.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Παΐσιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Παΐσιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η πίστη μας, η σκέψη μας, τό είναι μας πρώτα στόν Θεό... και τελευταία στους Γεροντάδες»

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης:

«Ἡ πίστη μας, ἡ ἀναφορά μας, ἡ σκέψη μας καί ὅλο τό εἶναι μας νά στρέφεται πρῶτα στόν Τριαδικό Θεό, μετὰ στήν Παναγία μας, ἐν συνεχείᾳ στούς Ἁγίους μας καί στο τέλος στούς Γεροντάδες»


Στὶς μέρες μας ὑπερτονίζεται ὁ ρόλος τῶν πνευματικῶν καὶ τῶν γερόντων. Πολλοὶ μιλοῦν μὲ καύχηση, γιατὶ γνωρίζουν κάποιον φημισμένο Γέροντα, χωρὶς ὡστόσο ἡ γνωριμία αὐτὴ νὰ τοὺς ὁδηγεῖ καὶ σὲ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος διευκρίνιζε σχετικὰ μὲ τὸ θέμα αὐτό: «Ἡ πίστη μας, ἡ ἀναφορά μας, ἡ σκέψη μας καὶ ὅλο τὸ εἶναι μας νὰ στρέφεται πρῶτα στὸν Τριαδικὸ Θεό, μετὰ στὴν Παναγία μας, ἐν συνεχείᾳ στοὺς Ἁγίους μας καὶ στὸ τέλος στοὺς Γεροντάδες.

Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ δίνουμε τὴν προτεραιότητα σὲ κανέναν ἄλλον καὶ γιὰ κανένα λόγο, παρὰ μόνο στὸν Τριαδικὸ Θεό, γιατὶ διαφορετικὰ κινδυνεύουμε νὰ φτάσουμε ἀκόμη καὶ σὲ αἵρεση.
Δουλεύει κι ὁ ἐγωϊσμός —αὐτὸ τὸ μεγάλο θηρίο—καὶ ἔτσι πρέπει νὰ γίνεται μεγάλη προσπάθεια καὶ μεγάλη μετάνοια, γιὰ νὰ διορθωθοῦν τὰ πράγματα» (σελ. 105).

Πηγή: «Μαρτυρίες Προσκυνητῶν. Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης. 1924–1994» β´ τόμος.

Γέροντας Παΐσιος:... Το Άγιο Πνεύμα θα κινήσει γη και ουρανό...



Ο Θεός τις έσχατες μέρες θ’ απλώσει το πνεύμα Του κι εκτός της επίσημης εκκλησιαστικής δομής. Απλοί άνθρωποι θα μπορούν να λένε ουράνια πράγματα, σ’ αντικατάσταση κι εξισορρόπηση της φτώχειας των γερόντων και των λοιπών πνευματικών καθοδηγητών. Όσο θ’ αυξάνει η ανομία κι η αποστασία, κι η επίσημη Εκκλησία θα γίνεται ανεπαρκής και δεν θα πείθει, τότε θα πλουτίζονται κάποιες καρδιές με την παρουσία και τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Κι αυτή θα είναι η λύση από δω και πέρα.
Η Θεία Πρόνοια θα φροντίσει με πολλή προσοχή κι αγάπη όλες τις δύσκολες κι αποφασιστικές στιγμές της ζωής σου. Κι αν χρειαστεί, δεν θα διστάσει και εκ των λίθων να εγείρει τέκνα τω Αβραάμ, εφ’ όσον απολιθώθηκαν αυτοί που έπρεπε να διδάσκουν τα μυστικά της πνευματικής ζωής, υγιώς, στον λαό του Θεού.
Θα σου πω ένα γεγονός, τι σημαίνει ότι το Άγιο Πνεύμα θα εγείρει τέκνα τω Αβραάμ εκ των λίθων. Όταν συζητήσαμε με τον γέρο-Σωφρόνιο και του μετέφερα το ερώτημα κάποιων πατέρων, ότι στο Σινά υπάρχει βαθιά πνευματική ορφάνια και τέλεια εγκατάλειψη των παιδιών, αυτός πόνεσε πολύ και μου απάντησε: “Αδελφός υπ’ αδελφού βοηθούμενος ως πόλις οχυρά εστί. Κι ο Θεός έχει υποχρέωση να καλύψει τα υπόλοιπα”.
Τότε αποφάσισα να κάνω ένα πείραμα, να δω αν λειτουργεί αυτό το φαινόμενο. Σε κάποιο Μοναστήρι στην Ελλάδα, υπήρχε ένα ησυχαστήριο όπου ζούσε γέροντας και υποτακτικός. Ο γέροντας αυτός μούστειλε μήνυμα στο Σινά ότι θέλει να με δει. Όταν έφθασε η ώρα που θα πήγαινα στην Ελλάδα, αντιμετώπισα ένα ηθικό δίλημμα. Στο Μοναστήρι αυτό είχαμε διαφωνήσει με τον ηγούμενο και προφανώς η παρουσία μου εκεί, θα δημιουργούσε ένταση. Απ’ την άλλη, κάποιοι μοναχοί αυτού του Μοναστηριού, απλά παιδιά, μούστειλαν το δικό τους μήνυμα μ’ ένα μου γνωστό: “Πληγωθήκαμε που πέρασες και δεν ήρθες να μας δεις. Μη το ξανακάνεις”.
Δηλαδή το θέμα ήταν πολύ απλό: Ο μεν άγιος Καθηγούμενος και 2-3 μοναχοί του που αποτελούσαν την κάστα του, φοβόντουσαν ότι ετούτος είναι επαναστάτης και θα χαλάσει τα καλογέρια του (και με το δίκιο του βέβαια φοβόταν). Αλλά τα καλογέρια αγαπούσαν τον επαναστάτη, διότι είναι πανανθρώπινο φαινόμενο αυτό· ο επαναστάτης ν’ αγαπιέται σχεδόν απ’ όλους.
Μπροστά λοιπόν σ’ αυτό το δίλημμα, πήγα σ’ ένα μοναχό που τάτσουζε συχνά· κι εκείνη τη στιγμή τάχε τσούξει λίγο παραπάνω. Όταν άκουσε το πρόβλημά μου, έκανε το κεφάλι του μερικές κινήσεις πέρα-δώθε σαν εκκρεμές, ψάχνοντας το κέντρο για να σταθεροποιηθεί· κι αφού το κατόρθωσε, μου απάντησε:
– Άκου δω Μιχαήλ. Θα πρέπει ν’ ανεξαρτοποιηθείς από τέτοια φαινόμενα. Έχεις δουλειά σ’ αυτό το ησυχαστήριο; Τράβα να κάνεις τη δουλειά σου. Και μετά, δες μέσα σου· εάν σου πάει να περάσεις για καφέ απ’ το Μοναστήρι, μην υπολογίζεις κανένα. Τράβα και στρώσου στο αρχονταρίκι και πιες τον καφέ σου άνετα και γράψτους όλους. Αν όμως η καρδιά σου σφίγγεται, μην πας. Όσο δε για τον τρόπο σου, είναι υπερβάλλοντες συναισθηματισμοί όλ’ αυτά και δεν είναι για μας τέτοια πράγματα. Γι’ αυτό γινόμαστε και μοναχοί, να ζούμε αδέσμευτοι κι ελεύθεροι σαν τα πουλιά.
Άπλωσε το χέρι του κι έπιασε ένα μπουκάλι και συνέχισε:
– Να σε κεράσω ένα κονιάκ πριν φύγεις.
Συμπέρασμα: Εάν πραγματικά το θέλεις και χρειάζεσαι κάτι πνευματικό, από μια απλή συμβουλή μέχρι καθοδήγηση κι επεξήγηση σε υψηλή προσευχητική κατάσταση, τότε το Άγιο Πνεύμα θα κινήσει γη και ουρανό για να βρει τον κατάλληλο που σου χρειάζεται. Κι αν δεν υπάρχει αυτός, τότε θα σου στείλει άγγελο για να κάνει τη δουλειά Του. Αρκεί μόνο να λαχταράς πραγματικά μέσα σου το Θεό.

Ἅγιε Γέροντα Παΐσιε, πῶς μποροῦμε νά κρίνουμε μία πίστη;



Τὴν ἀπάντηση τὴν δίνει ὁ Ἰησοῦς Χριστός: «Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασιπροβάτων, ἔσωθεν δὲ εἰσὶ λύκοι ἅρπαγες. ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς…» (Ματθ. ζ΄15-16)
Ἀπὸ τοὺς καρποὺς ποὺ ἔχει ἡ κάθε μία πίστη, ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς «καρποὺς» μπορεῖ κανεὶς νὰ βγάλει συμπεράσματα.

* Ἔτσι λοιπὸν οἱ Μωαμεθανοί, ἀκολουθώντας τὴν πίστη τους, ἔχουν καταδικάσει σὲ ἐξευτελισμὸ καὶ δυστυχία τοὺς μισοὺς ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς τους, τὶς γυναῖκες!!! Δὲν τὶς δέχονται οὔτε στὰ τζαμιά… εἶναι μέσα στὸ κοινωνικὸ σύστημα τοῦ Ἰσλάμ, πολίτες… ἀνύπαρκτοι, ἔσχατης κατηγορίας. «Καρπὸς» λοιπὸν τοῦ Ἰσλάμ, ἡ δυστυχία τῶν γυναικῶν, ἡ πολυγαμία, καὶ ἡ ὁμοφυλοφιλία. Ἄλλος καρπὸς τοῦ Ἰσλὰμ ὁ «ἱερὸς πόλεμος». Γιὰ νὰ σὲ πείσουν νὰ λατρεύσεις τὸν Ἀλλὰχ καὶ τὸν «προφήτη» τους Μωάμεθ, θὰ σὲ ἐκβιάσουν καὶ θὰ σὲ σκοτώσουν ἂν ἀρνηθεῖς. Ὄχι ἀπὸ διαστρέβλωση τοῦ «θείου νόμου», ἀλλὰ γιατί ἔτσι διδάσκει τὸ κοράνι!!!...

* Καρπὸς τοῦ Ἰνδουισμοῦ ἡ σημερινὴ κατάντια τῆς Ἰνδίας. Κοινωνικὴ στασιμότητα, στραγγαλισμὸς τῶν λαϊκῶν δυνάμεων μέσω τοῦ ρατσιστικοῦ συστήματος τῶν καστῶν, ποὺ ἐπιβλήθηκε ἀπὸ τὶς «θεόπνευστες» Βέδες καὶ τοὺς «θεόπνευστους» Βραχμάνους. Δουλοποίησαν ὁλόκληρη τὴν κοινωνία καὶ αὐτὴ ἀντέδρασε μὲ τὴν ἀδιαφορία καὶ τὴν ἀπάθεια. Τώρα πληρώνουν μὲ τὴν ἀπέραντη φτώχεια καὶ δυστυχία τοὺς «καρποὺς» τῆς πλάνης τους. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀνατολίτικη «ἀπάθεια» καὶ «ἀδιαφορία» ποὺ ὀφείλεται στὸ συνεχῆ στραγγαλισμὸ τῶν δημιουργικῶν δυνάμεων τῶν ἀτόμων ἀπὸ τὸ σύστημα τῶν καστῶν, ποὺ ὁδηγεῖ τὰ πρόσωπα στὴν ἀπογοήτευση, τὴν ἀδιαφορία, τὴν ἀδράνεια, τὸ μαρασμό, τὰ ναρκωτικά, τὴ μοιρολατρεία…

* Ἂς δοῦμε τοὺς «καρποὺς» τῆς παπικῆς πλάνης: 1) Πουλοῦσαν «συγχωροχάρτια». Δηλαδή, ἔναντι χρηματικῆς ἀμοιβῆς στὸν Πάπα τῆς Ρώμης, ἔπαιρνες ἄφεση ἁμαρτιῶν καὶ ἀγόραζες ἔτσι θέση στὸν Παράδεισο. 2) Ἡ Ἱερὰ ἐξέταση: Καίγανε στὴν φωτιὰ ὅποιον τολμοῦσε νὰ κάνει κριτικὴ στὶς πράξεις τοῦ Πάπα καὶ τὶς διεστραμμένες αἱρετικὲς διδασκαλίες του. 3) Σταυροφορίες: Δηλαδὴ μὲ τὸ πρόσχημα τῆς θρησκείας σκότωναν, λεηλατοῦσαν, διψασμένοι γιὰ ἐξουσία καὶ πλοῦτο. 4) Οὐνία: Μεταμφίεση, ὑποκρισία, προσπάθεια ἐξαπάτησης τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων καὶ βίαιος προσηλυτισμὸς κατὰ περίπτωση. 5) Τὸ παπικὸ ἀλάθητο: εἶναι ἡ χειρότερη αἵρεση ποὺ ἐμφανίστηκε στὴν Ἱστορία… μιὰ ἀνταρσία χωρὶς προηγούμενο κατὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ…. Ὁ πάπας «ἐξόρισε» τὸ Χριστὸ στὸν οὐρανὸ καὶ ἔγινε ὁ ἴδιος ἐπίγειος, ἀλάθητος Θεός…

* …Οἱ φανατικοὶ Ἰουδαῖοι – Ἑβραῖοι (Σιωνιστὲς) προβάλλουν τὴν ἄποψή τους, ὅτι αὐτοὶ εἶναι «ὁ ἐκλεκτὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ» ποὺ εἶναι προορισμένος ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ κυριαρχήσει πάνω στὴ γῆ. Ἔτσι δικαιολογοῦν τὰ σχέδια καὶ τὶς προσπάθειές τους γιὰ παγκόσμια κυριαρχία σήμερα. Μάλιστα λένε ὅτι τὶς δέκα ἐντολὲς ποὺ δόθηκαν στὸν προφήτη Μωυσῆ στὸ ὅρος Σινά, ἀφοροῦν τὶς σχέσεις μόνο μεταξὺ τῶν Ἑβραίων καὶ ὄχι μεταξὺ Ἑβραίων καὶ ἄλλων λαῶν. Ἔτσι, γιὰ παράδειγμα τὸ «οὐ κλέψεις», τὸ «οὐ φονεύσεις», τὸ «οὐ μοιχεύσεις» εἶναι ἁμαρτία ὅταν παραβιασθεῖ ἀπὸ Ἑβραῖο σὲ Ἑβραῖο. Ὅταν ὅμως κάποιος Ἑβραῖος κλέψει, φονεύσει κάποιον μὴ Ἑβραῖο, τότε ἠθικὰ καὶ νομικὰ εἶναι ἀδιάφορο, γιατί πᾶς μὴ Ἑβραῖος εἶναι «γκοΐμι», δηλαδὴ ἀνθρωπόμορφο κτῆνος γεννημένο γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν Ἑβραίων. Αὐτὰ πρεσβεύουν οἱ σύγχρονοι Σιωνιστές.

* … Τέτοιου εἴδους φαινόμενα δὲν παρουσιάσθηκαν ποτὲ στὸ χῶρο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας σὲ ὅλη τὴν μακρόχρονη ἱστορία τῶν 2.000 χρόνων της… Ποτὲ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς διδασκαλία, ὡς σύνολο δὲν γνώρισε, παρήγαγε ἢ στήριξε τέτοιες φρικιαστικὲς καταστάσεις. Ἀντίθετα, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ στὴ σημερινὴ δύσκολη ἐποχή, συνεχίζει νὰ «παράγει» Ἁγίους, παρόλες τὶς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες. Πράγμα μοναδικὸ σ’ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη.


«Αφού υπάρχει θεία ανταπόδοση, να κοιτάξουμε να βάλουμε καμιά δραχμή στο Ταμιευτήριο του Θεού»



– Γέροντα, στεναχωριέμαι ,όταν οι άλλοι δεν έχουν καλή γνώμη για μένα.

– Καλά που μου το είπες! Από σήμερα θα κάνω ευχή οι άλλοι να μην πουν ποτέ καλή γνώμη για σένα, γιατί αυτό σε συμφέρει, καλό μου παιδί. Οικονομάει ο Θεός να μας αδικήσουν οι άνθρωποι ή να μας πουν καμιά κουβέντα ,για να εξοφλήσουμε μερικές αμαρτίες μας ή για να αποταμιεύσουμε κάτι στην άλλη ζωή. Δεν μπορώ να καταλάβω, πως την θέλετε εσείς την πνευματική ζωή; Δεν έχετε καταλάβει ακόμη το πνευματικό σας συμφέρον και θέλετε εξόφληση εδώ. Για τον ουρανό δεν αφήνετε τίποτε. Πως τα παίρνεις έτσι τα πράγματα; Τι διαβάζεις; Ευεργετινό διαβάζεις; Εκεί δεν σου λέει τι πρέπει να κάνης; Ευαγγέλιο διαβάζεις; Να διαβάζης κάθε μέρα.

– Γέροντα, όταν κάνω ένα καλό , λυπάμαι, αν δεν το αναγνωρίσουν οι άλλοι.

– Καλά, εσύ τι θέλεις, αναγνώριση από τον Χριστό ή από τους ανθρώπους; Πιο πολύ όφελος δεν έχεις από την αναγνώριση του Χριστού; Σε το βοηθάει να σε προσέχουν οι άνθρωποι; Αν τώρα σου αναγνωρίζουν το καλό που κάνεις, στην άλλη ζωή θα ακούσης: «Απέλαβες συ τα αγαθά σου» . Πρέπει να χαιρώμαστε , όταν δεν αναγνωρίζουν οι άλλοι τους κόπους μας και δεν μας ανταμείβουν, γιατί αυτούς τους κόπους τους λαμβάνει υπ ’ όψιν του ο Θεός και θα μας ανταμείψη με πληρωμή αιώνια. Αφού υπάρχει θεία ανταπόδοση , να κοιτάξουμε να βάλουμε καμμιά δραχμή στο Ταμιευτήριο του Θεού. Πρέπει να δεχώμαστε την αδικία σαν μεγάλη ευλογία , γιατί αποταμιεύουμε από αυτήν ουράνια ευλογία.

– Όταν, Γέροντα, δέχεται κανείς την αδικία, όχι γιατί σκέφτεται την μέλλουσα Κρίση ,αλλά γιατί αυτό το θεωρεί καλό , είναι σωστό;

– Ε, και αυτό εκεί δεν καταλήγει; Μόνο να προσέξη να μην το κάνη, για να γίνη απλώς καλός άνθρωπος, γιατί έτσι κάνουν οι Ευρωπαίοι. Να σκέφτεται πως είναι εικόνα Θεού και πρέπει να μοιάση στον Πλάστη του. Αν υπάρχη αυτό το κίνητρο , βαδίζει σωστά. Διαφορετικά κινδυνεύει να πέσει στον ανθρωπισμό των Ευρωπαίων.

Από το βιβλίο: «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Γ΄ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ» ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2007

Oι δοκιμασίες κάνουν καλό. Μη φοβηθείς



Oι δοκιμασίες κάνουν καλό. 
Μη φοβηθείς. 
Ό Χριστός μας σαράντα μέρες αγωνίσθηκε στην ερημον, αλλά έπειτα Άγγελοι τον υπηρετούσαν. 
Είναι πολύ στοργικός ο Χριστός μας. 
Συχνά, για ωφέλειά μας, επιτρέπει και δυνατή λύπην. 
Για λίγο νοιώθουμε πώς μας εγκατέλειψε, αλλά μετά επειδή λυπάται, μας αγαπά, μας πνίγει το έλεος Του, ή στοργή Του. 
Μη φοβηθείς ποτέ, 
μόνον αγάπα τον Χριστό μας.

Άγιος Παϊσιος

Η υπομονή είναι το ισχυρότερο φάρμακο

- Γέροντα, όταν περνούμε κάποιον πειρασμό, μια μεγάλη δοκιμασία, τι να κάνουμε;
- Τι να κάνετε; Υπομονή να κάνετε. Η υπομονή είναι το ισχυρότερο φάρμακο που θεραπεύει τις μεγάλες και μακροχρόνιες δοκιμασίες. Οι περισσότερες δοκιμασίες μόνο με την υπομονή περνούν. Η μεγάλη υπομονή ξεδιαλύνει πολλά και φέρνει θεϊκά αποτελέσματα εκεί που δεν περιμένεις την λύση, δίνει ο Θεός την καλύτερη λύση.
Να ξέρετε ότι ο Θεός ευαρεστείται, όταν ο άνθρωπος περνά δοκιμασίες και υπομένει αγόγγυστα δοξάζοντας το άγιο όνομά Του. «Μακάριος ανηρ ος υπομενει πειρασμον», λέει ο Άγιος Ιάκωβος (Ιακ. α' 12). Γι’ αυτό να προσευχόμαστε να μας δίνει ο Καλός Θεός υπομονή, ώστε να τα υπομένουμε όλα αγόγγυστα και με δοξολογία...

Η ζωή μας σ’ αυτόν τον κόσμο είναι μια συνεχής άσκηση και ο καθένας μας ασκείται με διαφορετικό τρόπο.
Να σκέφτεσθε τι τράβηξε ο Χριστός σ’ εκείνα τα δύσκολα χρόνια! Πόσα προβλήματα του δημιουργούσαν οι Εβραίοι και δεν μιλούσε καθόλου! Αλλά και ο Απόστολος Παύλος τι υπομονή έκανε! Ενώ είχε πληροφορία από τον Θεό ότι θα πάει στη Ρώμη, έμεινε στην φυλακή δυο χρόνια, γιατί ο ηγεμόνας καθυστερούσε την δίκη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος πάλι τι υπέφερε! Για έναν μικρό γογγυσμό υπέστη ναυάγιο...
Βλέπετε, επιτρέπει ο Θεός να ταλαιπωρηθούν για μικρά πράγματα οι Άγιοι, για να έχουμε εμείς παραδείγματα, ώστε να αντιμετωπίζουμε τους πειρασμούς με υπομονή, με προσευχή, αλλά και με χαρά.

Πηγή: Από το βιβλίο Γέροντος Παϊσίου Λόγοι Ε'

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης γιὰ τὰ «συνέδρια ποὺ ζαλίζουν καὶ σκανδαλίζουν τοὺς πιστοὺς»...



Δυστυχῶς ὁ δυτικὸς ὀρθολογισμὸς ἔχει ἐπιδράσει καὶ σὲ ἀνατολικοὺς ὀρθόδοξους ἄρχοντες καὶ ἔτσι βρίσκονται σωματικὰ μόνο στὴν Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ὅλο τὸ εἶναι τους βρίσκεται στὴ Δύση ποὺ τὴ βλέπουν νὰ βασιλεύη κοσμικά. Ἐὰν ἔβλεπαν τὴ Δύση πνευματικά, μὲ τὸ φῶς τῆς Ἀνατολῆς, μὲ τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ τότε θὰ ἔβλεπαν τὸ πνευματικὸ ἡλιοβασίλεμα τῆς Δύσης, ποὺ χάνει σιγὰ-σιγὰ τὸ φῶς τοῦ νοητοῦ ἥλιου, τοῦ Χριστοῦ, καὶ προχωρεῖ γιὰ τὸ βαθὺ σκοτάδι. Μαζεύονται καὶ συνεδριάζουν καὶ κάνουν συζητήσεις ἀτελείωτες γιὰ πράγματα ποὺ δὲν χωράει συζήτηση, ποὺ οὔτε οἱ Ἅγιοι Πατέρες συζήτησαν ἐδῶ καὶ τόσα χρόνια. 
Ὅλες αὐτὲς οἱ ἐνέργειες εἶναι τοῦ πονηροῦ, γιὰ νὰ ζαλίζουν καὶ νὰ σκανδαλίζουν τοὺς πιστούς, καὶ νὰ τοὺς σπρώχνουν ἄλλους στὴν αἵρεση καὶ ἄλλους σὲ σχίσματα, καὶ νὰ...
κερδίζει ἔδαφος ὁ διάβολος. 
 Πά, πά… βασανίζουν καὶ μπερδεύουν τὸν κόσμο αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι!

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο» Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου – Λόγοι Α΄, ἔκδ. Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης

"Ἄν στήν Ἐκκλησία δέν λειτουργῆ σωστά ἡ Σύνοδος τότε, ἐνῶ μιλοῦμε γιά ὀρθόδοξο πνεῦμα, ἔχουμε παπικό"



Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντα λειτουργοῦσε μέ Συνόδους. Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι νά λειτουργῆ ἡ Σύνοδος στήν Ἐκκλησία καί ἡ Γεροντική Σύναξη στά Μοναστήρια. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος καί ἡ Σύνοδος νά ἀποφασίζουν μαζί. Ὁ ἡγούμενος ἤ ἡ ἡγουμένη καί τό ἡγουμενοσυμβούλιο νά ἀποφασίζουν μαζί. Ὁ ἀρχιεπίσκοπος εἶναι πρῶτος μεταξύ ἴσων. Καί ὁ πατριάρχης δέν εἶναι πάπας· ἔχει τόν ἴδιο βαθμό μέ τούς ὑπόλοιπους ἱεράρχες. Ἐνῶ ὁ πάπας ἔχει ἄλλο βαθμό —κάθεται ψηλά καί τοῦ φιλοῦν τό πόδι!— ὁ πατριάρχης κάθεται μαζί μέ τούς ἄλλους ἱεράρχες καί συντονίζει. Καί ἕνας ἡγούμενος ἤ μία ἡγουμένη σέ σχέση μέ τούς προϊσταμένους εἶναι πάλι πρῶτοι μεταξύ ἴσων.

Δέν μπορεῖ ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἤ ἕνας ἡγούμενος νά κάνη ὅ,τι θέλει. Φωτίζει ὁ Θεός τόν ἕναν ἱεράρχη ἤ προϊστάμενο γιά τό ἕνα θέμα, τόν ἄλλον γιά τό ἄλλο. Βλέπεις, καί οἱ τέσσερις Εὐαγγελιστές συμπληρώνουν ὁ ἕνας τόν ἄλλον. Ἔτσι καί ἐδῶ λέει τήν γνώμη του ὁ καθένας, καί ὅταν ὑπάρχη ἀντίθετη γνώμη, καταχωρίζεται στά πρακτικά. Γιατί, ὅταν πρόκειται γιά μιά ἀπόφαση ἀντίθετη μέ τίς ἐντολές τοῦ Εὐαγγελίου καί ἕνας δέν συμφωνῆ, ἄν δέν ζητήση νά καταχωριστῆ ἡ γνώμη του, θά φαίνεται ὅτι…. συμφωνεῖ. 

Ἄν δέν συμφωνῆ καί ὑπογράψη, χωρίς νά καταχωριστῆ ἡ γνώμη του, κάνει κακό καί φέρει εὐθύνη· εἶναι ἔνοχος. Ἐνῶ, ἄν πῆ τήν γνώμη του, καί ἡ πλειοψηφία νά εἶναι ἀντίθετη, αὐτός εἶναι ἐντάξει ἀπέναντι στόν Θεό. Ἄν στήν Ἐκκλησία δέν λειτουργῆ σωστά ἡ Σύνοδος ἤ στά Μοναστήρια ἡ Σύναξη, τότε, ἐνῶ μιλοῦμε γιά ὀρθόδοξο πνεῦμα, ἔχουμε παπικό. Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι νά λέη καί νά καταχωρίζη ὁ καθένας τήν γνώμη του, ὄχι νά μή μιλάη, γιατί φοβᾶται, ἤ νά κολακεύη, γιά νά τά ἔχη καλά μέ τόν ἀρχιεπίσκοπο ἤ μέ τόν ἡγούμενο.

Ἀπό τό βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α´, Μέ πόνο καί ἀγάπη γιά τόν σύγχρονο ἄνθρωπο, ἔκδ. Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτή, Θεσσαλονίκης, 2002, σσ. 329-330.

Ο Άγιος Παΐσιος είναι και πάλι εδώ μαζί μας

Δέος, θαυμασμό, ευαρέσκεια και δόξα πρέπει να αποδώσουμε στον Θεό ημών Κύριο Ιησού Χριστό και στον αγαπημένο μας Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη. Δεν ενδιαφέρονται μόνον για την σωτηρία των ψυχών ημών ως εν διαρκή μετανοία παροτρύνοντες ημάς να ευρισκόμεθα αλλά και πολύ ουσιαστικές λεπτομέρειες μας διδάσκουν για να παρευρεθούμε στην μεγάλη χαρά του καλέσματος στην Αγια-Σοφιά. Πρέπει να βιαστούμε αδελφοί στην ταχύτητα της μετανοίας για να μην απογοητεύσουμε τον Άγιο Θεό μας και τον Άγιο μας Παΐσιο τον Αγιορείτη. Ετοιμαστείτε, τα γεγονότα είναι πιο κοντά από ότι τα προσδιορίζουμε στο μυαλό μας. Ακολουθεί το κείμενο με τις νέες ουράνιες αποκαλύψεις του Αγίου Παΐσίου του Αγιορείτου.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη 
Παναγία Αρβανίτισσα 
να σας ευλογούν.

Γέρων Νεκτάριος Μοναχός Αγιορείτης 


Εις το όνομα της Αγίας Τριάδος 
23-10-2016 

Πώς να επιβιώσετε δίνω σε σας τεκνία, γι’ αυτά που τώρα έρχονται σας δίνω λόγια θεία. 
Η Υπερμάχος Στρατηγός έδωσε εντολή, από το χέρι αμαρτωλού να δώσω διδαχή. 
Ο Άγιος Παΐσιος σας λέω μην φοβηθείτε. Από το χέρι του Χριστού πιαστείτε να σωθείτε. 
Να έχετε λιβάνι, κεράκι καθαρό, να είναι το καντήλι σας συνέχεια ανοιχτό. 
Να κάνετε τις νύκτες με βάρδιες προσευχή. Ο Κύριος σαν περνάει, άγρυπνους να σας βρει. 
Όταν θα ‘ρθεί ο Νυμφίος «εν τω μέσω της νυκτός» μακάριος ο δούλος που θα βρει γονατιστό. 
Κάντε το σήμα του Σταυρού γύρω απ’ το κάθε σπίτι. Οταν θα έρθει η στιγμή να μην το πάρει η δίνη.
Εξομολογηθείτε. Να είστε καθαροί. Κανείς δεν θα γνωρίζει ξαφνικά, που μέλλει να βρεθεί. 
Ανοίξτε Ευαγγέλιο. Διαβάστε Ιωάννη. Έρχονται οι ώρες του Θεού. Του Άγιου Ιωάννη. 
Βάλτε Σταυρό μ’ ευχέλαιο πόρτες και παραθύρια. Για την Αγια-Σοφιά τυπώθηκαν τα άγια εισιτήρια. 
Η ίδια η Θεοτόκος θα δώσει μυστικά, σ’ όσους τον Κύριο έχουν βαθειά μέσ’ την καρδιά. 
Σ’ όσους στο Ευαγγέλιο δεν άλλαξαν κεραία. Σ’ όσους τον Τίμιο Σταυρό τον έχουν για σημαία. 
Εσταύρωσε ο Κύριος την εδική Tου ποίμνη. Έρχεται μπόρα δυνατή. Μεγάλη θα ‘ναι η δίνη. 
Μέσα της θα τραβήξει, μοιχούς, αρσενοκοίτες. Όσους την πίστη πρόδωσαν. Όλους τους Σοδομίτες. 
Του Οικουμενισμού η ψεύτικη η άχνα σύντομα θα χαθεί. Βάρυνε από την αμαρτία η γη. 
Στα δύο θα σχιστεί. 
Αλλάξατε το Ευαγγέλιο. Τους άγιους Πατέρες. Του Ασώτου Υιού πετάξατε τις άγιες τις βέρες. 
Γυρίσατε την πλάτη στον Άγιο Πατέρα. Ξανά τα ξυλοκέρατα τρώτε την κάθε μέρα. 
Μένει ο Πατέρας στοργικά εκεί και περιμένει. Το δάκρυ του θα κάψει, όλη την Οικουμένη. 
Κλαίει τον κάθε του υιό. Το πλάσμα το δικό Του. Για όλους αυτούς σταυρώθηκε ο Υιός, Μονάκριβός Του. 
Πάνω στην Πόλη (Κωνσταν/λη) σαν φανεί σημάδι θεϊκό, να πέσετε στα γόνατα. Κρατήστε τον Σταυρό. 
Όταν φανεί αστέρι κι ο Τίμιος Σταυρός πάνω απ’ την Κωνσνταντινούπολη, έρχεται βρυχηθμός. 
Η Υπερμάχος Στρατηγός σ’ ουράνια νεφέλη, πάνω απ’ την Αγια-Σοφιά, κρατάει Σταυρό στο χέρι. 
Σταυρώνει την Ελλάδα και την Μ. Ασία, Κύπρο, Πόντο, Αιγαίο και την Αγια- Σοφιά. 
Τα ουράνια στρατεύματα στη γη έχουν κατέβει. Ο Αρχάγγελος ο Μιχαήλ την τάξη επιβλέπει. 
Έχει σπαθί στα χέρια του. Αστράφτει η πανοπλία. Το σήμα περιμένει αυτός απ’ τον Μεσσία. 
Αέρα, γη και θάλασσα, Αρχάγγελοι φρουρούν. Την Υπερμάχον Στρατηγόν μπροστά τους θα την δουν. 
Του Αγίου Ιωάννη (Βατάτζη) εβγήκε το σπαθί. Μέσα στην άγια Πόλη, πολλοί τον έχουν δει. 
Μιλάει μυστικά στους κρυπτοχριστιανούς, και δείχνει το σπαθί του στους Τούρκους στρατηγούς. 
Τους λέει πως στο αίμα σύντομα θα πνιγούν. Των απ’ αιώνων οι σφαγές πως θα δικαιωθούν. 
Οι άγιοι Δημήτριος, Μηνάς και Αϊ Γιώργης, συνάζουν τους Κρυπτοχριστιανούς μέσα στην άγια Πόλη. 
Τους δίνουν οδηγίες πως θα προστατευτούν, όταν τα τύμπανα πολέμου σύντομα θ’ ακουστούν. 
Σε μυστικές στοές υμνούνε τον Θεό. Κάνουνε λειτουργίες. Κρατάνε τον Σταυρό. 
Η Υπερμάχος Στρατηγός σταύρωσε τα παιδιά της. Αυτά που χρόνια μυστικά υμνούνε τ’ όνομά της. 
Κεράκια αναμμένα κάτω απ’ την άγια γη. Θα γίνουνε λαμπάδες, η γη να φωτιστεί. 
Έρχεται η ώρα Χριστιανοί. Έφτασε η στιγμή. Η Ορθοδοξία ν’ απλωθεί σ’ ολόκληρη τη γη. 
Εξομολογηθείτε. Να είστε καθαροί. 
Έρχεται η οργή του ουρανού σ’ ολόκληρη τη γη. 
Ολόκληρη η σφαίρα κρέμεται σε κλωστή. Στο φύσημα τ’ ανέμου γρήγορα θα κοπεί. 
Το φύσημα τ’ ανέμου θα φέρει ο Αετός (δικέφαλος) που πάνω απ’ την Κωνσταντινούπολη επέταξε αυτός. 
«Εν Τούτω Νίκα» γράφει ψηλά στον ουρανό. Πάνω από την Ελλάδα βρίσκεται ο Χριστός. 
Πατήρ, Υιός και Πνεύμα σταυρώσαν την Ελλάδα. Τον λύχνο του φωτός Ευαγγελίου τη δάδα. 
Όταν σημείο θεϊκό φανεί πάνω απ’ την Πόλη, το «Τη Υπερμάχω» θ’ ακουστεί στην Οικουμένη όλη. 
Το θυμιατό να καίει μπροστά στην Παναγιά. Ο Κύριος ευρίσκεται μεσ’ την Αγιά Σοφιά. 
Το στόμα του Ιμάμη πολύ δεν θα προλάβει, στης Θεοτόκου τον ναό, αλλαλαγμό να κάνει. 
Γιατί σε λίγο ο Κύριος <<ευλογητός>> θα πει. Το «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε» στο σύμπαν θα ψαλεί. 
Θυμιάζουνε οι άγγελοι τον άγιο ναό. Οι δώδεκα Απόστολοι φρουρούν τον τόπο αυτό. 
Στα τέσσερα σημεία γύρω απ’ την Αγια-Σοφιά, οι δώδεκα Απόστολοι στέκονται μυστικά. 
Ουράνιες δυνάμεις με σχήμα του Σταυρού γύρω απ’ την άγια πόλη, τον Κύριο υμνούν. 
Στην Ελλάδα των μαρτύρων τζαμί θέλουν να κτίσουν. Τη σπάθα του Αρχάγγελου στην κεφαλή τους έχουν. 
Δεν θα αφήσει ο Θεός εδώ τζαμί να κτίσουν. Πρωτού η πρώτη πέτρα μπει, ευθύς θα γονατίσουν. 
Μετανοείτε Χριστιανοί γιατί έφτασε η ώρα. «Ευλογημένη» θ’ ακουστεί η Βασιλεία τώρα. 
Η ευχή του Ιησού μη λείψει από τα χείλη. Σταυρώστε με ευχέλαιο το κάθε παραθύρι. 
Να λέτε το <<Τη Υπερμάχω>> στην Άγια Παναγιά. Τα <<Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε>>, στολίζουν την Μαρία. 
Το κάθε «Χαίρε» που θα λες, ρόδο εις την στολή της. Τα «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε» κρίνα εις την αυλή της. 
Τα κρίνα αυτά τα παίρνουν άγγελοι μυστικά. Το άγιο Της Μαφόριο κεντάνε με αυτά. 
Είναι τα κρίνα της αυγής. Της μιας Ορθοδοξίας. Του Ευαγγελισμού. Της νέας της ημέρας. 
Τα ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΕΙ ΘΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ ΙΩΑΝΝΗ, ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΝΑ ΔΩΣΕΙ. 
Αυτός θα κυβερνήσει τη νέα Ορθοδοξία. Του ουρανού θα έχει όλη την εξουσία. 
Σ’ αυτούς που θα σταυρώνει, θα είναι ο Χριστός. Στους νέους αποστόλους θα δώσει τ’ άγιο φως. 
Το στόμα του θα είναι ο λόγος του Κυρίου. Η λαλιά του Ιησού. Του άγιου Ευαγγελίου. 
Όσοι δεν είναι καθαροί, κλήρος και λαός, δεν θα τολμήσουν να βρεθούν στο θρόνο του εμπρός. 
Θα σκύψουν το κεφάλι θα φύγουν μακριά. Οι λύκοι θα πετάξουν την ψεύτικη προβιά. 
Του Παναγίου Πνεύματος η χάρις θα καλύψει την κάθε σπιθαμή σ’ ολόκληρη την κτίση. 
Η Ελλάδα τώρα βρίσκεται σ’ ένα συναγερμό. Κρατήστε το Ευαγγέλιο στα σπίτια ανοικτό. 
Ούτε μία τρίχα από σας τώρα δεν θα χαθεί, σ’ όσους το δάκρυ της ψυχής σας ο Κύριος το δει. 
Αντίδωρο να έχετε στα σπίτια κι αγιασμό. Μ’ ευχέλαιο σταυρώστε το κάθε σπιτικό. 
Με ένα μικρό αντίδωρο για μέρες θα περνάτε. Με λίγο αγιασμό ποτέ δεν θα διψάτε. 
Μα πρέπει η ψυχή σας να είναι καθαρή. Στο πετραχήλι αφήστε το κάθε σας γιατί. 
Μίση, μνησικακία, αφήστε στον Θεό. Δεν ξέρετε τι θα συμβεί το επόμενο λεπτό. 
Με ένα νεύμα του ο Θεός τη γη όλη θ’ αλλάξει. Ευλογημένη θ’ ακουστεί ξανά σ’ όλη την πλάση. 
Δεν έχετε τα περιθώρια ούτε για μια στιγμή. Κάνετε προσευχή. Η γη απ’ την αμαρτία πολύ θα τρανταχτεί. 
Ο Ρώσικος στρατός με χέρι στη σκανδάλη. Νύχτα ξανά επόμενη, δεν θα υπάρξει άλλη. 
Σήκωσε τη σημαία ο Ρώσικος στρατός. Του Βυζαντίου πέταξε ψηλά ο Αετός. 
Η Παναγιά η Σουμελά φόρεσε πανοπλία. Ξεκίνησε απ’ το Βέρμιο για την Αγιά Σοφία. 
Μπροστά της προπορεύεται ο Τίμιος Σταυρός. Πιο πίσω του Πόντου οι μάρτυρες. Του Πόντου ο στρατός. 
Λόγια επιβιώσεως σας έδωσα τεκνία. Ο Άγιος Παΐσιος σας δίνω λόγια θεία. 
Η Υπερμάχος Στρατηγός σταύρωσε τον αιθέρα. Ευλόγησε το κάθε τέκνο της, υιό και θυγατέρα. 

Αμήν και τω Θεώ Δόξα

Πως προετοιμαζόμαστε για την Θεία Κοινωνία…

Πάντοτε πρέπει να είναι έτοιμος κανείς αλλά, όταν πρόκειται να κοινωνήσει, καλά είναι να κάνει κάτι περισσότερο από τα πνευματικά που κάνει συνήθως, για να ετοιμασθεί καλύτερα. Η καλύτερη προετοιμασία είναι η ταπεινή αντιμετώπιση, η συντριβή, το φιλότιμο. Για την Θεία Κοινωνία δεν προετοιμάζεται κανείς αλλάζοντας τα ρούχα και πλένοντας τα δόντια. Το κυριότερο είναι να εξετάσει τον εαυτό του, να δει :
Αισθάνεται την Θεία Κοινωνία ως ανάγκη; Είναι τακτοποιημένος; Μήπως υπάρχει κάτι που τον εμποδίζει από την Θεία Κοινωνία και δεν το έχει εξομολογηθεί; Για να νιώσουμε την Θεία Κοινωνία, πρέπει να υπάρχουν προϋποθέσεις. Η καλύτερη προϋπόθεση είναι η ταπεινή προσπάθεια να κόψουμε τα πάθη μας, για να μείνει στην καρδιά μας ο Χριστός. Αλλιώς ο Χριστός έρχεται με την Θεία Κοινωνία μέσα μας, αλλά φεύγει αμέσως και δεν αισθανόμαστε τίποτε. Όταν παραμένει ο Χριστός γίνεται μια αλλοίωση στον άνθρωπο. Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν μέσα τους τον Χριστό από την μία Θεία Κοινωνία μέχρι την άλλη χωρίς διακοπή.

Όταν ο ιερέας λέει: «Μετά φόβου Θεού», να σκέφτεσαι ότι γίνεται νοσηλεία και να προσέρχεσαι στην Θεία Κοινωνία με συναίσθηση της αμαρτωλότητός σου, ζητώντας ταπεινά το έλεος του Θεού…

Άγιος γέροντας Παΐσιος 

ΝΕΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής
Ιερά Σκήτη Αγίου Παντελεήμονος 
Κουτλουμουσίου - Άγιον Όρος 

Δευτέρα 03/10/2016 Διονυσίου του Αρεοπαγίτου

ΝΕΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ 
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Επιτρέψατε μου να σας αντιπροσωπεύσω και να στείλω ευχαριστίες στον Τριαδικό Θεό ημών, στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη αλλά και στον Γέροντα Ασκητή του Αιγαίου που μου απέστειλε και πάλι μέσω κοινών γνωστών τις νέες ουράνιες συγκλονιστικές ειδήσεις.

Είναι δυο κείμενα με ημερομηνίες, 28/05/2016, παραμονή της αποφράδας ημέρας της αλώσεως της πόλεως της του Θεού Σοφίας το 1453 και το δεύτερο δόθηκε από τον Άγιο στις 29/09/2016, ημερομηνία που αμφισβητήθηκε από τον Ερντογάν η Συνθήκη της Λωζάνης.

Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις, δεν αφήνουν κανένα σοβαρό θέμα χωρίς να το αγγίζουν, είναι ένα δείγμα της απερίγραπτης αγάπης του Θεού ημών και του Αγίου Παϊσίου προς το Ελληνικό Έθνος, το οποίο ετοιμάζουν να αναστήσουν από τις στάχτες του.

Όσοι ζουν εν αμετανοησία, αλλά, πάλι θέλουν να βιώσουν την μυστηριακή ενδελέχεια των γεγονότων της Κωνσταντινουπόλεως και επέκεινα, μπορούν εν μετανοία να καλπάσουν προς τον Ιησού Χριστό (κόβοντας δρόμο), προσευχόμενοι υπέρ των εχθρών των. 


Ιερόν Κελλίον Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, η γνωστή Παναγούδα. Εκεί τον συνάντησε ο Γέροντας Νεκτάριος ο Αγιορείτης και ωφελήθηκε και ωφελείται ακόμα τα μέγιστα από την συνάντηση αυτή.

Παρακάτω παραθέτω τον πρώτο στοίχο από κάθε κείμενο και θα αφήσω τα υπόλοιπα για εσάς, για να εκπλαγείτε, θαυμάσετε, δοξάσετε τον Θεό ημών.

Από το κείμενο της 28/05/2016.

Θ'ανοίξει η γη θα κουνηθεί από την αμαρτία, ο Άγιος Παΐσιος σας δίνω λόγια Θεία.

Από το κείμενο της 29/09/2016.

Να είστε ενωμένοι ο ένας με τον άλλο. Σε λίγο θα συμβεί κάτι πολύ μεγάλο. 

Εύχομαι όλοι σας να ακούσετε την φωνή Του Θεού να σας καλεί με το όνομα σας για να πάτε στην Αγία Σοφία. Αμήν Γένοιτο.

Τα δύο κείμενα με τις ουράνιες ειδήσεις των μελλόντων να συμβούν σύντομα, θα αναρτηθούν την προσεχή Τετάρτη 05.10.2016 και ώρα 22:00. 

Καλή ανάγνωση και στην Πόλη με το καλό (ακολουθούν τα κείμενα με τις ουράνιες αποκαλύψεις του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ένα της 28-05-2016 και το αμέσως επόμενο την 29-09-2016 με τις ουράνιες αποκαλύψεις του Αγίου Παϊσίου και έπειτα το σχόλιο του Γέροντος Νεκταρίου και η επιστολή των Αγιορειτών Πατέρων για τον διωγμό του Αρχιμανδρίτου Αγίου Γέροντος Παϊσίου και τέλος ένα μικρό κέιμενο του κ. Νικόλαου Ζερβού κατα της δίωξης Ορθοδόξων από οικουμενιστές και οπαδούς των). 

Εις το όνομα της Αγίας Τριάδος
28-05-2016

- Θ’ ανοίξει η γη. Θα κουνηθεί από την αμαρτία. Ο Άγιος Παΐσιος σας δίνω λόγια θεία.
- Ο κόκκινος στρατός σήκωσε τη ρομφαία. Τη δύναμή Του o Μιχαήλ του έδωσε τη θεία.
- Ο Ταξιάρχης Μιχαήλ έδωσε τα φτερά του. Της αστραπής του τη βροντή στα χέρια τα δικά τους.
- Συνάζονται τα έθνη γύρω απ’ την άγια πόλη. Το αίμα τους θα φτάσει ως τρίχρονο δαμάλι.
- Με αίμα όσοι έβαψαν τα χέρια τα δικά τους, το ίδιο αίμα θα πνίξει το αισχρό ανόμημά τους.
- Οι ακάθαρτοι απόγονοί τους εδώ θα συναχθούν. Γύρω απ’ την άγια πόλη. Εκεί θα εξοντωθούν.
- Το αίμα των μαρτύρων βοά στον ουρανό. Το αίμα των σφαγιασθέντων θα φέρει λυτρωμό.
- Δεν θα ‘ναι η ρώσικη φωτιά που πάνω τους θα πέσει, μα η θεία οργή – η δίκαια των φόνων τους θα φέρει.
- Νομίζουνε οι άνομοι τον κόσμο πως διοικούν. Του Μόνου Παντοκράτωρα τη δύναμη θα δουν.
- Του Τίμιου σταυρού θα δουν την πανοπλία. Του ανίκητου στρατού τη χάρη του τη θεία. Στον λίθο της Ορθοδοξίας όποιος πάνω σκοντάψει, την κάρα του ευθύς ο ίδιος θα συνθλάσει.
- Ο λίθος αυτός της πίστεως είναι η μικρή Ελλάδα. Ορθοδοξίας ο φανός. Ευαγγελίου η δάδα.
- Τη δάδα αυτή όποιος προσπαθεί να σβήσει, να χαλάσει, το ίδιο το χέρι Tου Θεού αυτόν θα τον συντρίψει.
- Ούτε το ίχνος τους ποτέ κανένας δεν θα βρει. Τον λύχνο αυτό κρατάει Αυτός ο Λυτρωτής.
- Την Ελλάδα τη κρατάει στα χέρια Tου ο Θεός. Απ’ τη μικρή πατρίδα θα ‘ρθει ξανά το Φως.
- «Εγώ ειμί η Αλήθεια, το Φως και η Ζωή». Το Φως αυτό κρατάει στα χέρια Του ο Κριτής.
- «Φως ιλαρόν αγίας δόξης» παντού θα απλωθεί. Από εδώ θα διασπαρεί ο λόγος Του Κριτή.
- Μέσα στη στάχτη βρίσκεται η σπίθα η θεϊκή. Μέσα στη σπίθα κατοικεί ο λόγος Του Κριτή.
- Και φτάνει η ώρα χριστιανοί που η σπίθα φωτιά θα γίνει, και που παντού θα απλωθεί η πυρκαγιά εκείνη.
- Αυτή η θεία πυρκαγιά θα κάψει την αμαρτία, και από παντού θα αναδυθεί μια θεία ευωδία.
- Θα ‘ναι η ευωδία Του Πνεύματος. Αυτή Του Παρακλήτου. Σ’ όλη τη γη θα σκορπιστεί η Χάρις Του Υψίστου.
- Η Ελλάδα συντετριμμένη και τεταπεινωμένη, μέσα απ’ τη στάχτη θα φανεί ξανά δεδοξασμένη.
- «Ελήλυθεν η ώρα να δοξαστεί ο Θεός» στην Ελλάδα πάνω χαράκτηκε, ο Τίμιος Σταυρός.
- Η λάμψη του θα φωτίσει ξανά όλη την πλάση και από εδώ θα ακουστεί «Φως Χριστού φαίνει πάσι».
- Μα απ’ το σταυρό που χάραξε στην Ελλάδα ο Χριστός, μέσα απ’ αυτό το χάραγμα θ’ αναδυθεί, αίμα, ύδωρ και φως.
- Το αίμα αυτό θα πνίξει την κάθε αμαρτία. Κάθε μορφής πορνεία, και αρσενοκοιτία.
- Το αίμα αυτό θα σβήσει όλη την προδοσία. Συνλείτουργα, συνπροσευχές, την κάθε πανθρησκεία.
- Η Ελλάδα έγινε έρμαιο του μουσουλμανισμού. Της ύπουλης θρησκείας αυτής του Παπισμού.
- Νέες συνόδους φτιάχνουνε μιας άλλης πανθρησκείας. Ο δούρειος ίππος έναντι της μιας Ορθοδοξίας.
- Μέσα σ’ αυτόν τον ίππο ο Καθολικισμός. Μέσα σ’ αυτόν ευρίσκεται και ο Σιωνισμός.
- Όσοι σ’ αυτά τα σχέδια βάλουν υπογραφή, θ’ ανοίξει η γη κι ο ουρανός αυτούς να καταπιεί.
- Σ’ αυτό τον τόπο τον άγιο όσοι αυτά υπογράψουν τη γη κάτω απ’ τα πόδια τους ευθύς αυτοί θα χάσουν.
- Από αυτό το χάραγμα του Τίμιου σταυρού – ύδωρ θα αναβλύσει. Τη νέα την Ελλάδα θα την ξαναβαπτίσει.
- Στ’ όνομα της Άγιας Τριάδας η Ελλάδα ξανά θα βαπτιστεί. Θα ‘ρθει πάλι στον κόσμο νέα Πεντηκοστή.
- Σαν αύριο στην πόλη υψώθηκε η κόκκινη σημαία. Μα έρχεται η δίκαιη οργή Του Κύριου και Κριτή!
- Οι Τούρκοι έχουν τα κόλλυβα σφιχτά εις το ζωνάρι. Τώρα του Άι Γιώργη τ’ άλογο δεν έχει χαλινάρι.
- Ακράτητο, αδάμαστο τρέχει εις τα στενά. Μεσ’ την Κων/λη τον βλέπουν ζωντανά.
- Τρέχει πάνω στα σύνορα με το σταυρό στο χέρι. Στο άλλο χέρι το σπαθί, του πνεύματος μαχαίρι.
- Η Αγιά Σοφιά ετοιμάζεται τις θύρες να ανοίξουν. Τη θεία λειτουργία μάρτυρες να ποιήσουν.
- Κρατήστε στο χέρι το σταυρό. Στα χείλη την ευχή. Μετάνοια, εξομολόγηση ο Κύριος να σας δει.
- Καθέναν θα φωνάζει ο Κύριος με τ’ όνομά του. Θα Τον ακούσουν όσοι ποιούν το θέλημά Του.
- Αυτούς θα τους συνάξει στην μάντρα τη δική Του. Αυτοί μόνο θ’ ακούσουν την άγια φωνή Του.
- Έρχεται απ’ τον ουρανό αντάρα θεϊκή. Αδιάλειπτα να είναι τώρα η προσευχή.
- Η Υπερμάχω Στρατηγός, η ελπίδα της Ελλάδας, κρατάει ακόμα την οργή Της Αγίας Τριάδας.
- Ο Άγιος Παΐσιος σας έδωσα τα λόγια Του Θεού. Σαν αύριο η πόλη έπεσε στα χέρια του εχθρού.
- Μα φτάνει η ώρα Χριστιανοί ξανά μέσα στην πόλη, σημαία ελληνική να υψώσουν, οι δώδεκα Αποστόλοι.
- Ο Άγιος Παΐσιος σας δίνω την ευχή μου. Εύχομαι στην Άγια Σοφιά να είστε εδώ μαζί μου.

Αμήν και τω Θεώ δόξα


Εις το όνομα της Αγίας Τριάδος
29-09-2016

- Να είστε ενωμένοι ο ένας με τον άλλο. Σε λίγο θα συμβεί κάτι πολύ μεγάλο.
- Βάλτε σημαίες ελληνικές με σήμα το σταυρό. Ο Άγιος Παΐσιος σας δίνω το γραπτό.
- Έφτασε η ώρα αδελφοί. Σε λίγο θα χαθεί, το μαύρο μισοφέγγαρο. Κοντεύει να σβηστεί.
- Στη γη δεν θα υπάρξει ούτε μία γραμμή να λέει πως υπήρξε η Τούρκικη φυλή.
- Το έθνος αυτό δεν έγινε με θεία ευλογία. Το αίμα των μαρτύρων βοά μπρος Τον Μεσσία.
- Πόντος, Μ. Ασία, Κύπρος, Καππαδοκία. Όλες αυτές οι λέξεις λένε «Αγιά Σοφία».
- Στο αίμα θα πνιγεί ο Τούρκος Φαραώ. Γρηγόριος, Χρυσόστομος κρατούν το αίμα αυτό.
- Τα λόγια του Πατροκοσμά βγαίνουν αληθινά. Ο Κύριος ήδη βρίσκεται μεσ’ την Αγιά Σοφιά.
- Του Αιγαίου τα νερά πάλι θ’ αμφισβητήσουν. Του ουρανού τη δύναμη γρήγορα θα γνωρίσουν.
- Και η σπιθαμή του τόπου ετούτου είναι άγια, Ιερή. Του Άγιου Ιωάννη εβγήκε το σπαθί.
- Ο Κύριος υπέγραψε με αίμα των μαρτύρων. Η υπογραφή Του μπήκε και δεν την παίρνει πίσω.
- Η πένα, ήταν το κρίνο του Επανευαγγελισμού. Η ίδια η Θεοτόκος Του έδωσε αυτό.
- Φόρεσε το Μαφόριο Της το άσπρο η Παναγία. Έρχεται η ανάσταση του γένους η αγία.
- Όσοι εμαρτυρήσανε στην πίστη την Αγία, λαμπάδες κρατούν με Άγιο Φως μεσ’ την Αγιά Σοφία.
- Σε λίγο θα ανοίξει η μυστική η κρύπτη. Της τελευταίας λειτουργίας ο Κύριος τα λόγια θα βροντήσει.
- Σε λίγο θα φανεί στην Εκατονταπυλιανή, η τελευταία πύλη που έμεινε κρυφή.
- Άγγελοι μεταφέρουν εφτάφωτη λυχνία, μεσ’ την Αγιά Σοφιά, γι’ αυτή τη λειτουργία. «Ευλογημένη» θ’ ακουστεί ξανά σ’ όλη την πλάση. Του Επανευαγγελισμού η ώρα αδέλφια έχει φτάσει.
- Σημαίες λιβανίστε με το διπλό αετό. Σε λίγο θ’ ανεμίζουν στην πόλη του φωτός.
- «Εν τούτω Νίκα» γράφει ψηλά στον ουρανό. Όποιος κοιτάζει χαμηλά, θα δει το σήμα αυτό.
- Είστε ευλογημένοι εσείς που τώρα ζείτε. Όσους ο Κύριος σταύρωσε στην πόλη για να ‘ρθειτε.
- Το αίμα των μαρτύρων των απ’ αιώνος γενεών στην άγια πόλη έφτασε τον άγιο χρόνο αυτό.
- Σαν πύρινο ποτάμι από τον ουρανό, έξω απ’ την Κωνσταντινούπολη σταμάτησε αυτό.
- Το σήμα περιμένει από το Βασιλέα να πνίξει στην Άγια πόλη, όλη τη δυσοσμία.
- Δικαίωση θα βρουν για όλους τους διωγμούς, τις άδικες σφαγές όλου του Ελληνισμού.
- Ο Ταξιάρχης Μιχαήλ κρατάει με τη σπάθα το πύρινο ποτάμι, του αίματος τη λάβα.
- Των γενεών οι ακάθαρτοι στην πόλη θα συναχθούνε. Σαν τρίχρονο δαμάλι στο αίμα θα πνιγούνε.
- Μετανοείστε Χριστιανοί γιατί έφτασε η στιγμή «Τω Υπερμάχω» ν’ ακουστεί στην άγια τη γη.
- Και τότε θα ανοίξει η Άνω Βασιλεία. Άγγελοι θα ψέλνουν ωσαννά, μαζί και αλληλούια.
- Μετανοήστε Χριστιανοί. Κρατείστε το σταυρό. ο Κύριος θα σαρώσει τον Οικουμενισμό.
- Να μείνετε πιστοί στο γιώτα το δικό Του. Όποιος το κρατήσει ακέραιο θα δει το πρόσωπό Του.
- Κόψατε το Ευαγγέλιο στα μέτρα τα δικά σας. Νέα θρησκεία κάνατε για σας και τα παιδιά σας.
- Βάλατε τον εχθρό στα Άγια των Αγίων. Το αίμα βεβηλώσατε ηρώων και μαρτύρων.
- Έρμαιο η Ελλάδα του Μουσουλμανισμού. Του Οικουμενισμού και του Σιωνισμού.
- Βάζετε στα σχολεία τη θρησκειολογία. Δεν ξέρουν τα Ελληνόπουλα για την Ορθοδοξία.
- Γίνανε οι Ελληνίδες με νόμο μοιχαλίδες. Τρίτο φύλο ποιήσατε σαν άλλοι Σοδομίτες.
- Σαν σκεύος κεραμέως ο Κύριος θα συντρίψει, όσους προδώσαν το σταυρό. Τους μισθωτούς της πίστης.
- Θα έρθουνε στην πόλη μόνο οι καθαροί. Την πίστη ακόμα όσοι κρατούν αγνή σαν το κερί.
- Αυτοί λαμπάδες θα ‘ναι μέσα στην Αγιά Σοφιά. Αυτοί το «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε», θα πουν στην Παναγιά.
- Αυτό το λύμα το μικρό, αγνό μελισοκέρι. Τον κόσμο θα φωτίσει με Του Χριστού τη Χάρη.
- Οι δώδεκα Απόστολοι τον κόσμο όλο φώτισαν. Όσους ο Κύριος σταύρωσε, στον κόσμο θα κηρύξουν.
- Μέσα στην Πόλη βρίσκομαι και στην Αγιά Σοφιά. Άγγελοι και Αρχάγγελοι στολίζουν μυστικά.
- Ο Μέγας Παντοκράτωρ κρατάει τα κλειδιά της Κωνστα/λεως μεσ’ την Αγιά Σοφιά.
- Αυτά θα παραδώσει στην Άγια Του Μητέρα, όταν το «Νύμφη Ανύμφευτε» ψαλεί στην Πλατυτέρα.
- Και τότε θα πετάξει ξανά ο Αετός, στα πέρατα της γης να ρίξει παντού φως.
- Το φως του Ευαγγελίου παντού θα διαδοθεί, σε κάθε σπιθαμή ο λόγος Του Κριτή.
- Των απ’ αιώνων προσευχών εσείς είστε ο καρπός που εδιάλεξε ο Κύριος να δείτε αυτό το Φως.
- Σύντομα την Πατρίδα μας ο Θεός θα καθαρίσει απ’ όσους την μολύνανε κι έχουν ποδοπατήσει.
- Να λέτε τους χαιρετισμούς στην Άγια Παναγία. Αυτή κρατάει τα χέρια ακόμα Του Μεσσία.
- Μα έφτασε η ώρα. Σκιρτήστε Χριστιανοί. Το άγιο Ευαγγέλιο να ακουστεί στη γη. Ο Άγιος Παΐσιος έδωσα νέα θεία, απ’ την αγάπη του Θεού, για όλους σας τεκνία.
- Του αμαρτωλού το χέρι η χάρις μου οδηγεί. Η Παναγιά των Βλαχερνών σταυρώνει το χαρτί.

Αμήν και τω Θεώ Δόξα


Σχόλιο Γέροντος Νεκταρίου για τον διωγμό του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

Οι ρασοφορεμένοι παποκαίσαρες μη σεβόμενοι τον Ορθόδοξο μαύρο μανδύα και υποκρινόμενοι ότι αγαπούν τον Ιησού Χριστό και την Ορθοδοξία, ενώ αντίθετα οι ενέργειες τους δείχνουν ότι αγαπούν την πλάνη και την αίρεση του οικουμενισμού, φοβερίζουν τον Ορθόδοξο Άγιο Καθηγούμενο Γέροντα Παΐσιο Ιερομόναχο της Ιεράς Μονής Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, διότι ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ πιστός στα ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΔΟΓΜΑΤΑ και στις αποφάσεις των Ιερών Οικουμενικών Συνόδων. Ω ποία ντροπή για τους παποκαίσαρες ψευτοορθόδοξους. Ο Άγιος Καθηγούμενος Γέροντας Παΐσιος αξίζει όλη την υποστήριξη μας πνευματική και υλική.

Κύριε Ιησού Χριστέ στήριξον ημάς εις την Ορθόδοξον Πίστη και δώσε φωτισμό μετανοίας στους παποκαίσαρες βασανιστές μας. Αμήν Γένοιτο.

(Παρακάτω ακολουθεί η επιστολή των Αγιορείτων Πατέρων, όπου ενημερωνόμαστε για την δίωξη του Αγίου Καθηγουμένου Γέροντος Παϊσίου)

Επιστολή των Αγιορειτών Πατέρων για τον διωγμό του Αγίου Αρχιμανδρίτου Γέροντος Παϊσίου.


Ἃγιον Ὂρος 3/10 (20/9 ἐκ. ἡμ.)
Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Εὐσταθίου

--ΕΚΤΑΚΤΟ—

Ἡ κλιμάκωση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ διωγμοῦ κατὰ τῶν γνησίων, καὶ ὄχι "μισθωτῶν" ποιμένων, εἶναι γεγονός. Ἡὑπεράσπιση ἀπὸ ἕναν ὀρθόδοξο λεβίτη τοῦ αὐτονόητου -γιὰ ἄλλεςἐποχές- δηλαδὴ τῆς ἀκεραιότητος καὶ καθαρότητος τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἔναντι τῶν αἱρετικῶν, ψυχικὰ κολάσιμων, διδασκαλιῶνὅσο καὶ ὁ, κατὰ τοὺς ἁγίους Πατέρες ὑποχρεωτικὸς, ἒλεγχος κατὰτῶν διδασκόντων-συνευδοκούντων πρὸς αὐτές, σήμερα καθίσταται ΑΙΤΙΑ ΔΙΩΓΜΟΥ. Ἡ ἄρνηση σιωπῆς, ἐν καιρῷκηρυσσομένης αἱρέσεως, ἀπὸ ἐπαινετὴ κατήντησε ψεκτή, δεῖγμα "φανατισμοῦ" καὶ ἀπόδειξη μή "διακριτικῆς" καί "ἀγαπώσης" καρδίας.
Ἡ περίπτωση τοῦ γέροντος Ἀρχ. Παϊσίου, καθηγουμένου τῆςἹ.Μ. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, εἶναι σὲ ὅλους τοὺςἀντιοικουμενιστὲς πιστοὺς γνωστή. Ἀντὶ λοιπὸν τοῦ ὀφειλομένουἐπαίνου, ἡ Μητρόπολις Φλωρίνης ἐπροχώρησε τὴν Παρασκευὴ 30 Σεπτεμβρίου στὴν ἀπόφαση ἔκπτωσης τοῦ γέροντος ἐκ τῆςἡγουμενικῆς θέσης καὶ τοῦ διεβιβάσθη νὰ ἐγκαταλείψη τὴν μονή.Ὅπως ἀκριβῶς ἔγινε καὶ στὶς περιπτώσεις τῶν Χιλανδαρινῶν πατέρων, τοῦ γέροντος Σάββα Λαυρεώτου καὶ τοῦ γέροντος Χερουβεὶμ τοῦ Ἱ.Κ. Ἁγ. Ἰωάννου Κουκουζέλη (Ἱ.Μ.Μ. Λαύρας), ἔτσι καὶ ἐδῶ ὁ ὁμολογιακὸς ἀγώνας στέφεται μὲ τὶς δάφνες τοῦδιωγμοῦ, κατὰ τὸ ρητὸν " ὁ θέλων εὐσεβῶς ζεῖν, διωχθήσεται".
Στὸ χῶρο αὐτοῦ τοῦ μικροῦ σημειώματος περιοριζόμαστε μόνο νὰ ποῦμε ὅτι ἡ Ἱ.Μ. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ ὄχι ἁπλῶςἐξωραΐσθη ἀλλὰ κυριολεκτικῶς ἐκ βάθρων ἐκτίσθη ὑπὸ τοῦγέροντος Παϊσίου, μέσω εἰσφορῶν πιστῶν χριστιανῶν ἐχόντων εὐλάβεια πρὸς τὸ ἔργο καὶ τὴν ἀγωνιστικότητα τοῦ γέροντος. Αὐτὸς εἶναι καὶ ἕνας λόγος ποὺ δὲν τιμᾶ οὐδόλως τὶς ἀστυνομικὲςἀρχές, οἱ ὁποῖες διὰ τῆς συνεχοῦς παρουσίας ἀσφαλιτῶν, κάθεἄλλο παρὰ διακριτικῆς, ἔχουν διαμορφώσει ἕνα κλῖμα φόβου καὶἀπειλῆς ἔξωθεν τῆς μονῆς, τόσο γιὰ τοὺς προσερχομένους πιστοὺςὅσο καὶ γιὰ τὸν γέροντα.
Ἐν τέλει ὁ διωγμὸς αὐτός, ὅπως καὶ τῶν ἁγιορειτῶν πατέρων δὲν συνιστᾶ τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν ἔμπρακτη ἐφαρμογὴ τῆς παραγράφου 22 τοῦ ἐπαίσχυντου κειμένου τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, αὐτοῦ περὶ τῶν σχέσεων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τοὺς αἱρετικούς, καὶ ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ καταδίκης τῶν "διασπαστῶν" τῆς Ἐκκλησίας ὑπὸ "ἀτόμων ἢ ὁμάδων". Ὁ γέρονταςἈρχιμ. Παΐσιος διασπᾶ τὴν "ἑνότητα" καί "ἀγάπη" τῶν συμπορευομένων μετὰ τοῦ οἰκουμενιστικοῦ Φαναρίου.

Ἁγιορεῖτες Πατέρες.


Σχόλιο κ. Νικόλαου Ζερβού κατά των διώξεων Ορθοδόξων Ιερέων από οπαδούς του Οικουμενισμού

Η Αργοπορία δεν είναι Αρετή! Πού ήταν οι Ταγοί της Ελλαδικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, όταν έγινε το πρώτο βαρύ ολίσθημα στροφής του Πατριάρχη Αθηναγόρα προς τον Οικουμενισμό;;;;;;;Τ΄ άφησαν έτσι να κυλούν τα πράγματα για πάνω από 60 χρόνια από τότε και να σύρεται η Ορθοδοξία προς τον Οικουμενισμό απ' όλους τους μετέπειτα Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, με όλο αυξανόμενη επιτάχυνση!! Άφησαν τον νυν Πατριάρχη, να συγκαλέσει και Σύνοδο Ορθοδόξων Εκκλησιών, πρόσφατα στην Κρήτη!! Εκεί πήραν και Αποφάσεις κατά αρνουμένων τον Οικουμενισμό προσώπων, όπως τούτο αποδεικνύεται από την έναρξη επιλεκτικών διώξεων κατά σεβασμίων Κληρικών και Γερόντων, Ενθέρμων Αγωνιστών κατά της Παναίρεσης του Οικομενισμού!! Αν και τώρα δεν πάρουν κυριολεκτικά φωτιά οι Άμβωνες των Ενοριών πανελλαδικά και να εκδηλωθούν συμπαραστάσεις προς τους διωκομένους και με ό,τι άλλο αυτό συνεπάγεται, τότε οι μεμονωμένες διώξεις δεν θ' αργήσουν να γίνουν μαζικές κατά των Ορθοδόξων Χριστιανών της Ελλαδικής Εκκλησίας, Κληρικών και Μοναχών πρώτα και Λαϊκών αμέσως μετά και στη συνέχεια αδιακρίτως κατά πάντων των αρνουμένων την Παναίρεση του Οικουμενισμού. Ήδη την Ιερά Σύνοδο της Εκκκλησίας της Ελλάδος, γενικά ως Σώμα Διοικήσεως της Εκκλησίας, την βαρύνει η αγανάκτηση πολλών ενδιαφερομένων Πιστών Τέκνων της, διότι παραμένει επί 10ετίες "χλιαρή" στην αντιμετώπιση της εκκλησιαστικής Λαίλαπος, η οποία, ορατή ούσα πλέον, επέρχεται απειλητική κατά των κεφαλών όλων μας!! Η Ιεραρχία θα συνεχίσει να τηρεί την εμετική αυτή στάση;;;;;


Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη 
Παναγία Αρβανίτισσα 
να σας ευλογούν.

Γέρων Νεκτάριος Μοναχός Αγιορείτης 

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἀρνεῖται συνάντηση μὲ Προτεστάντη!



Ὁ κ. Τσολάκης Βασίλειος, Ἀστυνομικὸς ἀπὸ τὴν Ἀριδαία, διηγεῖται: 

Κάποιος γνωστός μου εἶχε πάει στὸ ἐξωτερικό. Δυστυχῶς ἐκεῖ ἔμπλεξε μὲ Προτεστάντες μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀρνηθεῖ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ νὰ γίνει Προτεστάντης. 
Μιὰ μέρα μὲ ἐπισκέφτηκε στὸ γραφεῖο μου καὶ βλέποντας τὴ φωτογραφία τοῦ π. Παϊσίου μου εἶπε ἔντρομος: Αὐτὸν τὸν ξέρω. Πρὶν 10 χρόνια πῆγα στὸ Κελλί του μὲ ἄλλους δύο. Μόλις φθάσαμε, μόνο ἐμένα δὲν μοῦ ἐπέτρεψε νὰ μπῶ. Διότι μου εἶπε ὅτι εἶμαι αἱρετικός, γιατί δὲν πιστεύω στὴν Παναγία καὶ στοὺς Ἁγίους!

(Ἀπὸ τὸ Βιβλίο τοῦ Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου, σέλ. 611)

Tου δείχνω το ξύλινο σταυρουδάκι και του λέω: “Αυτό το ξυλαράκι, σε εμποδίζει να έρθεις;”

Πολλοί παραλληλίζουν τις ανατολικές θρησκείες και τις πρακτικές τους με την ορθόδοξη άσκηση και πνευματικότητα. Δεν γνωρίζουν ότι οι πρακτικές αυτές, πέρα από κάποια εξωτερικά γνωρίσματα, όπως η λιτή ζωή και η νηστεία, η αποφυγή κρεοφαγίας και λιπαρών ουσιών κ.ά., δεν έχουν καμιά σχέση με την ορθόδοξη άσκηση.

Είναι άλλο θέμα ο στοχασμός, ο διαλογισμός και γενικά η δια του νου και του συναισθήματος προσπάθεια ένωσης του ανθρώπου με το Θεό. Και άλλο η δια της ορθοδόξου ασκήσεως κάθαρση του ανθρώπου από τα ψεκτά του πάθη και η ενίσχυσή του με τα μυστήρια της Εκκλησίας ώστε να ελκύσει μέσα του τη χάρη του Θεού και να ενωθεί μαζί του. Να επιτύχει τη θέωσή του.

Η ένωση με το Θεό δεν είναι απλώς θέμα δίαιτας, στοχασμού και διαλογισμού και σωματικών ασκήσεων, αλλά εσωτερικής κάθαρσης και ετοιμασίας, για να γίνει ο άνθρωπος κατοικητήριο του μόνου σε απόλυτη έννοια καθαρού Θεού.Ανέφερε συχνά ο γνωστότατος σύγχρονος μας αγιορείτης ασκητής Γέροντας Παϊσιος, ότι πολλοί κατέφευγαν στο ερημητήριό του και τον ρωτούσαν για την τεχνική που εφάρμοζε κατά τη μονολόγιστη ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Δηλαδή για τη στάση που έπαιρνε, για την τεχνική της αναπνοής που εφάρμοζε κ.ά. Και σχολίαζε θυμόσοφα ο καλός Γέροντας, πως δεν ήρθαμε στο Άγιον Όρος για να γίνουμε… πρωταθλητές!

Την υπεροχή της ορθόδοξης άσκησης έναντι της βουδιστικής καταδεικνύει εναργέστατα ο συγγραφέας Γιάννης Κοτζάμπασης στο βιβλίο του «Από το Θιβέτ στο Άγιον Όρος, στο Γέροντα Παϊσιο». Το βιβλίο έχει 208 σελίδες, τέθηκε σε κυκλοφορία το 2006, γνώρισε επτά εκδόσεις ως τώρα και έχει μεταφραστεί στις γλώσσες: Αγγλική, Ρωσική, Ρουμανική. Το βιβλίο περιγράφει τη συγκλονιστική ιστορία ενός νέου 16 ετών, του Γιωργάκη, τον οποίο γνώρισε ο συγγραφέας στην Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους και από τον Γέροντα Παΐσιο.

Όπως εκμυστηρεύτηκε το παιδί στον συγγραφέα, γεννήθηκε στον Πειραιά και όταν ήταν δύο ετών μεταφέρθηκε από τον ναυτικό (καπετάνιο στα καράβια) παππού του στην περιοχή της δυτικής Κίνας, το Θιβέτ, όπου κλείστηκε για 14 χρόνια σε βουδιστικό μοναστήρι. Έζησε εκεί μια ζωή αυστηρής άσκησης. Ζωή παρθενίας, με ύπνο κάτω στο πάτωμα, πάνω σε μια λεπτή ψάθα, με σωματική άσκηση και εξάσκηση στις πολεμικές τέχνες (Αϊ κίντο, Καράτε, Ταε Κβο Ντο, Ζίου Ζίτσου κ.ά.).

Δεν είχε βγει καθόλου από το βουδιστικό μοναστήρι, που ήταν άβατο σε γυναίκες, και είχε μεγάλη επίδοση σε αυτό. Μπορούσε ακόμη και να ταξιδεύει με υπερφυσικό τρόπο, χωρίς μεταφορικά μέσα, «παίρνοντας φτερά από τις σαράντα αποθήκες», όπως λέει ο ίδιος.Με τον τρόπο αυτό ταξίδεψε πρώτα στις Ινδίες, κατόπιν στο Σικάγο και μετά στη Σουηδία, όπου ήταν εγκατεστημένοι οι γονείς του, επειδή ο πατέρας του ήταν έμπορος ξυλείας. Εκεί συνάντησε τον ορθόδοξο ασκητή ιερομόναχο π. Ευσέβιο Βίττη, που ασκήτευε σε ερημητήριο των Σερρών.

Ήταν γνωστός του πατέρα του και καθώς βρέθηκε στη Σουηδία, πέρασε από εκεί για μια τυπική επίσκεψη. Από τον ορθόδοξο αυτόν ερημίτη ζήτησε και έλαβε πληροφορίες για τον Χριστό και την Ορθοδοξία. Μέχρι τότε ήξερε πως μόνος αληθινός Θεός είναι «ο πολυδύναμος σατανάς». Αξίζει ν’ ακούσουμε την αφήγηση του νέου, που την έκανε στον συγγραφέα του βιβλίου:«Είχε προχωρήσει η συζήτηση για τα καλά, όταν κάποια στιγμή ο ιερέας, ζήτησε ένα ποτήρι νερό.Ήταν μια καλή ευκαιρία, σκέφθηκα, για να δείξω τη δύναμη του σατανά δια μέσω εμού.

-Μην κουνηθεί κανείς, είπα, σε λίγο, θα έλθει το ποτήρι με το νερό. Με την υπερφυσική δύναμη που είχα, από τον σατανά, έλεγα κάποια λόγια τυποποιημένα, τα οποία λέγοντάς τα, ερχόταν ένας διάβολος και με υπηρετούσε και έτσι εκπληρωνόταν οι επιθυμίες μου.Είπα λοιπόν τα λόγια και σε λίγο ένα ποτήρι πεντακάθαρο νερό, βρέθηκε πάνω στο τραπέζι. Ήπιε το νερό ο ιερέας, ξεδίψασε και δόξασε τον Θεό.Βλέπεις του λέω, σου απέδειξα πως ο δικός μου ο θεός είναι δυνατός και μπορεί να κάνει θαυμαστά πράγματα.

-Θέλω να κάνεις κάτι κι εσύ, για να μου αποδείξεις, ότι ο δικός σου Θεός, είναι πιο δυνατός από τον δικό μου, για να με πείσεις.-Ξέρεις, λέει ο ιερέας, ο δικός μου Θεός, είναι ταπεινός και δεν κάνει επιδείξεις.Βγάζει τότε από την τσέπη του, ένα ξύλινο σταυρουδάκι και μου λέει:

-Κράτα αυτό στο χέρι σου και κάνε πάλι αυτό που έκανες.Γέλασα μόλις το είδα και είπα:

-Αυτό το ξυλαράκι, θα σταματήσει τη δύναμη του σατανά;

-Δοκίμασε, λέει ο ιερέας με αυτοπεποίθηση.

-Πράγματι, είπα τα λόγια της επίκλησης, αλλά ο σατανάς δεν εμφανίστηκε.Κάποιο λάθος θα έκανα, σκέφθηκα, γι’ αυτό δεν εμφανίστηκε. Τα λέω δεύτερη φορά τα λόγια, με περισσότερη προσοχή, διότι πίστεψα ότι είχα κάνει λάθος, αλλά και πάλι δεν είχα αποτέλεσμα.Την τρίτη φορά, είπα τα λόγια αργά καθαρά με περισσότερη προσοχή και λίγο νευριασμένα. Εμφανίστηκε μπροστά μου ο διάβολος που με υπηρετούσε, τρέμοντας.

-Τι έπαθες, του λέω, γιατί δεν έρχεσαι τόση ώρα που σε καλώ;

-Πέταξε αμέσως, αυτό που κρατάς στο χέρι σου .Ανοίγω την παλάμη μου, του δείχνω το ξύλινο σταυρουδάκι και του λέω:

-Αυτό το ξυλαράκι, σε εμποδίζει να έρθεις;

-Πέταξε αμέσως, αυτό που κρατάς στο χέρι σου, ούρλιαξε δυνατά, κρύβοντας τον χώρο των ματιών του, με τα χέρια του και αμέσως μας γύρισε την πλάτη του. Ζήτησα, όπως ήταν φυσικό, κάποιες εξηγήσεις, διότι μέχρι εκείνη την στιγμή, δεν είχε βρεθεί άλλη δύναμη, μεγαλύτερη από αυτήν του σατανά.

-Γιατί δεν μου μίλησες τόσον καιρό, για κάποια άλλη δύναμη, μεγαλύτερη από τη δική μας;

-Μην δίνεις σημασία, μου λέει ο διάβολος, έχεις δει, όλα αυτά τα χρόνια που είσαι κοντά μου, τόσα θαυμαστά πράγματα αυτά που βλέπεις τώρα, είναι μια μικρή λεπτομέρεια.Αυτή η σκηνή ήταν αρκετή και μια καλή ευκαιρία, για να πάρω απαντήσεις, σε αρκετά ερωτηματικά που δημιουργήθηκαν, αφού οι απαντήσεις που πήρα από τον διάβολο, δεν με κάλυψαν».

Στο βιβλίο αναφέρονται και άλλα ανάλογα περιστατικά, που καταδεικνύουν τη μοναδικότητα της πίστης στο Χριστό και την ασύγκριτη υπεροχή της ορθόδοξης άσκησης και πνευματικότητας. Είναι όμως δυστυχώς, άγνωστα στους πολλούς. Και ιδίως στους νέους, που διψούν για δύναμη και κυριαρχία. Γι’ αυτό εύκολα παρασύρονται στα δίχτυα του σατανά. Έτσι αρχίζει ο δρόμος που οδηγεί στην καταστροφή.

Του Βασιλείου Χ. Στεργιούλη, Θεολόγου

-Γέροντα, όταν περνούμε κάποιον πειρασμό, μια μεγάλη δοκιμασία, τι να κάνουμε;



-Τι να κάνετε; Υπομονή να κάνετε. Η υπομονή είναι το ισχυρότερο φάρμακο που θεραπεύει τις μεγάλες και μακροχρόνιες δοκιμασίες. Οι περισσότερες δοκιμασίες μόνο με την υπομονή περνούν. Η μεγάλη υπομονή ξεδιαλύνει πολλά και φέρνει θεϊκά αποτελέσματα∙ εκεί που δεν περιμένεις την λύση, δίνει ο Θεός την καλύτερη λύση!

Άγιος γέροντας Παΐσιος 

Και ιερεύς ιδών αυτόν αντιπαρήλθε...



- Γ έ ρ ο ν τ α, σήμερα ένα γεροντάκι δυσκολευόταν να ανέβη τις σκάλες της εκκλησίας και, ενώ περνούσαν πολλοί από΄κει, κανένας δεν πήγαινε να το βοηθήση.
- " Και ιερεύς ιδών αυτόν αντιπαρήλθε…. και λευϊτης ιδών αυτόν αντιπαρήλθεν".
΄Εχουν δίκαιο……
Δεν ξέρουν...…, δεν άκουσαν ποτέ το Ευαγγέλιο του καλού Σαμαρείτη !….
Τι να πω;
Αγαπάμε τον εαυτό μας, δεν αγαπάμε τους άλλους. Η αγάπη του εαυτού μας νικά την αγάπη προς τον πλησίον μας,γι΄αυτό κινούμαστε έτσι.
΄Οποιος όμως αγαπά τον εαυτό του περισσότερο από τους άλλους, δεν ζη σύμφωνα με το πνεύμα του Ευαγγελίου. Και ο Χριστός, αν σκεφτόταν τον Εαυτό Του, θα καθόταν στον Ουρανό, δεν θα ερχόταν στην γη να ταλαιπωρηθή, να σταυρωθή, για να μας σώση.

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Ε΄.


ΤΙ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ;



ΤΙ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ; 

Οι άνθρωποι που τους χτύπησαν μερικοί βαρδάρηδες - δοκιμασίες, είτε γιατί το επέτρεψε ο Θεός για να τους φρενάρει, είτε από φθόνο του πονηρού, χρειάζονται μετά πολλές λιακάδες και δροσιά πνευματική, για να ανθίσουν και να καρποφορήσουν. 
Όπως και τα δένδρα, όταν ξεθαρρεύουν από τις χειμωνιάτικες λιακάδες αλλά τα φρενάρει ο βαρδάρης, χρειάζονται μετά συνέχεια λιακάδες ανοιξιάτικες και βροχούλα, για να κυκλοφορήσουν οι χυμοί και να βγάλουν άνθη και καρπούς. 

- Γέροντα, για να πάρει κανείς την πνευματική στροφή, τί χρειάζεται; 

- Φιλότιμος αγώνας με ελπίδα και εμπιστοσύνη στον Θεό. Η εμπιστοσύνη στον Θεό και η απλότητα με τον φιλότιμο αγώνα φέρνουν την εσωτερική ειρήνη και σιγουριά, και τότε γεμίζει η ψυχή από ελπίδα και χαρά. Χρειάζεται υπομονή, φιλότιμο και πνευματική παλληκαριά, για να στεφανωθεί ο αθλητής. Η παλληκαριά ξεπηδάει από την φιλότιμη καρδιά και όταν κανείς κάνει κάτι με την καρδιά του για τον Χριστό, ούτε κουράζεται ούτε πονάει, γιατί ο πόνος για τον Χριστό είναι γλέντι πνευματικό. 
Η πνευματική ανάπτυξη μπορεί να γίνει πολύ σύντομα με λίγη φιλότιμη θέληση και παρακολούθηση του εαυτού μας. Στην συνέχεια θα βοηθιέται η ψυχή από τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγγέλους και τούς Αγίους. Πολύ βοηθάει επίσης η μελέτη, η προσευχή, η εσωστρέφεια, και να ησυχάζει κανείς λίγο. 
O Χριστός μας, δυναμώνει αυτούς που αγωνίζονται «τον καλόν αγώνα» τον oποίο έκαναν όλοι οι Άγιοι, για να υποτάξουν την σάρκα στο πνεύμα. 
Ακόμη και όταν τραυματισθούμε, δεν πρέπει να χάσουμε την ψυχραιμία μας, αλλά να ζητήσουμε την βοήθεια του Θεού και να συνεχίσουμε τον αγώνα με γενναιότητα. 
Θα ακούσει ο Καλός Ποιμήν και θα σπεύσει αμέσως, όπως ο βοσκός, μόλις ακούσει ένα αρνάκι να βελάζει θλιβερά, όταν πληγώνεται, ή κάποιος λύκος ή σκύλος το δαγκώνει, τρέχει, για να το βοηθήσει. 
Περισσότερο έχω αγαπήσει, έχω πονέσει και τους έχω στον νου μου συνέχεια αυτούς πού είχαν ελεεινή ζωή και αγωνίζονται, παρά αυτούς πού δεν βασανίζονται από πάθη. Και ο τσομπάνος το πληγωμένο ή αρρωστιάρικο αρνί πονάει περισσότερο και το περιποιείται ιδιαίτερα, μέχρι να πάρει επάνω του και αυτό. 
Εάν πάλι αγωνιζόμαστε σωστά, αλλά δεν βλέπουμε καμιά πρόοδο, συμβαίνει μερικές φορές το έξης: Ο δαίμονας, επειδή του κηρύξαμε τον πόλεμο, ζήτησε ενίσχυση από τον σατανά. 
Έτσι, εάν πέρυσι πολεμούσαμε με έναν δαίμονα, εφέτος πολεμάμε με πενήντα, του χρόνου θα πολεμάμε με περισσότερους κοκ. Αυτό δεν επιτρέπει ό Θεός να το δούμε, για να μην περηφανευθούμε. Χωρίς εμείς να το καταλαβαίνουμε, ο Θεός εργάζεται στην ψυχή μας, όταν βλέπει καλή διάθεση.

- Γέροντα, όταν κανείς αγωνίζεται και πράγματι δεν προοδεύει, τί φταίει;

- Μπορεί να αγωνίζεται υπερήφανα. Άλλα να σας πω και τί παθαίνουν μερικοί και δεν προοδεύουν; Ενώ έχουν προϋποθέσεις, τις σπαταλούν σε μικροπράγματα και μετά δεν έχουν δυνάμεις, για να ανταποκριθούν στον πνευματικό αγώνα. Ας πούμε ότι ξεκινάμε να κάνουμε μια επίθεση στον εχθρό και ετοιμαζόμαστε με όλα τα απαραίτητα, για να τον αντιμετωπίσουμε. 
Εκείνος όμως, επειδή φοβάται ότι δεν θα τα βγάλει πέρα, προσπαθεί να μας διασπάσει και να τραβήξει άλλου την προσοχή μας με σαμποτάζ και προσβολές σε άλλα σημεία. Εμείς τότε στρέφουμε την προσοχή μας εκεί.
Στέλνουμε δυνάμεις δεξιά και αριστερά. Ό καιρός περνά τα πολεμοφόδια και τα τρόφιμα λιγοστεύουν. Δίνουμε παλιό ρουχισμό στο στράτευμα. Οι στρατιώτες αρχίζουν να γογγύζουν. Και το αποτέλεσμα είναι να εξαντληθούν όλες οι δυνάμεις μας και να μην αντιμετωπίσουμε τον εχθρό. 
Έτσι κάνουν και μερικοί πάνω στον πνευματικό αγώνα.

- Γέροντα, στην πνευματική πρόοδο δεν βοηθάει και το περιβάλλον;

- Ναι, βοηθάει, άλλα μερικές φορές μπορεί ένας να ζει ανάμεσα σε Αγίους και να μην κάνει προκοπή. Υπήρχε μεγαλύτερη προϋπόθεση για τον Ιούδα, πού ήταν συνέχεια μαζί με τον Χριστό; Ο Ιούδας δεν είχε ταπείνωση ούτε καλή διάθεση.
Και μετά την προδοσία του πάλι δεν ταπεινώθηκε βρόντησε τα αργύρια με θυμό και εγωισμό και πήγε με πονηριά στην αγχόνη. Και οι Φαρισαίοι κινήθηκαν σαν τον διάβολο. Αφού έγινε η δουλειά τους, είπαν στον Ιούδα: «Συ όψει».
Ο Θεός ενεργεί ανάλογα με την κατάσταση του ανθρώπου. Το Πνεύμα το Άγιο δεν εμποδίζεται από τίποτε. Αυτό πού κατάλαβα είναι ότι, όπου και αν βρεθεί κανείς, αν αγωνισθεί φιλότιμα, μπορεί να πετύχει το ποθούμενο, την σωτηρία της ψυχής του. 
Εδώ ο Λώτ ζούσε μέσα στα Σόδομα και στα Γόμορρα και σε τί κατάσταση πνευματική ήταν! Τώρα, είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, πρέπει να αγωνισθούμε να γίνουμε καλύτεροι, ώστε να ενεργεί η θεία Χάρις μέσα μας. 
Τα γεγονότα μας αναγκάζουν και θα μας αναγκάσουν να πλησιάσουμε περισσότερο στον Θεό, για να έχουμε θεϊκή δύναμη, ώστε να αντιμετωπίζουμε σωστά κάθε κατάσταση - και φυσικά ο Καλός Θεός δεν θα μος αφήσει, θα μας προστατεύσει.
Πάντως να ξέρουμε, όταν καλυτερεύουμε την πνευματική μας κατάσταση, τότε και εμείς νιώθουμε καλύτερα, αλλά και τον Χριστό χαροποιούμε. 
Ποιος μπορεί να φαντασθεί την μεγάλη χαρά πού αισθάνεται ο Χριστός, όταν τα παιδιά Του προχωρούν; Εύχομαι να κάνουν όλοι οι άνθρωποι πνευματική προκοπή και να ενωθούν με τον Χριστό, που είναι το Α και το Ω. Όταν από το Α και το Ω εξαρτάται όλη η ζωή μας, τότε όλα είναι αγιασμένα!

Πνευματική Αφύπνιση» Γέροντος Παΐσιου Αγιορείτου Λόγοι Β΄

«Αξιώματα και ανθρώπινη δόξα»



Απορώ, πως μερικοί δίνουν τόση σημασία στην ανθρώπινη δόξα και όχι στην δόξα του Θεού που μας περιμένει, όταν «των ανθρώπων την δόξαν φύγωμεν». Σε τι θα μας ωφελήση, αν αποκτήσουμε και το πιο μεγάλο αξίωμα που υπάρχει και μας εγκωμιάζη όλος ο κόσμος; Θα μας οδηγήσουν στον Παράδεισο τα εγκώμια του κόσμου ή θα μας ωθήσουν στην κόλαση;

Τι είπε ο Χριστός; «Δόξαν παρά ανθρώπων ου λαμβάνω» (9). Σε τι θα με ωφελούσε αν μπορούσα να γίνω από μοναχός ιερομόναχος, δεσπότης, πατριάρχης; Θα με βοηθούσαν τα αξιώματα να σωθώ ή θα ήταν μεγάλο βάρος σε έναν αδύνατο Παΐσιο και θα με γκρέμιζαν στην κόλαση;

Εάν δεν υπήρχε άλλη ζωή, μπορούσε να δικαιολογηθή μια τέτοια ανοησία. Ένας όμως που επιδιώκει την σωτηριά της ψυχής του όλα τα βλέπει «σκύβαλα» (10) και δεν επιδιώκει αξιώματα.

Ο Μωυσής, παρ΄ όλο που ήταν απεσταλμένος από τον Θεό να ελευθερώση τον λαό του Ισραήλ, δεν αξιώθηκε να πάη στην Γη της Επαγγελίας, γιατί έφθασε σε σημείο να αγανακτήση κατά του Θεού εξ αιτίας του λαού. Ζούσε συνέχεια μέσα στην γκρίνια του λαού και μια φορά αγανάκτησε. «Μου ζητούν νερό, είπε. Πού να τους βρω νερό;» (11) 

Μα πριν από λίγο χτύπησες την πέτρα και έβγαλες νερό και τους έδωσες! Δύσκολο ήταν; Αλλά είχε μπλέξει με τα θέματα, με τις υποθέσεις του λαού και ξέχασε πόσο νερό είχε βγάλει νωρίτερα, και από τις πολλές σκοτούρες που είχε, δεν το κατάλαβε, για να ζητήση συγχώρεση από τον Θεό.

Αν ζητούσε συγχώρεση, θα τον συγχωρούσε ο Θεός. Το να μην πάη στην Γη της Επαγγελίας ήταν ένας μικρός κανόνας από τον Θεό, ένα επιτίμιο για την αγανάκτησή του. 
Φυσικά ο Θεός τον πήρε στον Παράδεισο και τον τίμησε με το να τον στείλη μαζί με τον Προφήτη Ηλία στο Όρος Θαβώρ, στην Μεταμόρφωση του Κυρίου. Όλα αυτά βοηθούν να καταλάβουμε πόσο μεγάλο εμπόδιο γίνεται το αξίωμα με τις ευθύνες για την πορεία ενός Χριστιανού προς τον Παράδεισο.

Μερικοί, ενώ εσωτερικά και εξωτερικά θα έπρεπε να είναι όλο χαρά, γιατί οικονόμησε ο Θεός να είναι απαλλαγμένοι από κάθε ευθύνη, αντιθέτως επιδιώκουν ευθύνες και αξιώματα, και όταν δεν τους δίνωνται, τσιγαρίζονται και φθείρουν και την ψυχή τους και το σώμα τους, τον ναό του Θεού (12) κατά τον Απόστολο Παύλο. Ενώ ο Χριστός τους ετοιμάζει την ουράνια δόξα, αυτοί θέλουν να περάσουν στον Παράδεισο διά μέσο της δόξης των ανθρώπων.

Ίσως όμως μου πουν μερικοί: «Γιατί άλλοι δοξάζονται και από ανθρώπους, δοξάζονται μετά και από τον Θεό;» Στην ουσία κανείς δεν θα δοξασθή από τον Θεό, όταν θέλη την ανθρώπινη δόξα. Να μην επιδιώκη ποτέ κανείς μόνος του ευθύνες.

Όταν τον απαλλάσσουν από ευθύνες, θα πρέπη να χαίρεται, γιατί κανονικά θα έπρεπε να στενοχωριέται για τις ευθύνες που είχε. Αν δεν χαίρεται, σημαίνει ότι υπάρχει μέσα του ύπουλα η υπεηφάνεα.

Να μην επιδιώκουμε ποτέ αξιώματα, για να δοξασθούμε από αυτά, γιατί αυτό φανερώνει αρρώστια προχωρημένη. Δείχνει ότι βαδίζουμε αρρωστημένα άλλο δρόμο από τον δρόμο της ταπεινοφροσύνης που βάδισαν οι Άγιοι Πατέρες και έφθασαν στον Παράδεισο.

Έχουμε πλήθος Αγίων Πατέρων που απέφευγαν τις ευθύνες· ηγουμενίες, ιερωσύνη και αρχιερωσύνη. Άλλοι έκοβαν τα χέρια, άλλοι τις μύτες, άλλοι τα αυτιά και άλλοι τις γλώσσες, για να μην είναι αρτιμελείς και τους χειροτονήσουν.
Άλλους τους ξεσκέπαζαν τις καλύβες και τους χειροτονούσαν από πάνω, άλλους τους χειροτονούσαν από μακριά, όπως τον Άγιο Αμφιλόχιο. Ενώ είχαν μόρφωση και αγιότητα, επειδή όμως είχαν νιώσει την μεγάλη αξία της ψυχής, καθώς και το μεγάλο βάρος των ευθυνών, που γίνεται μεγάλο εμπόδιο για να σωθή ο άνθρωπος, γι΄ αυτό τις απέφευγαν. Αυτοί βρήκαν τον κανονικό δρόμο.

Και στο Άγιον Όρος μερικοί θεωρούν την ιερωσύνη εμπόδιο στην πνευματική ζωή, γιατί εκτός των άλλων υποχρεώσεων είναι υποχρεωμένοι να πάνε, όταν έρθη ένας δεσπότης, ή να πάνε στα πανηγύρια –πνευματικά βέβαια πανηγύρια, αλλά και αυτά δεν αναπαύουν. 

Όταν ήμουν στο Κοινόβιο, γνώρισα έναν διάκο που γέρασε και πέθανε διάκος.Όταν ήταν ακόμη νέος μοναχός, το Μοναστήρι είχε ανάγκη από διάκο και τον χειροτόνησαν. Αργότερα ήρθαν νεώτεροι. Οι νεώτεροι έγιναν διάκοι και ιερείς, και εκείνος έδινε συνέχεια την σειρά του στους άλλους και παρέμενε διάκος. Όταν του έλεγαν να γίνη ιερεύς, έλεγε: «Τώρα δεν έχει ανάγκη το Μοναστήρι. Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν οι νεώτεροι αδελφοί».

Τον έβαλαν στο γραφείο. Όταν ήρθαν μορφωμένοι στο Μοναστήρι, παρακάλεσε και έγυγε και από το γραφείο. Όταν το Μοναστήρι περνούσε μια δυσκολία, παρακάλεσε αυτός το ευλαβής διάκος έναν ιερέα ενάρετο να αναλάβη την ηγουμενία. Εκείνος του είπε: «Πώς εσύ αποφεύγεις τις ευθύνες και τις φορτώνεις σ΄ εμένα; Γίνε εσύ προϊστάμενος, για να γίνω και εγώ ηγούμενος».

Έτσι έγινε ο ένας ηγούμενος και ο άλλος προϊστάμενος. Όταν τακτοποιήθηκαν τα πράγματα και πήγαινε καλά το Μοναστήρι, παραιτήθηκε πάλι από προϊστάμενος. Πολύ με βοήθησε αυτός ο διάκος· είχε πολλή Χάρη Θεού. Αυτόν καλούσαν για τα δύσκολα θέματα στην Ιερά Κοινότητα να πη την φωτισμένη του γνώμη.

- Τι φταίει, Γέροντα, όταν πνευματικοί άνθρωποι, ενώ δεν αγαπούν τα χρήματα, επιδιώκουν όμως την δόξα; Ισχύει αυτό που έλεγαν οι Αρχαίοι Έλληνες: «Πολλοί εμίσησαν τον πλούτον, την δόξαν ουδείς» (13) ;

- Το κεφάλι το άδειο φταίει! Αυτή είναι κενή δόξα. Το «πολλοί εμίσησαν τον πλούτον…» είναι κοσμική νοοτροπία· δεν χωράει στην πνευματική ζωή. Αυτά τα έλεγαν οι Αρχαίοι Έλληνες που δεν γνώριζαν τον αληθινό Θεό.
Στην πνευματική ζωή η δόξα πρέπει να εξαφανισθή. Μεγαλύτερη ατιμία από αυτή που υπέφερε ο Χριστός υπέφερε κανείς; Οι Πατέρες την ατιμία ζητούσαν και τους τιμούσε ο Θεός. Αυτοί ακόμη στο κοσμικό στάδιο βρίσκονται.

Ποδόσφαιρο παίζουν. ΠΑΟΚ-ΑΕΚ-ΔΟΞΑ! Η δόξα που αναφέρει στο Ευαγγέλιο έχει αγάπη και ταπείνωση. «Δόξασόν σου τον υιόν, λέει, ίνα και ο υιός σου δοξάση σε… αυτή δε εστίν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν» (14). Ζητούσε δηλαδή ο Χριστός από τον Θεό να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Λυτρωτή τους, για να σωθούν.

Σήμερα οι περισσότεροι ενδιαφέρονται πώς να αποκτήσουν από παντού δόξα. Δόξα από ΄δω, δόξα από ΄κει, και τελικά καταλήγουν σε… λόξα από ΄δω, λόξα από ΄κει. Αυτό είναι που είπε ο Χριστός: «Δόξαν παρά αλλήλων λαμβάνοντες» (15), «πλανώντες και πλανώμενοι» (16). Με κάτι τέτοια μου έρχεται να κάνω εμετό. Σε τέτοια ατμόσφαιρα δεν μπορώ να ζήσω ούτε είκοσι τέσσερις ώρες.

Οι ευθύνες είναι μεγάλο εμπόδιο στην πνευματική ζωή. Όσοι θέλουν να κάνουν δουλειά πνευμαιτκή αποφεύγουν τις ευθύνες. Συνήθως δεν βλέπει κανείς καλό τέλος σ΄ αυτούς που επιδιώκουν αξιώματα και προϊσταμενίες.

Μπαίνει το προσωπικό στοιχείο, ο εγωισμός, και μετά συγκρούονται και μαλώνουν μεταξύ τους οι προϊστάμενοι, επειδή υπάρχει και στον ένα και στον άλλο προϊστάμενο ο εγωισμός. Όσοι όμως αγωνίζονται φιλότιμα και δεν αναπαύουν τον εαυτό τους και βγάζουν τον εαυτό τους από την κάθε ενέργειά τους βοηθάνε πολύ θετικά, γιατί τότε μόνον αναπαύονται οι ψυχές που έχουν ανάγκη βοηθείας και τότε μόνο θα αναπαυθή εσωτερικά η ψυχή τους και σ΄ αυτήν την ζωή και στην αιώνια.

Οι Άγιοι Πατέρες, παλιά, έφευγαν στην έρημο πρώτα και ερημώνονταν από τα πάθη τους με τον αγώνα τους. Χωρίς σχέδια και προγράμματα δικά τους αφήνονταν στα χέρια του Θεού και απέφευγαν τα αξιώματα και την εξουσία, ακόμη και όταν έφθαναν σε μέτρα αγιότητος –εκτός αν η Μητέρα Εκκλησία είχε ανάγκη, οπότε έκαναν υπακοή στο θέλημα του Θεού, και δοξαζόταν το Όνομα του Θεού με την αγία τους ζωή.

Γίνονταν δηλαδή πνευματικοί αιμοδότες, αφού αποκτούσαν καλή κατάσταση πνευματικής υγείας στην έρημο, με την καλή πνευματική τροφή και την άγρυπνη πατερική παρακολούθηση.

Γέροντας Παΐσιος, Λόγοι Α΄

9) Ιω. 5, 41
10) Φιλιπ. 3, 8
11) Βλ. Αριθμ. 20, 10
12) Βλ. Α΄ Κορ. 3, 16
13) Γνωμικό του Κλεοβούλου, τυράννου της αρχαίας πόλεως Λίνδου της Ρόδου, ενός από τους επτά σοφούς (6ος αι. π.Χ.).
14) Ιω. 17, 1 κ.ε.
15) Ιω. 5, 44
16) Β΄ Τιμ. 3, 13

http://anavaseis.blogspot.gr/