.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Όταν σε κατηγορεί όλη η πόλης...


"...Σε κατηγορεί όλη η πόλης, αλλά δεν σε κατηγορεί ο Χριστός μας και η συνείδηση σου. Γνώριζε, ότι είσαι ανώτερος του Βασιλέως.

Σε επευφημεί όλη η πόλης, αλλά δεν σε επευφημεί ο Χριστός μας κι η συνείδηση σου. Γνώριζε ότι είσαι πιο ασήμαντος και από μια αράχνη..." (...)

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος


Τα λίγα και απλά της προσευχής, (πως ακούει ο Θεός...)

Αν η γλώσσα μας προφέρει προσευχητικά λόγια και η διάνοιά μας ονειροπολεί, τίποτα δεν έχουμε να ωφεληθούμε.


Απεναντίας, θα κατακριθούμε, επειδή ακριβώς με μεγαλύτερη υπομονή και εντατικότερη προσοχή μιλάμε σε ανθρώπους παρά στον Κύριό μας.Στο κάτω-κάτω, κι αν ακόμα δεν πάρουμε τίποτε απ' Αυτόν, το να βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία μαζί Του μικρό καλό είναι;


Αν ωφελούμαστε πολύ, όταν συζητάμε μ' έναν ενάρετο άνθρωπο, πόσο θα ωφεληθούμε, αλήθεια, συνομιλώντας με τον Πλάστη, τον Ευεργέτη, το Σωτήρα μας, έστω κι αν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε;


Γιατί, όμως, δεν μας δίνει; Θα το τονίσω γι' άλλη μια φορά:


Γιατί συνήθως Του ζητάμε πράγματα βλαβερά, νομίζοντας πως είναι καλά και ωφέλιμα.


Δεν γνωρίζεις, άνθρωπέ μου, το συμφέρον σου.


Εκείνος, που το γνωρίζει, δεν εισακούει την παράκλησή σου, γιατί φροντίζει περισσότερο από σένα για την σωτηρία σου.


Αν οι γονείς δεν δίνουν πάντα στα παιδιά τους ό,τι τους ζητούν, όχι βέβαια επειδή τα μισούν, μα επειδή, απεναντίας, υπερβολικά τα αγαπούν, πολύ περισσότερο θα κάνει το ίδιο ο Θεός, ο οποίος και περισσότερο από τους γονείς μας μας αγαπά και καλύτερα απ' όλους γνωρίζει ποιο είναι το καλό μας.


Όταν, λοιπόν, αποκάνεις ικετεύοντας τον Κύριο, κι Εκείνος δεν σου δίνει σημασία, μην παραπονιέσαι.


Ξεχνάς, άλλωστε, πόσες φορές εσύ άκουσες κάποιον φτωχό να σε παρακαλάει και δεν του έδωσες σημασία;


Και αυτό το έκανες από σκληρότητα, ενώ ο Θεός το κάνει από φιλανθρωπία. Ωστόσο, ενώ δεν δέχεσαι να κατηγορήσουν εσένα, που από σκληρότητα δεν άκουσες τον συνάνθρωπό σου, κατηγορείς το Θεό, που από φιλανθρωπία δεν σε ακούει.


Είπα όμως προηγουμένως, ότι κι όταν ακόμα δεν σε ακούει, η ωφέλειά σου από την προσευχή είναι μεγάλη. Γιατί είναι αδύνατο ν' αμαρτήσει ένας άνθρωπος που προσεύχεται πρόθυμα και αδιάλειπτα, ένας άνθρωπος που συντρίβει την καρδιά του, ανεβάζει το νου του στον ουρανό και ομολογεί ταπεινά στον Κύριο τα αμαρτήματά του.


Γιατί, ύστερ' από μία τέτοια προσευχή, πετάει μακριά κάθε φροντίδα για τα γήινα, αποκτάει φτερά, γίνεται ανώτερος από τ' ανθρώπινα πάθη.


Τα δροσερά νερά δεν δίνουν στα φυτά τόση θολερότητα, όση δίνουν τα δάκρυα στο δέντρο της προσευχής, κάνοντάς το ν' ανεβαίνει ψηλά, ως το θρόνο του Θεού. Έτσι, μάλιστα, Εκείνος εισακούει την προσευχή μας.


Και πώς να μην εισακούσει την προσευχή μιας ψυχής, που στέκεται μπροστά Του με αυτοσυγκέντρωση, με κατάνυξη, με ταπείνωση;


Μιας ψυχής που έχει μεταφερθεί νοερά από τη γη στον ουρανό;


Μιας ψυχής που έχει διώξει κάθε ανθρώπινο λογισμό, κάθε βιοτική μέριμνα, κάθε εμπαθή προσκόλληση, κι έχει αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην μυστική και πανευφρόσυνη κοινωνία με τον Κύριό της;


Ναι, έτσι πρέπει να προσεύχεται ο χριστιανός.


Αφού συγκεντρώσει και εντείνει όλη του την σκέψη, τότε να ικετεύει το Θεό έμπονα.


Δεν χρειάζεται να λέει ατέλειωτα λόγια, φτάνουν τα λίγα και απλά...

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου



myblog.pblogs.gr

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Για μια καλή χρονιά


Θα σου πάει καλά όλη η χρονιά, όχι αν μεθάς την πρώτη του μηνός, αλλά αν και την πρώτη του μηνός και κάθε μέρα κάνεις αυτά που αρέσουν στον Θεό. Διότι η ημέρα γίνεται κακή ή καλή όχι από τη δική της φύση, αφού δεν διαφέρει η μια μέρα από την άλλη, αλλά από τη δική μας επιμέλεια ή ραθυμία.

Αν κάνεις την αρετή, σου έγινε καλή η μέρα. Αν κάνεις την αμαρτία, έγινε κακή και γεμάτη κόλαση. Αν εμβαθύνεις σ’ αυτά κι έχεις αυτές τις διαθέσεις, θα ‘χεις καλή όλη τη χρονιά κάνοντας κάθε μέρα προσευχές, ελεημοσύνες. Αν όμως αμελείς την προσωπική σου αρετή κι εμπιστεύεσαι την ευφροσύνη της ψυχής σου στις αρχές των μηνών και στους αριθμούς των ημερών, θα ερημωθείς απ’ όλα τα αγαθά σου. 

Αυτό, λοιπόν, επειδή το αντιλήφθηκε ο διάβολος κι επειδή φροντίζει να καταλύσει τους κόπους μας για την αρετή και να σβήσει την προθυμία της ψυχής, μας έμαθε να βάζουμε στις μέρες την ετικέτα της ευτυχίας ή της δυστυχίας. Ένας που έπεισε τον εαυτό του ότι η ημέρα είναι κακή ή καλή, ούτε στην κακή θα φροντίσει για καλά έργα, διότι τάχα άδικα τα κάνει όλα και χωρίς σε τίποτα να ωφελήσει, εξαιτίας της κακορρίζικης ημέρας· ούτε στην καλή πάλι θα το κάνει αυτό, διότι τάχα σε τίποτα δεν τον εμποδίζει η προσωπική του ραθυμία, εξαιτίας της καλορρίζικης ημέρας, κι έτσι και από τις δύο πλευρές θα προδώσει τη σωτηρία του. Κι άλλοτε μεν διότι δήθεν ανώφελα κοπιάζει, άλλοτε διότι δήθεν περιττά, θα ζήσει μέσα στην αργία και την πονηριά. Γνωρίζοντας, λοιπόν, αυτό πρέπει να αποφεύγουμε τις μεθοδείες του διαβόλου και να βγάλουμε από το νου μας αυτήν την ιδέα και να μη προσέχουμε τις μέρες ούτε να μισούμε τη μια και ν’ αγαπούμε την άλλη…

Ο χριστιανός δεν πρέπει να γιορτάζει μόνο μήνες ούτε πρωτομηνιές ούτε Κυριακές, αλλά σ’ όλη του τη ζωή να έχει τη γιορτή που του πρέπει. Και ποιά γιορτή του πρέπει; Ας ακούσουμε τον Παύλο που λέει· «Ώστε εορτάζωμεν μη εν ζύμη παλαιά, μηδέ εν ζύμη κακίας και πονηρίας, αλλ’ εν αζύμοις ειλικρινείας και αληθείας» (Α’ Κο. 5, 8).

Όταν λοιπόν έχεις καθαρή τη συνείδηση, έχεις πάντα γιορτή· τρέφεσαι με καλές ελπίδες και εντρυφάς στην προσδοκία των μελλόντων αγαθών· όπως, όταν δεν έχεις παρρησία κι έχεις πέσει σε πολλά αμαρτήματα, ακόμη κι αν είναι μύριες γιορτές και πανηγύρια δεν θα ‘σαι σε καθόλου καλύτερη θέση από εκείνους που πενθούν. Διότι, τί όφελος έχω εγώ από τη λαμπρή μέρα, όταν την ψυχή μου τη σκοτίζει η συνείδηση;

Αν λοιπόν θέλεις να ‘χεις και κάποιο κέρδος από την πρωτομηνιά, κάνε το εξής. Όταν βλέπεις ότι συμπληρώθηκε ο χρόνος, ευχαρίστησε τον Κύριο, διότι σε έβαλε σ’ αυτήν την περίοδο των ετών. Δημιούργησε κατάνυξη στην καρδιά σου, ξαναλογάριασε τον χρόνο της ζωής σου, πες στον εαυτό σου· Οι μέρες τρέχουν και περνούν, τα χρόνια συμπληρώνονται, πολύ μέρος του δρόμου προχωρήσαμε. Άραγε τι καλό κάναμε; Μήπως άραγε φύγουμε από δω άδειοι κι απογυμνωμένοι από κάθε αρετή; Το δικαστήριο είναι κοντά, η ζωή μας τρέχει προς το γήρας.

Πηγή: (Ιω. Χρυσοστόμου, Λόγος εν ταις Καλάνδαις, PG 48, 955-956)


Πως έγινε τούτο το καταπληκτικό και αξιοθαύμαστο; Χριστός γεννάται, δοξάσατε!


Χριστός γεννάται, δοξάσατε!

Πως έγινε τούτο το καταπληκτικό και αξιοθαύμαστο; Ένεκα της δικής Του αγαθότητας και όπως ένας βασιλέας βγάζει τη βασιλική στολή, και σαν απλός στρατιώτης ρίχνεται στη μάχη...


για να μη αναγνωρισθεί από τον εχθρό και έτσι και ο Χριστός ήρθε με ανθρώπινη μορφή, για να μην αναγνωρισθεί, και αποφύγει ο εχθρός τη σύγκρουση μαζί του...


αλλά και για να μη φοβίσει τους ανθρώπους, γιατί ήρθε για να τους σώσει, και λυτρώσει...


Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Ἁμάρτησες; Νά πενθήσεις καί σβήνει ἡ ἁμαρτία...

Ἁμάρτησες; Νὰ πενθήσεις καὶ σβήνει ἡ ἁμαρτία. 
Εἶναι τόσο κουραστικὸ αὐτό; 
Δὲν σοῦ ζητάω τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο νὰ λυπηθεῖς γιὰ τὴν ἁμαρτία...

Ἱερός Χρυσόστομος

Άς Τά Προσέξουν Αυτά Οι Κυρίες Καί Οι Δεσποινίδες. Είναι Γιά Τό Καλό Τους!

Γ ε ω ρ γ ί α ⁩: 

Οι γυναίκες πρέπει να φορούν ΜΑΝΤΗΛΑ στο κεφάλι τους κατά τη Θεία Λειτουργία και γενικά στην είσοδό τους στον Ιερό Ναό.

Kάποια γυναίκα παλαιόπιστη Ρωσίδα μεταστράφηκε στην Ορθοδοξία.


Αποδέχθηκε ολόκληρη την Ορθόδοξη διδασκαλία και ακολουθούσε όλους τους κανόνες της Εκκλησίας με ακρίβεια.

Λίγο καιρό αργότερα, η γυναίκα αυτή έτυχε σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, στο οποίο τραυματίσθηκε βαρειά στον θώρακα που κτύπησε πάνω στο τιμόνι.

Λίγο μετά τον τραυματισμό, εμφανίσθηκε καρκίνος στο στήθος.

Οι ιατροί πρότειναν την αφαίρεση του στήθους με χειρουργική επέμβαση.

Η γυναίκα το δέχθηκε με ταπείνωση, ως θέλημα του Θεού.

Η εγχείρησις ήταν επιτυχής, αλλά οι ιατροί επέβαλαν εντατική χημειοθεραπεία ως προληπτικό μέτρο. 

Μάλιστα προειδοποίησαν την γυναίκα, ότι εξ αιτίας αυτής της χημειοθεραπείας θα έχανε τα μαλλιά της.

Η γυναίκα και πάλι το δέχθηκε ταπεινά, ελπίζοντας στον Κύριο.

Η χημειοθεραπεία άρχισε και παρ’ όλο που διήρκεσε γιά μεγάλο διάστημα, δεν επηρέασε τα μαλλιά της.

Οι ιατροί εξεπλάγησαν πάρα πολύ και δεν μπορούσαν να εξηγήσουν το φαινόμενο.

Μία νύκτα που η γυναίκα κοιμόταν, είδε την Υπεραγία Θεοτόκο, η Οποία της είπε:

< Επειδή ποτέ στην ζωή σου δεν μπήκες σε Εκκλησία με το κεφάλι σου ακάλυπτο, ούτε μία τρίχα δεν θα πέσει από αυτό λόγω της χημειοθεραπείας>.!!!


< Πάσα δε γυνή προσευχομένη ακατακαλύπτω τη κεφαλή καταισχύνει την κεφαλήν εαυτής… 
Εν υμίν αυτοίς κρίνατε πρέπον εστί γυναίκα ακατακάλυπτον τω Θεώ προσεύχεσθαι; >.
(Α’ Κορινθ. ια’ 5, 13 ).

< Με ταύτα τα λόγια αινιγματωδώς φανερώνει εδώ ο Απόστολος ένα άλλο φοβερώτατον δηλαδή, ότι αναφέρεται εις τον Θεόν η ύβρις και ατιμία οπού ακολουθεί,
από το να μη σκεπάζονται οι γυναίκες εις την προσευχήν >.
( Αγίου Θεοφυλάκτου Βουλγαρίας ).

< Αι γυναίκες είναι σεμνόν και άγιον το να προσεύχωνται με σκεπασμένο κεφάλι, κατά την εντολήν και παραγγελίαν του Αποστόλου, επειδή με το σκέπασμα της κεφαλής δείχνουν ΤΙΜΉΝ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ όπου τις φυλάττουν…

Ανίσως αι γυναίκες, όταν αναγινώσκουν κανένα ιερόν βιβλίον πρέπει να σκεπάζωνται, διά να δείξουν και με το έξω σχήμα την εσωτερικήν ευλάβειαν της καρδίας, καθώς λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, πόσο μάλλον πρέπει να σκεπάζωνται, όταν απέρχωνται εις τον Ναόν του Θεού διά να προσευχηθούν;

Επειδή με το έξωθεν σκέπασμα φανερώνουν την εσωτερικήν ευλάβειαν της ψυχής των >
( Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου )

 
ΧΡΙΣΤΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ 
ΝΤΥΣΙΜΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Οἱ γυναῖκες δὲν πρέπει νὰ πηγαίνουν στὴν Ἐκκλησία στολισμένες
Πάντοτε ναὶ καὶ σὲ κάθε περίστασι οἱ γυναῖκες δὲν πρέπει νὰ φοροῦν στολίδια,
ἰδιαίτερα ὅμως ὅταν πηγαίνουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ• διότι τότε εἶναι καιρὸς προσευχῆς, καιρὸς δακρύων, καιρὸς στεναγμῶν•
στεναγμοὶ ὅμως καὶ καλλωπισμοὶ εἶναι πράγματα ἀντίθετα μεταξύ τους καὶ ποτὲ δὲν μποροῦν νὰ συμβιβασθοῦν.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ θεῖος Χρυσόστομος δὲν σταματᾶ νὰ ἐλέγχη αὐτὸ τὸ παράξενο λέγοντας: «Τί λές;

Ἔρχεσαι νὰ παρακαλέσης τὸν Θεὸ καὶ βάφεσαι και ντύνεσαι άσεμνα και στολίζεσαι μὲ στολίδια ;… 

Καὶ πῶς μπορεῖς νὰ στενάξης, πῶς μπορεῖς νὰ δακρύσης, πῶς μπορεῖς νὰ προσευχηθῆς μὲ δύναμη, ντυμένη μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο;» 
(Λόγος η’ εἰς τὴν α’ πρὸς Τιμόθεον).

Ἀλήθεια σᾶς λέω, ὅτι οἱ γυναῖκες αὐτὲς ποὺ ἔρχονται στὸν Ναὸ μὲ καλλωπισμοὺς καὶ στολίδια, κληρονομοῦν αυτό ποὺ λέει ὁ Δαβίδ: «Καὶ ἡ προσευχή τους θὰ μετατραπῆ σὲ ἁμαρτία» (Ψαλμ. 108,7). 

Διότι μὲ τοὺς παρόμοιους στολισμούς, ἀντὶ νὰ παρακινήσουν τὸν Θεὸν μὲ τὴν προσευχὴ νὰ φανῆ σπλαγχνικὸς στὶς ἁμαρτίες τους, τὸν παρακινοῦν νὰ ὀργισθῆ ἐναντίον τους.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, ΕΚΔ. ΣΥΝΟΔΙΑ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ, ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 2018, σελ. 96 – 98

«Οὐδέν ὄφελος βίου καθαροῦ, δογμάτων διεφθαρμένων»

 

Βροντοφωνάζει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος σέ κάθε Ἐπίσκοπο καί σέ κάθε ἁπλό πιστό τῆς Ἐκκλησίας μας: 

«Οὐδέν ὄφελος βίου καθαροῦ, δογμάτων διεφθαρμένων». Δηλαδή, ὅσο ἄμεμπτος καί νά εἶναι ὁ βίος μας, ἐάν ἡ πίστη μας δέν πατάει μέ ἀκρίβεια πάνω στά χνάρια τῶν Ἁγίων μας Πατέρων, πρόσωπο Θεοῦ δέν πρόκειται νά δοῦμε.

Ἐάν ὡς λαός εἴχαμε κρατήσει τήν Ὀρθοδοξία μας ἀνόθευτη καί τήν Ἑλληνοπρέπειά μας χωρίς ἐκπτώσεις, δέν θά εἴχαμε σήμερα οὔτε φαινόμενα βλάσφημων ’’καλλιτεχνῶν’’ οὔτε εἴρωνες καί λασπολόγους τῶν ἁγνῶν ἀγωνιστῶν τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος. Δέν θά εἴχαμε οὔτε πολιτικούς ἀντίχριστους καί ἀφελληνισμένους οὔτε καί Ἐπισκόπους μολυσμένους ἀπό τό θανάσιμο δηλητήριο τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Φ.Μ.

Ἁμάρτησες; Νά πενθήσεις καί σβήνει ἡ ἁμαρτία...



Ἁμάρτησες; 
Νὰ πενθήσεις καὶ σβήνει ἡ ἁμαρτία. 
Εἶναι τόσο κουραστικὸ αὐτό; 
Δὲν σοῦ ζητάω τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνο νὰ λυπηθεῖς γιὰ τὴν ἁμαρτία...


Ιερός Χρυσόστομος 

Τὸ καρναβάλι λοιμικὴ νόσος

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ λοιμικῆς νόσου προσλαμβάνει κάθε χρόνο τὸ καρναβάλι. 

Καὶ δὲν εἶναι βέβαια μόνο ἡ σπατάλη τόσων χρημάτων, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ διατεθοῦν σὲ κὰλυψη ἄλλων σπουδαίων ἀναγκῶν, ... ἀλλὰ τὸ σημαντικώτερο εἶναι ἡ ἠθικὴ ζημία καὶ βλάβη ἀπὸ τὴν ἀναισχυντία τῆς γύμνιας, τὴν ξετσιπωσιὰ τῆς αἰσχρότητας, τὶς βωμολοχίες καὶ τὰ πορνικὰ ἄσματα καὶ θεάματα, τὴν παρότρυνση σὲ σαρκικὰ ἁμαρτήματα.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀναφερόμενος στὸ ἐπιχείρημα ὅτι μὲ τὶς καρναβαλικὲς ἐκδηλώσεις διασκεδάζουν καὶ εὐφραίνονται οἱ ἄνθρωποι, ἀπαντᾶ ὅτι αὐτὸ εἶναι τελείως παράλογο, διότι ἡ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη πρέπει νὰ συμβαδίζουν μὲ τὴν ἠθικὴ καὶ τὴν εὐπρέπεια. 

Ὅ Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης στὸ βιβλίο του «Χρηστοήθεια τῶν Χριστιανῶν», ἀναφερόμενος σὲ ὅσα γίνονται κατὰ τὶς Ἀπόκριες γράφει: «Κατ' ἀλήθειαν ἠμπορεί νὰ εἰπῇ τινας, ὅτι τότε οἱ Χριστιανοὶ δαιμονίζονται ὅλοι• ... τότε διὰ νὰ εἰπῶ ἔτσι, πανηγυρίζει ἡ ἀσέλγεια• ἑορτάζει ἡ ἀκολασία• εὐφραὶνεται ἡ μέθη• ἀγάλλεται ἡ τρυφὴ καὶ ἀσωτεία• χορεύει ὁ διάβολος μὲ δέκα μανδήλια καὶ συγχορεύει μὲ αὐτὸν ὅλον τὸ πλῆθος τῶν δαιμόνων διότι ὅσον κέρδος κάμνουν εἰς μόνας τὰς ἀποκρέας, δὲν ἠμποροῦν νὰ τὸ κάμουν εἰς ὅλον τὸν χρόνον». 

... « ἵλεως, ἵλεως, ἵλεως, νὰ γίνη ὁ Θεός! Καὶ αὐτὸς εἴθε νὰ φωτίση τοὺς ἁγίους Ἀρχιερεῖς καὶ πνευματικοὺς καὶ διδασκάλους νὰ ἐμποδίσουν τὰ τοιαῦτα κακά, μὲ ἀφορισμοὺς καὶ ἐπιτίμια, καθὼς προστάζει καὶ ὁ ξβ' κανὼν τῆς ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς στ' Συνόδου».


Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, δημοσιευμένο στήν ἠλ. δ/νση https://tideon.org/orthodoksi-pisti-zoi/5913-2015-02-07-09-28-03 

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς

Φ.Μ.

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

"από χθες το μεσημέρι που έγινε ο σεισμός, ουδείς πόρνος, ουδείς μοιχαλίς, δεν έγινε καμμία αμαρτία από χθες, εξαιτίας του σεισμού" να πάρουμε μια ιδέα αδελφοί τι μπορεί να έρχεται;


Έγινε κάποτε ένας μεγάλος σεισμός στην Κωνσταντινούπολη και την ισοπέδωσε.

Ανέβηκε τότε ο Ιερός Χρυσόστομος πάνω στα ερείπια και έβγαλε έναν πανηγυρικό λόγο. Οι άλλοι που τον άκουγαν, νόμιζαν, ότι ο Επίσκοπος τρελάθηκε.

Μπροστά σε μια τέτοια καταστροφή, μπροστά σε ένα τέτοιο πένθος, να μιλάει τόσο χαρμόσυνα! Δεν ταιριάζουν αυτά τα πράγματα... 

Και εντούτοις, σε μια στροφή του λόγου, τους είπε ο Ιερός Χρυσόστομος:

- Ίσως να νομίζετε, ότι είμαι εκτός εαυτού, διότι ομιλώ τόσο πανηγυρικά, πάνω στα ερείπια. Πανηγυρίζω, διότι από χθες το μεσημέρι που έγινε ο σεισμός, ουδείς πόρνος, ουδείς μοιχαλίς, δεν έγινε καμμία αμαρτία από χθες, εξαιτίας του σεισμού...

Χαιρόταν ο Ιερός Χρυσόστομος, για το ότι δεν έγινε αμαρτία, άσχετα αν έπεσαν σπίτια και σκοτώθηκαν άνθρωποι. Οι θλίψεις και τα βάσανα που προξένησε ο σεισμός, έγινε η αιτία να περιοριστεί η αμαρτία.

Δημήτριος Παναγόπουλος Ἱεροκήρυκας †

«Χριστὸς μεθ’ ἡμῶν στήτω»!



«Χριστὸς μεθ’ ἡμῶν στήτω»! 

Προσευχὴ γιὰ Προστασία από σεισμό 

Τί σημαίνει «Χριστὸς μεθ’ ἡμῶν στήτω»; 

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὅταν ἔγιναν οἱ μεγάλοι σεισμοί της Ἀντιόχειας καὶ ἦταν ἀκόμα ἱερέας πρὶν γίνει Δεσπότης εἶπε στοὺς Χριστιανούς: 

Νὰ πᾶτε νὰ γράψετε ὅλοι ἐπάνω στοὺς τοίχους « Xριστὸς μεθ’ ἡμῶν στήτω » καὶ ἐννοοῦσε ὅτι: 

«Ὁ Χριστὸς εἶναι μαζί μας, σπίτι μου νὰ σταθεῖς, ὄχι νὰ πέσεις». 

Καὶ πράγματι ὅπου οἱ Χριστιανοὶ ἐπίστευσαν, δὲν ἐρράγισε τὸ σπίτι κανενός.!! 

Ὅπου τὸν κορόϊδεψαν ἔπεσαν τὰ σπίτια! 

Ἀργότερα οἱ πιστοὶ μιμούμενοι τοὺς πονεμένους ἀδερφούς της Ἀντιόχειας ἔγραφαν πάνω ἀπὸ τὴν κύρια εἴσοδο τοῦ σπιτιοῦ τους «Χριστὸς μεθ’ ἡμῶν στήτω», ἀπολύτως βέβαιοι γιὰ τὴν προστασία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Xριστοὺ καὶ τῆς Παναγίας.

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Γιατί έχεις με­γά­λη ιδέα άν­θρω­πε για τον εαυ­τόν σου...


Γιατί έχεις με­γά­λη ιδέα άν­θρω­πε για τον εαυ­τόν σου, αφού εί­σαι συγ­γε­νής της γης, ομο­ού­σιος της στά­χτης; Σήμε­ρα εί­σαι πλού­σιος, αύ­ριο φτω­χός. Σήμε­ρα υγι­ής, αύ­ριο λυ­πη­μέ­νος... 

Σήμε­ρα σε δόξα, αύ­ριο σε ατι­μία. Σήμε­ρα νέος, αύ­ριο γέ­ρος. Μήπως στέ­κε­ται από τα αν­θρώ­πι­να τί­πο­τε στα­θε­ρό και μό­νι­μο; Γιατί λοι­πόν υπε­ρη­φα­νεύ­ε­σαι άν­θρω­πε, που εί­σαι κα­πνός και μα­ταιό­τη­τα;

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
(♰ 27 Ιανουαρίου, εορτή Ανακομιδής Ιερών Λειψάνων)


«Να, ή παρθένος θα μείνει έγκυος!», οι Ιουδαίοι πασχίζουν ακόμη να ερμηνεύσουν...


«Να, ή παρθένος θα μείνει έγκυος» (Ήσ. 7:14).

Τα λόγια είναι της συναγωγής, μα το απόκτημα της Εκκλησίας. Η συναγωγή έθαψε το νήμα, η Εκκλησία φόρεσε τη βασιλική στολή.

Ή Ιουδαία Τον γέννησε η οικουμένη Τον υποδέχτηκε.

Η συναγωγή Τον θήλασε και Τον έθρεψε, η Εκκλησία Τον παρέλαβε και ωφελήθηκε. Στη συναγωγή βλάστησε το κλήμα, εμείς όμως απολαμβάνουμε τα σταφύλια της αλήθειας.

Ή συναγωγή τρύγησε τα σταφύλια οι ''ειδωλολάτρες'' όμως πίνουν το μυστικό πιοτό.

Εκείνη έσπειρε στην Ιουδαία το σπόρο, οι ειδωλολάτρες όμως θέρισαν το στάχυ με το δρεπάνι της πίστεως. Αυτοί έκοψαν με σεβασμό το ρόδο, και στους Ιουδαίους έμεινε το αγκάθι της απιστίας.

Το πουλάκι πέταξε, κι αυτοί οι ανόητοι κάθονται και φυλάνε ακόμα τη φωλιά.

Οι Ιουδαίοι πασχίζουν να ερμηνεύσουν το βιβλίο του γράμματος...

και οι ''ειδωλολάτρες'' τρυγούν τον καρπό του Πνεύματος.

«Να, ή παρθένος θα μείνει έγκυος».

Aγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου 


Πηγή: psigmataorthodoxias3.wordpress.com



Μητέρα όλων των αιρέσεων, είναι η επιθυμία της φιλαρχίας

Μέγας Βασίλειος 

Ο διάβολος αφού είδε ότι με τους διωγμούς η Εκκλησία άκμαζε περισσότερο, μετέστρεψε τον πόλεμό του και δεν πολεμάει πλεόν φανερά, αλλά μας τοποθετεί κρυφές ενέδρες και οι διώξεις γίνονται πλέον με αιρέσεις, από ανθρώπους που φέρουν τον όνομα του Χριστιανού.

Ιερός Χρυσόστομος 

Η ψυχή του αιρετικού είναι σαν ένας αγριότοπος, όπου βλαστάνει η φυτεία της πλάνης. 
Η φυτεία αυτή προέρχεται από την άτοπη διανοητική περιέργεια. Ποτίζεται από την εσωτερική υπερηφάνεια. Θεριεύει από την μεγάλη φιλοδοξία. Μητέρα όλων των αιρέσεων, είναι η επιθυμία της φιλαρχίας.

Όπως οι κακές (πλανεμένες) διδασκαλίες οδηγούν συνήθως σε ακάθαρτη ζωή, έτσι και η διεφθαρμένη ζωή, γέννησε κακές διδασκαλίες.

Αμαρτωλή ζωή γεννά εσφαλμένα δόγματα για την πίστη. Η βρώμικη ζωή στέκει εμπόδιο για τα υψηλά δόγματα, διότι δεν αφήνει να λειτουργεί η διορατική δύναμη της διανοίας. 
Όποιος επιδιώκει την αλήθεια, οφείλει να καθαριστεί προηγουμένως από τα πάθη.

Δεν πρέπει να μισούμε τους αιρετικούς, αλλά την αίρεση. Δεν αποστρέφομαι τον άνθρωπο τον αιρετικό, αλλά την αίρεση. Την πλάνη μισώ και θέλω να αποσπάσω τον άνθρωπο απ' αυτήν. Και ο γιατρός προσπαθώντας να γιατρέψει τον ασθενή, δεν πολεμάει το σώμα, αλλά αφαιρεί την νόσο του σώματος. Και εγώ λοιπόν, αν χτυπήσω τους αιρετικούς, δεν πολεμάω τους ανθρώπους αυτούς, αλλά την πλάνη τους και θέλω να την ξεριζώσω και να καθαρίσω την βρωμιά.

Να μην συγκαταβαίνουμε στους αιρετικούς σε κανένα πράγμα, ούτε σε φαγητό, ούτε ποτό, ούτε φιλία, ή σχέση ή αγάπη ή ειρήνη και όποιος απατηθεί και συγκαταβαίνει μ' αυτούς, γίνεται ξένος προς την Εκκλησία. Όποιοι συντρώγουν με τους αιρετικούς, γίνονται εχθροί του Χριστού. Εχθροί του Θεού δεν είναι μόνο οι αιρετικοί, αλλά και αυτοί που επικοινωνούν με τους αιρετικούς.



Ἡ ἀναβολή τῆς μετανοίας εἶναι κίνδυνος καί τρόμος...

Ὅποιος εἶναι γέρος, νὰ σκέπτεται, ὅτι ὕστερα ἀπὸ λίγο ἀπέρχεται τοῦ κόσμου. Ἔχει δυνατότητα μέσα σὲ λίγο χρόνο ν᾿ ἀπαλείψει τ᾿ ἁμαρτήματά του.

Ὅποιος πάλι εἶναι νέος, νὰ σκέπτεται τὸ ἄδηλο τῆς ἡμέρας τοῦ θανάτου.
Νὰ σκέπτεται, ὅτι πολλὲς φορὲς γεροντότεροι ἔμειναν, καὶ νεώτεροι πρὶν ἀπ᾿ αὐτοὺς ἔφυγαν…
Ἡ ἀναβολὴ τῆς μετανοίας εἶναι κίνδυνος καὶ τρόμος. Ἡ μὴ ἀναβολὴ εἶναι ἀσφαλὴς σωτηρία…
Μὴ λές, «ἔχω καιρό». Διότι τέτοια λόγια πολὺ παροργίζουν τὸν Κύριο!

«Ὁ μὲν γέρων ἐννοείτω, ὅτι μικρὸν ὕστερον ἀπελεύσεται. Ἔξεστιν αὐτῷ ἐν βραχεῖ χρόνῳ τὸ πᾶν ἀπονίψασθαι.
Ὁ νέος πάλιν καὶ αὐτὸς τὸ ἄδηλον λογιζέσθω τῆς τελευτῆς, καὶ ὅτι πολλῶν πολλάκις πρεσβυτέρων μενόντων ἐνταῦθα, οἱ νέοι πρὸ αὐτῶν ἀπηνέχθησαν…
Ἐκ τοῦ ἀναβάλλεσθαι κίνδυνος καὶ φόβος.
Ἐκ δὲ τοῦ μὴ ἀναβάλλεσθαι σωτηρία δήλη καὶ ἀσφαλής…
Μὴ λέγε, ἔσται καιρός.Τοιαῦτα ρήματα σφόδρα παροργίζει τὸν Θεόν.»


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος




ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ...


«O Θεός διάλεξε τους πιο εκλεκτούς αμαρτωλούς, ώστε κανένας από τους μεταγενέστερους να μην απελπίζεται για τη σωτηρία του.

Eίσαι ασεβής; Σκέψου τους μάγους!

Eίσαι άρπαγας; Σκέψου τον τελώνη!

Eίσαι ακάθαρτος; Σκέψου τον πόρνη!

Eίσαι δολοφόνος; Aναλογίσου το ληστή!

Eίσαι παράνομος; 
Σκέψου τον βλάσφημο Παύλο,
που ύστερα έγινε Ευαγγελιστής.
Πρώτα ζιζάνιο, κι ύστερα σιτάρι!
Προηγουμένως λύκος, κι ύστερα ποιμένας!
Προηγουμένως μολύβι, κι έπειτα χρυσάφι.
Προηγουμένως πειρατής και καταποντιστής, 
κι ύστερα κυβερνήτης.
Πρώτα πορθητής της Eκκλησίας, κι έπειτα ο έμπιστος 
της Eκκλησίας.

Eίδες υπερβολική κακία, 
είδες νικήτρια αρετή, 
είδες παραφροσύνη δούλου, 
είδες φιλανθρωπία του Δεσπότη;

Mη μου λες λοιπόν είμαι βλάσφημος, 
είμαι διώκτης, 
είμαι ακάθαρτος. 
Έχεις για όλα αυτά αντίστοιχα υποδείγματα. 
Mπορείς να καταφύγεις σε όποιο λιμάνι θέλεις. 
Θέλεις στην Kαινή Διαθήκη; 
Θέλεις στην Παλαιά; 
Στην Kαινή είναι ο Παύλος, και στην Παλαιά ο Δαβίδ. 

Mην προφασίζεσαι. 
Mη διστάζεις.
Aμάρτησες; 
Mετανόησε. 
Aμάρτησες μύριες φορές; 
Mετανόησε μύριες φορές».

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος


Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου - Γιὰ μιά καλή χρονιά!


Θά σοῦ πάει καλά ὅλη ἡ χρονιά, ὄχι ἄν μεθᾶς τήν πρώτη τοῦ μηνός, ἀλλά ἄν καί τήν πρώτη τοῦ μηνός καί κάθε μέρα κάνεις αὐτά πού ἀρέσουν στόν Θεό. 

Διότι ἡ ἡμέρα γίνεται κακή, ἤ καλή, ὄχι ἀπό τή δική της φύση, ἀφοῦ δέν διαφέρει ἡ μιά μέρα ἀπό τήν ἄλλη, ἀλλά ἀπό τή δική μας ἐπιμέλεια, ἤ ραθυμία.

Ἄν κάνεις τήν ἀρετή, σοῦ ἔγινε καλή ἡ μέρα. 

Ἄν κάνεις τήν ἁμαρτία, ἔγινε κακή καί γεμάτη κόλαση. 

Ἄν ἐμβαθύνεις σ’ αὐτά κι ἔχεις αὐτές τίς διαθέσεις, θά ’χεις καλή ὅλη τή χρονιά κάνοντας κάθε μέρα προσευχές, ἐλεημοσύνες. 

Ἄν ὅμως ἀμελεῖς τήν προσωπική σου ἀρετή κι ἐμπιστεύεσαι τήν εὐφροσύνη τῆς ψυχῆς σου στίς ἀρχές τῶν μηνῶν καί στούς ἀριθμούς τῶν ἡμερῶν, θά ἐρημωθεῖς ἀπ’ ὅλα τά ἀγαθά σου.

Αὐτό, λοιπόν, ἐπειδή τό ἀντιλήφθηκε ὁ διάβολος κι ἐπειδή φροντίζει νά καταλύσει τούς κόπους μας γιά τήν ἀρετή καί νά σβήσει τήν προθυμία τῆς ψυχῆς, μᾶς ἔμαθε νά βάζουμε στίς μέρες τήν ἐτικέτα τῆς εὐτυχίας ἤ τῆς δυστυχίας. 

Ἕνας... πού ἔπεισε τόν ἑαυτό του ὅτι ἡ ἡμέρα εἶναι κακή ἤ καλή, οὔτε στήν κακή θά φροντίσει γιά καλά ἔργα, διότι τάχα ἄδικα τά κάνει ὅλα καί χωρίς σέ τίποτα νά ὠφελήσει, ἐξ αιτίας τῆς κακορρίζικης ἡμέρας· οὔτε στήν καλή πάλι θά τό κάνει αὐτό, διότι τάχα σέ τίποτα δέν τόν ἐμποδίζει ἡ προσωπική του ραθυμία, ἐξαιτίας τῆς καλορρίζικης ἡμέρας, κι ἔτσι καί ἀπό τίς δύο πλευρές θά προδώσει τή σωτηρία του. 

Κι ἄλλοτε μέν διότι δῆθεν ἀνώφελα κοπιάζει, ἄλλοτε διότι δῆθεν περιττά, θά ζήσει μέσα στήν ἀργία καί τήν πονηριά. 

Γνωρίζοντας, λοιπόν, αὐτό πρέπει νά ἀποφεύγουμε τίς μεθοδεῖες τοῦ διαβόλου καί νά βγάλουμε ἀπό τό νοῦ μας αὐτήν τήν ἰδέα καί νά μή προσέχουμε τίς μέρες οὔτε νά μισοῦμε τή μιά καί ν’ ἀγαποῦμε τήν ἄλλη…

Ὁ χριστιανός δέν πρέπει νά γιορτάζει μόνο μῆνες οὔτε πρωτομηνιές οὔτε Κυριακές, ἀλλά σ’ ὅλη του τή ζωή νά ἔχει τή γιορτή πού τοῦ πρέπει. 

Καί ποιά γιορτή τοῦ πρέπει;

Ἄς ἀκούσουμε τόν Παῦλο πού λέει· «Ὥστε ἑορτάζωμεν μή ἐν ζύμῃ παλαιᾷ, μηδέ ἐν ζύμῃ κακίας καί πονηρίας, ἀλλ’ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καί ἀληθείας» (Α΄ Κο 5,8).

Ὅταν λοιπόν ἔχεις καθαρή τή συνείδηση, ἔχεις πάντα γιορτή· τρέφεσαι μέ καλές ἐλπίδες καί ἐντρυφᾶς στήν προσδοκία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν· ὅπως, ὅταν δέν ἔχεις παρρησία κι ἔχεις πέσει σέ πολλά ἁμαρτήματα, ἀκόμη κι ἄν εἶναι μύριες γιορτές καί πανηγύρια δέν θά ’σαι σέ καθόλου καλύτερη θέση ἀπό ἐκείνους πού πενθοῦν. 

Διότι, τί ὄφελος ἔχω ἐγώ ἀπό τή λαμπρή μέρα, ὅταν τήν ψυχή μου τή σκοτίζει ἡ συνείδηση;

Ἄν λοιπόν θέλεις νά ’χεις καί κάποιο κέρδος ἀπό τήν πρωτομηνιά, κάνε τό ἑξῆς. 

Ὅταν βλέπεις ὅτι συμπληρώθηκε ὁ χρόνος, εὐχαρίστησε τόν Κύριο, διότι σέ ἔβαλε σ’ αὐτήν τήν περίοδο τῶν ἐτῶν. Δημιούργησε κατάνυξη στήν καρδιά σου, ξαναλογάριασε τόν χρόνο τῆς ζωῆς σου, πές στόν ἑαυτό σου: 

Οἱ μέρες τρέχουν καί περνοῦν, τά χρόνια συμπληρώνονται, πολύ μέρος τοῦ δρόμου προχωρήσαμε. 

Ἄρα γε τί καλό κάναμε; 

Μήπως ἄρα γε φύγουμε ἀπό δῶ ἄδειοι κι ἀπογυμνωμένοι ἀπό κάθε ἀρετή; 

Τό δικαστήριο εἶναι κοντά, ἡ ζωή μας τρέχει πρός τό γῆρας.

Αυτός είναι ο Άρτος, η Οδός, η Αλήθεια καί η Ζωή


Κοίτα προς τα πίσω και θα δεις το Χριστό να πεθαίνει για σένα.

Κοίτα προς τα πάνω και θα δεις το Χριστό να μεσιτεύει για σένα.

Κοίτα προς τα μέσα και θα δεις το Χριστό να ζει μέσα σου.

Κοίτα μπροστά σου και θα δεις το Χριστό να έρχεται για σένα.

Αυτός είναι ο Άρτος, η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Kι αν ακόμη έχεις κάποια αισχρή επιθυμία...



«Kι αν ακόμη έχεις κάποια αισχρή επιθυμία, 
αλλά δεν πεις αισχρό λόγο, 
έσβησες και την επιθυμία!»

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος


Κάθε έργο, που αποσκοπεί στήν ΣΩΤΗΡΙΑ ΨΥΧΩΝ, δέχεται από τήν αρχή ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ.....


"Όταν βλέπεις έναν μέθυσο να γίνεται νηστευτής, ή έναν αισχρολόγο να ψάλλει θείους ύμνους, να θαυμάζεις τη μακροθυμία του Κυρίου, να εγκωμιάζεις τη μετάνοια και να λες μαζί με τον ψαλμωδό:

«Αυτή η αλλοίωση είναι έργο της δεξιάς του Υψίστου» (Ψαλμ. 76:11). 

Δηλαδή, τήν θαυμαστή αυτή μεταβολή την πραγματοποίησε το δεξί χέρι του Θεού, η δυνατή επέμβαση και ενέργειά Του.

Κάθε έργο που αποσκοπεί στη σωτηρία ψυχών, δέχεται από την αρχή επιθέσεις. 

Μόλις γεννήθηκε ο Χριστός, ξέσπασε η μανία του Ηρώδη. 

Κι εσύ, αν αξιωθείς κάποτε να υπηρετήσεις μ’ οποιονδήποτε τρόπο το Θεό, θα υποφέρεις πολύ, θα πονέσεις πολύ, θα κινδυνέψεις πολύ. 

Μην ξαφνιαστείς. 

Μην ταραχθείς. 

Μην αναρωτηθείς: «Εγώ εκτελώ το θέλημα του Θεού και θα έπρεπε να δοξάζομαι γι’ αυτό και να στεφανώνομαι. Γιατί, λοιπόν, υποφέρω;»

Να θυμηθείς τότε το Χριστό, που διώχθηκε ως το θάνατο, και μας προειδοποίησε: 

«Αν εμένα καταδίωξαν, θα καταδιώξουν κι εσάς» (Ιω. 15:20). 

Μας έδωσε, όμως, και μιαν υπόσχεση: «Όποιος μείνει σταθερός ως το τέλος, αυτός θα σωθεί» (Ματθ. 10:22).

Αν κάποιος φροντίζει για τη σωτηρία του, είναι αδύνατο να χαθεί. 

Ο Θεός δεν θα τον εγκαταλείψει στις δυσκολίες και τους κινδύνους. 

Τι είπε ο Κύριος στον Πέτρο; «Σίμων, Σίμων! Ο σατανάς ζήτησε να σας δοκιμάσει σαν το σιτάρι στο κόσκινο. Εγώ, όμως, προσευχήθηκα για σένα, να μη σ’ εγκαταλείψει η πίστη σου» (Λουκ. 22:32).

Όταν δει ο Θεός ότι το φορτίο των πειρασμών ξεπερνάει τις δυνάμεις μας, απλώνει το χέρι Του και μας ξαλαφρώνει από το περίσσιο βάρος. 

'Αν, όμως, δει ότι αδιαφορούμε για τήν σωτηρία μας, μας εγκαταλείπει αβοήθητους.

Δεν πιέζει και δεν αναγκάζει κανέναν ο Θεός. 

Για τους απρόθυμους και αδιάφορους αδιαφορεί. 

Αντίθετα, τους πρόθυμους και καλοπροαίρετους τους τραβάει κοντά Του με πολύ πόθο.

Ο απόστολος λέει: «Ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις, αλλά δέχεται τον καθένα, σ’ όποιον λαό κι αν ανήκει, αρκεί να τον σέβεται και να ζει σύμφωνα με το θέλημά του» (Πραξ. 10:34-35)."

Από το βιβλίο: ΘΕΜΑΤΑ ΖΩΗΣ Α’. Από τις Ομιλίες του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. 
Έκδοση τέταρτη. Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 2013, σελ. 25.