.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Κοσμικαί ἐκδηλώσεις πρός ἐκκλησιαστικά πρόσωπα

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ προσεκτικὸς καὶ ἀκούραστος τηρητὴς τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ὅταν ἀκόμα κατέχει ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα. Τὸ θεωρεῖ πνευματικὴ πτώση νὰ ἀκολουθήσει τὴν τακτικὴ τῶν κοσμικῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους, δὲν μιλοῦν γιὰ ἁμαρτίες, δὲν τοὺς συγκινεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν Ἐκκλησία τὴ θεωροῦν ἕνα θεσμὸ ποὺ δὲν ἀνταποκρίνεται στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς μας (τὶς ἁμαρτωλὲς ἐννοεῖται) καὶ γι᾽ αὐτὸ ἡ παρουσία τους στὸ ναὸ εἶναι σπανιότατη. Μόνο ἀπὸ κάποια κοινωνικὴ ὑποχρέωση παρουσιάζονται γιὰ λίγο.

Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι μὲ τοὺς τίτλους τῶν σπουδῶν, μὲ τὰ ἀξιώματα τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, μὲ τὸν πλοῦτο, μὲ τὴν κοινωνικὴ ἀναγνώριση, τὴν ποικίλη δραστηριότητά τους, τὴν ἐπίδοση καὶ τὶς διακρίσεις στὸ χῶρο τῆς ἐπιστήμης, τῶν τεχνῶν καὶ τῶν γραμμάτων, ἀλλὰ μὲ ἀπουσία χριστιανικοῦ ἤθους, εἶναι πολλὲς φορὲς πρόθυμοι νὰ χρησιμοποιήσουν καὶ τοὺς ἀνώτερους ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας προκειμένου νὰ προβληθοῦν. Διοργανώνουν διάφορες φιέστες (πανηγυρικὲς ἐκδηλώσεις) ποὺ ἔχουν μόνο ἐπιδεικτικὸ χαρακτήρα πρὸς τιμήν τους, μιλοῦν μὲ ψεύτικο θαυμασμὸ γιὰ τὸ ἔργο τους, ὑπερτονίζουν ἀσήμαντες πρωτοβουλίες, ποὺ εἶχαν πάρει στὸ παρελθόν, ἐπαινοῦν χωρὶς νὰ γνωρίζουν καὶ τὰ ἀρνητικά τους ἔργα, πού τά ἐμφανίζουν ὡς λαμπρὰ καὶ μοναδικὰ καὶ πολλὰ ἄλλα ἐμετικὰ ἐγκώμια, ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ἀνταπόκριση στὴν πραγματικότητα.

Οἱ τιμώμενοι συγκινοῦνται ἀπὸ τίς τιμὲς καὶ τοὺς ἐπαίνους καὶ ὑποκριτικὰ δηλώνουν τὴ μετριότητά τους, ἐνῶ εἶχαν στενὴ συνεργασία μὲ τοὺς τιμῶντες! Οἱ τιμώμενοι δὲν παραλείπουν νὰ εὐχαριστήσουν καὶ ἀναφερθοῦν στὴ μεγαλοσύνη τῶν τιμώντων καὶ τὴ βαθιά τους ἐκτίμηση πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ ἄλλα φανταστικὰ «λαμπρά ἔργα» τους. Μὲ τὶς φιέστες αὐτὲς ὅλοι δοξάζονται καὶ ἱκανοποιεῖται τὸ πάθος τῆς φιλοδοξίας τους, ποὺ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης, ἡ ὁποία πρέπει νὰ κοσμεῖ τοὺς κληρικούς καὶ τοὺς συνειδητοὺς χριστιανούς γενικότερα.

Πρέπει κάποτε νὰ δεχτοῦμε ὅτι οἱ ἔπαινοι, οἱ διακρίσεις καὶ οἱ τίτλοι τιμῆς ἀπὸ πρόσωπα ποὺ ἐπιδιώκουν τὴ δική τους προβολὴ καὶ ἀναγνώριση, δὲν πρέπει νὰ γίνονται δεκτά. Καὶ νὰ μὴ λησμονοῦμε ὅτι πρόσωπα, ποὺ κάποτε τοὺς εἶχαν δώσει ἐφήμερα ἀξιώματα οἱ πολιτικοί, δὲν εἶναι σπουδαῖα οὔτε καί τά σεβόμαστε, ὅταν τὰ ἁμαρτήματά τους καὶ ἡ περιφρόνησή τους πρὸς τὴν Ἐκκλησία εἶχαν προκαλέσει γενικὸ σκανδαλισμό. Οἱ περισσότεροι πρώην ἀξιωματοῦχοι τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας εἶναι ἄνθρωποι ποὺ μὲ ἄθλια μέσα εἶχαν πετύχει τὴν ἐκλογή τους!

Ἀλίμονο στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἀνθρώπους ποὺ διοργανώνουν γιὰ τὴ δική τους προβολὴ ἐκδηλώσεις κοσμικοῦ περιεχομένου. Ἀλίμονο, ἐπίσης, ἂν δέχονται ἀπὸ φορεῖς καὶ διάφορα ἱδρύματα τέτοιες ἐκδηλώσεις.

Ἂς θυμοῦνται ὅλοι τὸ λόγο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ποὺ ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα, ἀλλά καὶ ἐπικαιρότητα: «Ὅλες οἱ τιμὲς εἶναι φθαρτὲς καὶ προσωρινὲς καὶ καταστρέφονται μαζί μὲ τὸν παρόντα βίο, πολλὲς μάλιστα φορὲς σβήνουν πρὶν τελειώσει ἡ παροῦσα ζωή».




ΚΑΙ ἝΤΕΡΟΣ ΕΙΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΝ ἘΜΒΑΣ… ἘΞΗΛΘΕΝ ΤΗΣ ἈΛΗΘΕΙΑΣ


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ


Μετά μεγάλης λύπης, ἀλλά καμίας ἔκπληξης πληροφορηθήκαμε ἀπό τό διαδίκτυο1 τήν παρουσία τοῦ Μητροπολίτου Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριήλ στήν Συναγωγή Μπεθ Σαλώμ σέ ἐκδήλωση διαθρησκευτικῆς (βλ. διαθρησκειακῆς) χορωδίας πού διοργάνωσε ἡ Ἰσραηλιτική Κοινότητα Ἀθηνῶν.
Μετά τόν ἐπίσκοπο Λαρίσης, ὁ Νέας Ἰωνίας ἐπαναλαμβάνει τό ἴδιο τραγικά σκανδαλιστικό, ἀντικανονικό καί σφόδρα κολάσιμο ἀτόπημα τῆς προσοικείωσης καί συναλλαγῆς μετά Ἰουδαίων (πρβ. Κανών ΙΑ΄ Πενθέκτης) καί μάλιστα ἐντός Συναγωγῆς. Ὁ ἐν λόγω ἀρχιερεύς, χάριν μιᾶς τεχνητῆς «ἁρμονικῆς συνύπαρξης», ἀντί νά κηρύττει τήν μόνη σώζουσα Ἀλήθεια ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ, προτιμᾶ νά τήν προδίδει, ἀναζητώντας αὐτήν μαζί μέ ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ, «στό ὄνομα τῆς μουσικῆς» 2.Ἀντί νά ἐπιζητεῖ τήν ἑνότητα μεταξύ τῶν ὀρθοδόξων (πού οἱ ἴδιοι ταγοί τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν κατακερματίσει), ἀναγνωρίζει ὡς «συγκεκριμένο καί ἁπτό», τό «ἔργο» μιᾶς πανθρησκειακῆς χορωδίας γιά τήν ἕνωση θρησκειῶν, πού ὑπερβαίνει «σύνορα καί δογματικές διαφορές».
Διερωτώμεθα ὅμως εὔλογα, ποῖο εἶναι τό «ἁπτό» κέρδος γιά τήν Ὀρθοδοξία ὅταν ἕνας ἐπίσκοπος παρίσταται ἐντός Συναγωγῆς καί παρακολουθεῖ μία χορωδία πού «ἑνώνει θρησκεῖες»; Σαφῶς κανένα, ἀλλά ἀκριβῶς τό ἀντίθετο. Ἐπιφέρει ζημία ἀνυπολόγιστου μεγέθους στήν Ἐκκλησία, ἀφοῦ καί μόνο ὁ σκανδαλισμός ἑνός ἁπλοῦ πιστοῦ καταδικάζεται. Πόσο περισσότερο, ὅταν δι’ αὐτῶν τῶν ἐπισκοπικῶν συμμετοχῶν καταρρακώνεται τό αἰώνιο κῦρος τῆς Ὀρθοδοξίας ὡς μία ἀκόμη δομή ἀνάμεσα στίς κάλπικες θρησκευτικές δομές πού ὀρέγονται ἑνότητα στό ψεῦδος.
«Ἐκπροσώπησε», ἀναφέρει τό δημοσίευμα, «τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν», καί τήν «Ἱερά» Σύνοδο, ἀλλά εἶναι βέβαιο ὅτι δέν ἐκπροσώπησε τόν λαό τοῦ Θεοῦ, τήν Ἐκκλησία.
Εἶναι ἀνάγκη νά ὑπενθυμίσουμε, τούς Ἱερούς Κανόνες (ὅπως τόν ΞΔ΄ Ἀποστολικό), οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν ρητά τήν εἴσοδο κληρικοῦ σέ συναγωγή γιά προσευχή ἤ ἑορτασμό. Ἀκόμη κι ἄν προβληθεῖ ἡ δικαιολογία τῆς «τέχνης» ἤ τοῦ «διαλόγου», ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι σαφής: «Γιά ποιό λόγο, ἄραγε, σέβεστε ἐκεῖνον τόν τόπο, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά τόν περιφρονεῖτε, νά τόν ἀποστρέφεστε καί νά τόν ἀποφεύγετε;» 3.
Ἡ συμμετοχή σέ τέτοιες ἐκδηλώσεις, ὅπου ἡ μουσική χρησιμοποιεῖται ὡς «γέφυρα» γιά τήν ἕνωση τῶν θρησκειῶν καί τήν ὑποβίβαση τῶν δογμάτων, ἀποτελεῖ προφανῶς κατ’ ἐνέργειαν διολίσθηση στόν διαθρησκειακό οἰκουμενισμό. Καί βεβαίως, ἡ τέχνη, ὅταν γίνεται ἐργαλεῖο κοινωνικῆς χειραγώγησης γιά τήν ἀποδοχή τῆς πανθρησκείας, παύει νά εἶναι ἀθώα.
Ἀδυνατοῦν οἱ οικουμενιστές ἐπίσκοποι νά δεχθοῦν ὅτι μόνο ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός θεραπεύει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη ἐντός τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι τά διαθρησκειακά «μωσαϊκά» πού ἐπιδιώκουν τήν ἑνότητα χωρίς τήν Ἀλήθεια.
Στήν σύνολη, μέχρι σήμερα, δράση τοῦ Μητροπολίτου Ν. Ἰωνίας ἐκφαίνεται προδήλως ἡ συστηματική ἀποδόμηση τῆς Ἱερᾶς Παράδοσης. Κάτι πού πλέον καθίσταται κανόνας στο σῶμα τῶν Μητροπολιτῶν καί ὄχι ἡ ἐξαίρεση.
Ἄλλη ὅμως ἀποστολή ἀνέθεσε ἡ Ἐκκλησία στον ἐπίσκοπο: νά ὀρθοτομεῖ τόν Λόγο τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί νά μαρτυρεῖ αὐθεντικῶς τήν ἐμπειρία της. Ἀλλά γιά νά γίνει αὐτό πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νά εἶναι μέτοχος τῆς φωτιστικῆς καί θεοποιοῦ ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ. Τά γεγονότα ἐν προκειμένω ἀποκλείουν τέτοια περίπτωση. Ἡ συμμετοχή καί οἱ συμφυρμοί μέ ἀλλόθρησκους σέ «πολιτιστικά» προγράμματα πού προωθοῦν τήν πανθρησκεία, σαφέστατα δέν εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ διαβόλου πού μισεῖ τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.
Καλοῦμε τόν ποιμενάρχη τῆς Νέας Ἰωνίας νά ἀναλογιστεῖ τό μέγεθος τοῦ σκανδαλισμοῦ πού προκαλεῖ καί νά ἐπιστρέψει στήν ὁδό τῆς Πατερικῆς ὁμολογίας, διορθώνοντας ὅλα ὅσα κατά καιρούς κακῶς ἔχει πράξει καί κηρύξει.
Ἡ Ἐκκλησία δέν ἔχει ἀνάγκη «διαθρησκειακῶν χορωδιῶν», οὔτε ὁποιουδήποτε χρηματοδοτούμενου προγράμματος ξένων κεφαλαίων, προκειμένου νά βιώνει χαρισματικά τήν μοναδικότητα και ἑνότητά της, ἀλλά ἔχει ἀνάγκη ἀπό φύλακες πού φυλάσσουν ἀκέραια τήν πίστη της.
Στό μυαλό μας ἔρχεται καί ἡ λαϊκή παροιμία : «μέ ὅποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θά μάθεις», καθότι ὁ κ.Γαβριήλ ἔλαβε τόν τίτλο τοῦ διδάκτορα τῆς θεολογίας μέ ἐπιβλέποντα καθηγητή τόν Μητροπολίτη Περιστερίου.
Μέ ὅλα ὅσα ζοῦμε, δέν μποροῦμε παρά νά καταλήξουμε στό : Ζητεῖται ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος νά κηρύξει τήν Ἐκκλησία ὑπό διωγμόν.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥPOLYVERSE ATHENS 2026 | Η μουσική ως γέφυρα διαλόγου, τέχνης και συνύπαρξης!
ansa.it “Christians, Jews, and Muslims came together at the Synagogue of Athens in the name of music, with a concert by the first European interfaith choir”.
Ἰω. Χρυσοστόμου : «Ἐπειδὴ δέ εἰσί τινες οἳ καὶ τὴν συναγωγὴν σεμνὸν εἶναι τόπον νομίζουσιν, ἀναγκαῖον καὶ πρὸςτούτους ὀλίγα εἰπεῖν. Τίνος γὰρ ἕνεκα τὸν τόπον ἐκεῖνον αἰδεῖσθε, δέον καταφρονεῖν καὶ βδελύττεσθαι καὶἀποπηδᾷν;» (PG 48,850).





Αν φωνάξεις ΕΝΑΝΤΊΟΝ Επισκόπων θα κολαστείς! ΑΝ ήξερες ΑΥΤΌ το γεγονός δεν θα το έλεγες!

 

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ

Ἡ μεταλλαξη του Ἁγιου Ὄρους

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,
Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ… Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων… !!!
Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά… πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας…) … Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά…
Ἐμεῖς οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ εἰδικὰ οἱ διοικοῦντες ποὺ παίρνουν τὶς τελικὲς ἀποφάσεις δὲν ἀντιλαμβανόμαστε τὶς εὐθύνες καὶ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν λανθασμένων ἐκοσμικευμένων ἐπιλογῶν μας…;;;

Παραλάβαμε ἕνα Ἅγιον Ὄρος ἡσυχαστικό, ἀσκητικό, ὁμολογιακό …!!!
Τί θὰ παραδώσουμε στὶς ἑπόμενες γενεὲς μελλοντικῶν Ἁγιορειτῶν ;;;

Ἁγιοσύνη παραλάβαμε…
Μάνατζμεντ (διοίκηση ἐπιχειρήσεων ) ξενοδοχείων θὰ παραδώσουμε ;;;
Τὴ νοερὰ προσευχὴ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με», νηστεία, μελέτη παραλάβαμε…
Ξεναγοὺς-μοναχοὺς σὲ τουρίστες καὶ μονές – μουσεῖα θὰ παραδώσουμε τὸ Ἅγιον Ὄρος ;;; Ἀναλογιστεῖτε οἱ διοικοῦντες ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως στὸ φοβερὸ Βῆμα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ…
Τί θὰ Τοῦ ἀπολογηθοῦμε ;;;
Εἰδικὰ πῶς θὰ ἀντικρίσουμε τὸ θλιμμένο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου … θὰ εὐελπιστοῦμε παράδεισο μὲ τὶς σωτήριες πρεσβεῖες τῆς Μητέρας μας Θεοτόκου ἐνῷ καταστρέφεται τὸ Περιβόλι της… ;;;

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι… ἐκοιμήθησαν


Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν.

Τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Οἱ καλοί ποιμένες, οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου, διά νά φυλάξουν καθαράν καί ἄσπιλον τήν Νύμφην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν (ὅπως τήν παρέλαβαν ἀπό τόν Νυμφίον Χριστόν) ἀπό τάς διαφόρους καί ποικίλας πλάνας καί αἱρέσεις, ἠγωνίσθησαν, ὑβρίσθησαν, κατηγορήθησαν,ἐσυκοφαντήθησαν, ἐφυλακίσθησαν, ἐξωρίσθησαν, πολλάς βασάνους καί θλίψεις ὑπέμειναν, μερικοί δέ καί θανάτους.

Ἀλλά μἐ τήν πίστιν τήν θερμήν πρός τόν Θεόν καί μέ τήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δύναμιν καί χάριν ἐνισχυθέντες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς λοιμώδεις λύκους, τούς αἱρετικούς, ἐκσφενδονίσαντες μέ τήν σφενδόνην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παραδόντες αὐτούς εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα.

Διό καί ὁ Θεός, ὁ παρ’ αὐτῶν δοξασθείς, ἐδόξασεν αὐτούς καί εἰς τήν γῆν, πλουτίσας αὐτούς δι’ οὐρανίων χαρισμάτων, καί εἰς τόν Οὐρανόν στεφανώσας αὐτούς δι’ ἀμαραντίνων οὐρανίων στεφάνων.

Καί οἱ μἐν Ἅγιοι Πατέρες, οἱ καλοί καί ἀληθεῖς Ποιμένες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς αἱρετικούς, τούς λοιμώδεις λύκους (1), ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καλεῖ τόν αἱρετικόν Πάπαν, τόν ἐχθρόν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν παραβάτην καί καταφρονητήν τῶν Ἀποστολικῶν καί Πατρικῶν Παραδόσεων, πίπτει εἰς τάς ἀγκάλας του, τόν ἐκλιπαρεῖ, τόν ἀναγνωρίζει ὡς πρῶτον, ἀνοίγει τήν θύραν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν λογικῶν του προβάτων, εἴσελθε, τῷ λέγει, ὡς πρῶτος καί ἐγώ ὡς δεύτερος θά σέ ἀκολουθῶ μέ τά πρόβατά μου!!

Οἴμοι! Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον … διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν. Οἱ Ποιμένες αὐτῆς ἤνοιξαν διάπλατα τάς θύρας, διά νἀ εἰσέλθουν ἀκωλύτως οἱ λιμώδεις λύκοι (2) καί θύσουν (3), ἁρπάσουν καί σκορπίσουν τά πρόβατα, ὑπέρ ὧν Χριστός τό Αἷμα Αὐτοῦ ἐξέχεε.


Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΑΡΘΡΑ, ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΝΟΗΣ τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, τόμος Γ΄, σελ. 142, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

(1) Λοιμώδεις λύκοι: Λύκοι μολυσματικοί.

(2) Λιμώδεις λύκοι: Λύκοι πεινασμένοι.

(3) Θύσουν: Κατασφάξουν, κατασπαράξουν.


Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας:Η ΜΕΓΆΛΗ ...ΑΔΙΚΊΑ !

Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας

Εἰλικρινά πάντως ἀπορῶ μέ ὅσους σοκαρίστηκαν ἤ θύμωσαν μέ τήν πρόσφατη ἀνακοίνωση γιά τίς μισθολογικές αὐξήσεις τῶν μητροπολιτῶν.


Στήν πραγματικότητα τά ποσά πού γράφτηκαν εἶναι ἀπειροελάχιστα σέ σύγκριση μέ τίς ὑπηρεσίες πού προσέφεραν (καί συνεχίζουν νά προσφέρουν) οἱ λεγάμενοι στό καθεστώς.

Θυμηθεῖτε τήν στάση τους στά χρόνια τῆς ψευτοπανδημίας (μέ τά μπόλια, τούς κλειδαμπαρωμένους ναούς, τά ὑγειονομικά συνοδικά παλιόχαρτα καί τήν διήμερη Ἀνάσταση), θυμηθεῖτε τί εἶπαν (ἤ γιά τήν ἀκρίβεια τί ΔΕΝ εἶπαν) γιά τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας καί τό συνολικό ἐν ἐξελίξει ξεπούλημα τῆς πατρίδας, θυμηθεῖτε τήν ἄθλια στάση τους ὅταν ψηφίζονταν οἱ σοδομονόμοι καί οἱ υἱοθεσίες παιδιῶν, θυμηθεῖτε τί διακηρύσσουν ἀπό ἄμβωνος γιά τίς νέες ταυτότητες καί τόν Προσωπικό Ἀριθμό, θυμηθεῖτε τήν ὁλοκληρωτική προδοσία καί οἰκουμενιστική ἅλωση τῆς Ὀρθοδοξίας πού πραγματοποιεῖται μέ τήν πλήρη εὐθύνη τους ἐδῶ καί πολλά χρόνια, σκεφτεῖτε τίς στενές σχέσεις πολλῶν ἐξ αὐτῶν μέ λέσχες καί στοές, σκεφτεῖτε καί τήν ἐξοργιστική χαμέρπεια ἀπέναντι στά πολιτικά ἀνθυποσκύβαλα τοῦ ἀντίχριστου χουντοκαθεστῶτος, μέ τά ὁποῖα χαριεντίζονται καθημερινά ἀντί νά τούς πετᾶνε κλωτσηδόν ἔξω ἀπό τίς ἐκκλησίες.

Ὅταν ἡ στάση ὅλων αὐτῶν τῶν δῆθεν πνευματικῶν ποιμένων κυμαίνεται ἀπό τήν πλήρη καί ξεδιάντροπη στήριξη τοῦ καθεστῶτος καί τῆς νεοταξικῆς ἀτζέντας ἕως τήν ἁπλή ἀφωνία στίς θεωρητικά καλύτερες τῶν περιπτώσεων ἀνάμεσά τους (μία ἀφωνία βεβαίως ἐπίσης ἐπαίσχυντη, γιατί ἁπλούστατα καί ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν) καί ἀπό τήν στιγμή πού τόσο κόσμο ἀκόμη ἐπηρεάζουν καί κρατοῦν πειθήνιο, ἀκατήχητο καί ἀποκοιμισμένο, θεωρεῖτε δηλαδή ἐσεῖς πολλά αὐτά πού τούς δίνει ὡς αὔξηση ἡ κυβερνῶσα συμμορία;

Εἰλικρινά, ἐγώ τά ἀποκαλῶ ψίχουλα.

Μιλᾶμε γιά μεγάλη ἀδικία δηλαδή καί πάρα πολύ χοντρό ρίξιμο!


Μέ έτοιες προσφερόμενες ὑπηρεσίες, θά ἔπρεπε νά εἶναι σέ πραγματικά πρωτοφανῆ ὕψη τό payroll...

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

 

michail..63

Είναι καθήκον του λαού να φωνάξει Ανάξιος

 

Ορθοπιστία

Κόντρα στην κόντρα τους ...λόγοι Μεγάλου Αγίου για τις μέρες μας


Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι «μεγάλοι» του κόσμου τούτου!

Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της Πίστεως, να κρατάμε την Πίστη μας που είναι Αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη, ας μην μας κάνουν αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας να χάνουμε τον προσανατολισμό μας! 

Να μην κλείνουμε το στόμα μας όταν βλέπουμε ανομιές ή οταν ακούμε πως βρίζουν την Πίστη μας στον Χριστό….

Πιστεύω βαθιά στον Θεό και όλη την ζωή μου την έκτισα πάνω στις Εντολές Του! 

Και σε σας κληροδοτώ όλη τη ζωή σας να την αφιερώσετε στον Θεό και να χτίζετε όλα και πάντα πάνω στις Εντολές Του Χριστού!

Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό…

Να αποστρέφετε το βλέμμα σας και την καρδιά σας από εκείνη τη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας που επιδιώκει όχι τους υψηλούς στόχους, αλλά εκείνους που είναι πιο εύκολο να επιτευχθούν!

Να μην προσχωρήσετε σε αυτή τη μεγάλη πλειοψηφία που ζει όχι με το δικό της νου, αλλά με το νου των ηγετών και χτίζει τη ζωή της, όχι με τις ιερές εντολές του Χριστού αλλά με τις υποδείξεις εκείνων που έχουν την εξουσία να καθοδηγούν τους ανθρώπους μόνον εκεί όπου κατά τη γνώμη τους πρέπει να πηγαίνουν…


Όχι χάρη της Βασιλείας των Ουρανών αλλά για χάρη της επίτευξης των αγαθών της επίγειας (πρόσκαιρης) βασιλείας!

Σκοπό της ζωής να θέσετε την επιδίωξη της Ύψιστης Αλήθειας και να μην παρεκλίνετε από αυτό το δρόμο αν σας αναγκάσουν να υπηρετήσετε τους σκοπούς της κατώτερης «αλήθειας» καταπατώντας την Υψιστη Αλήθεια του Χριστού!

Να είσαστε έτοιμοι ακόμη και για το μαρτύριο εφ' όσον πλέετε κόντρα στο ρεύμα και να τηρείτε πλήρη πίστη ακόμη και στις σκέψεις, στους άντρες και τις γυναίκες σας, όπως τήρησα κι εγώ... 

Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη, διότι είναι «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὀλίγοι εἰσιν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν» (Ματθ. 7, 14) και ακόμη «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ!» (Πράξ. 14, 22) 

Η Πίστη είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός στην γή και μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της Πίστεως αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της!

Ε­σείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι Χριστιανοί!

Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό, και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώ­ριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα! 

Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγαλύτερο θησαυρό της καρδίας σας!

Προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά! 

Ας μην μας κάνουν αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας να χάνουμε τον προσανατολισμό μας! 

Να κρατάμε την Πίστη μας που είναι Αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη!

Πίνετε Αγιασμό, όσο πιο συχνά τόσο πιο καλά!

Είναι το καλύτερο καί αποτελεσματικότερο φάρμακο! 

Αυτό δεν το λέω σαν παπάς, το λέω σαν γιατρός από την ιατρική μου πείρα! 

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις και να Τον βάλεις στη καρδιά σου! 

Να μαλακώσει η καρδούλα σου παιδί μου από το άγγιγμα της Χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων!

Ο Γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου και να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά!

Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο!

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος! 

Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσει! 

Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο!

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι «μεγάλοι» του κόσμου τούτου!

Η αμαρτία όσο συχνά επαναλαμβάνεται τόσο πιό ισχυρή συνήθεια του αμαρτωλού γίνεται, κυριεύει την θέληση, τις αισθήσεις και τις σκέψεις του, τον αιχμαλωτίζει και τον κρατάει κάτω από την εξουσία της, όπως το ποτό κρατάει κάτω από την εξουσία του τον δυστυχισμένο οινοπότη! 

Έτσι ο άνθρωπος που υποδουλώθηκε στην αμαρτία γίνεται σιγά σιγά εξολοκλήρου δούλος της αμαρτίας! 

Θάρρος, θάρρος και το βλέμμα ψηλά, και θα δεις τον Κύριο όταν θα κλάψεις και θα ψάξεις με λαχτάρα…

Όταν θα ματώσεις θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό Χέρι Του!

Η μετάνοια είναι ένας ατέλειωτος δρόμος!

Το Έλεος του Θεού είναι πολύ πιο απέραντο απο τον ωκεανό και μέσα σε αυτό το Έλεος του Θεού μπορούν εύκολα να βυθιστούν, όλες οι μεγάλες αμαρτίες, εάν με όλη την καρδιά μας ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ! 

Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη...

Μόνο στον Θεό θα βρεί ανάπαυση η ψυχή σας διότι Αυτός είναι η σωτηρία και η καταφυγή σας! 

Ο Θεός στρατολογεί τους καλύτερους αγωνιστές του απο τις κορυφές των θλίψεων!

Να τα δέχεστε και να τα υπομένετε όλα σαν σταυρό…

Να σηκώσουμε τον σταυρό σημαίνει ήρεμα και με ευχαριστία να υπομένουμε όλα αυτά που μας στέλνει ο Θεός, τον πόνο και τις θλίψεις, τις ασθένειες και τις αδικίες!

Αυτό σημαίνει να βαδίζουμε αγόγγυστα την θλιμμένη οδό, με τη στενή πύλη, που οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών!

Σ’ αυτήν ακριβώς την οδό, πρέπει να ακολουθήσουμε τον Χριστό μας…

Και όπως ο Κύριος ανέβηκε στον φοβερό Σταυρό του Γολγοθά, έτσι και εμείς όταν σηκώνουμε τον σταυρό μας, πρέπει να θυμόμαστε ότι ακολουθούμε την οδό της διακονίας του Θεού και των ανθρώπων και αυτή η οδός είναι η μόνη, που μας οδηγεί μέσω του Γολγοθά στην Ανάσταση!

Κάνε τη καρδιά σου Μοναστήρι! 

Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές!

Ο Θεός είναι δίπλα σου!


Άγιος Λουκάς ο Ιατρός Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας ο Θαυματουργός


Ήλθε η Κυριακή 11η Ιουνίου 1961, μέρα που γιορτάζουν οι Άγιοι Πάντες που έλαμψαν και αγίασαν στην Αγία Ρωσία… 
Ήταν επτά παρά τέταρτο το πρωί όταν οι πιστοί ετοιμάζονταν για την πανηγυρική Θεία Λειτουργία!

Ο Αρχιεπίσκοπος Λουκάς ανάσαινε κάπως βαριά…

Πήρε δύο φορές αναπνοή και άλλες δύο φορές πιό σιγά… 

Η ψυχή του φτερούγισε για τον Ουρανό! 

Ο Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος έφυγε για να προλάβει να λειτουργήσει αυτή τη μεγάλη μέρα με τους Ρώσους Αγίους στο Επουράνιο Θυσιαστήριο!

Ω Πανέμορφη Ορθοδοξία, Αιματοστόλιστη Νύμφη του Χριστού, ποτέ να μη σε απαρνηθούμε οι ανάξιοι, αλ­λά αν το καλέσουν οι περιστάσεις και οι καιροί αξίωσε μας, ω Φίλη δια σε, να χύσουμε και την τελευταία ρανίδα του αίματός μας…

Δόξα Πατρί και Υἱῷ και Ἁγίῳ Πνεύματι!

Και νῦν και ἀεὶ και εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων! Ἀμήν!

Ἰατρόν καί ποιμένα, Λουκᾶν τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Ἀρχιερέα λαμπρόν, τόν βαστάσαντα Χριστοῦ τά Θεία στίγματα, τάς ἐξορίας τά δεινά, ἐγκλεισμούς ἐν φυλακαῖς, τάς θλίψεις καί τά ὀνείδη, τόν ἐπ’ ἐσχάτων φανέντα, ἐν τῇ Ρωσίᾳ νέον Ἅγιον!

Ὅτι συ εἶ μόνος Ἅγιος, συ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς Δόξαν Θεοῦ Πατρός!

Ιω. 14, 6 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾿ ἐμοῦ.

Νέον ἅγιον τοῦ Παρακλήτου, σέ ἀνέδειξεν, Λουκᾶ ἡ Χάρις, ἐν καιροῖς διωγμῶν τε καί θλίψεων, νόσους μέν ὡς ἰατρός ἐθεράπευσας καί τάς ψυχάς ὡς ποιμήν καθοδήγησας, πάτερ τίμιε, ἐγγάμων τύπος καί μοναστῶν, πρέσβευε σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν!

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί Πρόδρομε Κυρίου Ἀποστόλων ἡ Δωδεκάς, οἱ άγιοι πάντες μετά τῆς Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς!

Χαίροις της Ρωσίας νέος βλαστός και των θεραπευομένων ο προστάτης και βοηθός, χαίροις Εκκλησίας Χριστού ο Ιεράρχης, Λουκά ποιμήν Θεόφρον, αξιοτίμητε!

Στῶμεν καλῶς, και Ορϑοδόξως λατρεύσωμεν, τὸν Σωτῆρα, Ἰησοῦν και Κύριον, τὸν σαρκωϑέντα ὑπὲρ ἡμῶν, ἐκ τῆς σῆς νηδύος, Θεοκυῆτορ Πανάμωμε, τηροῦντες αὐτοῦ πάντα, τα ἐντάλματα φόβῳ, και τῶν Θείων πατέρῶν τὰ Δόγματα!

Χαίροις Ἐπισκόπων ὁ κοινωνός, τῆς Ρωσίας πάσης ὁ Θεόσοφος ἰατρός, χαίροις τῆς Κριμαίας ὁ Θεῖος ποιμενάρχης, Λουκᾶ τῶν Ορθοδόξων ὁ νέος άγιος!

Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, Αιματοστόλιστη Νύμφη του Χριστού, φίλη Ὀρθοδοξία·�οὐ ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας· ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα·�εἰ δὲ καλέσει καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα!

Δι ̓ ευχῶν τῶν αγίων πατέρων ημῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ο Θεός ημῶν, ελέησον και σῶσον ημᾶς! Αμήν!

Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν Δέσποτα, καὶ τὴν Αγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν!

Σταυρός ὁ Φύλαξ πάσης της οἰκουμένης, Σταυρός ἡ Ωραιότης τῆς Ἐκκλησίας, 
Σταυρός ευσεβών τὸ κραταίωμα, 
Σταυρός πιστῶν τὸ στήριγμα,
Σταυρός Αγγέλων ἡ Δόξα καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα!

Ματθ. 7, 13 Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι᾿ αὐτῆς.

Ματθ. 7, 14 τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!

Ματθ. 7, 21 Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

Ὅταν ἔλθης ὁ Θεός ἐπὶ γῆς μετὰ Δόξης, καὶ τρέμωσι τὰ σύμπαντα, ποταμὸς δὲ τοῦ πυρὸς πρὸ τοῦ Βήματος ἕλκῃ, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ τὰ κρυπτὰ δημοσιεύωνται, τότε ῥῦσαί με, ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου, καὶ ἀξίωσον, ἐκ Δεξιῶν σου με στῆναι, Κριτὰ Δικαιότατε!

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ!

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ!

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν!

Τον Πατέρα προσκυνήσωμεν, και τον Υἱὸν δοξολογήσωμεν, και το Πανάγιον ὁμοῦ πάντες Πνεῦμα ἀνυμνήσωμεν, κράζοντες καὶ λέγοντες, Παναγία Τριάς, σῶσον πάντας ἡμᾶς! 

Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα, Τριάς ἤ ἔν Μονάδι, έξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων!

Ότι σόν το Κράτος, και σου εστίν η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, ΠΑΝΤΟΤΕ, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων! Αμήν! 

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς Οὐρανοῖς, Αγιασθήτω τὸ Όνομά Σου, Ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου, Γενηθήτω τὸ Θέλημά Σου, ὡς ἐν Οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον, δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ! Ἀμήν!

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ, Ποιητήν Ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων, και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον Μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα πρό πάντων των αιώνων!

Φώς εκ Φωτός, Θεόν Αληθινόν εκ Θεού Αληθινού, γεννηθέντα ου ποιηθέντα, Ομοούσιον τω Πατρί, δι’ ου τά πάντα εγένετο!

Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των Ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα!

Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου και παθόντα και ταφέντα!

Και Αναστάντα τη Τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς!

Και Ανελθόντα εις τους Ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός!

Και πάλιν ερχόμενον μετά Δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς· ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος!

Και εις το Πνεύμα το Άγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των Προφητών!

Εις ΜΙΑΝ, Αγίαν, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν! 

Ομολογώ ΕΝ Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών! 

Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών!

Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος! Αμήν!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Οτι μόνος υπάρχεις ΑΘΑ¬ΝΑΤΟΣ!


ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΟΥ. ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΠΟΙΜΕΝΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΛΥΚΟΥΣ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

 

Ιερά Αποτείχιση

ΚΑΘΕ ΑΙΡΕΣΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙ ΤΟΝ ἍΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν αἵρεση θανάσιμο ἁμάρτημα, πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία, κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου, ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια. 

Ὅποιος διαβάσει μέ προσοχή τά Πρακτικά τῶν Ἁγίων Συνόδων, εὔκολα θά πεισθεῖ ὅτι ὁ χαρακτήρας τῶν αἱρετικῶν εἶναι σατανικός.

Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα. Ὅλων τῶν αἱρέσεων ἡ οὐσία εἶναι ἡ βλασφημία.

Τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ
(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, σελ. 209, ἐκδόσεως Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου 2024. ) 

——————————————–

ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ: Πρῶτον, ψάλλουμε στούς αἴνους τῆς Πεντηκοστῆς ὅτι τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δεύτερον μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέσῳ τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, ὅτι κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα.

ΑΠΟΡΙΑ ΑΠΛΟΥ ΠΙΣΤΟΥ: Τότε, πῶς εἶναι δυνατόν κάποιοι πατριάρχες καί ἐπίσκοποι νά ὀνομάζουν »ἐκκλησίες» τούς αἱρετικούς (παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες) καί νά ἀναγνωρίζουν σέ αὐτούς »ἱερωσύνη» καί »μυστήρια»; (Οἱ γνωστές θλιβερές ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης).

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Κατέβα Δέσποτα, αποκλείεται να αναληφθείς ... πέφτουν και κεραυνοί!

«Ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση» (Α΄ Κορ. Ι΄ 12)

( Όποιος νομίζει ότι είναι σταθερός, αυτός πρέπει να κοιτάξει μήπως γλιστρήσει και πέσει.)

Δεν είσαι Θεός… είσαι Δεσπότης!

Ούτε ο Οικουμενικός Βαρθολομαίος να ήσουνα... 

Είδες τι κάνουν ο κόλακες, πώς να προσγειωθείς τώρα...; Ξεπέζεψε τάχιστα...


Παναγιώτης Πεντζουρίδης

– Μια ψηφιακή αφίσα απεικονίζει τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου με τη στάση του Παντοκράτορα, αιωρούμενο κολοσσιαίο πάνω από την πόλη του Κιλκίς, μετατρέποντας το ποίμνιο σε σκηνικό και τη πόλη σε υποπόδιο.

– Το μάρκετινγκ της εικόνας χρησιμοποιεί γενικόλογες λέξεις-σημαίες («Ιστορία, Παράδοση, Πίστη») που δανείζονται εξίσου εύκολα τουριστικές καμπάνιες και προεκλογικές δυνάμεις.

– Ο τίτλος «Δέσποτα» δεν σημαίνει αφέντης αλλά ποιμένα με το ραβδί, ενώ η αρετή του επισκόπου είναι η ταπείνωση και όχι το μεγαλείο, καθώς ο καλός ποιμένας περπατά δίπλα στο κοπάδι και δεν πλανάται πάνω του.

– Η αυτοπροβολή σε θεϊκή στάση εκφράζει μια κατάληψη του ρόλου που απαιτεί ευθύνη δίπλα στην κοινότητα και όχι εικονογραφική υπέρβαση.

Υπάρχει μια στάση που η Εκκλησία την κράτησε, αιώνες τώρα, για Έναν και μόνο: τα υψωμένα χέρια που ευλογούν τον κόσμο από ψηλά. Είναι η στάση του Παντοκράτορα στους τρούλους, της Πλατυτέρας στις κόγχες. Δεν είναι στάση ανθρώπου — είναι στάση θείου. Και να που σήμερα τη βρίσκουμε σε μια ψηφιακή αφίσα, με τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου να αιωρείται κολοσσιαίος πάνω από το Κιλκίς, μέσα σε ηλιοβασίλεμα παραγγελίας.

Κάποιος κάθισε, άνοιξε το Photoshop και αποφάσισε ότι ο ποιμένας χωράει να γίνει εικόνισμα του εαυτού του. Η πόλη — σπίτια, δρόμοι, το ανοιχτό θέατρο — συρρικνώθηκε σε υποπόδιο. Το ποίμνιο έγινε σκηνικό. Και από πάνω, το μάρκετινγκ: «Ιστορία, Παράδοση, Πίστη», τρεις λέξεις-σημαία που τις δανείζονται εξίσου εύκολα τα τουριστικά σποτ και οι προεκλογικές καμπάνιες.

Εδώ ακριβώς γεννιέται η ερώτηση. Ο τίτλος «Δέσποτα» που του απευθύνει το εκκλησίασμα δεν σημαίνει αφέντης· σημαίνει αυτόν που κρατάει το ραβδί του βοσκού, όχι το σκήπτρο του κυρίαρχου. Η αρετή του επισκόπου λέγεται ταπείνωση — κι ένας πιστός το ξέρει καλύτερα από τον καθένα: ο καλός ποιμένας περπατά μέσα στο κοπάδι, δεν πλανάται πάνω του σαν θεότητα.

Κανείς δεν αμφισβητεί το αξίωμα ούτε το έργο. Αυτό που ξενίζει είναι η αισθητική του μεγαλείου — η μετατόπιση από τον ταπεινό λειτουργό στον εικονιζόμενο ηγεμόνα. Γιατί η εικόνα δεν είναι αθώα: όποιος αυτοπροβάλλεται σε στάση Θεού, κάτι λέει για το πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του.

Σεβασμιώτατε, η πόλη δεν χρειάζεται έναν προστάτη που στέκεται από πάνω της. Χρειάζεται έναν ποιμένα που στέκεται δίπλα της. Δεν είσαι Θεός. Είσαι Δέσποτας. Κι αυτό, αν το πάρει κανείς στα σοβαρά, είναι αρκετά μεγάλη ευθύνη ώστε να μη χρειάζεται φωτομοντάζ.

Π.Β.Π.

«Oικουμενική λειτουργία» με προτεστάντισσα ‘'Επίσκοπο’'... Η Πανθρησκεία είναι εδω!


Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !

(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ ! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !

Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία»,φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει:

«Με μια εντυπωσιακή επίδειξη ενότητας και ενθάρρυνσης, Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων γιόρτασαν την Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία στο Καθολικό Συνέδριο του 2026 στο Βίρτσμπουργκ την Παρασκευή. Πολυάριθμοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Βίρτσμπουργκ με το σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!», το οποίο αποτέλεσε κεντρικό θέμα σε όλη τη λειτουργία, το κήρυγμα και το μουσικό πρόγραμμα.


Εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων ηγήθηκαν της λειτουργίας μαζί,συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Χριστουπόλεως Εμμανουήλ, του Επισκόπου Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, της Άνια Γκόλερ, της Άννας-Νικόλ Χάινριχ και του Αιδεσιμοτάτου Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία.

Στο κήρυγμά της, η Λουθηρανή ''επίσκοπος'' τόνισε τη δύναμη των χριστιανικών οραμάτων και των ιστοριών ελπίδας: «Όλα αυτά τα οράματα και οι ουτοπίες αποτελούν θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία μας. Μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι, ως άνθρωποι, έχουμε την ελευθερία να ξεκινάμε από την αρχή ξανά και ξανά. Γι’ αυτό, ξεσηκωθείτε, να είστε θαρραλέοι, να σηκωθείτε και να προχωρήσετε προς ένα νέο μέλλον!»

Η ''λειτουργία'' επικεντρώθηκε στο θάρρος, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη των εκκλησιών σε μια εποχή που σημαδεύεται από κρίσεις και κοινωνικές εντάσεις. Η οικουμενική λειτουργία κορυφώθηκε με μια συμβολική πράξη με καραμπίνερ, τα οποία μοιράζονταν ανάμεσα στο εκκλησίασμα ως σύμβολο υποστήριξης και εμπιστοσύνης. Αυτό συνοδεύτηκε από την ενθάρρυνση: «Έχετε θάρρος, σηκωθείτε. Σας κρατούν».

Καραμπίνερ Ασφαλείας


Με προσευχές για ειρήνη, κοινωνική συνοχή και οικουμενική κατανόηση, οι συμμετέχοντες έστειλαν επίσης ένα σαφές μήνυμα κατά του μίσους, του αποκλεισμού και της βίας. Η συγκέντρωση αντανακλούσε επίσης αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης: Υποστήριξε ένα έργο ένταξης για παιδιά με αλμπινισμό στην Τανζανία και την υπηρεσία ασθενοφόρων «Make-A-Wish» του Malteser στην Επισκοπή του Βίρτσμπουργκ.

Η κεντρική οικουμενική λειτουργία κατέστησε σαφές: Ο Οικουμενισμός ευδοκιμεί στις κοινές εμπειρίες, στην αμοιβαία ενθάρρυνση και στην πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να ενδυναμώσει και να ενώσει τους ανθρώπους. »



Η ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ "ΤΕΧΝΗΣ"

 

Ιερά Αποτείχιση