.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

«ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 18,23-35]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου, 
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 30-8-1992], (Β267)


Πάντοτε, αγαπητοί μου, στις ανθρώπινες σχέσεις θα υπάρχουν διαφορές. Και πολλές φορές ο ένας θα είναι ο αδικών και ο άλλος ο αδικούμενος. Και ἐν στενῇ και ἐν εὐρείᾳ ἐννοίᾳ. Και τίθεται το ερώτημα: Το πώς θα μπορούν αυτές οι σχέσεις να αποκαθίστανται, πράγμα πολύ αναγκαίον για την ομαλή συνύπαρξη των ανθρώπων. Πώς αλλιώς παρά με την ανεξικακία ή με την αμνησικακία, να μην θυμάται κανείς την κακία του άλλου, που εκφράζονται με την εκ βάθους καρδίας συγχωρητικότητα. Κι αν συμβαίνουν, υποτίθεται, απεριόριστες προστριβές, πόσο μπορεί να ισχύει αυτή η συγχωρητικότητα; Απεριόριστα. Αρκεί φυσικά, ο αδικών, ο πταίων, να ζητά συγνώμη.

Κατά την εβραϊκή αντίληψη, η συγνώμη, έστω και αν εζητείτο, περισσότερο περιορίζετο ωστόσο στις τρεις φορές. Εννοείται την ημέρα. Όχι σε όλη του τη ζωή. Την ημέρα. Και ο Απόστολος Πέτρος κάποτε άκουσε τον Κύριο να λέγει: «᾿Εὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε καὶ ἔλεγξον αὐτὸν· ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου». Δηλαδή υποτίθεται ότι τον συγχωρείς. Και όχι μόνον αυτό αλλά τον κερδίζεις κιόλας. 
Και με μεγαλοψυχία ο απόστολος Πέτρος νόμιζε ότι αν ξεπερνούσε το εβραϊκόν όριον -αυτό το οποίον υπήρχε, δεν ήταν γραμμένο στην Παλαιά Διαθήκη, όχι, υπήρχε ως αντίληψις εις τους Εβραίους, ήτο διδασκαλία των Ραββίνων· ερωτά λοιπόν τον Κύριον: «Κύριε, έως επτά φορές εάν αμαρτήση σε μένα ο αδελφός μου, θα τον συγχωρήσω;». Θα επαναλάβω· την ημέρα 7 φορές. Και ο Κύριος του απαντά: «Όχι επτά φορές, όπως νομίζεις, αλλά έως εβδομηκοντάκις επτά». Δηλαδή εβδομήντα φορές το επτά. Δεν είναι 7×7= 49=490. Αλλά σημαίνει: Είπες επτά; Εγώ σου λέω εβδομήντα φορές το επτά. Είναι έκφρασις που δείχνει το απεριόριστων. 
Όσες φορές και αν αμαρτήσει ο αδερφός σου, κι έρθει και σου ζητήσει συγνώμη, οφείλεις να τον συγχωρήσεις. Προσέξτε. Οφείλεις να τον συγχωρήσεις.
Και για να εδραιώσει ο Κύριος αυτήν την σπουδαιοτάτην ηθικήν θέσιν, που καθορίζει τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ των, είπε την παραβολή των μυρίων ταλάντων και του χρεώστου δούλου, που ακούσαμε, αγαπητοί μου, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή.
Πώς άρχισε ο Κύριος τον λόγο Του, για να δείξει τη μεγάλη αυτή αλήθεια της συγχωρητικότητος; Είπε: «Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν…». «Γι΄αυτό τον λόγο έμοιασε η βασιλεία των ουρανών…». Και ακολουθεί η παραβολή. Πολύ συχνά ο Κύριος αναφέρεται σε αυτή τη φράση. Δηλαδή περίπου στερεότυπη. Όπως: «Τίνι ὁμοιώσω τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν; -«Με τι να την παρομοιάσω τη Βασιλεία των Ουρανών;»- ή «ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». «Έμοιασε, μοιάζει η βασιλεία των ουρανών», κλιπ. 
Αυτό το «Τίνι ὁμοιώσω», «με τι να την παρομοιάσω τη βασιλεία του Θεού», δείχνει την προσπάθεια του Κυρίου να μεταφέρει μια ουράνια πραγματικότητα πάνω στη Γη. Έχει πει ο Κύριος επτά παραβολές, αποτελούν μία δέσμη αυτές οι επτά παραβολές, κι όλες αρχίζουν έτσι: «Τίνι ὁμοιώσω τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν;»· που δείχνει ότι αυτές οι επτά παραβολές δεν είναι τίποτε άλλο παρά επτά πτυχές μιας πραγματικότητος. Της βασιλείας του Θεού. 
Αλλά η Βασιλεία του Θεού ή η Βασιλεία των ουρανών είναι μια ουρανία πραγματικότητα. Ενώ εδώ στη Γη ζούμε μέσα σε μια γήινη πραγματικότητα. Αυτή η μεταφορά -γι΄αυτό λέει ο Κύριος «Τίνι ὁμοιώσω»- αυτή η μεταφορά ουρανίων πραγμάτων σε γήινες πραγματικότητες, με ποια γλώσσα θα γίνει; Ποια είναι η γλώσσα που θα μιλήσουμε; Και ποια αυτή η γλώσσα θα μπορεί να μεταφέρει αυτές τις ουράνιες πραγματικότητες; Είναι δύσκολο. Είναι αδύνατον. Λέει ο απόστολος Παύλος, που είδε ουράνια πράγματα, ότι δεν είναι δυνατόν να μεταφέρει κανείς τα ουράνια πράγματα εδώ στη Γη. Δεν υπάρχει περιγραφή. «Οὐκ ἐξὸν ἐστίν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι». Δεν είναι δυνατόν, εκφεύγουν, η περιγραφή ουρανίων πραγμάτων, δεν μπορεί να μεταφερθεί. Κι όμως αυτή η μεταφορά είναι ανάγκη να γίνει. Και πώς γίνεται; 
Γίνεται με παρομοιώσεις. Η γλώσσα των παρομοιώσεων. Γι΄αυτό λοιπόν μία παραβολή δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία παρομοίωσις, παρά μία εικόνα, ένας τρόπος να εκφραστούμε για πράγματα ανέκφραστα, μέσα στον χώρο των γηίνων πραγματικοτήτων. Και εν προκειμένω έχομε την παραβολή που ακούσαμε σήμερα.

Η παραβολή, μιλώντας γενικά τώρα, θα ήθελα να το γνωρίζετε ότι έχει το μειονέκτημα της απουσίας ορισμού. Πώς να ορίσεις; Ουράνια πράγματα ορίζονται; Τι είναι η Βασιλεία του Θεού, ορίζεται; Τι υπάρχει στη Βασιλεία του Θεού, ορίζεται; Δεν ορίζεται. Δεν είναι δυνατόν δηλαδή να χρησιμοποιηθεί ορισμός. Το λέει η λέξις. Ορίζω. Ορίζω θα πει βάζω όρια. Αλλά η Βασιλεία του Θεού δεν ορίζεται, δεν έχει όρια. Δεν μπορεί να μπει λοιπόν μέσα στα καλούπια ορίων. Γι΄αυτό και δεν ορίζεται. Είναι γνωστό, και μάλιστα κατ΄ επιστήμην ομιλούντες, ότι όταν θέλομε να δώσομε ακριβή περιγραφή ενός πράγματος, δίδομε ορισμών. 
Εάν δεν δώσομε ορισμόν, δεν μιλάμε κατ’ επιστήμην. Το ξέρομε αυτό το πράγμα. Αυτό λοιπόν είναι ένα μειονέκτημα, ότι απουσιάζει ο ορισμός. Αλλά εκ της φύσεως των πραγμάτων, δεν είναι δυνατόν, όπως είπαμε, να τεθεί ορισμός. Κι έτσι μιλάμε με πολλές παρομοιώσεις, με πολλές εικόνες. Αυτό είναι ένα πλεονέκτημα· διότι μπορούμε να δούμε με πολλούς τρόπους, πολλές πτυχές ενός πράγματος και συνεπώς έχομε έναν πλούτον ερμηνευτικόν. Είναι πάρα πολύ σπουδαίο αυτό. Έτσι έχομε το μειονέκτημα του ορισμού, της απουσίας του ορισμού, έχομε όμως το πλεονέκτημα μιας πληθωρικής ερμηνείας. Γι΄αυτό βλέπετε που λέμε, όταν ερμηνεύομε το Ευαγγέλιο, ένας πατήρ το ερμηνεύει έτσι, άλλος το ερμηνεύει έτσι, άλλος το ερμηνεύει έτσι. Τι σημαίνει αυτό; Αντιφάσεις; Ελλείψεις; Όχι. Ουράνιες πραγματικότητες ερμηνεύομε. Συνεπώς έχομε τη δυνατότητα να πούμε πάρα πολλά πράγματα. Τόσα πολλά, επιτρέψατέ μου να σας το πω, ανεξαντλήτως. Όσο σκάβεις, βρίσκεις. Ναι. Όσο ερευνάς, γνωρίζεις.
Έτσι, στην παραβολή που ακούστηκε, που είπαμε σήμερα, ευαγγελική περικοπή, εδώ ξεδιπλώνεται σ’ αυτήν την παραβολή των μυρίων ταλάντων, μία πτυχή της βασιλείας των Ουρανών· που είναι η συγχωρητικότης και η αμνησικακία. Έχομε εδώ μία ωραία και βαθιά αποκάλυψη του πνεύματος της Βασιλείας του Θεού. Τι είναι η Βασιλεία του Θεού; 
Η Βασιλεία του Θεού είναι αγάπη. Τι είναι η Βασιλεία του Θεού; Είναι ελπίδα. Τι είναι η Βασιλεία του Θεού; Είναι η θέα του προσώπου του Χριστού. Τι είναι η Βασιλεία του Θεού; 
Η συγχωρητικότης και ανεξικακία. Κ.ο.κ. Βλέπετε λοιπόν ότι εδώ η παραβολή αυτή δίδει σε μία πτυχή, το πνεύμα της Βασιλείας του Θεού. Και πρέπει ακόμη να πούμε ότι η Βασιλεία του Θεού έχει δύο σκέλη. Μία, ενιαία είναι. Μία είναι, το ξαναλέγω. Έχει δύο σκέλη. Το ουράνιον σκέλος και το γήινον σκέλος. Το ουράνιον σκέλος είναι οι ουράνιες πραγματικότητες. 
Το γήινο σκέλος είναι εδώ στη Γη. Και ξέρετε τι είναι η Βασιλεία του Θεού; Ω, αν ξέραμε! Ξέρομε. Αλλά ποτέ δεν το σκεφθήκαμε. Είναι η Εκκλησία. Η Εκκλησία μέσα στην Ιστορία είναι η Βασιλεία του Θεού, στο γήινον σκέλος.

Αλλά τα δύο σκέλη κρατούν ένα σώμα. Μία είναι η Βασιλεία του Θεού. Αυτός που είμαι εδώ, στο γήινο σκέλος της Βασιλείας του Θεού, αυτός θα είμαι και εκεί. Δεν μπορώ να είμαι κάτι διαφορετικό εδώ και κάτι διαφορετικό εκεί. Γι΄αυτό, αν φύγω άγιος, θα ζήσω εν αγιότητι στη Βασιλεία του Θεού. Αν δεν φύγω άγιος, αλλά μοχθηρός, κακοήθης, παραβάτης των εντολών του Θεού κλπ., δεν μπορώ να μπω στη Βασιλεία του Θεού. Δεν είναι δυνατόν. 
Γιατί δεν μπήκα ήδη στη γηίνη πραγματικότητα. Δεν μπήκα στα μυστήρια της Εκκλησίας, μέσα στην πνευματική ζωή, στη ζωή του Αγίου Πνεύματος, εν Χριστώ Ιησού. Ή μέσα στη ζωή του Χριστού εν Αγίω Πνεύματι. Δεν μπήκα. Δεν μπορώ λοιπόν να μπω, ούτε σε εκείνη την ουράνια πραγματικότητα.

Με τι λοιπόν ωμοιώθη η Βασιλεία των Ουρανών; «Ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ». «Με κάποιον βασιλέα άνθρωπον, που θέλησε να λογαριαστεί με τους δούλους του». Να του δώσουν λογαριασμό, πού βρίσκονται στα οικονομικά. 
Πράγματι και ενώ εδίδετο ο λόγος, βρέθηκε κάποιος δούλος, μας λέγει η παραβολή, ο οποίος χρωστούσε στο αφεντικό του, στον κύριό του μύρια τάλαντα! Ο αριθμός μύρια, όπως θα γνωρίζετε είναι ο δέκα χιλιάδες(10.000). Συνεπώς μύρια τάλαντα σημαίνει ένα ποσόν 10.000 ταλάντων. Πρέπει όμως ευθύς εξαρχής να πούμε ότι στην παραβολή αυτή βλέπομε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει να δώσει λόγο στον Θεό για τα πεπραγμένα του. Είναι μία μεγάλη αλήθεια, είναι μία μεγάλη πραγματικότης, που δυστυχώς διαφεύγει σε πολλούς χριστιανούς μας. 
Όσο για κείνους που μιλάνε για ελευθερία, μία ελευθερία κατασκεύασμα του δικού τους του μυαλού, λένε ότι… «αφού είμαι ελεύθερος, γιατί θα πρέπει να δώσω λόγο των πεπραγμένων μου; Διότι αυτό θα πει είμαι ελεύθερος. Δεν έχω λόγο να δώσω λόγο πουθενά. 
Ούτε σε ανθρώπους ούτε στον Θεό». Αλλά θα βρεθούν προ εκπλήξεως οι άνθρωποι αυτοί, όταν αντιληφθούν ότι η έννοια της ελευθερίας δεν είναι όπως αυτοί νόμισαν, δίδοντες μία διάσταση φιλοσοφική. Αλλά όπως την νοεί την ελευθερία ο λόγος του Θεού. Έτσι η κρίσις του Θεού, αγαπητοί μου, είναι μία φοβερή πραγματικότητα. Και είναι η κρίσις τόσο προσωπική, όσο και γενική. Ο καθένας που φεύγει από τον παρόντα κόσμον, κρίνεται. Και όταν έλθει ο Χριστός, θα κριθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα, στη γενική κρίση.

Και τότε εμφανίζεται, όπως λέγει η περικοπή, ένας οφειλέτης μυρίων ταλάντων. Δεν ξέρω αν γνωρίζετε τι ήταν το τάλαντο. Ήταν το μεγαλύτερο νόμισμα, το οποίον δεν είχαν μόνον οι Έλληνες, είχαν κι άλλοι λαοί και ήταν τριών ποιοτήτων. Ήταν το χρυσούν τάλαντον, ήταν το αργυρούν, ήταν και το χαλκούν. Μάλιστα όταν ο Τωβίτ στέλνει τον γιο του στους Ράγους της Μηδίας, με ένα παλιό χρέος ενός φίλου, θα του έδινε λοιπόν το χρέος αυτό, γιατί ήταν κάποια τάλαντα. Το τάλαντο το χρυσούν ήταν βεβαίως κι εκείνο που είχε τη μεγαλύτερη αξία. 
Είχε πολύ βάρος. Ήτο ασήκωτο. Και η αξία ενός χρυσού ταλάντου, αττικού ταλάντου, αττικού -σας είπα τον Τωβίτ, για να σας πω ότι και στην Ανατολή χρησιμοποιούσαν το τάλαντο· το αττικό τάλαντο ήταν… όχι αρχαιολογική αξία, αλλά πραγματική, εις χρυσόν, ήτο, παρακαλώ, διακόσιες σαράντα χρυσές λίρες Αγγλίας. Ήταν το τάλαντο το αττικών. 
Μύρια τάλαντα σημαίνει δύο εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες χρυσές λίρες Αγγλίας! Με την πραγματική αξία, τη σημερινή. Αυτό δείχνει πόσο χρεώστης ήταν αυτός ο άνθρωπος έναντι του Θεού.
Ναι. Το χρέος είναι οι αμαρτίες. Γι’ αυτό λέμε στην Κυριακή προσευχή: «καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν», και άφησέ μας, δηλαδή συγχώρεσέ μας, δηλαδή να διαγράψεις, τι; 
Τὰ ὀφειλήματα. «Ὀφείλημα» θα πει χρέος. Να διαγράψεις τα χρέη μας. Και τα οφειλήματα αυτά είναι, οφειλήματα παραβάσεων και οφειλήματα παραλείψεων. Τι παρέβην και τι έπρεπε να κάνω και δεν το έκανα. Πόσο βαθύ σκοτάδι αγαπητοί μου υπάρχει σε πολλούς που νομίζουν ότι είναι αθώοι απέναντι του Θεού! «Εγώ», λέει, «εγώ δεν έχω αμαρτίες». 
Κι αν βέβαια κάποιες ειπωθούν… «Και τι είναι αυτό; Όλοι οι άνθρωποι κάνουν αυτό, κάνουν εκείνο». Φοβερό πράγμα, φοβερόν! Το χρέος μένει ανεξόφλητον. Κάποτε είχα πει…, πολλές φορές το έχω πει, δεν πειράζει αν γρήγορα γρήγορα το ξαναπώ εν παρενθέσει, ότι το χρέος μεγαλώνει απέναντι στον Θεό, γιατί είναι ο Θεός. Ανάλογα με το πρόσωπο είναι και η εκτίμηση του χρέους. Δηλαδή· για να το καταλάβομε… Τι είπαμε είναι το χρέος; Παράβασις. Και ακόμη τι είναι; Παράλειψις. Να πάρω μία παράβαση εντολής. Παραβαίνω μία εντολή. 
Εάν σε ένα μικρό παιδί δώσω ένα χαστούκι, δεν έχει και πολλή σημασία αυτό. Θα κλάψει αυτό, το πολύ να μου διαμαρτυρηθούν οι γονείς του. Αν δώσω το ίδιο χαστούκι στον Δήμαρχο της πόλεως, το πράγμα διαφέρει. Εάν δώσω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ένα χαστούκι δημοσίως, το πράγμα ακόμη διαφέρει. Εάν τώρα κάνω μία προσβολή στον Θεό, πόση είναι η προσβολή; Όσο είναι το πρόσωπον. Ο Θεός είναι άπειρος και η προσβολή είναι άπειρος. 
Ο Θεός είναι αιώνιος και η προσβολή είναι αιώνιος.

Λέει κάποιος, ερωτά ο Ιερός Χρυσόστομος, λέει κάποιος: «Καλά, εγώ αμάρτησα για ένα λεπτό, και θα τιμωρούμαι αιώνια;». Ναι. Γιατί; Γιατί σε Εκείνον που αμάρτησες, είναι άπειρος και αιώνιος. Για να καταλάβομε, γιατί με το ποσόν αυτό ο Κύριος θέλει να δείξει πως ο κάθε άνθρωπος είναι χρεώστης. Και μη λέμε, αγαπητοί μου, εκείνο το παραμύθι κυριολεκτικά του διαβόλου παραμύθι, ότι δεν έχομε αμαρτίες και ότι δεν κάνομε τίποτα και ότι είμεθα αθώοι άνθρωποι. Έτσι, ποιος μπορεί να εξοφλήσει αυτόν τον όγκον του χρέους; Ένας μόνον. 
Ο Θεός. Όπως εδώ έρχεται ο δούλος και τον παρακαλεί τον Κύριό του: «Κύριε», λέει, «μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ», «μακροθύμησε σε μένα, θα σου το εξοφλήσω». Τι θα εξοφλήσεις, άνθρωπε; Τι θα εξοφλήσεις; Δούλος είσαι και δεν είναι δυνατόν να δουλεύεις για να δίνεις χρήματα στο αφεντικό. Δούλος είσαι. Τι θα κάνεις; Ένας το ξόφλησε το χρέος για τον καθένα μας. Ο Ιησούς Χριστός. Λέει στους Κολοσσαείς ο Απόστολος Παύλος: «Καὶ ὑμᾶς, νεκροὺς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασι -νεκροί στα παραπτώματα-, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ -μαζί με τον Χριστόν, ο Πατήρ μας εζωοποίησε-, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα -μας χάρισε όλα μας τα παραπτώματα- ἐξαλείψας τὸ καθ’ ἡμῶν χειρόγραφον -Ξέρετε ότι το χρέος είναι με ένα χειρόγραφο, με μία συναλλαγματική, με ένα συμβόλαιο, με ένα χαρτί. 
Με ένα χαρτί, που λέμε «σε τυλίγει σε μία κόλλα χαρτί ο δανειστής σου». Χειρόγραφον χρέους. Ε, λέγει, μας το εξάλειψε αυτό- προσηλώσας αὐτὸ -Ποιο; Το χειρόγραφο προσηλώσας, το κάρφωσε- τῷ σταυρῷ». Εκεί το χρέος. Σαν να είναι ο δανειστής στον οποίον χρωστάμε και να μας πει: «Το βλέπεις; Στο χέρι μου το κρατάω. Μου χρωστάς. Το βλέπεις;». 
Και να πάει μπροστά στα μάτια μας να το σχίσει. Αυτό θα πει το κάρφωσε πάνω εις τον σταυρό. Εκπληκτικόν.
Και μη έχων ο δούλος να εξοφλήσει το χρέος στην παραβολή, τι κάνει ο κύριος; Δεν είχε. «Ἐκέλευσεν πραθῆναι». «Διέταξε να πουληθεί». «Να πουληθεί», λέει, «η γυναίκα, του…-έτσι εγίνετο στην αρχαιότητα. Το υλικό της παραβολής είναι παρμένο από την αρχαιότητα και από την πραγματικότητα-, τα παιδιά του, ό,τι είχε και δεν είχε και να προσμετρηθεί». Ξέρετε πόσο κόστιζε ένας δούλος; Πάμφθηνος. Η γυναίκα δε ακόμα πιο φθηνή. Λοιπόν; Τι να εξοφλήσεις άνθρωπε; Και τι γίνεται τώρα; Εν τω μεταξύ ο δούλος πωλούμενος… κι αυτός ακόμη θα επωλείτο ο δούλος για να εισπράξει το αφεντικό το χρέος που του όφειλε. Τι σήμαινε; Ότι θα υφίστατο αλλοτρίωσιν. Θα αλλοτριώνετο από τον κύριόν του. Τι θα πει αυτό; Αυτή η αλλοτρίωσις είναι η αιωνία κόλασις. Σε πουλάει το αφεντικό. Σε διώχνει ο Θεός. 
Όταν σε διώχνει ο Θεός, πού θα πας; Πού αλλού; Δεν υπάρχει πουθενά αλλού, παρά η κόλασις. Αυτή η αλλοτρίωσης.

Ο δούλος είδε ότι δεν υπάρχει σωτηρία. «Πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος -Και τον παρακαλούσε, Μακροθύμησε- λέει-σε μένα». Έπεσε, γονάτισε κάτω. Και το αφεντικό: «Σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος…». Τι ωραίες εικόνες! Είναι μία απλή πράξη αιτήσεως μακροθυμίας· που είπε ο δούλος: «Μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ». Και αυτό όλο επέφερε την αλλαγή, την εξόφληση του χρέους. «Λυπήσου με». «Στα χαρίζω». «Λυπήσου με». «Στα χαρίζω!». Αυτό δείχνει περίτρανα ότι η μετάνοια και η αίτησις συγχωρήσεως, αγαπητοί μου, μας απαλλάσσει από την αιώνια καταδίκη.

Αλλά ας προσέξομε και κάτι ερμηνευτικό. Όταν ο Κύριος λέγει «ἐκέλευσεν πραθῆναι», διέταξε να πουληθεί, αυτό εκφράζει το πνεύμα της Παλαιάς Διαθήκης. Διότι «πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν». Παρέβης; Θα τιμωρηθείς. Αντίθετα το «σπλαχνισθείς» εκφράζει το πνεύμα της Καινής Διαθήκης. Αυτά βέβαια ως προς τις σχέσεις ανθρώπου-Θεού. Μένουν όμως και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.

Και σημειώνει η παραβολή: «Ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος…». Μόλις βγήκε από τον χώρο, το γραφείο του αφεντικού, κατεβαίνει τα σκαλοπάτια βρίσκει έναν σύνδουλό του. «Α, έλα εδώ, έλα εδώ. Μου χρωστάς 100 δηνάρια». Εκατό δηνάρια… δύο λίρες. «Έλα δω. Ξόφλησέ μου το χρέος που μου οφείλεις». Εκεί βάζει τη λέξη: «Ἒπνιγεν αὐτὸν». Αυτό που λέμε στη γλώσσα μας: «Με έπνιξε ο δανειστής μου». Αυτό είναι κυριολεξία. Δεν είναι μεταφορικό. Διότι ο δανειστής έβαλε τον αντίχειρα, το μεγάλο δάχτυλο, εδώ στο καρύδι του χρεοφειλέτου και το ζουλούσε το δάχτυλό του και κυριολεκτικά τον έπνιγε. «Δώσ’ μου αυτά που μου χρωστάς». «Ἒπνιγεν αὐτὸν». «Σε παρακαλώ», του λέει, «μακροθύμησε σε μένα, θα σου τα πληρώσω». Τι είναι 100 δηνάρια; Δύο λίρες. Ε, εύκολο είναι. «Όχι· τώρα!». Και τον έβαλε στη φυλακή. 
Είδαν τη συμπεριφορά αυτή οι άλλοι σύνδουλοι, τρόμαξαν και πήγαν και διασάφησαν εις τον κύριόν των αυτά που είδαν και άκουσαν. Τότε βέβαια ο κύριος εκάλεσε τον δούλον και του λέει: «Δούλε αχρείε και πονηρέ, εγώ σου χάρισα τόσο υπέρογκο ποσόν, εσύ δεν μπορούσες να μακροθυμήσεις εις τον σύνδουλόν σου;». Εδώ όμως δείχνει την πελώρια διαφορά των όσων χρεωστούμε στον Θεό και των όσων μας χρωστούν οι άλλοι άνθρωποι σε μας. Εντούτοις, ενώ το ποσόν είναι μικρό… δηλαδή τι θα πει; Άνθρωπος και άνθρωπος. 
Μου δίνουν ένα σκαμπίλι… αυτό που σας είπα το παράδειγμα προηγουμένως. Το ίδιο είναι με το σκαμπίλι που θα δώσω στον Θεό και θα Τον προσβάλλω; Είναι μικρό πράγμα, είναι πολύ μικρό. Εντούτοις, δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας, για να μπορούμε να συγχωρήσουμε τους άλλους ανθρώπους για εκείνα τα οποία μας έχουν κάνει. Πολύ δε παραπάνω όταν μας ζητούν επίμονα τη συγνώμη.

Το συμπέρασμα της παραβολής; Ω, το συμπέρασμα της παραβολής το εξάγει ο ίδιος ο Κύριος: «Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν -Έτσι θα σας κάνει και ο Πατέρας μου ο επουράνιος-, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν». «Εάν δεν αφήσετε», λέει, «τα αμαρτήματα των άλλων από την καρδιά σας, με την καρδιά σας».

Αγαπητοί μου, ο Θεός απεκάλυψε το πνεύμα της βασιλείας Του. Αλλά οι άνθρωποι δεν συμμορφώνονται με αυτό. Και τίθεται το ερώτημα: Μας συμφέρει; Να μην συμμορφωθούμε; Δεν θα μπούμε στη Βασιλεία του Θεού. Μας συμφέρει; Κι αν υποτεθεί ακόμη ότι ο Θεός παρά ταύτα μας συγχωρούσε, κι αν δεν συγχωρούσαμε τους άλλους ανθρώπους, εμείς, θα είχαμε ειρήνη, ερωτώ, θα είχαμε ειρήνη στην ψυχή μας, και οι σχέσεις μας θα ήταν αγαθές με τον πλησίον μας; Όχι. Μας συμφέρει; Όχι. Μήπως δημιουργεί αυτοτιμωρία ένας που δεν συγχωρεί και αυτοβασανίζεται; Και αυτοτιμωρείται; Μας συμφέρει; Όχι. 
Έτσι λοιπόν, δεν μας συμφέρει. Διότι ούτε ο Θεός μας συγχωρεί, ούτε αγαθές σχέσεις μπορούμε να έχουμε, να αναπτύξουμε με τους άλλους ανθρώπους, αν δεν μάθουμε να ζητούμε τόσο τη συγχώρηση του Θεού, όσο και να δίδομε συγχώρηση εις τους άλλους ανθρώπους. Εμπρός λοιπόν, αγαπητοί μου, εμπρός λοιπόν, ας μάθομε να συγχωρούμε απεριόριστα. 
Και εύκολο είναι και μας συμφέρει.

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ
και με απροσμέτρητη ευγνωμοσύνη στον πνευματικό μας καθοδηγητή
μακαριστό γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο,
μεταφορά της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας σε ηλεκτρονικό κείμενο και επιμέλεια:
Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος
ΠΗΓΕΣ:
• Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.
• http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/omiliai_kyriakvn/omiliai_kyriakvn_539.mp3

Έγινε σε παπικό ναό της ...«αγίας Ροζαλίας»!

Στις παρακάτω τραγικές αποκαλύψεις οι συμμετέχοντες προέρχονται από πολλές ορθόδοξες χώρες, στην προκειμένη η Ρωσία, Ρουμανία και Τσεχία. Αυτό πρέπει να τονιστεί για να σταματήσει η προπαγάνδα (που ασκεί και η πηγή του άρθρου) που διχάζει το ποίμνιο υπέρ της μίας (Κων/πολη) ή υπέρ της άλλης (Μόσχα) πλευράς, αφού η αίρεση έχει επικρατήσει παντού.


Μιαρές συμπροσευχές και ανίερες ακολουθίες στην Σικελία με αιρετικούς. Ετοιμάζουν το κοιμισμένο ποίμνιο για την ένωση με τον αιρεσιάρχη πάπα. (μέρος α΄)


Στην Ιταλία λαμβάνει χώρα ένα όργιο μιαρών συμπροσευχών, ανίερων ακολουθιών και άλλων βδελυρών πράξεων, τα οποία αναμφιβόλως θα αυξηθούν με τον καιρό για να καταστήσουν στις πλαδαρές συνειδήσεις του ακατήχητου ποιμνίου «φυσιολογική» την ένωση με τον αιρεσιάρχη πάπα. Θα ξεκινήσουμε με το Παλέρμο στην Σικελία.

Την Πέμπτη στις 14 Ιουλίου 2022 τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον παπικό ναό της «αγίας Ροζαλίας». Χοροστάτησε ο Γεώργιος (Στράνσκι) επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας. Σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε το ιστολόγιο ο επίσκοπος συλλειτούργησε με δύο ιερείς του Παλέρμο, έναν Ρουμάνο (π. Martignacco) και έναν Ρώσσο του πατρ. Μόσχας (π. Andrei).

Το σχετικό δημοσίευμα (μεταφρασμένο στην γκουγκλομετάφραση) αναφέρει ότι στην Θεία Λειτουργία παρέστη και ο «Καθολικός Αρχιεπίσκοπος του Παλέρμο, Corrado Lorefice, συνοδευόμενος από τον εφημέριο του καθεδρικού ναού, Don Filippo Sarullo.»

Όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες τελέστηκε από τους Ορθόδοξους και μνημόσυνο στην «αγία Ροζαλία» στο οποίο συμμετείχε και ο παπικός, ενώ στο τέλος οι κληρικοί προσκύνησαν τα λείψανα της «αγίας»!!

Η Ροζαλία (1130–1166), ΔΕΝ είναι Αγία της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Επίσης, όπως θα δείτε στο φωτογραφικό υλικό, υπήρχε και εικόνα της «αγίας» την οποία προφανώς προσκύνησε το ακατήχητο και κοιμισμένο ποίμνιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι έφτιαξαν την συγκεκριμένη εικόνα να μοιάζει με Ορθόδοξη για να μπερδευτούν οι πιστοί. Οι εμπνευσμένοι από τα ακάθαρτα πνεύματα οικουμενιστές «παίζουν» συνέχεια με τα εξωτερικά χαρακτηριστικά για να ενώσουν επιφανειακά στα μάτια του κόσμου τα άμεικτα.

Αυτά τα «ωραία» συμβαίνουν στην γειτονική μας Σικελία και ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι σωστό να γράφω «Θεία Λειτουργία», όχι τουλάχιστον από πλευράς κληρικών οι οποίοι είναι φανερό ότι εμπαίζουν τον Κύριο.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ










Архиерейская Божественная литургия состоялась в четверг 14 июля 2022 года в Кафедральном соборе Палермо перед мощами святой Розалии.

В службе приняли участие Русской и Румынской священнослужители западной Сицилии.

Службу возглавил Архиепископ Георгий (Странский), иерарх Православной церкви Чешских земель и Словакии.

Божественная литургия шла беcпрерывно на всех национальных языках представленных Церквей, а также на греческом и итальянском языках. Хоры, пели на своем языке.

В конце Божественной литургии духовенство почтило мощи святой Розалии и была совершена заупокойная лития с освящением колива.

Католический архиепископ Палермо Коррадо Лорефиче в сопровождении настоятела собора дон Филиппо Сарулло присутствовал на литургии.

Μετάφραση γκουγκλ

Η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέστηκε την Πέμπτη 14 Ιουλίου 2022 στον Καθεδρικό Ναό του Παλέρμο μπροστά στα λείψανα της Αγίας Ροζαλίας.
Στη λειτουργία παρέστησαν Ρώσοι και Ρουμάνοι κληρικοί της δυτικής Σικελίας.
Τη λειτουργία προέστη ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος (Στράνσκι), ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Τσεχίας και της Σλοβακίας.
Η Θεία Λειτουργία συνεχίστηκε αδιάκοπα σε όλες τις εθνικές γλώσσες των αντιπροσωπευόμενων Εκκλησιών, καθώς και στα ελληνικά και ιταλικά. Οι χορωδίες τραγούδησαν στη γλώσσα τους.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο κλήρος προσκύνησε τα λείψανα της Αγίας Ροζαλίας και τελέστηκε νεκρώσιμος ακολουθία [σ.σ. μνημόσυνο] με τον αγιασμό του κόλιβα.
Ο Καθολικός Αρχιεπίσκοπος του Παλέρμο, Corrado Lorefice, συνοδευόμενος από τον πρύτανη του καθεδρικού ναού, Don Filippo Sarullo, παρευρέθηκε στη λειτουργία.

Φωτοφραφίες και κείμενο από Facebook
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ



Σ Ι Χ Α Μ Ε Ν Ο Ι ! Η 'Κομισσιόν' μας προτρέπει νά τρώμε ....έντομα !!! – Νέα α η δ ι α σ τ ι κ ά ήθη, σέ μία κουλτούρα «κινεζοποιήσεως»!


Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Σκουλήκια, γρύλλοι και ακρίδες, είναι η νέα πρόταση της Κομισιόν στην «πράσινη» διατροφή, και κάπως έτσι γυρίζουμε και επίσημα στην εποχή των σπηλαίων.

Κομισσιόν – διατροφή: Η σταδιακή κινεζοποίηση που επιβάλει η νεοταξική «ελίτ» στους λαούς της Ευρώπης, πέρα από τους βασικούς στόχους για μαζική χειραγώγηση των πολιτών, δεν θα μπορούσε να αφήσει έξω και το ζήτημα της αλλαγής των διατροφικών συνηθειών ώστε να ταιριάζει στο μοντέλο της «Μεγάλης Επανεκκίνησης».

Ο πολίτης που θα ακολουθεί τις επιταγές του μετανθρωπισμού, δεν αρκεί να μεταβάλει τον τρόπο που σκέπτεται, που επικοινωνεί, που κοινωνικοποιείται, που πιστοποιείται, που πληρώνει, που μετακινείται, που στεγάζεται, που εμβολιάζεται κ.λπ., άλλα θα πρέπει να «αναβαθμίσει» και τον τρόπο που τρέφεται.

Προθάλαμος της εντομοφαγίας, ο βιγκανισμός

Η εξ΄ ανατολών φιλοσοφία της βίγκαν διατροφής με τον –μάλλον υποκριτικό – ηθικισμό της, έστρωσε τον δρόμο για την εξοικείωση των μαζών με την έννοια της «πράσινης» τροφής, που τελικά καθόλου «πράσινη» δεν αποδείχθηκε, αφού γέννησε μια γιγαντιαία βιομηχανία τεχνητών τροφών – υποκατάστατων, τα οποία σε μεγάλο βαθμό αποτελούν διατροφικά σκουπίδια που σε καμία περίπτωση δεν απέφεραν τα αποτελέσματα μιας ισορροπημένης διατροφής όπως είναι η Μεσογειακή.

Δεν είναι τυχαίο πως η διάδοση της βίγκαν διατροφής στηρίχθηκε επικοινωνιακά από τα δυτικά κέντρα ελέγχου, ακριβώς διότι εξυπηρετεί τους σκοπούς που επιδιώκουν τον μαζικό περιορισμό της κτηνοτροφίας (και κάθε μορφή διατροφικής αυτάρκειας), την προώθηση του τεχνητού κρέατος των πολυεθνικών, την εξάρτηση από τα συμπληρώματα διατροφής και την αποσύνδεση των λαών από τα παραδοσιακά διαιτολόγια τους.

Πάνω στη συλλογική «ενοχή» που ενέπνευσε ο βιγκανισμός στις κοινωνίες και ενόψει μιας εργαλειοποιημένης επισιτιστικής κρίσης, ήρθε και «πάτησε» το επόμενο «upgrade» του μετανθρώπου, που δεν είναι άλλο από την… εντομοφαγία. 

Μια ακόμη διατροφική κουλτούρα λαών της Ανατολής, που άλλωστε είναι και το βασικό μοντέλο που ακολουθείται για να επιτευχθεί η επιθυμητή «κινεζοποίηση» στη Γηραιά Ήπειρο.

Σκουλήκια, γρύλοι και ακρίδες για το… καλό του περιβάλλοντος

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε ως τροφή των Ευρωπαίων πολιτών την κατανάλωση γρύλων, σκουληκιών και ακριδών, ως αντίμετρο για την επισιτιστική ανασφάλεια, την περιβαλλοντική κρίση, την αύξηση πληθυσμού και την μείωση της γεωργικής παραγωγής που προκάλεσαν οι κυρώσεις προς την Ρωσία.

Με λίγα λόγια, από το «αν δεν έχετε ψωμί, ας φάτε παντεσπάνι», φτάσαμε στο «αν δεν έχετε ψωμί, φάτε ακρίδες».

Κάπως έτσι, ολοένα και περισσότερα άρθρα και μελέτες αναδύονται, για να εμφανίσουν τα «υπέρ» της ένταξης των εντόμων στην τροφική αλυσίδα μας, ξεκινώντας από τη δημιουργία τροφών για κατοικίδια και παραγωγικά ζώα κτηνοτροφίας , ώστε να υπάρξει η απαραίτητη εξοικείωση των ανθρώπων με το επόμενο στάδιο της διατροφικής παράνοιας.

Η Κομισιόν σερβίρει σκουλήκια, γρύλους και ακρίδες με «πράσινο» περιτύλιγμα , για να υπάρξουν – όπως διατείνεται – λιγότερες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, λιγότερη χρήση νερού και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, λιγότερη σπατάλη τροφίμων μέσω της βιομετατροπής με βάση τα έντομα.

Έτσι ο «eco – friendly» ευρωπαίος πολίτης, βάζοντας στο διαιτολόγιο του τα έντομα και σε συνδυασμό με τα ενεργειακά και υγειονομικά lockdown που προωθεί η Κομισσιόν, θα μετατραπεί σε έναν προθυμοποιημένο τρωγλοδύτη, έναν δούλο με οικολογικές «αλυσίδες», που θα ζει σε μια εκσυγχρονισμένη εποχή των «σπηλαίων».

Η διατροφή είναι κουλτούρα – Όχι απλά θερμίδες

Κάπως έτσι επιχειρείται να επικρατήσει μια διεστραμμένη νοοτροπία χειραγώγησης, όπου για κάθε έκφανση της ζωής, το ανώτατο κριτήριο θα είναι το αποτύπωμα άνθρακα που αφήνει η εκάστοτε ανθρώπινη δραστηριότητα.

Όμως σε μια κοινωνία που αποτελείται από ανθρώπους και όχι από λοβοτομημένα υποχείρια, οι διατροφικές συνήθειες ποτέ δεν μπορούν να εξαρτώνται μόνο από το οικολογικό τους αποτύπωμα. 

Η διατροφή είναι στενά συνδεδεμένη με την κουλτούρα και την παράδοση κάθε λαού, και οπωσδήποτε στους πολιτισμένους λαούς η επιλογή τροφής έχει και ως βασικό κριτήριο την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και τη φυσιολογικότητα που ορίζει η τάξη της φύσης.

Με λίγα λόγια, αν μια διατροφή είναι οικολογικά βιώσιμη, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πως είναι και αισθητικά αποδεκτή. 

Το φαγητό δεν είναι απλές θερμίδες που προέρχονται από οπουδήποτε, άλλα διατροφική σύνδεση με την παράδοση του κάθε λαού.

Μιλώντας για την ελληνική πραγματικότητα, αξίζει να αναλογιστούμε πως αν ο πληθυσμός της Ελλάδας ακολουθούσε τις νηστείες που έχουν οριστεί από την Εκκλησία, δεν θα είχαμε τέτοια μαζικά φαινόμενα ακατάσχετης κρεοφαγίας, και αυτό βεβαίως θα άφηνε μεγάλο θετικό αποτύπωμα και σε οικολογικό επίπεδο.

Είσαι ό,τι τρως…

Ασφαλώς η εντομοφαγία σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να υιοθετηθεί από την «ελίτ» και τα πλούσια στρώματα των κοινωνιών. 

Για όσο τα «κορόϊδα» θα στρέφονται προς τις ακρίδες και τα σκουλήκια για να μειώνουν τους ρύπους και να αποφεύγουν τους δυσβάσταχτους οικολογικούς φόρους, η «ανώτερη» τάξη θα συνεχίσει να τρέφεται με… σολομό, χαβιάρι, φουά γκρα και άλλα εδέσματα των «προνομιούχων».

Βασίζεται στο ίδιο ακριβώς σκεπτικό, το ότι εξετάζεται να επιβληθεί στον μέσο πολίτη να μην χρησιμοποιεί αυτοκίνητο τις Κυριακές ή να έχει αναγκαστικά κοινόχρηστο αμάξι με άλλους 4-5… νοματαίους, ενώ η «ελίτ» θα συνεχίσει να περιοδεύει τον κόσμο με ιδιωτικά τζετ, με πολυτελείς λιμουζίνες πολλών κυβικών και προσωπικούς «στρατούς» αυτοκινήτων για συνοδεία τους.

Δυστυχώς όσο μένουμε απαθείς μπροστά στην εξουσιαστική διαστροφή που επιδιώκει τον ευτελισμό της ανθρώπινης ύπαρξης, όχι μόνο… σκουλίκια, άλλα πολύ χειρότερα πράγματα θα μπουν στο δυστοπικό «μενού» της Νέας Τάξης. 

«Είσαι ό,τι τρως» έλεγε η σοφή ρήση του Ιπποκράτη. Υπό αυτή την οπτική, φαίνεται πως κάποιοι αντιλαμβάνονται τους λαούς της Ευρώπης ως ενοχλητικά «έντομα» που θα πρέπει να συνθλιβούν κάτω από τη «μπότα» της Νέας Εποχής…

sportime, 22 Αυγούστου 2022

Εν όψη γνωστής μπουρδεολογιας των γνωστών επιστημόνων (εδώ γελάμε...) πάμε να δουμε τι είναι ο ιός αυτός. Τι ακριβώς είναι η ευλογιά των πιθήκων;


Η ευλογιά των πιθήκων (moneypox) είναι σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, μια δυσάρεστη ασθένεια. Προκαλεί πυρετό, πόνους στο σώμα, διευρυμένους λεμφαδένες. Με λίγα λόγια κατεστραμμένο ανοσοποιητικό συστημα αποτελέσμα... των και σαφώς για να λέμε τα πραγματα με το όνομα τους, ο πιθηκοιος είναι το γνωστό σε όλους HPV AIDS. 
Μ ευχαριστειτε μετά! 

Eleni hippolite Galanopoulou


Μήνυμα προς «ελεύθερους» πολιορκημένους. Φίλοι εμβολιασμένοι


Όλοι οι πλήρως ανεμβολίαστοι παρατηρούμε καθημερινά μια απίστευτη κοινή σας στάση. Μετά την ελαφριά ή και βαριά ασθένειά σας (από τον ιό σας) είσαστε όλοι χαρούμενοι.Λέτε σε όλους τους τόνους «ευτυχώς που το είχα κάνει, γιατί αλλιώς θα είχα πεθάνει»....

Αυτό το λέτε γιατί αρνείστε να δείτε την πραγματικότητα, επειδή αυτή σας τρομάζει.

Η πραγματικότητα είναι η εξής:

1. Σε οδήγησαν στο τσίμπημα με αυτό που ονόμασαν «ελευθερία». Φώναξες «επιτέλους ελεύθερος». Τώρα είμαι ελεύθερος από τον φόβο του κορονοϊού. Δεν κινδυνεύω πλέον να αρρωστήσω.

2. Μετά άρχισες να αρρωσταίνεις. Επειδή σου ήταν δύσκολο να αποδεχτείς το λάθος σου, σε έπεισαν ότι «θα αρρωσταίνεις αλλά όχι βαριά». Μάλιστα σου είπαν ότι οι εντατικές ήταν γεμάτες ανεμβολίαστους.

* Σεπτέμβριος 2021: εμβολιασμένοι σε ΜΕΘ είναι μόνο το 10%

3. Όταν πήρες και τις επόμενες δόσεις σου (έφτασες 3η και 4η) διαπίστωσες ότι και πάλι σε κορόϊδεψαν. Οι αριθμοί των πλήρως εμβολιασμένων – διασωληνομένων αυξάνονται τώρα δραματικά. Στις 9 Ιουλίου 2022 έφτασαν το 64%.

Είναι φανερό πλέον ότι όσο πληθαίνουν οι δόσεις τόσο γεμίζουν οι ΜΕΘ.

Τώρα σου είπαν ότι φταίνε οι νέες μεταλλάξεις (Ο,Π,Ρ, Κένταυρος, Τίγρης, Ελέφαντας κλπ φαιδρά και ωραία). 

4. Εσύ εξακολουθείς να μη θέλεις να δεις γύρω σου. Δεν βλέπεις ότι ανεμβολίαστοι φίλοι σου συνήθως δεν αρρωσταίνουν και αν αρρωστήσουν έχουν πιο ήπια συμπτώματα από εσένα. 

Αρνείσαι να δεις ότι ο ίδιος ο ΕΟΔΥ αρνείται να σε ενημερώσει για τον αριθμό των ανεμβολίαστων στις ΜΕΘ (απλά γιατί δεν υπάρχουν).

Πιστεύεις ακόμα ότι υπάρχουν θάνατοι από κορονοϊό αρνούμενος να δεις ότι ουδείς πέθανε εκτός διασωλήνωσης. Αρνείσαι να δεις ότι υπάρχουν πολλοί που με δική τους ευθύνη αρνήθηκαν νοσηλεία και διασωλήνωση και ουδείς εξ αυτών πέθανε στο σπίτι του. Ένα από τα εκατοντάδες παραδείγματα.

Αμβρόσιος Καλαβρύτων: Υπερήλικας και με προβλήματα υγείας. Του πρότειναν νοσηλεία. Αρνήθηκε και έφυγε. Ζει και βασιλεύει!

5. Τώρα που διαπιστώνεις ότι τελικά η μεγάλη πλειοψηφία των «ξαφνικά αποθανόντων» είναι πλήρως εμβολιασμένοι, είμαι έτοιμος να ακούσω το επόμενο επιχείρημα. Θα στο πουν και εσύ και πάλι θα το καταπιείς αμάσητο.

«Όλοι κάποια στιγμή θα πεθάνουμε. Αλλά ο θάνατος του ανεμβολίαστου είναι πιο επώδυνος και οδυνηρός από αυτόν του εμβολιασμένου»!

* Ο Τσιόρδας άλλωστε ήδη μίλησε για «ποιοτική μετάβαση στον θάνατο»

** Τελικά πια ελευθερία απολαμβάνετε όταν οι περισσότεροι από εσάς έχει περάσει δεκαήμερα κλειδωμένοι στα σπίτια σας και με 39 ή 40 πυρετό μέσα στο καλοκαίρι;

ΥΓ: Στόχος της ανάρτησης δεν είναι η πρόκληση τρόμου θανάτου, αλλά η ελπίδα μήπως κάποιοι συνέλθουν και δεν πάνε εθελοντές με επόμενες δόσεις! 

 ΑΝΤΙ ΦΟΒΟΣ






O ΓΙΑΤΡΟΣ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ Φ.ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

 

balanthsberoia

Ἅγιος Λουκᾶς Ἀρχιεπίσκοπος Κριμαίας: Γιατί οι άνθρωποι εχθρεύονται την αλήθεια;

"Πολεμάμε την αλήθεια γιατί ακολουθούμε τις διδασκαλίες 
που μόνοι μας δημιουργήσαμε 
ή που τις έχουμε ακούσει από τους άλλους".


«Και ελθόντι αυτώ εις το ιερόν προσήλθον αυτώ διδάσκοντι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι τον λαού λέγοντες· εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς, και τις σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτην;» (Μτ. 21, 23). Γιατί έκαναν στον Κύριο Ιησού Χριστό μία τέτοια ερώτηση; Και είναι σίγουρο ότι τον ρώτησαν με θυμό. «Πώς τολμάς εσύ να διδάσκεις το λαό; Ποιος σου το επέτρεψε, ποιος σου έδωσε αυτό το δικαίωμα; Εμείς μόνον έχουμε την εξουσία να διδάσκουμε το λαό».

Την απάντηση που τους έδωσε ο Κύριος Ιησούς Χριστός κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να δώσει. Αν στη θέση του βρισκόταν κάποιος που δεν είχε εξουσία να διδάσκει θα έχανε τον εαυτό του μπροστά στους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους και το πρώτο πράγμα που θα προσπαθούσε να κάνει θα ήταν να δικαιολογήσει τον εαυτό του. Ο Χριστός δεν τους απάντησε ευθέως. Τους έδωσε μία απάντηση που δεν την περίμεναν. Αντί να δικαιολογεί τον εαυτό του και να τους προβάλλει επιχειρήματα, που να δικαιολογούσαν την εξουσία του να διδάσκει τον λαό, τους ελέγχει και τους αναγκάζει να παραδεχτούν πως δεν έχουν δίκαιο σ' αυτά που λένε.

Τους είπε: «Ερωτήσω υμάς καγώ λόγον ένα, ον εάν είπητέ μοι, καγώ υμίν ερώ εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ. Το βάπτισμα Ιωάννου πόθεν ην, εξ ουρανού ή εξ ανθρώπων; οι δε διελογίζοντο παρ' εαυτοίς λέγοντες· εάν είπωμεν, έξ ουρανού, ερεί ημίν, διατί ουν ουκ επιστεύσατε αυτώ· εάν δε είπωμεν, εξ ανθρώπων, φοβούμεθα τον όχλον· πάντες γαρ έχουσι τον Ιωάννην ως προφήτην. Και αποκριθέντες τω Ιησού είπον· ουκ οίδαμεν. έφη αυτοίς και αυτός· ουδέ εγώ λέγω υμίν εν ποία εξουσία ταύτα ποιώ» (Μτ. 21, 24-27).

Μ' αυτή την απάντηση ο Κύριος τους έφερε σε αδιέξοδο. Τους ανάγκασε να αποκαλύψουν μπροστά σε όλους τη δολιότητα και την ακαθαρσία τους. Και αφού όλοι είδαν την υποκρισία και την πονηριά τους, πως τολμούν να Τον ρωτάνε με ποια εξουσία το κάνει; Γι' αυτό Του είπαν μόνο" «ουκ οίδαμεν».

Ήξεραν, ήξεραν πάρα πολύ καλά, αλλά δεν ήθελαν να απαντήσουν. Γνώριζαν ότι το βάπτισμα του Ιωάννη ήταν από τον Θεό. Όλος ο απλός λαός, άνθρωποι με καθαρή καρδιά, πίστευε ότι το βάπτισμα του Ιωάννου ήταν από τον Θεό. Με προσοχή και ευλάβεια άκουγε ο λαός το κήρυγμα της μετανοίας. Είναι αδύνατον να μην καταλάβαιναν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού ότι ο Ιωάννης είναι μεγάλος προφήτης και απεσταλμένος του Θεού. Μερικοί απ' αυτούς πήγαν στον Ιωάννη και έλαβαν το βάπτισμά του, αλλά τέτοιοι ήταν λίγοι. Οι περισσότεροι δεν το δεχόταν γιατί είχαν στο νου τους τον εξής λογισμό: «Είναι δυνατόν εμείς οι πνευματικοί ηγέτες του λαού να πάμε στον Ιωάννη; Πώς θα λάβουμε το βάπτισμἀ του; Πώς θα μετανοήσουμε ενώπιον όλου του λαού; Αν το κάνουμε αυτό θα πληγεί το κύρος μας. Ο λαός μάς θεωρεί μεγάλους πνευματικούς ηγέτες, δεν μπορούμε εμείς να πάμε στον Ιωάννη, για να μην πέσουμε στα μάτια του λαού».

Οι άνθρωποι αυτοί ήταν πλανεμένοι, δεν ήθελαν να παραδεχτούν την αλήθεια, δεν ήθελαν να ακολουθήσουν την οδό της δικαιοσύνης γιατί αυτό δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Πώς να παραχωρήσουν τα πρωτεία τους στον Ιωάννη ή στον Ιησού; Η καρδιά τους δεν μπορούσε να ησυχάσει· παρακολουθούσαν το Χριστό, το κήρυγμά Του και Τον ζήλευαν. Έβλεπαν τη δύναμη του λόγου Του, έβλεπαν πως ο λαός Τον ακολουθεί και αυτό τους τρόμαζε. Αν ακολουθούν το Χριστό, τότε αυτό σημαίνει ότι προτιμούν Αυτόν. Γι' αυτό Τον μισούσαν και Του δημιουργούσαν εμπόδια...

Αυτοί λοιπόν ήταν οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Αλλά και μεταξύ μας υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι. Τέτοιοι υπήρχαν πάντα αρκετοί σ' όλες τις εποχές και σ' όλους τους λαούς. Πολλές φορές δεν θέλουμε να παραδεχτούμε την αλήθεια, η οποία είναι φανερή και το καταλαβαίνουμε στο βάθος της καρδιάς μας. Στασιάζουμε εναντίον της αλήθειας, αυτή μας εμποδίζει γιατί η οδός που ακολουθούμε δεν είναι η οδός της δικαιοσύνης. Μόνοι μας βάλαμε για μας τους σκοπούς που θέλουμε να πετύχουμε στη ζωή μας. Και οι σκοποί αυτοί απέχουν μακριά από τους πραγματικούς που είναι η αγιότητα και η δικαιοσύνη. Έτσι και ο δρόμος που ακολουθούμε είναι σύμφωνος με τους σκοπούς μας. Γι' αυτό όταν βλέπουμε το φως της αλήθειας να λάμπει μπροστά μας, την πρώτη στιγμή χάνουμε τον εαυτό μας, μετά αρχίζουμε να μισούμε την αλήθεια, να την αποστρεφόμαστε και στο τέλος να την πολεμάμε.

Δεχόμαστε μόνο εκείνες τις διδασκαλίες που τρέφουν την φιλαυτία και τον εγωισμό μας και μάς βοηθάνε να ακολουθούμε το δικό μας δρόμο, το δρόμο της αμαρτίας. Πολεμάμε κάθε τι που έρχεται σε αντίθεση με τους σκοπούς μας, κάθε τι που ελέγχει την ματαιότητα του λανθασμένου δρόμου μας. Πολεμάμε την αλήθεια γιατί ακολουθούμε τις διδασκαλίες που μόνοι μας δημιουργήσαμε ή που τις έχουμε ακούσει από τους άλλους. Αυτές που είναι σύμφωνες με την επιθυμία μας, για να ζούμε καλά σ' αυτή τη ζωή.

Ότι συμφωνεί με τους σκοπούς μας και το δρόμο που έχουμε διαλέξει, το θεωρούμε αληθινό. Το δεχόμαστε ανεπιφύλακτα και το προβάλλουμε ως επιχείρημα για να υπερασπίσουμε τις δικές μας πεποιθήσεις και τις λανθασμένες διδασκαλίες που ακολουθούμε, οι οποίες δεν συμφωνούν μ' αυτά που δίδασκε ο Χριστός και για τις οποίες στο βάθος της καρδιάς μας γνωρίζουμε πως δεν είναι σωστές. Και όταν ακούμε το κήρυγμα του Χρίστου προβάλλουμε αντιρρήσεις όσο περισσότερες μπορούμε. Μπορεί και να μην είναι αλήθεια αυτό που λέμε, αυτό όμως δεν μάς σταματάει.

Μήπως και κάποιος από μας, αν βρισκόταν στη θέση που βρέθηκαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού, θα έκανε αυτό που έκαναν και εκείνοι και στην ερώτηση του Κυρίου θα απαντούσε: «Δεν γνωρίζω»; Μπορεί. Αλλά θα μπορούσε να κάνει και κάτι χειρότερο - αντί να παραδεχτεί την αλήθεια, να άρχιζε να την διαστρεβλώνει, να ψευδολογεί και να την βλασφημά. Αυτό συναντάμε πολλές φορές στους ανθρώπους που έχουν αρνηθεί τον Χριστό και ακολουθούν το δικό τους δρόμο.

Απ' αυτό να μάς φυλάξει ο Κύριος, να μη γίνουμε όμοιοι με τους γραμματείς και τους φαρισαίους. Να μάς βοηθήσει να ακολουθούμε πάντα την οδό της δικαιοσύνης μέσα στο φως του Χρίστου. Αμήν.

ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ 
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

Η επιστήμη απαντά στους "επιστήμονες"!Η λύση της απορίας: Γιατί η ξαφνικίτιδα, γιατί τόσοι θάνατοι από ανακοπή με αδιάγνωστη αιτία θανάτου


Το αίμα του εμβολιασμένου περιέχει συσσωματώματα ερυθρών κυττάρων τα οποία δημιουργούν θρόμβους. Είναι γνωστή η δημιουργία θρόμβων ως μία από τις παρενέργειες που αρκετές φορές οδηγούν στον θάνατο "ξαφνικά"!...

Είναι φανερή η διαφορά του αίματος του ανεμβολίαστου.

* Όταν δεν τολμούν να απαντήσουν στο ερώτημα "τι προκάλεσε την ανακοπή"; απλά γράφουν "άγνωστη αιτία θανάτου".

Δείτε όλο το βίντεο εδώ από έρευνα στην Ιταλία.

ΑΝΤΙ ΦΟΒΟΣ



Κάποιοι τα λένε. ΠΟΙΟΣ τους ακούει;;








«Είναι απελπισμένοι νά εμβολιάσουν ΚΑΘΕ ΑΤΟΜΟ στον πλανήτη, γιατί ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ τΊ συμβαίνει»...


Υπήρχαν «τρομερά ελαττώματα» στις κλινικές δοκιμές του εμβολίου της εταιρείας 'Moderna' για τον 'COVID-19' — και η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ το γνώριζε, είπε η Alexandra (Sasha) Latypova στον Robert F. Kennedy Jr., σε μία δήλωση ,που φυσικά αποσιωπάται στην Ελλάδα.

Υπήρχαν «τρομερά ελαττώματα» στις κλινικές δοκιμές εμβολίου της Moderna για τον COVID-19 — και η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) το γνώριζε, σύμφωνα με την Alexandra Latypova, πρώην στέλεχος της φαρμακευτικής βιομηχανίας που εξέτασε σχεδόν 700 σελίδες εγγράφων που υπέβαλε η Moderna στον FDA ως μέρος της διαδικασίας αίτησής του.

Η Latypova, η οποία έχει 25 χρόνια εμπειρίας στην φαρμακευτική έρευνα και ανάπτυξη, ξεκίνησε μια σειρά επιτυχημένων εταιρειών — κυρίως επικεντρωμένες στην δημιουργία και την αναθεώρηση κλινικών δοκιμών.

Σε ένα πρόσφατο επεισόδιο του « RFK Jr. The Defender Podcast », είπε στον Κένεντι τι έμαθε αφού εξέτασε τα έγγραφα της Moderna, τα οποία ελήφθησαν μέσω ενός αιτήματος του νόμου περί ελευθερίας της πληροφορίας.

Η Latypova είπε στον Kennedy ότι από τις σχεδόν 700 σελίδες, περίπου 400 σελίδες είναι άσχετες μελέτες που η Moderna επανέλαβε πολλές φορές.

Η Moderna, εμβόλια της οποία μοιράστηκαν παντού στην Ελλάδα, υπέβαλε επίσης τρεις εκδόσεις μιας ενότητας, είπε, η ειδικός, η οποία περιείχε μόνο αφηγηματικές περιλήψεις των μελετών της Moderna, αλλά όχι πραγματικά αποτελέσματα μελέτης.

«Έτσι, μας λείπει ακόμη ένας μεγάλος αριθμός αποτελεσμάτων, όπως πλήρεις εκθέσεις που υποστηρίζουν τα αφηγήματα για τα εμβόλια», είπε η Latypova στον Kennedy.

Ο FDA «προφανώς δεν είχε αντίρρηση» σε τίποτα από αυτά που είπε η Moderna. Αυτό, για εμένα, είναι απόδειξη συμπαιγνίας με τον κατασκευαστή.”, τόνισε.

Η Latypova συζήτησε επίσης το χρονοδιάγραμμα κλινικών δοκιμών της Moderna. Η Moderna και η FDA είχαν μια προ-IND συνάντηση στις 19 Φεβρουαρίου 2020 και η εφαρμογή IND άνοιξε επίσημα την επόμενη μέρα. Η παγκόσμια πανδημία κηρύχθηκε στις 11 Μαρτίου 2020.

«Αυτοί οι οραματιστές θα μπορούσαν να προβλέψουν το μέλλον, μιας και είχαν τέτοια βεβαιότητα και άνοιξαν μια κλινική δοκιμή για το εμβόλιο, για το οποίο ανακοινώθηκε πανδημία ένα μήνα αργότερα», είπε η Latypova.

Η Latypova είπε επίσης στον Kennedy ότι η Moderna δεν διεξήγαγε μελέτες για να καθορίσει εάν το εμβόλιο mRNA της επηρέασε την ανδρική γονιμότητα.

«Δεν έχουμε ιδέα τι κάνει [το εμβόλιο] στους νεαρούς άνδρες που θέλουν να κάνουν παιδιά στο μέλλον», είπε.

Τα έγγραφα επιβεβαιώνουν επίσης ότι οι δοκιμές της Moderna μελέτησαν τον μηχανισμό χορήγησης του εμβολίου, αλλά όχι το ωφέλιμο φορτίο του, που σε αυτή την περίπτωση είναι η πρωτεΐνη ακίδας

Στο τέλος, η Latypova είπε: «Είναι απελπισμένοι να εμβολιάσουν κάθε άτομο στον πλανήτη γιατί δεν θέλουν να ξέρετε τι συμβαίνει».

scr



Οι άνθρωποι με το εμφύτευμα. Το όνειρο των αντιχρίστων

 

KONSTANTIN0UPOLIS

Τι μας διδάσκει ένα βιβλίο (1.0): Για το δικτατορικό ηλεκτρονικό σύστημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης

Γέρων Ιουστίνος Πίρου, 
Ζωή Θυσιαζόμενης Αγάπης


Στο βιβλίο «Ζωή Θυσιαζόμενης Αγάπης. Βίος, Διδαχές και Θαύματα» (μτφ.: Χ.-Α. Λιαναντωνάκη, εκδ. Άθως, Αθήνα 2019) ο αναγνώστης θα βρει συγκλονιστικές αλήθειες, οι οποίες θα τον βοηθήσουν να επαναπροσδιορίσει την θέση του μέσα στον σύγχρονο κόσμο που λοξοδρομεί ολοένα και περισσότερο από τις αρχικές συντεταγμένες του.

Στην ενότητα με τίτλο «Η λατρεία της τεχνολογίας γεννά τέρατα» (σελ. 142 επ), ο εκ Ρουμανίας φωτισμένος γέροντας Ιουστίνος Πίρβου μιλά για τον ηλεκτρονικό διωγμό του ανθρώπου, ο οποίος θα βαίνει επιδεινούμενος όσο περισσότερο εξελίσσεται η τεχνολογία. Οι θέσεις του είναι εξαιρετικά επίκαιρες λόγω της ψηφιακής ταυτοποίησης των Ελλήνων μέσω των κινητών τους τηλεφώνων, η οποία ενεργοποιήθηκε, για την ώρα προαιρετικά, από τις 27.7.2022.


Μια νύχτα, αφηγείται ο γέροντας, αφού επέστρεψε από την Θεία Λειτουργία, αποκοιμήθηκε και ακολούθως είδε το εξής όνειρο:

«Ότι οι υπηρέτες του Αντιχρίστου βασάνιζαν τους ανθρώπους. Τους έβγαζαν έξω στους δρόμους και μετά σ’ ένα εργαστήριο τούς σφράγιζαν υποχρεωτικά μ’ ένα ηλεκτρονικό chip, μεγέθους ενός κουκουτσιού δαμάσκηνου. […] Εκείνοι που κυκλοφορούσαν δύο ή περισσότεροι μαζί κατάφερναν να παραμείνουν ασφράγιστοι, ενώ εκείνοι που ήταν μόνοι τους, αυτούς εύκολα τους άρπαζαν και τους σφράγιζαν».

«Η αγάπη και η προσευχή έχουν πολλή δύναμη και η τεχνολογία τους θ’ αποδειχθεί αδύναμη, όπως λέει και ο Θεός στο Ευαγγέλιο: “οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν” …».

Ακολούθως, ο γέροντας επισημαίνει ότι οι υπηρέτες του Αντιχρίστου χρησιμοποιούν και μεθόδους ύπνωσης (σελ. 143/144):

«Δεν βλέπετε πώς η τεχνική αυτή κάνει τον άνθρωπο να μην μπορεί πλέον να κοιμάται, να μην μπορεί να σκέπτεται, να κουράζεται πολύ γρήγορα; Αυτή η τεχνική έχει περισσότερη επίδραση πάνω στην ψυχή του ανθρώπου απ’ ό,τι το οινόπνευμα· είναι ένα επικίνδυνο ναρκωτικό».

«Οι άνθρωποι ζουν τώρα σε μια κατάσταση αποχαύνωσης και αθεϊσμού· πίνουν, τρώνε και δεν τους ενδιαφέρει πια εάν τους δικάζει ή όχι ο Θεός».

«Ο κόσμος έφθασε στο αποκορύφωμα της ακολασίας και του αμοραλισμού, οι ομοφυλόφιλοι και οι παραβάτες έγιναν “πρότυπα” της κοινωνίας. Εγώ βλέπω ότι και η νοοτροπία των παιδιών είναι πολύ αλλοιωμένη· επειδή οι μανάδες αφήνουν τα παιδιά τους πολλή ώρα μπροστά στον υπολογιστή και την τηλεόραση, μετατρέποντάς τα, τα καημένα, σε τέρατα».

Λίγες αράδες πιο κάτω, ο γέροντας αναφέρεται στο φλέγον ζήτημα της εποχής μας, που έχει αναχθεί σε μήλον της έριδος: Άραγε, η στιγμή του σφραγίσματος, στο οποίο αναφέρεται η Aποκάλυψη του Ιωάννη πλησιάζει επικίνδυνα; (δεδομένου ότι ο γέροντας κοιμήθηκε το 2013, στο χωρίο που ακολουθεί αποτυπώνονται προβλέψεις οι οποίες έχουν διατυπωθεί, στην καλύτερη περίπτωση, πριν από μία περίπου δεκαετία).

«Το σφράγισμα του ανθρώπου δεν είναι ακριβώς κοντά, αλλά ούτε πολύ μακριά. Πολύ λίγοι θα γλυτώσουν από το σφράγισμα· όμως, αν σφραγιστούμε διά της βίας, δεν θα είμαστε εμείς υπεύθυνοι, αλλά αυτοί. Σημασία έχει να μην υποχωρήσεις και να πεθάνει ως μάρτυρας. Αυτό είναι το σημαντικό. […] Όλη η ζωή του χριστιανού πρέπει να είναι μια προετοιμασία για να πεθάνει ως μάρτυρας».

Η θέση του γέροντα περί «σφραγίσματος διά της βίας», το οποίο απαλλάσσει τον εξαναγκαζόμενο από κάθε ευθύνη του και καθιδρύει αποκλειστική ευθύνη εκείνων που άσκησαν βία, μπορεί να συσχετισθεί με τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις των διαχειριστών της υγειονομικής κρίσης και των νομικών συμβούλων τους, οι οποίοι στην αρχική φάση του εμβολιασμού διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι δεν υπάρχει περίπτωση να λάβει χώρα ο εμβολιασμός του πληθυσμού με χρήση φυσικού-σωματικού καταναγκασμού!

Πάντως, στην συνέχεια ο γέροντας διατυπώνει την άποψη ότι η απουσία προφητών και αγίων προστατών της ορθοδόξου αληθείας είναι ένα σημάδι περί του κοντινού τέλους (σελ. 145):

«Δεν υπάρχει πνευματική καθοδήγηση, δεν υπάρχουν ιεροκήρυκες, οι οποίοι να λένε από τον άμβωνα στον λαό τι πρέπει να κάνει. Τώρα ο ιερέας λειτουργεί όπως του υπαγορεύει το κόμμα, όχι όπως του λέει το Άγιο Πνεύμα: Με τόσο διεφθαρμένους ποιμένες πώς να εργαστεί ο Θεός; Αυτοί χορεύουν με τους μουσουλμάνους και τους αιρετικούς κι εμείς θέλουμε ο Θεός να μιλά μέσω αυτών; Αλλά ο καημένος ο αφελής άνθρωπος πιστεύει όλα τα ψέματα».

Στην επόμενη ενότητα με τον άκρως επίκαιρο τίτλο «Ο ζυγός της ηλεκτρονικής εποχής» (σελ. 148 επ.), αφού εξαίρει την αξία της ψυχής («αν πλουτίσουμε την ψυχή, δεν θα νοιώθουμε πια τη φτώχεια του σώματος. Η πίστη μπορεί να μετατρέψει τον λόγο του Θεού σε ψωμί» – φυσικά ο μέγας πολέμιος της ανθρώπινης ψυχής, ο Χαράρι, έχει άλλη άποψη), ο γέροντας αποκαλύπτει μια σημαντική πτυχή του μισάνθρωπου σχεδίου που έχουν θέσει σε εφαρμογή οι υπηρέτες του Αντιχρίστου (σελ 151/152):


«Τώρα προσπαθούν να δημιουργήσουν μία ομοιομορφία μέσω της τεχνολογίας. Θέλουν να είμαστε όλοι το ίδιο, νούμερα» (άραγε, είναι τυχαίο ότι στο έκτο του παιδί, που γεννήθηκε στις αρχές Μαΐου του 2020, ο Έλον Μασκ δεν έδωσε όνομα, αλλά ένα απρόσωπο συνδυασμό γραμμάτων και αριθμών: X Æ A-12;).

«Αυτός ο πολιτισμός, αφού μας αφαίρεσε τα ρούχα μας, χώρισε τις οικογένειές μας, πήρε το φαγητό από το στόμα μας, τώρα προσπαθεί να αδειάσει την ψυχή. Η τεχνολογική πρόοδος, ως τεχνολογία, δεν έχει τίποτα κακό· αλλά η λανθασμένη χρήση της προκαλεί μεγάλη ζημιά. Η μεγαλύτερη ζημιά είναι ότι απομακρύνει τον Θεό από τον κόσμο, από την κοινωνία. Τι ανάγκη έχει πια τον Θεό ο σύγχρονος άνθρωπος, αν έχει στη διάθεσή του την τεχνολογία;. Αυτή η τεχνολογία δίνει στον άνθρωπο τέτοια αυτοπεποίθηση, ώστε νομίζει ότι αυτός είναι “το άλφα και το ωμέγα”, ότι μπορεί να επικοινωνεί και με το φεγγάρι και με τον ήλιο, δεν έχει ανάγκη πια τον Θεό. Πάνω από τον “άνθρωπο της τεχνολογίας” δεν υπάρχει τίποτα!».

Λίγο παρακάτω, ο γέροντας αναφέρεται ξανά στο φαινόμενο της αριθμοποίησης του ανθρώπου και στον σκοπό της παγκόσμιας διακυβέρνησης (σελ. 153/154):

«Θεωρώ ότι το ηλεκτρονικό σύστημα αποτελεί τον ύστατο ζυγό που επιβάλλεται στον άνθρωπο, ώστε αυτός να μην κινείται πια καθόλου, ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Να κρατά τον άνθρωπο δέσμιο, όσο γίνεται πιο δεμένο με την ταΐστρα του, σαν ένα αλυσοδεμένο ζώο, το οποίο δεν τρώει παρά το χόρτο που του δίνει ο ιδιοκτήτης του».

«Σκοπός της παγκόσμιας διακυβέρνησης, τούτη την ώρα, δεν είναι άλλος από την διάλυση του ανθρώπου και τη διάλυση της επαφής μεταξύ των ανθρώπων. Εάν κάποια πολιτικά συστήματα καθυποτάσσουν τα δικαιώματα των ανθρώπων, αυτό το δικτατορικό ηλεκτρονικό σύστημα θα βάλει σε ζυγό την ψυχή, θα καταδυναστεύσει τη σκέψη του ανθρώπου».

«Κάποιοι θέλουν να γίνουμε μόνο νούμερα, όπως οι κρατούμενοι. Προσπαθούν να διαλύσουν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Είναι μια προσπάθεια να γίνει η κοινωνία “ρομπότ”. Σιγά-σιγά θα εξαφανιστεί απ’ αυτήν ο κανονικός άνθρωπος και θα μείνουν μόνο τα ρομπότ που ελέγχονται από τάχα “ανώτερους” ανθρώπους, εκείνους που διευθύνουν τον κόσμο. Ο σημερινός πολίτης μας είναι τυφλωμένος, δεν καταλαβαίνει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και δέχεται σαν ζώο την προσωπική του διάλυση».

Ο γέροντας συμπληρώνει την σκέψη του με την εξής διαπίστωση (σελ. 155):

«οι δυνάστες προτιμούν τους ηλίθιους, τους ιδιωτεύοντες, ανθρώπους τους οποίους μπορούν εύκολα να αποβλακώνουν. Αρχίζουν από τη νεολαία. Άλλωστε με το να αποβλακώνουν το παιδί μέσω της τηλεόρασης και μέσω της παιδείας –η οποία του “σερβίρει” τη σχολική ύλη που αυτοί διαλέγουν, λογοκρίνοντας ένα μεγάλο μέρος της αληθινής ιστορίας των λαών– η γνώση γίνεται ελεγχόμενη».

Η ανάλυση του Ιουστίνου Πίρβου για τον ζυγό της ηλεκτρονικής εποχής συμπορεύεται κατά τρόπο αξιομνημόνευτο με τις αναπτύξεις του Texe Marrs στην ενότητα με τίτλο «Ένας Θαυμαστός Νέος Τεχνοτρονικός Κόσμος»,η οποία περιέχεται στο βιβλίο του «Ηλεκτρονική Ταυτότητα» (πλήρης τίτλος: Η Ταυτότητα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης [Σχέδιο L.U.C.I.D.], 
σελ. 181 αι.):


«Σήμερα, βλέπουμε το σύστημα επισήμανσης ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, το βασισμένο στο Χάραγμα του Θηρίου, να συγκροτείται ουσιαστικά μπροστά στα μάτια μας. Ταυτόχρονα, κάτω από τα άγρυπνα μάτια των Πεφωτισμένων, όλες οι υπηρεσίες πληροφοριών, κατασκοπείας, αστυνόμευσης, εργάζονται πυρετωδώς για να εφεύρουν αποτελεσματικότερα ηλεκτρονικά δεσμά, υψηλής τεχνολογίας. Πρόθεση των ελεγκτών είναι να μας εξαναγκάσουν, ως δούλους, να μπούμε σε ένα θαυμαστό Καινούργιο Τεχνοτρονικό Κόσμο»Α.


«Ξαφνικά, η πρώτη εταιρεία τηλεπικοινωνιών του πλανήτη μας δημιουργεί μια θυγατρική εταιρεία έρευνας και ανάπτυξης, με την ονομασία Lucent Technologies. Άραγε τα “προοδευτικά” μυαλά της “αξιοσέβαστης” εταιρείας που ήταν γνωστή κάποτε σαν Εργαστήρια Bell και που τώρα βαφτίστηκε Lucent, θα ενεργοποιηθούν για την εφαρμογή της ανίερης αποστολής τεχνοτρονικού ελέγχου που επιδιώκει διακαώς ο Μεγάλος Αδελφός;».

«Άραγε οι λαμπροί, πρώτης τάξης επιστήμονες και μηχανικοί της Lucent θα βρεθούν στο μέτωπο αυτής της εξέλιξης των προηγμένων εργαλείων ανθρωπίνου ελέγχου που έχω επονομάσει “μαύρη επιστήμη”; Θα βοηθήσει η Lucent Technologies στην επινόηση-εφεύρεση των συσκευών παγίδευσης, μικροτσίπ, συστημάτων κατασκοπείας και παρακολούθησης, τεχνητής νοημοσύνης, εικονικής πραγματικότητας, ρομποτικού ελέγχου και άλλων συσκευών που θα εισαγάγουν την ανθρωπότητα τελικά στην Τεχνοτρονική Εποχή; Θα παίξει η Lucent ρόλο-κλειδί στην καθιέρωση νέων, υψηλής τεχνολογίας συσκευών και μεθόδων που θα καταστήσουν δυνατό το ζοφερό σύστημα οικονομικού ελέγχου το οποίο έχει προφητευθεί στην Αγία Γραφή του Θεού;».

«Μπορεί κάλλιστα, οι άνθρωποι που τώρα είναι οι εγκέφαλοι πίσω από τη Lucent και τις άλλες εταιρείες που αναφέρονται εδώ, να μην έχουν σχέση με τον τρόπο με τον οποίο τα δημιουργικά “παιδιά” τους –προϊόντα όπως το Ινφέρνο, το Λίμπο κ.λπ. της Lucent κ.λπ.– ταιριάζουν στην αλληλουχία γεγονότων που θα λάβουν χώρα στις έσχατες ημέρες της Συντελείας του Αιώνος. Χωρίς πειστικά και ακριβή στοιχεία και αποδείξεις, δεν μπορώ να στιγματίσω τους ανθρώπους αυτούς ως εκούσιους και συνειδητούς πράκτορες του Πονηρού. Ωστόσο, ο Σατανάς είναι παραπάνω από ικανός να χρησιμοποιήσει ακόμα και τους ειλικρινέστερους, ανύποπτους αχυρανθρώπους και μαριονέτες για να κάνει τις βρομοδουλειές του εδώ πάνω στη γη. Φανταστείτε τη ζημιά –τον όλεθρο– που μπορεί να προκαλέσει με τις υψηλής τεχνολογίας συσκευές που επινοούνται και παράγονται από τους λαμπρούς επιστήμονες και ανθρώπους που περιφέρονται στις αίθουσες και τους διαδρόμους της πρώτης –κορυφαίας– εταιρείας υψηλής τεχνολογίας και εργαστηρίων του κόσμου!».

«Αυτά που μερικοί μπορεί να τα θεωρούν σαν επιχειρηματικά κατορθώματα που αποσκοπούν στο να βοηθήσουν την “πρόοδο και την ευτυχία της ανθρωπότητας”, μπορεί να αποδειχθούν όπλα μαζικών καταστροφών και της πιο άθλιας καταπίεσης και τελικά εξόντωσης του ανθρώπινου είδους».

Ο Texe Marrs συνδυάζει τα παραπάνω με ένα όραμα που είχε δει ο Προφήτης Δανιήλ (7, 23) για την Τεχνοτρονική Εποχή της ανθρώπινης δουλείας (ό.π., σελ. 185):

«Το όραμα του Δανιήλ περιείχε τέσσερα βασίλεια θηρίων που θα κυβερνήσουν τη γη κατά ιστορική διαδοχή. Τώρα, βλέπουμε να ανέρχεται στην εξουσία και υφιστάμεθα την μνημειώδη εμφάνιση του τελευταίου βασιλείου ή παγκόσμιας εξουσίας, στον πλανήτη γη – εκείνη της Βασιλείας του Τέταρτου Θηρίου. Ναι, το προφητευμένο Θηρίο των εσχάτων ημερών της Συντελείας του Αιώνος σέρνεται προς την Ιερουσαλήμ. Συγκροτεί, πλέον, τα φρικιαστικά αλλά αποτελεσματικά εργαλεία και τεχνολογικά συστήματά του σε ολόκληρη την Υδρόγειο, γεμίζοντας κάθε κενό με τα φλογώδη μάτια του υψηλής τεχνολογίας και τα αιματοβαμμένα, ηλεκτρονικά του χέρια».

«Πολύ σύντομα, κάθε πολίτης του “παγκόσμιου χωριού” θα αρχίσει να τρέμει και να κλονίζεται μπροστά στην αιφνιδιαστική και αδίστακτη επέλαση αυτής της κτηνώδους, τεχνολογικής μανίας».

Όπως ο Ιουστίνος Πίρβου, έτσι και ο Texe Marrs κατονομάζει ως στόχο της διεθνούς ελίτ την δημιουργία μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης, η οποία θα εκπληρώσει «το όραμα του Τζωρτζ Όργουελ για ένα φοβερό μέλλον, όπως το ζωγραφίζει στο μυθιστόρημά του 1984» (σελ. 188).


Ειδικότερα, ο Texe Marrs μας πληροφορεί ότι:

«Το δίκτυο L.U.C.I.D. θα υπερπηδήσει τα εθνικά σύνορα. Θα απαιτήσει την επιβολή μιας υποχρεωτικής Παγκόσμιας Βιομετρικής Κάρτας/Ταυτότητας και, στην συνέχεια, ένα εμφυτευμένο βιοτσίπ για τους πολίτες όλων των χωρών της γης. Με μνήμη που έχει χωρητικότητα 2.000 σελίδων, την ικανότητά της να περιλαμβάνει ένα ολόκληρο φάκελο προσωπικών πληροφοριών και την ικανότητά της να χρησιμοποιείται για ατομικές αγορές και οικονομικές συναλλαγές, η Παγκόσμια Κάρτα/Ταυτότητα και η διασύνδεσή της μ’ ένα παγκόσμιο δίκτυο ηλεκτρονικών υπολογιστών, θα σημάνει αναπόφευκτα το ξεπέρασμα και την καταστροφή του προαιώνιου συστήματος των εθνικών κρατών. Ο Λόγος του Θεού λέει ότι θα “κρίνει τα έθνη”. Αλλά οι Πεφωτισμένοι είναι αλαζόνες και αδίστακτοι. Συνεπώς, ο Πύργος της Βαβέλ Ανοικοδομείται!».

Στο 9ο Κεφάλαιο με τίτλο «Το Χταπόδι από Πυρίτιο: Άνθρωποι Παγιδευμένοι στα Σπλάχνα των Ηλεκτρονικών Κλουβιών» (σελ. 203), ο Texe Marrs επικαλείται τον Dwight Kinman, ο οποίος στο βιβλίο του «Ο Τελευταίος Δικτάτορας του Κόσμου» γράφει ότι ο όρος ΝΕΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΑΞΗ είναι η μυστική κωδική φράση που σημαίνει ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.


«Δυστυχώς, σήμερα στην Αμερική [Σ.Σ.: αλλά και στην Ελλάδα], παρά την μακρόχρονη παράδοση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας, οι πολίτες είναι απαθείς και αδιάφοροι και αγνοούν τον επικείμενο κίνδυνο. Ένα φοβερό θηρίο ανυψώνεται από τα σπλάχνα του καλά καμουφλαρισμένου νεοεποχικού κατεστημένου, τύπου Ες-Ες. Σαν ένα τεράστιο και τερατώδες χταπόδι από πυρίτιο, το σχέδιο L.U.C.I.D. απλώνει τα φοβερά και απειλητικά πλοκάμια του υψηλής τεχνολογίας. Πλήθη ανύποπτων, αβοήθητων θυμάτων πολύ σύντομα θα περικυκλωθούν και θα συνθλιβούν από το νέο, γκεσταπίτικο νεοεποχικό κράτος του Μεγάλου Αδελφού. Ποιος ανάμεσά μας θα μπορεί ενδεχομένως να δραπετεύσει από τα ηλεκτρονικά κελλιά που σήμερα ετοιμάζονται για ολόκληρη την ανθρωπότητα; Ποιος;».

Ο Ιουστίνος Πίρβου θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα που συνδέεται με την θεωρία του Θαυμαστού Ανάποδου Κόσμου και, ειδικότερα, με το ένα από τα τρία οργουελικά συνθήματα που ήταν καθιερωμένα στην Ωκεανία του Ουίνστον Σμιθ, δηλ. ότι «ο πόλεμος είναι ειρήνη» (σελ. 182):

«Πιστεύετε ότι οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ΟΗΕ και ΝΑΤΟ θέλουν στ’ αλήθεια την ειρήνη των λαών;».

Η αποστομωτική απάντησή του έχει ως εξής:

«Αυτές είναι ανοησίες για να αποβλακώνονται οι μάζες! Μόνον αφελείς αναγνώστες των εφημερίδων μπορούν να πιστεύουν πλέον αυτές τις κουταμάρες. Αυτοί οι οργανισμοί κάνουν πόλεμο στο όνομα της ειρήνης ώστε, μετά, αυτοί πάλι να φαίνονται ως “σωτήρες του κόσμου”· ενώ στην πραγματικότητα μετά τον πόλεμο πάλι αυτοί θα κερδίζουν, δρέποντας τους καρπούς και τη δόξα, μοιράζοντας μεταξύ τους τα κέρδη, όπως επιθυμούν».

Η διαπίστωση αυτή παραπέμπει στην λογική του «πυρομανούς πυροσβέστη», η οποία διέπει την παγκόσμια διαχείρισητου πλανήτη. 

Στην συνέχεια, αποκαλώντας «μαριονέτες» τους εθνικούς κυβερνήτες, ο γέροντας χρησιμοποιεί έναν χαρακτηρισμό ο οποίος κατέστη ιδιαιτέρως δημοφιλής στην σημερινή εποχή της παγκόσμιας υγειονομικής δικτατορίας, όπου η ηγέτες των περισσότερων κρατών της Δύσης εφήρμοσαν με αξιοπρόσεκτο συντονισμό τις εντολές του περίφημου αόρατου μαριονετίστα.

«Αυτήν την ώρα ο κόσμος διευθύνεται από μια μοναδική παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία κατευθύνει όλες τις “κυβερνήσεις” των κρατών. Εμείς κατηγορούμε τους κυβερνήτες μας αλλά αυτοί, σαν μαριονέτες, δεν έχουν σχεδόν κανένα δικαίωμα. Ό,τι τους λέει ο αρχηγός αυτό εκτελούν. Άλλο ό,τι υπαγόρευε η Μόσχα εκτελείτο στη Ρουμανία. Ούτως ή άλλως οι Ρουμάνοι είναι δούλοι στο έδαφος της χώρας τους με όλα όσα πούλησαν οι πολιτικοί μας στους ξένους, μόνον που αυτή η πραγματικότητα δεν δηλώνεται επίσημα».

Την στιγμή αυτή, που οι υπερπρόθυμες ελληνικές μαριονέτες ενεργοποίησαν την ψηφιακή ταυτοποίηση του πολίτη μέσω του κινητού τους, χωρίς να υπάρξει καμία σθεναρή αντίδραση εκ μέρους των πολιτών ή, ακόμη χειρότερα, εκ μέρους της εκκλησίας, είναι σημαντικό να συγκρατήσουμε το μήνυμα που στέλνει ο γέρων Ιουστίνος Πίρβου:

«Πρέπει εμείς να διαλύσουμε εκ των προτέρων αυτό το ηλεκτρονικό σύστημα, να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να μη δεχθούμε αυτήν τη νέα ηλεκτρονική τάξη πραγμάτων, αυτόν τον “πολιτισμό” της εικόνας και των οπτικών μέσων στο διαδίκτυο».

«Παρατηρούμε την απομείωση της αξίας του ανθρώπου, ο οποίος ολισθαίνει από πρόσωπο σε όνομα και, τέλος, σε αριθμό. Ο άνθρωπος όμως μοιάζει στον Θεό, είναι πλασμένος κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν Του και διαθέτει έμφυτα μέσα του όλα τα αποθέματα, ώστε να μην πέσει στην ύπουλη παγίδα».

Στην ενότητα «Οι διανοούμενοί μας κάνουν εύκολα πίσω» (σελ. 140 επ.),ο Ιουστίνος Πίρβου θίγει το μεγάλο ζήτημα της γενικής παθητικότητας και παράλυσης της βούλησης του ρουμανικού λαού, ο οποίος, όπως ακριβώς και ο ελληνικός, δεν αντιδρά απέναντι στους αντιχριστιανικούς βομβαρδισμούς:


«Αυτή η κατάσταση επιβλήθηκε έτσι, ώστε να διαλύσει τα πρότυπα ενός λαού και να καταστρέψει τις αξίες των ανθρώπων. Για τον κοινό θνητό είναι πιο πειστικός εκείνος που ξέρει να προσφέρει καλύτερα “άρτον και θεάματα”. Ξυπνάει πότε-πότε κάποιος από αυτόν τον λήθαργο, θυμώνει και προσπαθεί να κάνει μια μικρή επανάσταση. Αλλά αυτή η “επανάσταση” φθάνει μόνο μέχρι τον Λόφο του Πατριαρχείου ή μέχρι το Κοτροτσένι (Σ.τ.Μ.: κυβερνητικό μέγαρο)· εκεί διαλύεται. Από την εξέγερσή του δεν απομένει τίποτα, παρά μόνον ένας μεμονωμένος επαναστάτης».

Η συνέχεια των λόγων του γέροντα μοιάζουν με προφητική ακτινογραφία της εποχής του κορωνοϊού:

«Είδα ότι ελάχιστοι ιατροί διαμαρτύρονται ενάντια στο απάνθρωπο σύστημα που επικρατεί στην Υγεία. Είναι μία θλιβερή πραγματικότητα το γεγονός ότι οι διανοούμενοί μας ήταν και παραμένουν οι πιο αδύναμοι χαρακτήρες. Είναι φοβισμένοι, κάνουν εύκολα πίσω για να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Παρατήρησα το ίδιο και στη φυλακή. Πιο εύκολα αντιστέκονταν οι απλοί άνθρωποι, παρά οι διανοούμενοι. Ήταν ελάχιστοι οι διανοούμενοι που αντιστέκονταν. Ο απλός άνθρωπος αντιλαμβανόταν πάντα πιο γρήγορα την πραγματικότητα.

Ο διανοούμενος δεν έχει την αίσθηση της μάχης που δίνει, της δυσκολίας. Αυτός είχε συνηθίσει μ’ έναν μισθό, με μια καλή οικονομική κατάσταση και γι’ αυτό αποσύρθηκε από οποιαδήποτε κοινή δράση. Εντάχθηκε σε πολιτικά κόμματα, πρώτα-πρώτα για να προστατεύσει την περιουσία του. Ο ιατρός σήμερα είναι όπως ο παπάς. Έχει μικρό μισθό, αλλά τον αυξάνει παίρνοντας χρήματα από τις τσέπες του φτωχού κι έτσι πλουτίζει, χωρίς να έχει μεγάλο μισθό. Ο σημερινός μας ιατρός δεν συναισθάνεται πως έχει να επιτελέσει λειτούργημα. Τώρα, επειδή είναι χαμηλοί οι μισθοί, αυτός φεύγει στο εξωτερικό, όπου οι αποδοχές είναι μεγαλύτερες.

Στο τέλος όμως και τα δυτικά κράτη θα καταντήσουν στην κατάσταση που βρισκόμαστε εμείς. Δεν θα κρατήσει πολύ αυτό που γίνεται σήμερα. Ο ευρωπαϊκός σοσιαλισμός φροντίζει για το σχέδιο αυτό».

Αμέσως μετά, ο γέροντας καταλήγει σε μια διαπίστωση, εξαιτίας της οποίας θα έπρεπε να γουρλώσει τα μάτια του όποιος αναγνώστης έχει διατηρήσει ένα minimum λογικής, τηρώντας κριτική στάση έναντι του εμβολιαστικού αμόκ που έχει καταλάβει σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη:

«Το σύστημα δούλεψε με τέτοιον τρόπο, ώστε ο απλός χωρικός να αποβλακώνεται και ο διανοούμενος να εκτίθεται. Ακόμη και ο ιατρικός κόσμος συνέβαλε σ’ αυτό: ήταν ένας παράγοντας μέσω του οποίου το σύστημα πέτυχε και συνεχίζει να πετυχαίνει το σατανικό έργο της μείωσης του πληθυσμού μέσω επικίνδυνων εμβολίων και χημικών δηλητηρίων».


Ιδιαιτέρως αποκαλυπτικές είναι οι σκέψεις που καταγράφονται στην ενότητα με τίτλο «Η Ορθόδοξη Πίστη και ο Οικουμενισμός» (σελ. 188 αι.):


«Έστησαν ένα κατάλληλο περιβάλλον, στο οποίο αναπτύχθηκε η μασονία και όλο το πολιτικό και κοινωνικό κακό. Ακόμα και ο οικουμενισμός αποτελεί εργαλείο της μασονίας. Η μασονία, καλλιεργώντας μια σχετικότητα των αξιών, αποσκοπεί στο να προσκυνάς έναν απρόσωπο ψευδοθεό, τον οικουμενικό “θεό”. Ο οικουμενισμός συμβαδίζει με την παγκοσμιοποίηση. Η ισοπέδωση όλων των εθνών, η δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης και ενός ενιαίου κράτους –ταυτόχρονα με τον οικουμενισμό, που αποσκοπεί στη δημιουργία μίας πανθρησκείας, η οποία θα “ενώσει” όλες τις θρησκείες σε μία– όλα αυτά στοχεύουν στην εφαρμογή του τελικού σκοπού τους: την εγκαθίδρυση του “νέου ανθρώπου”, του αντιχρίστου».

Ο Ιουστίνος Πίρβου είναι κατηγορηματικός (σελ. 189):


«Ο οικουμενισμός και η παγκοσμιοποίηση είναι οι πρόδρομοι των Καιρών της Αποκάλυψης».

Αν ζούμε σε πρώιμο ή, αντιθέτως, σε όψιμο προδρομικό σημείο των Εσχάτων Χρόνων, είναι ένα ερώτημα που, με όσα συμβαίνουν την τελευταία διετία 2020-2022, δεν είναι τόσο δύσκολο να απαντηθεί. Χάρη στον κορωνοϊό, ο οποίος λειτούργησε ως (προκατασκευασμένη) τουρμπίνα για την επιβολή της νέας κανονικότητας, τόσο ο οικουμενισμός όσο και η παγκοσμιοποίηση πραγματοποίησαν πολύ μεγάλα άλματα. Τόσο μεγάλα, που θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ευλόγως ότι όσον ούπω θα εμφανισθεί ο αντίχριστος ψευδοσωτήρας της ανθρωπότητας.

Τα πράγματα, όμως, δεν εξελίσσονται πάντοτε κατά τον τρόπο που τα έχει σχεδιάσει το επιτελείο του εωσφόρου. Όπως δεν είχε αυτός τον πρώτο λόγο, έτσι δεν μπορεί να έχει ούτε τον τελευταίο!

1

Ο όρος αυτός είναι ειλημμένος από το ομότιτλο βιβλίο του Zbigniew Brzezinsky, πρώην συμβούλου εθνικής ασφαλείας του Προέδρου Κάρτερ και έμπιστου προσώπου του Ροκφέλερ, ο οποίος προέβλεψε την έλευση της ΤΕΧΝΟΤΡΟΝΙΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. Μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών, έγραφε ο Μπρζεζίνσκι στο βιβλίο του “Between Two Ages. America’s Role in the Technetronic Era”, οι ζωές και οι δραστηριότητες των ανθρώπων θα παρακολουθούνται ενδελεχώς από έναν άγρυπνο παντεπόπτη οφθαλμό (Texe Marrs, ό.π., σελ. 206).


Στο ίδιο βιβλίο αναφέρεται και ο Δημήτρης Ευαγγελόπουλος (Τεχνολογία υποταγής συνειδήσεων και πώς να αντισταθείτε, εκδ. Έσοπτρον, Αθήνα 2000, σελ. 378), ο οποίος μνημονεύει ένα άκρως επίκαιρο δημοσίευμα που είχε φιλοξενηθεί σε εφημερίδα του 1993:


«Η εφημερίδα The Washington Times στις 11 Οκτωβρίου 1993 παρουσίασε ένα άρθρο του Μάρτιν Άντερσον με τίτλο “Εθνικό Τατουάζ Υψηλής Τεχνολογίας”, όπου αναφέρεται ένας εμφυτεύσιμος, ενέσιμος πομπός που κατασκεύασε η Αεροπορική Εταιρεία Hughes. Ο πομπός αυτός διαφημίζεται ως μια “ευφυής, ασφαλής, φθηνή και διαρκής μέθοδος αναγνώρισης με τη χρησιμοποίηση ραδιοκυμάτων. Ένα μικροτσίπ, στο μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού που τοποθετείται κάτω από το δέρμα”. Αυτό μπορεί επίσης να “ενεθεί μαζί με ένα εμβόλιο ή μόνο του”.

Το τσιπ αυτό περιέχει έναν αλφαριθμητικό κώδικα αναγνώρισης δέκα χαρακτήρων που δεν αντιγράφεται ποτέ. Όταν περάσει ένα σκάνερ από πάνω του, αυτό εκπέμπει ένα “μπιπ” και εμφανίζεται στην ψηφιακή οθόνη του σκάνερ ο αριθμός μας. […]

Θεωρείται ότι στο μέλλον αντί να κρατάμε μια πλαστική ταυτότητα στο πορτοφόλι μας, θα μπορούμε να έχουμε αυτό το μικροτσίπ κάτω από το δέρμα μας, με το οποίο θα μπορούμε αμέσως να αναγνωριστούμε. Ναι, ο Μεγάλος Αδελφός θα μπορεί να μας παρακολουθεί πιο στενά, γιατί βέβαια δεν θα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε ξεχάσει ή χάσει τη νέα ηλεκτρονική μας ταυτότητα. Από την άλλη μεριά, μόλις εμφυτευτεί το μικροτσίπ είναι ουσιαστικά αδύνατον να απομακρυνθεί, ακόμα και με χειρουργική επέμβαση, έστω κι αν χρησιμοποιήσουμε τις πιο προχωρημένες τεχνικές ραδιουργίες».