Η αλήθεια δεν καθορίζεται πάντα από την πλειοψηφ

Η πλειοψηφία των επισκόπων υπέγραψε την Ψευδο-Ένωση μεταξύ του Πάπα (Δύσης) και των Ορθοδόξων (Ανατολής) στη Σύνοδο της Φλωρεντίας 1438-39, ωστόσο η Εκκλησία τελικά αγιοποίησε τον Άγιο Μάρκο της Εφέσου, ο οποίος στάθηκε ουσιαστικά μόνος αρνούμενος να συμβιβάσει την Ορθόδοξη Πίστη. 

Η αλήθεια δεν καθορίζεται πάντα από την πλειοψηφία.

Και η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν δίδαξε ποτέ την τυφλή και αδιάκριτη υπακοή. Η Γραφή διδάσκει: «Πρέπει να υπακούμε στον Θεό παρά στους ανθρώπους» (Πράξεις 5:29). 

Ο Απόστολος Παύλος προχωρά παραπέρα, «Ακόμα κι αν εμείς, ή ένας άγγελος από τον ουρανό, σας κηρύξει άλλο ευαγγέλιο από αυτό που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα» (Γαλάτες 1:8). 

Η υπακοή είναι μεγάλη αρετή, αλλά δεν είναι απόλυτη. 

Προϋποθέτει πίστη στην Ορθόδοξη Πίστη. Διαφορετικά, τι πρέπει να κάνουμε όταν ένας ιεράρχης πέφτει σε λάθος; Ο Νεστόριος δεν ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως; 

Δεν υπήρχαν Αρειανοί επίσκοποι σε όλη την Εκκλησία; 

Οι Άγιοι δεν ακολούθησαν το λάθος, απλώς και μόνο επειδή προερχόταν από έναν επίσκοπο. 

Η Ορθόδοξη παράδοση είναι υπακοή στην αλήθεια, όχι υπακοή με οποιοδήποτε κόστος.

Ορθόδοξος Χριστιανός

Εκείνος που φροντίζει...

...να σώσει έναν αμελή αδελφό, και να τον αρπάξει από το στόμα του διαβόλου, μιμείται όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν, Tον Θεό...

Τι θα μπορούσε να εξισωθεί μ’ αυτό το έργο; 

Απο όλα τα κατορθώματα είναι το μεγαλύτερο, όλης της αρετής το αποκορύφωμα...

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

«ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, ΩΣ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΤΗΜΟΝΕΣ» π. Θεόδωρος Ζήσης

 

Ιερά Αποτείχιση

"Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΣΑΝ ΔΟΛΩΜΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ" Όσιος πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος

 

Ιερά Αποτείχιση

Ἡ ἀποστασία τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων

Προδοσία κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Χριστοῦ.

Στυλιανός Μπούρης 

Testimonianza Ortodossa

Ἡ Ἱερουσαλήμ, ἡ Ἁγία Πόλις, ὅπου τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἐλύτρωσε τὸν κόσμο καὶ ὅπου ὁ Πανάγιος Τάφος φυλάσσει τὸ Μυστήριον τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὸν Γολγοθᾶ. Καὶ ὅμως, εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον ἐπραγματοποιήθη μία πράξις ποὺ προδίδει τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν: ἡ ἀναγνώρισις ἑνὸς ἀνυποστάτου ἱερωσύνης, ἐκείνης μιᾶς γυναικὸς καὶ μάλιστα αἱρετικῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὡς «ἀρχιεπίσκοπος».

Τοῦτο ἀποτελεῖ τραῦμα διὰ τὴν Ἐκκλησίαν, παραβίασιν τῶν Ἀποστολικῶν Κανόνων, οἵτινες ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνας διεφύλαξαν τὴν καθαρότητα τῆς Πίστεως. Ἐὰν ἕνας Ποιμήν –κληθεὶς νὰ εἶναι «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α΄ Τιμ. 3,15)– ἀναγνωρίζῃ ὡς ἔγκυρον μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε ἐχορήγησε, τότε δὲν περιπίπτει μόνον εἰς αἵρεσιν, ἀλλὰ προδίδει καὶ τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Ἐνσάρκωτος Ἀλήθεια (Ἰω. 14,6).

Ἡ Ἱερωσύνη εἶναι θεῖον δῶρον, καὶ ἡ Ἐκκλησία οὔτε ἀναγνωρίζει ἱερωσύνην εἰς τοὺς αἱρετικούς, οὔτε δέχεται γυναικείαν ἱερωσύνην.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ Μυστικὸν Σῶμα τοῦ Χριστοῦ (Α΄ Κορ. 12,27), καὶ ἡ Ἱερωσύνη εἶναι σφραγὶς ἐκτυπωθεῖσα διὰ τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερωσύνης, μεταδιδομένη διὰ τῆς ἀδιακόπου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς.

Ἡ πατερικὴ διδασκαλία καὶ οἱ ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας πάντοτε ἐθεώρησαν τὴν Ἱερωσύνην ὡς προορισμένην διὰ τοὺς ἄνδρας, συμφώνως πρὸς τὴν πράξιν τῶν Ἀποστόλων, οἵτινες ἐξέλεξαν μόνον ἄνδρας μεταξὺ τῶν Δώδεκα, καὶ διότι ἡ Ἐνανθρώπησις τοῦ Λόγου ἐπραγματοποιήθη ἐν ἀνδρικῷ σώματι. Αὕτη εἶναι ἡ σταθερὰ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Ἐὰν μία γυνὴ «χειροτονηθῇ», ἡ πράξις εἶναι ἄκυρος· δὲν ὑφίσταται ἱερωσύνη, ἀλλὰ προσποίησις. Καὶ ὅποιος ἀναγνωρίζει ὡς ἔγκυρον μίαν ἄκυρον ἱερωσύνην, καθίσταται συμμέτοχος τῆς πλάνης.

Οἱ Ἀποστολικοὶ Κανόνες ἀποτελοῦν τὸ θεμέλιον τῆς ἐκκλησιαστικῆς πειθαρχίας, καὶ ἡ παραβίασίς των δὲν εἶναι ἁπλῶς πειθαρχικὸν παράπτωμα, ἀλλὰ ἁμάρτημα κατὰ τῆς Ἀληθείας, ἥτις εἶναι ὁ Χριστός.

Ὁ 46ος Ἀποστολικὸς Κανὼν διακηρύσσει σαφῶς: «Ἐπίσκοπον, ἢ πρεσβύτερον, αἱρετικῶν δεξάμενον βάπτισμα, ἢ θυσίαν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν. Τίς γὰρ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαρ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;» (βλ. Β΄ Κορ. 6,15).

Ὁ Κανὼν οὗτος δὲν καταδικάζει μόνον τὴν αἵρεσιν καθ’ ἑαυτήν, ἀλλὰ καὶ πᾶν πρόσωπον ποὺ τὴν νομιμοποιεῖ. Ἐὰν ἐπίσκοπος δεχθῇ τὴν θυσίαν (τὴν Θείαν Εὐχαριστίαν) ἢ τὸ βάπτισμα ἀπὸ αἱρετικόν, χάνει τὸ ἀξίωμά του. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὅποιος δέχεται καὶ ἀναγνωρίζει ὡς ἔγκυρον μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία πάντοτε ἀπέρριπτε, ἐκτίθεται εἰς καθαίρεσιν.

Ὁ Μέγας Βασίλειος διδάσκει: «Τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ πεφυλαγμένων δογμάτων καὶ κηρυγμάτων, τὰ μὲν ἐκ τῆς ἐγγράφου διδασκαλίας ἔχομεν, τὰ δὲ ἐκ τῆς τῶν Ἀποστόλων παραδόσεως ἐν μυστηρίῳ παραδεδομένα ἐδεξάμεθα· ἄμφω δὲ τὴν αὐτὴν ἰσχὺν ἔχει πρὸς τὴν εὐσέβειαν.» (Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, 27).

Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι τὸ σύμβολον τῆς ἀκλονήτου Πίστεως. Ἐδῶ ὁ Ἅγιος Πέτρος ἐκήρυξε τὴν πρώτην Πεντηκοστήν (Πρ. 2), ἐδῶ ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος προήδρευσε τῆς πρώτης Ἀποστολικῆς Συνόδου (Πρ. 15), ἐδῶ ὁ Χριστὸς ἔχυσε τὸ Αἷμά Του διὰ τὴν Ἐκκλησίαν.

Ἐὰν ἕνας Πατριάρχης –διάδοχος τῶν Ἀποστόλων– ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν ποὺ παρεδόθη εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον, προδίδει τὴν ἀποστολήν ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθη ἡ Ἐκκλησία καὶ προδίδει καὶ ἀρνεῖται τὸν Χριστόν.

Ὁ Ἅγιος Παῦλος προειδοποιεῖ: «Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.» (Γαλ. 1,8).

Τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἠρνήθη τὸν Χριστόν, διότι τοῦτο συνιστᾷ ἁμάρτημα κατὰ τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ αὐτὴ Ἀλήθεια (Ἰω. 14,6). Ὅποιος ἀρνεῖται τοὺς Κανόνας, ἀρνεῖται τὸν Χριστόν. Ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος Λουγδούνου γράφει:

«Ἡ Ἐκκλησία, καίπερ διεσπαρμένη εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην μέχρι περάτων τῆς γῆς, παραλαβοῦσα παρὰ τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν μαθητῶν αὐτῶν τὴν πίστιν ταύτην… φυλάσσει αὐτὴν ἐπιμελῶς, ὡς ἐν μιᾷ οἰκίᾳ κατοικοῦσα.» (Κατὰ Αἱρέσεων Α΄, 10,2).

Ἐὰν ἐπίσκοπος νομιμοποιῇ μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Παράδοσις πάντοτε ἀπέκλεισε, τίθεται ἐκτὸς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας ποὺ θεμελιώνεται εἰς τὴν αὐτὴν ὁμόφωνον πίστιν.

Ὁ 46ος Ἀποστολικὸς Κανὼν τὸ διακηρύσσει μὲ δύναμιν: δὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ κοινωνία μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους (Β΄ Κορ. 6,14).

Αἱ κανονικαὶ συνέπειαι, συμφώνως πρὸς τὴν πειθαρχίαν τῆς Ἐκκλησίας, διὰ ὅποιον δέχεται τὴν θυσίαν ἢ τὸ βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν εἶναι ἡ καθαίρεσις (Ἀποστ. Καν. 46). Ἡ λειτουργικὴ καὶ κανονικὴ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας διαφυλάσσει τὴν Ἱερωσύνην διὰ τοὺς ἄνδρας, εἰς συνέχειαν τῶν Ἀποστόλων.

Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς Καρχηδόνος, διδάσκων περὶ τῆς ἐνότητος τοῦ ἐπισκοπάτου, τονίζει ὅτι ἡ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία θεμελιώνεται εἰς τὴν πιστότητα πρὸς τὴν πειθαρχίαν τῆς Ἐκκλησίας· ὅποιος ἀπομακρύνεται ἀπ’ αὐτήν, χωρίζεται ἀπὸ τὸ Σῶμα ποὺ αὐτὴ διαφυλάσσει (πρβλ. De unitate Ecclesiae).

Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι ἡ καρδία τῆς Πίστεώς μας, καὶ ἐὰν ὁ Ποιμήν της ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν παραδοθεῖσαν Ἀλήθειαν, εἴμεθα κεκλημένοι νὰ ἀγρυπνοῦμε.

Ὁ Ἅγιος Παῦλος μᾶς προτρέπει: «Ἐπαγωνίζεσθε τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει.» (Ἰούδα 3).

Δὲν εἶναι σχίσμα, ἀλλὰ πιστότης πρὸς τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν, τὸ νὰ διαφυλάττουμε τὴν Ἱερωσύνην ὅπως παρελήφθη ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.

Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ μᾶς χαρίζῃ τὴν δύναμιν νὰ παραμένουμε πιστοί, ἀκόμη καὶ ὅταν οἱ Ποιμένες πλανῶνται.

«Ὁ ἀγαπῶν Με, τὰς ἐντολάς Μου τηρήσει.» (Ἰω. 14,15).

 ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

Μπορεί ο Ναός του Κυρίου να γίνεται και αίθουσα μουσικής;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Ένα ακόμα θέμα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αδελφοί μου. Ασφαλώς επειδή δεν διεκδικώ το αλάθητο θα το κάνουμε μέσω της Αγίας Γραφής. Καλό είναι να γνωρίζετε όμως πως το σύστημα κάθε φορά που θίγουμε ένα θέμα που δεν τους βολεύει, δίνει εντολή στα παπαγαλάκια του να γράψουν και να κάνουν το μαύρο άσπρο. Ας είναι και έτσι όμως. Εμείς βασιζόμαστε στην παράδοση της εκκλησίας, στις αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και στο Ευαγγέλιο σε ότι γράφουμε οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν.

Ο λόγος σήμερα για την νέα μόδα των τελευταίων ετών, να βλέπουμε συναυλίες και μουσικές κάθε λογής, δηλαδή από λαϊκά τραγούδια μέχρι κλασική μουσική μετά οργάνων εντός των ιερών Ναών. Είναι αυτό σωστό;

Κάποιοι άνθρωποι θεωρούμε ότι αυτό είναι ασέβεια, και προς την ιερότητα του χώρου αλλά και προς Τον Θεό. Οι απόψεις μας αυτές θεωρούνται ως συντηρητικές από τους λεγόμενους νεοτεριστές.

Θα αναγκαστούμε για αυτό να πάμε στην Αγία Γραφή και να δούμε τι έκανε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός όταν πήγε στον Ναό της Ιερουσαλήμ και είδε εκεί τους εμπόρους. Αξίζει να υπογραμμιστεί μάλιστα ότι οι έμποροι αυτοί δεν ήταν μέσα στον Ναό αλλά στον προαύλιο χώρο, που ονομάζονταν Αυλή των εθνών.

Ιστορικά και σύμφωνα με τη συνηθέστερη ερμηνεία, οι έμποροι και οι αργυραμοιβοί βρίσκονταν στο εξωτερικό προαύλιο του Ναού, όχι στο κυρίως ιερό οικοδόμημα.

Ο Ναός των Ιεροσολύμων είχε διαδοχικές αυλές και χώρους. Η εμπορική δραστηριότητα φαίνεται ότι γινόταν στην λεγόμενη Αυλή των Εθνών (Court of the Gentiles), τη μεγαλύτερη και εξωτερικότερη αυλή, όπου μπορούσαν να εισέρχονται και μη Ιουδαίοι.

Έχουμε κάνει σχετικό σχεδιάγραμμα πατήστε την εικόνα να μεγαλώσει.

Αυτό έχει σημασία, γιατί μερικοί υποστηρίζουν ότι: «Δεν ήταν μέσα στον Ναό, άρα δεν υπήρχε πρόβλημα». Όμως ο Χριστός αντιμετώπισε και αυτή την αυλή ως μέρος του ιερού χώρου που ήταν αφιερωμένος στον Θεό.

Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, ο Ιησούς δεν έδιωξε τους εμπόρους επειδή ήταν απλώς έμποροι, αλλά επειδή η εμπορική δραστηριότητα είχε καταλάβει έναν χώρο αφιερωμένο στον Θεό και είχε αλλοιώσει τον σκοπό του.

Όταν μπήκε στον Ναό των Ιεροσολύμων, ανέτρεψε τα τραπέζια των αργυραμοιβών και έδιωξε τους πωλητές λέγοντας:

«Ο οίκος μου οίκος προσευχής κληθήσεται· υμείς δε αυτόν εποιήσατε σπήλαιον ληστών».ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:13

Η φράση αυτή συνδυάζει χωρία από τους προφήτες και δείχνει δύο βασικές αιτίες: Ο Ναός είχε μετατραπεί από χώρο προσευχής σε χώρο συναλλαγών.

Βλέποντας όλα αυτά είναι απορίας άξιο, το πώς γίνεται ένας Αρχιερέας ή ένας Ιερέας σήμερα να δίνει άδεια ώστε ο χώρος του Ναού να μετατραπεί σε χώρο συναυλιών και μουσικής. Αυτές οι πρακτικές και οι πράξεις δεν μετατρέπουν τους Ναούς από χώρο προσευχής σε χώρο μουσικής; Ή μήπως βολευομαστε με την ψευδαίσθηση ότι τον Χριστό τον ενόχλησαν μόνο οι έμποροι και όχι οι μουσικοί;

Είναι χειρότερο αν το καλοσκεφτούμε πως ούτε πριν 2 χιλιάδες χρόνια η αμόρφωτη τότε κοινωνία, δεν τόλμησε να διαπράξει τόσο μεγάλο αμάρτημα μετατροπής του Ναού, σε μουσικό χώρο ώστε να αντιδράσει και για αυτό ο Χριστός. Και είναι γελοίο αν σκεπτόμαστε πως για ότι δεν μίλησε ή δεν έπραξε ο Χριστός δεν αποτελούν αμαρτίες και άρα μπορούμε εμείς να τις κάνουμε αβίαστα σήμερα.

Τέλος υπάρχει και η παράδοση στην εκκλησία. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Πατέρες της Εκκλησίας και η μεταγενέστερη λειτουργική παράδοση θεώρησαν ότι στην χριστιανική λατρεία θα δίνεται έμφαση στην ανθρώπινη φωνή ως το καταλληλότερο μέσο δοξολογίας. Το τονίζουμε αυτό γιατί μέσω των τραγουδιών, των συναυλιών, και της μουσικής εντός των Ναών, κρύβεται ουσιαστικά η νέα τάση για εισαγωγή οργάνων και μουσικής και στην λατρεία δια της πλαγίας οδού, ώστε να ομοιάσουμε ει δυνατόν με τους παπικούς και τους προτεστάντες για να μας έρθει ποιο ομαλά η πολυπόθητη ένωση που ονειρεύεται ο οικουμενισμός.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, δηλαδή για την αλλοίωση του χώρου του Ναού και την ασέβεια να γίνεται καμπαρέ ο οίκος του Κυρίου, και για την ανατροπή των σχεδίων τους για ενώσεις μετά των αιρετών, ο κάθε σωστός χριστιανός, δεν είναι δυνατόν να δέχεται και να ανέχεται τις μουσικές και τα όργανα στους ναούς που ο ίδιος με το αίμα του, τον ιδρώτα των προγόνων του και τον οβολό του έχτισε. Κανονικά πρέπει να παίρνουμε ως παράδειγμα τον Κύριο μας και να πετάμε τους βέβυλους έξω ακόμα και από τους προαύλιους χώρους των ιερών μας Ναών.

Ορθή Πίστη

Η βεβήλωση των Ιερών μας Ναών με την πραγματοποίηση εντός αυτών κοσμικών συναυλιών κάθε είδους

σ.σ. Στοχευμένη η αναφορά της κας Φλώρου στον 97ο Κανόνα της Πανθέκτης και στο άρθρο 13 του Συντάγματος που παραβιάζονται με τις κοσμικές εκδηλώσεις μέσα στους Ι. Ναούς.. 

(Τας Θύρας)

Φλώρου Κωνσταντίνα

Όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις παίρνει το πρόβλημα της αποϊεροποίησης, άλλως βεβήλωσης των ιερών μας ναών σε πολλές Μητροπόλεις της πατρίδας μας (πρόσφατα στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στα Ιωάννινα και στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη), με την άδεια φυσικά και συναίνεση των οικείων Μητροπολιτών. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να έχει κανείς κάποια ιδιαίτερη θεολογική κατάρτιση και ιδιαίτερες θεολογικές γνώσεις για να αντιληφθεί, ότι αυτές οι ενέργειες είναι βλάσφημες και αντικανονικές, απαγορεύονται μάλιστα ρητά από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας, πολλοί από τους οποίους προβλέπουν την καθαίρεση για τους Αρχιερείς/ιερείς και τον αφορισμό για τους λαϊκούς. Ενδεικτικά, οι Πατέρες της Εκκλησίας με τον 97 ο Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδουορίζουν, ότι αυτός πού αδιάκριτα μεταβάλλει τούς Ιερούς Ναούς σε κοινούς κοσμικούς τόπους, εάν είναι κληρικός πρέπει να καθαιρεθεί και εάν είναι λαϊκός πρέπει να αφορισθεί. 

Αιτία της εν λόγω απαράδεκτης πρακτικής είναι τόσο η σε μεγάλο βαθμό επικράτηση του κοσμικού φρονήματος μεταξύ των πιστών, όσο και η διείσδυση εντός της Ορθοδοξίας, της δυτικής-παπικής εκκλησιολογίας. Με άλλα λόγια, τέτοιου είδους κοσμικές εκδηλώσεις σε ναούς είναι μέρος της παράδοσης της αιρετικής Δύσεως, του παπισμού και του προτεσταντισμού, ενώ αντίθετα είναι παντελώς ξένες προς την Ορθοδοξία. Οι Ιεροί Ναοί έχουν στην Ορθόδοξη Παράδοση συγκεκριμένη θέση. Δεν αποτελούν κοινά οικοδομήματα, κοινούς οίκους, αλλά είναι τόποι ιεροί, αφιερωμένοι στον Άγιο Τριαδικό Θεό και αποκλειστική χρήση τους είναι η Θεία Λατρεία, η εξύμνηση του Αγίου Τριαδικού Θεού, η προσευχή και η τέλεση των ιερών Μυστηρίων. Ιερά και άγια είναι και όσα άψυχα υλικά (π.χ. εικόνες) εμπεριέχονται εντός αυτών, τα οποία μεταδίδουν κι αυτά αγιασμό σε όσους τα προσεγγίζουν με πίστη και ευλάβεια. Συνεπώς, οι παραπάνω αντικανονικές ενέργειες συμβάλλουν στην επικράτηση μόνο του κοσμικού φρονήματος μεταξύ των πιστών, ούτως ώστε να επιτευχθεί η πλήρης εκκοσμίκευση της Εκκλησίας.

Περαιτέρω, το ζήτημα της αποϊεροποίησης των ιερών ναών πρέπει να εξεταστεί και υπό το πρίσμα του νόμου της Ελληνικής Πολιτείας και δη του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο στο άρθρο 13 ορίζει τα εξής: «1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. […]. 2. Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων.[…].». Η ελευθερία, λοιπόν, της θρησκευτικής συνείδησης στην οποία περιλαμβάνεται η ελευθερία άσκησης της θείας λατρείας (ήτοι η τέλεση των ιερών ακολουθιών/ιερών μυστηρίων με ταυτόχρονη προσευχή και εξύμνηση του Αγίου Τριαδικού Θεού), κατοχυρώνεται συνταγματικά. Αυτονόητα, όμως, ο χριστιανός ο οποίος θα θελήσει να εισέλθει εντός του ιερού ναού, κατά την ημέρα πραγματοποίησης εντός αυτού κάποιας αντικανονικής κοσμικής συναυλίας, προκειμένου, για παράδειγμα, να προσευχηθεί με κατάνυξη, σιωπή και ησυχία, πρόκειται, στην πραγματικότητα, να παρεμποδιστεί, συνεπεία και μόνο των κάθε είδους κοσμικών και θορυβωδών δρώμενων που λαμβάνουν χώρα εκείνη τη στιγμή. Άλλωστε, πως δύναται να προσευχηθεί κανείς με προσοχή και κατάνυξη όταν ταυτόχρονα ακούγονται οι φωνές των σολίστ, των τενόρο και των διαφόρων άλλων τραγουδιστών;

Εν κατακλείδι, όσοι εμπλέκονται σε τέτοιου είδους ενέργειες και φυσικά κατά κύριο λόγο οι Επίσκοποι, ας αναλογιστούν πρώτον, ότι ασεβούν απέναντι στον Άγιο Τριαδικό Θεό και σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες υπόκεινται σε καθαίρεση και δεύτερον, ότι παρανομούν και απέναντι στην Πολιτεία, καθότι, όπως προαναφέρθηκε, με τις αντικανονικές αυτές πράξεις τους, παραβιάζουν το συνταγματικά προβλεπόμενο δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας κάθε πολίτη και εν προκειμένω του ορθόδοξου χριστιανού.

Απόφοιτη Νομικής Σχολής και δικαστική υπάλληλος

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Τα γεγονότα που σκοπίμως αποκρύπτει η Μητρ. Θεσσαλονίκης στην εκδήλωση Γ’ Θεσσαλονίκης Παύλεια

σ.σ. Θαυμάστε συμπεριφορά ιερέων / υπαλλήλων – μισθωτών. Αντί να προστατεύσουν εκείνοι πρώτοι το Ναό τους από την βεβήλωση, ύβριζαν τους Χριστιανούς που το έκαναν.

Γ’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΥΛΕΙΑ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΑΠΟΚΡΥΒΕΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, στον Άγιο Παύλο Άνω Πόλης, άλλη μια αποτυχημένη εκδήλωση της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της αποϊεροποίησης των Ιερών Ναών και της μετατροπής τους σε αίθουσες καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.

Στον αύλειο χώρο του ναού από νωρίς είχαν συγκεντρωθεί ενορίτισσες, οι οποίες αντιδρώντας σ’ αυτήν την βλασφημία, διένειμαν στους προσερχόμενους ένα ενημερωτικό φυλλάδιο με σταχυολογήματα λόγων των Αγίων Πατέρων για την ιερότητα του ναού και τη χρήση μουσικών οργάνων εντός των ναών, το οποίο παραθέτουμε παρακάτω.

Ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Ν. κάλεσε την αστυνομία κατηγορώντας ψευδώς τις ενορίτισσες ότι παρεμπόδιζαν τους προσερχόμενους στην εκδήλωση να εισέρθουν στον Ιερό Ναό. Οι αστυνομικοί της ομάδας Δίας, οι οποίοι κατέγραψαν το γεγονός, διαπίστωσαν ότι οι κυρίες απλώς διένειμαν ένα έντυπο χριστιανικού περιεχομένου.

Ο έτερος ιερέας του ναού π. Σ., όχι μόνο χαρακτήρισε το έντυπο σκουπιδόχαρτο και το τσαλάκωσε και το πέταξε στα σκουπίδια, αλλά επιτέθηκε φραστικά στις κυρίες αποκαλώντας τες «ψυχιατρικά περιστατικά», «αιρετικές» και «παλαιοημερολογίτισσες».

Στην εκδήλωση προσήλθε και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κκ Φιλόθεος, ο οποίος δέχθηκε τις αποδοκιμασίες των διαμαρτυρομένων κυριών.

Αρκετοί από τους ανθρώπους, που προσήλθαν στην εκδήλωση, αποχώρησαν δυσαρεστημένοι, εκφράζοντας την απογοήτευσή τους, γι’ αυτό που αντίκρισαν εντός του Ιερού Ναού.

✦ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ✦

Σεβασμός στην Ιερότητα του Ναού

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ!

Η χρήση μουσικών οργάνων στον ναό:

«Ο οίκος μου οίκος προσευχής εστίν» (Ματθ. 21,13)

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, από την αποστολική εποχή έως σήμερα, δεν επιτρέπει τη χρήση μουσικών οργάνων στη θεία λατρεία, παραμένοντας πιστή στην Αγία Γραφή και στους Αγίους Πατέρες.

Μήπως κάνει λάθος ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που λέει ότι «ουκ έστι θέατρον η Εκκλησία ίνα προς τέρψιν ακούομεν.»;

Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες οι ιεροί ναοί είναι χώροι με αποκλειστική χρήση από τους ορθοδόξους για την θεία λειτουργία τα ιερά μυστήρια της εκκλησίας μας και την προσευχή.

Η Εκκλησία είναι «εργαστήριο αγιότητας», όχι αίθουσα συναυλιών.

Τι λένε οι Άγιοι Πατέρες:

· Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος: “Οὐκ ἐ ́στιν ὁ ναὸς θέατρον, ἀλλ’ οὐρανός· οὐκ εἰς γέλωτα καὶ θόρυβον, ἀλλ’ εἰς φόβον καὶ κατάνυξιν ἐρχόμεθα.”

Ο ναός δεν είναι χώρος διασκέδασης ή κοινωνικής συναναστροφής, αλλά τόπος προσευχής και κατάνυξης.

· Αγ. Βασίλειος ο Μέγας: “Ἅγιος ὁ τόπος, ἐν ᾧ τὸ ὀνομα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ· οὐ δεῖ οὖν αὐτὸν εἰς κοινὰς χρήσεις καταχρῆσθαι.”

Ο ναός, ως αφιερωμένος στον Θεό, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για «κοινές», κοσμικές χρήσεις.

· Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος: “Σεμνὸν τὸ ἱερόν· μὴ βεβηλοῦτε τὸν τόπον τῆς προσευχῆς.” Η έννοια της “βεβήλωσης” συνδέεται με κάθε χρήση που δεν συνάδει με τον ιερό χαρακτήρα του ναού.

· Κλήμης ο Αλεξανδρεύς: Προειδοποιεί ότι τα όργανα μπορούν να οδηγήσουν σε αταξία και απομάκρυνση από το πνευματικό ήθος.

· Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Ο σύγχρονος Σέρβος Άγιος ήταν αυστηρός υποστηρικτής της παράδοσης.

Ανθρωποκεντρισμός ή Χριστοκεντρισμός;

Υποστήριζε ότι η χρήση οργάνων είναι επίδραση του δυτικού ανθρωποκεντρισμού, όπου η αισθητική απόλαυση μπαίνει πάνω από την πνευματική άσκηση.

Σημείωση: Στη σύγχρονη εποχή, το θέμα των οργάνων (κυρίως του αρμονίου) απασχόλησε την Εκκλησία της Ελλάδος στις αρχές του 20ού αιώνα (σε κάποιους ναούς των Αθηνών), αλλά απορρίφθηκε οριστικά με εγκυκλίους της Ιεράς Συνόδου, ακολουθώντας ακριβώς αυτό το πνεύμα των Αγίων.

Αδελφοί, τι μας ωφελεί να περιφρονούμε τις πατερικές διδασκαλίες;

Ο ορθόδοξος ναός δεν είναι ένας κοινός χώρος συνάθροισης, αλλά τόπος αγιασμένος, αφιερωμένος αποκλειστικά στην προσευχή και την λατρεία του Θεού

Η ζωή του κληρικού πρέπει να είναι αντάξια του Μυστηρίου που υπηρετεί και να μην εναρμονίζεται με το κοσμικό φρόνημα, σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Δική μας ευθύνη είναι το ποιους ποιμένες θα ακολουθήσουμε, αυτούς που θα μας πάνε στον Χριστό ή όχι; Έχουμε χρέος να διαλέξουμε!

Καλή μετάνοια και Καλή Ανάσταση σε όλους μας!

Σημείωση: Το ενημερωτικό φυλλάδιο μπορεί θαυμάσια να αποθηκευθεί και να χρησιμοποιηθεί από όλους μας σε ανάλογες περιπτώσεις στην περιοχή μας.

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Αυτό που έχει την πιο μεγάλη σημασία...

Έχει τεράστια σημασία, να υπάρχει κάποιος που να προσεύχεται πραγματικά μέσα στην οικογένεια…

Η προσευχή προσελκύει τη Χάρη του Θεού σε όλα τα μέλη της οικογένειας, ακόμα κι εκείνων των οποίων η καρδιά έχει παγώσει...

γερ. Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

https://pneumatoskoinwnia.blogspot.com/

Πως θα είναι η Ιεραρχία της Εκκλησίας στις έσχατες ημέρες;

''Από άγνοια (πνευματική) θα πλανηθούν οι πιο πολλοί...'' 

Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

«Μέχρι συντελείας του αιώνος, παιδί μου, δεν θα εκλείψουν οι προφήτες Κυρίου του Θεού, καθώς ποτέ δεν θα λείψουν και οι εργάτες του σατανά.

Στις έσχατες όμως ημέρες, όσοι θα δουλέψουν αληθινά στο Χριστό, θα κρύψουν έξυπνα τους εαυτούς τους από τους ανθρώπους. Και αν δεν κάνουν σημεία και τέρατα όπως σήμερα, θα βαδίζουν πάντα στο δύσκολο δρόμο με κάθε ταπείνωση.

Αυτοί θα βρεθούν στη Βασιλεία του Θεού μεγαλύτεροι από τους σημειοφόρους πατέρες. Διότι στην εποχή τους δεν υπάρχει κανείς που να τον βλέπουν να κάνει στα θαυμαστά, ώστε να αναζωπυρώνεται η φρόνημά τους για να προχωρούν σε πνευματικούς αγώνες...

Διότι όσοι κατέχουν τους ιερατικούς θρόνους σε όλον τον κόσμο, θα είναι εντελώς ακατάλληλοι, και δεν θα έχουν ιδέα από αρετή. Αλλά και οι ηγέτες των μοναχών θα είναι όμοιοι. Θα έχουν καταβληθεί από τη γαστριμαργία και την κενοδοξία, ώστε να είναι μάλλον σκάνδαλο για τους ανθρώπους και όχι υπογραμμό. Για αυτό θα παραμεληθεί η αρετή. 

Θα βασιλεύει παντού η φιλαργυρία. Αλλοίμονο όμως στους μοναχούς που θα ευρίσκονται σε χρυσάφι. Διότι αυτοί θα είναι μόνος στα μάτια του Κυρίου και δεν πρόκειται να δουν Θεού πρόσωπο.

Μοναχοί και λαϊκοί θα τοκίζουν τα χρήματά τους. Δεν θα προτιμούν να τους πολλαπλασιάζει ο Θεός με την ελεημοσύνη στους φτωχούς. Για αυτό και, αν δεν απομακρυνθούν από αυτή την πλεονεξία, θα καταποντιστούν στον τάρταρο.

Τότε, λοιπόν, καθώς είπα και προηγουμένως, από άγνοια θα πλανηθούν οι πιο πολλοί στο χάος της πλατείας και ευρύχωρης οδού της απωλείας...» 

(Απόσπασμα από το βιβλίο: «Ένας Ασκητής Επίσκοπος» από ανέκδοτο χειρόγραφο του 1334, Εκδόσεις <Αστήρ> σελ. 177).

https://pneumatoskoinwnia.blogspot.com/

ΟΔΕΥΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ – ΔΕΙΤΕ ΒΙΝΤΕΟ ἈΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ OΡΘΟΔΟΞΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

KOΡΑΚΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΕΞΕΛΘΕΤΕ, ΑΘΕΟΦΟΒΟΙ

ΟΔΕΥΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ

Διαβαστε, ἔχει ἑλληνικούς ὑπότιτλους. Αὐτὰ τὰ ναζιστικά ἀχειροτόνητα στοιχεια τῆς Οὐκρανίας, ποὺ ἀνεγνώρισε παρανομα ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος ὡς Ὀρθόδοξη ἐκκλησία & ἔθεσε τὰ ἑκατομμύρια των πιστῶν τῆς ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ υπο σκληρό διωγμό, τώρα προχωρουν νὰ ἑνωθουν και ἐπίσημα μὲ τους Ουνῖτες, δηλαδή τους φραγκοπαπάδες, που φορουν ορθόδοξα ράσα, για να παραπλανοῦν τους πιστους.

Με αὐτήν τήν ψευτοεκκλησία συλλειτουργουν και συμμετέχουν στο κοινό ποτήριο οι ἀθεόφοβοι δεσποτάδες μας ἐπειδή τὸ λέει ὁ πατριάρχης. Δηλαδή ἔχουν ἑνωθεῖ μαζί τους στο κοινο ποτηριο καὶ ἔχουν τὴν ἀπαίτηση να τους μνημονευουμε ὡς Ὀρθοδόξους!!! Τώρα αὐτὸ τὸ ἔκτρωμα τῶν ἐπισκόπων κάνει διαλογο, για νὰ ἑνωθῆ ἐπίσημα και με τους ουνῖτες & ὅλοι μαζί προχωρουν ὁλοταχῶς τους Ορθοδόξους Ἕλληνες στην πανθρησκεια

Ἀκουστε γιατί κατάντησαν οι δεσποτάδες μας σ᾽αυτό το χάλι:

Ενωση oρθοδοξων δημοσιογραφων

https://www.augoustinos-kantiotis.gr/

«Το οικοδόμημα του Ευρωπαϊκού πολιτισμού θα καταρρεύσει και μάλιστα πολύ συντόμως» (Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς)

ΥΠΕΡΟΧΟ!!! Νύκτα, βαρειά νύκτα έχει καλύψει την Ευρώπη. Κρημνίζονται τα είδωλα της Ευρώπης και δεν είναι πολύ μακράν η ημέρα, κατά την οποίαν δεν θα μείνει ούτε πέτρα επάνω εις την πέτραν από την κουλτούραν και τον πολιτισμό της Ευρώπης, δια των οποίων αυτή ανήγειρε πόλεις και κατέστρεψε ψυχάς, θεοποιεί τα κτίσματα και απέρριπτε τον Κτίστην.

Νύκτα, βαρειά νύκτα έχει καλύψει την Ευρώπη – Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Ο άνθρωπος είναι μεγάλος μόνον δια του Θεού και εν’ τω Θεώ· τούτο είναι η θεμελιώδης αρχή του θεανθρωπίνου πολιτισμού. Χωρίς τον Θεόν ο άνθρωπος δεν είναι παρά εβδομήκοντα κιλά αιμόφυρτου ύλης. Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τον Θεόν, αν όχι τάφος παραπλεύρως εις τον τάφον; Ο Ευρωπαίος άνθρωπος έχει καταδικάσει εις θάνατον τον Θεόν και την ψυχήν. Δεν κατεδίκασεν όμως ούτω και τον εαυτόν του εις θάνατον εκ του οποίου θανάτου δεν υπάρχει ανάστασις;

Κάμετε ειλικρινώς και αμερολήπτως τον απολογισμόν της Ευρωπαϊκής φιλοσοφίας, επιστήμης, πολίτικής, κουλτούρας, πολιτισμού, και θα ιδήτε ότι αυταί έχουν φονεύσει εις τον Ευρωπαίον άνθρωπον τον Θεόν και την αθανασίαν της ψυχής. Εάν όμως προσέξετε σοβαρώς εις την τραγικότητα της ανθρωπίνης ιστορίας οπωσδήποτε θα εννοήσετε, ότι η θεοκτονία πάντοτε καταλήγει εις την αυτοκτονίαν. Ενθυμείσθε τον Ιούδαν; Εκείνος πρώτος εφόνευεσε τον Θεόν και έπειτα εξώντοσε τον εαυτόν του. Τούτο είναι αδυσώπητος νόμος, ο οποίος κυριαρχεί εις την ιστορίαν του πλανήτου τούτου.

Το οικοδόμημα του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, οικοδομηθέν χωρίς τον Χριστόν, κατ’ ανάγκη θα καταρρεύση και μάλιστα πολύ συντόμως, ως προεφήτευσεν ο οραματιστής Ντοστογιέφσκι και ο θλιμμένος Γκόγκολ προ εκατόν και πλέον ετών. Και ενώπιον των οφθαλμών μας πραγματοποιούνται αι προφητείαι των ορθοδόξων Σλάβων προφητών. Δέκα ολόκληρους αιώνας ανεγείρετο ο ευρωπαϊκός πύργος της Βαβέλ, και ημείς ηξιώθημεν του τραγικού οράματος: Ιδού, ανηγέρθη πελώριον μηδέν! Επήλθε γενική σύγχυσις. Άνθρωπος δεν εννοεί άνθρωπον, ψυχή δεν εννοεί ψυχή, έθνος δεν εννοεί έθνος. Ηγέρθη άνθρωπος εναντίον ανθρώπου, βασιλεία εναντίον βασιλείας, λαός εναντίον λαού, ακόμη και ήπειρος εναντίον ηπείρου.

Ο ευρωπαίος άνθρωπος έφθασεν εις τον μοιραίον ίλιγγον, ωδήγησε τον υπεράνθρωπον εις την κορυφήν του πύργου της Βαβέλ του θέλων να αποπερατώση με αυτόν το οικοδόμημα του, αλλ’ ο υπεράνθρωπος ετρελλάθη ακριβώς επί της κορυφής και εκρημνίσθη εκ’ του πύργου. Και πίσω του ο ίδιος ο πύργος κρημνίζεται και θρυμματίζεται δια των πολέμων και επαναστάσεων.

Ο Ευρωπαίος άνθρωπος έπρεπε κατ’ ανάγκην να τρελλαθή εις το τέλος του πολιτισμού του· ο Θεοκτόνος ήτο αδύνατον να μην γίνη αυτοκτόνος.

Νύκτα, βαρειά νύκτα έχει καλύψει την Ευρώπη. Κρημνίζονται τα είδωλα της Ευρώπης και δεν είναι πολύ μακράν η ημέρα, κατά την οποίαν δεν θα μείνη ούτε πέτρα επάνω εις την πέτραν από την κουλτούραν και τον πολιτισμό της Ευρώπης, δια των οποίων αυτή ανήγειρε πόλεις και κατέστρεψε ψυχάς, εθοποιεί τα κτίσματα και απέριπτε τον Κτίστην.

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Ιουστίνου Πόποβιτς, Ορθόδοξος Εκκλησία και Οικουμενισμός, Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1974, σελ. 161-162

https://agonasax.blogspot.com

Οἱ αἱρετικοί. Ὑπονόμευσαν καί κατήργησαν τό ἕνα δόγμα μετά τό ἄλλο...

Οἱ αἱρετικοί. 

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς 

Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

Στ’ ἀλήθεια δὲν ξέρει κανεὶς ποῦ βρίσκεται ἡ μεγαλύτερη παραφροσύνη τοῦ σύγχρονου κόσμου ποὺ ἔχει ἐκπέσει ἀπὸ τὸ Χριστό: στὴν προσωπικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς ἢ στὸ γάμο; στὸ σχολεῖο ἢ στὴν πολιτική; στὶς οἰκονομικὲς δομὲς ἢ στὶς νομικὲς διατάξεις; στὸν πόλεμο ἢ στὴν εἰρήνη; Παντοῦ βλέπει κανεὶς αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χυδαῖο καὶ βάρβαρο. Ἐκεῖ ποὺ ὁ Χριστὸς εἶναι περισσότερο ἀπών, ἐκεῖ περισσεύει τὸ χυδαῖο καὶ τὸ βάρβαρο. Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ βία θριαμβεύουν.

Ἂς αἰσχύνονται οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι καὶ οἱ προϊστάμενοι τῶν αἱρετικῶν ''ἐκκλησιῶν'' ποὺ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ ἀναδείχθηκαν κυρίαρχοι καὶ ἡγεμόνες ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς. 

Ἔχουν κάθε λόγο νὰ αἰσχύνονται. Γιατί σὰν ἄλλοι ἀνόητοι Γαλάτες, ἐνῷ ἄρχισαν μὲ τὸ πνεῦμα τελειώνουν στὴ σάρκα – ὦ ἀνόητοι Γαλάται… οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε; (Γάλ. 3:1,3). Αὐτοὶ εἶναι οἱ κύριοι ἔνοχοι γιὰ τὸ ὅτι οἱ λαοί τους ξέφυγαν ἀπὸ τὸν ὀρθὸ δρόμο καὶ ἄρχισαν νὰ χωλαίνουν καὶ ἀπὸ τὰ δύο πόδια, προσκυνῶντας πότε τὸ Θεὸ στὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ πότε τοὺς χρυσοῦς μόσχους στὴ Σαμάρεια.

Ὅπως κάποτε οἱ ἄπιστοι Ἑβραῖοι καταπατοῦσαν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ τὴ μία μετὰ τὴν ἄλλη καὶ πορεύονταν κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τοῦ κόσμου καὶ τῶν καρδιῶν τους, τὸ ἴδιο ἔπραξαν τώρα καὶ τοῦτοι μὲ τὴ διδαχὴ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ κυρίαρχου ὅλων τῶν διδαχῶν. 

Ὑπονόμευσαν καὶ κατήργησαν τὸ ἕνα δόγμα μετὰ τὸ ἄλλο, ἐξαφάνισαν ὅλες τὶς εὐαγγελικὲς ἐντολές, ἀπέρριψαν τὶς ἀποστολικὲς καὶ πατερικὲς διατάξεις,ἐξευτέλισαν ὅλους τοὺς λόγους τῶν Ἁγίων καὶ τὰ ἀσκητικὰ παραδείγματα τὰ κατέστησαν μύθους.

Τὸ ἰσχυρότερο πλῆγμα ποὺ κατέφεραν στὸ Εὐαγγέλιο οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι εἶναι τὸ ὅτι ἀμφισβήτησαν τὴ θεότητα τοῦ Μεσσία τοῦ κόσμου, κάποιοι μονάχα ἀμφιβάλλοντας ἐνῷ κάποιοι ἄλλοι ἀπορρίπτοντάς την ὁλοκληρωτικά. Ἀκολούθησε ὁλόκληρη σειρὰ ἄρνησης τῶν πνευματικῶν ἀληθειῶν ὅπως ἡ ὕπαρξη τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν Δαιμόνων, τοῦ Παραδείσου καὶ τῆς Κολάσεως, τῆς αἰωνίου δόξης τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Δικαίων, τῆς νηστείας, τῆς δυνάμεως τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς ἀξίας τῆς προσευχῆς κ.ο.κ.

Μὲ μιὰ λέξη, οἱ αἱρετικοὶ θεολόγοι ἀσχολήθηκαν μὲ τὶς προσαρμογὲς καὶ ἐξομοιώσεις ἀκόμα ἀπὸ τὸ σχίσμα τῆς Δύσης ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, μὰ πιὸ ἐντατικὰ τὰ τελευταῖα 150 ἔτη. Προσάρμοσαν τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ, τὸ Χριστὸ στοὺς ἄλλους «ἱδρυτὲς θρησκειῶν» καὶ τὸ Χαρμόσυνο ἄγγελμα στὶς ἄλλες θρησκεῖες· τὴν ἰσραηλιτική, τὴ μωαμεθανικὴ καὶ τὴν παγανιστική. 

Ὅλα δῆθεν στό ὄνομα τῆς «ἀνεκτικότητας» καί «πρός ὄφελος τῆς εἰρήνης» μεταξύ ἀνθρώπων καί λαῶν.

Ὅμως, ἀκριβῶς ἐδῶ βρίσκεται ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ σύλληψη πολέμων καὶ ἐπαναστάσεων πρωτάκουστων στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου. Γιατί ἡ ἀλήθεια μὲ τίποτε δὲν ἀνέχεται νὰ ἑνωθεῖ μὲ τὴν ἡμιαλήθεια καὶ τὸ ψεῦδος...

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς 

Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος

paterikos.blogspot.com

Σαντορίνη: «Τιμή» για τον νεκρό να ποδοπατάνε τις στάχτες του – Αυτός είναι ο «σεβασμός» που εμπνέει η αποτέφρωση!

Να που οδηγεί ο μηδενισμός και η ασέβεια της καύσης των νεκρών - Μια Βρετανίδα τουρίστρια στη Σαντορίνη, σκόρπισε στα σοκάκια τις στάχτες του πατέρα της

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Αν ζητούσαμε να χωρέσουμε σε ένα περιστατικό όλη τη βαρβαρότητα που διακρίνει την καύση των νεκρών, αυτό θα ήταν το άθλιο σκηνικό που έλαβε χώρα στη Σαντορίνη.

Μια Βρετανίδα τουρίστρια μαζί με την παρέα της κατεβαίνει τα σκαλιά στα σοκάκια της Οίας και κρατά ένα διάφανο δοχείο με τη στάχτη του δύστυχου πατέρα της που αποτεφρώθηκε σε κάποιο κρεματόριο, προφανώς κατ’ επιλογήν του. Τελευταία του επιθυμία ήταν να σκορπιστούν τα αποκαΐδια της επίγειας ζωής του στα καλντερίμια της Σαντορίνης που φαίνεται πώς αγαπούσε.

Η Βρετανίδα τραγουδά με την αξιοθρήνητη κουστωδία της ένα κλασσικό τραγούδι του Μπομπ Μάρλεϊ (με τον στίχο «Everything’s Gonna Be Alright»), ανοίγει το καπάκι του δοχείου και σκορπίζει τη στάχτη στο διάβα της, σε κάθε σκαλοπάτι. Το περιεχόμενο αδειάζει σαν κλεψύδρα χαμένης αξιοπρέπειας και τότε όλη η παρέα χειροκροτεί το ανοσιούργημα που διέπραξε, με την κόρη του «σκορπισμένου» μακαρίτη να λέει «αντίο μπαμπά».

Αυτό το πνεύμα «σεβασμού» εμπνέει για τον νεκρό η μηδενιστική κουλτούρα της αποτέφρωσης. Ένα ανθρώπινο δημιούργημα του Θεού να γίνεται ευτελέστερο απομεινάρι και από γόπα σε τασάκι. Και έπειτα να πετάγεται ο κονιορτός του σε σοκάκια, να ποδοπατείται από περαστικούς, να σκορπίζει στους πέντε ανέμους, να αναπνέουν οι κάτοικοι και οι τουρίστες τη σκόνη του θανάτου, για το δικαίωμα μεταθανάτιας «αυτοδιάθεσης» του κάθε φαντασμένου μακαρίτη.

Άλλοι να κάνουν τελευταία τους κατοικία μια σόλα παπουτσιού και ένα πατάκι σπιτιού, άλλοι τη θάλασσα, άλλοι το ποτάμι, άλλοι να γίνονται κομπόστ για τον κήπο, και οι πιο τυχεροί να γίνονται γκρίζα ανάμνηση σε ένα θλιβερό βάζο. Απ’ τη στιγμή που χάνεται η πίστη για μεταθανάτια ζωή και κρίση, ο άνθρωπος που νομίζει ότι πορεύεται στο μηδέν, θα τιμηθεί και ως μηδενικό. Ο θάνατος αποσυνδέεται από το αίσθημα κοινής μοίρας, κοινής τιμής και κοινής περισυλλογής, και γίνεται ένα ατομικό βίτσιο ματαιοδοξίας. Ένα αυτοσχέδιο τελετουργικό «ρομαντικής» αυταπάτης που απομακρύνεται τόσο πολύ από τα κοινά, ώσπου φτάνει να γίνει μια ωμή βαρβαρότητα.

Ο ετοιμοθάνατος δεν ενδιαφέρεται για τις συνέπειες των επιθυμιών του στους ζωντανούς. Οι δε ζωντανοί δεν ενδιαφέρονται για τις συνέπειες της ασέβειας τους στο νεκρό. Η μια πλευρά τρέφεται από την επιβολή της στην άλλη. Ακόμα και οι νεκροί γίνονται καταναλωτές μιας πιασάρικης ιστορίας στο TikTok. Και ο ύστατος αποχαιρετισμός ομοιάζει περισσότερο με ποθητό αντίο στις ευθύνες. Αντίο στο σέβας, στη μνήμη, στην τιμή, στο όφελος της ψυχής, στη φιλοσοφία της ματαιότητας, στην ευχή της καλής αντάμωσης. Ο μηδενισμός της αποτέφρωσης λέει αντίο σε όλα αυτά τα πανανθρώπινα και αρχαία αξιώματα. Και καλωσορίζει το σκόρπισμα της ευθύνης, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

«Νούμερο 1» στη ζωή – Μηδενικό στο θάνατο

Ποτέ ξανά δεν επικράτησαν τόσα σαρκικά δικαιώματα κι όμως ποτέ ξανά ο άνθρωπος δεν ατίμασε το σώμα του τόσο στη ζωή, όσο και στον θάνατο. Και τι παράδοξο: Aν στη ζωή η επωνυμία έχει γίνει όνειρο ζωής, στον θάνατο καίγονται ευχαρίστως για να μην θυμίζουν τίποτα από τη μορφή τους. Πολλές φορές χωρίς καν ένα όνομα και μια ημερομηνία να τους συνοδεύει σε μια επιγραφή που να θυμίζει ότι κάποτε υπήρξαν. Ότι κάποτε περπάτησαν σε αυτή τη γη και ίσως ήρθαν στιγμές που συλλογίστηκαν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να γεννιέται για να φτάνει μόνο μέχρι τον τάφο. Αλλά ο διάβολος κερδίζει σωρηδόν ψυχές με το να πείθει τον άνθρωπο ότι είναι το «νούμερο 1» στη ζωή και το «μηδέν» στον θάνατο.

Η φυσική αντίδραση αν δεις ένα απανθρακωμένο πτώμα στους δρόμους είναι να φρίξεις. Αλλά αν αυτός ο άνθρωπος έχει περάσει οικειοθελώς από κλίβανο και μπλέντερ, και έχει αφήσει ευχή να γίνει διακοσμητική πτωματόσκονη, τότε όλα καλά υποθέτω. Αυτός είναι ο «πολιτισμός» που εξάγουν οι φούρνοι του σύγχρονου δικαιωματιστικού ολοκαυτώματος. Θα φτάσουμε στο τέλος να μην προλαβαίνουμε να καθαρίζουμε στάχτες από ανθρώπους και δέντρα. Καίγεται η άλογη φύση, καίγεται και η λογική γιατί κατάντησε τελείως παράλογη. Ο ατομικισμός γίνεται μια ζοφερή τέφρα που «φυσάει» τη θανατίλα της στον δημόσιο χώρο.

Πόσο ειρωνικό είναι άραγε, ότι στο νησί που φημίζεται για το ομορφότερο ηλιοβασίλεμα του κόσμου, το «ηλιοβασίλεμα» του ανθρώπου να παρουσιάζεται τόσο ανίερα χυδαίο; Ποιος ξέρει πόσοι ακόμα τουρίστες θα ακολουθήσουν τα αίσχη της Βρετανίδας και θα αναζητούν «εξωτικούς» προορισμούς για να αδειάσουν καρβουνιασμένα λείψανα; Να λοιπόν ο νέος Μεσαίωνας, όπου οι άνθρωποι στοιβάζονται μόνοι τους στις πυρές και η ηθελημένη καταδίκη τους γίνεται κοσμικό θέαμα, δυστύχημα αφάνταστο και σε αυτή τη ζωή και στην επόμενη…

sportime.gr

Με το Άρθρο 31 του Νόμου 5224/2025, η Εκκλησία του Χριστού διώκεται και επισήμως

Σχόλιο (Ομάδος εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός») :

Πριν ένα χρόνο, όταν ψηφιζόταν το νομοσχέδιο - έκτρωμα με το οποίο υφαρπαζόταν η περιουσία του Σινά στην Ελλάδα και παραδιδόταν σε μια «επιτροπή», 

είχαμε αναδείξει ότι παράλληλα, με τον ίδιο νόμο, ΕΚΛΕΙΝΑΝ όλα τα ιδιωτικά παρεκκλήσια.

Θα ΔΙΩΚΑΝ κάθε ορθόδοξο ευλαβή ιερέα που έχει προχωρήσει σε διακοπή μνημόνευσης και λειτουργεί σε ιδιωτικό εκκλησάκι.

Η διακοπή μνημόνευσης κανονικά δεν συνεπάγεται εκδίωξη του ιερέως από τον ναό, ενδεικτικά ο προηγούμενος μητροπολίτη Λαγκαδά Ιωάννης Τασσιάς, επέτρεπε στον π.Φώτιο Βεζύνια να συνεχίζει να λειτουργεί σε ναό της μητρόπολης του (ίσως τον απομάκρυνε από τον ναό που βρισκόταν σε άλλο πιο μακρυά). 

Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες βέβαια, όχι μόνον δεν επιτρέπεται η δίωξη του ιερέως αλλά αντιθέτως πρέπει να επαινείται.

Η σημαντική δημοσίευσή μας, εδώ.

Χρειάστηκε να συλλάβουν ευλαβείς ιερείς, να κατάσχουν ιερά σκεύη ακόμη και Άγια Δισκοπότηρα που τα έπιασαν χέρια αστυνομικών-λαϊκών, 

για να υπάρξει μια ελάχιστη, υποτυπώδης αφύπνιση.

Πολλοί δεν αντιλαμβάνονται ότι οι «λύκοι» έχουν κοφτερά δόντια.

Επιμένουν να επαναλαμβάνουν το γνωστό "παρακαλούμε τον μητροπολίτη να ..."

Όσοι έχουν την αφέλεια ότι θα δικαιωθούν δικαστικά, τους προειδοποιούμε ότι σε αποφάσεις που σχετίζονται με την εξουσία, οι συνεδριάσεις «διακόπτονται» για «διάλειμμα», 

και μετά τα απαραίτητα τηλεφωνήματα ξεκινούν.

Αυτό στην απίθανη περίπτωση που η εκάστοτε μητρόπολη δεν έχει εξαγοράσει προηγουμένως τον δικηγόρο του αντιδίκου, οπότε την κρίσιμη στιγμή θα σας πει ότι κάτι «ξέχασε» να συμπεριλάβει στη δικογραφία.

Μια λύση είναι η προσφυγή σε ευρωπαϊκά δικαστήρια αφού όμως τελεσιδικήσει πρώτα στα ελληνικά (που σημαίνει χρόνια μετά..., και μετά από πολλά έξοδα αφού τα παράβολα-παραστάσεις στον Άρειο Πάγο είναι υψηλά).

Όμως έστω και έτσι, καλό είναι να υπάρχει σοβαρή τεκμηρίωση με γραπτά υπομνήματα μέσα στη δικογραφία, πρωτόδικα.

Υπάρχει και η άλλη λύση.

Το πολιτικό κόστος. 

Η δημοσιοποίηση. 

Η δια ζώσης διαμαρτυρία. 'Οπως έκανε μια ζωή ο π.Αυγουστίνος Καντιώτης.

Αλλά με χριστιανούς που θυμούνται να διαμαρτυρηθούν μόνον αν αδικήσει κανείς «το παιδάκι» τους, πως να ελπίζεις ότι κάτι μπορεί να αλλάξει ανθρωπίνως;

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αντιληφθούμε ότι πάμε σε εκκλησία των κατακομβών.

Συνεχίζεται.

Ομάδα εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

Κοσμικαί ἐκδηλώσεις πρός ἐκκλησιαστικά πρόσωπα

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ προσεκτικὸς καὶ ἀκούραστος τηρητὴς τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ὅταν ἀκόμα κατέχει ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα. Τὸ θεωρεῖ πνευματικὴ πτώση νὰ ἀκολουθήσει τὴν τακτικὴ τῶν κοσμικῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους, δὲν μιλοῦν γιὰ ἁμαρτίες, δὲν τοὺς συγκινεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν Ἐκκλησία τὴ θεωροῦν ἕνα θεσμὸ ποὺ δὲν ἀνταποκρίνεται στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς μας (τὶς ἁμαρτωλὲς ἐννοεῖται) καὶ γι᾽ αὐτὸ ἡ παρουσία τους στὸ ναὸ εἶναι σπανιότατη. Μόνο ἀπὸ κάποια κοινωνικὴ ὑποχρέωση παρουσιάζονται γιὰ λίγο.

Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι μὲ τοὺς τίτλους τῶν σπουδῶν, μὲ τὰ ἀξιώματα τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, μὲ τὸν πλοῦτο, μὲ τὴν κοινωνικὴ ἀναγνώριση, τὴν ποικίλη δραστηριότητά τους, τὴν ἐπίδοση καὶ τὶς διακρίσεις στὸ χῶρο τῆς ἐπιστήμης, τῶν τεχνῶν καὶ τῶν γραμμάτων, ἀλλὰ μὲ ἀπουσία χριστιανικοῦ ἤθους, εἶναι πολλὲς φορὲς πρόθυμοι νὰ χρησιμοποιήσουν καὶ τοὺς ἀνώτερους ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας προκειμένου νὰ προβληθοῦν. Διοργανώνουν διάφορες φιέστες (πανηγυρικὲς ἐκδηλώσεις) ποὺ ἔχουν μόνο ἐπιδεικτικὸ χαρακτήρα πρὸς τιμήν τους, μιλοῦν μὲ ψεύτικο θαυμασμὸ γιὰ τὸ ἔργο τους, ὑπερτονίζουν ἀσήμαντες πρωτοβουλίες, ποὺ εἶχαν πάρει στὸ παρελθόν, ἐπαινοῦν χωρὶς νὰ γνωρίζουν καὶ τὰ ἀρνητικά τους ἔργα, πού τά ἐμφανίζουν ὡς λαμπρὰ καὶ μοναδικὰ καὶ πολλὰ ἄλλα ἐμετικὰ ἐγκώμια, ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ἀνταπόκριση στὴν πραγματικότητα.

Οἱ τιμώμενοι συγκινοῦνται ἀπὸ τίς τιμὲς καὶ τοὺς ἐπαίνους καὶ ὑποκριτικὰ δηλώνουν τὴ μετριότητά τους, ἐνῶ εἶχαν στενὴ συνεργασία μὲ τοὺς τιμῶντες! Οἱ τιμώμενοι δὲν παραλείπουν νὰ εὐχαριστήσουν καὶ ἀναφερθοῦν στὴ μεγαλοσύνη τῶν τιμώντων καὶ τὴ βαθιά τους ἐκτίμηση πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ ἄλλα φανταστικὰ «λαμπρά ἔργα» τους. Μὲ τὶς φιέστες αὐτὲς ὅλοι δοξάζονται καὶ ἱκανοποιεῖται τὸ πάθος τῆς φιλοδοξίας τους, ποὺ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης, ἡ ὁποία πρέπει νὰ κοσμεῖ τοὺς κληρικούς καὶ τοὺς συνειδητοὺς χριστιανούς γενικότερα.

Πρέπει κάποτε νὰ δεχτοῦμε ὅτι οἱ ἔπαινοι, οἱ διακρίσεις καὶ οἱ τίτλοι τιμῆς ἀπὸ πρόσωπα ποὺ ἐπιδιώκουν τὴ δική τους προβολὴ καὶ ἀναγνώριση, δὲν πρέπει νὰ γίνονται δεκτά. Καὶ νὰ μὴ λησμονοῦμε ὅτι πρόσωπα, ποὺ κάποτε τοὺς εἶχαν δώσει ἐφήμερα ἀξιώματα οἱ πολιτικοί, δὲν εἶναι σπουδαῖα οὔτε καί τά σεβόμαστε, ὅταν τὰ ἁμαρτήματά τους καὶ ἡ περιφρόνησή τους πρὸς τὴν Ἐκκλησία εἶχαν προκαλέσει γενικὸ σκανδαλισμό. Οἱ περισσότεροι πρώην ἀξιωματοῦχοι τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας εἶναι ἄνθρωποι ποὺ μὲ ἄθλια μέσα εἶχαν πετύχει τὴν ἐκλογή τους!

Ἀλίμονο στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἀνθρώπους ποὺ διοργανώνουν γιὰ τὴ δική τους προβολὴ ἐκδηλώσεις κοσμικοῦ περιεχομένου. Ἀλίμονο, ἐπίσης, ἂν δέχονται ἀπὸ φορεῖς καὶ διάφορα ἱδρύματα τέτοιες ἐκδηλώσεις.

Ἂς θυμοῦνται ὅλοι τὸ λόγο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ποὺ ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα, ἀλλά καὶ ἐπικαιρότητα: «Ὅλες οἱ τιμὲς εἶναι φθαρτὲς καὶ προσωρινὲς καὶ καταστρέφονται μαζί μὲ τὸν παρόντα βίο, πολλὲς μάλιστα φορὲς σβήνουν πρὶν τελειώσει ἡ παροῦσα ζωή».

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

ΚΑΙ ἝΤΕΡΟΣ ΕΙΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΝ ἘΜΒΑΣ… ἘΞΗΛΘΕΝ ΤΗΣ ἈΛΗΘΕΙΑΣ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Μετά μεγάλης λύπης, ἀλλά καμίας ἔκπληξης πληροφορηθήκαμε ἀπό τό διαδίκτυο1 τήν παρουσία τοῦ Μητροπολίτου Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριήλ στήν Συναγωγή Μπεθ Σαλώμ σέ ἐκδήλωση διαθρησκευτικῆς (βλ. διαθρησκειακῆς) χορωδίας πού διοργάνωσε ἡ Ἰσραηλιτική Κοινότητα Ἀθηνῶν.

Μετά τόν ἐπίσκοπο Λαρίσης, ὁ Νέας Ἰωνίας ἐπαναλαμβάνει τό ἴδιο τραγικά σκανδαλιστικό, ἀντικανονικό καί σφόδρα κολάσιμο ἀτόπημα τῆς προσοικείωσης καί συναλλαγῆς μετά Ἰουδαίων (πρβ. Κανών ΙΑ΄ Πενθέκτης) καί μάλιστα ἐντός Συναγωγῆς. Ὁ ἐν λόγω ἀρχιερεύς, χάριν μιᾶς τεχνητῆς «ἁρμονικῆς συνύπαρξης», ἀντί νά κηρύττει τήν μόνη σώζουσα Ἀλήθεια ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ, προτιμᾶ νά τήν προδίδει, ἀναζητώντας αὐτήν μαζί μέ ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ, «στό ὄνομα τῆς μουσικῆς» 2.Ἀντί νά ἐπιζητεῖ τήν ἑνότητα μεταξύ τῶν ὀρθοδόξων (πού οἱ ἴδιοι ταγοί τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν κατακερματίσει), ἀναγνωρίζει ὡς «συγκεκριμένο καί ἁπτό», τό «ἔργο» μιᾶς πανθρησκειακῆς χορωδίας γιά τήν ἕνωση θρησκειῶν, πού ὑπερβαίνει «σύνορα καί δογματικές διαφορές».

Διερωτώμεθα ὅμως εὔλογα, ποῖο εἶναι τό «ἁπτό» κέρδος γιά τήν Ὀρθοδοξία ὅταν ἕνας ἐπίσκοπος παρίσταται ἐντός Συναγωγῆς καί παρακολουθεῖ μία χορωδία πού «ἑνώνει θρησκεῖες»; Σαφῶς κανένα, ἀλλά ἀκριβῶς τό ἀντίθετο. Ἐπιφέρει ζημία ἀνυπολόγιστου μεγέθους στήν Ἐκκλησία, ἀφοῦ καί μόνο ὁ σκανδαλισμός ἑνός ἁπλοῦ πιστοῦ καταδικάζεται. Πόσο περισσότερο, ὅταν δι’ αὐτῶν τῶν ἐπισκοπικῶν συμμετοχῶν καταρρακώνεται τό αἰώνιο κῦρος τῆς Ὀρθοδοξίας ὡς μία ἀκόμη δομή ἀνάμεσα στίς κάλπικες θρησκευτικές δομές πού ὀρέγονται ἑνότητα στό ψεῦδος.

«Ἐκπροσώπησε», ἀναφέρει τό δημοσίευμα, «τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν», καί τήν «Ἱερά» Σύνοδο, ἀλλά εἶναι βέβαιο ὅτι δέν ἐκπροσώπησε τόν λαό τοῦ Θεοῦ, τήν Ἐκκλησία.

Εἶναι ἀνάγκη νά ὑπενθυμίσουμε, τούς Ἱερούς Κανόνες (ὅπως τόν ΞΔ΄ Ἀποστολικό), οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν ρητά τήν εἴσοδο κληρικοῦ σέ συναγωγή γιά προσευχή ἤ ἑορτασμό. Ἀκόμη κι ἄν προβληθεῖ ἡ δικαιολογία τῆς «τέχνης» ἤ τοῦ «διαλόγου», ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι σαφής: «Γιά ποιό λόγο, ἄραγε, σέβεστε ἐκεῖνον τόν τόπο, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά τόν περιφρονεῖτε, νά τόν ἀποστρέφεστε καί νά τόν ἀποφεύγετε;» 3.

Ἡ συμμετοχή σέ τέτοιες ἐκδηλώσεις, ὅπου ἡ μουσική χρησιμοποιεῖται ὡς «γέφυρα» γιά τήν ἕνωση τῶν θρησκειῶν καί τήν ὑποβίβαση τῶν δογμάτων, ἀποτελεῖ προφανῶς κατ’ ἐνέργειαν διολίσθηση στόν διαθρησκειακό οἰκουμενισμό. Καί βεβαίως, ἡ τέχνη, ὅταν γίνεται ἐργαλεῖο κοινωνικῆς χειραγώγησης γιά τήν ἀποδοχή τῆς πανθρησκείας, παύει νά εἶναι ἀθώα.

Ἀδυνατοῦν οἱ οικουμενιστές ἐπίσκοποι νά δεχθοῦν ὅτι μόνο ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός θεραπεύει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη ἐντός τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι τά διαθρησκειακά «μωσαϊκά» πού ἐπιδιώκουν τήν ἑνότητα χωρίς τήν Ἀλήθεια.

Στήν σύνολη, μέχρι σήμερα, δράση τοῦ Μητροπολίτου Ν. Ἰωνίας ἐκφαίνεται προδήλως ἡ συστηματική ἀποδόμηση τῆς Ἱερᾶς Παράδοσης. Κάτι πού πλέον καθίσταται κανόνας στο σῶμα τῶν Μητροπολιτῶν καί ὄχι ἡ ἐξαίρεση.

Ἄλλη ὅμως ἀποστολή ἀνέθεσε ἡ Ἐκκλησία στον ἐπίσκοπο: νά ὀρθοτομεῖ τόν Λόγο τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί νά μαρτυρεῖ αὐθεντικῶς τήν ἐμπειρία της. Ἀλλά γιά νά γίνει αὐτό πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νά εἶναι μέτοχος τῆς φωτιστικῆς καί θεοποιοῦ ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ. Τά γεγονότα ἐν προκειμένω ἀποκλείουν τέτοια περίπτωση. Ἡ συμμετοχή καί οἱ συμφυρμοί μέ ἀλλόθρησκους σέ «πολιτιστικά» προγράμματα πού προωθοῦν τήν πανθρησκεία, σαφέστατα δέν εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ διαβόλου πού μισεῖ τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

Καλοῦμε τόν ποιμενάρχη τῆς Νέας Ἰωνίας νά ἀναλογιστεῖ τό μέγεθος τοῦ σκανδαλισμοῦ πού προκαλεῖ καί νά ἐπιστρέψει στήν ὁδό τῆς Πατερικῆς ὁμολογίας, διορθώνοντας ὅλα ὅσα κατά καιρούς κακῶς ἔχει πράξει καί κηρύξει.

Ἡ Ἐκκλησία δέν ἔχει ἀνάγκη «διαθρησκειακῶν χορωδιῶν», οὔτε ὁποιουδήποτε χρηματοδοτούμενου προγράμματος ξένων κεφαλαίων, προκειμένου νά βιώνει χαρισματικά τήν μοναδικότητα και ἑνότητά της, ἀλλά ἔχει ἀνάγκη ἀπό φύλακες πού φυλάσσουν ἀκέραια τήν πίστη της.

Στό μυαλό μας ἔρχεται καί ἡ λαϊκή παροιμία : «μέ ὅποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θά μάθεις», καθότι ὁ κ.Γαβριήλ ἔλαβε τόν τίτλο τοῦ διδάκτορα τῆς θεολογίας μέ ἐπιβλέποντα καθηγητή τόν Μητροπολίτη Περιστερίου.

Μέ ὅλα ὅσα ζοῦμε, δέν μποροῦμε παρά νά καταλήξουμε στό : Ζητεῖται ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος νά κηρύξει τήν Ἐκκλησία ὑπό διωγμόν.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥPOLYVERSE ATHENS 2026 | Η μουσική ως γέφυρα διαλόγου, τέχνης και συνύπαρξης!

ansa.it “Christians, Jews, and Muslims came together at the Synagogue of Athens in the name of music, with a concert by the first European interfaith choir”.

Ἰω. Χρυσοστόμου : «Ἐπειδὴ δέ εἰσί τινες οἳ καὶ τὴν συναγωγὴν σεμνὸν εἶναι τόπον νομίζουσιν, ἀναγκαῖον καὶ πρὸςτούτους ὀλίγα εἰπεῖν. Τίνος γὰρ ἕνεκα τὸν τόπον ἐκεῖνον αἰδεῖσθε, δέον καταφρονεῖν καὶ βδελύττεσθαι καὶἀποπηδᾷν;» (PG 48,850).

https://www.augoustinos-kantiotis.gr

Αν φωνάξεις ΕΝΑΝΤΊΟΝ Επισκόπων θα κολαστείς! ΑΝ ήξερες ΑΥΤΌ το γεγονός δεν θα το έλεγες!

 

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ

Ἡ μεταλλαξη του Ἁγιου Ὄρους

Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,

Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.

Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ… Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων… !!!

Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά… πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας…) … Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά…

Ἐμεῖς οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ εἰδικὰ οἱ διοικοῦντες ποὺ παίρνουν τὶς τελικὲς ἀποφάσεις δὲν ἀντιλαμβανόμαστε τὶς εὐθύνες καὶ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν λανθασμένων ἐκοσμικευμένων ἐπιλογῶν μας…;;;

Παραλάβαμε ἕνα Ἅγιον Ὄρος ἡσυχαστικό, ἀσκητικό, ὁμολογιακό …!!!

Τί θὰ παραδώσουμε στὶς ἑπόμενες γενεὲς μελλοντικῶν Ἁγιορειτῶν ;;;

Ἁγιοσύνη παραλάβαμε…

Μάνατζμεντ (διοίκηση ἐπιχειρήσεων ) ξενοδοχείων θὰ παραδώσουμε ;;;

Τὴ νοερὰ προσευχὴ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με», νηστεία, μελέτη παραλάβαμε…

Ξεναγοὺς-μοναχοὺς σὲ τουρίστες καὶ μονές – μουσεῖα θὰ παραδώσουμε τὸ Ἅγιον Ὄρος ;;; Ἀναλογιστεῖτε οἱ διοικοῦντες ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως στὸ φοβερὸ Βῆμα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ…

Τί θὰ Τοῦ ἀπολογηθοῦμε ;;;

Εἰδικὰ πῶς θὰ ἀντικρίσουμε τὸ θλιμμένο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου … θὰ εὐελπιστοῦμε παράδεισο μὲ τὶς σωτήριες πρεσβεῖες τῆς Μητέρας μας Θεοτόκου ἐνῷ καταστρέφεται τὸ Περιβόλι της… ;;;

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

https://www.augoustinos-kantiotis.gr/

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι… ἐκοιμήθησαν

Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον, διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν.

Τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου

Οἱ καλοί ποιμένες, οἱ θειότατοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ θεηγόροι ὁπλῖται παρατάξεως Κυρίου, διά νά φυλάξουν καθαράν καί ἄσπιλον τήν Νύμφην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν (ὅπως τήν παρέλαβαν ἀπό τόν Νυμφίον Χριστόν) ἀπό τάς διαφόρους καί ποικίλας πλάνας καί αἱρέσεις, ἠγωνίσθησαν, ὑβρίσθησαν, κατηγορήθησαν,ἐσυκοφαντήθησαν, ἐφυλακίσθησαν, ἐξωρίσθησαν, πολλάς βασάνους καί θλίψεις ὑπέμειναν, μερικοί δέ καί θανάτους.

Ἀλλά μἐ τήν πίστιν τήν θερμήν πρός τόν Θεόν καί μέ τήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δύναμιν καί χάριν ἐνισχυθέντες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς λοιμώδεις λύκους, τούς αἱρετικούς, ἐκσφενδονίσαντες μέ τήν σφενδόνην τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παραδόντες αὐτούς εἰς τό αἰώνιον ἀνάθεμα.

Διό καί ὁ Θεός, ὁ παρ’ αὐτῶν δοξασθείς, ἐδόξασεν αὐτούς καί εἰς τήν γῆν, πλουτίσας αὐτούς δι’ οὐρανίων χαρισμάτων, καί εἰς τόν Οὐρανόν στεφανώσας αὐτούς δι’ ἀμαραντίνων οὐρανίων στεφάνων.

Καί οἱ μἐν Ἅγιοι Πατέρες, οἱ καλοί καί ἀληθεῖς Ποιμένες, ἐξεδίωξαν μακράν τῆς Ἐκκλησίας τούς αἱρετικούς, τούς λοιμώδεις λύκους (1), ὁ δέ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καλεῖ τόν αἱρετικόν Πάπαν, τόν ἐχθρόν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τόν παραβάτην καί καταφρονητήν τῶν Ἀποστολικῶν καί Πατρικῶν Παραδόσεων, πίπτει εἰς τάς ἀγκάλας του, τόν ἐκλιπαρεῖ, τόν ἀναγνωρίζει ὡς πρῶτον, ἀνοίγει τήν θύραν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῶν λογικῶν του προβάτων, εἴσελθε, τῷ λέγει, ὡς πρῶτος καί ἐγώ ὡς δεύτερος θά σέ ἀκολουθῶ μέ τά πρόβατά μου!!

Οἴμοι! Οἴμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαῦσον, θρήνησον … διότι οἱ Ἐπίσκοποι καί φύλακες τῆς Μίας, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐκοιμήθησαν. Οἱ Ποιμένες αὐτῆς ἤνοιξαν διάπλατα τάς θύρας, διά νἀ εἰσέλθουν ἀκωλύτως οἱ λιμώδεις λύκοι (2) καί θύσουν (3), ἁρπάσουν καί σκορπίσουν τά πρόβατα, ὑπέρ ὧν Χριστός τό Αἷμα Αὐτοῦ ἐξέχεε.

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΑ ΑΡΘΡΑ, ΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΠΝΟΗΣ τοῦ ὁσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, τόμος Γ΄, σελ. 142, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».

(1) Λοιμώδεις λύκοι: Λύκοι μολυσματικοί.

(2) Λιμώδεις λύκοι: Λύκοι πεινασμένοι.

(3) Θύσουν: Κατασφάξουν, κατασπαράξουν.

https://pneumatoskoinwnia.blogspot.com/

Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας:Η ΜΕΓΆΛΗ ...ΑΔΙΚΊΑ !

Γράφει ο Νεκτάριος Δαπέργολας

Εἰλικρινά πάντως ἀπορῶ μέ ὅσους σοκαρίστηκαν ἤ θύμωσαν μέ τήν πρόσφατη ἀνακοίνωση γιά τίς μισθολογικές αὐξήσεις τῶν μητροπολιτῶν.

Στήν πραγματικότητα τά ποσά πού γράφτηκαν εἶναι ἀπειροελάχιστα σέ σύγκριση μέ τίς ὑπηρεσίες πού προσέφεραν (καί συνεχίζουν νά προσφέρουν) οἱ λεγάμενοι στό καθεστώς.

Θυμηθεῖτε τήν στάση τους στά χρόνια τῆς ψευτοπανδημίας (μέ τά μπόλια, τούς κλειδαμπαρωμένους ναούς, τά ὑγειονομικά συνοδικά παλιόχαρτα καί τήν διήμερη Ἀνάσταση), θυμηθεῖτε τί εἶπαν (ἤ γιά τήν ἀκρίβεια τί ΔΕΝ εἶπαν) γιά τήν προδοσία τῆς Μακεδονίας καί τό συνολικό ἐν ἐξελίξει ξεπούλημα τῆς πατρίδας, θυμηθεῖτε τήν ἄθλια στάση τους ὅταν ψηφίζονταν οἱ σοδομονόμοι καί οἱ υἱοθεσίες παιδιῶν, θυμηθεῖτε τί διακηρύσσουν ἀπό ἄμβωνος γιά τίς νέες ταυτότητες καί τόν Προσωπικό Ἀριθμό, θυμηθεῖτε τήν ὁλοκληρωτική προδοσία καί οἰκουμενιστική ἅλωση τῆς Ὀρθοδοξίας πού πραγματοποιεῖται μέ τήν πλήρη εὐθύνη τους ἐδῶ καί πολλά χρόνια, σκεφτεῖτε τίς στενές σχέσεις πολλῶν ἐξ αὐτῶν μέ λέσχες καί στοές, σκεφτεῖτε καί τήν ἐξοργιστική χαμέρπεια ἀπέναντι στά πολιτικά ἀνθυποσκύβαλα τοῦ ἀντίχριστου χουντοκαθεστῶτος, μέ τά ὁποῖα χαριεντίζονται καθημερινά ἀντί νά τούς πετᾶνε κλωτσηδόν ἔξω ἀπό τίς ἐκκλησίες.

Ὅταν ἡ στάση ὅλων αὐτῶν τῶν δῆθεν πνευματικῶν ποιμένων κυμαίνεται ἀπό τήν πλήρη καί ξεδιάντροπη στήριξη τοῦ καθεστῶτος καί τῆς νεοταξικῆς ἀτζέντας ἕως τήν ἁπλή ἀφωνία στίς θεωρητικά καλύτερες τῶν περιπτώσεων ἀνάμεσά τους (μία ἀφωνία βεβαίως ἐπίσης ἐπαίσχυντη, γιατί ἁπλούστατα καί ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν) καί ἀπό τήν στιγμή πού τόσο κόσμο ἀκόμη ἐπηρεάζουν καί κρατοῦν πειθήνιο, ἀκατήχητο καί ἀποκοιμισμένο, θεωρεῖτε δηλαδή ἐσεῖς πολλά αὐτά πού τούς δίνει ὡς αὔξηση ἡ κυβερνῶσα συμμορία;

Εἰλικρινά, ἐγώ τά ἀποκαλῶ ψίχουλα.

Μιλᾶμε γιά μεγάλη ἀδικία δηλαδή καί πάρα πολύ χοντρό ρίξιμο!

Μέ έτοιες προσφερόμενες ὑπηρεσίες, θά ἔπρεπε νά εἶναι σέ πραγματικά πρωτοφανῆ ὕψη τό payroll...

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

 

michail..63

ΔΕΝ ΕΣΘΑΝΕΤΑΙ ,,,,ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ

 

michail..63

Είναι καθήκον του λαού να φωνάξει Ανάξιος

 

Ορθοπιστία

Κόντρα στην κόντρα τους ...λόγοι Μεγάλου Αγίου για τις μέρες μας

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι «μεγάλοι» του κόσμου τούτου!

Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της Πίστεως, να κρατάμε την Πίστη μας που είναι Αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη, ας μην μας κάνουν αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας να χάνουμε τον προσανατολισμό μας! 

Να μην κλείνουμε το στόμα μας όταν βλέπουμε ανομιές ή οταν ακούμε πως βρίζουν την Πίστη μας στον Χριστό….

Πιστεύω βαθιά στον Θεό και όλη την ζωή μου την έκτισα πάνω στις Εντολές Του! 

Και σε σας κληροδοτώ όλη τη ζωή σας να την αφιερώσετε στον Θεό και να χτίζετε όλα και πάντα πάνω στις Εντολές Του Χριστού!

Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό…

Να αποστρέφετε το βλέμμα σας και την καρδιά σας από εκείνη τη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας που επιδιώκει όχι τους υψηλούς στόχους, αλλά εκείνους που είναι πιο εύκολο να επιτευχθούν!

Να μην προσχωρήσετε σε αυτή τη μεγάλη πλειοψηφία που ζει όχι με το δικό της νου, αλλά με το νου των ηγετών και χτίζει τη ζωή της, όχι με τις ιερές εντολές του Χριστού αλλά με τις υποδείξεις εκείνων που έχουν την εξουσία να καθοδηγούν τους ανθρώπους μόνον εκεί όπου κατά τη γνώμη τους πρέπει να πηγαίνουν…

Όχι χάρη της Βασιλείας των Ουρανών αλλά για χάρη της επίτευξης των αγαθών της επίγειας (πρόσκαιρης) βασιλείας!

Σκοπό της ζωής να θέσετε την επιδίωξη της Ύψιστης Αλήθειας και να μην παρεκλίνετε από αυτό το δρόμο αν σας αναγκάσουν να υπηρετήσετε τους σκοπούς της κατώτερης «αλήθειας» καταπατώντας την Υψιστη Αλήθεια του Χριστού!

Να είσαστε έτοιμοι ακόμη και για το μαρτύριο εφ' όσον πλέετε κόντρα στο ρεύμα και να τηρείτε πλήρη πίστη ακόμη και στις σκέψεις, στους άντρες και τις γυναίκες σας, όπως τήρησα κι εγώ... 

Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη, διότι είναι «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὀλίγοι εἰσιν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν» (Ματθ. 7, 14) και ακόμη «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ!» (Πράξ. 14, 22) 

Η Πίστη είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός στην γή και μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της Πίστεως αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της!

Ε­σείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι Χριστιανοί!

Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό, και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώ­ριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα! 

Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγαλύτερο θησαυρό της καρδίας σας!

Προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά! 

Ας μην μας κάνουν αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας να χάνουμε τον προσανατολισμό μας! 

Να κρατάμε την Πίστη μας που είναι Αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη!

Πίνετε Αγιασμό, όσο πιο συχνά τόσο πιο καλά!

Είναι το καλύτερο καί αποτελεσματικότερο φάρμακο! 

Αυτό δεν το λέω σαν παπάς, το λέω σαν γιατρός από την ιατρική μου πείρα! 

Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις και να Τον βάλεις στη καρδιά σου! 

Να μαλακώσει η καρδούλα σου παιδί μου από το άγγιγμα της Χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων!

Ο Γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου και να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά!

Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο!

Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος! 

Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσει! 

Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο!

Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι «μεγάλοι» του κόσμου τούτου!

Η αμαρτία όσο συχνά επαναλαμβάνεται τόσο πιό ισχυρή συνήθεια του αμαρτωλού γίνεται, κυριεύει την θέληση, τις αισθήσεις και τις σκέψεις του, τον αιχμαλωτίζει και τον κρατάει κάτω από την εξουσία της, όπως το ποτό κρατάει κάτω από την εξουσία του τον δυστυχισμένο οινοπότη! 

Έτσι ο άνθρωπος που υποδουλώθηκε στην αμαρτία γίνεται σιγά σιγά εξολοκλήρου δούλος της αμαρτίας! 

Θάρρος, θάρρος και το βλέμμα ψηλά, και θα δεις τον Κύριο όταν θα κλάψεις και θα ψάξεις με λαχτάρα…

Όταν θα ματώσεις θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό Χέρι Του!

Η μετάνοια είναι ένας ατέλειωτος δρόμος!

Το Έλεος του Θεού είναι πολύ πιο απέραντο απο τον ωκεανό και μέσα σε αυτό το Έλεος του Θεού μπορούν εύκολα να βυθιστούν, όλες οι μεγάλες αμαρτίες, εάν με όλη την καρδιά μας ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ! 

Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη...

Μόνο στον Θεό θα βρεί ανάπαυση η ψυχή σας διότι Αυτός είναι η σωτηρία και η καταφυγή σας! 

Ο Θεός στρατολογεί τους καλύτερους αγωνιστές του απο τις κορυφές των θλίψεων!

Να τα δέχεστε και να τα υπομένετε όλα σαν σταυρό…

Να σηκώσουμε τον σταυρό σημαίνει ήρεμα και με ευχαριστία να υπομένουμε όλα αυτά που μας στέλνει ο Θεός, τον πόνο και τις θλίψεις, τις ασθένειες και τις αδικίες!

Αυτό σημαίνει να βαδίζουμε αγόγγυστα την θλιμμένη οδό, με τη στενή πύλη, που οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών!

Σ’ αυτήν ακριβώς την οδό, πρέπει να ακολουθήσουμε τον Χριστό μας…

Και όπως ο Κύριος ανέβηκε στον φοβερό Σταυρό του Γολγοθά, έτσι και εμείς όταν σηκώνουμε τον σταυρό μας, πρέπει να θυμόμαστε ότι ακολουθούμε την οδό της διακονίας του Θεού και των ανθρώπων και αυτή η οδός είναι η μόνη, που μας οδηγεί μέσω του Γολγοθά στην Ανάσταση!

Κάνε τη καρδιά σου Μοναστήρι! 

Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές!

Ο Θεός είναι δίπλα σου!

Άγιος Λουκάς ο Ιατρός Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας ο Θαυματουργός

Ήλθε η Κυριακή 11η Ιουνίου 1961, μέρα που γιορτάζουν οι Άγιοι Πάντες που έλαμψαν και αγίασαν στην Αγία Ρωσία… 

Ήταν επτά παρά τέταρτο το πρωί όταν οι πιστοί ετοιμάζονταν για την πανηγυρική Θεία Λειτουργία!

Ο Αρχιεπίσκοπος Λουκάς ανάσαινε κάπως βαριά…

Πήρε δύο φορές αναπνοή και άλλες δύο φορές πιό σιγά… 

Η ψυχή του φτερούγισε για τον Ουρανό! 

Ο Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος έφυγε για να προλάβει να λειτουργήσει αυτή τη μεγάλη μέρα με τους Ρώσους Αγίους στο Επουράνιο Θυσιαστήριο!

Ω Πανέμορφη Ορθοδοξία, Αιματοστόλιστη Νύμφη του Χριστού, ποτέ να μη σε απαρνηθούμε οι ανάξιοι, αλ­λά αν το καλέσουν οι περιστάσεις και οι καιροί αξίωσε μας, ω Φίλη δια σε, να χύσουμε και την τελευταία ρανίδα του αίματός μας…

Δόξα Πατρί και Υἱῷ και Ἁγίῳ Πνεύματι!

Και νῦν και ἀεὶ και εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων! Ἀμήν!

Ἰατρόν καί ποιμένα, Λουκᾶν τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Ἀρχιερέα λαμπρόν, τόν βαστάσαντα Χριστοῦ τά Θεία στίγματα, τάς ἐξορίας τά δεινά, ἐγκλεισμούς ἐν φυλακαῖς, τάς θλίψεις καί τά ὀνείδη, τόν ἐπ’ ἐσχάτων φανέντα, ἐν τῇ Ρωσίᾳ νέον Ἅγιον!

Ὅτι συ εἶ μόνος Ἅγιος, συ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς Δόξαν Θεοῦ Πατρός!

Ιω. 14, 6 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾿ ἐμοῦ.

Νέον ἅγιον τοῦ Παρακλήτου, σέ ἀνέδειξεν, Λουκᾶ ἡ Χάρις, ἐν καιροῖς διωγμῶν τε καί θλίψεων, νόσους μέν ὡς ἰατρός ἐθεράπευσας καί τάς ψυχάς ὡς ποιμήν καθοδήγησας, πάτερ τίμιε, ἐγγάμων τύπος καί μοναστῶν, πρέσβευε σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν!

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί Πρόδρομε Κυρίου Ἀποστόλων ἡ Δωδεκάς, οἱ άγιοι πάντες μετά τῆς Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς!

Χαίροις της Ρωσίας νέος βλαστός και των θεραπευομένων ο προστάτης και βοηθός, χαίροις Εκκλησίας Χριστού ο Ιεράρχης, Λουκά ποιμήν Θεόφρον, αξιοτίμητε!

Στῶμεν καλῶς, και Ορϑοδόξως λατρεύσωμεν, τὸν Σωτῆρα, Ἰησοῦν και Κύριον, τὸν σαρκωϑέντα ὑπὲρ ἡμῶν, ἐκ τῆς σῆς νηδύος, Θεοκυῆτορ Πανάμωμε, τηροῦντες αὐτοῦ πάντα, τα ἐντάλματα φόβῳ, και τῶν Θείων πατέρῶν τὰ Δόγματα!

Χαίροις Ἐπισκόπων ὁ κοινωνός, τῆς Ρωσίας πάσης ὁ Θεόσοφος ἰατρός, χαίροις τῆς Κριμαίας ὁ Θεῖος ποιμενάρχης, Λουκᾶ τῶν Ορθοδόξων ὁ νέος άγιος!

Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, Αιματοστόλιστη Νύμφη του Χριστού, φίλη Ὀρθοδοξία·�οὐ ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας· ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα·�εἰ δὲ καλέσει καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα!

Δι ̓ ευχῶν τῶν αγίων πατέρων ημῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ο Θεός ημῶν, ελέησον και σῶσον ημᾶς! Αμήν!

Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν Δέσποτα, καὶ τὴν Αγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν!

Σταυρός ὁ Φύλαξ πάσης της οἰκουμένης, Σταυρός ἡ Ωραιότης τῆς Ἐκκλησίας, 

Σταυρός ευσεβών τὸ κραταίωμα, 

Σταυρός πιστῶν τὸ στήριγμα,

Σταυρός Αγγέλων ἡ Δόξα καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα!

Ματθ. 7, 13 Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι᾿ αὐτῆς.

Ματθ. 7, 14 τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!

Ματθ. 7, 21 Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.

Ὅταν ἔλθης ὁ Θεός ἐπὶ γῆς μετὰ Δόξης, καὶ τρέμωσι τὰ σύμπαντα, ποταμὸς δὲ τοῦ πυρὸς πρὸ τοῦ Βήματος ἕλκῃ, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ τὰ κρυπτὰ δημοσιεύωνται, τότε ῥῦσαί με, ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου, καὶ ἀξίωσον, ἐκ Δεξιῶν σου με στῆναι, Κριτὰ Δικαιότατε!

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ!

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ!

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν!

Τον Πατέρα προσκυνήσωμεν, και τον Υἱὸν δοξολογήσωμεν, και το Πανάγιον ὁμοῦ πάντες Πνεῦμα ἀνυμνήσωμεν, κράζοντες καὶ λέγοντες, Παναγία Τριάς, σῶσον πάντας ἡμᾶς! 

Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα, Τριάς ἤ ἔν Μονάδι, έξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων!

Ότι σόν το Κράτος, και σου εστίν η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, ΠΑΝΤΟΤΕ, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων! Αμήν! 

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς Οὐρανοῖς, Αγιασθήτω τὸ Όνομά Σου, Ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου, Γενηθήτω τὸ Θέλημά Σου, ὡς ἐν Οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον, δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ! Ἀμήν!

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ, Ποιητήν Ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων, και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον Μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα πρό πάντων των αιώνων!

Φώς εκ Φωτός, Θεόν Αληθινόν εκ Θεού Αληθινού, γεννηθέντα ου ποιηθέντα, Ομοούσιον τω Πατρί, δι’ ου τά πάντα εγένετο!

Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των Ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα!

Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου και παθόντα και ταφέντα!

Και Αναστάντα τη Τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς!

Και Ανελθόντα εις τους Ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός!

Και πάλιν ερχόμενον μετά Δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς· ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος!

Και εις το Πνεύμα το Άγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των Προφητών!

Εις ΜΙΑΝ, Αγίαν, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν! 

Ομολογώ ΕΝ Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών! 

Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών!

Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος! Αμήν!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Οτι μόνος υπάρχεις ΑΘΑ¬ΝΑΤΟΣ!