.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ανοικτή επιστολή στο Μητροπολίτη της γενέτειράς μας Θεσσαλονίκης Φιλόθεο τον Φιλοθεάμονα
Αλεξανδρούπολη, 26 Απριλίου 2026, Κυριακή των Μυροφόρων
Βασιλική Οικονόμου
Ανοικτή επιστολή
Προς το Μητροπολίτη της γενέτειράς μας Θεσσαλονίκης Φιλόθεο
«Ὢ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος! ἀφ’ ἧς ῥῦσαι ὁ Θεὸς τὰς ψυχὰς ἡμῶν.» Στιχηρό της Μ. Πέμπτης.
«…η Μεγάλη Διδάσκαλος Τζούλι Σκοτ θα μας οδηγήσει σε μια βαθιά σύνδεση με την κλασική μουσική από την περίοδο του Μπαρόκ (περ. 1600-1750). Θα βιώσουμε πώς συγκεκριμένη μουσική επηρεάζει τον καρδιακό μας ρυθμό και τα εγκεφαλικά μας κύματα.» Από ανακοίνωση του Αρχαίου και Μυστικιστικού Τάγματος του Ρόδινου Σταυρού
«ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν.» Πρ. κ’ 29-30.
«…καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι…» Αποκ. κβ’ 11.
«ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ» Ἀποκ. γ’ 1.
Η μαύρη μέρα της ποιμαντορίας σου ξεκίνησε με βαριά συννεφιά ασέβειας. Ήδη από την ενθρόνισή σου είδαμε τα πρώτα, «αρχιερατικά» πλέον, δείγματα των οικουμενιστικών φρονημάτων σου, αφού στον ενθρονιστήριο λόγο σου χαιρέτισες, μετά τους Οικουμενιστές (κατ’ όνομα Ορθόδοξους) Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και τους «εντιμοτάτους εκπροσώπους…των Θρησκευτικών Δογμάτων και Κοινοτήτων…». Παπικοί και Μονοφυσίτες ήταν θρονιασμένοι στο σολέα, αναίσχυντα και απροκάλυπτα. Το γεγονός αυτό από μόνο του σε καθιστά βάσει των Ιερών Κανόνων (όπως οι Ι’, ΜΕ’, ΜΣΤ’ Κανόνες των Αγίων Αποστόλων) αφοριστέο. Με Μέγα Αφορισμό. Αλλά δεν είναι αυτό το μόνο γεγονός που αποδεικνύει τα κακόδοξα φρονήματά σου∙ ήλθαν και άλλα πολλά στη συνέχεια. Η βέβηλη και βλάσφημη παρουσία σου στη Μητρόπολη της αγιοτόκου Θεσσαλονίκης βρίθει ανομιών και ιεροκανονικών παραβάσεων.
Σε είδαμε να υποδέχεσαι τον φιλοσοδομίτη αλλά και Οικουμενιστή Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο και μάλιστα να συμμετέχεις μαζί με αυτόν σε εκδηλώσεις για την «Εθνική Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων του Ολοκαυτώματος», μπροστά στην εβραϊκή επτάφωτη λυχνία στην Πλατεία Ελευθερίας, όπου μάλιστα τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση από τη χορωδία της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, με την παρουσία, εννοείται, ραβίνου. Και, ως φίλος των Ιουδαίων, άραγε πανηγυρίζεις, τώρα που η Πλατεία Ελευθερίας ξηλώνεται για να γίνει «Πάρκο Μνήμης Ολοκαυτώματος»;
Σε είδαμε να επευλογείς εκδήλωση που έδρασε ως αντιπερισπασμός στο μαζικό λαϊκό συλλαλητήριο κατά του νομοσχεδίου για το «γάμο» ομοφύλων και το «δικαίωμά» τους στην τεκνοθεσία. Αντί να κατεβείς κι εσύ μαζί με το λαό στο δρόμο, να ενώσεις τη φωνή σου κατά των (φιλο)σοδομιτικών νομοσχεδίων που απειλούν το μέλλον των παιδιών και ολόκληρης της κοινωνίας μας, φρόντισες, μαζί με τους λοιπούς Μητροπολίτες της πόλης (Ν. Κρήνης & Καλαμαριάς Ιουστίνο, Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως Βαρνάβα) και το Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο, να συγκεντρώσεις πλήθος λαού στο Βελλίδειο για να ακούσει ποιον; Τον ιουδαιόφιλο Μητροπολίτη Λαρίσης Ιερώνυμο, που έχει κάνει την εβραϊκή Συναγωγή δεύτερο σπίτι του. Αποσπάσατε λαό από το συλλαλητήριο και συνάμα τον ψωμίσατε με την ψευδαίσθηση ότι αντέδρασε στη διεστραμμένη πολιτική της κυβέρνησης του αφορισμένου Κυριάκου Μητσοτάκη. Δόλια κίνηση δολίων Επισκόπων.
Σε είδαμε να δέχεσαι «ασμένως» την πρόταση του Γεν. Γραμμ. της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ) και βουλευτή Λαρίσης της Ν.Δ. Μάξιμου Χαρακόπουλου « «η μητρόπολη της πάλαι ποτέ συμβασιλεύουσας, μιας πόλης με ανεξίτηλο το βυζαντινό αποτύπωμα και έντονη την χριστιανική παράδοση», να είναι εκ των συνδιοργανωτών του συνεδρίου μαζί με την ΔΣΟ, την Διάσκεψη των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), την Επιτροπή των Καθολικών Επισκοπικών Διασκέψεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COMECE) και τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)». Μάλιστα τον συνεχάρης για την πρωτοβουλία!
Είδαμε την υποκρισία σου, όταν δήθεν διαμαρτυρήθηκες για τη βλάσφημη αφίσα της επίσης βλάσφημης ταινίας «Αδέσποτα Κορμιά», η οποία ταινία, όλως απροσδοκήτως, φαίνεται να δημιουργεί αρκετούς «συνειρμούς» με το Ροδοσταυρισμό. Αφού ξεκίνησες την επιστολή σου σχεδόν απολογούμενος (!) στην ασεβή γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, «τόλμησες», κατόπιν, να της πεις, ότι η αφίσα, που απεικόνιζε την Αειπαρθένο Παναγία μας ημίγυμνη και κυοφορούσα πάνω στον Σταυρό, «…εἶναι βαθύτατα προκλητικὴ γιὰ τό θρησκευτικὸ συναίσθημα τῶν χριστιανῶν τῆς πόλης μας…». Και το είπες αυτό, αφού πρώτα ευχήθηκες για την επιτυχία του Φεστιβάλ και αφού δήλωσες, ότι «Τέτοιες καλλιτεχνικὲς δραστηριότητες καὶ πρωτοβουλίες ἐνίσχυσης τῆς κινηματογραφικῆς κοινότητας, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν εὐκαιρία ἔκφρασης καὶ συνάντησης δημιουργῶν καὶ καλλιτεχνῶν, ἰδίως νέων, μᾶς γεμίζουν μὲ χαρὰ καὶ ἐλπίδα.»
Τι ακριβώς σε «γεμίζει με χαρά και ελπίδα» σε ένα τέτοιο Φεστιβάλ; Μήπως το ότι τριάντα τρεις από τις διακόσιες πενήντα ταινίες «υμνούσαν την ομορφιά της απελευθερωτικής πράξης του αυτοπροσδιορισμού και σφράγισαν το παγκόσμιο queer σινεμά» πρωταγωνιστώντας «στο μεγάλο αφιέρωμα του 26ου ΦΝΘ (σ.σ. Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης) με τίτλο Citizen Queer»; Αγνοείς, άραγε, ότι «άνθρωποι που δεν αποδέχονται τις παραδοσιακές έννοιες φύλων, και χωρίς να θέλουν να προσδιοριστούν ως ΛΟΑΤ (σ.σ. Λεσβίες Ομοφυλόφιλοι Αμφιφυλόφιλοι Τρανς (=Διεμφυλικοί)), πολλές φορές αυτοπροσδιορίζονται ως «Queer»»; Γνωρίζεις μήπως, ότι το εν λόγω διαστροφικό αφιέρωμα διαφημίστηκε από ευρωπαϊκή ιστοσελίδα ως εξής: «Το ελληνικό φεστιβάλ κινηματογράφου Citizen Queer στοχεύει να αποτίσει φόρο τιμής στην προέλευση της εκπροσώπησης των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στον κινηματογράφο, μαζί με τους πρωτοπόρους της. Για τόσο καιρό κρυμμένη στις σκιές, τώρα η μορφή τέχνης επιτέλους θα λάμψει στο προσκήνιο»; Καμαρώνεις για τούτο το «πρωτοποριακό» μίασμα που έλαβε χώρα στη Μητρόπολή σου;
Και δηλώνεις, στην ίδια επιστολή σου, προς τη διευθύντρια του Φεστιβάλ, ότι το πρόβλημα ήταν η αφίσα και όχι το ίδιο το ντοκιμαντέρ (!!!), το οποίο ντοκιμαντέρ προπαγάνδιζε «το αυτονόητο αίτημα των γυναικών της Ευρώπης για αυτοδιαχείριση του σώματός τους, διεκδικώντας το δικαίωμα τους στην έκτρωση, την εξωσωματική γονιμοποίηση αλλά και την ευθανασία». Τάσσεσαι, δηλαδή, απερίφραστα υπέρ τη έκτρωσης, της εξωσωματικής γονιμοποίησης (που επίσης συνιστά έκτρωση) και της ευθανασίας. Αντί να κατακεραυνώσεις τους διοργανωτές και λοιπούς συντελεστές του ανήθικου και ασεβέστατου φεστιβάλ, όπως θα έκανε ένας αληθινός Επίσκοπος, όπως ο μακαριστός αγωνιστής π. Αυγουστίνος Καντιώτης (αιωνία του η μνήμη!), αρκέστηκες στις δημοσιοσχετίστικες χλιαρότητες και στα δουλικά «ναι και ου» του πονηρού. Μήπως χάρηκες και με το πανό που έγραφε «Καταστρέψτε την Ελλάδα!», το οποίο κρατούσαν στα χέρια τους «τραβεστί, ομοφυλόφιλοι και συντελεστές ταινίας στην πρεμιέρα του φιλμ «Avant-Drag!» » του ίδιου φεστιβάλ; Μήπως πήρες πάλι «χαρά και ελπίδα», αφού προφανέστατα κι εσύ με αυτήν ακριβώς την αποστολή ανέβηκες στον Θρόνο της Θεσσαλονίκης, να καταστρέψεις – ω της ματαιόπονης μωρίας! – την Εκκλησία και την Ελλάδα;
Σε είδαμε να συν-διοργανώνεις εντός του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ροτόντα «αφιερωματική εκδήλωση μνήμης στον πεζογράφο και ποιητή Νίκο Γ. Πεντζίκη». Για άλλη μια φορά μετέτρεψες τον ιερό χώρο Ναού σε πολιτιστικό κέντρο για να παρουσιάσεις, μάλιστα, ποιον; Έναν «δημιουργό» που ήταν, όπως διαβάζουμε, «βαθύς γνώστης της βυζαντινής γραμματείας και τέχνης, αλλά και κάτοχος, από πολύ νωρίς, όλων των ρευμάτων και των τάσεων του ευρωπαϊκoύ μοντερνισμού και της avant-guard«∙ ένα λογοτέχνη για τον οποίο «σελίδες από το Συναξαριστή του Αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτη (αλλά και ερωτικές επιστολές, καρτ-ποστάλ, τοπωνύμια) δίνουν καθημερινά, μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του, την πρώτη ύλη της εργασίας»∙ ένα συγγραφέα που «εμπλούτισε» τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό με ρήσεις του τύπου «Αισθάνθηκα ότι για να αναστήσω τον αυτοκτονήσαντα νέον Αντρέα Δημακούδη του πρώτου μου βιβλίου (που είμαι εγώ), έπρεπε να προσευχηθώ σε όλα τα πράγματα για να με δώκουν Ζωή».
Ποια ήταν η αντίδρασή σου στο βδέλυγμα του «EuroPride 2024», που κατέκλυσε τη συμπρωτεύουσα για εννιά ολόκληρες μέρες τον Ιούνιο του 2024, ξεκινώντας μάλιστα μόλις δύο μέρες πριν τη μεγάλη Εορτή των Γενεθλίων της Εκκλησίας μας, την Αγία Πεντηκοστή; Τι έκανες γι’ αυτή την παρδαλή φρίκη που ξεχύθηκε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης; Τι έκανες για το νομοσχέδιο υπέρ του «γάμου» των ομοφύλων και της τεκνοθεσίας εκ μέρους τους; Λησμόνησες πώς πλήρωσαν τα Σόδομα την ομοφυλοφιλία των κατοίκων τους, το πυρ και θείο που έπεσε και τα κατέκαψε, αφήνοντας στη θέση τους τη Νεκρά Θάλασσα (στην οποία Θάλασσα τώρα το Υπουργείο Εξωτερικών του αγαπημένου σου Ισραήλ διαφημίζει ότι θα γίνει «ΛΟΑΤΚΙ+ φεστιβάλ», «το μεγαλύτερο Pride event της Μέσης Ανατολής»); Λησμόνησες τι λέει ο Απόστολος Παύλος για την αρσενοκοιτία (σοδομισμό) και τι λένε οι Ιεροί Κανόνες, όπως ο Ζ’ Κανόνας του Μεγάλου Βασιλείου, που κατατάσσει τους ομοφυλόφιλους στην ίδια κατηγορία με τους κτηνοβάτες, τους φονιάδες, τους μοιχούς, τους μάγους και τους ειδωλολάτρες; Δε διάβασες τι γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο Εορτοδρόμιο, σε σημείωση στα προλεγόμενα του Κανόνα των Χριστουγέννων; «Τρίτον δὲ καὶ τελευταῖον θαῦμα ἠκολούθησεν ἐν τῇ Χριστοῦ Γεννήσει∙ λέγει γὰρ ἕνας Διδάσκαλος, ὅτι τὴν νύχτα ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποία ἐγεννήθη ὁ Δεσπότης Χριστός, ἔστειλε πρῶτον ἕνα Ἄγγελον καὶ ἐθανάτωσεν ὅλους τους ἀρσενοκοίτας, ὅπου ἦσαν εἰς τὸν Κόσμον, καὶ ἔπειτα ἐγεννήθη, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῇ τότε εἰς τὴν γῆν μία τοιαύτη Θεομίσητος ἁμαρτία…«;
Αλήθεια, έχεις κάποιο ιδιαίτερο λόγο που είσαι τόσο αμνηστευτικός στο θέμα της αρσενοκοιτίας, ώστε να παίρνεις «χαρά και ελπίδα» από ένα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ (υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού της δήθεν θεούσας Λίνας Μενδώνη) που διακατέχεται εντονότατα από το πνεύμα της ομοφυλοφιλίας και των συναφών διαστροφών; Αν ναι, θα ήθελες να μας πεις ποιος είναι αυτός ο λόγος; Και μην προφασιστείς, ότι δήθεν δεν κατάλαβες περί τίνος επρόκειτο, γιατί και μόνη η αφίσα του φεστιβάλ αρκούσε για να κατατοπιστεί κανείς, αφού έδειχνε δύο άνδρες σε ερωτική περίπτυξη. Σου δίνουν πράγματι «χαρά και ελπίδα» τέτοιες εικόνες; Αν ναι, γιατί;
Σε είδαμε να αγαπολογείς με τον Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο, τον αιρετικότερο και σατανικότερο Πατριάρχη στην Εκκλησιαστική Ιστορία, μέσα στον Ιερό Ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, λίγα μόλις μέτρα από το ιερό λείψανο του μεγάλου αυτού Πατέρα και Θεολόγου της Εκκλησίας μας, που έδωσε σκληρούς αλλά νικηφόρους αγώνες για την προάσπιση της Ορθοδοξίας από τον Παπισμό.
Σε είδαμε να υποδέχεσαι και να συλλειτουργείς με τον Επίσκοπο Κομάνων Μιχαήλ (Ανισένκο), Έξαρχο του Οικουμενικού Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίου στην Ουκρανία και συλλειτουργό των σχισματοαιρετικών της ψευδο-εκκλησίας της Ουκρανίας (ΟΕΟ) αλλά και Ουνιτών και λοιπών αιρετικών.
Είδαμε το όνομά σου να συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα του 1ου Διαθρησκευτικού Συνεδρίου Τρικάλων, μαζί με τα ονόματα εβραίου ραβίνου, μωαμεθανού ιεροδιδασκάλου, λοιπών οικουμενιστών καθώς και ασεβών Ελλήνων πολιτικών.
Σε είδαμε να δέχεσαι στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, ανήμερα της Εορτής του Μυροβλήτη, την επίσης ασεβέστατη Πρόεδρο (τότε) της Δημοκρατίας Κ. Σακελλαροπούλου, η οποία, εκτός όλων των άλλων ασεβειών της, πανηγύρισε για την ψήφιση του παραπάνω «σοδομονόμου» και μάλιστα κήρυξε με χαρά την έναρξη του παραπάνω φεστιβάλ ντοκιμαντέρ.
Σε είδαμε να υποδέχεσαι ψευδοκληρικούς της σχισματοαιρετικής αυτοκέφαλης ψευδο-εκκλησίας της Ουκρανίας (ΟΕΟ) των «ἀμεταμελήτων καθῃρημένων, ἀναθεματισμένων καί ἀχειροτονήτων, παρασυναγώγων καί σχισματικῶν προσώπων» του ψευδο-μητροπολίτη Επιφάνιου Ντουμένκο. Στη συνοδεία του ψευδεπισκόπου Βισγκορόντ Αγαπητού συμμετείχε και ψευδο-ιερέας γνωστός για τη συναυτουργία σε βίαιη κατάληψη Ναού της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ, υπό τον κανονικό Μητροπολίτη Ονούφριο) από σχισματοαιρετικούς του Ντουμένκο, με τη χρήση αλυσοπρίονων, λοστών και δακρυγόνων.
Σε είδαμε να παρερμηνεύεις ευαγγελική περικοπή κακοβούλως – ως πιστός και δουλικός ιουδαιόφιλος -, αποδίδοντας μεταπατερικώς και αντιπατερικώς το χαρακτηρισμό εκ μέρους του Κυρίου «γενεά άπιστος και διεστραμμένη» στους Αγίους Αποστόλους (!), τους Μαθητές του Ίδιου του Χριστού μας. Σε ενοχλούν οι Άγιοι Απόστολοι, γιατί είσαι κακός διάδοχός τους και φίλος των διωκτών τους.
Σε είδαμε να εμφανίζεσαι σε εκδήλωση περί Ησυχασμού (με τον οποίο εμφανέστατα δε σχετίζεσαι ούτε κατά διάνοια), δίπλα σε ασεβέστατες μορφές της ελληνικής κοινωνίας, όπως η βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος Αγγελική Δεληκάρη, που ψήφισε υπέρ του νομοσχεδίου περί «γάμου» των ομοφυλ(οφιλ)ων ζευγαριών και υιοθεσίας τέκνων από αυτούς∙ ο (εκδημήσας) αμετανόητος καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης, γνωστότατος Οικουμενιστής και νεονικολαΐτης∙ ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλλιος Αγγελούδης, που κατέστησε τη Θεσσαλονίκη δαιμονοπανήγυρη με τις παρελάσεις ομοφυλοφίλων, τα καρναβάλια και άλλα αντίθεα δρώμενα∙ ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης που ετοιμάζει τα ψηφιακά δεσμά του λαού μας Δημήτρης Παπαστεργίου∙ η υποκρινόμενη μεν την ευσεβή, αλλά στην πραγματικότητα ασεβέστατη Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και άλλοι.
Σε είδαμε να συνδιοργανώνεις (μαζί με την Ηπειρωτική Εστία Θεσσαλονίκης) τιμητική εκδήλωση για τον αμερικανόφερτο Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Αθηναγόρα, επίσης Μασόνο.
Σε είδαμε να λειτουργείς στον Ιερό βυζαντινό Ναό Προφήτου Ηλιού και να ευχαριστείς τον Πρόεδρο των Εκκλησιαστικών Επιτροπών του Ιερού Ναού «για την ευταξία ενόψει της μεγάλης εορτής των Θεοφανείων», αντί να τον επιπλήττεις που μετέτρεψε τον Ιερό Ναό σε παγανιστικό «Κήπο Εσπερίδων», προφανώς για να σε ικανοποιήσει, αφού σου αρέσουν τα «θεάματα». Δεν είναι πλήρης ο ιερός Ναός με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, τις Αγιογραφίες, τα ιερά Λείψανα; Τα εσπεριδοειδή και τα κωνοφόρα τού λείπανε;
Σε είδαμε να παρακάθεσαι περιχαρέστατος και βαθέως μειδιών σε γεύμα με το δηλωμένο άθεο, τον εθνικό ολετήρα (Πρέσπες) και διαφθορέα της νεολαίας μας (νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου από την ηλικία των δεκαπέντε ετών), τον Αλέξη Τσίπρα.
Σε είδαμε να αποκαλύπτεις, από κοινού με τον Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο, ανδριάντα του Μασόνου Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Γ’ έξω από τη Μητρόπολη.
Σε είδαμε πρόσφατα να βεβηλώνεις για άλλη μια φορά Ιερούς Ναούς της Μητρόπολής σου, στις πιο ιερές μέρες του έτους, τις μέρες της Αγίας Τεσσαρακοστής, με την ιερόσυλη «Λατρευτική Εβδομάδα», για την οποία δήλωσες, μεταξύ άλλων ψευδών, πως, ό,τι περιλαμβάνει, «είναι ελεγμένο και ορθόδοξο». Προς διάψευσή σου αναφέρω ενδεικτικά, ότι το πρόγραμμα της εκδήλωσης με τον τίτλο «TENEBRAE» (ελληνιστί «Σκοτάδια»∙ λατινιστί ο τίτλος παραπέμπει σε ειδική ακολουθία που τελείται σε παπικούς ναούς από τη Μ. Πέμπτη έως και το Μ. Σάββατο) περιλάμβανε κυρίως έργα μπαρόκ «για σοπράνο και θεόρβη». Αλήθεια, με ποια κριτήρια επέλεξες να αφιερώσεις ολόκληρη εκδήλωση στην Μπαρόκ μουσική; Ρωτώ επειδή, όλως τυχαίως (;), ένα χρόνο πριν την εκδήλωση αυτή, κάποιοι Ροδόσταυροι του «Αρχαίου και Μυστικιστικού Τάγματος του Ρόδου και του Σταυρού» (και, όπως πιθανόν γνωρίζεις, ο Ροδοσταυρισμός ενυπάρχει στον 18ο βαθμό της Μασονίας Σκωτικού Τύπου και το εν λόγω τάγμα έχει και παράρτημα στην Ελλάδα) είχαν αφιερώσει ειδική τηλεδιάσκεψη στο πώς η Μπαρόκ μουσική «ανοίγει τις καρδιές», «επηρεάζει τον καρδιακό ρυθμό και τα εγκεφαλικά κύματα» κλπ. Θα είναι άραγε υπερβολικός ή φαντασιόπληκτος όποιος τυχόν υποθέσει ότι ένας οικουμενιστής Μητροπολίτης αντλεί εμπνεύσεις από τέτοιες πηγές, δεδομένης της διείσδυσης της Μασονίας στη διοίκηση της Εκκλησίας μας, η οποία διείσδυση έχει αποδειχθεί περίτρανα με ντοκουμέντα;
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης «Σκοτάδια» συμπεριλάμβανε στο τέλος του και άσματα της αγιοποιηθείσας από το Βατικανό βενεδικτίνης μοναχής Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν, η οποία τύγχανε μάλιστα και αποκρυφίστρια. Η δε «σοπράνο και performer», που κάλεσες για να βεβηλώσει τον Ιερό Ναό με τους πομπώδεις (και αφόρητους για ώτα Ησυχαστών) υψίφωνους λαρυγγισμούς της, δηλώνει εξειδικευμένη στο «πειραματικό φωνητικό ρεπερτόριο του 20ού και 21ου αιώνα» (δείγματα αυτών των «πειραματισμών» εδώ, εδώ και εδώ), καθώς και «στα φωνητικά έργα του John Cage», του οποίου οι συνθέσεις, όπως διαβάζουμε, επηρεάστηκαν, μεταξύ άλλων, και από τις σπουδές του στην ινδική φιλοσοφία, το Ζεν Βουδισμό και το ταοϊστικό-αποκρυφιστικό Ι Τσινγκ.
Το πρόγραμμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων της «Λατρευτικής Εβδομάδας», η οποία χαρακτηρίζεται από το Δήμο Θεσσαλονίκης ως «ένας από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς και θρησκευτικούς θεσμούς της πόλης, που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη μία εβδομάδα πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα» και ως «διεθνής πολιτιστικός και θρησκευτικός θεσμός», καταρτίστηκε κατόπιν ανοικτής πρόσκλησης που απευθυνόταν «σε μουσικά σύνολα (βυζαντινούς χορούς ψαλτών και ψαλτριών, μονωδούς, σολίστες, παιδικές και νεανικές χορωδίες ευρωπαϊκής μουσικής), καλλιτέχνες, ηθοποιούς, πολιτιστικούς φορείς και πολιτιστικούς συλλόγους κ.α., τόσο της Ελλάδας, όσο και του εξωτερικού» (!!!). Αμπελώνας απερίφρακτος η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, κέντρα διερχομένων οι Ιεροί Ναοί! Αυτό το «εκκλησιαστικό φρόνημα» είχε μάλλον κατά νου, μεταξύ άλλων, ο οικουμενιστής Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, όταν αναφερόταν κατά την ενθρόνισή σου στα κριτήρια εκλογής σου ως Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης: τη μετατροπή του Οίκου της λατρείας του Υψίστου σε κέντρο διασκέδασης. Ήξεραν πολύ καλά ποιον ψήφισαν οι όμοιοί σου. Αλλά, βέβαια, δεν ήταν αυτή η πρώτη «Λατρευτική Εβδομάδα». Είχαν προηγηθεί και άλλες, στις οποίες και πάλι συμμετείχαν μη ορθόδοξοι, όπως τότε που έφερες παπική ισπανική χορωδία να ψάλλει παπικούς μεσαιωνικούς ύμνους εντός του Ιερού Ναού της Παναγίας Αχειροποιήτου.
Τότε χαρακτηρίστηκαν ως «σκοταδιστές» οι Ορθόδοξοι ενορίτες που αντέδρασαν ως όφειλαν, ενώ ο οικουμενιστής καθηγητής Σταμούλης – μέλος της επιτροπής διοργάνωσης των εκδηλώσεων για τον δήμο – έσπευσε, κατά την προσφιλή του συνήθεια, να διασπείρει ψεύδη και ανίερες συκοφαντίες, δηλώνοντας στη συστημική «Εφημερίδα Συντακτών» ότι (άκουσον!) «οι Καθολικοί δεν είναι ούτε θεωρούνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία «αιρετικοί» (…), ότι «ποτέ οι Ορθόδοξοι δεν είπαν αιρετικούς τους Καθολικούς. Ο Μάρκος Εφέσου τούς λέει χαρακτηριστικά “αδελφούς”. Το καλούμενο Σχίσμα δηλοί διοικητική και όχι θεολογική διαφορά» (…) «οι Καθολικοί γίνονται δεκτοί και από πολλές μονές του Αγίου Ορους, που τους υποδέχονται και τους φιλοξενούν. Η διαφορά μεταξύ άλλων είναι ότι δεν έχουμε Κοινό Ποτήριο» ». Και για να τιμήσεις τον εκδημήσαντα φίλο σου καθηγητή Σταμούλη, τον οποίο αιφνίδια φίμωσε ο Κύριος προ μηνών, έφερες να διαβάσουν μέσα στον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας μέχρι και τον εωσφοριστή μασόνο Καζαντζάκη, σε απόσπασμα από το έργο του με τίτλο «Χριστός «Τυπικάρης»», γνωρίζοντας ότι ο βλάσφημος καθηγητής ήταν ένθερμος οπαδός του επίσης βλάσφημου συγγραφέα. Η περίληψη του έργου από τη σχετική ιστοσελίδα αρκεί για να καταλάβουμε τι είδους βλασφημίες ακούστηκαν εντός του Οίκου του Θεού:
«Ο τυπικάρης εισέρχεται στο ναό και ζητά ν’ αποχωρήσουν όσοι δεν πρέπει να είναι παρόντες στο «μυστήριο» που θα ακολουθήσει: οι κατηχούμενοι, οι γυναίκες, τα παιδιά, και εκείνοι που δεν έχουν αγνό σώμα και ψυχή. Μένουν δυνατοί και νηφάλιοι άντρες· ο τυπικάρης τους μεταλαμβάνει και τους οδηγεί σε έκσταση, κι έπειτα ανακοινώνει ότι ο Χριστός βρίσκεται τρεις μέρες στο μνήμα, περιμένοντας μάταια κάποιον να τον μοιρολογήσει.
Μέσα σε όραμα, το εκκλησίασμα βλέπει τι συμβαίνει στο σπίτι όπου είναι συγκεντρωμένοι οι μαθητές: η Μαγδαληνή παραληρεί για την ανάσταση, φέροντας στο σώμα της τις πληγές του Εσταυρωμένου, ενώ έρχονται ο Πέτρος, ο Ιάκωβος, ο Θωμάς και ο Φίλιππος, φοβισμένοι και με κλονισμένη την πίστη τους· ακολουθούν ο Ματθαίος, η Μάνα του Χριστού και ο Ιωάννης. Ανάμεσα σε θρήνους και μοιρολόγια απόφασίζουν να πάνε όλοι να θρηνήσουν στον τάφο του Χριστού.
Τότε, φτάνει η Μαρία και αναγγέλλει την Ανάσταση. Καθένας νιώθει την παρουσία του Χριστού με διαφορετικό τρόπο, μεταξύ οραμάτων και παραισθήσεων, ώσπου εμφανίζεται ο Χριστός, δείχνει σε κάθε μαθητή το μέλλον του και αναλήπτεται στους ουρανούς. Το όραμα των πιστών χάνεται, η μυστική Ακολουθία τελειώνει και ο τυπικάρης ζητά από τους άντρες να μην αποκαλύψουν τι συνέβη.»
Αυτή είναι η αντίληψή σου περί «ελεγμένου και ορθόδοξου» περιεχομένου της Λατρευτικής Εβδομάδας; Και, αν κάποιος σε κρίνει γι’αυτό το αίσχος, θα τολμήσεις να πεις πάλι ότι το να κρίνουμε είναι του Διαβόλου; Δεν μπήκες ποτέ στον κόπο να διαβάσεις τι λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος περί κρίσης; « …το Μὴ κρίνετε ἵνα μὴ κριθῆτε, περὶ βίου ἐστίν, οὐ περὶ πίστεως.» P.G. 63, 232. Πλανάσαι (άλλην μίαν) πλάνην οικτράν, αν νομίζεις, ότι θα λες και θα κάνεις ό,τι θέλεις μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, εντός ή εκτός Ναού, και δε θα δέχεσαι έλεγχο, εφ’ όσον προσβάλλεις την αγία Πίστη μας. Τις πλύσεις εγκεφάλου περί «εκ του Διαβόλου κρίσης» τις δέχονται και τις ανέχονται μόνο οι υπνωτισμένοι Χριστιανοί που σε ακολουθούνε, οι χειροκροτητές των «Λατρευτικών Εβδομάδων», κανένας άλλος.
Όλα όσα αναφέρθηκαν σε τούτη την επιστολή δεν είναι παρά ένα ελάχιστο δείγμα της μέχρι τώρα αρχιερατικής πορείας σου, πριν καν ολοκληρώσεις τρία έτη στο Μητροπολιτικό Θρόνο της Θεσσαλονίκης. Και σε ρωτώ:
Εσύ που σπούδασες Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανες μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, δε διδάχτηκες ποτέ ότι ο Παπισμός έχει καταδικαστεί πολλάκις από την αγία Εκκλησία μας και δη συνοδικώς, συμπεριλαμβανομένης της Αγίας Ενάτης Οικουμενικής Συνόδου, επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, στου οποίου τον Θρόνο κακώς κάθεσαι; Δε διδάχτηκες ποτέ ότι καταδικασμένος (από την Αγία Δ’ Οικ. Σύνοδο) είναι επίσης και ο Μονοφυσιτισμός καθώς και η παραφυάδα του, ο Μονοθελητισμός (από την Αγία ΣΤ’ Οικ. Σύνοδο); Δεν έχεις κάνει ποτέ τον κόπο να ανοίξεις το ιερό Πηδάλιο, για να δεις ότι οι Ιεροί Κανόνες (όπως οι Ζ’, ΞΒ’, ΞΔ’, Ο’, ΟΑ’ Κανόνες των Αγίων Αποστόλων και οι εξής των Αγίων Πατέρων: Ζ’ Καν. της Αγίας Γ’ Οικουμενικής Συνόδου· ΙΔ’ Καν. της Αγίας Δ΄Οικ. Συνόδου· οι Α’, ΙΑ’, ΛΓ’ και ϰΘ’ (99ος) Καν. της Αγίας Πενθέκτης Οικ. Συνόδου· Η’ Καν. της Αγίας Ζ’ Οικ. Συνόδου· Α’ Καν. της Συνόδου της Αντιοχείας· ΡΛΗ’ Καν. της Συνόδου της Καρθαγένης· ΚΘ’, ΛΖ’, ΛΗ’ Καν. της Συνόδου της Λαοδικείας· Β’ Καν. του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης) καταδικάζουν οποιαδήποτε προσπάθεια μίξης Χριστιανισμού και Ιουδαϊσμού καθώς και την εκκλησιαστική κοινωνία μεταξύ τους, ενίοτε μάλιστα με ποινή καθαίρεσης για τους ορθόδοξους Ιερωμένους; Δε γνωρίζεις ότι υπάρχουν επίσης Ιεροί Κανόνες που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με αιρετικούς ή σχισματικούς (όπως ο Ι’ Καν. των Αγίων Αποστόλων και οι Καν. ΣΤ’ και ΛΓ’ της εν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου), πόσω μάλλον με αλλόθρησκους; Δε γνωρίζεις τι είπε ο μέγας Θεολόγος και Ομολογητής των καιρών μας, ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, περί Οικουμενισμού; «Ο Οικουμενισμός είναι κοινόν όνομα διά τους ψευδοχριστιανισμούς, διά τας ψευδοεκκλησίας της Δυτικής Ευρώπης. Μέσα του ευρίσκεται η καρδία όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών με επί κεφαλής τον Παπισμόν» (Ορθόδοξος Εκκλησία και Οικουμενισμός, Θεσσαλονίκη 1974, σελ. 224.)
Δε γνωρίζεις, ότι ο ΟΕ’ Κανόνας της Αγίας ΣΤ’ Οικ. Συνόδου ορίζει, ότι η ψαλμωδία στον Ναό πρέπει να γίνεται ταπεινά και κατανυκτικά και όχι με φωνές που δεν αρμόζουν στον ιερό χώρο της προσευχής; Πιστεύεις ότι οι Άγιοι Πατέρες της Έκτης Οικ. Συνόδου θα θεωρούσαν ότι αρμόζουν στον Ναό οι «σοπράνο-περφόρμερ» και οι λοιποί τραγουδιστές και καλλιτέχνες των «Λατρευτικών Εβδομάδων» σου; Δε γνωρίζεις, ότι ο ΙΕ’ Καν. της Τοπικής εν Λαοδικεία Συνόδου απαγορεύει να ψάλλει στο Ναό οποιοσδήποτε εκτός των Κανονικών ψαλτών; Δε γνωρίζεις το ανάθεμα, «με το οποίο η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος περάτωσε τον Όρο της και το οποίο αρκεί για να αποτρέψει κάθε είδους κοσμική χρήση των Ιερών Ναών; «Τοὺς οὔν τολμῶντας… ὡς κοινοῖς χρῆσθαι τοῖς ἱεροῖς κειμηλίοις ἡ τοῖς εὐαγέσι μοναστηρίοις (σ.σ. ἐν. καὶ τοῖς Ἱεροῖς Ναοῖς), ἐπισκόπους μὲν ὄντας ἡ κληρικοὺς καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δὲ ἡ λαϊκοὺς τῆς κοινωνίας ἀφορίζεσθαι»; (Η παρενθετική σημείωση είναι του συγγραφέα του εν λόγω άρθρου).
Και πάλι σε ρωτώ:
Αφού τόσο πολύ αγαπάς – ο φιλοθεάμων εσύ – τα θεάματα και τα λοιπά «πολιτιστικά δρώμενα», γιατί φόρεσες ράσο και μάλιστα ως Αρχιμανδρίτης; Γιατί δεν ασχολήθηκες με τον «πολιτισμό», παρά επέλεξες να ατιμάσεις κάθε ιερό και όσιο που η αγία Εκκλησία, το μυστικό Σώμα του Χριστού, σού εμπιστεύθηκε ως παρακαταθήκη; Γιατί δεν έγινες θεατρικός ή μουσικός παραγωγός; Ή, ακόμα καλύτερα, γιατί δεν πήγες στη Λυρική Σκηνή; Είσαι καλλίφωνος, θα έκανες λαμπρή καριέρα. Είσαι καλός και στην υποκριτική, γιατί δεν ασχολήθηκες με το θέατρο ή τον κινηματογράφο; Θα σε καμάρωναν οι φίλοι σου στα Όσκαρ.
Τελικά για ποιον εργάζεσαι και σε ποιον δουλεύεις; Ποιοι είναι οι εντολείς σου, ποιοι οι «ενορχηστρωτές» της βλάσφημης και βέβηλης ασέβειάς σου; Σε ποια Στοά ζητιανεύεις κι εσύ πόντους, δουλικά και άοκνα, πειθήνιος υπηρέτης; Πόσους βαθμούς έχει η λερωμένη ποδιά σου; Τι τοξικές και σκοτεινές διδασκαλίες θήλασες και μηρύκασες πριν βγεις στη «δράση»;
Αφού δεν υπάρχει ορθόδοξη Σύνοδος να σε καθαιρέσει και να σε αφορίσει, όπως ιεροκανονικώς σού αξίζει, παραιτήσου από την (Αρχ)Ιεροσύνη. Βγάλε τα ράσα και παραιτήσου όσο έχεις καιρό, πριν σου στείλει κι εσένα ο Δεσπότης και Κριτής Χριστός αιφνίδιο «απολυτήριο», όπως έστειλε στον αμετανόητο βλάσφημο φίλο σου, τον καθηγητή Σταμούλη, και σε τόσους άλλους Θεομάχους. Παραιτήσου και πήγαινε στην Αθήνα, στο Υπουργείο Πολιτισμού της αντίχριστης Μενδώνη. Θα σου βρει εκείνη δραστηριότητες που να ταιριάζουν στην κουλτουρόφιλη φαυλότητά σου, κοντά στους διεστραμμένους τής «Τέχνης που ζέχνει», την οποία εκείνη προωθεί και υποθάλπει και εσύ αμνηστεύεις και ασπάζεσαι – για να μην πω τίποτα βαρύτερο. Ελαφρύτερη κόλαση θα έχεις έτσι, αφού παραμένεις εωσφορικώς αμετανόητος, παρά αν συνεχίσεις να ονειδίζεις και να εξευτελίζεις το τιμημένο ορθόδοξο ράσο και το αρχιερατικό σου ωμοφόριο, σέρνοντας μαζί σου στην απώλεια αμέτρητες ψυχές. Παραιτήσου και ύπαγε, αντίχριστε! Φύγε μακριά απ’ την αγιοτόκο Θεσσαλονίκη! Ανάξιος αναξιότατος είσαι να ποιμάνεις την πόλη των Αγίων, του Μυροβλήτη και του Παλαμά. Ακόμα καλύτερα, φύγε απ’ την Ελλάδα μας, απάλλαξέ μας απ’ την ιερόσυλη παρουσία σου, ψυχοφονιά λυκοποιμένα! Πήγαινε στο Βατικανό της απωλείας, ν’ ακούς παρέα με το Λέοντα διαταραγμένες υψίφωνους του Μπαρόκ λατινιστί μες στους ναούς-γκαλερί των ψευδοχριστιανών τού ψευδοπάπα και να τέρπεσαι «εις τας Τenebras» που σου αρμόζουν, προσκυνητή του ζόφου! Πήγαινε και άφησέ μας ήσυχους, να κλάψουμε και να μετανοήσουμε για την κατάντεια και τις πάμπολλες αμαρτίες μας, αυτές που αναγκάζουν το φιλάνθρωπο Μέγα Αρχιερέα μας Χριστό να μας παιδαγωγεί με Ιούδες Ισκαριώτες ψευδεπισκόπους – όντως ψευδεπίσκοπο σε χαρακτηρίζει ο ΙΕ’ Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου! -, ψευδεπισκόπους εντεταλμένους σαν εσένα και τους ομοίους σου, που κατέκλυσαν την Ιεραρχία, νομίζοντας, οι ταλαίπωροι, ότι μπορούν να γκρεμίσουν την Εκκλησία. Φύγε και μην ανησυχείς, θα την ποιμάνει την πολύπαθη Θεσσαλονίκη μας άχρι καιρού ο Άγιος Παλαμάς από τους Ουρανούς. Και δι’ αυτού ο καλός Ποιμήν Χριστός μας. Δε θέλουμε άλλους μισθωτούς ούτε άλλους κλέπτες και ληστές, πόσω μάλλον Μασόνους, με ποδιά ή χωρίς. Ύπαγε, να μη σε βλέπουμε, να μη σ’ ακούμε!
Ο Θεός να σε λυπηθεί εκεί που πορεύεσαι.
Ή, μάλλον, να λυπηθείς εσύ τον εαυτό σου.
Αυτοκτονείς.
«Αὐτοί [οἱ Χριστιανοί] δέν πρέπει νά λησμονοῦν ὅτι ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στόν Θεό. Καί θά πρέπει νά ἀποδεχθοῦν ὅτι αὐτή ἡ θαρραλέα ἰδέα τῆς ἐλευθέρας σκέψεως, τήν ὁποία μποροῦμε πραγματικῶς νά ὀνομάσουμε ἐπανάσταση, ἐκχεόμενη ἀπό τίς μασονικές μας στοές, ἔχει θαυμαστῶς ἁπλωθεῖ πάνω ἀπό τόν τροῦλλο τοῦ Ἁγίου Πέτρου». […] «Mποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ νόμιμος υἱός τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ […] Νά μή λέγεται ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἡ «ἀντι-Ἐκκλησία»· αὐτό εἶναι μόνο μία περιστασιακή θέση. Ἡ Μασονία βασικῶς προτίθεται νά γίνει μία «ὑπερ- Ἐκκλησία»: ἡ Ἐκκλησία πού τούς ἑνώνει ὅλους […] Καθολικοί, Ὀρθόδοξοι, Προτεστάντες, Ἰσραηλῖτες, Μουσουλμᾶνοι, Ἰνδουϊστές, Βουδδιστές, ἐλευθέρως σκεπτόμενοι καί ἐλευθέρως πιστεύοντες, εἶναι γιά μᾶς μόνον τά μικρά μας ὀνόματα· τό οἰκογενειακό μας ὄνομα εἶναι Ἐλευθεροτεκτονισμός»
Βαρώνος Yves Marsaudon (υψηλόβαθμος Μασόνος και Emeritus Minister του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Οσπιτάλιου Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας), «Ὁ Οἰκουμενισμός ὅπως τόν βλέπει ἕνας παραδοσιακός Μασόνος» (Yves Marsaudon, L’Œcuménisme vu par un franc-maçon de tradition, ἐκδ. Vitiano, l’ Horizon International, 1964, σελ. 119-121).
«τί πλανᾶσθε Ἑβραῖοι; ὁ Χριστὸς ἐξανέστη, καὶ λέλυνται τοῦ ᾍδου, τὰ δεσμὰ καὶ οἱ μοχλοί.»
Βασιλική Οικονόμου
Προς δόξαν του Αγίου Τριαδικού Θεού.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΗ ΚΑΙ ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΟΠΡΑΝΟ ΒΙΡΓΙΝΙΑΣ ΓΚΑΊΝΤΑΤΖΗ
ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΤΗΣ ΒΕΒΗΛΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΝΑΩΝ...
ΖΗΤΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΗ ΛΕΓΟΜΕΝΟ....
Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής περίπου 20 άτομα μπήκαν στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη Θεσσαλονίκη για να διακόψουν συναυλία που γινόταν στο πλαίσιο της Λατρευτικής Εβδομάδας.
Την ώρα που η σοπράνο, Βιργινία Γκαϊντατζή ερμήνευε το κομμάτι της, έψαλαν τον Ακάθιστο Ύμνο και στη συνέχεια, κάνοντας λόγο για βεβήλωση, φώναξαν συνθήματα και απαίτησαν τη διακοπή της εκδήλωσης.
Η σοπράνο έκανε μια ανάρτηση για τα γεγονότα τονίζοντας ότι «η τέχνη δεν φιμώνεται, δεν παραδίδεται στον φόβο» και ότι «η τέχνη είναι το ΦΩΣ»
Η ανάρτηση της σοπράνο
«# Tenebrae- Φωνή (απέναντι) στο σκοταδι(σμό)
Χθες το βράδυ (σ.σ. βράδυ Παρασκευής) ήταν προγραμματισμένη να παρουσιαστεί η εκδήλωση Tenebrae – Φωνή στο σκοτάδι, στον Ναό των Δώδεκα Αποστόλων.
Αντ’ αυτού όμως παρουσιάστηκε η Φωνή (απέναντι) στο σκοταδι(σμό.)
Αυτό που βιώσαμε, ξεπέρασε τα όρια μιας συναυλίας.
Από την πρώτη κιόλας νότα, μια ομάδα περίπου τριάντα ατόμων παρενέβη οργανωμένα, με φωνές, ψαλμωδίες και συνθήματα, με σαφή πρόθεση να διακόψει την παράσταση και να ματαιώσει τη συνάντηση της μουσικής με τον χώρο και το κοινό.
Για μια στιγμή όλα έμοιαζαν να καταρρέουν.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη βία, συνέβη κάτι απρόσμενο.
Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε. Όχι για να αποδείξουμε κάτι, αλλά για να μην παραδώσουμε τη φωνή στο σκοτάδι του φανατισμού. Επιλέξαμε να συνεχίσουμε, για το κοινό που ήταν εκεί, για τη μουσική, για το δικαίωμα της τέχνης να υπάρχει ακόμη και μέσα σε συνθήκες βίας.
Παίξαμε μέσα στον θόρυβο, μέσα στην οχλαγωγία, μέσα σε μια σχεδόν σουρεαλιστική συνθήκη.
Και το κοινό έμεινε εκεί. Μας στήριξε μέχρι το τέλος. Δεν ήταν πια η “ιδανική” εκτέλεση του Tenebrae, αλλά έγινε κάτι άλλο: Η παράσταση μεταμορφώθηκε.
Μέσα σε αυτή την αντιπαράθεση γεννήθηκε κάτι βαθιά συγκινητικό:
μια κοινότητα. Γίναμε ένας κοινός πυρήνας αντίστασης. Επιλέξαμε πράξη αντί για υποχώρηση. Αντιφωνία απέναντι στη βία.
Η τέχνη δεν φιμώνεται. Δεν παραδίδεται στο φόβο. Η τέχνη είναι ΦΩΣ.
Ευχαριστούμε από καρδιάς όλους όσοι έμειναν, άκουσαν και αντιστάθηκαν μαζί μας».
ΑΠΑΝΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΗ ΘΡΑΣΥΤΑΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΟΠΡΑΝΟ.
Α. Η ανάρτησή σας δεν είναι απλώς προκλητική· είναι κοινοποίηση του ιερού, βεβήλωση του ναού, και κατάφωρη παράβαση των ιερών κανόνων. Η εκδήλωσή σου «Tenebrae» εντός του Ιερού Ναού των Δώδεκα Αποστόλων συνιστά σαφέστατη κοινοποίηση του ιερού χώρου, μετατρέποντας τον «επίγειον ουρανό», τον «τόπον αγγέλων και αρχαγγέλων», εις αίθουσαν συναυλιών και θέατρον.
( ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Η λέξη Tenebrae προέρχεται από τα λατινικά και η κυριολεκτική της σημασία είναι «σκοτάδι» ή «σκιές». Στη Ρωμαιοκαθολική και την Αγγλικανική Εκκλησία, το Tenebrae αναφέρεται σε μια ιδιαίτερη ακολουθία που τελείται κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας (Μεγάλη Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή).
Β. Η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος, διά των κανόνων αυτής 74, 76 και 97, απαγορεύει ρητώς και αναθεματίζει την κοσμικήν χρήσιν των ιερών χώρων:
Κανών 74 (Αρχαίο κείμενο):
«Ὅτι οὐ δεῖ ἐν τοῖς Κυριακοῖς, ἢ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, τὰς λεγομένας ἀγάπας ποιεῖν, καὶ ἔνδον ἐν τῷ οἴκῳ ἐσθίειν... Οἱ δὲ τοῦτο ποιεῖν τολμῶντες, ἢ παυσάσθωσαν, ἢ ἀφοριζέσθωσαν».
Μετάφραση: «Ότι δεν πρέπει στους Κυριακούς (ναούς) ή στις εκκλησίες να κάνουν τις λεγόμενες αγάπες (κοινά γεύματα) και να τρώνε μέσα στον οίκο... Όσοι τολμούν να το κάνουν αυτό, είτε να πάψουν, είτε να αφορίζονται».
Κανών 76 (Αρχαίο κείμενο):
«Ὅτι οὐ χρὴ ἔνδον τῶν Ἱερῶν περιβόλων καπηλεῖον, ἢ τὰ διὰ βρωμάτων εἴδη προτιθέναι, ἢ ἑτέρας πράσεις ποιεῖσθαι... Ὁ γὰρ Σωτὴρ ἡμῶν... μὴ ποιεῖν τὸν οἶκον τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ ἐμπορίου οἶκον παρεκελεύσατο... Εἴ τις οὖν ἐπὶ τῷ προκειμένῳ ἁλῷ πλημμελήματι, ἀφοριζέσθω».
Μετάφραση: «Ότι δεν πρέπει μέσα στους ιερούς περιβόλους να υπάρχει καπηλειό (ταβέρνα), ή να προσφέρονται είδη τροφίμων, ή να γίνονται άλλες πωλήσεις... Διότι ο Σωτήρας μας... πρόσταξε να μην κάνουν τον οίκο του Πατρός του εμπορίου οίκο... Αν λοιπόν κάποιος πιαστεί σε αυτό το παράπτωμα, να αφορίζεται».
Κανών 97 (Αρχαίο κείμενο):
«Τοὺς ἢ γαμετῇ συνοικοῦντας, ἢ ἄλλως ἀδιακρίτως τοὺς ἱεροὺς τόπους κοινοποιοῦντας... ἐξωθεῖσθαι προστάσσομεν. Εἰ δέ τις μὴ τοῦτο παραφυλάξοι, εἰ μὲν Κληρικὸς εἴη, καθαιρείσθω· εἰ δὲ λαϊκὸς, ἀφοριζέσθω».
Μετάφραση: «Αυτούς που συζούν με γυναίκα (ως κληρικοί), ή με άλλον τρόπο κάνουν τους ιερούς τόπους κοινούς (βέβηλους)... προστάζουμε να εκδιώκονται. Αν δε κάποιος δεν τηρήσει αυτό, αν μεν είναι κληρικός, να καθαιρείται· αν δε είναι λαϊκός, να αφορίζεται».
Ο Ζωναράς σχολιάζοντας τους κανόνας αυτούς επισημαίνει ότι οι παραβαίνοντες «μὴ διαστέλλοντες, μηδὲ διαχωρίζοντες μέσον ἁγίου καὶ βεβήλου, ἀλλ' ἀδιακρίτως τούτοις κεχρημένοι», οφείλουν να τιμωρούνται. Συ όχι μόνον «ἀδιακρίτως ἐχρήσω» τω ιερώ, αλλά μετετρέψατε τον Ναό εις σκηνικόν χώρον διά την «τέχνην» σας.
Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η λεγομένη «της Παραδόσεως», αναθεματίζει:
«Τοὺς οὖν τολμῶντας… ὡς κοινοῖς χρῆσθαι τοῖς ἱεροῖς κειμηλίοις ἢ τοῖς εὐαγέσι μοναστηρίοις (εν. και τοίς Ιεροίς Ναοίς), ἐπισκόπους μὲν ὄντας ἢ κληρικοὺς καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δὲ ἢ λαϊκοὺς τῆς κοινωνίας ἀφορίζεσθαι».
Μετάφραση: «Αυτούς λοιπόν που τολμούν... να χρησιμοποιούν ως κοινά τα ιερά κειμήλια ή τα ευαγή μοναστήρια (εννοείται και τους Ιερούς Ναούς), αν είναι επίσκοποι ή κληρικοί προστάζουμε να καθαιρούνται, αν δε είναι μοναχοί ή λαϊκοί να αφορίζονται από την κοινωνία».
Η λέξις «κοινοποίησις» σημαίνει την μεταχείριση του ιερού ως κοινού, βεβήλου, κοσμικού χώρου. Και κατά τον Αριστινό:
«Οὐ δεῖ τὸν τοῦ Θεοῦ οἶκον κοινὸν ἡγεῖσθαι οἶκον».
Μετάφραση: «Δεν πρέπει να θεωρείται ο οίκος του Θεού ως κοινός οίκος».
Γ. Ο Άγιος Γερμανός Κωνσταντινουπόλεως ορίζει την Εκκλησίαν ως«ναὸν Θεοῦ, τέμενος ἅγιον, οἶκον προσευχῆς... ἐπίγειον οὐρανόν, ἐν ᾧ ὁ ἐπουράνιος Θεὸς ἐνοικεῖ καὶ ἐμπεριπατεῖ».
Μετάφραση: «Ναό του Θεού, άγιο τέμενος, οίκο προσευχής... επίγειο ουρανό, στον οποίο ο επουράνιος Θεός κατοικεί και περιπατεί».
Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης διδάσκει ότι ο Ναός «τὸν ἐν Τριάδι μόνον Θεὸν τυποῖ».
Μετάφραση: «Τυποί (αντιπροσωπεύει/συμβολίζει) τον μόνον εν Τριάδι Θεόν».
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης προσθέτει ότι εντός του Ναού ευρίσκονται: η παρουσία του Θεού, το άφθαρτον σώμα του Χριστού, η Μήτηρ του Θεού, οι Άγγελοι και οι Άγιοι.
Συ αντί τούτων εισήγαγες εις τον «επίγειον ουρανόν» τον θόρυβον, την οχλαγωγίαν, την αντιπαράθεσιν και την ανθρωποκεντρικήν «τέχνην». Η «Φωνή (απέναντι) στο σκοτάδι» που επαινείς δεν ήταν φωνή προσευχής, αλλά φωνή θεατρικής αυτοπροβολής.
Ο Ναός δεν υπάρχει διά την τέχνην σου. Υπάρχει διά την Θείαν Λατρείαν. Όπως γράφει ο Άγιος Νικόδημος:
«Ὡς στέκουν εἰς τὸν οὐρανὸν οἱ Ἄγγελοι καὶ οἱ Ἅγιοι, ἔτσι πρέπει νὰ στέκουν εἰς τὴν ἐκκλησίαν καὶ οἱ Χριστιανοί... ἔμπροσθεν τοῦ ἐπουρανίου βασιλέως Θεοῦ».
Μετάφραση: «Όπως στέκονται στον ουρανό οι Άγγελοι και οι Άγιοι, έτσι πρέπει να στέκονται στην εκκλησία και οι Χριστιανοί... μπροστά στον επουράνιο βασιλέα Θεό».
Δ. Η Παράβαση της Πατερικής Διδασκαλίας περί Σιωπής
Ο Μέγας Βασίλειος καταδικάζει τους εισερχομένους εις τον Ναόν και μη προσευχομένους, αλλά
«γλωσσαλγοῦντας» και «τῷ ἰδίῳ θορύβῳ ὑπερηχοῦντας τὴν διδασκαλίαν τοῦ Πνεύματος».
Φοβάται μήπως οι τοιούτοι εισέρχωνται
«οὐκ ἀνωφελῶς, ἀλλὰ ἐπιβλαβῶς».
Μετάφραση: «Αυτούς που αδολεσχούν (μιλούν ασύστολα) και με τον δικό τους θόρυβο υπερηχούν (καλύπτουν) την διδασκαλίαν του Πνεύματος... όχι ανωφελώς, αλλά επιβλαβώς».
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι ακόμη σαφέστερος:
«Οὐ γὰρ κουρεῖον, οὐδὲ μυροπωλεῖον ἡ ἐκκλησία, οὐδὲ ἐργαστήριον ἕτερον τῶν ἐπ' ἀγορᾶς, ἀλλὰ τόπος ἀγγέλων, τόπος ἀρχαγγέλων, βασιλεία Θεοῦ, αὐτὸς ὁ οὐρανός... οὐδὲ ἐνταῦθα ἕτερόν τι, πλὴν τῶν πνευματικῶν φθέγγεσθαι ἔδει... μίαν ἐν ἐκκλησίᾳ δεῖ φωνὴν εἶναι ἀεί».
Μετάφραση: «Διότι δεν είναι κουρείο, ούτε μυροπωλείο η εκκλησία, ούτε εργαστήριο άλλο των (εργαστηρίων) της αγοράς, αλλά τόπος αγγέλων, τόπος αρχαγγέλων, βασιλεία Θεού, ο ίδιος ο ουρανός... ούτε εδώ έπρεπε να εκφέρεται άλλο τι, παρά μόνον τα πνευματικά... μία φωνή πρέπει να είναι πάντοτε στην εκκλησία».
Καυχάσθε το ότι «παίξατε μέσα στον θόρυβο, μέσα στην οχλαγωγία». Κατά τον Χρυσόστομον, αυτό δεν είναι «ἀντίστασις», αλλά βεβήλωσις. Η «κοινότης» που εγεννήθη δεν ήταν «κοινὸς πυρήνας ἀντίστασης», αλλά συνάθροισις θορυβούντων εντός του οίκου του Θεού.
Ε. Ονομάζετε την εκδήλωσή σου «Tenebrae» (Σκοτάδι), αλλά αλλάζεις το πραγματικό νόημα της λέξης. Ο τρόπος που χρησιμοποιείς τις λέξεις «σκοταδισμός» και «φως» ανατρέπει τις χριστιανικές αξίες:Ονομάζεις «σκοταδιστές» τους πιστούς που έψαλλαν και προσπάθησαν να προστατέψουν την ιερότητα του Ναού.Ονομάζεις «φως» τη δική σου κοσμική τέχνη.
Όμως, σύμφωνα με την Αγία Γραφή:
«ἐὰν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ᾖ, τὸ σκότος πόσον;» (Ματθ. 6,23).
Μετάφραση: «Αν το φως που είναι μέσα σου είναι σκότος, το σκότος πόσο (μεγάλο θα είναι);»
Θεολογική αλήθεια: Το φως δεν είναι η «τέχνη» σου. Το Φως είναι ο Χριστός (Ιωάν. 8,12). Η ταύτιση της μουσικής σου με το «Φως» που νικά το «σκοτάδι των φανατικών» είναι αντίχριστη αυτοθέωση — η παλαιά αίρεση του Εωσφόρου:
«Ἔσομαι ὅμοιος Ὑψίστῳ» (Ησ. 14,14).
ΣΤ. Λέτε ότι «γεννήθηκε μια κοινότητα» μέσα από την «αντιπαράθεση». Θεολογικά, αυτό που περιγράφετε δεν είναι κοινότητα, αλλά συνάθροιση αλλοτρίωσης. Η Εκκλησία δεν γεννιέται από την «αντίσταση» σε όσους προσεύχονται, αλλά από την κοινωνία των προσώπων εν Χριστώ.
Η «αντιφωνία απέναντι στη βία» που επικαλείστε είναι στην πραγματικότητα αντιφωνία απέναντι στην προσευχή. Οι ψάλλοντες δεν σας επιτέθηκαν· σας υπενθύμισαν ότι ο ναός είναι τόπος λειτουργίας. Η «βία» ήταν η δική σας: η βεβήλωση του ιερού χώρου με κοσμική μουσική που παρουσιάστηκε ως «λειτουργία» χωρίς να είναι.
Η «συγκινητική κοινότητα» που λέτε ότι γεννήθηκε ήταν κοινότητα αποκομμένη από το Σώμα του Χριστού. Πραγματική κοινότητα δεν γεννιέται από την περιφρόνηση της προσευχής, αλλά από την μετάνοια.
Ζ. Ισχυρίζεστε ότι «η τέχνη δεν φιμώνεται». Αλλά ο ναός δεν είναι αγορά. Το «δικαίωμα της τέχνης» σταματά εκεί που αρχίζει το δικαίωμα του Θεού στον οίκο Του. Όταν ο Χριστός εξέβαλε τους πωλητάς από το ιερό, δεν «έπνιξε την τέχνη του εμπορίου»· υπερασπίστηκε την αγιότητα του τόπου (Ματθ. 21,12-13).
Η φράση σας «δεν παραδίδουμε τη φωνή στο σκοτάδι» είναι θεολογικά ανάποδη: Εσείς παραδώσατε τη φωνή σας στο σκότος της κενοδοξίας. Οι ψάλλοντες δεν εκπροσωπούσαν το «σκοτάδι»· εκπροσωπούσαν την παράδοση των Πατέρων που λέει ότι ο ναός είναι «πύλη ουρανού», όχι αίθουσα συναυλιών.
Η. Η ανάρτησή σας καταλήγει: «Η τέχνη δεν φιμώνεται... Η τέχνη είναι ΦΩΣ». Αύτη η φράση αποκαλύπτει το πραγματικό είδωλο : την απολυτοποίηση της τέχνης ως αυτοσκοπού, υπεράνω της λατρείας, υπεράνω της προσευχής, υπεράνω του ιερού.
Η «φωνή σου» δεν ήταν «απέναντι στο σκοτάδι». Ήταν φωνή που ήρθε αντιμέτωπη με την προσευχή, και την Ορθόδοξη παράδοση. Και κατά τους ιερούς κανόνας, τέτοια «φωνή» όχι απλά διακόπτεται, αλλά αφορίζεται.
Θ. Όσοι έμειναν «μέχρι τέλους» δεν ήταν «αντιστεκόμενοι». Ήταν συμμέτοχοι της κοινοποιήσεως. Και η «συγκίνησις» που επαινείς δεν ήταν αγιασμός, αλλά συναίσθημα «αλλοτριωμένον της χάριτος, γεννηθέν εκ του θορύβου εντός του οίκου του Θεού».
Οι «τριάντα άνθρωποι» δεν ήταν «σκοταδισμός». Ήταν φωνή συνείδησης που σας υπενθύμισε ότι ο ναός δεν ανήκει στην τέχνη σας, αλλά στον Χριστό. Το γεγονός ότι τους ονομάζετε «φανατικούς» και «σκοταδιστές» δείχνει όχι το «φως» σας, αλλά την τύφλωσή σας.
«Μεγάλως κολάζεσθαι τὸν κοινοῦντα τὸ ἱερόν».
Μετάφραση: «Μεγάλα να τιμωρείται αυτός που κάνει κοινό (βέβηλο) το ιερό».
Αυτό που είπαμε πριν ισχύει και για εκείνους που μετατρέπουν την Εκκλησία σε θέατρο, αλλά και για όσους χειροκροτούν αυτή την προσβολή (τη βεβήλωση) ονομάζοντάς την «φως».
Όπως λέει και το Ευαγγέλιο (Ματθ. 6,23): «Αν το φως που έχεις μέσα σου είναι στην πραγματικότητα σκοτάδι, τότε φαντάσου πόσο μεγάλο θα είναι το σκοτάδι σου!»
Η τέχνη σας δεν προσφέρει κανένα «φως». Είναι απλώς ένας δυνατός θόρυβος μέσα στο σπίτι του Θεού. Και ο θόρυβος, όσο καλά κι αν είναι οργανωμένος, δεν μπορεί να φωτίσει κανέναν· το μόνο που κάνει είναι να προκαλεί φασαρία.
Αυτή η ανάρτηση που έκανες δεν είναι απλώς λάθος θρησκευτικά· είναι προκλητική και προσβάλλει τα ιερά μας στην ουσία τους.
Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Νίκος Παπαδόπουλος: «Θλίβεται η Θεσσαλονίκη, η πόλη του Αγίου Δημητρίου …»
Δελτίο Τύπου
Θεσσαλονίκη 6/4/2026
Θέμα: «Θλίβεται η Θεσσαλονίκη, η Συμβασιλεύουσα, η πόλη του Αγίου Δημητρίου …»
Με αφορμή τη λατρευτική εβδομάδα και τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, ο ανεξάρτητος βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Νίκος Παπαδόπουλος, έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Σε μια πόλη με βαριά ιστορία, με ιερούς ναούς που άντεξαν αιώνες διωγμών, κατακτήσεων και θυσιών, σήμερα ζούμε μια πρωτοφανή επίθεση που οι παλαιοί πατέρες φοβούνταν πολύ. Την εκκοσμίκευση της ορθοδόξου πίστεώς μας, εν όψει μάλιστα της Μεγάλης Εβδομάδας, της εβδομάδας των Αγίων Παθών.
«Λατρευτική Εβδομάδα» στη θέση της Μεγάλης Εβδομάδας.
Με πρόσχημα τη λεγόμενη «Λατρευτική Εβδομάδα», ιστορικοί ορθόδοξοι ναοί της Θεσσαλονίκης μετατρέπονται σε χώρους εκδηλώσεων και καλλιτεχνικών δρώμενων, με καλεσμένους καλλιτέχνες, συγγραφείς, με πνευστά, κρουστά και έγχορδα όργανα.
Το ερώτημα είναι αμείλικτο:
Είναι οι εκκλησίες μας, χώροι προσευχής, λατρείας, τέλεσης των ιερών μυστηρίων ή πολιτιστικά κέντρα;
Οι δύο αρχές της πόλης, ο Δήμαρχος και ο Μητροπολίτης – οι δύο θεσμικοί πυλώνες της πόλης – εμφανίζονται να συμπράττουν σε μια επιλογή που προκαλεί βαθύ προβληματισμό.
Δεν πρόκειται απλώς για «πολιτιστικές δράσεις».
Πρόκειται για αλλοίωση του ίδιου του χαρακτήρα των εκκλησιών μας.
Όταν μέσα στον ορθόδοξο ναό, εκεί όπου τελούνται τα Άγια Μυστήρια, στήνεται σκηνή, φωτισμός, μουσικά όργανα και καλλιτεχνικό πρόγραμμα, τότε κάτι δεν πάει καλά.
Πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας;
Οι εκδηλώσεις αυτές πραγματοποιούνται λίγες ημέρες πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα, σε μια περίοδο που η Αγία Εκκλησία μας καλεί σε σιωπή, κατάνυξη και προσευχή.
Και όμως…
Αντί για εσωτερική περισυλλογή και πνευματική προετοιμασία προσφέρεται «πολιτιστικό θέαμα» και αισθητική εμπειρία.
Δεν υπάρχουν αίθουσες στη Θεσσαλονίκη να φιλοξενήσουν τις παραστάσεις αυτές και τις εκδηλώσεις;
Δεν υπάρχουν θέατρα, μέγαρα, πολιτιστικοί χώροι;
Υπάρχουν. Και μάλιστα πολλοί. Τότε, γιατί οι ιεροί ναοί;
Έπρεπε να σκανδαλιστεί τόσο το πλήρωμα της Εκκλησίας;
Κι όμως, η πίστη κλονίζεται όταν ο λατρευτικός χώρος χρησιμοποιείται ως σκηνικό για εκκοσμίκευση, μια καθαρά προτεσταντική προσέγγιση.
Η «Λατρευτική Εβδομάδα» πρέπει να σταματήσει.
Αγαπητοί μου, επιβάλλεται, εάν υπάρχουν καλές προθέσεις, οι υπεύθυνοι να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη για να τους συγχωρήσουν οι άνθρωποι.
Ευχόμαστε ολόψυχα και ο Θεός να τους συγχωρήσει.
Όμως ο Θεός «ου μυκτηρίζεται». Δεν εμπαίζεται ο Θεός από τις δικές μας ασημαντότητες.
Οι ορθόδοξοι ναοί μας δεν είναι τουριστικά αξιοθέατα κάποιας φολκλορικής παράδοσης. Είναι ιεροί τόποι τέλεσης των φρικτών του Θεού μυστηρίων.
Είναι χώροι Θυσίας και Προσευχής.
Η συνείδηση κάθε πιστού αντιδρά στη βεβήλωση.
Ο Ορθόδοξος λαός καταλαβαίνει.
Δεν είναι αντίθετος στην τέχνη. Δεν είναι αντίθετος στον πολιτισμό.
Αλλά γνωρίζει πολύ καλά ότι:Άλλο η έντεχνη κοσμική μουσική
Και άλλο το Ιερό.
Η πίστη μας δεν είναι εργαλείο καλλιτεχνικής προβολής, ούτε ο ναός θεατρική σκηνή.
Και όποιος το ξεχνά αυτό, δεν προσφέρει πολιτισμό, αλλά προκαλεί αποστροφή και σκανδαλισμό στην Ορθόδοξη Ανατολική του Χριστού Εκκλησία μας.
Καλό και ευλογημένο Πάσχα και καλή Ανάσταση αδερφοί και Πατέρες.
Νίκος Παπαδόπουλος,
Ανεξάρτητος βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης
Πρόεδρος κινήματος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ»
Κύκλος συναυλιών «Ave Generosa» στον Δήμο Νοτίου Πηλίου
Συνεχίζεται αυτή την εβδομάδα ο κύκλος συναυλιών «Ave Generosa» στον Δήμο Νοτίου Πηλίου. Μπαίνει και μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Το εκτός τόπου και χρόνου πρόγραμμα εντάσσεται στο ευρύτερο ρεύμα αποϊεροποίησης των Ιερών Ναών και άμβλυνσης του Ορθόδοξου φρονήματος των πιστών. Πρωταγωνιστές της ανταρσίας: μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, δήμαρχος Νοτίου Πηλίου Μιχαήλ Μιτζικός.
Τί είναι το «Ave Generosa»; Μία γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο μας λέει ότι είναι ένας ύμνος στη Λατινική γλώσσα, γραμμένος από τη μεσαιωνική μυστικίστρια και συνθέτρια Χίλντεγκαρντ φον Μπίγκεν (Hildegard von Bingen), ο οποίος υμνεί την Παναγία ως «ευγενή, ένδοξη και ανέπαφη». Η Χίλντεγκαρντ «υπήρξε μοναχή, μυστικίστρια, προφήτισσα, συνθέτης, φιλόσοφος και Αγία της Γερμανικής και της Καθολικής Εκκλησίας, ενώ από κάποιους έχει χαρακτηριστεί, αν και αναχρονιστικά, φεμινίστρια και οικολόγος.»1
Ο κύκλος των συναυλιών με τον ύμνο της αιρετικής παπικής «αγίας» λαμβάνει χώρα μέσα και σε δύο Ιερούς Ναούς, όπως θα δείτε στο πρόγραμμα που ακολουθεί. Κάτω από την μύτη των Ορθόδοξων Ελλήνων, λυκοποιμένες και τοπικοί άρχοντες υφαίνουν τον πνευματικό μας θάνατο και ετοιμάζουν το έδαφος για την ψευδένωση με τους αιρετικούς.
(Παρατηρείστε ότι το αμέσως κάτωθι δημοσίευμα στο magnesianews, αλλά και άλλα σχετικά δημοσιεύματα, αναφέρουν ότι αυτός ο κύκλος συναυλιών με τον ύμνο της αιρετικής ψευτοαγίας είναι «στο πνεύμα των ημερών», «στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας και της εορτής του Πάσχα.» Ήδη παρουσιάζουν μέσα στους Ιερούς Ορθόδοξους Ναούς αιρετικές τελετουργίες –Tenebrae στην Θεσσαλονίκη- και αιρετικούς ύμνους –Ave Generosa στο Πήλιο- πίσω από την βιτρίνα της ‘πολιτιστικής/καλλιτεχνικής εκδήλωσης’!».
«Το φετινό Πάσχα έρχεται μαζί με ιδιαίτερες πρωτοβουλίες που με την στήριξη του Δήμου Νοτίου Πηλίου διοργανώνει το Ίδρυμα Χατζηνίκου Αγγελίνης.
Ειδικότερα οι εκδηλώσεις είναι οι εξής:
Ave Generosa 2026
Εαρινό κύκλο συναυλιών, στο πνεύμα της Μεγάλης Εβδομάδας και της εορτής του Πάσχα, με τίτλο «Ave Generosa 2026», διοργανώνουν “Τα Μουσικά Σύνολα Δήμου Νοτίου Πηλίου”, υπό τον συντονισμό του πιανίστα Νίκου Αδρασκέλα. Οι συναυλίες θα δοθούν υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος, με την υποστήριξη του Πολιτιστικού Συλλόγου Νεοχωρίου, του Πολιτιστικού Συλλόγου Λαύκου, του Ιδρύματος Χατζηνίκου Αγγελίνη, του Πολιτιστικού Συλλόγου Μηλεών και του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλών Νερών.»
Το Ίδρυμα Αγγελίνης Χατζηνίκου λαμβάνει χορηγίες και από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το οποίο ήταν αποδέκτης των βρώμικων χρημάτων της USAID.
Χορηγός επικοινωνίας, με τα χρήματά μας, ΕΡΤ.
Συναυλία Dei Genitrice στις Μηλιές στον Ιερό Ναό Αγίων Ταξιαρχών, Μηλιές
Συναυλία στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου στον Λαύκο
Το Σάββατο του Λαζάρου, 4 Απριλίου, στις 12:00, στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου στον Λαύκο, με τη συναυλία «Beatissima», η οποία περιλαμβάνει μουσική από την Αναγέννηση έως σήμερα. Μικτή Χορωδία Άγριας, σύνολο ξύλινων πνευστών, Νίκος Παναγιωτίδης – θεόρβη, Jörg Meder – βιόλα ντα γκάμπα, Λήδα Φιλιπποπούλου – σολίστ
Την Κυριακή των Βαΐων, 5 Απριλίου, επίσης στις 12:00, στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στις Μηλιές, παρουσιάζεται η συναυλία «Dei Genitrice», με ψαλμούς, ύμνους και ποίηση. Μαριάντζελα Χατζησταματίου και Βασίλης Αγροκώστας – φωνές, Αμαλία Γκίζα και Βασίλης Μητσάκης – απαγγελία.
Ο κύκλος συνεχίζεται τη Μεγάλη Δευτέρα, 6 Απριλίου, στις 19:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Γενικού Λυκείου Μηλεών στα Καλά Νερά, με τη συναυλία «Meditation Baroque», που περιλαμβάνει σονάτες για φλάουτο και κοντίνουο του J.S. Bach. Γιώργος Τσιαρδάκας – φλάουτο, Ιωάννα Σιοπούδη – πιάνο.
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Στη Θεσσαλονίκη Ορθόδοξοι πιστοί ματαιώνουν μουσική «συναυλία» μέσα σε ορθόδοξο ναό!
«άρατε ταύτα εντεύθεν μη ποιείτε τον οίκο του πατρός μου οίκον εμπορίου»
Βίντεο από την διαμαρτυρία
έξω από τον Ιερό Ναό Αγίας του Θεού Σοφίας στη Θεσσαλονίκη,
όπου όπως θα δείτε παραστάθηκε και ο τοπικός Μητροπολίτης Φιλόθεος :
Σε μια κοινωνία που βαδίζει προς το «σκοτάδι» (Κατσαδιώτης, «μυστικιστές» μεσαιωνικές συναυλίες στον ιερό ναό των 12 Αποστόλων στη Θεσσαλονίκη), οι αυθόρμητες αντιδράσεις ορθοδόξων πιστών γίνονται όλο και μαζικότερες.
Βλέπετε κάθε δράση (οι προκλήσεις τους είναι πάμπολλες)
είναι αναμενόμενο να προκαλεί αντίδραση.
Τραγούδια και οι μουσικές συναυλίες μέσα στους ορθοδόξους ναούς (εδώ).
Aποϊεροποίηση των ναών, εμφάνιση γυναικών ως ψάλτριες μέσα στους ναούς (ακόμη και με "ράσα"!), κορίτσια ντυμένα ως παπαδάκια (εδώ), γυναίκες «διακόνισσες» (εδώ)!,
«αναγνώστριες» μέσα στην εκκλησία (εδώ),
απομάκρυνση του εσταυρωμένου από την Αγία Τράπεζα (εδώ) (εμποδίζει την τέλεση της Θείας Λειτουργίας με τον ιερέα στραμμένο προς τη Δύση όπως στους παπικούς) και τόσα άλλα ...
Κουραστήκαμε! Φτάνει.
Η ανοχή έχει και όρια.
Αν δεν σας αρέσει η Ορθόδοξη παράδοση και σας ενοχλούν οι Ιεροί Κανόνες, βγάλτε τα ράσα και πάτε να γίνετε καρδινάλιοι.
Επιτέλους!
Ο Ορθόδοξος πιστός λαός, κουρασμένος και εκνευρισμένος για όσα συμβαίνουν, έσπασε τη σιωπή του!
Αντιδρά πλέον ΜΑΖΙΚΑ όλο το εκκλησίασμα (ιερός ναός Δώδεκα Αποστόλων στη Θεσσαλονίκη), που άρχισε να ψάλλει Ορθόδοξους ύμνους μέσα στην εκκλησία.
Δημοσιογραφικά site που προσπάθησαν να παρουσιάσουν την χθεσινή αντίδραση (δείτε την εδώ)
ως δήθεν μικρή ομάδα «20 ατόμων» (20 άτομα ήταν οι «διοργανωτές» ενώ εκατοντάδες οι πιστοί), είδαν στα σχόλια (στο facebook) να αποκαλύπτεται η αλήθεια.
Διαβάσαμε μάλιστα εδώ, ότι στον ναό του Αγ. Δημητρίου έφτασαν να είχαν μέχρι «καφέδες και αναψυκτικά»!
Το επόμενο βήμα θα ναι να πίνουν αλκοόλ τρώγοντας ξηρούς καρπούς απολαμβάνοντας τις «συναυλίες τους (όπως κατάντησαν τα μοναστήρια και οι «ναοί» στη Γαλλία και γενικά στη δυτική Ευρώπη).
Όπως αποκάλυψε ο αγωνιστής βουλευτής Νίκος Παπαδόπουλος στην χθεσινή ζωντανή εκπομπή (εδώ στο 26ο με 28ο λεπτό) ιερέας που πήγε να προσευχηθεί στον Άγιο Δημήτριο, έπεσε πάνω σε ορχήστρα με μουσικά όργανα που έκαναν πρόβα στο ναό!
Έφτασαν να διαβάζουν κείμενα του βλασφήμου Καζαντζάκη μέσα στις εκκλησιές μας, στα πλαίσια μάλιστα της «Λατρευτικής Εβδομάδας», παρουσία του δεσπότη.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ. ΕΩΣ ΕΔΩ!
Αρκετά ανεχθήκαμε.
Αρκετά.
Φτάσατε να βεβηλώνετε μέχρι και τις εκκλησίες μας.
οι δεσποτάδες συνεχίζουν απτόητοι να προκαλούν.
Για τις προκλήσεις όμως της κυβέρνησης, των σοδομονόμων, του ΣΤΕ (εδώ), «μούγγα».
Όταν τολμήσει να αντιδράσει κανένας απλός παπάς ή μοναχός, εκεί λαλίστατοι!
Σπεύδουν δημόσια να τον καταδικάσουν.
«Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί», είπε ο Κύριος.
Έχετε τεράστια δεσποτικά μέγαρα και δημοτικές αίθουσες επίσης.
Απολαύστε τις συναυλίες σας εκεί.
«άρατε ταύτα εντεύθεν μη ποιείτε τον οίκο του πατρός μου οίκον εμπορίου» ((Ιω. 2, 13-16).
ΥΓ.
Καμία συναυλία μέσα στην εκκλησία! «λατρευτική εβδομάδα» Ι.Ν.Αγίας Σοφίας 30 Μαρτίου Θεσσαλονίκη:
Δείτε βίντεο από την διαμαρτυρία στον Ι.Ν Αγίων 12 Αποστόλων, στο facebook εδώ
Διαβάστε σχετικά:
«Φτάνει πια! Ως εδώ! Στώμεν Καλώς.
(Με αφορμή την «λατρευτική εβδομάδα» στην Θεσσαλονίκη)».
«Είναι οι Ιεροί Ναοί ιδιοκτησία του Δήμου;
«Λατρευτική εβδομάδα» στον Άγιο Δημήτριο με ασφαλίτες, καφέδες και πορτοκαλάδες !»
«Ποιός είναι ο (τιμώμενος ...) συγγραφέας Νίκος Καζαντζάκης ;
Ιδού η διαχρονική άποψη της του Χριστού Εκκλησίας»
«Λατρευτική εβδομάδα» ή Σατανική εβδομάδα;
Επιστολή Διαμαρτυρίας προς τον Μητροπολίτη κ.κ.Φιλόθεο της Ι. Μ. Θεσσαλονίκης.
Ελληνορθόδοξη Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»
«Λαός δυσσεβής καί παράνομος»...
Νεκτάριος Δαπέργολας
Αἷμα πάνω στό αἷμα. Ὕβρις πάνω στήν ὕβρι. Ἀποτροπιασμός πάνω στόν ἀποτροπιασμό. Τραγικά ἀνίδεοι καί ἀνυποψίαστοι συνεχίζουμε πάντα νά κουτρουβαλᾶμε στόν κατήφορο. Τήν ὥρα ποῦ τά μαῦρα σύννεφα πυκνώνουν στόν πνευματικό οὐρανό τῆς πατρίδας μας, τήν ὥρα πού θά ἔπρεπε νά θρηνοῦμε νυχθημερόν γιά τά τρομακτικά χάλια μας, ἐμεῖς δυστυχῶς πράττουμε τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Μέ ἀδιανόητα αὐτοκαταστροφική καί ἀπονενοημένη λύσσα.
Τά πρόσφατα γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης ἔδειξαν γιά μία ἀκόμη φορά ὅτι βρισκόμαστε στά βάθη μίας δαιμονικῆς ζούγκλας. Στό ἔσχατο σημεῖο μιᾶς μακρόχρονης κατηφορικῆς πορείας ἐκφυλισμοῦ. Παραδομένοι ἐδῶ καὶ δεκαετίες στὸν βοῦρκο τῆς σαρκικῆς ἀποκτήνωσης, τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Θεό, τῆς ἀλαζονικῆς ἀπόρριψης τοῦ θελήματός Του, τῆς νοθευμένης πίστης, τῆς ἐμμονικῆς ἀμετανοησίας. Συνειδητοὶ πλέον ἔνοικοι τοῦ βόρβορου, προδότες τῶν προγόνων μας, ἀνάξιοι τῆς ἁγιοτόκου πατρίδας, κουφοὶ καὶ τυφλοὶ χάσκακες μπροστὰ στούς βαρεῖς πνευματικούς νόμους πού ἐνεργοποιεῖ ἡ θλιβερή μας ὕπαρξη. Καί συνεχίζουμε νυχθημερόν, ἀνάλγητοι καί προπετεῖς, μέ φρίκη πάνω στήν φρίκη, ὄνειδος πάνω στό ὄνειδος. «Καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν· καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον· καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων. Καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι καὶ ἐμιάνθη ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν καὶ ἐπόρνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν» (Ψάλμ. 105). Ποιό τμῆμα ἀπό τόν παραπάνω ψαλμικό στίχο δέν ταιριάζει ἄραγε στήν δική μας σημερινή κατάντια;
Καί κανείς δέν ἔχει δικαίωμα νά ἐκπλήσσεται βέβαια, βλέποντας τί γίνεται σήμερα μέσα στά φερόμενα ὡς ἑλληνικά σχολεῖα ἤ τήν ἀπερίγραπτη πνευματική κατάντια τῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας, πού κατά κύριο λόγο ἐκκολάπτει πλέον τυφλή σαρκολατρεία, εὐδαιμονιστική φρίκη, ἀρρωστημένο δικαιωματισμό, βλασφημία καί χυδαιότητα, χλεύη καί ἐμπάθεια ἀπέναντι σέ κάθε ἠθική ἀξία. Οὔτε ἔχει κανείς τό δικαίωμα νά μένει ἄναυδος, λές καί ξύπνησε χτές, γιά τό ἀνατριχιαστικό μῖσος πού κλιμακώνεται στούς δρόμους, γιά τήν τυφλή βία, τήν διεστραμμένη ἐγκληματικότητα, τήν πλήρη ἀπαξίωση τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.
Γιατί πολύ ἁπλᾶ τό δαιμονικό σαράκι κατατρώει ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες τό κορμί τῆς πάλαι ποτέ φωτεινῆς πατρίδας. Καί εἰδικά αὐτό τό ἀπόλυτο πνευματικό ξεχαρβάλωμα τῶν τελευταίων 50 χρόνων, μέ τήν ἐπέλαση τοῦ ψευτοπροδευτισμοῦ καί τῆς «ἐκσυγχρονιστικῆς» παράνοιας, εἶναι ἤδη πολύς καιρός πού ξεβράζει μέσα ἀπό τόν δυσώδη νεοελληνέζικο ὑπόνομο τά βρωμερά του ἐπίχειρα. Ὅλη αὐτή τήν σύγχυση, τήν παράκρουση καί τήν λοβοτομή πού ἔχει ὑποστεῖ μαζικά ὁ λαός μας. Τήν πραγματικά τρομακτική εὐκολία μέ τήν ὁποία καταπίνει ἐδῶ καί χρόνια ἀμάσητη ὅλη τήν ἄθλια θεματολογία τήν ὁποία ἔχουν πλέον ἐμπεδώσει οἱ ἰνστρούχτορες τῆς Νέας Τάξης καί τά ντόπια γιουσουφάκια τους. Τήν λυσσασμένη βουλιμία μέ τήν ὁποία καταπίνει ὅλα τά ὑποβολιμαῖα σκουπίδια τῆς ἀθεϊστικῆς θολοκουλτούρας, τῆς νεοεποχίτικης συγκρητιστικῆς θρησκευτικῆς ἰσοπέδωσης, τοῦ βέβηλου χλευασμοῦ πρός ὁτιδήποτε θυμίζει πατρίδα καί ὀρθόδοξη πίστη, τῆς ζηλωτικῆς προάσπισης κάθε εἴδους ἀνωμαλίας καί ἄρρωστης διαστροφῆς ὡς αὐτονόητης, ἐν ὀνόματι μιᾶς κάποιας δῆθεν δημοκρατίας καί μιᾶς κάποιας ἐγκάθετης ψευτοπροόδου. Ὅλη αὐτή τή σύγχυση, τήν παράκρουση καί τή λοβοτομή πού ἔχουμε ὑποστεῖ μαζικά. Καί χωρίς νά ἀχνοφαίνεται βέβαια οὔτε ἴχνος ἔστω ἐπίγνωσης τοῦ βούρκου μέσα στόν ὁποῖο βουλιάζουμε. Γιατί τόν συνηθίσαμε καί τόν λατρέψαμε πιά τόν βοῦρκο καί δείχνει ἀδύνατο νά ζήσουμε μακριά ἀπό τίς ἀναθυμιάσεις του. «Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ κάρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βάρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν, μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούς» (Μάτθ. 13,15). Τί ἀπό τήν φράση αὐτή, πού βγῆκε κάποτε ἀπό τά χείλη τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ γιά τόν τυφλωμένο καί πωρωμένο Ἰσραήλ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, δέν συνάδει ἄραγε καί δέν ἀντανακλᾶ μέ ἀνατριχιαστική ἐνάργεια καί τήν δική μας σημερινή κατάντια;
Ἐξαρτημένοι πιά καί ἀπολύτως ἐθισμένοι μέ τόν βόρβορο, ἀρνούμαστε πεισματικά νά ἀντιληφθούμε ποῦ βουλιάζουμε, ποιά τρομακτική λαίλαπα ἔρχεται κατά πάνω μας καί φυσικά ποιός εἶναι ὁ μόνος δρόμος πού μπορεῖ νά μᾶς βγάλει ἀπό τό σκοτάδι. Καί ἀσφαλῶς ἐπιμένουμε πεισματικά στήν ἐξαχρείωση καί τήν κραιπάλη, φορτώνοντας τόν βόρβορο καί μέ νέες συνεχῶς πηγές δυσωδίας. Τό ἀντίχριστο σύστημα ἔχει ἐπικρατήσει, ἡ νεοεποχίτικη θεματολογία καί ὁρολογία εἶναι πιά (θεσμικά καί οὐσιαστικά) κυρίαρχες, κάθε παρέκκλιση ἀπό τόν συρμό καί ἀπό τό μαζικό νεκροζώντανο κοπάδι λοιδωρεῖται καί ἐξουθενώνεται ὡς γραφική ἤ σκοταδιστική. Ὄχι μόνο ἀπό τά βοθροκάναλα καί τά λοιπά ὀργανωμένα χαλκεῖα τῆς διαστρέβλωσης. Ἀλλά δυστυχῶς καί ἀπό τήν συντριπτική πλειονότητα τῆς κοινῆς γνώμης.
Βεβαίως, ἐννοεῖται, ὄχι ἀπό ὅλους. Προφανῶς καί δέν πρέπει νά γενικεύουμε ἰσοπεδωτικά, γιατί εἶναι βέβαιο πώς ὑπάρχουν, πώς ἔχουν ἀπομείνει καί ἀρκετοί ἀκόμη σέ αὐτόν τόν τόπο πού αἰσθάνονται καί ζοῦν διαφορετικά. ‘Υπάρχουν ἄνθρωποι ἐν μετανοίᾳ, ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού προσεύχονται. Δέν ξέρουμε ὅμως πόσοι εἶναι αὐτοί καί κυρίως ἄν ἐπαρκοῦν (σάν τούς ἐπιποθούμενους δέκα των Σοδόμων), γιά νά ἀποτραπεῖ ἡ καταβαράθρωση καί ὁ ὁλοκληρωτικός μας ὄλεθρο. Αὐτό ἄλλωστε μόνο ὁ Θεός τό γνωρίζει. Καί Ἐκεῖνος εἶναι μόνο πού θά κρίνει τελικά.
Στό ἀπροσμέτρητο ἔλεός Του λοιπόν ἀποκλειστικά ἐλπίζουμε. Ἵνα «μή ὀργισθεῖ ἡμῖν σφόδρα» καί ἵνα «μή μνησθεῖ τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν». Στό ἔλεός Του - καί συνάμα στίς ἀτελεύτητες πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Μητέρας Του καί ὅλων τῶν Ἁγίων. Αὐτό, ὡστόσο, εἶναι μία διαφορετική ἱστορία, πού ἀνθρωπίνως δέν μπορεῖ νά προσμετρηθεῖ, οὔτε βέβαια καί νά προεξοφληθεῖ. Ἀντίθετα, ἡ γενική εἰκόνα πού ἀνθρωπίνως προκύπτει - ἡ εἰκόνα πού αἰσθητά καί ὁρατά βγαίνει μέσα ἀπ’ ὅλα ὅσα ἐκτυλίσσονται νυχθημερόν γύρω μας - δέν μοιάζει δυστυχῶς μέ εἰκόνα ἑνός λαοῦ πού μαθαίνει ἀπό τά παθήματά του, πού διδάσκεται ἀπό τίς δοκιμασίες του, πού δείχνει σημάδια ἀνάνηψης καί μεταστροφῆς. Ἀλλά μοιάζει μέ εἰκόνα πού μέρα μέ τή μέρα γίνεται ὁλοένα καί πιό ζοφερή, ὅλο καί πιό σπιλωμένη ἀπό τή λάσπη τῆς ἀνοησίας, τῆς ἀθλιότητας, τῆς δαιμονικῆς χυδαιότητας, τῆς ἑωσφορικῆς ἀμετανοησίας. Καί πού φέρνει μοιραῖα στό μυαλό κάτι ὄχι ἱλαρό καί ἐλπιδοφόρο, ἀλλά ἀγωνιῶδες καί σκοτεινό. Ἴσως καί τίποτε παραπάνω ἐν τέλει ἀπό τόν τόσο πικρό ἐκεῖνο στίχο τῆς μεγαλοβδομαδιάτικης ὑμνολογίας: «Λαός δυσσεβής καί παράνομος, ἵνα τί μελετᾶ κενά»;
Η «χαβούζα» του Πατρινού Καρναβαλιού 2026 – 600 περιστατικά μέθης και τραυματισμών – Είστε περήφανοι γι’ αυτόν τον «πολιτισμό»;
Ο Ερυθρός Σταυρός δήλωσε ότι το 2026 ήταν η πιο οργιώδης χρονιά του καρναβαλιού από ποτέ - Αυτός ο αμετανόητος λαός θα ζητήσει τώρα έλεος από την Παναγία;
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης
Το θλιβερό αποτύπωμα που άφησε πίσω του το φετινό καρναβάλι, δείχνει και την πολιτιστική «ποιότητα» αυτού του αξιοθρήνητου εθίμου. Τις μέρες της Αποκριάς όπου ολόκληρη η χώρα μετατρέπεται σε καρναβαλικό ρεντίκολο, βλέπεις τους Δημάρχους να κάνουν παρέλαση από τα κανάλια, ανταγωνιζόμενοι ποιος θα καμαρώσει πιο πολύ για τα μασκαριλίκια της πόλης του. Και τι επακόλουθα έχει αυτό το… καμάρι;
Δείτε τι έγινε φέτος στην Πάτρα. Εξακόσια περιστατικά μέθης και τραυματισμών. Λιποθυμίες από το αλκοόλ. Ξυλοδαρμοί. Συμπλοκές. Κρίσεις πανικού. Δεκάδες μεθυσμένοι ανήλικοι κατέληξαν στο νοσοκομείο σε ημιλυπόθυμη κατάσταση. Κλιμάκια του Ερυθρού Σταυρού είχαν στηθεί σε διάφορα σημεία για να δέχονται περιστατικά, λες και είχαμε να κάνουμε με εμπόλεμη ζώνη. Νέα παιδιά σωριάζονταν στα φορεία στα ειδικά περίπτερα πρώτων βοηθειών. Μέχρι και σωστική λέμβος με διασώστη και εκπαιδευμένο σκύλο ήταν «standby» στο λιμάνι της Πάτρας, μήπως και πέσουν άτομα στη θάλασσα την ώρα της κορύφωσης του οργιαστικού καψίματος του «βασιλιά καρνάβαλου» που – μάλιστα φέτος – ήταν ο ίδιος ο Διόνυσος, σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα για να δείξουν την παγανιστική υπόσταση αυτού του αίσχους.
Και τα παραπάνω έκτροπα είναι μόνο τα φανερά και τα δηλωμένα. Τις οίδε άραγε πόσοι βιασμοί και πόσες οργιαστικές καταστάσεις συνέβησαν, πόσες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες προέκυψαν και σε πόσες εκτρώσεις θα οδηγήσουν, πόσα αφροδίσια νοσήματα μεταδόθηκαν, πόσοι γάμοι μαγαρίστηκαν και πόσα δράματα ξεχύθηκαν πίσω από αναψοκοκκινισμένες μάσκες.
Το ίδιο το προσωπικό του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, δήλωσε ότι η φετινή χρονιά ήταν η χειρότερη από όλες τις προηγούμενες, από πλευράς επεισοδίων και περιστατικών. Μάλιστα τόνισαν ότι φέτος συμμετείχαν στο καρναβάλι περισσότεροι ανήλικοι, και ότι κάθε χρόνο η κατάσταση ξεφεύγει όλο και περισσότερο.
Ώστε αυτό είναι το πολιτιστικό καύχημα των Δημάρχων για τα καρναβάλια τους; Γι’ αυτήν τη Διονυσιακή χαβούζα καμαρώνουν; Είναι περήφανοι για το παράδειγμα που δίνουν στα παιδιά; Για το χάος, για το όργιο βίας, για τη μέθη, για τα γεμάτα νοσοκομεία, για το ξεγύμνωμα, για τις υστερικές συμπεριφορές, για τους περιφερόμενους φαλλούς και τις αισχρολογίες του υπονόμου, είναι όλα αυτά δείγματα… πολιτισμού ή είναι σημάδια μιας αποκτηνωμένης κοινωνίας που ακολουθεί – κατ’ αναλογίαν – τον εωσφορισμό της ελίτ;
Δεν είναι να απορεί κανείς που η εξαχρείωση εντείνεται στα καρναβάλια της χώρας μας, αφού αυτός ακριβώς είναι ο προορισμός τους από αρχαιοτάτων χρόνων: η αποθηρίωση του ανθρώπου μέσω της αναίρεσης των ηθικών φραγμών του. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Απόκριες ξεκίνησαν σαν εκδηλώσεις τοπικών παραδόσεων, στη συνέχεια πήραν μορφή σατυρικού ξεφαντώματος, για να φτάσουμε στο σήμερα όπου μας εγκαταλείπουν όλες οι πολιτιστικές προφάσεις και μένει ωμό και ανόθευτο το όργιο.
Με τι «μούτρα» ξεκινούμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας;
Κι εμείς τώρα με το τέλος των Καρναβαλιών, πορευόμαστε ως λαός μαγαρισμένος να απευθύνουμε χαιρετισμούς στην Παναγία. Για να της πούμε τι; Χαίρε φλογός παθών απαλλάττουσα, χαίρε το στέφος της εγκρατείας, χαίρε η στήλη της παρθενίας, χαίρε βυθού αγνοίας εξέλκουσα, χαίρε κατάπτωσις των δαιμόνων, χαίρε των ειδώλων τον δόλον ελέγξασα…
Το ασύμβατο του πράγματος, ξεπερνά τα όρια της βλασφημίας. Πάμε να προσεγγίσουμε το πάναγνο όντας πανάθλιοι ως εικόνα χώρας. Να λοιπόν που ο πραγματικός καρνάβαλος δεν καίγεται το βράδυ πριν τη Καθαρά Δευτέρα, αλλά συνεχίζει να υπάρχει καταγέλαστος. Καίγεται πνευματικά από την υποκρισία και την ασέβεια του. Ο καρνάβαλος είμαστε εμείς οι ίδιοι ως λαός που περιμένουμε χαΐρι από την Παναγία ενώ έχουμε επιδοθεί σε ειδωλολατρικά ξεφαντώματα από άκρη σε άκρη της επικράτειας.
Ακόμα και πολλοί χριστιανοί συμμετέχουν σε καρναβαλικές γιορτές, με τη δικαιολογία ότι κρατούν ένα «μέτρο» και ότι το κάνουν για να «ξεσκάσουν λίγο βρε αδερφέ» ή το κάνουν για το «καλό» του εθίμου; Μα ποιο καλό;
Πέρα από το πνευματικό ασυμβίβαστο το οποίο είναι σαφέστατο στους ιερούς κανόνες, η συμμετοχή σε μια τέτοια εκδήλωση είναι και μια πολιτική πράξη με συγκεκριμένο αντίκτυπο. Η παρουσία μας σε ένα δημόσιο δρώμενο είναι μια μορφή άυλης «ψήφου», όπως και η απουσία μας. Περισσότερη συμμετοχή σημαίνει περισσότερα ανίερα κέρδη, περισσότερη διαφήμιση, περισσότερη προώθηση από τους Δήμους, περισσότερη πίεση από τους καταστηματάρχες να μη φθίνει το «έθιμο», και όλη αυτή η αλυσίδα διαιωνίζει μια κατάσταση που φτάνει ως τα κορυφαία έκτροπα της Πάτρας.
Και κάθε πόλη και χωριό τώρα, οραματίζεται να γίνει «Πάτρα» και ακούς τους Δημάρχους να λένε συνεχώς: «το καρναβάλι μας δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την Πάτρα». Για να ζηλέψει μπορεί να μην έχει κάτι αγαπητέ, αλλά για να θρηνήσει έχει πάρα πολλά και θα είναι αργά όταν θα έρθουν τα πρώτα δάκρυα. Πηγαίνουμε – όσοι πηγαίνουμε – στις εκκλησιές, με άδεια χέρια για δέηση υπέρ ειρήνης και «υπέρ της πόλεως ταύτης», την ώρα που η πόλη πριν λίγες μέρες ήταν αλώνι των δαιμόνων.
Δυστυχώς δεν χαμπαριάζουμε τίποτα ως λαός, όσο περιθώριο μετανοίας και να μας δώσει ο Θεός. Αντί να επιστρέψει επιτέλους ο Άσωτος στον Πατέρα, ξεκίνησε να ασωτεύει μέχρι λιποθυμίας μη στερηθεί και το τελευταίο ξυλοκέρατο. Η Παναγία σαφώς και δεν παραβλέπει τις προσευχές του μικρού ποιμνίου που σηκώνουν το βάρος αυτού του χάους. Αλλά ως πότε θα κάνει έλεος για εμάς, με τόσο λειψά δικαιώματα και τόσο κραυγαλέα πρόκληση;
Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)