.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατήρ Φώτιος Τζούρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατήρ Φώτιος Τζούρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Απάντηση καταπέλτης του διωκόμενου ιερέα π. Φωτίου, προς τον Οικουμενιστή Μητροπολίτη Σιδηροκάστρου!

Προς
Τον Μητροπολίτην Σιδηροκάστρου
κ. Μακάριον
Σταυροδρόμι: 18 /7/2017

Σεβασμιώτατε

Ἔλαβα τό ἔγγραφο τῆς Ἱ. Μητροπόλεως πού συντάξατε καί ὑπογράφετε (μέ ἀριθ. Πρωτ. 94/5-7-2017) στό ὁποῖο μοῦ ἀνακοινώνετε ὅτι ἀσκεῖτε ἐναντίον μου «Κανονικήν δίωξιν» καί«παραγγέλλετε τήν διεξαγωγήν τακτικῶν ἀνακρίσεων», μέ καλεῖτε δέ «ὅπως, ἀνυπερθέτως, ἐντός πέντε (5) ἡμερῶν ἀπό τῆς λήψεως τοῦ παρόντος ἡμετέρου ἐγγράφου νά ἀπαντήσω ἐγγράφως ἐπί τῶν κατηγοριῶν οἱ ὁποῖοι μοῦ ἀποδίδονται καί νά δώσω ἐξηγήσεις δι’ αὐτάς».
Οἱ κατηγορίες πού μοῦ ἀποδίδετε συνοπτικῶς εἶναι:
«α) σχίσμα
β) απείθειαν και καταφρόνησιν της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής
γ) σκανδαλισμόν των πιστών, και
δ) εξύβρισιν και συκοφαντίαν».

Θά μέ συγχωρέσετε γιατί λόγῳ τῶν γνωστῶν σ’ ἐσᾶς προβλημάτων ὑγείας, δέν μπόρεσα νά ἀπαντήσω στὸ μικρό περιθώριο τῶν πέντε ἡμερῶν πού μοῦ ὁρίσατε. Καί ἔρχομαι εὐθαρσῶς νά ἀπαντήσω.

Α) Μέ κατηγορεῖτε ὅτι κάνω σχίσμα.
Ὄντως, Σεβασμιώτατε, δέν ὑπάρχει ὁμολογουμένως χειρότερον πρᾶγμα ἀπό τό νά ἀποσχισθεῖ κάποιος ἀπό τήν Ἐκκλησία. Τό σχίσμα κατά τόν ἅγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο δέν συγχωρεῖται οὔτε μέ τό αἷμα τοῦ μαρτυρίου. Καί ἀσφαλῶς ἐγώ, ἕνας «ἀγράμματος» ἱερέας –ὅπως μέ ἀποκαλέσατε τηλεοπτικά– τοῦ ὁποίου «ἄλλοι γράφουν τά κείμενα» –ὅπως εἴπατε– τί σχίσμα νά κάνω; Ἡ κατηγορία αὐτή, λοιπόν, εἶναι παντελῶς ἀστήρικτη, διότι, ὅπως ὁ Μ. Βασίλειος γράφει στόν πρῶτο του Κανόνα (σύμφωνα μέ τήν ἑρμηνεία αὐτοῦ τοῦ Ἱ. Κανόνος ἀπό τόν ἅγιο Νικόδημο), «σχισματικοί ὀνομάζονται ἐκεῖνοι ὅπου διαφέρονται πρός τήν καθολικήν ἐκκλησίαν, ὄχι διά δόγματα πίστεως, ἀλλά διά κάποια ζητήματα ἐκκλησιαστικά καί εὐκολοϊάτρευτα». Σχίσμα δέ, «λέγεται ἡ ὀργανωμένη ἄρνηση ὑποταγῆς στήν κανονική τάξη καί ἀρχή τῆς Ἐκκλησίας καί ὁ ἀποχωρισμός μιᾶς μερίδος ἀπό αὐτή μέ τή σύμπηξη ἰδιαίτερης θρησκευτικῆς κοινότητας… 
Ἡ σχισματική ἐκκλησιαστική κοινότητα συνήθως φθάνει καί σέ αἱρετικές δοξασίες» (Μπούμης Π., Καθηγητής Κανονικοῦ Δικαίου, «Κανονικό Δίκαιο», σελ. 244. 
Ἐπίσης, οἱ καθηγητές Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαίου Τρωιάνος-Πουλῆς, σελ. 587: «Στο σχίσμα εἶναι ἀναγκαία ἡ παρουσία μεταξύ τῶν δραστῶν ἑνός τουλάχιστον Ἐπισκόπου» (αὐτ. σελ. 588) Καί: «Στό σχίσμα ὑπάρχει πάντα ἀρχηγός ἐπίσκοπος» γιατί «προϋποθέτει συμπαγή, ὀργανωμένη “Ἐκκλησία”(Μαντζουνέα Εὐάγγ., Ἐκκλησιαστικόν Ποινικόν Δίκαιον, σελ. 169).
Ὅπως, ὅμως, σᾶς ἀνέφερα μὲ τήν ἐπιστολή ἀποτειχίσεώς μου, οἱ λόγοι διά τούς ὁποίους διέκοψα τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός σας, εἶναι καθαρά λόγοι Πίστεως. Ἔγραφα: 
«1. Δέν φρονοῦμε Ἄκυρα–Ἀνυπόστατα Μυστήρια (πού τελοῦνται στήν Ἱ. Μητρόπολη).
Ἤτοι δέν πιστεύουμε ὅτι ἐξέλιπε ἡ Χάρις ἐκ τῶν Μυστηρίων ἀλλ’ ὅτι εἰς τούς ἐν γνώσει μεταλαμβάνοντας ἀποβαίνει εἰς κρίμα καί κατάκριμα (ἴδετε παράδειγμα Ἰούδα). 
2. Δέν εἰσερχόμεθα εἰς παρατάξεις Παλαιοημερολογιτῶν (Γ.Ο.Χ.) ἤ δέν δημιουργοῦμε ἄλλη νέα. Συνεπῶς δέν δημιουργοῦμε σχίσμα. 
3. Θά μνημονεύεται Πάσης Ἐπισκοπής Ὀρθόδοξου…». Καί δέν δίδαξα τούς πιστούς τίποτε ὀλιγότερο καί τίποτε περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι μᾶς ἔχουν διδάξει οἱ Ἅγιοι Πατέρες.

Εἶναι ἀνάγκη νά σημειωθεῖ ἐδῶ, ὅτι ὑπάρχει καί κάποιο ἄλλο σχίσμα, τό ὁποῖο ὑπαινίσσεται καί ὁ ΙΕ΄ Κανόνας καί τό ὁποῖο ὁ ἀείμνηστος καθηγητής καί πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Ρωμανίδης ὀνομάζει δογματικό σχίσμα, ἐπειδή ἀποτελεῖ ἀπό-σχιση καί ἀπομάκρυνση ἀπό τήν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά αὐτό οὔτε καθ’ ὑποψίαν περιέχεται στὸ ἔγγραφο πού μοῦ ἀποστείλατε.
Φαίνεται, λοιπόν, Σεβασμιώτατε, ὅτι ἀποφασίσατε νά μέ δικάσετε δι’ ἄλλα πράγματα ἀπό ἐκεῖνα πού εἶπα καί ἔπραξα;
Συγκεκριμένως στήν ἐπιστολή πού σᾶς ἐστάλη σημειώνεται:
«Προβαίνουμε λοιπόν, εἰς αὐτό πού ἐντέλλονται οἱ ἱεροί κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ΙΕ΄ τῆς Α–Β Συνόδου καί ὁ ΛΑ΄ Ἀποστολικός εἰς τήν διακοπήν ἁπάσης ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μεθ’ ὑμῶν καί μεθ’ ὅλων τῶν ἐχόντων κοινωνία μαζί σας… ἀποφεύγοντας οὕτω τῶν μολυσμάτων ἐκ τῆς κοινωνίας τῆς αἱρέσεως».

Ἀκολούθως ἀπαριθμοῦνται στήν ἐπιστολή πού σᾶς ἐστάλη, οἱ θεολογικοί λόγοι (λόγοι Πίστεως), οἱ ὁποῖοι κατά τους Ἁγίους Πατέρες (παλαιούς καί συγχρόνους, ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς) δὲν ἐπιτρέπουν τήν κοινωνία «μεθ’ ὑμῶν»· καί οἱ Ἱεροί αὐτοί Κανόνες ἔχουν πλήρη ἰσχύ.

Μερικοί ἐξ αὐτῶν τῶν λόγων, τούς ὁποίους ἀναλυτικῶς ἀναφέρω στήν ἐπιστολή μου, εἶναι οἱ ἀκόλουθοι:
1. «Συμμετοχή εἰς τό Π.Σ.Ε.» (τό ὁποῖον –κατά τόν ἅγιον Ἰουστῖνο Πόποβιτς «οὐδέν ἄλλο εἶναι εἰμή ἀναβίωσις τῆς ἀθέου ἀνθρωπολατρείας–εἰδωλολατρείας»!).
2. «Ἄρσις» τῶν ἀναθεμάτων τοῦ 1965, χωρίς νά ἀρθοῦν τά αἴτια πού προκάλεσαν τό σχίσμα (Filioque, Πρωτεῖον, Ἀλάθητον κ.ά.).
3. Σαμπεζύ τῆς Ἑλβετίας (1991) ὅπου ὁ μονοφυσιτισμός ἀναγνωρίζεται ὡς Ἐκκλησία καί τό Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἑνώνεται μέ τούς Μονοφυσίτας.
4. Συμφωνία τοῦ Μπαλαμάντ τοῦ Λιβάνου (1993) ὅπου ἀναγνωρίζεται ὁ Παπισμός καί ἡ Οὐνία ὡς Ἐκκλησία μέ τά αὐτά Μυστήρια, Ἱερωσύνη καί Ἀποστολική διαδοχή ὡς καί ἡ Ὀρθόδοξος.
5. Μία σειρά συμφωνιῶν Ραβέννας 2004, Porto Alegre 2006, Busan 2013, ὅπου οἱ προδοσίες εἶναι τοῦ αὐτοῦ μεγέθους, ἐάν μή καί μεγαλύτερες.
6. Συμμετοχή τῶν προκαθημένων σέ λειτουργίες ἀμφοτέρωθεν τῶν πλευρῶν καί μέ κοινό Ποτήριο (intercommunion–ὅρα Ραβέννα). Τό 2006 καί 2014 εἰς τό Φανάρι ἰδιαίτερα, ὅπου ἔχουμε ἀπαγγελία τοῦ Πάτερ ἡμῶν ὑπό τοῦ Πάπα, Λειτουργικούς ἀσπασμούς καί πάλιν ἀναγνώρισιν τοῦ Παπισμοῦ ὡς Ἐκκλησία.
7. Παραλείπονται καί κάποια ἄλλα καί ἀναφέρω τό πρόσφατον. Σᾶς ἐγράψαμε: «Ἡμεῖς ἐνταῦθα θά σταθοῦμε στήν κορύφωση τοῦ κακοῦ (κερασάκι τῆς τούρτας) τήν συνοδική πλέον ἀναγνώριση τῶν αἱρέσεων ὡς ἐκκλησίες, ἔνθα καί ἐστάθη ἡ σταγών ἐκείνη ὅπου τό ποτήριον ὑπερχείλησε», ἀφοῦ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης «τυγχάνουν, πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως, ἀντορθόδοξες», ὅπως συνάδελφοί σας Μητροπολίτες ἔγραψαν. «Θά χρησιμοποιήσουμε (ἔγραφα στὴν ἐπιστολή μου) ἀπόσπασμα αὐτολεξεί ἐκ κειμένου τοῦ Μητροπολίτου Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβροσίου):
«Ναί, στήν Κρήτη γιά πρώτη φορά οἱ διάφορες χριστιανικές Ὁμολογίες ἐνδύονται τόν μανδύα τῆς ἐκκλησιαστικότητας! Ὑπερίσχυσε δηλαδή περιληφθέν στό άρθρο 6 τοῦ κειμένου τοῦ Σαμπεζύ “Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τήν ἱστορική ὕπαρξιν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν μή εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ’ αὐτῆς”».

Λοιπόν, Σεβασμιώτατε, γιά ποιό σχίσμα μέ κατηγορεῖτε; Ὅλα τά παραπάνω, τά ὁποῖα ἐπικαλοῦμαι, ἀσφαλῶς χρήζουν ἐξετάσεως καί ἐρεύνης γιά ὅποιον τά ἀμφισβητεῖ, ἀλλά σαφῶς εἶναι θέματα Πίστεως κι ὄχι διοικητικά, ὥστε νά δικαιολογεῖται ἡ κατηγορία ἐπί σχίσματι, ὅπως ἀκριβῶς περιλαμβάνεται στό ἀποσταλέν ἔγγραφόν σας. Καί ἐφ’ ὅσον ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία διά τοῦ ΙΕ΄ Κανόνος παρέχει τό δικαίωμα νά προχωρήσω εἰς τήν ἱεράν ἀποτείχισιν, σημειώνοντας μετ’ ἰδιαιτέρας ἐμφάσεως (ὁ ΙΕ΄ Κανών) ὅτι σχίσμα (δογματικό ἐννοεῖται) πραγματοποιοῦν ἐκεῖνοι πού παραβαίνουν τούς περί Πίστεως διατάξεις (ἀποσχιζόμενοι τῆς ἀληθείας τῆς Πίστεως) καί ὄχι ἐκεῖνοι πού ὑπερασπίζονται τήν πίστιν, πῶς στοιχειοθετεῖται ἡ κατηγορία περί σχίσματος, ὅπως τήν διατυπώνετε καί τήν ὁποία μοῦ ἀποδίδετε;
Εἶναι φανερή, Σεβασμιώτατε, ἡ πρόθεσίς μου, ΟΧΙ νά ἀποσχισθῶ ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, ἀλλά νά παραμείνω στήν ΜΙΑ Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου, ὅπως αὐτή μᾶς τήν παρέδωσαν οἱ Ἅγιοι, κι ὄχι ὅπως τήν κατήντησε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί ὅσοι τόν ἀκολουθοῦν, διηρημένη καί ἰσότιμη μετά τῶν αἱρέσεων. Διότι, ναί μέν διακηρύσσει ὁ Οἰκουμενικός ὅτι «Πιστεύει εἰς Μίαν Ἐκκλησίαν», ἀλλά αὐτή ἡ δήλωσίς του καταργεῖται –καταδεικνύει μάλιστα καί δόλο– ὅταν παραλλήλως ἀποδέχεται τόν Παπισμόν ὡς Ἐκκλησίαν, ἀλλά καί τάς Προτεσταντικάς Ὁμολογίας ὡς Ἐκκλησίας μέ μυστήρια καί Ἱερωσύνη!
Μία ἀπό τίς ἐπί μέρους κατηγορίες ἐναντίον μου, ἡ ὁποία συμφώνως μέ τίς ἀπόψεις σας θεμελιώνει τήν κατηγορία τοῦ διοικητικοῦ σχίσματος καί διά τήν ὁποία πρέπει νά δώσω ἐξηγήσεις, εἶναι καί ἡ ἑξῆς:
«Προφανῶς δέν ὑπείκετε εἰς τήν κανονικήν τάξιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ἀντιθέτως ἡ συνεχιζομένη καί κλιμακούμενη ἄχρι τοῦδε ἐκ μέρους σας στάσις κατέχεται ὑπό ἑωσφορικοῦ ἐγωϊσμοῦ καί ἀκράτου ἡγεμονικῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀπόψεών σας περί γνώσεως τῶν πάντων καί ἐπί παντός ἐπιστητοῦ καί θεολογικοῦ λόγου, ὡς κριτοῦ καί δικαστοῦ ὅλων τῶν κληρικῶν τῶν κατά τόπους ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν»!
Ἐδῶ, Σεβασμιώτατε, συγχέετε τήν κανονικήν τάξιν τῆς Ἐκκλησίας μέ τήν στάσιν κάθε πιστοῦ, καί δή ἱερέως, εἰς τά θέματα τῆς Πίστεως! 
Οὐδόλως ἀμφισβήτησα τήν κανονικότητα τῆς θέσεως τήν ὁποίαν κατέχετε. Γι’ αὐτό μέ σεβασμό ἀναφέρθηκα σέ σᾶς, καί σᾶς ἀνήγγειλα ὅτι διακόπτω τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός σας, σύμφωνα μέ συγκεκριμένους Ἱερούς Κανόνες, καί ὄχι τήν κανονικότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς σας. Δηλαδή, ἐφήρμοσα καί δέν κατήργησα τήν Κανονικότητα. Ταυτόχρονα ἐφήρμοσα τίς Ἐντολές τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἁγίων, τά ὁποῖα ἔχουμε Ἐντολή νά ἐφαρμόζουμε καί νά μιμούμεθα. 
Σᾶς ἐρωτῶ, Σεβασμιώτατε· δέν ἔχω ὡς ἱερέας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, βάσει τῶν Ἱ. Κανόνων, τήν ὑποχρέωση σέ ζητήματα Πίστεως νά ἀντιδρῶ σέ ὅ,τι διδάσκεται δημοσίως καί ἀντιστρατεύεται τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησία; 
Δέν εἶναι αὐτή ἡ γραμμὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων; 
Τώρα ἐσεῖς, τήν ἐφαρμογή τῶν θείων Ἐντολῶν, τήν ὀνομάζετε «ἑωσφορικό ἐγωϊσμό»; 
Θά δεχόμουν τόν χαρακτηρισμό τοῦ ἐγωϊστή, ἄν μοῦ μιλούσατε καί μοῦ ὑποδεικνύατε –ἀπό ἐνδιαφέρον πατρικό γιά μένα– συγκεκριμένες ἐγωϊστικές ἐνέργειες, μέ στόχο τήν διόρθωσή μου. Θά εἴχατε κάθε δίκιο νά μέ ἐπιτιμᾶτε, ἄν προηγουμένως μοῦ ἀποδεικνύατε προσωπικά μου λάθη πού σκανδάλισαν τό Λαό καί δέν τά διόρθωνα. 
 Ἀλλά ἡ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως μέ συγκεκριμένα ἐπιχειρήματα, εἶναι καθῆκον, κι ὄχι ἐγωϊσμός. Ἀκόμα κι ἄν ὑποθέσουμε, ὅτι ὁ τρόπος μου δέν ἦταν ὁ πρέπων, ἔπρεπε νά μοῦ διδάξετε «τρόπους», ἀλλά νά ἐξετάσετε καί τίς ἐνστάσεις μου, ἀφοῦ μάλιστα ἐστηρίζοντο στούς Ἁγίους μας. Ἂν τίς ἐξετάζατε καί βλέπατε ὅτι αἱρετίζω, τότε νά διατάζατε ἔρευνα. Τώρα, χωρίς ἐξέταση, χωρίς τήν διατύπωση συγκεκριμένων αἰτιάσεων γιά κακοδοξίες, μέ ποιό δίκαιο (ἀνθρώπινο ἤ θεῖο) μέ στέλνετε σέ δίκη;
Ἀλλά, δυστυχῶς, αὐτό τό ἐπιχείρημα τοῦ σχίσματος ποὺ ἐχρησιμοποιήσατε, ἀλλά καί τῆς ἀπειθείας, εἶναι γνωστό στό χῶρο τῶν Ἐπισκόπων, ὅταν θέλουν νά ἐξουδετερώσουν καί νά καταδικάσουν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τολμᾶ νά διαχωρίσει τήν θέση του ἀπό κακόδοξες ἤ παρόνομες τοποθετήσεις. 
Ὁ ΙΕ΄ ἱερός Κανόνας, ὅμως, εἶναι σαφής: οὔτε σχίσμα, οὔτε ἀνταρσία διαπράττει ἐκεῖνος πού ἐφαρμόζει τόν Κανόνα, ἀντίθετα, μέ αὐτόν τόν τρόπο βοηθεῖ σύμφωνα μέ τίς μικρές του δυνάμεις, ὥστε νά προστατευθεῖ ἡ Ἐκκλησία ἀπό τά σχίσματα. Καί γιά τοῦτο αὐτός πρέπει (σύμφωνα μέ τόν Ἱερό κανόνα νά ἐπαινεῖται, κάτι πού δέν περιμένω, βέβαια, νά κάνετε ἐσεῖς. Οὔτε λοιπόν, δίκασα κανέναν, οὔτε τοποθετήθηκα «ἐπί παντός ἐπιστητοῦ», ἀλλά ἁπλά –στηριζόμενος στους Ἁγίους μας– διετύπωσα, ὅπως ἔχω ὑποχρέωση, ὡς ταπεινός ποιμένας τήν Ἁγιοπατερική μας Παράδοση καί τήν πρακτική ἀπόδειξή της. Τώρα, ἄν ἄλλοι μεγαλόσχημοι κληρικοί δέν τό κάνουν, αὐτό εἶναι δικό τους πρόβλημα.

Β) Μέ κατηγορεῖτε γιά «απείθειαν και καταφρόνησιν της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής».
Ὅπως εἴδατε (καὶ εἶδαν ὅλοι ὅσοι διάβασαν τήν ἐπιστολή μου) καμιά καταφρόνηση, καμιά ἀπείθεια, ἀλλά μέ σεβασμό ἀναφέρθηκα στό πρόσωπό σας καί πάντα στόν πληθυντικό, ἐνῶ ἐσεῖς, πρός ἕναν «ἀγράμματο» μιλᾶτε στόν ἑνικό, δέν σέβεστε οὔτε τήν ἱερωσύνη του, τοῦ προσάπτεται κατηγορίες περί ἑωσφορικοῦ ἐγωϊσμοῦ κ.λπ. (Παρεμπιπτόντως, ὅσο σᾶς μνημόνευα δέν ἤμουν «ἀγράμματος»; 
Καί, πότε ἡ Ἐκκλησία μας θεωρεῖ τούς «ἀγράμματους» ὡς δευτέρας καί τρίτης κατηγορίας πιστούς; 
Μήπως ἑκατομμύρια Ἅγιοί μας δέν ἦσαν «ἀγράμματοι» κοσμικά, ἀλλά ἐγγράμματοι εἰς θέματα Πίστεως;).
Ἐγώ, Σεβασμιώτατε, σᾶς ἐξέθεσα συγκεκριμένα θέματα τῆς Πίστεως· σᾶς παρέθεσα τά γεγονότα σύμφωνα μέ τά ὁποῖα ἡ Πίστις μας διαστρέφεται καί καταλύεται, οἱ πιστοί ἐκ τούτου σκανδαλίζονται καί χάνουν τήν πίστη τους· καί σᾶς δήλωσα ὅτι ἐφαρμόζω συγκεκριμένους ἐκκλησιαστικούς Κανόνες. Ἐσεῖς, λοιπόν, ὡς «καλός ποιμήν, τί ἔπρεπε νά κάνετε; Δέν ἔπρεπε νά ἀντικρούσετε τά ἐπιχειρήματά μου, μέ Εὐαγγελικά καί Πατερικά κείμενα καί ἔτσι νά μέ πείσετε καί μένα (πού ὡς ἄνθρωπος μπορεῖ νά κάνω λάθος), ἀλλά νά ἀναπαύσετε ταυτόχρονα καί τούς πιστούς πού ἐξ αἰτίας τῆς στάσεώς σας –στὸ θέμα κυρίως τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης– ἔχουν κατασκανδαλιστεῖ; 
 Ἀντ’ αὐτῶν, ἐσεῖς (καί ἐπειδή ἀκριβῶς τέτοια ἁγιοπατερικά κείμενα δέν ἀνακαλύψατε, γιατί δέν ὑπάρχουν), ἐφεύρατε τήν εὔκολη λύση: μέ κατηγορεῖτε γιά «απείθειαν και καταφρόνησιν της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής»!
Ὅμως, Σεβασμιώτατε, ὅσοι ἀκολουθοῦν τούς Ἁγίους Πατέρες, εἶναι κατ’ ἐξοχήν ἄνθρωποι ὑπακοῆς καί εὐπειθεῖς στούς Ἁγίους, σέβονται τὴν ἁγιότητα τῆς Ἐκκλησίας καί προτιμοῦν νά τὴν ὑπερασπίζονται (διότι τοῦτο ἀποτελεῖ ὁμολογία Πίστεως καί ἔχει σχέσιν μέ τή σωτηρία τους), ἔστω κι ἄν λυπήσουν τόν Ἐπίσκοπο πού τούς χειροτόνησε καί εἰς τόν ὁποῖο δι’ αὐτό ὀφείλουν βέβαια εὐγνωμοσύνη. Πάνω ἀπ’ ὅλα, ὅμως, Σεβασμιώτατε, εἶναι ἡ Ἀλήθεια, οἱ Ἅγιοι καί ὁ Θεός! 
Ὅσοι περιφρονοῦν τήν Ἀλήθεια καί τά Δόγματα τῆς Ἐκκλησίας (ὅπως τό Δόγμα περί «Μίας» Ἐκκλησίας), περιφρονοῦν καί τοὺς Ἁγίους Πατέρες, καί τόν Θεό καί, ἀσφαλῶς, δέν ἀκολουθοῦν τήν διδασκαλία καί τό παράδειγμά τους· δέν σέβονται, δηλαδή, τήν ἁγιότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἐφ’ ὅσον π.χ. δέν καταδικάζουν τίς αἱρέσεις, ὅπως πάντα ἔπρατταν οἱ Ἅγιοι Πατέρες.
Ποιόν νά ἀκούσουμε, Σεβασμιώτατε, σέ ποιόν νά κάνουμε ὑπακοή; Εἰς ὑμᾶς ἤ εἰς τούς Ἁγίους; Ἤ μήπως θά μοῦ πεῖτε τώρα ὅτι δέν πρέπει νά μιμούμεθα τούς Ἁγίους καί νά ὑπακούομε στήν διδασκαλία τους, ἀλλά ἀντίθετα νά ἀκολουθοῦμε τούς Ἐπισκόπους, κι ἄς λενε πράγματα διαφορετικά ἀπ’ ὅσα οἱ Ἅγιοι μᾶς δίδαξαν; 
Σᾶς παραθέτω τούς στίχους ἑνός Ἁγίου, τοῦ ὁσίου Μελετίου τοῦ Ὁμολογητοῦ διά τῶν ὁποίων δίδεται σαφής ἀπάντησις εἰς τό παραπάνω ἐρώτημα:
«Μή πείθεσθε μονάζουσι, μηδέ τοῖς πρεσβυτέροις, ἐφ' οἷς ἀνόμως λέγουσι, κακίστως εἰσηγοῦνται.Καί τί φημι μονάζουσι, καί τί τοῖς πρεσβυτέροις;Μήδ' ἐπισκόπους εἴκετε (ὑπακούετε) τά μή λυσιτελοῦντα πράττειν καί λέγειν· καί φρονεῖν δολίως παραινοῦσιν οἵτινες περικείμενοι μόρφωσιν εὐσεβείας πᾶσαν τήν δύναμιν αὐτῆς εἰσίν ἀπηρνημένοι…
Αἱρέσεως φανείσης εἰς τήν γῆν ἐπικροτούσης ὑπέκυψαν καί τούς λοιπούς ὠθοῦσιν ὑποκύπτειν, οἷς οὐ προσῆκον πείθεσθε, κἄν καί ποιμένες εἶεν, ἀλλ' οὐδέν ἐνδέχεται καλεῖν τούτους ποιμένας ὅλως, τούς λυμεῶνας καί φθορεῖς τῆς Χριστωνύμου ποίμνης καί μή τούς ὅρους σώζοντας τῆς ἀρχιερωσύνης».

Πῶς λοιπόν, Σεβασμιώτατε, νά ἀκούσουμε τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, κι ὅσους συμφώνησαν μαζί του στίς κακόδοξες ἀποφάσεις τῆς «Μεγάλης καί Ἁγίας Συνόδου»;
Νά σᾶς θυμίσω, ἐδῶ, καί κάτι ἄλλο, Σεβασμιώτατε. Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ζήτησε τήν τιμωρία δύο Μητροπολιτῶν καί δύο πρωτοπρεσβυτέρων καί τῶν σύν αὐτοῖς. 
Τί ἔκανε ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος; Τούς τιμώρησε; Γνωρίζετε πώς ὄχι. Ἄρα, ἡ σκληρή, σκληρότατατη κριτική πού ἐξησκήθη ἀπό καθηγητές Πανεπιστημίου καί Ἐπισκόπους δέν θεωρήθηκε ὡς «απείθεια καί καταφρόνησις της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής», παρ’ ὅτι τοῦτο τό ζήτησε ὁ Οἰκουμενικός, ἐνῶ ἡ χαμηλῶν τόνων κριτική ἑνός «ἀγράμματου» παπά, καί ἄρα ἀκίνδυνη, πού εἶπε τά ἴδια πράγματα μέ ἄλλα λόγια, τιμωρεῖται;

Γ) Με κατηγορεῖτε για σκανδαλισμόν των πιστών
Τήν κατηγορία γιά σκανδαλισμό τῶν πιστῶν, ὅπως φαίνεται Σεβασμιώτατε, τόν στηρίζετε «στήν ἐκφωνηθεῖσα ὁμιλία» μέ τήν ὁποία ἀνακοίνωσα ὅτι «διακόπτω τήν μνημόνευσιν τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου»· στό γεγονός τῶν «πολλῶν διαδικτυακῶν ἀναρτήσεων εἰς τους ἱστοτόπους paterikiparadosi, opaidagogos, katanixis»· καί εἰς τό γεγονός «τῶν προκληθέντων ἀσεβῶν, βλάσφημων καί ὑβριστικῶν σχολίων ἀνώνυμων καί ἐπώνυμων σχολιαστῶν ἕνεκεν καί κάτωθεν τῶν ὡς ἄνω ἀναρτήσεων»!
Ἄν, Σεβασμιώτατε, εἶχαν τήν ἴδια μέ σᾶς γνώμη οἱ Ἅγιοι Πατέρες καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, δέν θά ἔλεγαν τίποτε κατά τῶν ἀσεβῶν, τῶν αἱρετικῶν κ.λπ. γιά νά μήν σκανδαλίσουν τάχα τούς πιστούς! 
Θά μποροῦσα νά ἀναφέρω μερικές δεκάδες αὐστηρές ἐκφράσεις (πού σήμερα θά τίς χαρακτήριζαν κάποιοι φοβερές ὕβρεις, ἀπ’ αὐτές πού ὑπάρχουν στήν Π. καί Κ. Διαθήκη ἀλλά καί στά κείμενα τῶν Ἁγίων κατά τῶν ἀσεβῶν. Ἐξέφρασα ἐγώ κάποια τέτοια σκανδαλίζουσα ἔκφραση; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ὑποστήριξα τήν Πίστη πού κακῶς διασύρεται ἀπό τόν Πατριάρχη καί τούς ὁμοϊδεάτες του. 
Μέ καλεῖτε, λοιπόν, νά μέ δικάσετε γιατί πραγματοποίησα αὐτό, πού εἶναι τό καθῆκον κάθε πιστοῦ καί κυρίως ἱερωμένου καί Ἐπισκόπου: ἡ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως! Ἀλλά γιά τόν Πατριάρχη (πού ἔχει καταργήσει ἐμπράκτως περίπου 200 Κανόνες), τόν Μεσσηνίας, τόν Δημητριάδος πού συμπροσεύχονται μέ αἱρετικούς παρά τούς Ἱ. Κανόνες, ὁμιλοῦν κακοδόξως περί διηρημένης Ἐκκλησίας καί μεταπατερικῆς θεολογίας, περί πολλῶν Ἐκκλησιῶν, πού ὑπέγραψαν αὐτά στό Πόρτο Ἀλέγκρε, καί ἐφαρμόζουν τόν Οἰκουμενισμό διά τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, πού μέ ὅλα αὐτά κατασκανδαλίζουν τό λαό, δέν εἴπατε τίποτα· αὐτά δέν σᾶς ἐνοχλοῦν! Γι’ αὐτούς δέν ἰσχύουν, Σεβασμιώτατε, οἱ Ἱ. Κανόνες, οἱ ὁποῖοι καταδικάζουν τέτοιες κακόδοξες διδασκαλίες; Γιά μένα ὅμως, «ἀνακαλύφθηκαν» Ἱ. Κανόνες, πού παρότι δέν ἔχουν καμιά σχέση μέ τίς πράξεις μου, θά τούς χρησιμοποιήσετε γιά νά μέ τιμωρήσετε! 
Ἐπειδή ἐφάρμοσα τήν διαχρονική ἐκκλησιαστική Παράδοση, πού μάλιστα μνημονεύεται καί στόν ΙΕ΄ Κανόνα τῆς Ἐκκλησίας!!! Ὡραία δικαιοσύνη! Ὅσοι καταλύουν τούς Κανόνες, εἶναι ἀρεστοί σέ σᾶς, δέν σκανδαλίζουν τούς πιστούς, καί τούς κάνετε ὑπακοή. 
Ὅσοι ὑπερασπίζονται τούς Ἱ. Κανόνες, σκανδαλίζουν καί…τιμωροῦνται!
Καί γιά νά μήν νομίσετε ὅτι εἶναι δικές μου οἱ διαπιστώσεις αὐτές γιά τούς παραπάνω Ἐπισκόπους, σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι τά ἔχουν πεῖ καθηγητές Δογματικῆς, συνεπίσκοποί σας (ὅπως ὁ Γόρτυνος, Ναυπάκτου, Καλαβρύτων κ.ἄ., ἀλλά καί ὁλόκληρες Σύνοδοι Ἐκκλησιῶν, ὅπως αὐτή τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας. 
Καί εἴμαστε ὑποχρεωμένοι βέβαια, νά ὁμιλοῦμε γιά τήν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως, ὄχι μόνο στό ποίμνιό μας, ἀλλά παντοῦ, ὅταν προσβάλλεται ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας. 
Μέσα στήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, Σεβασμιώτατε, ἡ ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως ἀποτελεῖ καθῆκον καί ἔννομο δικαίωμα καί τοῦ τελευταίου χριστιανοῦ. Πόσο μᾶλλον τοῦ κληρικοῦ. Τοῦτο μᾶς τό διδάσκουν οἱ Ἀπόστολοι οἱ Ἅγιοι, ὅπως ὁ Μ. Ἀθανάσιος, ὁ Μ. Βασίλειος, ὁ ἅγιος Μάξιμος, ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης καί τόσοι ἄλλοι καί, προπάντων ὁ ἴδιος ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, στόν Ὁποῖον καί ἐσεῖς καί ἐγώ θά δώσουμε λόγο γιά κάθε χαμένη ψυχή.
Ἄν λοιπόν ἐνδιαφέρεσθε, Σεβασμιώτατε, γιά τόν σκανδαλισμό τῶν πιστῶν, ἔπρεπε (ἄν ὄχι καί δημοσίως) τουλάχιστον ἰδιωτικῶς, νά εἴχατε στείλει δεκάδες ἐπιστολές σέ συνεπισκόπους σας, πού σκανδαλίζουν τό ποίμνιο τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, καθόσον μάλιστα, ἐάν κάτι τέτοιο ἔκαμνα ἐγώ, θά μέ καλούσατε εἰς ἀπολογίαν γιά ἔλεγχο ἀνωτέρων μου. 
Ἔχετε νά μᾶς δείξετε τέτοιες ἐπιστολές σας;
Ἔπειτα, Σεβασμιώτατε, μέ κατηγορεῖτε γιά τήν δημοσίευση σχολίων, πού ἔχουν γράψει ἄλλοι σέ διάφορες ἱστοσελίδες, καί σ’ αὐτές, στίς ὁποῖες δέν ἀπέστειλα ἐγώ τό κείμενο ἀποτειχίσεως καί βέβαια, δέν τούς παρότρυνα νά γράψουν ἐναντίον σας. Ξέρω, θά πεῖτε, ἔγραψαν ἐπειδή ἐσύ ἔδωσες τήν ἀφορμή! Ἄρα νά μή μιλᾶμε, νά μήν ἐκφράζουμε τίς ἀπόψεις μας, νά μήν ὑπερασπίζουμε τήν πίστη μας, ἐπειδή κάποιοι εἶναι δυνατόν νά σχολιάσουν; Πάντως γνωρίζετε, Σεβασμιώτατε, ὅτι οὔτε ἠθικά, οὔτε νομικά φέρω εὐθύνη, ἄν κάποιοι σχολιάζουν κείμενά μου. Μέ τήν ἴδια λογική κι ἐσεῖς δέν ἔπρεπε νά δώσετε τήν συνέντευξη ἐναντίον μου, γιατί κάποιοι σκανδαλίστηκαν, πιθανόν νά ἔγραψαν καί κάποια σχόλια ἐναντίον μου, διασύροντας τό ὄνομά μου!

Δ) Με κατηγορεῖτε για εξύβρισιν και συκοφαντίαν
Μιλᾶτε γιά ἐξύβριση καί συκοφαντία, ἀλλά δέν γράφετε ποιές συκοφαντίες εἶπα, οὔτε ποιές ὕβρεις γιά τό πρόσωπό σας. Ἐκτός ἄν ὡς ὕβρεις θεωρεῖτε τό δικαίωμά μου νά διακόψω τήν μνημόνευση τοῦ ὀνόματός σας. Αὐτό, ὅμως, εἶναι κανονικό δικαίωμα πού μοῦ τό δίνει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς ἔσχατο μέσο ἀντιμετωπίσεως πραγμάτων πού ἔχουν σχέση μέ τά τῆς Πίστεως.
Ἄν κάποιος θά εἶχε παράπονο ὅτι ἐξυβρίζεται καί συκοφαντεῖται, εἶμαι ἐγώ, Σεβασμιώτατε, γιατί μιλήσατε μέ ἄκρως ὑποτιμητικό τρόπο γιά μένα, μιλήσατε γιά «φανατισμούς», ἐννοώντας τήν ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως· μέ εἴπατε «ἀγράμματο» καί στήν προσπάθεια νά μέ ὑποτιμήσετε γράψατε ὅτι ἄλλοι μοῦ ἔγραψαν ὅσα εἶπα! Ἀλλά εἶναι αὐτό κακό; 
Δέν γνωρίζετε ὅτι τούς λόγους μορφωμένων καί ἐπιφανῶν, ὅπως Οἰκουμενικοί Πατριάρχες μέ πολλά πτυχία καί διδακτορικούς τίτλους, τούς γράφουν –γιά κάποιο λόγο– ἄλλοι, ὅπως ἀποκάλυψε ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης, σίγουρα μή ἀγράμματος, καί κανείς δέν τόν διέψευσε! Δέν ἀκούσατε σάν Ἐπίσκοπος, ὅτι ὁ Χριστός ψαράδες διάλεξε καί ὄχι καθηγητές πανεπιστημίων, καί ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος «τά μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα τούς σοφούς καταισχύνῃ, καί τά ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα καταισχύνῃ τά ἰσχυρά, καί τά ἀγενῆ τοῦ κόσμου καί τά ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός, καί τά μή ὄντα, ἵνα τά ὄντα καταργήσῃ, ὅπως μή καυχήσηται πᾶσα σάρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ»; (Α΄ Κορ. 1, 27-29). Εἶστε ἐσεῖς πιό σοφός ἀπό τόν Παῦλο; 
Ἤ θά καταδικάσετε μαζί μου καί τόν Παῦλο καί ὅλους τούς «ἀγράμματους» τῆς Ἐκκλησίας;
Μέ παρουσιάσατε πλούσιο, ἐν σχέσει με τούς ἐνορίτες μου, χωρίς νά σκεφθεῖτε ἄν αὐτό διαβάλλει κοινωνικά ἕναν οἰκογενειάρχη μέ παιδιά. Τότε τί νά πεῖ κανείς γιά ἕναν ἄγαμο Ἐπίσκοπο χωρίς παιδιά, μέ πληρωμένο σπίτι καί αὐτοκίνητο καί τόσες ἄλλες διευκολύνσεις λόγῳ τῆς ὑπεροχικῆς του θέσεως; 
Ἄν εἶμαι πλούσιος, ὅπως λέτε, δεῖξτε μου παρακαλῶ τά πλούτη μου ἤ ρωτεῖστε τούς ἐνορίτες μου, γιατί ὑπερασπίζονται ἕναν ἱερέα πού «πλούτισε εἰς βάρος τους»!
Ἔπειτα, ἐμπλέξατε προσωπικά καί οἰκογενειακά μου δεδομένα ἄσχετα μέ τό θέμα τῆς Πίστεως πού μᾶς ἀπασχολεῖ γιά νά μέ κάμψετε· μέ παρουσιάσετε ὡς ἄστοργο καί ἀδιάφορο πατέρα, πού μέ τήν ἐνέργεια τῆς Διακοπῆς μνημοσύνου βλάπτει τά παιδιά του, προσβάλοντας ἔτσι καί πληγώνοντας δημοσίως τά παιδιά μου, χρησιμοποιώντας τα γιά νά μοῦ κάμψετε τό φρόνημα καί νά μέ κάνετε νά ζητήσω συγγνώμη! 
Ἀμφισβητεῖτε τήν σοβαρότητα καί τήν ἁγνότητα τῆς πατρότητάς μου καί ἀντί νά ζητήσετε ἐσεῖς συγγνώμη ἀπό ἕναν δημοσίως λοιδωρούμενο πατέρα, θέλετε τό ἀντίθετο. 
Νά σᾶς θυμίσω τί μοῦ γράψατε στό μέ ἀριθ. Πρωτ. 90 ἔγγραφο πού μοῦ ἀποστείλατε:
«Θά ἤθελα νά προστατεύσω τά τέκνα σου πάσῃ θυσίᾳ ἀρκεῖ νά ἐνεργήσεις πρός τοῦτο καί σύ. Παῦσε λοιπόν κατ’ ἐξακολούθησιν νά τά πληγώνεις»!
Δηλώνετε, λοιπόν, δημοσίως –μέ ποιό ἀντικειμενικό-μετρήσιμο κριτήριο; μέ ποιά αὐτογνωσία;– ὅτι ἀγαπᾶτε ἐσεῖς πιό πολύ τά παιδιά μου ἀπό ἐμένα; Ποιός νόμος, κοσμικός ἢ μή, σᾶς ἐπιτρέπει μία τέτοια συμπεριφορά; Καί πάλι παρεπιμπτόντως σᾶς ἐρωτῶ: Τώρα δέν ἀνησυχεῖτε μήν πληγωθοῦν καί πεινάσουν τά παιδιά μου; Τί εἴδους δικαιοσύνη καί τί «πατρικό» ἐνδιαφέρον εἶναι αὐτό;
Ἔπειτα μοῦ ἐπιβάλατε παρανόμως τήν ποινή τῆς ἀργίας καί μέ ἀπειλήσατε γιά διακοπή μισθοδοσίας, χωρίς νά ὑπάρχει Νόμος τῆς Πολιτείας ἤ τῆς Ἐκλησίας πού νά προβλέπει κάτι τέτοιο, πέρα ἀπό τό ΙΕ΄ Κανόνα, πού δίνει αὐτό τό δικαίωμα. 
Ἄρα: α) ἐξασκήσατε ψυχική βία γιά νά μέ ἀποτρέψετε ἀπό τήν ἐφαρμογή ἑνός ἐκκλησιαστικοῦ Κανόνος καί 
β) ἄν ἐπιμείνετε στήν ἀπόφασή σας, θά ἀποδείξετε ὅτι ταυτίζεσθε μέ τούς ψευδεπισκόπους γιά τούς ὁποίους ὁμιλεῖ ὁ Κανόνας! 
Καί, βέβαια, ὅλα αὐτά πρίν –ἔστω– κάποιο ὄργανο ἀποφανθεῖ ὅτι παρανόμησα καί δέν ἐφήρμοσα ὀρθῶς τόν ΙΕ΄ Κανόνα! 
Ὡς ἐκ τούτου ἐγώ θά ἔπρεπε νά προσφύγω στά ἐκκλησιαστικά καί ποινικά δικαστήρια κι ὄχι ἐσεῖς!

Αὐτά, Σεβασμιώτατε, μέ σεβασμό καί παρρησία εἶχα νά σᾶς ἀπαντήσω. Παρά τά ὅποια λάθη μου καί παραλείψεις μου, ἐμμένω στήν ἀπόφασή μου, καθόσον μάλιστα οὐδέν ἐπιχείρημα, οὐδέν Πατερικό, Ἁγιογραφικό λόγο μοῦ παρουσιάσατε καί οὐδεμία Πατρική ἀγάπη μοῦ ἐπιδείξατε, ἀντίθετα μιά δεσποτική «ἀγάπη» πού τρομάζει καί πληγώνει! 
Ὅλα αὐτά μέ κάνουν νά αἰσθάνομαι ὅτι βαδίζω τόν ἀληθινό δρόμο τῆς Πίστεως.
Περιμένω, τελειώνοντας, πρίν καταφύγετε σέ ἀνακρίσεις καί τιμωρίες, νά ἀναπτύξετε, ὡς ἐγγράμματος καί κάτοχος Πανεπιστημιακῶν Πτυχίων καί ἐξαίρετων μεταπτυχιακῶν σπουδῶν, τά θεολογικά σας ἐπιχειρήματα, ὥστε νά μέ πείσετε, ἄν μπορέσετε, μέ δημόσιο λόγο ἐλεγχόμενο ὑπό πάντων, ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας, ἀποδέχεται ὅλες αὐτές τίς κακόδοξες ἐνέργειες τῶν Οἰκουμενιστῶν, εἴτε αὐτές πού ἐκφράζουν προσωπικά, εἴτε αὐτές πού διατύπωσαν ἐν Συνόδῳ στήν Κρήτη. Οἱ διοικητικές τιμωρητικές ἁρμοδιότητες στά στενάχωρα ἐπισκοπικά γραφεῖα, μέ ἀνακριτές πιστούς σας ἱερεῖς, ὅπου ἡ ἀδιαφάνεια δέν ἐπιτρέπει τόν ἐκκλησιαστικό ἔλεγχο, δέν συνάδουν μέ τό διακονικό λειτούργημα τοῦ Ἐπισκόπου, οὔτε μέ τήν ἐλευθερία «ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε»!

Μέ σεβασμό στό νόμιμο ἐπισκοπικό σας ἀξίωμα
(Ἱερέας Φώτιος Τζούρας)

ΑΙΣΧΟΣ Ο μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος, ΕΚΒΙΑΖΕΙ τον π.Φώτιο Τζούρα με ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ, με ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ και με ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ. Απίστευτο ΕΓΓΡΑΦΟ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ




Πριν από 10 περίπου ημέρες, σας παρουσιάσαμε την ευχάριστη είδηση (διαβάστε εδώ).

Ένας πάμφτωχος και ταπεινός ιερέας χωριού της Μακεδονίας μας, ανακοίνωσε την ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗΣ και κάθε εκκλησιαστικής κοινωνίας, με τον δεσπότη του (Σιδηροκάστρου Μακάριο).
Ο δεσπότης του πριν 1 ακριβώς χρόνο, συμμετείχε στην (ψευδο)Σύνοδο της Κρήτης και ΥΠΕΓΡΑΨΕ τις ΑΝΤΙΟΡΘΟΔΟΞΕΣ αποφάσεις της.

Η διακοπή μνημόνευσης του π.Φωτίου, που υποφέρει από χρόνια προβλήματα υγείας, που ζει σε ένα φτωχικό σπίτι που του παραχώρησε ο τοπικός δήμος και που πασχίζει να μεγαλώσει μόνος, τα 2 ανήλικα παιδιά του, μας γέμισε θάρρος και ελπίδα. Έδειξε ότι υπάρχουν και σήμερα ιερωμένοι με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. (Οι υπόλοιποι, ας συνεχίζουν να παριστάνουν ότι δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτε, απολαμβάνοντας τον μισθό και τα "τυχερά" τους (χρήματα από μυστήρια, μνημόσυνα, τρισάγια, πρόσφορα, ευχέλαια κλπ)).

"π.Φώτιε, Σου ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να λειτουργείς. 
Είσαι αγράμματος".


η επιστολή που έστειλε σήμερα ο μητροπολίτης Μακάριος στον π.Φώτιο. 
"Σας επιβάλλονεν το επιτίμιον της αργίας από πάσης εκκλησιαστικής ιεροπραξίας"

Ας θυμηθούμε τώρα ποια ήταν η άμεση αντίδραση του δεσπότη: (όπως δήλωσε και ο ίδιος σε τοπικό κανάλι, εδώ) :

Την ίδια ημέρα (Κυριακή) τηλεφωνικώς ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ στον π.Φώτιο να λειτουργεί. 

Θυμίζουμε τι άλλο δήλωσε στο τοπικό κανάλι :

«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! 
Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!! 
Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα;
Ὁ π. Φώτιος εἶναι ἀγράμματος. Πού τὰ ἔμαθε αὐτά;»(απάντηση στις παραπάνω ανοησίες, που αποδεικνύουν την θεολογική ασχετοσύνη -ή τον δόλο ;;;- του δεσπότη Μακαρίου, δημοσιεύσαμε εδώ και μια δεύτερη εδώ)

Το παγκάρι ... ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΓΚΑΡΙ!

4 ημέρες μετά, (Πέμπτη απόγευμα) ο δεσπότης μάζεψε πάνω από 20 παπάδες και πήγε στο χωριό να κάνει εσπερινό.


Φυσικά οι ενορίτες στήριξαν τον ιερέα τους και δεν πάτησαν στην εκκλησία.
Ο δεσπότης πήρε τα κλειδιά και τα χρήματα από το ταμείο ... (αυτό όπως φαίνεται είναι το πρώτο που σκέφτονται οι δεσποτάδες) 

ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ : 

Ή μου ζητάς δημόσια συγνώμη ή σου ΚΟΒΩ το ΜΙΣΘΟ. 
Θα σε ΔΙΚΑΣΩ και θα σε ΚΑΘΑΙΡΕΣΩ.

Σήμερα, των Αγίων Πέτρου και Παύλου, που εόρταζε ο τοπικός ναός στο Σταυροδρόμι,
ο δεσπότης απέστειλε επιστολή στον π.Φώτιο, με την οποία (πέρα από τα ψέμματα και τις ειρωνείες, πχ λέει ότι ο π.Φώτιος πήρε διαζύγιο, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ο δεσπότης ότι η παπαδιά εγκατέλειψε τον π.Φώτιο και τα 2 ανήλια παιδιά τους, τα οποία μεγαλώνει τώρα μόνος του ο π.Φώτιος. 
Ένας ακόμη σταυρός που σηκώνει ο ταπεινός ιερέας .., πχ λέει ότι τάχα ο π.Φώτιος ήταν εκεί και απέτρεπε τους ενορίτες να μπουν στο ναό για τον εσπερινό, που επίσης είναι ψέμα)

ΕΚΒΙΑΖΕΙ τον π.Φώτιο με διακοπή της μισθοδοσίας 
(είπαμε, εκεί είναι η καρδιά των δεσποτάδων μας), και με ΑΜΕΣΗ παραπομπή σε επισκοπικό και συνοδικό δικαστήριο για να τον ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΙ.


Βλέπετε τι "λύσσα" έχουν οι δεσποτάδες μας απέναντι στους ευλαβείς ιερείς που βάζουν πάνω απ' όλα την Ορθόδοξη πίστη και τη συνείδηση τους; Θέλουν πάσι θυσία να τους κατασπαράξουν.


Ο αθεολόγητος κύριος Μακάριος, αν έκανε τον κόπο να διαβάσει τον 15ο κανόνα (της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, επί Αγίου Φωτίου) και την επιστολή που του έστειλε ο π.Φώτιος, θα μάθαινε ότι όσοι διακόπτουν την μνημόνευση της προϊστάμενης εκκλησιαστικής τους αρχής, λόγω αιρετικής διδασκαλίας, όχι μόνον δεν επιτρέπεται να τιμωρούνται αλλά τους αξίζει ΕΠΑΙΝΟΣ και ΤΙΜΗ για την πράξη τους αυτή.

Αλλά αντιλαμβάνεστε όλοι που έχουν γραμμένους τους Ιερούς μας Κανόνες οι δεσποτάδες μας.. Με τις πολλές συναναστροφές με το Φανάρι και με τον Πάπα, αισθάνονται ότι απέκτησαν "παπικό αλάθητο".

Στον π.Φώτιο ευχόμαστε καλή ομολογία. Δεσμευόμαστε δημόσια ότι θα είμαστε δίπλα του, ότι κι αν χρειαστεί -το ίδιο βεβαιώνουν και πολλοί αδερφοί-ές μας που επικοινωνούν καθημερινά μαζί μας δηλώνοντας την πρόθεση τους έμπρακτα να τον στηρίξουν. 
Ήδη ετοιμάζεται το παρεκκλήσιο (δείτε εδώ) που αγοράστηκε από πιστούς για να λειτουργήσει.

Όσο για τον Μακάριο, (που είχε ίνδαλμα του τον Μακάριο αρχιεπίσκοπο Κύπρου), επειδή βλέπουμε ότι έχει μεγάλο θέμα με τα χρήματα να μπούμε στην λογική να υπολογίσουμε πόσα ευρώ κόστισε μέχρι σήμερα η αφεντιά του στο Ελληνικό κράτος, με τόσες δεκαετίες μισθοδοσίας;

Πόσα μας κόστισε και 16 έτη ως δεσπότης;;; (παραλείπουμε μισθούς υπηρετικού προσωπικού, αποσπασμένους υπαλλήλους, οδηγούς, βενζίνες κλπ)

Ο δεσπότης Μακάριος, νομίζει ότι έκανε χάρη τόσα χρόνια που υπέγραφε -ως όφειλε ως προϊστάμενος- την κατάσταση μισθοδοσίας της μητρόπολης του. Νομίζει ότι τα χρήματα που έχει λάβει ο π.Φώτιος μέχρι σήμερα ως κληρικός, ΤΑ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΣΤΟΝ ΔΕΣΠΟΤΗ ΤΟΥ!!! 



Όμως από τον 1977 μισθοδοτείται ο Μακάριος (πηγή).
40 χρόνια! με Μέσο Όρο 20.000 ευρώ το χρόνο: 800.000 ΕΥΡΩ!
Τόσα μας κόστισε ο Μακάριος. 
Και του φταίει ο παπάς του χωριού με τα προβλήματα υγείας 
και τα 2 ανήλικα παιδιά ...!

Βρες (εντός 2 εβδομάδων) Μητροπολίτη που ΔΕΝ μνημονεύει τον Βαρθολομαίο, να πας εκεί!


Μία ακόμη εξαπάτηση. Δείτε τι προτρέπει τον π.Φώτιο ο μητροπολίτης Μακάριος: "εντός δεκαπενθημέρου εξεύρετε Ι.Μητρόπολη ... της οποίας ο Μητροπολίτης θα έχει ήδη διακόψει το μνημόσυνον του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου".
Καλέ τι καλός που είναι ο Μακάριος!!!

Όμως Μητροπολίτης που να έχει κόψει το μνημόσυνο του Βαρθολομαίου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!!! Τελεσίγραφο 2 εβδομάδων λοιπόν για κάτι που απλά ΔΕΝ υφίσταται ως δυνατότητα !!!
Τέτοια κουτοπονηριά ο Μακάριος ...

Μακάριε, 
"Ου περί χρημάτων τον Αγώνα ποιούμεθα"

Στον Κύπριο μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριο, θυμίζουμε ότι υπήρχαν παλικάρια Έλληνες της Κύπρου, που στον Άγγλο δυνάστη που προσπαθούσε να τους εξαγοράσει, του απαντούσαν "Ου περί χρημάτων τον Αγώνα ποιούμεθα αλλά περί Αρετής".

Δυστυχώς όμως, το δείχνει και η Ιστορία μας, στην ελληνική γη, δεν υπάρχουν μόνον Λεωνίδες αλλά και Εφιάλτες. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν πρόσωπα που βάζουν πάνω απ' όλα "Τα ριάλια" 

«Τα ριάλια, ριάλια, ριάλια, τα σελίνια μονά και διπλά, τα μονόλιρα, πεντόλιρα και πού ’ντα,
ο πεζεβέγκης που τα ’χει στην πούγγα...»

Και επειδή Μακάριε, όσο περνάνε τα χρόνια, όπως φαίνεται ξεχνάς, σκεφθήκαμε να σου θυμίσουμε, κάτι από εδώ :

"Το τέλος του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ βρήκε την οργάνωση να θρηνεί ένα από τα σπουδαιότερα στελέχη της, τον Κυριάκο Μάτση. Διετέλεσε τομεάρχης της ΕΟΚΑ σε περιοχή της επαρχίας Αμμοχώστου από το 1955, αρχηγός συνδέσμων της οργάνωσης από τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου έως τον Ιανουάριο του 1956. 

Η σύλληψη Στις 9 Ιανουαρίου 1956 συνελήφθη από τους Βρετανούς. 
Μεταφέρθηκε στη Λευκωσία, στα κρατητήρια της Ομορφίτας, όπου τρεις από τους πλέον σκληρούς ανακριτές της αποικιοκρατίας, οι Μόρις, Περέιρα και Μακάουαρτ, τον βασάνισαν ανηλεώς επί ημέρες.

Η πρωτοφανής αντοχή του και η αλύγιστη στάση του ανάγκασαν τον ίδιο τον στρατάρχη Χάρντιγκ να τον επισκεφθεί. 
Ο κυβερνήτης τού ζήτησε να αποκαλύψει το σημείο όπου βρισκόταν το κρησφύγετο του Γεωργίου Γρίβα, του προσέφερε μάλιστα την ελευθερία του και το ποσό των 500.000 κυπριακών λιρών. 

Ο Κυριάκος Μάτσης τον κοίταξε κατάματα, κτύπησε δυνατά το χέρι του στο τραπέζι και απάντησε: «Εξοχώτατε. Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής. Λυπάμαι αλλά με προσβάλετε». Ο Χάρντιγκ αποχώρησε άπρακτος. Επτά μήνες μετά τη σύλληψή του ο Κυριάκος Μάτσης απέδρασε μαζί με άλλους έξι αγωνιστές από τα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς. Ανέλαβε την εκπαίδευση των ανταρτών της Κυρήνειας...

Δύομιση χρόνια αργότερα (...)
όταν οι καπνοί από τις χειροβομβίδες διαλύθηκαν, μπήκαν στο κρησφύγετο οι Βρετανοί αξιωματικοί και στη συνέχεια οι δημοσιογράφοι. Ο Κυριάκος Μάτσης κείτονταν νεκρός, διαμελισμένος από τις εκρήξεις. Στα χέρια του κρατούσε σφικτά δύο υποπολυβόλα. 


Ο πατέρας του, Χριστοφής Μάτσης, όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο του γιου του, δήλωσε: «Τόσον εγώ όσο και η σύζυγός μου είμαστε υπερήφανοι για τον ηρωικό θάνατο του αγαπημένου μας παιδιού. Ο γιος μας αγωνίστηκε με όλη την δύναμη της ψυχής του για την ελευθερία του μαρτυρικού μας νησιού».... 

Αλλά τι να περιμένει κανείς από κάποιον που πήρε το όνομα του Μακάριου Μούσκου..; 
 Που πρόδωσε τον ένδοξο αγώνα της ΕΟΚΑ και τον στόχο της: την ΕΝΩΣΗ με την Ελλάδα.

Ο πατήρ Φώτιος δεσμεύθηκε ότι ΔΕΝ θα εγκαταλείψει τους ενορίτες του. Ότι θα συνεχίσει να προσεύχεται γι αυτούς και να τους μνημονεύει. 
Ξεκαθάρισε επίσης ότι για να επαναφέρει την μνημόνευση του δεσπότη, θα πρέπει αυτός προηγουμένως δημόσια να καταδικάσει τις αποφάσεις της (ψευδο)Συνόδου της Κρήτης και τα έργα του Βαρθολομαίου και των Οικουμενιστών.

Που να καταλάβουν οι "λύκοι" ότι υπάρχουν ακόμη περήφανοι Έλληνες και Ορθόδοξοι, που "φτύνουν" και τα ριάλια και τους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα και την εξουσία τους.


Μακά(β)ριε, μια μέρα θα φύγουμε όλοι από αυτή τη ζωή.


Κοίτα να μετανοήσεις έγκαιρα. 
Η ζέστη στην κόλαση θα 'ναι αφόρητη.


Ελληνορθόδοξη Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Αποκλειστικές φωτογραφίες! Να πως βρέθηκε και πως αγοράστηκε το πανέμορφο (ιδιωτικό) παρεκκλήσιο (κοντά στη λίμνη Κερκίνη) για να τελούνται ακολουθίες για όσους έχουν ΔΙΑΚΟΨΕΙ την μνημόνευση



Επιλέγοντας την διακοπή μνημόνευσης (του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των επισκόπων που τον μνημονεύουν), γνωρίζαμε ότι ο δρόμος θα ήταν ανηφορικός. 
Γνωρίζαμε ότι οι λιγοστές αρχικές επευφημίες θα αραίωναν. 
Ότι θα μας απομόνωναν, ότι θα δεχόμασταν κατηγορίες, ειρωνείες και χλευασμούς. 
Ο δρόμος του Γολγοθά, όσο ωραίος κι αν μοιάζει ως εικόνα, δεν παύει να είναι μοναχικός, επίπονος και μαρτυρικός.


Ο Κύριος μας όμως δίνει πάντα σημάδια της παρουσίας Του. 
Για να μας απαλύνει τον σταυρό, για να παίρνουμε κουράγιο και θάρρος.

Η διακοπή μνημόνευσης του π.Φωτίου Τζούρα


Όπως γράψαμε (εδώ), πριν 1 βδομάδα περίπου (Κυριακή 18/6/2017), ένας ευλαβής ιερέας ενός μικρού χωριού της Μακεδονίας (δίπλα στη λίμνη Κερκίνη), ο π.Φώτιος Τζούρας, ανακοίνωσε την διακοπή μνημόνευσης του τοπικού μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριου (ο οποίος υπενθυμίζουμε ότι συμμετείχε στην ψευδοΣύνοδο της Κρήτης και υπέγραψε τις αποφάσεις της). 

Άμεσα (την ίδια ημέρα), ο μητροπολίτης Μακάριος (με προφορική εντολή) του απαγόρευσε να λειτουργεί και στη συνέχεια -χωρίς κανένα έγγραφο- απαίτησε και έλαβε -κατά τη διάρκεια "πανηγυρικού εσπερινού" απουσία ενοριτών αλλά παρουσία 20-25 παπάδων του- τα κλειδιά και τα χρήματα από το παγκάρι της εκκλησίας.

Πως όμως βρέθηκε αυτό το όμορφο παρεκκλήσιο, όπου θα λειτουργεί ο εκδιωχθείς π.Φώτιος;


Εδώ και καιρό τον π.Φώτιο απασχολούσε η διακοπή μνημόνευσης. Που όμως θα λειτουργούσε αν παρανόμως του στερούσαν την πρόσβαση στον ναό του χωριού του; Που θα πήγαιναν οι πιστοί; 

Πριν μερικούς μήνες πληροφορήθηκε από ευλαβείς πιστούς που είχαν την ίδια αγωνία, ότι πωλείται ένας όμορφος αγρός μέσα στα δέντρα, που έχει μέσα και ένα παρεκκλήσιο.

Το (ιδιωτικό) παρεκκλήσιο είχε χτιστεί από τον π.Πολύκαρπο Δίντσιο, ο οποίος είχε κοιμηθεί πριν λίγα χρόνια (μάλιστα υπήρξε για κάποιο διάστημα και πνευματικός του π.Φωτίου, όταν ο π.Φώτιος ήταν λαϊκός και ο π.Πολύκαρπος πνευματικός στα χωριά της περιοχής).


Έγιναν οι επαφές με τους συγγενείς του και συμφωνήθηκε το τίμημα (αρκετά χαμηλό, προς Δόξαν Θεού).
Με τη βοήθεια του Θεού βρέθηκαν κάποιοι ευλαβείς πιστοί που πληροφορήθηκαν τα νέα από στόμα σε στόμα, και ανέλαβαν να καλύψουν το κόστος, και έτσι εδώ και λίγες ημέρες το παρεκκλήσιο είναι πλέον διαθέσιμο!

Βέβαια το παρεκκλήσιο δεν λειτουργήθηκε για κάποια χρόνια, το Άγιο Δισκοπότηρο, ήταν φορητό και σκουριασμένο, και χρειάζονται βασικά εκκλησιαστικά είδη για να ξαναλειτουργήσει. Μόλις διευθετηθούν αυτά, θα αρχίσει να λειτουργεί. 
Ήδη έχει γίνει μια λίστα με τις ανάγκες, που άρχισαν να καλύπτονται από πιστούς. 

Μέχρι και τα άλογα ζώα αντιλαμβάνονται ...


Τα 2 σκυλιά που έχει ο π.Φώτιος στο σπίτι του (αναφερόμαστε στο σπίτι που του έχει παραχωρήσει ο τοπικός δήμος), είχαν την συνήθεια κάθε Κυριακή να πηγαίνουν στην εκκλησία (λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο πάνω), να κάθονται απέξω και να επιστρέφουν στο σπίτι μετά την Θεία Λειτουργία. 
Την περασμένη Κυριακή 25/6/2017, κατά τις 08-00 - 08:30, ο π.Φώτιος, είδε τα 2 σκυλιά να επιστρέφουν απογοητευμένα από την εκκλησία. Είχαν ακούσει από τα μεγάφωνα ότι γίνεται λειτουργία, αλλά σύντομα κατάλαβαν ότι λείπει ο ιερέας τους (και για πρώτη φορά έψελνε γυναίκα στο ψαλτήρι!).
Μέχρι και τα άλογα ζώα καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Εμείς;;; 


"Τις Θεός, Μέγας ως ο Θεός ημών"Συνέβησαν και άλλα θαυμαστά, κυριολεκτικά θαύματα, ο Θεός άκουγε τις παρακλήσεις, αλλά δεν κρίνουμε τώρα σκόπιμο να δημοσιευθούν.
Εμείς μία ακόμη φορά δοξάζουμε και υμνούμε:
"Τις Θεός, Μέγας ως ο Θεός ημών".

Ένα ακόμη θαυμαστό περιστατικό!!!
Την περασμένη Πέμπτη 22/6/2017, μετά τον "πανηγυρικό εσπερινό" εκδιώξεως του π.Φωτίου, απουσία ενοριτών αλλά παρουσία 20-25 παπάδων του, ο δεσπότης επέμενε κατά την αναχώρηση του, να χτυπήσουν πανηγυρικά την καμπάνα! Μάλιστα απαίτησε επίμονα από τον ίδιο τον π.Φώτιο να την χτυπήσει, ο οποίος αρνήθηκε.
Προσπαθώντας λοιπόν οι ιερείς του να ενεργοποιήσουν το κατάλληλο αυτόματο μηχανισμό, η καμπάνα αντί για να χτυπήσει πανηγυρικά όπως ζήτησε ο δεσπότης, χτυπούσε μονότονα, σχεδόν σαν πένθιμα!!!

Παραθέτουμε την λίστα με τα είδη που χρειάζονται για το παρεκκλήσιο (για όσους πιστούς θελήσουν να συνδράμουν, έχουν διαγραφεί όσα έχουν ήδη διευθετηθεί):



Παραθέτουμε μια πρώτη λίστα με ότι κρίθηκε απαραίτητο, ώστε αν κάποιος θέλει, να έχει την ευλογία να τα χαρίσει:
1) ευαγγέλιο (το ευαγγέλιο ανέλαβε ήδη να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
2) τρισκελή ευαγγελίου
3) Άγιον Ποτήριον με το Άγιον Δισκάριον, Αστερίσκο, Λαβίδα (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
4) Ζέον (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
5) 2 προσκυνητάρια μικρά (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
6) 4 καντήλες με τα ποτηράκια τους (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
7) μια ντουλάπα για τα άμφια


Νέες ανάγκες (ενημέρωση Σάββατο 24/6/2017, ώρα 14:00)
8) Δίσκος για αντίδωρα μαζί με την βάση του (νο3 στην φωτογραφία)
9) Καλύμματα Αγίας Τράπεζας
10) Καλύμματα Τιμίων Δώρων
11) Μανουάλι που χρησιμοποιείται για την ανάγνωση Ευαγγελίου χειρός (νο 1 στην φωτογραφία)
12) Μανουάλι για θυμιατό (νο 2 στη φωτογραφία)
13) δοχεία με νερό και βρυσάκι καθώς και λεκάνη για να πλένει τα χέρια του ο λειτουργός.
14) 2 ανεμιστήρες και μπαλαντέζα/προέκταση καλωδίου, γιατί υπάρχει αρκετή ζέστη μέσα στο ναό ή ένα κλιματιστικό για να παρέχει και ζέστη το χειμώνα.

Όποιος επιθυμεί να δωρίσει κάτι από αυτά, ας μας στείλει εμαιλ με πλήρη στοιχεία επικοινωνίας στο opaidagogos@gmail.com ενημερώνοντας και τον π.Φώτιο (6942571684).
Μπορείτε να αγοράσετε το είδος που επιθυμείτε από κάποιο ηλεκτρονικό κατάστημα ή κατάστημα εκκλησιαστικών της περιοχής σας και να ζητήσετε να αποσταλεί στον π.Φώτιο (Σταυροδρόμι Σερρών). Ενημερώστε μας για να το διαγράψουμε από τη λίστα.

ΥΓ. Αναγκαία διευκρίνηση:

Οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι στηρίζουμε τον π.Φώτιο Τζούρα, όπως στηρίξαμε τους αγιορείτες (Χιλανδαρίου, Μεγ.Λαύρας. Κουτλουμουσίου) που εκδιώχθηκαν ή διώκονται από τις μονές τους, 
όπως στηρίξαμε τους ιερείς από την Κρήτη (εδώ), 
τον π.Παϊσιο Παπαδόπουλο, τον π.Μάξιμο Καραβά, 
τον μοναχό π.Μωϋσή (Πρέβεζα εδώ, εδώ), 
τον π.Ιγνάτιο Σέρρα (Κεφαλονιά, εδώ
τον π.Νικόλαο Μανώλη, τον π.Θεόδωρο Ζήση, τον π.Φώτιο Βεζύνια,
όπως προβάλαμε και τους ιερωμένους που είχαν αποτειχιστεί στο παρελθόν (π.Ευθύμιο Τρικαμηνά, π.Σταύρο Βάϊο, π.Γεώργιος Αγγελακάκη).

Είμαστε αυτόνομη ομάδα και κανένας από τους παραπάνω ιερείς δεν ευθύνεται για τα κείμενα που αναρτούμε και δεν μας καθοδηγεί. Δεσμευθήκαμε ότι θα είμαστε στο πλευρό ΚΑΘΕ ιερωμένου που διώκεται πολεμώντας την αίρεση του Οικουμενισμού.


Με αυτό το σκεπτικό, διαπιστώνοντας την απλότητα του π.Φωτίου Τζούρα. του προτείναμε και καλοπροαίρετα δέχθηκε να προβάλουμε στο διαδίκτυο τις ανάγκες του παρεκκλησίου αυτού ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους ευλαβείς πιστούς που το επιθυμούν να έχουν την ευλογία να προσφέρουν οι ίδιοι κάτι που χρειάζεται.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός

Εγκώμιο στον Πατέρα Φώτιο Τζούρα



Ιωάννου Ρίζου

Την περασμένη Κυριακή Πάτερ, χτύπησες για τελευταία φορά την καμπάνα του χωριού σου, αλλά αυτή τη φορά η καμπάνα ακούστηκε σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική. Ακούστηκε στις καρδιές των προβάτων που είναι πια γεμάτες από τα ουρλιαχτά των λύκων και των αρκούδων.
Στο ταπεινό σου χωριουδάκι, την φετινή Πεντηκοστή, μυρίπνοα άνθη άνθισαν και ευωδίασαν, κι έφτασαν στις ψυχές των σκορπισμένων προβάτων του Χριστού.

Άκουσαν την καμπάνα και τα βατράχια της Αποκάλυψης και βγήκαν από τον βάλτο. 
Και ήρθαν στο χωριουδάκι σου με την τεθωρακισμένη τους κοιλιά να σε τρομάξουν. Ακούστηκε ο σκοτεινός βρυχηθμός του μίσους: «Θα σε κάνω να πεινάσεις! Θα σε κάνω να πονέσεις! Θα σε κάνω να φτύσεις αίμα! Θα σε συντρίψω κι εσένα και τα παιδιά σου! Εγώ είμαι το “Τέκνον του Αβραάμ”»!
- «Μα , Πάτερ μου…» ψέλλισες ήρεμα.
- «Μη με λές “πάτερ μου”! Δεν είμαι πατέρας σου! Πατριός σου είμαι! Και συνταγματάρχης της επαρχίας σου! Το κατάλαβες; Εδώ είμαστε ηθοποιοί και παίζουμε σε ένα θέατρο κι εσύ μας κάνεις νερά! Το κατάλαβες; Όταν σου κόψω τον μισθό θα το καταλάβεις!» ανταπάντησε o «γνήσιος διάδοχος» των Αποστόλων.

Πήγε να σε αρπάξει, Πάτερ, από τον πνευματικό σου χιτώνα ο εμπτυστής του Εσταυρωμένου, μα εσύ του ξέφυγες σαν άλλος Πάγκαλος Ιωσήφ από την γυναίκα της μοιχείας, γιατί «Ηβουλήθης γενέσθαι μεγαλέμπορος πάντων ών είχες, τον τίμιον ωνησάμενος μαργαρίτην, και αντιδούς τα ρέοντα και συρόμενα, των εστώτων και ουρανίων».[1]
Δεν φοβήθηκες Πάτερ Φώτιε, δεν δείλιασες. Έπεσες στα γόνατα, κοίταξες από τη μια μεριά τον Χριστό κι από την άλλη τα παιδάκια σου και τα φάρμακα σου, και τα χωράφια που πλέον θα σε στέγαζαν, και δεν έκανες πίσω. Άκουγες στην καρδιά σου την υπόσχεση του Αναστάντα Κυρίου: «Εγώ έμπροσθεν σου πορεύσομαι και όρη ομαλιώ, θύρας χαλκάς συντρίψω και μοχλούς σιδηρούς συνθλάσσω, και δώσω σοι θησαυρούς σκοτεινούς αποκρύφους, αοράτους ανοίξω σοι»[2]και αποφάσισες να περιμένεις από Αυτόν να «εξαλείψει πάν δάκρυον εκ των οφθαλμών σου».[3]
Σου φιλούμε τα χέρια και τα πόδια, γιατί ανέλαβες τους σταυρούς σου, και τον ονειδισμό του Χριστού.[4]
Τα άρματα των Βαβυλωνίων τριγύρω, αλλά «ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα…» [5]

Κύριος, «μνησθείη πάσις θυσίας σου και το ολοκαύτωμα σου πιανάτω».[6]

Αμήν.

[1] Κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο.
[2] Ησ. με΄ 2.
[3] Αποκ. ζ΄ 17.
[4] Εβρ. ιγ΄, 13.
[5] Ψαλμ. ιθ΄, 8.
[6](ο Κύριος) να θυμηθεί με ευμένεια την θυσία σου και την προσφορά σου να την βρει ευάρεστη και πλήρη.

Οι πιστοί στήριξαν την αποτείχιση του ιερέα, αποδοκιμάζοντας έτσι τις κακοδοξίες του Επισκόπου!

Εύγε στους κατοίκους στο Σταυροδρόμι Σερρών!


Στήριξαν τον ευλαβή ιερέα τους π. Φώτιο!

Σε άδεια καθίσματα έκανε εσπερινό ο δεσπότης Σιδηροκάστρου Μακάριος.

Την είδηση της παντελούς ΑΠΟΥΣΙΑΣ των κατοίκων, κατά την "πανηγυρική" χθεσινή (Πέμπτη 22/6/2017) είσοδο του δεσπότη στο χωριό και στον εσπερινό, στις 7 μ.μ. επιβεβαιώνουμε και εμείς. 

Με εξαίρεση τους 20-25 ιερωμένους που έφερε, 2-3 συζύγους τους και τον συγκεκριμένο κάτοικο Θεσσαλονίκης (νεοκόρο μητροπολιτικού ναού όπως πληροφορηθήκαμε) που ήρθε από τη Θεσσαλονίκη, με 3-4 συγγενείς του και 1 γείτονα του, ΔΕΝ πάτησε ΚΑΝΕΙΣ ενορίτης στον ναό των Αγίων Αποστόλων.

Ο δεσπότης πήρε τα κλειδιά του ναού από τον π. Φώτιο καθώς και τα χρήματα από το ταμείο. 

Απείλησε φυσικά τον ιερέα ότι από αύριο θα του κόψει το μισθό (!) και θα τον πάει στην Ιερά Σύνοδο. Ο π.Φώτιος όπως μάθαμε, κάθισε έξω από την εκκλησία, παραδίπλα, πάνω σε έναν κουβά (για να μην στέκεται όρθιος, λόγω των προβλημάτων υγείας του) και περίμενε να τελειώσει την ακολουθία ο δεσπότης κάνοντας κομποσκοίνι.

Εύγε στους κατοίκους στο Σταυροδρόμι Σερρών! 
Εύγε και στον π.Φώτιο. 
Μπορεί να μην έχει τίτλους και πτυχία αλλά η αγνή του αγάπη για τον Χριστό και την Ορθοδοξία, η απόφαση του να τα θυσιάσει όλα αν χρειαστεί, αποτελεί παράδειγμα για όλους μας.


Ομάδα εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Διαβάστε πως μπορείτε να βοηθήσετε το παρεκκλησιο που πρόσφατα έχει αγοραστεί από τους πιστούς, εδώ:

Δήλωση συμπαράστασης στὸν ἡρωϊκὸ π. Φώτιο Τζούρα καὶ ἀπάντηση στὸν κακόδοξο Δεσπότη Σιδηροκάστρου Μακάριο




Δόξα τῷ Παναγάθῳ Θεῷ. Ἀκόμα ἕνας ἱερέας τοῦ Ὑψίστου, ὁ π. Φώτιος Τζούρας διάλεξε τὸν μαρτυρικὸ δρόμο τῆς ὁμολογίας καὶ ἀψηφώντας τὰ προβλήματα τῆς βιωτῆς του διάλεξε τὴν ἀγαθὴ μερίδα, τὸν Χριστό. Εὐχόμαστε ὁ Θεὸς νὰ δίνει σ’ αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειά του δύναμη, ὑπομονή, σοφία καὶ κάθε εὐλογία. 

Διότι μὲ τέτοιο Δεσπότη θὰ τὴν χρειαστεῖ ὁ π. Φώτιος. Ἕναν Δεσπότη, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν διακοπὴ μνημοσύνου του ἀπὸ τὸν ταπεινὸ ἱερέα, ποὺ δήλωσε ὅτι παρόλα αὐτὰ τὸν σέβεται, εἶπε τὰ ἑξῆς τρομερά:



«Δὲν μπορεῖ ἕνας ἱερεὺς νὰ εἶναι περισσότερο ὀρθόδοξος ἀπὸ τὸν μητροπολίτη!!! Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι τῶν παπάδων, εἶναι τῶν Συνόδων, εἶναι τῶν Πατριαρχῶν, τῶν Ἀρχιεπισκόπων!!! Ὁ παπὰς εἶναι γιὰ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐνορία του. Τίποτε ἄλλο. Εἴδατε τίποτα κακὸ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη; Ἔδωσε τίποτα στὸν Πάπα; Ὁ π. Φώτιος εἶναι ἀγράμματος. Πού τὰ ἔμαθε αὐτά;».

Καὶ μετὰ εἶπε τὸ ἑξῆς, ἐπίσης ἀπίστευτο: «Ἐγὼ εἶμαι εἴλωτας ἐδῶ στὴν Ἐπισκοπή μου, τρέχω ἀπὸ τὸ πρωΐ μέχρι τὸ βράδυ, δὲν πῆγα ποτὲ στὸ ἐξωτερικό!!!». Ἥρωας ὁ Ἐπίσκοπος αὐτός. Δὲν πῆγε ποτὲ στὸ ἐξωτερικό. Πραγματικὰ τί θυσία γιὰ τὸ ποίμνιό του! Ἐνῶ οἱ ἄλλοι Ἐπίσκοποι πᾶνε συνεχῶς ταξίδια στὸ ἐξωτερικό, διότι αὐτό ὁμολογεῖ, αὐτὸς ἔμεινε στὸ Σιδηρόκαστρο καὶ γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπαινεῖται.
Ἐὰν ὑπῆρχε βραβεῖο ἔπαρσης ὁ Ἐπίσκοπος αὐτὸς ἔπρεπε νὰ εἶναι στοὺς πρώτους ὑποψηφίους:

Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑποστηρίζει τὴν κακοδοξία τοῦ «γέροντος» τῶν οἰκουμενιστῶν Ζηζιούλα περὶ πρωτείου καὶ ἀνυπαρξία Ἐκκλησίας ἄνευ Ἐπισκόπου, ἀκόμα καὶ ἂν αὐτὸς αἱρετίζει· ἐκτὸς τοῦ ὅτι θεωρεῖ τὸ ποίμνιο ἐντελῶς ἀφελὲς καὶ νομίζει, ὅτι δὲν βλέπει καὶ δὲν ἀκούει καὶ δὲν ἐνημερώνεται γιὰ τὸ πόσο ἔχουν προχωρήσει οἱ Οἰκουμενιστὲς στὰ πρωτογνωρα ἀντιορθόδοξα σχέδιά τους· ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑποβιβάζει τὸν ἱερέα του ὡς ἀγράμματο καὶ ἀκολούθως ἀνίκανο νὰ κατανοήσει Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας –ξέχασε ὁ λυκοποιμένας, ὅτι μόλις τὴν περασμένη Κυριακὴ διάβασε στὸ Εὐαγγέλιο, ὅτι ὁ Χριστὸς διάλεξε ψαράδες– καταργεῖ ὅλη τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ βρεῖ τὸ ἄδικο δίκιο του.

Δηλαδὴ τὰ ἁγιογραφικὰ χωρία «ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε...» (Β΄Κορινθ. 6,17), «ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων καί οὐκ ἠσχυνόμην» (Ψαλμ. 118,46), «στέλλεσθε ἀπό παντός ἀτάκτως περιπατοῦντος» (Β΄Θεσ. 3,6), «οὐκ ἐκάθισα μετά συνεδρίου ματαιότητος» (Ψαλμ. 25,4), «ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων» (Ψαλμ. 25,5) καί τόσα ἄλλα, δὲν ἀφοροῦν Πατριάρχες καὶ Ἐπισκόπους; Ἀκυρώνεται ὅλη ἡ Ὀρθόδοξος Παράδοση, ἡ ὁποία βοᾶ γιὰ τὸν τρόπο ἀντιμετώπισης τῶν αἱρετικῶν, καί ὁ κ. Μακάριος μᾶς προτείνει τὸν οἰκουμενιστικὸ συμβιβασμὸ καί τὴν συνοδοιπορεία καί τὴν συμπόρευση μὲ ὅλους καὶ ὅλα, διαφημίζοντας τό ὑπνωτικό τῆς ὑπακοῆς, εἰς βάρος τῆς ἀληθινῆς καὶ Ὀρθοδόξου πίστης;
Δὲν διάβασε ὁ κ. Μακάριος, ὅτι τὰ λόγια τοῦ Ἁγ. Ἰγνατίου ἀφοροῦν καὶ Ἐπισκόπους:

«Πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα ἤ πράσσων κἄν ἀξιόπιστος ᾖ, κἄν νηστεύῃ, κἄν παρθενεύῃ, κἄν σημεῖα ποιῇ, κἄν προφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω ἐν προβάτου δορᾷ φθορὰν προβάτου κατεργαζόμενος». (Ἅγιος Ἰγνάτιος Θεοφόρος P.G.5, 912).

Τὰ γνωρίζει γι’ αὐτὸ φοβᾶται τὸν ταπεινὸ ἱερέα του καὶ τὸν μειώνει καὶ τὸν συκοφαντεῖ, ὅτι τάχα ἔπεσε θῦμα ἄλλων. Γνωρίζει ὅτι οἱ Ἅγιοι πρώτους τοὺς Ἐπισκόπους ἔλεγχαν. Ἔτσι ἐπιβεβαιώνονται οἱ Ἅγιοι γιὰ τὴν πτώση τῶν σημερινῶν «ποιμένων»:

«Τὸ πάλαι ὑπὲρ τῶν προβάτων ἀπέθνησκον οἱ Ποιμένες, νῦν δὲ μᾶλλον ἀναιροῦσι αὐτοί τὰ πρόβατα· τότε νηστείαις τὸ σῶμα ἐσωφρόνιζον, νῦν δὲ τρυφαῖς παρασκευάζουσι σκιρτᾶν. Τότε τὰ ἑαυτῶν τοῖς δεομένοις διένειμον, νῦν δὲ τὰ τῶν πενήτων σφετερίζονται· τότε τὴν ἀρετῆν ἤσκουν, νῦν δὲ τοὺς τὴν ἀρετὴν ἀσκοῦντας ἐξοστρακίζουσι. Τότε οἱ φιλάρετοι πρὸς τὴν ἱερωσύνην ὑπήγοντο, νῦν δὲ οἱ φιλάργυροι· τότε οἱ τὸ πρᾶγμα φεύγοντες διὰ τὸ μέγεθος τῆς ἀρχῆς, νῦν δὲ οἱ τὸ πρᾶγμα ἐπιτρέχοντες μεθ’ ἡδονῆς. Τότε οἱ ἀκτημοσύνη ἐναβρυνόμενοι,νῦν δὲ οἱ πλεονεξίᾳ ἑκουσίως χρηματιζόμενοι. Τότε οἱ πρὸ ὀφθαλμοῦ ἔχοντες τὸ θεῖον δικαστήριον, νῦν δὲ οἱ μηδὲ εἰς ἔννοιαν τοῦτο λαμβάνοντες. Τότε οἱ τύπτεσθαι νῦν δὲ οἱ τύπτειν ἕτοιμοι.. Καὶ τότε μὲν τὴν ἁγνείαν ἐξεθείαζον, νῦν δέ, ἀλλ’ οὐδέν βούλομαι δυσχερὲς εἰπεῖν...». (Αγ. Ισιδώρου Πηλουσιώτου PG 78, 905).

Ἐμεῖς θὰ προσθέσουμε: Τότε δὲ παρέμεναν εὐχαρίστως στὶς Ἐπισκοπές τους θυσιάζοντας ἀκόμα καὶ τὶς ζωὲς τους γιὰ τὸ ποίμνιο, νῦν δὲ ὑποφέρουν ποὺ μένουν στὸν τόπο τοῦ ποιμνίου τους καὶ θεωροῦν θυσία, τὸ ὅτι δὲν κάνουν ταξίδια.

Ἂς διαβάσει ὁ κ. Μακάριος τοὺς Κανόνες καὶ μετὰ νὰ προσπαθήσει νὰ μᾶς ἐξηγήσει ἂν ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν ἔχει κάνει τίποτα τὸ μεμπτό.


Ἀπὸ τοὺς Κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων:

Κανών ΜΕʹ: «Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, ΜΟΝΟΝ, ἀφοριζέσθω, εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω».

Κανὼν Ιʹ: «Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω». 

Κανὼν ΞΕʹ: «Εἴ τις κληρικὸς, ἤ λαϊκὸς εἰσέλθοι εἰς συναγωγὴν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι καὶ καθαιρείσθω καὶ ἀφοριζέσθω».


Ἀπὸ τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους:

Κανὼν ΛΒʹτῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου: «οὐ δεῖ αἱρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν, αἵτινες εἰσίν ἀλογίαι μᾶλλον, ἤ εὐλογίαι». 

Κανών ΣΤʹ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ: «Περὶ τοῦ μὴ συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντος τῇ αἱρέσει».

Κανὼν ΛΓʹ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου: «Οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι». 

Κανών Βʹ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ: «Ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος ἔστω».
Οἱ Ἀπόστολοι στὸν ἐπίλογο τῶν Κανόνων: Οἱ θεῖοι Κανόνες πρέπει νὰ τηροῦνται ἀπὸ ὅλους χωρὶς ἀλλαγές. Ὅσοι δὲν τοὺς τηροῦν ὑποβάλλονται σὲ φρικτὰ ἐπιτίμια. Αὐτά, Ἐπίσκοποι, σᾶς διατάζουμε γιὰ τοὺς Κανόνες. Ἐὰν μείνετε σὲ αὐτές τὶς διαταγές, θὰ σωθεῖτε καὶ θὰ ἀποκτήσετε εἰρήνη, ἐάν ὅμως γίνετε ἀνυπάκοοι, θὰ κολασθεῖτε καὶ θὰ ἔχετε συνεχὴ πόλεμο μεταξύ σας, ὡς πρέπουσα καταδίκη, διότι δὲν ἀκούσατε καὶ δὲν ὑπακούσατε στὰ λόγια μας.

Ἀκοῦτε κ. Μακάριε; Γιὰ ἐσᾶς μιλοῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, γι’ αὐτὸ πρέπει καὶ αὐτοὺς νὰ τοὺς καλέσετε εἰς τάξιν καὶ εἰς ὑπακοήν. Πῶς τολμοῦν νὰ σᾶς ἀμφισβητοῦν;

Προτείνουμε λοιπὸν τὸ ἑξῆς: Κάντε ἐσεῖς ἕνα ταξιδάκι στὸ ἐξωτερικὸ σὰν Ἐπίσκοπος ποὺ εἶστε καὶ ἀφῆστε τὸν π. Φώτιο νὰ ὁμολογήσει Χριστὸ καὶ νὰ κερδίσει τὸν Παράδεισο. Γιατὶ ἀντιθέτως μὲ ἐσᾶς ὁ Χριστὸς μᾶς εἶπε, ὅτι ὁ Παράδεισος θὰ εἶναι τόπος ἐκπλήξεων.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Δόξα σοι Κύριε ο Θεός Ημών! ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Και νέα διακοπή μνημόνευσης, σε χωριό της Μακεδονίας μας!



Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι ένας ακόμη ευλαβής ιερέας, ενός μικρού χωριού της Μακεδονίας μας, ο π.Φώτιος, που υπάγεται στην μητρόπολη Σιδηροκάστρου, ανακοίνωσε επίσημα σήμερα, Κυριακή 18/7/2017, την ΔΙΑΚΟΠΗ μνημόνευσης του επισκόπου του, με την συμπλήρωση ενός χρόνου από την έναρξης της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης.

Έχει ιδιαίτερη σημασία να επισημάνουμε ότι ο ευλαβής ιερέας μεγαλώνει μόνος του τα 2 ανήλικα παιδιά του, ότι υποφέρει εδώ και πολλά χρόνια από σοβαρά προβλήματα υγείας, ότι ζει φτωχικά σε σπιτάκι που του παραχώρησε ο τοπικός Δήμος και δεν έχει ακόμη ξεπληρώσει τις δόσεις από το αυτοκίνητο που έχει, κι όμως πήρε αυτή την μεγάλη απόφαση, εμπιστευόμενος τον Θεό και όχι την κοσμική "λογική".


Μέσα στην εκκλησία το κλίμα ήταν απίστευτα συγκινητικό. 
Με δάκρυα στα μάτια και ο ίδιος και οι ενορίτες του εξέφρασαν την αγάπη και την ενότητα τους. 
Ο ίδιος τους βεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την ενορία του και το ποίμνιο του, παρά μόνον αν τον υποχρεώσουν και τον ΕΚΔΙΩΞΟΥΝ από αυτή, αλλά ακόμη και τότε έχει όλα τα ονόματα των ενοριτών του και δεν θα πάψει να τους μνημονεύει έναν έναν. Μέσα στον ναό του χωριού υπήρχε και μικρό τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Λουκά Κριμαίας.


Τους ενημέρωσε ακόμη ότι με τη βοήθεια του Θεού βρέθηκε ένα (ιδιωτικό) παρεκκλήσιο στην περιοχή, που αγοράστηκε με χρήματα πιστών και αν του απαγορεύσουν να λειτουργεί (όπως έκαναν παρανόμως κάποιοι μητροπολίτες προς ιερωμένους που διέκοψαν την μνημόνευση τους), αυτός δεν θα δεχθεί την παράνομη (σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες) απόφαση, δεν θα εγκαταλείψει τους πιστούς και θα συνεχίσει να λειτουργεί εκεί.

Το κείμενο επιστολή προς τον δεσπότη του, εκτός από τον ιερέα, συνυπογράφουν στελέχη της ενορίας του (ένας επίτροπος, ένας ψάλτης και ένας θεολόγος).

Σε λίγες ώρες θα δημοσιεύσουμε και το βίντεο με την συγκινητική ατμόσφαιρα μέσα στην εκκλησία (ο κόσμος ειδικά προς το τέλος, ξεσπούσε σε χειροκροτήματα, φωνάζοντας "Άξιος"). 
(οι φωτογραφίες από τον ναό του μικρού χωριού Σταυροδρόμι Σερρών, όπου διαμένει και λειτουργεί ο π.Φώτιος)

Ομιλία π. Φωτίου, προς τους ενορίτες του:
Αδελφοί μου,

Γνωρίζεται πάρα πολύ καλά με την βοήθεια του Θεού, μεγαλώνω τα δύο μου παιδιά μόνος, με πολύ κόπο και μόχθο παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που χρόνια τώρα με ταλαιπωρούν. 

Από την στιγμή που ανέλαβα καθήκοντα Ιερέα δεν αποκόμισα περιουσία και ουδέποτε σκοπός και στόχος μου ήταν αυτός. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός πως και το αυτοκίνητο που έχω στην κατοχή μου είναι ανεξόφλητο στην τράπεζα και υπάρχει πιθανότητα κατάσχεσής του σε περίπτωση μη αποπληρωμής των δόσεων του δανείου.

Παρόλα αυτά, μετά από πολύ ώριμη σκέψη, αναγκάστηκα να ακολουθήσω αυτό που μου επιτάσσει η συνείδησή μου και το καθήκον μου ως Ιερέας αλλά και ως απλός Ορθόδοξος Χριστιανός. Η απόφαση αυτή μπορεί να θεωρηθεί πολύ δύσκολη για μένα προσωπικά αλλά και για το μέλλον των παιδιών μου.

Πρωτίστως, θα ήθελα να επισημάνω προς αποφυγή παρεξηγήσεων πως η απόφασή μου αυτή δεν σχετίζεται με καμία απολύτως προσωπική διαφορά με τον Δεσπότη μας τον οποίο σέβομαι και πάντα θα σέβομαι και θα εκτιμώ. Αναγκάζομαι να προσφύγω στην παύση της μνημόνευσής του, γιατί δεν λαμβάνει θέση στα πραχθέντα και λεγόμενα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου όσον αφορά την αιρετική του στάση λόγω στενής συνεργασίας με τον επικεφαλής της Λατινόφρονης εκκλησίας και όλων των άλλων αιρέσεων ανά τον κόσμο που στην ψευδοσύνοδο του Κολιμπαρίου Κρήτης τον Ιούνιο του 2016 προσπάθησε να τις αναβαθμήσει σε ισότημες εκκλησίες. Επίσης σε δηλώσεις του, δημοσίως αποκαλεί – προσφωνεί τον Πάπα ώς Αγιότατο αλλοιώνοντας την αλήθεια ενώ αυτό δεν υφίσταται στην πραγματικότητά. Επίσης στο πρόσωπο αυτού αναφέρθηκε και ο μεγάλος Άγιος της Ορθοδοξίας μας ο Κοσμάς ο Αιτωλός που είπε ρητά και αναντίρρητα: «Τον Πάπα να καταράσθε».


Ελπίζω η ενέργειά μου αυτή να λειτουργήσει ως καταλυτικό φάρμακο στην αρρώστια αυτή που αποκαλείται Οικουμενισμός - Πανθρησκεία για να συνετίσει τον καλό μας Δεσπότη και να τον επαναφέρει στους κόλπους της αληθινής Ορθόδοξης πίστης μας. 

Γνωρίζεται όλοι σας τον χαρακτήρα μου την ανοχή μου και την υπομονή που έχω σε όλα τα θέματα αλλά αδυνατώ να ανεχθώ άλλο την προδοσία προς την ορθοδοξία μας που τόσοι Άγιοι Πατέρες μάτωσαν, μαρτύρησαν και πρόσφεραν την ζωή τους στην διατήρηση της ορθής πίστης μας για την διατήρηση των Ιερών Κανόνων της Πίστεως μας. 

Προς ενημέρωσή σας, θα ήθελα να σας διαβάσω την επιστολή που πρόκειται να στείλω άμεσα στον Δεσπότη μας.

Ακολουθεί η επιστολή προς τον δεσπότη Σιδηροκάστρου κ.Μακάριο (αναγνώστηκε σήμερα στους ενορίτες και θα αποσταλεί στον μητροπολίτη αύριο):


Προς: Μητροπολίτην Σιδηροκάστρου κ. Μακάριον 

Αριθμός Πρωτοκόλλου 1 
Σταυροδρόμι: 18-06-2017 

ΠΑΥΣΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ 
ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΠΑΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 
Σεβασμιώτατε· 

« ‘Εχρην μέν ήμας άεί της έαυτων συναισθανομένους άναξιότητος σιγήν άγειν, καί Θεω τήν των ήμαρτημένων ήμίν προσάγειν έξομολόγησιν. ‘Αλλ’ έπειδή πάντα καλά έν καιρω αύτων, όρώ δέ τήν ‘Εκκλησίαν, ήν ό Θεός ώκοδόμυσην έπι τω θεμελίω των ‘Αποστόλων καί Προφητων, όντος άκρογωνιαίου Χριστού του Υίου αύτου, Βαλλομένην ώσπερ θαλαττίω κλύδωνι, κύμασιν άλλεπαλήλοις κορυφουμένω, έξ έπαχθεστάτης φοράς των πονηρων πνευμάτων κυκωμένην τέ καί ταραττομένην, καί τόν χιτώνα Χριστού τόν άνωθεν ύφαντόν, διαιρούμενον, όν άσεβων διελειν. ηύθαδιάσαντο παιδες, καί τό σώμα αύτου είς διαφόρους κατατομάς τεμνόμενον, ό έστιν ό του Θεου λόγος, καί ή της ‘Εκκλησίας άνωθεν κεκρατηκυια παράδοσις, ούκ εύλογον ήγησάμην σιγαν, καί δεσμά επιθείναι τη γλώσση τήν ήπειλημένην άπόφασιν ύφορώμενος, τήν φάσκουσαν» «έάν ύποστείλης, ούκ εύδοκεί έν σοί ή ψυχή μου» καί «έάν ίδης τήν ρομφαίαν έρχομένην, καί μή άναγγείλης τω αδελφώ σου, έκ σου έκζητήσω τό αίμα αύτου». – ‘Αγίου ‘Ιωάννου Δαμασκηνου (ΡG 94, 1232 Α). 

Συναισθανόμενοι τω όντι τήν άναξιότητά μας, παρακολουθώντας δ’ όμως τίς όσημέραι προδοσίες πού επιτελουνται άπό ύψηλά ίστάμενα έκκλησιαστικά πρόσωπα είς τήν περιοχή του δόγματος καί της εύσεβείας έπί έτη έτών, έξήγειρε τήν συνείδησίν μας. Τό κατ’ άρχάς άναμέναμε έπισκόπους νά ήγηθούν, του προκειμένου σταδίου πρός νομίμου άγώνος. Τουτο μή επισυμβαίνοντος ηύξανε τήν άγωνία άλλά καί τήν θλίψιν μας. «Πορθείται σύνολος ή των πατέρων διδασκαλία καί τά περί τήν πίστιν ναυάγια πυκνά, σιγα των εύσεβούντων τά στόματα» (Μεγάλου Βασιλείου ‘Επιστ. 92). 

‘Αλλ’ όμως άς θέσουμε τά πράγματα είς τήν σειράν τους: 

Σεβασμιώτατε· 

Πολύς λόγος γίνεται περί του Οίκουμενισμου, όμιλούν περί αίρέσεως ή καί παναιρέσεως. Λέγει ό ‘Άγιος ‘Ιουστίνος Πόποβιτς: «‘Ο οίκουμενισμός είναι κοινόν όνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, δια τάς ψευδοεκκλησίας της Δυτικης Εύρώπης. Μέσα του εύρίσκεται ή καρδιά όλων των Εύρωπαϊκών ούμανισμων, μέ έπικεφαλης τόν Παπισμόν. Όλοι δέ αύτοί οί ψευδοχριστιανισμοί, όλαι αί ψευδοεκκλησίαι, δέν είναι τίποτε άλλο παρά μία αίρεσις παραπλεύρως είς τήν άλλην αίρεσιν. Τό κοινόν εύαγγελικόν όνομά των είναι ή παναίρεσις». ‘Αγίου ‘Ιουστίνου Πόποβιτς « ’Η όρθόδοξος ‘Εκκλησία καί ό Οίκουμενισμός» (Σελίδα 224 – 1974). 

‘Αρχης γενομένης από τας αίρετικάς έγκυκλίους του 1902 καί 1904 του Πατριάρχου ‘Ιωακείμ Γ΄ ( ‘Ελευθεροτέκτονος του ίδίου ίδέ Μιχάλη Φυσεντζίδη « ‘Επιφανείς καί Διάσημοι Έλληνες ‘Ελευθεροτέκτονες – Τόμος Α΄ - Σελίδα 165), όπου όμιλεί διά «άναδενδράδας του Χριστιανισμου» άναφερόμενος είς τάς ψευδοεκκλησίας της Δύσεως. Τουτη ή στροφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ώς πρός τήν σύνολη πατερική παράδοσίν μας όπου θέλει τήν Δύση έκτός ‘Εκκλησίας είναι πρωτοφανής καί άπονενοημένη. Κατόπιν, σειράν έχει τό Διάγγελμα του Οίκουμενικού Πατριαρχείου «Πρός τάς άπανταχού ‘Εκκλησίας του Χριστου» του 1920. Όπου ή θεωρία των κλάδων διδάσκεται «γυμνή τη κεφαλη» θεωρώντας καί πάλιν, ώς άνωτέρω: «…… μή λογιζομένων άλλήλας ώς ξένας καί άλλοτρίας, άλλ’ ώς συγγενείς καί οίκείας έν Χριστω «καί συγκληρονόμους καί συσσώμους της έπαγγελίας του Θεου ‘εν Χριστω» καί συνεχίζει « ‘Η καθ’ ήμάς ‘Εκκλησία φρονει, ότι ή των διαφόρων Χριστιανικων ‘Εκκλησιων (ήτοι των έτεροδόξων) προσέγγισις καί κοινωνία ούκ άποκλείεται ύπό των ύφισταμένων μεταξύ αύτων δογματικων διαφορων ….». Τήν σκυτάλιν λαμβάνει τό «Πανορθόδοξο» Συνέδριο του 1923 έπί Οίκουμενικού Πατριάρχου Μελετίου Μεταξάκη (Μασόνου του ίδίου ίδέ Μιχάλη Φυσεντζίδη ένθα άνωτέρω – Σελίδα 173), τη αληθεία άντορθόδοξο τοιουτο, κατά τόν πολύ Κασσανδρείας Είρηναίο, πού άπεφάσισε μεταξύ των άλλων καί τήν άλλαγή του ημερολογίου πρός συνάντησιν μέ τήν Δύση. Τουτο έπραγματοποιήθη τό1924 άνατρέποντας αίωνόβιον παράδοσιν καί διασπώντας τήν έορτολογική ένότητα άντικανονικώς καί μονομερώς είσαγόμενον. 

Καί ό κατήφορος συνεχίζεται μή εύρίσκοντος άναχώματα καί έμπόδια ώς πρός τήν καταστροφική πορεία του. 

Συμμετοχή είς το Π.Σ.Ε. (Παγκόσμιο Συμβούλιο ‘Εκκλησιών). Τας πανορθοδόξους συνόδους της Ρόδου όπου άπεφασίσθη ό έπί ίσοις όροις διαλόγους μέ τόν Παπισμό ήτοι ό άπεφθος χρυσός της ‘Ορθοδοξίας τίθεται είς τήν αύτήν τάξιν μέ τό κίβδηλον καί άγενές μέταλλον της Δύσεως, καί φθάνομεν ούτως είς τήν «άρσιν» των άναθεμάτων του 1965, χωρίς νά άρθούν τά αίτια πού προκάλεσαν τό σχίσμα (Filioqve, Πρωτειον, ‘Αλάθητον κ.ά.). 

‘Αφου παραλείπομεν σωρείτην όλον άβαριών περί τήν πίστην έρχόμεθα είς τήν συμφωνία του Σαμπεζώ της Ελβετίας (1991) όπου ό μονοφυσιτισμός άναγνωρίζεται ώς ‘Εκκλησία καί τό Πατριαρχείο ‘Αντιοχείας βάσει αύτού ένώνεται μέ τούς Μονοφυσίτας (μυστιριακή διακοινωνία – intercommunion) καί ό ύπόλοιπος όρθόδοξος χριστιανικός κόσμος συνεχίζει νά έχει έκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους ώς καί πρώτα (Ούτε γάτα ούτε ζημιά). 

‘Η συμφωνία του Μπαλαμάντ του Λιβάνου (1993) όπου άναγνωρίζεται ό Παπισμός καί ή Ούνία ώς Έκκλησία μέ τά αύτά Μυστήρια, ‘Ιερωσύνη καί ‘Αποστολική διαδοχή ώς καί ή ‘Ορθόδοξος. ‘Επειδή όμοιάζουν άπίστευτα τά λεγόμενα άνασύρουμε έν απόσπασμα άπό τήν έν λόγω συμφωνία: «Καί άπό τίς δύο πλευρές άναγνωρίζεται ότι αύτό πού ό Χριστός ένεπιστεύθη στήν ‘Εκκλησία Του – όμολογία της άποστολικης πίστεως, συμμετοχή στά ίδια μυστήρια, πρό πάντων στή μοναδική ‘Ιερωσύνη πού τελεί τή μοναδική θυσία του Χριστου, άποστολική διαδοχή των επισκόπων – δέν δύναται νά θεωρείται ώς ιδιοκτησίας της μιάς καί μόνον άπό τίς ‘Εκκλησίες μας. Στά πλαίσια αύτά, είναι προφανές ότι κάθε είδους άναβαπτισμός άποκλείεται» (Περιοδικό ‘Επίσκεψις, Τεύχος 496 / 1993). 

Μία σειρά συμφωνιών Ραβέννας 2004, Porto Alegrο 2006, Bonsan 2013 όπου οί προδοσίες είναι του αύτου μεγέθους καί του αύτου μήκους κύματος μέ τίς άνωτέρω, έάν μή καί μεγαλύτερες. 

Είς τήν διάρρευσιν των τόσων δεκαετιών έχουμε συμμετοχή των προκαθημένων σέ λειτουργίες άμφοτέρωθεν των πλευρων καί μέ κοινό Ποτήριο (intercommunion – όρα Ραβέννα). Τό 2006 καί 2014 είς τό Φανάρι ίδιαίτερα όπου έχουμε άπαγγελία του Πάτερ ήμών ύπό του Πάπα, Λειτουργικούς άσπασμούς καί πάλιν άναγνώρισιν του Παπισμού ώς ‘Εκκλησία. 

Είς τήν θρονικήν έορτή του Φαναρίου (30-11-1998) ό Πατριάρχης Βαρθολομαίος, προσφωνών τήν Παπική άντιπροσωπίαν, έτόνισε τήν άνάγκην πλήρους ένώσεως μέ τά της Ρώμης. ‘Αναζητών έν συνεχεία τούς ύπαιτίους του σχίσματος θεωρεί συνυπευθύνους γι’ αύτό παπικούς καί όρθοδόξους, τονίζοντας ότι «ή μετάνοια ήμών διά τό παρελθόν είναι άπαραίτητος» προσέθεσε δέ καί κάτι πού ούδέποτε έτόλμησαν νά προφέρουν όρθόδοξα χείλη καί μάλιστα άρχιερατικά: «Οί κληροδοτήσαντες είς ήμάς τήν διάσπασιν προπάτορες ήμών, υπήρξαν άτυχή θύματα του άρχεκάκου όφεως καί ευρίσκονται ήδη είς χείρας του δικαιοκρίτου Θεού!!! (‘Εκκλ. Αλήθεια 16-12-1998). 

Συνεπώς κατ’ αύτόν όλοι οί Άγιοι Πατέρες άπό τήν έποχήν του τελικού σχίσματος (1054) μέχρι της σήμερον, οί άγωνισθέντες διά τήν παραμονήν της ‘Ορθοδοξίας είς τήν άλήθειαν καί άρνηθέντες τήν ύποταγήν της είς τήν παπικήν αίρεσιν ύπήρξαν θύματα του Διαβόλου! 

Γιά νά συγκεντρωθούν όλα όσα είπώθησαν, έγράφησαν και έπράχθησαν, πέραν κάθε ύπερβολής, χρειάζεται έκδόσεως πολυσέλιδου βιβλίου (Τόμου). 

‘Ημείς ένταύθα θά σταθούμε στήν κορύφωση του κακού (κερασάκι της τούρτας) τήν συνοδική πλέον άναγνώριση των αίρέσεων ώς έκκλησίες, ένθα καί 
έστάθη ή σταγών έκείνη όπου τό ποτήριον ύπερχείλησε. Τό ποτήριον λέγομεν τό της συνειδήσεώς μας, πού παρακολουθώντας τά γενόμενα κατέστη άδύνατον πλέον να το φέρη άνευ έμπρακτου έξωτερικεύσεως της. « … δι’ Οίκουμενικής Συνόδου ή ‘Ορθοδοξία θά καταργηθη» κατά τήν πρόρρησιν του Φλαμιάτου. 

‘Ας δούμε τί άπεφάσισε ή περί ής ό λόγος περιλάλητη «’Αγία και Μεγάλη Σύνοδος». ‘Υπήρξε πράγματι «όνομα και πράγμα» ή διέψευσε ήμας καί τόν έαυτόν της; 

Πολλές οί μελέτες αίτινες έχουν δει τό φως της δημοσιότητας καί όμιλούν γιά παταγώδη άποτυχία της έν λόγω Συνόδου (Κολυμπαρίου) πού δέν είναι: 

ΟΥΤΕ άγία, ΟΥΤΕ μεγάλη, ΟΥΤΕ σύνοδος. 

‘Εδώ βεβαίως δέν θά άναπτύξουμε όλη τήν επιχειρηματολογία περί της άπορρίψεώς της. Παρά ταυτα. Δέν συμμετείχον τέσσερεις έκκλησίες, τό Πατριαρχείο ‘Αντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας. Συνεπώς ή άρχή της όμοφωνίας πήγε περίπατο. 

Προφανως έχαρακτηρίσθη ώς σύνοδος των προκαθημένων, μιάς καί ψήφον είχον μόνον τούτοι. Μας έχει συνηθίσει λοιπόν ό Οίκουμενισμός νά μας ξαφνιάζει ώς πρός τίς μεθόδους καί τίς πρακτικές του, άλλά τουτο είναι «άνω ποταμών». 

Έχομεν έπισκόπους τριών ταχυτήτων. Οί έπίσκοποι οί όποίοι δέν είχον τήν εύκαιρία νά παρευρεθούν είς τήν σύνοδον καί βεβαίως ούτε νά ψηφίζουν. ‘Αλλοι έξ αύτων παρευρέθησαν έν τουτοις άνευ δυνατότητας ψήφου, δίκην γλάστρας, καί τρίτον οί προκαθήμενοι. Καταργώντας αίωνόβια πράξιν της έκκλησίας μας πού θέλει όλους τούς έπισκόπους να ψηφίζουν. Συνεπώς ίσχύει τό παπικής προελεύσεως καί έμπνεύσεως ότι ό προκαθήμενος δέν είναι «primus inter pares = πρώτος μεταξύ ίσων» άλλά «primus sine paribus = πρώτος άνευ ίσων». 

‘Ως πρός τίς άποφάσεις της τυγχάνουν, πέραν κάθε άμφισβητήσεως, άντορθόδοξες. 

‘Ημείς πιστοί είς τό ότι δέν θά άναπτύξουμε όλες τίς άποφάσεις της θ’ άρκεσθούμε μόνο είς τήν προκαλέσασα τήν μεγαλυτέραν άναστάτωσιν (ντόρον). 
Πρόκειται περί της περιωνύμου έκτης παραγράφου (Σχέσεις της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον), όπου (θά χρησιμοποιήσουμε άπόσπασμα αύτολεξεί έκ κειμένου του Μητροπολίτου Καλαβρύτων καί Αίγιαλείας κ. ‘Αμβροσίου):
«Ναι, στήν Κρήτη γιά πρώτη φορά οί διάφορες χριστιανικές ‘Ομολογίες ένδύονται τόν μανδύα της έκκλησιαστικότητας! ‘Υπερίσχυσε δηλαδή περιληφθέν στό άρθρο 6 του κειμένου του Σαμπεζώ «’Η Όρθόδοξη ‘Εκκλησία άναγνωρίζει τήν ίστορική ύπαρξιν (είς τό τελικό κείμενο περιέχει τήν λέξιν όνομασίαν) άλλων Χριστιανικών ‘Εκκλησιών καί Ομολογιών μή εύριπομένων έν κοινωνία μέτ’ αύτής» (έκ του: «’Η μεγάλη σύνοδος της Κρήτης έπλήγωσε τό σώμα της ‘Ορθοδοξίας»). Τουτη τήν άπόφαση δέν τήν ύπέγραψαν ούκ όλίγοι έπίσκοποι μεταξύ των όποίων ό σεβασμιώτατος ‘Ιερόθεος Βλάχος, ο Μπάτσκας Είρηναίος Μπούλοβιτς καί όπως αποκαλύπτει ό ίδιος οί περισσότεροι έκ της άντιπροσωπείας της ‘Εκκλησίας του, τέσσερεις άρχιερείς της Κύπρου, άσχετα έάν στά πρακτικά δέν φαίνεται τουτο. Τί σημασία έχει αύτό άλλωστε γιά τόν Οίκουμενισμό καί τούς φορείς του (δεν ίδρώνει τό αύτί τους). Καί οί τέσσερεις ‘Εκκλησίες πού δέν προσήλθαν (λέγει ό Μητροπολίτης Μπάτσκας Είρηναίος: «’Ας μή απατώμεθα ή κρυπτώμεθα: «τό προβληματικόν τουτο κείμενον είναι ή πρώτη καί κύρια αίτία της άρνήσεως των τεσσάρων ‘Ορθοδόξων Πατριαρχείων νά συμμετάσχουν είς τήν Σύνοδον» είς τό «διατί δεν ύπέγραψα» κείμενό του). 

Όσον άναφορά τήν ‘Ελλαδική ‘Εκκλησία καίτοι ή ‘Ιερά Σύνοδος του Μαΐου 2016 είχε πάρει άλλες άποφάσεις έντούτοις ή άντιπροσωπεία μέ τόν προκαθήμενο δέν τίς τήρησε (έγένοντο μαγειρέματα» όπως προσφυώς λέγεται). Τό ότι οί άποφάσεις έγένοντο δεκτές τουτο προκύπτει άπό τήν είσήγησιν είς τήν ‘Ιεραρχία του σεβασμιωτάτου Σερρών Θεολόγου ού μήν άλλά καί άπό τήν έγκύκλιο πού άπεστάλλη πρός τόν λαό. («Γιά τήν Άγια καί Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης» ‘Ιανουάριος 2017). 

Τούτων ούτως εχόντων, Σεβασμιώτατε· 

Μετά έμπόνου προσευχής καί καταλλήλου προετοιμασίας προβαίνουμε είς τό μόνον σωτήριον διάβημα πού μας άπομένει έφ’ όσον καί καθ’ όσον ύμείς άπρακτειτε καί κωφεύεσθαι είς τας τόσας φωνάς πού έξέρχονται έφ’ όλον των σημείων του ορίζοντος καί βοούν καί λέγουν ή σύνοδος αύτή υπήρξε άντορθόδοξος καίτοι έπροβλήθη ώς όρθόδοξος καί πανορθόδοξος. 

Προβαίνουμε λοιπόν, είς αύτό πού έντέλλονται οί ίεροί κανόνες της ‘Ορθοδόξου ‘Εκκλησίας ΙΕ΄ της Α – Β Συνόδου καί ό ΛΑ΄ ‘Αποστολικός είς τήν διακοπήν άπάσης έκκλησιαστικής κοινωνίας μέθ’ ύμων και μέθ’ όλων των έχόντων κοινωνία μαζί σας, στοιχούμενοι τή έκκλησιαστική πράξει «ό κοινωνών άκοινωνήτω άκοινώνητος έσται» άποφεύγοντας ούτω των μολυσμάτων έκ της κοινωνίας της αίρέσεως. Παύουμε λοιπόν τό μνημόσυνον σας είς τάς ίεράς άκολουθίας, πολλού γε καί δή είς τάς ‘Ιεράς Λειτουργίας.

‘Εδώ χρήζει νά δώσουμε όρισμένες έξηγήσεις: 

1. Δέν φρονούμε Άκυρα – ‘Ανυπόστατα Μυστήρια ήτοι δέν ταυτίζουμε τόν μολυσμόν μέ τά Άκυρα Μυστήρια. Ήτοι δέν πιστεύουμε ότι έξέλιπε ή Χάρις έκ των Μυστηρίων άλλ’ ότι είς τούς έν γνώσει μεταλαμβάνοντας άποβαίνει είς κρίμα καί κατάκριμα (ίδετε παράδειγμα ‘Ιούδα). 

2. Δέν είσερχόμεθα είς παρατάξεις Παλαιοημερολογιτών (Γ.Ο.Χ.) ή δέν δημιουργούμε άλλη νέα. Συνεπώς δέν δημιουργούμε σχίσμα. 

3. Θά μνημονεύεται Πάσης ‘Επισκοπής ‘Ορθόδοξου …., ή θά παρέρχεται άνευ ούδεμίας προσφωνήσεως. 

4. ‘Η όποια κανονική έπιτίμηση καί έάν μας επιβληθεί είναι αύτονόητο πώς είναι άνευ κύρους καί ίσχύος διότι ό λόγος πού διακόπτουμε της μεθ’ ύμών κοινωνία είναι θέμα πίστεως καί μόνον. 

Διά του λόγου τό άσφαλές θά καταγράψουμε παρακάτω τό του άφορόντος ήμάς τμημα του κανόνος (ΙΕ΄) όπου διακελεύει: «…. Οί γάρ δι’ αίρεσιν τινα παρά των ‘Αγίων Συνόδων, ή Πατέρων, κατεγνωσμένην, της πρός τόν πρόεδρον κοινωνίας έαυτούς διαστέλλοντες, έκείνου δηλονότι τήν αίρεσιν δημοσία κηρύττοντας, καί γυμνή τη κεφαλη έπ’ ‘Εκκλησίας διδάσκοντος, οί τοιουτοι ού μόνον τη κανονικη έπιτιμήσει ούχ ύπόκεινται προ συνοδικής διαγνώσεως έαυτούς της πρός τόν καλούμενον. ‘Επίσκοπον κοινωνίαν άποτειχίζοντες, άλλά καί της πρεπούσης τιμής τοις όρθοδόξοις άξιωθήσονται. Ού γάρ έπισκόπων, άλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσον, καί ού σχίσματι τήν ένωσιν της ‘Εκκλησίας κατέτεμον, άλλά σχισμάτων καί μερισμών τήν ‘Εκκλησίαν έσπούδασαν ΄ρύσασθαι». 

Σαφέστατα άναφέρεται ότι ού μόνον τη κανονικη έπιτιμήσει ούχ ύπόκεινται πρό συνοδικής καί τά έξής άλλά καί ώς ‘Ορθόδοξος πρέπει νά τιμηθούν οί τοιουτοι άφού σπουδάζουν νά έλευθερώσουν τήν ‘Εκκλησία άπό τα σχίσματα πού είσαγάγει ό Αίρετικός. 

Συνεπώς δέν θά ληφθεί ύπ’ όψιν οίαδήποτε κανονική επιτίμηση καί έάν μας έπιβληθεί διότι θά είναι άνομος καί παράνομος. Πρός τουτοις, θά συνεχίσει ή τέλεσις της Θείας Λειτουργίας ώς και πρώτα καί τολμώντες λέγομεν, Χάριτι Χριστού, μέ άναπεταμένα τά φτερά της συνειδήσεώς μας ότι έπιτελούμε χρέος καθηκόντως καί έπιτακτικως. 

Είς τήν τυχούσαν ένστασιν ότι ‘Υμείς δέν είσθαι αίρετικός, τό τοιουτον χρήζει έρεύνης, είναι ζητούμενον δέν είναι δεδομένο. Γνωστού όντος ότι συμμετείχατε είς τήν σύνοδον της Κρήτης έν τουτοις, καίτοι διέρρευσαν δώδεκα όλοι μήνες, ούδέν έποιήσατε, ούδέν έλαλήσατε, ούδέν έγράψατε. (Άκρα του τάφου σιωπή!!!). 

Τουτο μέν θά πρέπει πρώτον, δημοσίως καί ουχί κατ’ ίδίαν, νά διακηρύξετε, συμφωνείται μέ τήν έκτη παράγραφο ότι οί έτερόδοξοι είναι ‘Εκκλησίες ή όχι; Τουτο δέ νά παύσητε τό μνημόσυνο του Πατριάρχου Βαρθολομαίου ώς αίρεσιάρχου καί των κοινωνούντων αύτω. Διότι άποτελεί άξίωμα είς τήν ‘Εκκλησία μας ότι ό «κοινωνών ακοινωνήτω» καθιστα τόν έαυτό του άκοινώνητο. 

Θέλετε άποδείξεις διά νά μήν όμιλούμε έκ κοιλίας; Θά τίς έχετε: 

- «…. Πλήν μολυσμόν έχει ή κοινωνίαν έκ μόνου του άναφέρειν κάν ‘Ορθόδοξος είη ό αναφέρων» ‘Οσίου Θεοδώρου Στουδίτου ΡG 99, 1669 Α. 

- «…. ‘Εχθρούς γάρ Θεού ό Χρυσόστομος ού μόνον τούς αίρετικούς άλλά καί τοις τούς τοιούτοις μεγάλη καί πολλή τη φωνη απεφήνατο», του ίδίου ΡG 99, 200. 

- “…. Οί μέν τέλεον περί τήν πίστιν έναυάγησαν οί δέ εί καί τοις λογισμοις ού κατεμποντίσθησαν, όμως τη κοινωνία της αίρέσεως συνόλλυνται», του ίδίου ΡG 99, 1164 Α. 

- «…. ‘Επισκήπτομαι πάσι τοις έν τη Κύπρω λαϊκοις, όσοι της καθολικής ‘Εκκλησίας έστε τέκνα γνήσια, φεύγειν όλω ποδί άπό των ύποπεσόντων ίερέων τη λατινικη ύποταγή καί μηδέ είς έκκλησίας τουτοις συνάγεσθαι μηδέ εύλογίαν έκ των χειρών αύτών λαμβάνειν τήν τυχούσαν κρεισσον γάρ έστίν έν τοις οίκοις ύμών τω Θεω προσεύχεσθαι κατά μόνας, ή έπ’ έκκλησίας συνάγεσθαι μετά λατινοφρόνων είδ’ ούν τήν αύτήν αύτοις ύφέζεται κόλασιν», Άγιος Γερμανός ό νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως έντός των ‘Απάντων ‘Ιωσήφ Βρυεννίου. Τά Εύρεθέντα Β΄ Τόμος σελίδα 26. 

Διακρίνεται πώς ύπάρχει άλλη δυνατότητα; Βεβαίως όχι. ‘Ελπίζουμε καί εύχόμεθα τά κρείττονα, νά πρυτανεύση ή σύνεσης, ή περίσκεψης ή άνωθεν κατεχομένη. ‘Όχι δέν μισούμε τά πρόσωπα, έξ άγάπης όρμώμεθα καί μόνον. 

«’Εστι γάρ καί κακή όμόνοια, έστι καί καλή διαφωνία. Και γάρ οί τόν πύργον οίκοδομούντες ώμονόησαν έπί κακω τω έαυτων, και οί αύτοί ούτοι πάλιν άκοντες μέν, έπί συμφέροντι δ’ όμως, έσχίσθησαν». 

Έστι ούν σχισθήναι καλως, καί έστι όμονοήσαι κακως. ‘Εάν ό όφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, έκκοψον αύτόν. ‘Εάν ό πούς σου έκτεμε αύτόν’’. ‘Είδε άπό μέλους άποσχίζεσθαι χρή, κακώς συνημμένου, ού πολλω μάλλον άπό φίλων κακως ήνωμένων ήμιν; Ώστε ού πανταχου όμόνοια καλόν, ούδέ πανταχού διάστασις κανόν». ‘Ιερού Χρυσοστόμου όμιλ. νζ΄ είς τό κατά ‘Ιωάννην. 

Άλλωστε φύλαξ της πίστεως, κατά τήν έγκύκλιον του 1848 είναι αύτός τουτος ό λαός. 

«Ούκ άρνησόμεθά σε, φίλη όρθοδοξία, ού ψευσόμεθά σε, πατροπαράδοτον σέβας ούκ άφιστάμεθά σου μήτερ εύσέβεια έν σοί έγεννήθημεν καί σοί ζώμεν, καί έν σοί κοιμηθησόμεθα, εί δέ καλέσει καιρός, καί μυριάκις ύπέρ σου τεθνηζόμεθα των του Χριστού άποστόλων έσμέν μαθηταί των λεγόντων «ό τοις άκοινωνήτοις κοινωνων, καί αύτός άκοινώνητος, καί εί τίς άκοινωνήτω, κάν έν οίκω συνεύξηται, καί ούτος αφοριζέσθω». ‘Ιωσήφ Βρυεννίου «Τά εύρεθέντα» Τόμος Β΄ σελίδα 28. 

Είθε ή ‘Εκκλησία καί πάλιν νά άπολαύση τήν άπολεσθείσα είρήνη της έκ του των Πατρός των Φώτων και διασκεδάσει Κύριος τας Βουλάς των εχθρών της ‘Εκκλησίας Του. 

Αμήν Γένοιτο! 

Τζούρας Φώτιος 
‘Ιερέας 

(συνυπογράφουν)
Σαλονικίδης Κωνσταντίνος 
Ιεροψάλτης 


Παρασκευόπουλος Θεοφάνης 
Επίτροπος

Μαυρίδης Βασίλειος 
Θεολόγος