλενωτικὰ συνθήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν συνεργατῶν του, διακηρύσσομεν στεντορεία τὴ φωνὴ ὅτι ἀποκηρύσσομεν τὰ τοιαῦτα φιλενωτικὰ συνθήματα καὶ φιλενωτικᾶς τάσεις καὶ μένομεν στερεοὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν Ὀρθόδοξον ἠμῶν Πίστην, ἀκολουθοῦντες ὅσα προεφύτευσαν οἱ Θεηγόροι Προφῆται καὶ ἐδίδαξαν οἱ Θεοκήρυκες Ἀπόστολοι, ὅ των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αἱ ἑπτὰ ἅγιαι Οἰκουμενικοὶ Σύνοδοι καὶ αἱ Τοπικαὶ τοιαῦται, ἔχοντες ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀκρογωνιαῖον Λίθον Χριστὸν τὸν Θεὸν ἠμῶν καὶ ἐν γένει ἐμμένομεν εἰς ὅσα ἡ Ὀρθόδοξος ἠμῶν Πίστις διδάσκει εἴτε διὰ γραφίδος εἴτε διὰ τῆς Παραδόσεως, ἀποκρούοντες τὴν «Ἕνωσιν» ἢ «Ἑνότητα» ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν ἐσχάτως οἱ φιλενωτικοί. 

Ἐὰν οἱ Καθολικοὶ καὶ οἱ λοιποὶ αἱρετικοὶ θέλουν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν, νὰ ἔλθουν αὐτοὶ προσπίπτοντες καὶ ζητοῦντες τὸ ἔλεος, ἀσπαζόμενοι εἰς τὸ ἀκέραιόν τα δόγματα καὶ Παραδόσεις τῆς....ἀμωμήτου ὀρθοδόξου ἠμῶν Πίστεως καὶ ὄχι νὰ τρέχωμεν ἠμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πρὸς τοὺς αἱρετικούς. 

Ποιοῦμεν ἔκκλησιν πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην νὰ παύση ἐξακολουθῶν τὰς φιλενωτικᾶς του ἐνεργείας, καθόσον, ἐὰν συνεχίση, θ' ἀποκηρύξωμεν καὶ αὐτόν.

Προσεπιδηλοῦμεν ὅτι θέλομεν ἀγωνισθῆ μέχρις ἐσχάτης ἠμῶν ἀναπνοῆς διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν μας, χύνοντες καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα μας ἐὰν τὸ καλέση ἡ ἀνάγκη, μιμούμενοι τοὺς ἀειμνήστους Προκατόχους μας καὶ ἀναφωνοῦντες μετὰ Ἰωσὴφ τοῦ Βρυεννίου, «Οὐκ ἀρνηθησόμεθά σου φίλη Ὀρθοδοξία, οὐ ψευσόμεθά σε πατροπαράδοτον σέβας, οὐκ ἀφιστάμεθά σου Μῆτερ Εὐσέβεια, ἐν σοῖ ἐγεννήθημεν καὶ σοὶ ζῶμεν καὶ ἐν σοῖ κοιμηθησόμεθα, εἰ δὲ καλέσειε καιρός, καὶ μυριάκις ὑπέρ σου τεθνηξόμεθα». 

Συγχαίρομεν τὸν Γεραρὸν Προκαθήμενον τῆς Ὀρθοδόξου Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἅπασαν τὴν Ὀρθόδοξον Ἑλληνικὴν Ἱεραρχίαν διὰ τὴν σθεναρᾶν στάσιν τῶν ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας μας καὶ δηλοῦμεν ὅτι εἴμεθα παρὰ τὸ πλευρόν των.

Ὁ Καθηγούμενος τοῦ αγ. Διονυσίου Ἀρχιμ. Γαβριὴλ καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί. 

Ὁ Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου τοῦ ὁσίου Γρηγορίου Ἀρχιμ. Βησσαρίων καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί. 

Ὁ Καθηγούμενος τῆς ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἀρχιμ. Χαράλαμπος. 

Ὁ Καθηγούμενος τῆς Ι.Μ. Ξενοφῶντος Ἀρχιμ. Εὐδόκιμος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χῶ ἀδελφοί. 

Οἱ Ἐπίτροποι τῆς Ι. Μονῆς τῶν Ἰβήρων Γ. Ἀγαθάγγελος, Προηγ. Μεθόδιος, Γ. Γερβάσιος. Ἀθανάσιος Ἰβηρίτης ἱερομ. Καὶ ἅπασα ἡ ἐν Χριστῷ ἠμῶν ἀδελφότης. 

Θεοκλητὸς Μοναχὸς Διονυσιάτης, Ἡσυχαστήριον τοῦ Ἁγίου Γερασίμου. 

Γαβριὴλ Ἱερομόναχος Πνευματικὸς 
Γ. Γελάσιος Σιμωνοπετρίτης Γ. Ἠσύχιος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης 

Γ. Νεόφυτος Ἱερομόναχος Σιμωνοπετρίτης Ὁ Δίκαιός της Ι. Σκήτεως Ἰβήρων Ἱερομόναχος Νεῖλος καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί. 

Προηγ. Κοσμᾶς Φιλοθεΐτης Α' Ἐπίτροπος . 

Ὁ Προηγ. Εὐμένιος Φιλοθεΐτης ὑπογράφει μ' ὅλη του τὴν καρδιά. 

Ὁ Γραμματεὺς Ι.Μ.Καρακάλου Γέρων Εὐθύμιος, Προϊστάμενος. 

Οἱ ἐν Προβάτα ἠσυχασταὶ ἅγιοι Πατέρες. Ὅ του Ρωσικοῦ Κελλίου Τίμιος Σταυρός, Ἱερομ. Μητροφάνης. Ἱεροδιάκονος Δημήτριος καὶ Συνοδία. 


Όταν οι αγιορείτες έλεγαν την σκάφη σκάφη και τα σύκα σύκα...



ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ: Πώς ο πάπας Ε Ξ Ε Θ Ε Μ Ε Λ Ι Ω Σ Ε απο τήν ΕΚΚΛΗΣΙΑ Τόν ΧΡΙΣΤΟ!


«Θεμέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστι Ἰησοῦς Χριστὸς» (Α΄ Κορ. γ΄11). «ἐποικοδομηθέντες τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν». 
«Τῷ θεμελίῳ», λέγει, “τῶν Ἀποστόλων” καὶ οὐχὶ τοῦ Πέτρου, καθὼς παραφρονεῖ ἡ Παπικὴ Ἐκκλησία.


Ἐὰν ὁ Κλήμης Ρώμης εἶναι διάδοχος τοῦ Πέτρου, διότι ἐχειροτονήθη ἀπὸ τὸν Πέτρο, τότε ὅσοι ἐπίσκοποι χειροτονήθησαν ἀπὸ τὸν Πέτρο εἶναι διάδοχοί του, καὶ ὄχι μόνο ὁ Κλήμης.

Ὁ ἀπόστολος Πέτρος ἐχειροτόνησε τὸν Πάπα Κλήμεντα ἐπίσκοπο Ρώμης μόνο, καὶ ὄχι τῆς οἰκουμένης ὅλης. 

Ἐὰν ὁ θάνατος τοῦ Πέτρου ἔδωσε τέτοιο προνόμιο στὸν Πάπα νὰ εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ μονάρχης ἐπάνω σὲ ὅλους τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ εἰς τὰς Συνόδους, πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ ἔχει αὐτὰ τὰ προνόμια ὁ Ἱεροσολύμων διὰ τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ.

Λέγοντας ὁ Πάπας πὼς εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἐξώρισε ἀπὸ τὴν δυτικὴ Ἐκκλησία τὸν Δεσπότη πάντων Χριστόν, καὶ ἔτσι ἔμεινε ἡ δυτικὴ Ἐκκλησία χήρα ἀπὸ τὸν Χριστό.

Ὅταν οἱ υἱοὶ τοῦ Ζεβεδαίου ζήτησαν ἀπὸ τὸν Χριστὸ πρωτοκαθεδρία, νὰ καθήσουν ὁ ἕνας δεξιά του καὶ ὁ ἄλλος ἀριστερά του (Μάρκ.ι´35-38), ὁ Κύριος δὲν τοὺς εἶπε ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον, διότι τὴν πρωτοκαθεδρία τὴν ἔχω δώσει στὸν Πέτρο, ἀλλά, ὅτι «ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται διάκονος ὑμῶν, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι πρῶτος, ἔστω πάντων δοῦλος».

Ὅταν οἱ ἀπόστολοι κατὰ τὸν μυστικὸν Δεῖπνον ἔπεσαν σὲ φιλονικία, διὰ τὰ πρωτεῖα, ὁ Κύριος δὲν τοὺς εἶπε πὼς ὁ Πέτρος εἶναι ὁ μεγαλύτερος, ἐπειδὴ αὐτὸν ἀφήνω ἐπίτροπον εἰς τὸ ποίμνιον, αὐτὸς εἶναι ἡ κεφαλὴ ὅλων σας. (Λουκ. κβ’ 24-26). 

Ἀλλὰ τοὺς εἶπε ὅτι “οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτῶν εὐεργέται καλοῦνται, ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ᾽ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν γενέσθω ὡς ὁ νεώτερος καὶ ὁ ἀνακείμενος ὡς ὁ διακονῶν”. 

Ἔφερε καὶ παράδειγμα ὁ Κύριος τοὺς Φαρισαίους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσαν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους νὰ λέγονται Ραββί, ὅμως ἐσεῖς, οἱ δικοί μου μαθηταὶ μὴν πέσετε στὸ πάθος αὐτό, μὴ ζητεῖτε τὸ πρωτεῖον αὐτό, ὑμεῖς μὴ κληθῆτε καθηγηταί, «εἷς γάρ ἐστιν ὁ καθηγητὴς Χριστός, καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ἐπὶ τῆς γῆς. Εἷς ἐστιν ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ὑμεῖς δὲ πάντες ἀδελφοὶ ἐστέ».

Οἱ Ἀπόστολοι ἔπεμψαν τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην στὴν Σαμάρεια, ὅταν ἄκουσαν πὼς ἐδέχθη τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἐὰν ὁ Πέτρος ἦταν κεφαλὴ καὶ ἄρχων πάντων, πῶς πέμπεται ἀπὸ τοὺς ἄλλους; πράγμα ποὺ δὲν τὸ δέχεται οὔτε ἡ συνήθεια, οὔτε τὸ δίκαιον;

Εἶναι λοιπὸν φανερὸ ὅτι τοῦτοι οἱ καπνοὶ τῆς φιλοδοξίας, καὶ πρωτοκαθεδρίας δὲν ἐχώρησαν μέσα εἰς τὰς θεοφόρους κεφαλὰς τῶν Ἀποστόλων, ἀλλ᾽ ὅλοι ἦταν ὁμοταγεῖς, ἀδελφοὶ κατὰ τὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου, ἐπίσης διδάσκαλοι πάσης τῆς οἰκουμένης. 

Ὄχι διῃρημένως ὁ ἕνας στὴ Ρώμη, ὁ ἄλλος ἀλλαχοῦ, ἀλλὰ πανταχοῦ καθ᾽ ἕνας τὴν αὐτὴ ἐξουσία εἶχε καὶ τὸ αὐτὸ Ἀποστολικὸ προνόμιο.

Ἔτσι ὁ Πάπας διὰ νὰ στήση τὴν κεφαλήν του, ὄχι μόνον συκοφαντεῖ τὸ Εὐαγγέλιο, ἀλλὰ καταφρονεῖ καὶ τὸν μακάριο Πέτρο σμικρύνοντάς του τὸ Ἀποστολικόν του προνόμιο, ἐπειδὴ ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἦταν χειροτονημένος διδάσκαλος πάσης της οἰκουμένης καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ Ἀπόστολοι, αὐτὸς τὸν περικλείει εἰς τὴν Ρώμην. 

Ἐὰν ὁ Πέτρος ἦταν κεφαλὴ καὶ ἀρχή, πῶς ὁ Παῦλος ὁ ὁποῖος δὲν ἦταν ἀπὸ τοὺς δώδεκα ἀντεστάθη κατὰ πρόσωπον εἰς τὸν Πέτρον; 

Πῶς τὸν ἐλέγχει καθὼς ὁ ἴδιος γράφει στὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολήν του; 
«ὅτε ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἀντέστην» (Γαλατ. β΄11). 

Ἐὰν ὁ Πέτρος ἦταν πρῶτος πῶς εἰς τὴν Ἀποστολικὴν Σύνοδον δὲν ἀποφασίζει ὁ Πέτρος ὡς κεφαλὴ πάντων, ἀλλὰ ὁ Ἰάκωβος; (Πράξ. ιε΄10-28).

Οἱ Ἀπόστολοι ἦσαν οἰκουμενικοὶ διδάσκαλοι, καὶ ἰσότιμοι πάντες, καὶ οὐδένας εἶχε διωρισμένον θρόνον. 

Οἱ Ἀπόστολοι χειροτονοῦσαν παντοῦ Ἀρχιερεῖς, καὶ ἔδιδαν εἰς αὐτοὺς τέσσαρα χαρίσματα: πρῶτον τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, δεύτερον τὴν Ἱερωσύνην, τρίτον τὴν χειροτονίαν, τέταρτον τὴν ἐξουσίαν τοῦ δεσμεῖν καὶ λύειν. 

Καὶ αὐτὰ μερικῶς, καὶ ὄχι οἰκουμενικῶς, ἀλλὰ καθένας εἰς τὴν ἐπαρχίαν του ἐκήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο, ἐνεργοῦσε τὰ τῆς Ἱερωσύνης, ἔπραττε τὰ τῆς χειροτονίας, ἐτέλει τὰ τοῦ δεσμεῖν καὶ λύειν. 

Ἔξω ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν του οὐδείς. 

Ἐπειδὴ αὐτὸ ἦταν ἀποστολικὸ χάρισμα. 

Οἱ Ἀπόστολοι Ἀρχιερεῖς χειροτονοῦσαν, καὶ ὄχι Ἀποστόλους. 

Οὐδεὶς τῶν χειροτονηθέντων ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους ἔγινε διάδοχος καὶ τοῦ ἀποστολικοῦ ἀξιώματος. 

Δόγμα τῶν Παπικῶν εἶναι «τὸ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν Πάπαν, ταυτὸν ἐστὶ τὸ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν Χριστόν», ὡσὰν νὰ ἦταν ὁ Πάπας καὶ ὁ Χριστὸς ἓν κατὰ τὴν οὐσίαν, δηλαδὴ θεοποιεῖ τὸν ἑαυτόν του.

Ὁ Πάπας εἶναι κτίσμα, καὶ ἐπειδὴ ζητεῖ προνόμιον ὁπού τὸ ἔχει μόνος ὁ Θεός, τὸ νὰ πιστεύουν εἰς αὐτὸν τὰ κτίσματα, εἶναι ἱερόσυλος, καὶ παντάπασι τυφλός, ὅταν θέλει νὰ εἶναι ἀνώτερος τῶν Συνόδων; ὅταν φαντάζεται πὼς εἶναι ἀναμάρτητος; τί ἄλλο ὅταν διδάσκει πὼς εἶναι μονάρχης τῶν Ἐκκλησιῶν; παρὰ τὸ ὅτι εἶναι Θεός; καὶ διὰ τοῦτο μὲ ἀναίσχυντον καὶ ἄθεον ἀπόφασιν θέλει νὰ προσκυνῆται καὶ νὰ πιστεύεται ὡς Θεός; Τοῦτο τί ἄλλο εἶναι παρὰ φαντασία ἀθεΐας, τύφλωσις νοὸς εἰδωλολάτρου;

Ὁ 35ος Ἀποστολικὸς κανὼν βοᾶ : 

«Εἴ τις Ἐπίσκοπος τολμήσειε χειροτονίαν ποιῆσαι ἐν ταῖς μὴ ὑποκειμέναις αὐτῷ χώραις καὶ πόλεσι, παρὰ γνώμην τῶν κατεχόντων αὐτάς, καθαιρείσθω, ὅ τε χειροτονήσας καὶ χειροτονηθείς».

Ἐὰν ἦταν ὁ Ρώμης πρῶτος, πὼς αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Κλήμης ἔγραφε τὸν Ἀποστολικὸ κανόνα ποὺ λέει:

«Τοὺς Ἐπισκόπους ἑκάστου ἔθνους, εἰδέναι χρὴ τὸν ἐν αὐτοῖς πρῶτον, καὶ ἡγεῖσθαι αὐτὸν ὡς κεφαλήν, καὶ μηδέν τι πράττειν ἄνευ τῆς ἐκείνου γνώμης. 

Ἐκεῖνα δὲ πράττειν ἕκαστον, ὅσα τῇ αὐτοῦ παροικίᾳ ἐπιβάλλει καὶ ταῖς ὑπ᾽ αὐτὴν χώραις. 
Ἀλλὰ μηδὲ ἐκεῖνος ἄνευ τῆς πάντων γνώμης ποείτω τι. 

Οὕτω γὰρ ὁμόνοια ἔσται, καὶ δοξασθήσεται ὁ Θεός». 

Ἀλλ᾽ ἡ φιλαρχία τοῦ Πάπα καὶ τοῦτον τὸν κανόνα καθὼς καὶ ἄλλους πολλοὺς καταπάτησε (9ον τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου).

Ὁ Πάπας ἀπὸ κενὴ φιλοδοξία, διὰ νὰ στήσῃ τὴν μοναρχικὴ ἐξουσία, ἰδιοποιῆται τὰ Ἀποστολικὰ χαρίσματα. 

Ἡ φιλοδοξία τοῦ Πάπα τὸν ἔφερε σὲ τέτοιο σημεῖο νὰ λέῃ ὅτι «τὸ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν Πάπα, ταυτὸν ἔστι τὸ μὴ πιστεύειν εἰς τὸν Χριστόν, ὡσὰν νὰ ἦταν ὁ Πάπας καὶ ὁ Χριστὸς ἓν κατὰ τὴν οὐσίαν”. 

Θεοποιεῖ τὸν ἑαυτό του. 

Αὐτὸς ὁ ὑπερβολικὸς τύφος τοῦ Πάπα, αὐτὴ ἡ μοναρχομανία του ἐγέννησε τόσας αἱρέσεις. 

Ποῦ ἡ χρυσὴ παραγγελία ποὺ μᾶς ἄφησε ὁ Κύριος, «μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν»; 

Ποῦ ὁ μακαρισμὸς «μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι», δηλαδὴ οἱ ταπεινοὶ ; 

Ποῦ τόσα καὶ τόσα παραδείγματα χρυσὰ καὶ λαμπρά τῆς ταπεινοφροσύνης;

Ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι ἄρνησις τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, μίμησις τοῦ διαβόλου, διότι οἱ ἀποστατικὲς δυνάμεις, καθὼς ἔλεγε ἡ μακαρία Συγκλητική, τὶς ἄλλες ἀρετὲς δύνανται κατά τινα τρόπον, νὰ μιμηθοῦν, τὴν δὲ ταπεινοφροσύνη οὐδέποτε. 

Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι γεννήτρια τροφὸς πασῶν των ἀρετῶν, μίμησις τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. 

Ἡ παπικὴ ἐκκλησία εἶναι νόθος ὀργανισμός. 

Σὲ ἕναν θνητὸν καὶ ἁμαρτωλὸν ἄνθρωπον συγκεντρώθηκε ἡ ἀπόλυτη ἐξουσία καὶ τὸ ἀλάθητο. 

Ἡ παπικὴ ἐκκλησία δὲν εἶναι Χριστοκεντρικὴ ἀλλὰ Παποκεντρική. 
Ὁ Πάπας ὑπέκυψε στὸν τρίτο καὶ τελευταῖο πειρασμὸ τοῦ Κυρίου στὴν ἔρημο.

Ἁγ. Νεκταρίου: «Μελέτη ἱστορικὴ περὶ τῶν αἰτιῶν τοῦ σχίσματος», ἐκδ. Ν. Παναγοπούλου, τόμ. Α’., Ἀθῆναι.

Τί ἔλεγε ὁ ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς γιά τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ



“Πρέπει νὰ προβοῦμε σὲ ἀποφασιστικὴ ρήξη μὲ τὸν Οἰκουμενισμό, καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία κοινωνία μὲ τοὺς συνοδοιπόρους του.

Ὁ δρόμος μας δὲν εἶναι ὁ δικός τους. Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε αὐτὸ μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ νὰ τὸ δείξουμε μὲ τὶς πράξεις μας. 

Μία ἐποχὴ πραγματικῆς ὁμολογίας ἔρχεται γιά μᾶς, μία ἐποχὴ ποὺ ἴσως παραμείνουμε μόνοι καὶ διωκόμενοι. 

Στὸ βαθμὸ ποὺ ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Τοπικὲς Ἐκκλησίες ἔχουν πλέον εἰσέλθει στὶς τάξεις τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν» καὶ ἔχουν ὡς ἐκ τούτου προδώσει τὴν Ὀρθοδοξία, ἔχει ἔρθει ἡ ὥρα τῆς πλήρους ἀπομονώσεώς μας. 

Δὲν μποροῦμε καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία κοινωνία μὲ ἀποστάτες τῆς ἀληθινῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ πρέπει νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι, ἐὰν ἀπαιτηθεῖ, νὰ ἀναχωρήσουμε στὶς “κατακόμβες”. 

Ἡ θέση μας ὡς μαχητὲς καὶ ὁμολογητὲς τῆς καθαρῆς καὶ ἀμόλυντης ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ, μᾶς θέτει κάτω ἀπὸ μεγάλη ὑποχρέωση, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά στὸ παρελθόν.

Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς
(Γραμμένο τὸ 1969)

Από τον ιατρό Φώτιο Μιχαήλ

«Μπροστὰ στὸ “χρῆμα”, προσκυνοῦν τὸν Πάπαν»!


Πρόσφατα παρακολούθησα τὴν συνάντηση τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Φαναρίου κ. Ἀγαθαγγέλου, Διευθυντοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὸν αἱρετικὸν Πάπα τῆς Ρώμης κ. Φραγκίσκο.

Ὁ ἐν λόγῳ Ἀρχιερεύς, λόγῳ μεγάλης βοήθειας ἀπὸ τὸν Παπισμό, ὑποκλίνεται καὶ ἀσπάζεται τὸ χέρι τοῦ αἱρετικοῦ Πάπα. (Αὐτὸ τὸ γεγονὸς κατέγραψαν τὰ ΜΜΕ καὶ κυρίως τὸ διαδίκτυο). Μὲ ἄλλα λόγια, ὁ κ. Ἀγαθάγγελος προσκύνησε αὐτὸν ποὺ ἐκφράζει ὅλες τὶς αἱρέσεις τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ὁμολογίας! Ἐδῶ διευκρινίζω, ὅτι δὲν ὀνομάζω τὸν Ρωμαιοκαθολικισμὸ ὡς “Ἐκκλησία”, ἀλλὰ “Ὁμολογία”. Διότι, ἂς τὸ συνειδητοποιήσουμε καλὰ ὅλοι, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἵδρυσε Μία καὶ μόνον Ἐκκλησία. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλες “ἐκκλησίες”, ὅπως κακῶς διακήρυξε ἡ Σύνοδος στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης. Κατ’ οἰκονομία τὶς ὀνομάζω “ὁμολογίες”, διότι ὁμολογοῦν πίστη στὸν Χριστὸν καὶ στὴν Ἁγία Τριάδα.

Μπροστὰ ὅμως στήν ἐξουσία, παραμερίζονται οἱ δογματικές, ἐκκλησιολογικές, πολιτιστικὲς καὶ ἱστορικὲς διαφορές! Οἱ Οἰκουμενιστὲς προτιμοῦν τὸν “χρυσὸ” παρὰ τὸν Χριστό.

Ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες προτίμησαν νὰ ὑποστοῦν τὸ μαρτύριο καὶ τὸν ἔνδοξο θάνατο, παρὰ νὰ ἐνδώσουν στὴν προσκύνηση τοῦ Πάπα.

Ὅσο καλὸ ἔργο καὶ ἂν προγραμματίστηκε ἀπὸ τὴν Ἀποστολικὴ Διακονία, δὲν δικαιολογεῖ τὸ νὰ προσπίπτει ἕνας Ἀρχιερέας καὶ νὰ ἀσπάζεται τὸν αἱρετικὸ Πάπα. Πραγματικά, πόσο χαμηλὰ ἐξέπεσαν οἱ Οἰκουμενιστὲς Ἀρχιερεῖς! Ἀντὶ νὰ ἔχουν τὶς ἐλπίδες τους στὸν Χριστό, εὐελπιστοῦν στὶς ἐπιχορηγήσεις, δηλαδὴ στὸν “χρυσό”!

Ὅσοι μαρτύρησαν ἀναδείχθηκαν Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῷ ὅσοι ἐνέδωσαν στὸν Πάπα ἔγιναν βρυκόλακες!

Βέβαια, στὸν Σεβ. Ἀγαθάγγελο δὲν πρόκειται ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐπιβάλει κάποιο ἐπιτίμιο. Ὅταν μάλιστα εἶναι κανεὶς εὐνοούμενος. Οἱ Ἱεροὶ Κανόνες δὲν ἔχουν καμία ἀπολύτως σημασία!

Εὔχομαι, ὅπως ὁ Σεβ. Ἀγαθάγγελος νὰ μετανοήσει εἰλικρινὰ καὶ νὰ ζητήσει συγχώρεση ἀπὸ τὸν Ὀρθόδοξο λαό, ποὺ τόσο πολὺ σκανδάλισε μὲ τὸ βίντεο ποὺ ἀνεβάστηκε.

† Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων
Κάλυμνος, 17 Ἰουνίου, 2024.

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Τελικῶς, τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἔγινε εὐθέως οὐνιτικό;


τοῦ κ. Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Τό βέβαιον εἶναι ὄτι δέν παρεξηγοῦμε, οὔτε παρανοοῦμε, οὔτε παραποιοῦμε τήν πραγματικότητα ὅσον ἀφορᾶ στήν μαρτυρία καί στάση τοῦ φερομένου ὡς Ὀρθοδόξου Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ἔναντι τοῦ αἱρετικοῦ Παπισμοῦ. Καί ἀσφαλῶς ἡ πλέον ἐνδεικτική καί ἀποκαλυπτική περί τούτου εἶναι ἡ μαρτυρία καί στάση τοῦ ἰδίου τοῦ ἐπικεφαλῆς αὐτοῦ, τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου.

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ἀποκαλούμενος προφανῶς καθ’ ὑπερβολήν «Προκαθήμενος τῆς Ὀρθοδοξίας», μέ τήν ἰδίαν ἄνεση πού μεταβαίνει στό Ἅγιον Ὄρος ὡς προσκυνητής στά ἱερά σεβάσματα τῆς Ὀρθοδοξίας, μέ τήν αὐτή ἄνεση μεταβαίνει καί στούς Παπικούς ναούς ὡς συνεορταστής μετά τῶν αἱρετικῶν.

Ἔτσι, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ἐπισήμως τό Πατριαρχεῖο μέ σχετική Ἀνακοίνωσή του, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἀναχώρησε τήν 4η Ἰουλίου 2024 γιά τήν Ἰταλία μέ προορισμό τήν «Ἐπισκοπή» τῆς Ivrea, προσκεκλημένος τοῦ «Ἐπισκόπου» της «Θεοφιλεστάτου κ. Edoardo Aldo Cerrato, γιά νά παραστῆ σέ ἐπίσημες τοπικές ἐκκλησιαστικές ἐκδηλώσεις».

Πρίν δοῦμε τί ἀκριβῶς συμβαίνει ἐκεῖ, κατά τό πρόγραμμα τοῦ Πατριάρχου, πρέπει νά ἐπισημάνουμε, παρά τήν ἐπικρατοῦσα ἐκκλησιολογική “ἀνοσία” στήν μετά τῶν αἰρετικῶν ἐπι-κοινωνία τῶν Φαναριωτῶν καί ὄχι μόνον, ὅτι ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ ἀντιμετωπίζεται ἀπό τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ὡς κανονική ἀδελφή Ἐκκλησία καθότι οἱ εὐκτήριοι οἴκοι της, οἱ δομές της καί οἱ ἐπικεφαλῆς τους ὄχι μόνον ἀποκαλοῦνται ἀλλά καί θεωροῦνται, λόγῳ καί ἔργῳ, ὡς κανονικοί Ναοί, κανονικές Ἐπισκοπές καί κανονικοί Ἐπίσκοποι ἀντιστοίχως!

Ἄς δοῦμε, λοιπόν, καί τό πρόγραμμα τῆς ἐκεῖ μεταβάσεως τοῦ “Πατριάρχου τοῦ Γένους” καί τῆς “σεπτῆς κορυφῆς τῆς Ὀρθοδοξίας” γιά νά γίνει ἔτι περαιτέρω σαφές αὐτό πού δέν θέλουμε νά συνειδητοποιήσουμε ἤ το παραθεωροῦμε, δηλαδή ὅτι τό Φανάρι δέν διακρίνει μεταξύ Ὀρθοδοξίας καί αἱρέσεως! Ἐν συνεχεία, θά κατακλείσουμε τό σύντομο αὐτό ἄρθρο μας μέ κάποιες εὔλογες ἐπισημάνσεις, οἱ ὁποῖες καλόν εἶναι νά μᾶς ἀπασχολήσουν σοβαρῶς.

Ὁ κ. Βαρθολομαῖος μετά τῆς συνοδείας του, ἀποτελουμένης ἀπό τέσσερεις κληρικούς (μεταξύ τῶν ὁποίων δύο Ἀρχιερεῖς) καί ἕναν λαϊκό, συνεορτάζει μετά τῶν ἀδελφῶν του Παπικῶν τήν ἐορτή τοῦ ἁγίου Σαβίνου. Στόν συνεορτασμό περιλαμβάνεται, κατά τά ἀνακοινωθέντα, συμμετοχή του Πατριάρχου στήν ἑσπερινή προσευχή στον Παπικό ναό «μπροστά στήν τεφροδόχο τοῦ ἁγίου Σαβίνου» καί ὁμιλία τοῦ κ. Βαρθολομαίου, τήν δέ κυριώνυμη ἡμέρα συμμετοχή τοῦ Πατριάρχου στό πρῶτο μέρος τῆς ἀκολουθίας καθώς καί παράστασή του στήν πανηγυρική «Θεία Λειτουργία».



Ἐξ ὅλων τῶν ἀνωτέρω, γίνεται σαφές ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος καί οἱ περί αὐτόν «μαρτυροῦν» ὅτι βρίσκονται μόλις ἕνα «τυπικό» βῆμα πρό τῆς πλήρους ἑνότητος μετά τῶν Παπικῶν ἀδελφῶν τους καί προφανῶς διαθέτουν τήν πληροφόρηση περί τῆς ὁσονούπω αἰσίας, κατ’ αὐτούς, ὁλοκληρώσεως τοῦ λεγομένου Θεολογικοῦ Διαλόγου, ὁ ὁποῖος, μετά τήν συντόμως ἀναμενομένη κατάληξή του, θά σημάνει καί τήν ἀποκατάσταση τῆς πλήρους ἑνότητος!

Μπορεῖ οἱ ἀντικανονικές συμπροσευχές τῶν Φαναριωτῶν μετά τῶν αἱρετικῶν καθώς καί οἱ ἀντορθόδοξες ἐνέργειές των ὅσον ἀφορᾶ τήν μετ’ αὐτῶν σχέση νά ἀποτελοῦν πλέον παγία τακτική, ἐντούτοις κάθε μία ἐξ αὐτῶν, ὅπως ἡ ἐν προκειμένω σχολιαζομένη, δέν παύει νά ἀποτελεῖ δεινή πρόκληση γιά τίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν. Πρόκληση καί συγχρόνως τραγική ἐπιβεβαίωση γι’ αὐτούς τῆς μετατροπῆς τοῦ πάλαι ποτέ ὀρθοδόξου καί μαρτυρικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σέ οὐνιτικό πατριαρχεῖο!

Μόνον πού οἱ προκλήσεις καί οἱ ἐπιβεβαιώσεις (πρέπει νά) δημιουργοῦν καί ἀπαιτοῦν ὑπεύθυνη στάση καί ἀντιμετώπιση ἐκ μέρους τῶν πιστῶν πού τίς ἀντιλαμβάνονται καί τίς συνειδητοποιοῦν! Οἱ καιροί, οὐ μενετοί! Διαφορετικά θά μᾶς συμβεῖ ὅ,τι συνέβη στό χταπόδι πού τό καθησύχαζε ἡ μητέρα του, σύμφωνα μέ τό γνωστό σοφό λαϊκό μῦθο, ὅπως μᾶς τόν διηγεῖται ὁ μοναδικός Φώτης Κόντογλου[1]. Καί τώρα εἴμαστε στή φάση πού εἶναι ἕτοιμοι νά πιοῦν τό κρασί, μετά τήν ὁποία μᾶλλον θα εἶναι πολύ ἀργά γιά ἐπιστροφή καί σωτηρία!

Ἐξ ὅσων πληροφορούμαστε, ὁ λεγόμενος Θεολογικός Διάλογος Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν ὁδεύει μεθοδευμένα στήν ὁλοκλήρωσή του, ἀφοῦ συζητήθηκαν καί συμφωνήθηκαν τά περί «πρωτείου» καί «συνοδικότητος», κατά τήν πρώτη καί τή δεύτερη χιλιετία τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, ἐνῶ ἔχει γίνει ἡ…..κατάλληλη προετοιμασία καί γιά τά ὑπολειπόμενα θέματα, ὅπως τό Filioque. Καί ἀσφαλῶς, ὅπως κατ΄ ἐπανάληψιν τό ἔχουμε τονίσει, ἄς μήν περιμένει κανείς ἀφελῶς νά δεῖ τόν Πάπα νά «λειτουργεῖ» στήν Ἐνορία του γιά νά κατανοήσει ὅτι ἔγινε ἡ πολυπόθητη γιά τούς οἰκουμενιστές «ἕνωση» (ἄνευ μετανοίας καί διορθώσεως) «τῶν ἐκκλησιῶν».

Κάθε «Πάπας» (Δύσεως καί Ἀνατολῆς) θά διαφεντεύει στήν δικαιοδοσία του, ὃπως καί πρίν, ὃπου θά συνεχίζουν νά τηροῦνται οἱ ἀντιστοίχως προ-υφιστάμενες ἰδιαίτερες «παραδόσεις», μέ δεδομένη ὅμως πλέον τήν φανερή πλέον κοινωνία καί ἑνότητα, ἀσχέτως ἐάν δέν θά εἶναι ἡ ἑνότητα τῆς μιᾶς καί τῆς αὐτῆς παραδοθείσης Πίστεως, οὔτε ἡ κοινωνία τοῦ ἑνός καί μόνου ἀληθινοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ δέ λαοί, ἰδόντες καί μή νοήσαντες, μηδέ θέντες ἐπί διανοία τό τοιοῦτο, μίαν ὡραίαν πρωΐαν ἀπό κατά παράδοσιν Ὀρθόδοξοι, ἐάν δέν ἀντιδράσουν ἐγκαίρως (δηλαδή ἐχθές!) θά εὐρεθοῦν, μή γένοιτο, νά εἶναι οὐνίτες!

[1] Ὁ μῦθος τοῦ μικροῦ χταποδιοῦ

(πού ταιριάζει πλήρως στήν σταδιακή διάβρωση τῶν συνειδήσεων καί ἀλλοίωση τῶν κριτηρίων τῶν πιστῶν ὑπό τοῦ ἐκκλησιομάχου Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά καί στόν ἐφησυχασμό καί τίς φροῦδες διαψεύσεις, περί τοῦ κινδύνου παγιδεύσεως τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ὑπό τῶν ἀδοκίμων καί ἐπιόρκων ποιμένων του)

Κάθεται ἡ χταπόδα μὲ τὸ χταποδάκι στὸν πάτο τῆς θάλασσας. Ὅπου, μὲ τὴν ἀπόχη πιάνουνε τὸ χταποδάκι, καὶ τ᾿ ἀνεβάζουνε ἀπάνω. Τὸ μικρὸ φωνάζει στὴ μάνα του: «Μὲ πιάσανε, μάνα!». Ἐκείνη τ᾿ ἀποκρίνεται: «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!». Τὸ χταποδάκι φωνάζει πάλι: Μὲ βγάλανε ἀπὸ τὸ νερό, μάνα! «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!». – «Μὲ σγουρίζουνε, μάνα!» – «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!» – «Μὲ κόβουνε μὲ τὸ μαχαίρι!» – «Μὴ φοβᾶσαι!» – «Μὲ βράζουνε στὸ τσουκάλι!» – «Μὴ φοβᾶσαι!» – «Μὲ τρῶνε, μὲ μασᾶνε!» – «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!» – «Μὲ καταπίνουνε!» – «Μὴ φοβᾶσαι!» – «Πίνουνε κρασί, μάνα!» – «Ἄχ! Σ᾿ ἔχασα, παιδί μου!»


Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

«ΕΙΔΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ, ΜΑΥΡΟΥΣ, ΑΠΟΛΙΘΩΜΕΝΟΥΣ..»


Περί πλάνης των Εσχάτων

Ἱερομόναχος Δαμασκηνός: Κάποτε λοιπὸν μοῦ εἶπε (o Άγιος Παΐσιος) καὶ τὸ ἀκόλουθον, τὸ ὁποῖον μὲ συνετάραξε.

«Κατ΄ αὐτὰς τὰς ἡμέρας, Πάτερ, ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μοῦ ἔδειξε τὸν Ἅδην ἐκεῖ ποὺ εἶναι αἱ ψυχαὶ τῶν κολασμένων ἀνθρώπων, τὸν τόπον ποὺ βασιλεύει ὁ διάβολος.

Ἐκεῖ ἀπὸ ὅλα τὰ φρικτὰ ποὺ εἶδα κατ΄ ἐξοχὴν μὲ ἐντυπωσίασε ὅτι εἶδα πολλοὺς Ἀρχιερεῖς, μαύρους, ἀπολιθωμένους, ὀρθίους μὲ προτεταμένην τὴν ποιμαντορικὴν ῥάβδον…»



ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΑΟΡΑΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΣ...

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
–Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ!
2 ΒΙΝΤΕΟ 


Ο προσωπικός αριθμός αποτελεί επισφράγιση της "Νέας εποχής". 

Το βίντεο της παρέμβασής του Δημήτρης Χιωτακάκου Δρ. Ηλεκτρονικής και Τηλεπικοινωνιών Πανεπιστημίου Manchester για τον Προσωπικό Αριθμό στην ΗΜΕΡΙΔΑ της ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ με θέμα: "EΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΣΤΗΝ EΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗΣ".

Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ. 

Όπως αναφέρει ο Δημήτρης Χιωτακάκος : «Πρέπει να οργανωθούμε με δράσεις στο πανελλήνιο, αποτελεί κόκκινη γραμμή! Να είμαστε έτοιμοι να μην τον πάρουμε ακόμα και αν δεν υπάρχει εναλλακτική. Αν δεν υπάρχει θυσιαστικό φρόνημα δεν θα γίνει τίποτα!»

Δείτε το βίντεο της παρέμβασής του Δημήτρης Χιωτακάκου


Δείτε το βίντεο ολόκληρης της εξαιρετικής αυτής ημερίδας 



ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 

Focus FM 103.6

Δέν μπορούμε νά δώσουμε όλη τήν επιστολή ενός ασκητή, γιατί θά λυγίσουμε ( ένα απόσπασμα δίνουμε μόνο)....


η ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ θα είναι και η πιο φαρμακερή.

Ήδη ζούμε τα αδιέξοδα πνευματικά και κοινωνικά.

Πριν λίγες ώρες λάβαμε ένα μήνυμα.

Δεν μπορούμε να δώσουμε όλη την επιστολή ενός ασκητή γιατί θα λυγίσουμε ( ένα απόσπασμα δίνουμε μόνο)

" Ακόμα και αν μάθουμε αν θα έλθει ή όχι , τι μπορούμε να κάνουμε ;

Τα μαθηματικά του Κυρίου δεν τα ξέρει κανείς .

Πολύ φοβάμαι ότι με αυτά που συμβαίνουν και θα συμβούν πολλοί θα στραφούν κατά του Κυρίου .

Ας τα αφήσουμε όλα στα χέρια του Κυρίου .

Όποιος είναι καλός Χριστιανός λέγει "τα αφήνω όλα στα χέρια του Θεού" .

Στις αποφάσεις του Κυρίου δεν μπλεκόμαστε .

Ότι και να λάβει χώρα να ξέρεις πως θα είναι προς όφελός μας . 
Θα έλθει καιρός αποκαλύψεων .

Ο Κύριος οφείλει να προστατέψει την Εκκλησία ΤΟΥ .

Κάποιοι εκμαυλιζόμενοι θα αποκαλυφθούν πλήρως .

Θα μπει τέρμα στα παιγνίδια τους Κοντεύουν να κάνουν την Εκκλησία τον ναό του Σολομώντος .

Ωχριά η Νινευή, όπως ωχριούν τα Σόδομα και τα Γόμορα.

Έχει αναλάβει δράση ο Αρχάγγελος των Αγγέλων και θα κυλήσει αίμα όπου πρέπει .

Μετάνοια ελάχιστη , και μετά από όσα συνέβησαν η μετάνοια ελάχιστη .


Ο Κύριος αναζητά μετάνοια και ευσέβεια και όχι ευσεβισμό .

Περίσσεψαν όλα τα κακά και όχι απλώς περίσσεψαν, αλλά θα μας πνίξουν .

Θα δούμε πτώσεις μεγαλοσχημόνων που θα τρίβουμε τα μάτια μας .

Ο αρχέκακος όφις ξέρει καλα τη δουλειά του , και αυτό που κάνει είναι να βάζει λογισμό αγωνίας .

Ότι είναι να γίνει θα γίνει .

Εξ άλλου ο Κύριος είναι ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ .

Ο αρχέκακος βρίσκεται σε μια λυσσώδη κατάσταση .

Θα έλθουν τα πάνω κάτω .

Θα φάει μια σφαλιάρα που θα συγκλονιστούμε όλοι .

Όλοι αυτοί που κυβερνούν στον κόσμο είναι όργανά του!

Ο αντίδικος κάνει τη δουλειά του γιατί είναι μισάνθρωπος και ο Χριστός κάνει τη δουλειά Του.

Αυτοί φοβούνται περισσότερο από εμάς , αλλά δεν υπάρχουν πνευματικοί να μας καθοδηγήσουν.

Σε λίγο θα φάει μια μαχαιριά ο σουλτάνος στο υπογάστριο .

Είναι συμφωνημένα προ πολλού μεταξύ των Εβραίων και των Αμερικάνων να γίνει το κουρδικό κράτος . 

Και το ξέρει και ο ίδιος ." 



ΣΤΩΜΕΝ καλώς

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας


ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ… ΤΟΥΣ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ


Οι χριστιανοί δεν υπάρχουν πια …. τους πάτησε το τρένο και ειδικά κάτι χριστιανόμαγκες. Σάββατο πρωί σε εκκλησία μεγάλου δήμου δεν υπάρχει κανείς ούτε ψάλτης μόνος του ο παπάς κάνει απόλυση. Είναι του Αγίου Σισώη σήμερα. 

Το όλο σκηνικό θυμίζει την εικόνα με τον αββά Σισώη μπροστά στον σκελετό του Μεγαλέξανδρου, το καύκαλο του πληρώματος πλήρης ερημοποίηση. 

Αυτή είναι η αυθεντική εικόνα της Εκκλησίας σήμερα πνευματική ερημοποίηση και αποστασία αποστασιοποίηση γενική αποσιώπηση, νεκρική σιγή. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. 

Οι χριστιανοί... πήγαν διακοπές...Οι χριστιανοί λείπουν για δουλειές. Καλά που πήγαν όλοι οι χριστιανοί..Λούφα και παραλλαγή..

Μέσα στην Εκκλησία εκεί που οι άλλοι δώσαν αίμα αυτοί δώσαν ….. σπέρμα (οι Αββακουμασιώτες) δεν μας αφορά..

το αυγό του Φ(ε)ιδία ήταν .. πασχαλινό.. δικό μας παιδί δεν μας αφορά.. ο σατανισμός καλπάζει δεν μας αφορά εμείς το ”Νεστοριανισμό” ξέρουμε ο εισαγγελέας διώκει τον Αντώνη ότι κακοποιούσε ανήλικα δικός μας είναι, είναι άμωμος, εκκλησιαστική μαφία καμόρα. έχει ξεσηκωθεί το σύμπαν να πάρουν πίσω τον Απελπιδοφόρο δεν μας αφορά… 

Συμμαχήσαμε με τον Αντίχριστο πολιτικά, αμυντικά και αλά προτεσταντικά και χριστιανοσιωνιστικά δεν μας αφορά…

χριστιανός χωρίς απεταξάμην δεν είναι χριστιανός.

Χριστιανός είναι αυτός που συντάσσεται με Χριστό ”συνεταξάμην” και αποτάσσει το Σατανά ”απεταξάμην’‘ το Σατανά και τη πομπή αυτού και τους followers αυτού και τους fans και τους Subscribers αυτού και τους Φιδίες του κι ας είναι και παπαδοπαίδια..

Aπό πότε η Εκκλησία δίνει συγχωροχάρτια σε συμμάχους Αντίχριστου και οπαδούς του σατανά;

όποιος δεν θέλει να κολλήσει βαρέα ανθυγιεινά πνευματικά ένσημα δεν έχει θέση εδώ ας δώσει το μπαστούνι γιατί κατάντησε ρήγας μπαστούνι και έγινε περίγελως ..Η Εκκλησία από πότε αμνήστευσε το Σατανά και έδωσε ασυλία στους φίλους του;

Αν θέλεις να λέγεσαι χριστιανός πρέπει να είσαι έτοιμος να κολλήσεις και βαρέα ανθυγιεινά πνευματικά ένσημα να κάνεις τη ”βρώμικη δουλειά”.. να συμμαζέψεις και όχι μόνο προφητολογία και χαρισματολογία εύκολη αποδοχή και οπαδιλίκι.

Ο κάθε χριστιανός είναι στρατιώτης του Χριστού τις μάχες δεν τις κερδίζουν οι στρατηγοί αλλά οι στρατιώτες . Χρέος του η περιφρούρηση της πνευματικής επικράτειας της Εκκλησίας…να ‘χαμε και στρατηγούς να ‘χαμε να λέγαμε...

Γυαλίζονται όλη την ώρα στον τηλε-καθρέφτη της ματαιότητας ενώ όλα τα μέτωπα είναι ανοιχτά και ο πόλεμος κατά της Εκκλησίας είναι ολοκληρωτικός … σαν το Φιδία μετρούν τα likes... πατερικός παλιμπαιδισμός...αντί να κοιτάξουν να είναι θεάρεστοι νοιάζονται για το πως θα είναι ΥouTube-άρεστοι..oι θρησκευτικο-influencers!

Et qu’est-ce que vous avez tous
À me regarder comme un singe, vous?
Ah oui, vous êtes saints, vous 
(Stromae)


”Και τι έχετε όλοι
και με κοιτάτε σαν μαϊμού;
Α, ναι, εσείς είστε άγιοι, εσείς”
(Stromae)