.
ΚΑΘΕ ΑΙΡΕΣΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙ ΤΟΝ ἍΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν αἵρεση θανάσιμο ἁμάρτημα, πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία, κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου, ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια.
Ὅποιος διαβάσει μέ προσοχή τά Πρακτικά τῶν Ἁγίων Συνόδων, εὔκολα θά πεισθεῖ ὅτι ὁ χαρακτήρας τῶν αἱρετικῶν εἶναι σατανικός.
Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα. Ὅλων τῶν αἱρέσεων ἡ οὐσία εἶναι ἡ βλασφημία.
Τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ
(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, σελ. 209, ἐκδόσεως Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου 2024. )
——————————————–
ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ: Πρῶτον, ψάλλουμε στούς αἴνους τῆς Πεντηκοστῆς ὅτι τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δεύτερον μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέσῳ τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, ὅτι κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα.
ΑΠΟΡΙΑ ΑΠΛΟΥ ΠΙΣΤΟΥ: Τότε, πῶς εἶναι δυνατόν κάποιοι πατριάρχες καί ἐπίσκοποι νά ὀνομάζουν »ἐκκλησίες» τούς αἱρετικούς (παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες) καί νά ἀναγνωρίζουν σέ αὐτούς »ἱερωσύνη» καί »μυστήρια»; (Οἱ γνωστές θλιβερές ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης).
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Κατέβα Δέσποτα, αποκλείεται να αναληφθείς ... πέφτουν και κεραυνοί!
«Ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση» (Α΄ Κορ. Ι΄ 12)
( Όποιος νομίζει ότι είναι σταθερός, αυτός πρέπει να κοιτάξει μήπως γλιστρήσει και πέσει.)
Δεν είσαι Θεός… είσαι Δεσπότης!
Ούτε ο Οικουμενικός Βαρθολομαίος να ήσουνα...
Είδες τι κάνουν ο κόλακες, πώς να προσγειωθείς τώρα...; Ξεπέζεψε τάχιστα...
Παναγιώτης Πεντζουρίδης
– Μια ψηφιακή αφίσα απεικονίζει τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου με τη στάση του Παντοκράτορα, αιωρούμενο κολοσσιαίο πάνω από την πόλη του Κιλκίς, μετατρέποντας το ποίμνιο σε σκηνικό και τη πόλη σε υποπόδιο.
– Το μάρκετινγκ της εικόνας χρησιμοποιεί γενικόλογες λέξεις-σημαίες («Ιστορία, Παράδοση, Πίστη») που δανείζονται εξίσου εύκολα τουριστικές καμπάνιες και προεκλογικές δυνάμεις.
– Ο τίτλος «Δέσποτα» δεν σημαίνει αφέντης αλλά ποιμένα με το ραβδί, ενώ η αρετή του επισκόπου είναι η ταπείνωση και όχι το μεγαλείο, καθώς ο καλός ποιμένας περπατά δίπλα στο κοπάδι και δεν πλανάται πάνω του.
– Η αυτοπροβολή σε θεϊκή στάση εκφράζει μια κατάληψη του ρόλου που απαιτεί ευθύνη δίπλα στην κοινότητα και όχι εικονογραφική υπέρβαση.
Υπάρχει μια στάση που η Εκκλησία την κράτησε, αιώνες τώρα, για Έναν και μόνο: τα υψωμένα χέρια που ευλογούν τον κόσμο από ψηλά. Είναι η στάση του Παντοκράτορα στους τρούλους, της Πλατυτέρας στις κόγχες. Δεν είναι στάση ανθρώπου — είναι στάση θείου. Και να που σήμερα τη βρίσκουμε σε μια ψηφιακή αφίσα, με τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου να αιωρείται κολοσσιαίος πάνω από το Κιλκίς, μέσα σε ηλιοβασίλεμα παραγγελίας.
Κάποιος κάθισε, άνοιξε το Photoshop και αποφάσισε ότι ο ποιμένας χωράει να γίνει εικόνισμα του εαυτού του. Η πόλη — σπίτια, δρόμοι, το ανοιχτό θέατρο — συρρικνώθηκε σε υποπόδιο. Το ποίμνιο έγινε σκηνικό. Και από πάνω, το μάρκετινγκ: «Ιστορία, Παράδοση, Πίστη», τρεις λέξεις-σημαία που τις δανείζονται εξίσου εύκολα τα τουριστικά σποτ και οι προεκλογικές καμπάνιες.
Εδώ ακριβώς γεννιέται η ερώτηση. Ο τίτλος «Δέσποτα» που του απευθύνει το εκκλησίασμα δεν σημαίνει αφέντης· σημαίνει αυτόν που κρατάει το ραβδί του βοσκού, όχι το σκήπτρο του κυρίαρχου. Η αρετή του επισκόπου λέγεται ταπείνωση — κι ένας πιστός το ξέρει καλύτερα από τον καθένα: ο καλός ποιμένας περπατά μέσα στο κοπάδι, δεν πλανάται πάνω του σαν θεότητα.
Κανείς δεν αμφισβητεί το αξίωμα ούτε το έργο. Αυτό που ξενίζει είναι η αισθητική του μεγαλείου — η μετατόπιση από τον ταπεινό λειτουργό στον εικονιζόμενο ηγεμόνα. Γιατί η εικόνα δεν είναι αθώα: όποιος αυτοπροβάλλεται σε στάση Θεού, κάτι λέει για το πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του.
Σεβασμιώτατε, η πόλη δεν χρειάζεται έναν προστάτη που στέκεται από πάνω της. Χρειάζεται έναν ποιμένα που στέκεται δίπλα της. Δεν είσαι Θεός. Είσαι Δέσποτας. Κι αυτό, αν το πάρει κανείς στα σοβαρά, είναι αρκετά μεγάλη ευθύνη ώστε να μη χρειάζεται φωτομοντάζ.
Π.Β.Π.
«Oικουμενική λειτουργία» με προτεστάντισσα ‘'Επίσκοπο’'... Η Πανθρησκεία είναι εδω!
Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !
(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ ! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !
Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία»,φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει:
«Με μια εντυπωσιακή επίδειξη ενότητας και ενθάρρυνσης, Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων γιόρτασαν την Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία στο Καθολικό Συνέδριο του 2026 στο Βίρτσμπουργκ την Παρασκευή. Πολυάριθμοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Βίρτσμπουργκ με το σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!», το οποίο αποτέλεσε κεντρικό θέμα σε όλη τη λειτουργία, το κήρυγμα και το μουσικό πρόγραμμα.
Εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων ηγήθηκαν της λειτουργίας μαζί,συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Χριστουπόλεως Εμμανουήλ, του Επισκόπου Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, της Άνια Γκόλερ, της Άννας-Νικόλ Χάινριχ και του Αιδεσιμοτάτου Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία.
Στο κήρυγμά της, η Λουθηρανή ''επίσκοπος'' τόνισε τη δύναμη των χριστιανικών οραμάτων και των ιστοριών ελπίδας: «Όλα αυτά τα οράματα και οι ουτοπίες αποτελούν θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία μας. Μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι, ως άνθρωποι, έχουμε την ελευθερία να ξεκινάμε από την αρχή ξανά και ξανά. Γι’ αυτό, ξεσηκωθείτε, να είστε θαρραλέοι, να σηκωθείτε και να προχωρήσετε προς ένα νέο μέλλον!»
Η ''λειτουργία'' επικεντρώθηκε στο θάρρος, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη των εκκλησιών σε μια εποχή που σημαδεύεται από κρίσεις και κοινωνικές εντάσεις. Η οικουμενική λειτουργία κορυφώθηκε με μια συμβολική πράξη με καραμπίνερ, τα οποία μοιράζονταν ανάμεσα στο εκκλησίασμα ως σύμβολο υποστήριξης και εμπιστοσύνης. Αυτό συνοδεύτηκε από την ενθάρρυνση: «Έχετε θάρρος, σηκωθείτε. Σας κρατούν».
Καραμπίνερ Ασφαλείας
Με προσευχές για ειρήνη, κοινωνική συνοχή και οικουμενική κατανόηση, οι συμμετέχοντες έστειλαν επίσης ένα σαφές μήνυμα κατά του μίσους, του αποκλεισμού και της βίας. Η συγκέντρωση αντανακλούσε επίσης αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης: Υποστήριξε ένα έργο ένταξης για παιδιά με αλμπινισμό στην Τανζανία και την υπηρεσία ασθενοφόρων «Make-A-Wish» του Malteser στην Επισκοπή του Βίρτσμπουργκ.
Η κεντρική οικουμενική λειτουργία κατέστησε σαφές: Ο Οικουμενισμός ευδοκιμεί στις κοινές εμπειρίες, στην αμοιβαία ενθάρρυνση και στην πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να ενδυναμώσει και να ενώσει τους ανθρώπους. »
Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;
Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;
Γεώργιος Αποστολάκης
Από την Αγία Τράπεζα στο πολιτικό πάνελ
Καντήλια, κάμερες και πολιτική υποκρισία
Ομολογώ ότι όταν είδα τις φωτογραφίες της εκδήλωσης αισθάνθηκα βαθιά θλίψη. Όχι πολιτική. Εκκλησιαστική. Αισθάνθηκα όμως χρέος να καταθέσω την άποψή μου.
Κάποτε οι χριστιανοί έμπαιναν στον ναό για να ανάψουν κερί, να γονατίσουν, να σιωπήσουν, να κλάψουν, να προσευχηθούν. Σήμερα, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαίνεται πως κάποιοι θεωρούν ότι ο ναός μπορεί να λειτουργεί και ως αίθουσα πολιτικής προβολής, δημόσιων σχέσεων και επικοινωνιακού “rebranding” της εξουσίας.
Το πρόσφατο γεγονός σε ιερό ναό της Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων[1], όπου οργανώθηκε εκδήλωση με σαφές κυβερνητικό και πολιτικό πρόσημο, δεν είναι ένα “αθώο περιστατικό”. Είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης αλλοίωσης του ορθόδοξου φρονήματος. Διότι όταν βλέπει κανείς τη σύνθεση του πάνελ, τα πολιτικά πρόσωπα που έσπευσαν, τον χαρακτήρα της εκδήλωσης και το επικοινωνιακό της ύφος, αντιλαμβάνεται εύκολα ότι δεν επρόκειτο για πνευματική σύναξη, αλλά για δημόσια πολιτική παρουσίαση “έργου”.
Και γεννάται εύλογα το ερώτημα: Πόσοι από αυτούς που φωτογραφήθηκαν κάτω από τις εικόνες και τα καντήλια εκκλησιάζονται πραγματικά; Πόσοι πιστεύουν; Πόσοι βλέπουν την Εκκλησία ως Σώμα Χριστού και όχι ως χρήσιμο σκηνικό λαϊκής νομιμοποίησης;
Γιατί εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη υποκρισία της εποχής μας. Μια πολιτική τάξη που νομοθετεί καθημερινά εναντίον της ορθόδοξης ανθρωπολογίας, εναντίον της παραδόσεως, εναντίον της πνευματικής ελευθερίας του ανθρώπου, εμφανίζεται ξαφνικά μέσα στους ναούς για να φωτογραφηθεί δίπλα σε ιερείς και δεσποτάδες, αναζητώντας λίγη από τη χαμένη κοινωνική αξιοπιστία της πίστεως.
Η εξουσία γνωρίζει καλά κάτι: ο λαός εξακολουθεί να εμπιστεύεται περισσότερο το ράσο παρά το κοστούμι. Γι’ αυτό και επιδιώκει τη “μετάγγιση” κύρους. Δεν χρησιμοποιεί την Εκκλησία επειδή πιστεύει. Τη χρησιμοποιεί επειδή την χρειάζεται.
Εξίσου βαριά, όμως, είναι και η ευθύνη εκείνων των εκκλησιαστικών προσώπων που ανοίγουν τον ναό σε αυτή τη λογική.
Διότι ο ορθόδοξος ναός δεν είναι “πολυχώρος”. Δεν είναι πολιτιστικό κέντρο. Δεν είναι συνεδριακή αίθουσα. Δεν είναι χώρος κοσμικών δρωμένων με “χριστιανικό περιτύλιγμα”.
Είναι τόπος αγιασμού. Τόπος Θυσίας. Τόπος παρουσίας του Θεού.
Οι Ιεροί Κανόνες, η πατερική παράδοση και ολόκληρο το βίωμα της Ορθοδοξίας αντιμετώπιζαν πάντοτε τον ναό με δέος. Η Αγία Τράπεζα δεν υπάρχει για να γίνεται φόντο πολιτικών φωτογραφιών. Ο ναός δεν καθαγιάστηκε για να φιλοξενεί κομματικές εκδηλώσεις, χορωδίες κοσμικού χαρακτήρα, συναυλίες, δημόσιες σχέσεις και κάθε είδους “δρώμενα”.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πλάνη πολλών καλόπιστων ιερέων: νομίζουν ότι έτσι “φέρνουν κόσμο στην Εκκλησία”. Στην πραγματικότητα, όμως, συνηθίζουν τον άνθρωπο να βλέπει τον ναό όχι ως τόπο μετανοίας και ιερής σιωπής, αλλά ως έναν ακόμη κοινωνικό χώρο πολλαπλών χρήσεων.
Αυτό λέγεται αποϊεροποίηση. Και η αποϊεροποίηση δεν έρχεται πάντα με βεβήλωση ή διωγμό. Συχνά έρχεται “γλυκά”, με εκδηλώσεις, χειροκροτήματα, μικρόφωνα, πολιτιστικές βραδιές, “καλές προθέσεις” και επικοινωνιακή εξωστρέφεια.
Ο ναός παύει σιγά-σιγά να προκαλεί φόβο Θεού. Γίνεται οικείος με κοσμικό τρόπο. Και τελικά μετατρέπεται από ουρανό σε αίθουσα.
Ακόμη πιο τραγικό, όμως, είναι κάτι άλλο. Κεντρικό πρόσωπο της εκδήλωσης φέρεται να ήταν ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Δηλαδή ο βασικός πολιτικός εκφραστής και προωθητής των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, του προσωπικού αριθμού και συνολικά του υποχρεωτικού ψηφιακού μετασχηματισμού της ζωής.
Εκεί δηλαδή, όπου πλήθος πιστών εκφράζει αγωνία για έναν επερχόμενο ψηφιακό έλεγχο χωρίς όρια. Εκεί όπου ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης μιλούσε με δραματικό τρόπο και προφητικό λόγο για την πνευματική διάσταση της ηλεκτρονικής επιτήρησης και του ολοκληρωτικού ελέγχου του ανθρώπου.
Και εδώ αποκαλύπτεται μια ακόμη φοβερή αντίφαση της εποχής μας: Τιμούν τον Άγιο με αγρυπνίες. Ψάλλουν τα απολυτίκιά του. Γεμίζουν τους ναούς στις εορτές του. Αλλά αδιαφορούν πλήρως για τη διδασκαλία και τις προειδοποιήσεις του.
Ένας “εορταστικός” Παΐσιος είναι αποδεκτός. Ένας προφητικός Παΐσιος ενοχλεί. Γι’ αυτό και πολλοί θέλουν τον Άγιο ακίνδυνο: σε εικόνες, σε λουλούδια και σε πανηγυρικούς λόγους. Όχι όμως ως φωνή αφυπνίσεως απέναντι σε ένα σύστημα που επιχειρεί να μετατρέψει τον άνθρωπο σε αριθμό, δεδομένο και ψηφιακά διαχειρίσιμη μονάδα.
Το πιο οδυνηρό, τελικά, δεν είναι ότι οι πολιτικοί χρησιμοποιούν την Εκκλησία. Η εξουσία πάντοτε το επιχειρούσε. Το τραγικό είναι όταν εκκλησιαστικοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι συνεργούν, έστω άθελά τους, στη σταδιακή αλλοίωση του ορθόδοξου φρονήματος και στην αποδυνάμωση της ιερότητας του ναού.
Και τότε ο ναός, αντί να θυμίζει Βασιλεία Θεού, αρχίζει να θυμίζει δημόσια σκηνή του κόσμου τούτου. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό σημείο των καιρών μας.
Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ Π.ΗΡΑΚΛΗΣ ΦΙΛΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ
=====================
Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης και ἔκτασης ἐνδοεκκλησιαστικὀ ξεχαρβάλωμα…
Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας
Ἡ πρόσφατη εἰκόνα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Κρήτης (γνωστοῦ βεβαίως καί γιά ἄλλα ἀνδραγαθήματα, ὅπως οἱ δηλώσεις του περί ὁμοφυλοφιλίας ὡς...«ἰδιαιτερότητας» καί «προσανατολισμοῦ» ἤ οἱ γονυκλισίες του μέσα σέ παπικό ναό, καθώς καί μπροστά στόν τάφο τοῦ δαιμονισμένου ἀντίχριστου Καζαντζάκη), μαζί μέ ἕνα αἱρετικό παπικό μπροστά στήν Ὡραία Πύλη κατά τόν ἑορτασμό ἐπανακομιδής τῆς κάρας τοῦ Ἀποστόλου Τίτου, ἔρχεται νά προστεθεῖ σέ μία εὐρύτερη σειρά ἀποτρόπαιων εἰκόνων, ἀπό τίς ὁποῖες δυστυχῶς βρίθουν πιά οἱ ὀρθόδοξοι ναοί τῆς χώρας.
Μιλᾶμε γιά ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης καί ἔκτασης ξεχαρβάλωμα, ὅπου ὁ κάθε λυκοποιμένας (σέ ἐπίπεδο μάλιστα ὄχι μόνο ἐπισκόπων, ἀλλά καί ἁπλῶν παπάδων πλέον) κάνει κυριολεκτικά ὅ,τι τοῦ καπνίσει. Ἄλλος συμπροσεύχεται μέ κάθε λογῆς αἱρετικούς. Ἄλλος συλλειτουργεῖ μέ σχισματικούς/ἀχειροτόνητους Οὐκρανούς. Ἄλλος ἐπιτελεῖ ἐκκλησιαστικές ἀκολουθίες σέ νεοελληνική μετάφραση (καθότι ὁ γνωστός πλανεμένος «νεορθόδοξος» Καρυώτογλου τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ραγκαβά ἔχει δυστυχῶς καί ἀρκετούς ἀκόμη μιμητές).
Ἄλλος ὀργανώνει συναυλίες μέ πιάνα καί μπουζούκια καί κάθε λογῆς περίεργους χορωδούς ἀκόμη καί τῆς πιό μακάβριας νεοεποχίλας (ὁ ἀπόηχος τῶν δαιμονικῶν οὐρλιαχτῶν στόν ναό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στήν Καβάλα ἀκόμη τρυπᾶ τά αὐτιά καί τίς ψυχές μας). Ἄλλος ξηλώνει τον Ἐσταυρωμένο ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα. Ἄλλος βεβηλώνει τήν Θεία Λειτουργία, μετατρέποντάς την σέ θεατράλε διάλεξη πρός κατήχηση δῆθεν τῶν μαθητῶν. Ἄλλος φωνάζει ἀπό ἄμβωνος ὡς κρατικοδίαιτος νεοσεργιανιστής ντίλερ τῆς νέας ταυτότητας καί τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ (κατακεραυνώνοντας καί τούς συνωμοσιολόγους ψεκασμένους ταλιμπάν ἀντιφρονοῦντες). Ἄλλος στελεχώνει ἐνοριακά ἀναλόγια μέ γυναικεῖες χορωδίες. Ἄλλος βγάζει δικές του...large θεωρίες περί νηστείας. Ἄλλος καλεῖ τόν κόσμο νά προσέλθει στή Θεία Κοινωνία χωρίς προετοιμασία καί ἐξομολόγηση.
Καί, γενικά, ἕνα συνεχές «δέν πειράζει» μαζί μέ ἕνα ἀδιάκοπο «ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη καί ὅλα τά ἀποδέχεται» κυριαρχοῦν παντοῦ.
Πρόκειται γιά ἕνα καθολικό καί τρομακτικό ξεχαρβάλωμα, ἀπολύτως σκόπιμο βεβαίως καί καλά ὀργανωμένο, μέ ἕνα πλῆθος ἐπίορκων, ξεπουλημένων καί συνειδητά ἀντίχριστων ταγῶν νά πρωταγωνιστεῖ στήν ἐνορχήστρωση καί προώθησή του, ἀλλά καί μέ ἕνα δεύτερο πλῆθος πλανεμένων καί ἀκατήχητων ρασοφόρων νά συνεπικουρεῖ στό ὄνειδος ἐν εἴδει φάλαγγας χρησίμων ἠλιθίων. Δυστυχῶς κάθε μέρα πού περνᾶ, βουλιάζουμε ὅλο καί περισσότερο σέ μία φρικωδῶς δαιμονική κατάσταση, πού μᾶς φέρνει ὅλο καί πιό κοντά στήν μεθοδικά προετοιμαζόμενη δαιμονική Πανθρησκεία.
Καί εἶναι γεγονός ὅτι αὐτή ἡ νέα θρησκεία, ποῦ κάποια στιγμή θά φέρει τόν Ἀντίχριστο, δέν μπορεῖ νά ὁλοκληρωθεῖ χωρίς τή βεβήλωση τῆς ὀρθόδοξης λατρείας, χωρίς τήν κατάργηση τῶν δογμάτων της, χωρίς τόν μαγαρισμό τῶν ἱερῶν της χώρων, χωρίς τόν πλήρη εὐτελισμό τῶν λειτουργῶν της. Καί ἔχει εἰπωθεῖ ἐξάλλου ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό ὅτι τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως θά σταθεῖ καί θά λατρευτεῖ μέσα σέ ἅγιο τόπο.
Πρός τά ἐκεῖ ὄντως βαδίζουμε. Ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε προειδοποιηθεῖ ἐπανειλημμένα γιά ὅλα αὐτά ἀπό τούς Ἁγίους μας καί δέν εἶναι τυχαῖο πού σέ λίγες μέρες (τήν προσεχῆ Κυριακή) θά ξανακούσουμε στούς ναούς τήν περίφημη προφητική προειδοποίηση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Χριστιανούς: «Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ…ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε» (Πράξ. κ΄ 28-31).
Καί νά μήν ξεχάσουμε ἀσφαλῶς μέ πόση ἀκρίβεια ὁ ἴδιος Ἀπόστολος ξεκαθαρίζει τά πράγματα γιά ὅσους ἐπιχειροῦν νά διαστρέψουν τό Εὐαγγέλιο κηρύσσοντας προσωπικές τους πλάνες, ἀλλά καί πόση ἀπογοήτευση αἰσθάνεται γιά ὅσους πιστούς παρασύρονται: «Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω» (Πρός Γαλάτας α΄ 6-8).
Ὅλα εἶναι με ἀκρίβεια γραμμένα καί συνεπῶς ἀπολύτως ξεκάθαρα γιά τό πόση προσοχή πρέπει νά ἔχουμε καί ποιό τεῖχος ἀπείθειας καί ἀνένδοτης ἀνυπακοῆς ὀφείλουμε νά ὑψώσουμε ἀπέναντι στούς ὀλετῆρες λυκοποιμένες. Τί ἔτι χρείαν ἄραγε ἔχομεν μαρτύρων;
Νεκτάριος Δαπέργολας
Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη...
Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη ο Κρήτης Ευγένιος, για τον εορτασμό της επανακομιδής της τιμίας κάρας του Αγίου Αποστόλου Τίτου.
Καταλήστεψαν οι παπικοί την Εκκλησία του Χριστού και οι εκ των Ορθοδόξων οικουμενιστές φροντίζουν οι ληστές να εισέρχονται στα Ιερά με τιμές, ως ευεργέτες! Η τίμια κάρα του Αγίου Αποστόλου Τίτου εκλάπη κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας (1669) [1] και επέστρεψε -αν όντως πρόκειται περί της αληθινής τιμίας κάρας- από την Βενετία στο Ηράκλειο επί Μητροπολίτου Κρήτης κυρού Ευγενίου (Ψαλλιδάκη) μετά από παρέμβαση του μασόνου πατριάρχου Αθηναγόρα το 1966. Ένα χρόνο πριν το 1965, ο μασόνος πατριάρχης είχε προβεί στην άρση των αναθεμάτων με τον «πάπα» Παύλο τον ΣΤ’.
Η «επιστροφή» ή η επίσκεψη των κλεμμένων ιερών λειψάνων είναι ένα ψευτοδίλημμαπου χρησιμοποιούν οι σημερινοί οικουμενιστές για να προχωρούν τα σχέδια της ψευδένωσης με τους αιρετικούς, τους οποίους μας τους εμφανίζουν τώρα και ως ευεργέτες μας! Το γεγονός ότι οι αιρετικοί εισέρχονται αμετανόητοι και πατάνε τα ιερά και τα όσιά μας, δείχνει ότι δεν υπάρχει αγάπη αλλά υπάρχουν μόνο νικητές και ηττημένοι.
Ως ανάμνηση της «καλής πράξης» της «επιστροφής» των κλεψιμαίικων, ο παπικός την Κυριακή 17 Μαΐου συμμετείχε ανενόχλητος στην πομπή λιτάνευσης της τιμίας κάρας [2] [3] στους δρόμους του Ηρακλείου, δίπλα στους ιεράρχες της Τοπικής Εκκλησίας.
Νωρίτερα στον Εσπερινό στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Τίτου στο Ηράκλειο, προεξήρχε ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος, [4] γνωστός αμνηστευτής της ομοφυλοφιλίας [5], προσκυνητής του τάφου του Καζαντζάκη, [6. α, β] προσκυνητής παπικού ναού, [7] έβαλε τον αιρετικό παπικό στην Ωραία Πύλη, μπροστά σε άλλους ιεράρχες και στο εκκλησίασμα.
Η σημειολογία αυτής της πράξης είναι τεράστια. Προσδίδει στον αιρετικό ιεροσύνη και ισοτιμία με τους Ορθοδόξους.
Ο οικουμενισμός προχωρά ακάθεκτος. Οι λυκοποιμένες μεσουρανούν και το ποίμνιο κοιμάται.
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Στη μαύρη τελετουργία των Iron Maiden και του 666 χθες στο ΟΑΚΑ οι λάτρεις του 666 έφεραν μπλουζάκια με στάμπες εκκλησίες να καίγονται.. και ΘΑ ΚΑΟΥΝ..!!!
Μια μαύρη τελετουργία σαν τη χθεσινή στο ΟΑΚΑ έχει ανάγκη κι από τα απαραίτητα φετίχ και σύμβολα..όπως κάθε λατρεία.. Εδώ μπλουζάκια με εκκλησίες να καίγονται..υπό τις ιαχές και τα ουρλιαχτά του θηρίου και τη μπάντα και τη πομπή αυτού να παίζει κομμάτια σαν το Fear of the Dark, «Number of the beast» ..και μετά γιατί τα παιδιά έχουν πρόβλημα κι έγιναν ψυχάκηδες..
Οι εκκλησίες όντως θα καίγονται.. Το ότι η Εκκλησία έχει πιάσει γωνία και δεν βγάζει άχνα δεν θα τη σώσει..
Η ανοχή φθάνει να σημαίνει ως και συναίνεση ή απάθεια όταν τέτοια κοινωνικά φαινόμενα έχουν γίνει κατακλυσμιαία και καταβροχθίζουν σώματα και ψυχές.. Κοινωνική διαταραχή μαζική υστερία..αυτό το θρησκευτικό παραλήρημα στις θεότητες του σκότους είναι νορμάλ..
Και μετά γιατί τα παιδιά έχουν πρόβλημα…
Ο σατανισμός έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
.Ούτε η Πολιτεία ούτε η Εκκλησία ούτε η παιδεία ούτε η Δημόσια Υγεία ούτε η πολιτική και τα κόμματα ούτε η Δικαιοσύνη ούτε τα ΜΜΕ ούτε οι χιλιάδες ψυχολόγοι νοιάζονται για τα παιδιά που καταπίνει αμάσητα ο τρομο-Κρόνος..του θηρίου!!Οι θεσμοί ανοίγουν το δρόμο και στρώνουν πύρινο ποταμό να διέλθει ο σατανάς.. Ο Ντοστογιέφσκι θα ξανάγραφε τους Δαιμονισμένους αλλιώς..Οι πνευματικά διαταραγμένοι υποσκέλισαν τους ψυχικά ασθενείς.. Αλλά ένας πνευματικά διαταραγμένος είναι πάντα και ψυχικά βασανιζόμενος. Πόσοι άλλοι νέοι πρέπει να φύγουν κακήν κακώς για να ληφθούν μέτρα.. Η Ρωσία έφτασε στο ΑΜΗΝ και το έκοψε το πανηγύρι του διαβόλου. Γέμισαν τα ψυχιατρεία ….και τα νεκροταφεία….Δεν μπορείς να κταγγέλεις το βαμπιρισμό του Επστάιν και να υποκλίνεσαι στο ΣΑΤΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ του ΟΑΚΑ..
Ο μεγαλύτερος αρχιβασανιστής είναι ο διάβολος όταν παίρνει την εξουσία.. του ανθρώπου..Σε πόσα σπίτια τα δωμάτια είναι πια κολαστήρια αυτοβασανισμού από ψυχώσεις και παραληρήματα από βουβό θρήνο νέων που χάθηκαν….
Αλλά όσοι επέστρεψαν έχουν ένα παράπονο. Όταν χάθηκα κανείς δεν νοιάστηκε κανείς δεν μου έδειξε το δρόμο… Κανείς δεν ασχολήθηκε… Η αδιαφάνεια η συστηματική συγκάλυψη η συσκότιση του σκότους, τα ταμπού, ο λαικισμός και η ψευδοκολακεία της νεολαίας το δημαγωγικό παιχνίδι το να τους κάνεις τα γούστα με τίμημα ζωές είναι τρομοκρατία.. Η μαυρίλα έγινε εθνικό χρώμα.
Τα παιδία παίζει…
dimpenews.com
Ελευθέριος Ανδρώνης: Πορτογαλία: Οι «Therians» και η νέα μόδα αποκτήνωσης – Ο άνθρωπος «παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι και ὡμοιώθη αὐτοῖς»
Όταν οι άνθρωποι φτάνουν σε σημείο να θέλουν να εξεταστούν από κτηνίατρο, τότε ξέρεις στα σίγουρα ότι η ανθρωπότητα έχει πιάσει πάτο.
Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης
«Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τῆς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. 48).
Πόσο σοφά ο Προφήτης Δαυΐδ περιέγραψε την κατάπτωση του ανθρώπου και πόσο επίκαιρος φαντάζει ο ψαλμός του σήμερα! Ο άνθρωπος όχι μόνο εξομοιώνεται με τα άλογα κτήνη, αλλά γίνεται ακόμα πιο παράλογος, ακόμα πιο μωρός, ακόμα πιο θηριώδης.
Κάποτε οι άνθρωποι που πίστευαν ότι είναι ζώα έβρισκαν σίγουρα θέση σε κάποιο φρενοκομείο για να λάβουν θεραπεία. Σήμερα όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι, όχι μόνο αναγνωρίζονται ως «φυσιολογικοί», αλλά ολόκληροι κτηνιατρικοί σύλλογοι αναγκάζονται να τροποποιήσουν τα πρωτόκολλα των υπηρεσιών τους για να μη βρεθούν να εξετάζουν κάποιον τετράποδο άνθρωπο!
Αυτό ακριβώς συνέβη στην Πορτογαλία, σε μια είδηση που έχει προκαλέσει σάλο και στην Ελλάδα. Μια άκρως διαταραγμένη κοινότητα ατόμων που αυτοαποκαλούνται ως «Therians» (ή «Τherianthropes» δηλαδή «θηριάνθρωποι»), βλέπουν τα… κοπάδια τους να πυκνώνουν στην πορτογαλική κοινωνία. Πρόκειται για φρενοβλαβή άτομα που ταυτίζονται ψυχοσωματικά με κάποιο ζώο και αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιο. Ένας «Therian» μπορεί να δηλώνει σκύλος, γάτα, αλεπού, λύκος, ερπετό, άλογο, πάνθηρας και ό,τι άλλο «αφυπνίζει την ύπαρξή του» από το ζωικό βασίλειο.
Κάποιοι φορούν μάσκες ζώων, γάντια που μιμούνται πέλματα, απομιμήσεις γούνας ή ταριχευμένες ουρές. Κάποιοι άλλοι δεν φορούν κανένα τέτοιο αξεσουάρ, αλλά «απελευθερώνονται» με το να γαυγίζουν, να νιαουρίζουν, να χλιμιντρίζουν, να βρυχώνται ή να αλυχτούν.
Μια ξεκάθαρα δαιμονική κατάσταση που θυμίζει τη «λεγεώνα» ακαθάρτων πνευμάτων του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών, που ζήτησαν να βρουν διέξοδο στα σώματα των χοίρων όταν ο Χριστός εξόρκισε τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Ο διάβολος αναπαύεται να κατοικεί μαζί με τα κατώτερα και πιο χωματένια ένστικτα. Μόνο που τώρα ο άνθρωπος ξεπερνά ακόμα και τον δαίμονα και πρώτος εκείνος ποθεί να περπατήσει στα τέσσερα.
Ο κτηνιατρικός σύλλογος στην Πορτογαλία έφτασε στο σημείο να δώσει οδηγίες στα μέλη του ώστε να αρνούνται να εκτελούν ιατρικές πράξεις σε «θηριανθρώπους», επικαλούμενος το αυτονόητο (;) νομικό αξίωμα ότι ο πολίτης θεωρείται άνθρωπος, ακόμα και όταν αυτοπροσδιορίζεται ως ζώο. Τι να πρωτοσχολιάσει κάποιος γι’ αυτήν την εσχατολογική παράνοια; Ότι οι κτηνίατροι κοντεύουν να σκίσουν τα πτυχία τους πριν αναγκαστούν να παίρνουν τρελούς με το φορείο για να τους δώσουν χάπι αποπαρασίτωσης ή ότι οι «θηριάνθρωποι» διεκδικούν τη de-facto αναγνώριση της ιατρικής κοινότητας;
Ζωομορφικές τάσεις της woke υποκουλτούρας
Και μη νομίζει κανείς ότι αυτό το παραλήρημα παρατηρείται μόνο στην Πορτογαλία. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες γίνονται woke φεστιβάλ όπου συμμετέχουν «Therians». Και η γκάμα της αποκτήνωσης δεν περιορίζεται εκεί. Υπάρχει και η κοινότητα με σαδομαζοχιστικούς ρόλους «αφεντών» και «σκύλων»που μπουσουλάνε σε κεντρικούς δρόμους σε παρελάσεις ανωμαλίας.
Υπάρχει και η – φαινομενικά αθώα – κοινότητα των «Furries» που με την επίφαση της «τέχνης» μεταμφιέζονται σε ζωόμορφους χαρακτήρες από ταινίες και βιντεοπαιχνίδια. Μάλιστα στη Γερμανία διοργανώνεται πενθήμερο φεστιβάλ (Eurofurence) όπου συγκεντρώνονται από όλο τον κόσμο χιλιάδες ζωολάτρες με λούτρινες στολές. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ύπουλη τάση που προσελκύει πολλά παιδιά με το «κωμικό» στυλ ντυσίματος και καταλήγει να γίνεται πεδίο δράσης για παιδεραστές. Η επικίνδυνη υποκουλτούρα των «Furries» χρειάζεται ένα ολόκληρο άρθρο από μόνη της.
Η διαφορά των «Therians» από τις παρεμφερείς διαταραχές είναι ότι εκείνοι δεν θεωρούν ότι υποκρίνονται κάποιον ρόλο ζώου, αλλά ότι ταυτίζονται με αυτό «πνευματικά» και σωματικά. Πολλοί από αυτούς τους ταλαίπωρους ισχυρίζονται ότι βιώνουν νοητικές «αλλαγές» και ένστικτα που τους φέρνουν πιο κοντά στο «θηριότυπο» τους ή νιώθουν ότι αναπτύσσουν φανταστικά μέλη όπως αυτιά, ουρές και μουσούδες. Όταν εκδηλώνουν ελεύθερα τις ζωομορφικές συμπεριφορές τους, ισχυρίζονται ότι αισθάνονται απόλυτη ευφορία και ολοκλήρωση.
Όλες οι παραπάνω διαταραχές είναι έμμεσες προσπάθειες να κανονικοποιηθούν όλες οι ζοφερές παραφιλίες. Φαίνεται ότι στην εποχή μας η λέξη «αποκτήνωση» αποκτά την πιο κυριολεκτική έννοια που είχε ποτέ στους αιώνες. Η ιατρική επιστήμη συσχηματίστηκε με τη woke παράνοια και τώρα ψάχνει πανικόβλητη να βάλει κάποια όρια. Αφού γιατρέ μου δεν διαμαρτυρήθηκες όταν σου είπε το κράτος ότι ο καθένας είναι όποιο φύλο δηλώσει, γιατί διαμαρτύρεσαι τώρα για εκείνους που είναι ότι… ζώα δηλώνουν; Το θέμα ήταν να μην ανοίξει η πόρτα του φρενοκομείου εξαρχής. Αφού άνοιξε, ο καθένας μπορεί να διεκδικήσει όποια νοσηρή φαντασίωση θέλει. Αφού το θέλημα υπερισχύει της αλήθειας, τα επιστημονικά πτυχία περιττεύουν.
Ζωόμορφα όντα ήταν οι δαιμονικοί «θεοί» των ειδωλολατρών, των Αιγύπτιων, των Σουμέριων, των Βαβυλώνιων, των Ινδουιστών, των Σαμάνων, των Αζτέκων και άλλων αρχαίων λαών. Τώρα ζωομορφική γίνεται η ίδια η θεοποιημένη μετα-ανθρωπότητα που έχει παρανοήσει από την υπερβολική ελευθεριότητα. Θηρία πρέπει να γίνουν οι άνθρωποι για να τους κυβερνήσει το κατεξοχήν «Θηρίο». Μια εξελικτική πορεία προς τα κάτω. Ο άνθρωπος πρώτα αντικατέστησε τη φιλανθρωπία με τη φιλοζωία, έπειτα υπερτίμησε τα δικαιώματα των ζώων ξεχνώντας τα δικά του, και στο τέλος γίνεται ο ίδιος τρόφιμος της ζούγκλας που κατασκεύασε.
Αυξάνονται οι «θηριανοί» στην Πορτογαλία.
Άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως ζώα και.. πηγαίνουν σε κτηνίατρους να τους εξετάσουν. ΑΠΟΚΤΗΝΩΣΗ.. Αυτή είναι η Δύση και η ΕΕ..”άνθρωπος ωμοιώθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις”. Θηριανός και ο Ακύλας που παρίστανε τη γάτα…. Θηριανοί.. είναι η εποχή του θηρίου!!
Αυξάνονται οι «θηριανοί» στην Πορτογαλία. Άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως ζώα και.. πηγαίνουν σε κτηνίατρους να τους εξετάσουν. ΑΠΟΚΤΗΝΩΣΗ.. Αυτή είναι η Δύση και η ΕΕ..”άνθρωπος ωμοιώθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις”. Θηριανός και ο Ακύλας που παρίστανε τη γάτα…. Θηριανοί.. είναι η εποχή του θηρίου!!
Αυξάνονται οι «θηριανοί» στην Πορτογαλία – Άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως ζώα και.. πηγαίνουν σε κτηνίατρους να τους εξετάσουν. Πήγε πολύ μακριά ο δικαιωματισμός και ο αυτοκαθορισός αυτοπροσδιορισμός ευτελίστηκε.. Αυτή είναι η Δύση αυτή είναι η ΕΕ και οι απάνθρωπες κτηνώδεις απαξίες της… Σημεία και τέρατα….Η φάρμα των ζώων δίχως αλληγορία στην πραγματικότητα..Ούτε η πιο νοσηρή φαντασία δεν είχε προβλέψει τέτοια εξαθλίωση του ανθρώπινου είδους που μετατράπηκε σε τετράποδο.. Η μη κανονικότητα έγινε νόμος και καθημερινότητα..
”Και άνθρωπος … παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς”
dimpenews.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)