.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΠΡΟΣΟΧΗ! ΞΥΠΝΑ! μας ταΐζουν σκουλήκια ! Αυτά είναι τα τρόφιμα που θα περιέχουν σκόνη σκουληκιών και εντόμων-- Πρακτικές συμβουλές για να αποφύγετε την κατανάλωση εντόμων

Πώς θα καταλάβεις αν το φαγητό σου περιέχει έντομα;

Νέα εποχή στη διατροφή με έντομα

Η ΕΕ ενέκρινε τη χρήση σκόνης εντόμων σε καθημερινά τρόφιμα, δείτε ποια προϊόντα θα περιέχουν πρωτεΐνη από αλευροσκώληκες και τι πρέπει να γνωρίζετε για την ασφάλειά τους


Από τις 20 Ιανουαρίου 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέτρεψε επίσημα την ενσωμάτωση πρωτεΐνης από αλευροσκώληκες σε καθημερινά προϊόντα διατροφής. Αυτά είναι τα τρόφιμα που θα περιέχουν σκόνη σκουληκιών και εντόμων στα ράφια των σούπερ μάρκετ, με τους παραγωγούς να έχουν πλέον τη δυνατότητα να εμπλουτίζουν ψωμί, γαλακτοκομικά και μακαρόνια με έως 4% αυτού του εναλλακτικού συστατικού. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της διατροφικής βιομηχανίας.

Γιατί η ΕΕ επέλεξε τα έντομα ως πηγή πρωτεΐνης

Η αναζήτηση βιώσιμων λύσεων για τη μείωση των εκπομπών ρύπων από την παραγωγή τροφίμων οδήγησε τις ευρωπαϊκές αρχές να στραφούν σε μη συμβατικές πρωτεϊνικές πηγές. Τα έντομα αναδείχθηκαν ως ιδανική επιλογή λόγω του χαμηλού περιβαλλοντικού τους κόστους. Η πρόσφατη έγκριση της σκόνης Mealworm, που προέρχεται από το Tenebrio molitor και υφίσταται επεξεργασία με υπεριώδη ακτινοβολία, προστίθεται σε μια αυξανόμενη λίστα εγκεκριμένων εντομοειδών τροφίμων που περιλαμβάνει ήδη οικιακά κρίκετ και άλλες παραλλαγές αλευροσκωλήκων.
Σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα, η καλλιέργεια εντόμων για διατροφικούς σκοπούς παράγει μέχρι 90% λιγότερα αέρια θερμοκηπίου συγκριτικά με την κτηνοτροφία βοοειδών, ενώ απαιτεί ελάχιστους υδάτινους και γεωργικούς πόρους. Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων πραγματοποίησε εκτενή αξιολόγηση του νέου συστατικού, επιβεβαιώνοντας ότι ανταποκρίνεται στα υψηλά ευρωπαϊκά κριτήρια ασφαλείας μετά από θερμική επεξεργασία, έκθεση σε UV ακτινοβολία και λεπτό άλεσμα.

Ποια προϊόντα θα εμπεριέχουν σκόνη από αλευροσκώληκες

Η γαλλική επιχείρηση Nutri'Earth εξασφάλισε αποκλειστικότητα διάθεσης για πενταετία, με αποτέλεσμα τα τρόφιμα που θα περιέχουν σκόνη σκουληκιών και εντόμων να εμφανιστούν σταδιακά στην ευρωπαϊκή αγορά. Τα κύρια προϊόντα που θα εμπλουτιστούν με αυτή την πρωτεΐνη περιλαμβάνουν:Αρτοποιήματα και ψωμί όπου η προσθήκη εντομοπρωτεΐνης ενισχύει τη διατροφική αξία χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον με παραδοσιακές πρωτεϊνικές πηγές.
Τυροκομικά προϊόντα επεξεργασμένα, ιδιαίτερα κρέμες τυριού και αλείμματα που εμπλουτίζονται με τη νέα σκόνη.
Ζυμαρικά και μακαρόνια με ένδειξη βιώσιμου εμπλουτισμού σε πρωτεΐνες.
Συμπληρώματα για αθλητική διατροφή και ευεξία που αξιοποιούν την ευελιξία της εντομοσκόνης.
Η στρατηγική αυτή αντανακλά την προσπάθεια της Ένωσης να μειώσει την εξάρτηση από κρέας και να προωθήσει ένα οικολογικότερο διατροφικό μοντέλο. Παρόλα αυτά, η κοινωνική αποδοχή παραμένει αμφιλεγόμενη, ειδικά σε κράτη με έντονη γαστρονομική παράδοση όπου τα έντομα δεν αποτελούν συνηθισμένο συστατικό.

Κίνδυνοι αλλεργιών και μέτρα προστασίας καταναλωτών

Παρότι τα τρόφιμα που θα περιέχουν σκόνη σκουληκιών και εντόμων προσφέρουν διατροφικά πλεονεκτήματα, δεν είναι απαλλαγμένα από κινδύνους. Οι ευρωπαϊκές υγειονομικές αρχές έχουν εκδώσει προειδοποιήσεις για άτομα με αλλεργία σε οστρακοειδή, καθώς οι πρωτεΐνες των εντόμων παρουσιάζουν δομικές ομοιότητες με αυτές των θαλασσινών, δημιουργώντας πιθανότητα διασταυρούμενων αλλεργικών αντιδράσεων.

Για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε αυστηρό πλαίσιο διαφάνειας. Οι κατασκευαστές υποχρεούνται να αναγράφουν ευκρινώς στις ετικέτες την παρουσία σκόνης αλευροσκώληκα, να συμπεριλαμβάνουν εμφανείς προειδοποιήσεις για αλλεργιογόνα στοιχεία και να τηρούν τυποποιημένες διαδικασίες παραγωγής. Επιπλέον, οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί θα διενεργούν συστηματική επιτήρηση της αγοράς για να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση και την ποιότητα.

Η πολιτιστική πρόκληση της εντομοφαγίας στην Ευρώπη
Η μετάβαση σε πρωτεΐνες εντόμων αποτελεί τμήμα μιας διεθνούς προσπάθειας για τον περιορισμό των κλιματικών επιπτώσεων της διατροφής. Ωστόσο, η πολιτιστική αντίσταση παραμένει σημαντικό εμπόδιο, ιδίως σε χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία όπου η γαστρονομία συνδέεται άρρηκτα με την εθνική ταυτότητα. Η απροθυμία να δοκιμαστούν τρόφιμα που θεωρούνται ασυνήθιστα ή ξένα προς την παράδοση μπορεί να επιβραδύνει την υιοθέτηση.

Η εισαγωγή της εντομοσκόνης σε βασικά είδη διατροφής σηματοδοτεί την έναρξη ενός ευρύτερου μετασχηματισμού στον τρόπο που η Ευρώπη αντιλαμβάνεται και διαχειρίζεται την τροφική παραγωγή και κατανάλωση. Η επιτυχία αυτής της πρωτοβουλίας θα εξαρτηθεί τόσο από την επιστημονική τεκμηρίωση όσο και από την ικανότητα να πειστεί το ευρωπαϊκό κοινό για τα οφέλη αυτής της διατροφικής καινοτομίας.

=================================

Οδηγός ελέγχου τροφίμων για έντομα


Ανακαλύψτε απλούς τρόπους για να εντοπίσετε την παρουσία εντόμων στα τρόφιμα που καταναλώνετε καθημερινά, από την ανάγνωση ετικετών έως τη χρήση εξειδικευμένων εφαρμογών


Τα συστατικά αυτά μπορεί να εμφανίζονται σε διάφορες μορφές όπως σκόνη, πάστα, κατεψυγμένα ή λυοφιλοποιημένα. Επιπλέον, αναγράφονται ως πιθανά αλλεργιογόνα για άτομα που παρουσιάζουν ευαισθησία σε οστρακοειδή ή ακάρεα σκόνης.

Αναζητήστε συγκεκριμένα συστατικά και πρόσθετα
Ορισμένα προϊόντα χρησιμοποιούν παράγωγα εντόμων χωρίς να τα αναφέρουν με σαφήνεια. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν το σελλάκι με κωδικό E904, που είναι έκκριμα ασιατικού εντόμου, καθώς και χρωστικές όπως το καρμίν από κοκκινοσκώληκα με κωδικό E120.

Αυτά τα πρόσθετα συναντώνται συχνά σε ζαχαρώδη προϊόντα, επικαλυμμένα είδη όπως καραμέλες και dragées, αποξηραμένους καρπούς, αλλά και σε διάφορες γλάσες ή επικαλύψεις τροφίμων. Η προσεκτική ανάγνωση της λίστας συστατικών θα σας βοηθήσει να εντοπίσετε αυτές τις ουσίες.

Προσοχή στα μη συσκευασμένα προϊόντα

Όταν επισκέπτεστε εστιατόρια, αρτοποιεία ή άλλα καταστήματα που πωλούν μη συσκευασμένα ή χειροποίητα προϊόντα, η ενημέρωση για τα συστατικά μπορεί να είναι πιο δύσκολη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η υποχρεωτική επισήμανση δεν ισχύει πάντα με τον ίδιο τρόπο. Μην διστάσετε να ρωτήσετε το προσωπικό για λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα υλικά που χρησιμοποιούνται, ειδικά αν υπάρχει πιθανότητα χρήσης αλεύρων από έντομα.

Πρακτικές συμβουλές για να αποφύγετε την κατανάλωση εντόμων

Για να διασφαλίσετε ότι δεν καταναλώνετε έντομα ή σκουλήκια χωρίς να το γνωρίζετε, ακολουθήστε αυτές τις απλές οδηγίες. Πρώτον, σαρώστε τα προϊόντα σας με την εφαρμογή Insect Scan πριν την αγορά. Δεύτερον, διαβάζετε πάντα προσεκτικά τις ετικέτες και την αναγραφή των συστατικών. Τρίτον, εξοικειωθείτε με τα συνηθισμένα πρόσθετα και τις επιστημονικές ονομασίες που υποδεικνύουν την παρουσία εντόμων. Τέλος, μην διστάζετε να κάνετε ερωτήσεις όταν έχετε αμφιβολίες, ιδιαίτερα για μη συσκευασμένα είδη. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορείτε να κάνετε συνειδητές επιλογές σχετικά με τη διατροφή σας και να γνωρίζετε ακριβώς τι περιέχουν τα προϊόντα που αγοράζετε και καταναλώνετε καθημερινά.


Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Σύλλογος Γονέων και «Δαιμόνων» ... Αίσχος

Η παρακάτω «πρόσκληση» για να ντυθούν τα παιδιά Δημοτικού «διαβόλια», 
προέρχεται από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 11ου Δημοτικού Νέας Ιωνίας.





Καλούμε όσους γονείς έχουν αξίες και ιδανικά, να συμμετέχουν στους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, για να αποτρέπουν τέτοιες καταστάσεις. 

Όσο για τους γονείς ... και κη«δαιμόνες» ... (η παράφραση είναι του ίδιου του Συλλόγου, όχι δική μας)
είναι φανερό ότι δεν αντιλαμβάνονται σε τι κινδύνους βάζουν τα παιδιά τους.

Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός» 



Ἡ πιὸ εὔκολη ἁμαρτία


Συμβαίνει νὰ κάνει κάποιος ἀδελφὸς μερικὰ πράγματα μὲ ἁπλότητα. Αὐτὴ, ὅμως, ἡ ἁπλότητα εὐαρεστεῖ στὸ Θεὸ περισσότερο ἀπὸ ὁλόκληρη τὴ δική σου ζωή.

Καὶ σὺ κάθεσαι καὶ τὸν κατακρίνεις καὶ κολάζεις τὴ ψυχή σου; Καὶ ἂν κάποτε ὑποκύψει στὴν ἁμαρτία, πῶς μπορεῖς νὰ ξέρεις πόσο ἀγωνίστηκε καὶ πόσο αἷμα ἔσταξε, πρὶν κάνει τὸ κακό, ὥστε νὰ φτάνει νὰ μοιάζει ἡ ἁμαρτία του σχεδὸν σὰν ἀρετὴ στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ;

Γιατί ὁ Θεὸς βλέπει τὸν κόπο του καὶ τὴ θλίψη ποὺ δοκίμασε, ὅπως εἶπα, πρὶν νὰ κάνει τὸ κακό καὶ τὸν ἐλεεῖ καὶ τὸν συγχωρεῖ. Καὶ ὁ μὲν Θεὸς τὸν ἐλεεῖ, ἐσὺ δὲ τὸν κατακρίνεις καὶ χάνεις τὴ ψυχή σου; Ποῦ ξέρεις ἀκόμα, καὶ πόσα δάκρυα ἔχυσε γι’ αὐτό ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;

Καὶ σὺ μὲν ἔμαθες τὴν ἁμαρτία, δὲν ξέρεις ὅμως τὴ μετάνοια. Μερικὲς φορὲς, μάλιστα, δὲν κατακρίνουμε μόνο ἀλλὰ καὶ ἐξουθενώνουμε. Ἐξουθένωση εἶναι ὅταν, ὄχι μόνον κατακρίνει κανεὶς κάποιον ἀλλὰ καὶ τὸν ἐκμηδενίζει, σὰν νὰ τὸν ἀποστρέφεται καὶ τὸν σιχαίνεται, σὰν κάτι ἀηδιαστικό. Αὐτὸ εἶναι ἀκόμα χειρότερο καὶ πολὺ πιὸ καταστρεπτικὸ ἀπὸ τὴν κατάκριση.

Ὅσοι, ὅμως, θέλουν νὰ σωθοῦν δὲν προσέχουν καθόλου τὰ ἐλαττώματα τοῦ πλησίον, ἀλλὰ προσέχουν πάντοτε τὶς δικές τους ἀδυναμίες καὶ ἔτσι προκόβουν. Σὰν ἐκεῖνον, ποὺ εἶδε τὸν ἀδελφό του νὰ ἁμαρτάνει καὶ στενάζοντας βαθιὰ εἶπε: «Ἀλλοίμονό μου, γιατί σήμερα πέφτει αὐτός, ὁπωσδήποτε αὔριο θὰ πέσω ἐγώ».

Βλέπεις μὲ ποιὸ τρόπο ἐπιδιώκει τὴ σωτηρία του, πῶς προετοιμάζει τὴν ψυχή του; Πῶς κατάφερε νὰ ξεφύγει ἀμέσως ἀπὸ τὴν κατάκριση τοῦ ἀδελφοῦ του; Γιατί λέγοντας ὅτι: «ὁπωσδήποτε θὰ ἁμαρτήσω καὶ ἐγὼ αὔριο» ἔδωσε τὴν εὐκαιρία στὸν ἑαυτὸν του ν’ ἀνησυχήσει καὶ νὰ φροντίσει γιὰ τὶς ἁμαρτίες ποὺ ἐπρόκειτο δῆθεν νὰ κάνει.

Καὶ μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο ξέφυγε τὴν κατάκριση τοῦ πλησίον. Καὶ δὲν ἀρκέστηκε μέχρις ἐδῶ, ἀλλὰ κατέβασε τὸν ἑαυτὸν του χαμηλότερα ἀπ’ αὐτὸν ποὺ ἁμάρτησε λέγοντας: «καὶ αὐτὸς μὲν μετανοεῖ γιὰ τὴν ἁμαρτία του, ἐγὼ ὅμως δὲν εἶναι σίγουρο ὅτι θὰ μετανοήσω, δὲν εἶναι σίγουρο ὅτι θὰ τὰ καταφέρω, δὲν εἶναι σίγουρο ὅτι θὰ ἔχω τὴ δύναμη νὰ μετανοήσω».

Βλέπεις τὸ φωτισμὸ τῆς θείας αὐτῆς ψυχῆς; Γιατί ὄχι μόνον κατάφερε νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὴν κατάκριση τοῦ πλησίον, ἀλλὰ ἔβαλε τὸν ἑαυτὸ της πιὸ κάτω ἀπ’ αὐτόν. Καὶ ἐμεῖς οἱ ἄθλιοι, ἐντελῶς ἀδιάκριτα, κατακρίνουμε, ἀποστρεφόμαστε, ἐξευτελίζουμε ἂν δοῦμε ἢ ἂν ἀκούσουμε ἢ ἂν ὑποψιαστοῦμε κάτι.

Καὶ τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι δὲν σταματᾶμε μέχρι τὴ ζημιὰ ποὺ κάνουμε στὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ συναντᾶμε καὶ ἄλλον ἀδελφὸ καὶ ἀμέσως τοῦ λέμε: «αὐτὸ καὶ αὐτὸ ἔγινε». Καὶ τοῦ κάνουμε κακὸ βάζοντας στὴν καρδιὰ του ἁμαρτίες.

Ἀλλὰ, ἐνῶ κάνουμε διαβολικὸ ἔργο, δὲν ἀνησυχοῦμε κιόλας. Γιατί, τί ἄλλο ἔχει νὰ κάνει ὁ διάβολος ἀπὸ τὸ νὰ ταράζει καὶ νὰ βλάπτει; Καὶ γινόμαστε συνεργάτες τῶν δαιμόνων καὶ γιὰ τὴ δική μας καταστροφὴ καὶ γιὰ τοῦ πλησίον.

Ἀπὸ ποιὸν ἄλλο λόγο τὰ παθαίνουμε αὐτά, παρὰ ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν ἔχουμε ἀγάπη; Γιατί ἂν εἴχαμε ἀγάπη καὶ συμπαθούσαμε καὶ πονούσαμε τὸν πλησίον μας, δὲν θὰ εἴχαμε τὸ νοῦ μας στὰ ἐλαττώματα τοῦ πλησίον. Ἂν εἴχαμε ἀγάπη, ἡ ἴδια ἡ ἀγάπη θὰ σκέπαζε κάθε σφάλμα, ὅπως ἀκριβῶς ἔκαναν οἱ ἅγιοι, ὅταν ἔβλεπαν τὰ ἐλαττώματα τῶν ἀνθρώπων.

Γιατί μήπως εἶναι τυφλοὶ οἱ ἅγιοι καὶ δὲν βλέπουν τὰ ἁμαρτήματα; Καὶ ποιὸς μισεῖ τόσο πολὺ τὴν ἁμαρτία ὅσο οἱ ἅγιοι; Καὶ ὅμως, δὲν μισοῦν ἐκεῖνον ποὺ ἁμαρτάνει οὔτε τὸν κατακρίνουν οὔτε τὸν ἀποστρέφονται, ἀλλὰ ὑποφέρουν μαζί του, τὸν συμβουλεύουν, τὸν παρηγοροῦν, τὸν γιατρεύουν σὰν ἄρρωστο μέλος τοῦ σώματός τους.

Κάνουν τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸν σώσουν. Μὲ τὴν μακροθυμία καὶ τὴν ἀγάπη τραβοῦν τὸν ἀδελφὸ καὶ δὲν τὸν ἀπωθοῦν οὔτε τὸν σιχαίνονται.

Ἂς ἀποκτήσουμε, λοιπὸν, καὶ ἐμεῖς ἀγάπη, ἂς ἀποκτήσουμε εὐσπλαχνία γιὰ τὸν πλησίον. Καὶ ἔτσι θ’ ἀποφεύγουμε νὰ καταλαλοῦμε, νὰ κατακρίνουμε, νὰ ἐξουθενώνουμε τοὺς ἄλλους. Ἂς βοηθήσουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, σὰν νὰ εἴμαστε μέλη τοῦ ἴδιου σώματος. 
Ὁ Θεὸς ἄς μᾶς ἀξιώσει νὰ προσέχουμε, ὅσα μᾶς συμφέρουν πνευματικὰ, καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόζουμε. Γιατί, ὅσο φροντίζουμε καὶ ἐνδιαφερόμαστε νὰ ἐφαρμόζουμε ὅσα ἀκοῦμε, τόσο περισσότερο μᾶς φωτίζει ὁ Θεὸς πάντοτε καὶ μᾶς διδάσκει τὸ θέλημά Του.

Αββά Δωροθέου
Από το: Ἔργα Ἀσκητικά. Ἐκδ. ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ, 
Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Καρέα. 2014

Πώς ατενίσω προς σε ο Θεός

«Πώς ατενίσω προς σε ο Θεός; Ποίαν δε αρχήν της εξομολογήσεως εύροιμι; Ποία καρδία ή ποίω θαρρήσας συνειδότι, γλώσσαν ασεβή, και χείλη μολυσμού γέμοντα, κινήσαι πειράσωμαι; Ποίας δε αμαρτίας πρώτον άφεσιν αιτήσαι κατατολμήσω;...

Φείσαι φιλάνθρωπε Κύριε! Ίλεως γενού τω αναξίω, Δέσποτα αγαθέ, και μη συναπολέσης με ταις αισχραίς μου πράξεσιν. Ου γαρ μικρά μου τα δυσσεβήματα. Πορνείαν ετέλεσα. Φόνον ειργασάμην. Αίμα αθώον εξέχεα. Και προς τούτοις, τοις ύδασι, και θηρίοις, και πετεινοίς δέδωκα εις βοράν...

Και νυν Κύριε, ειδότι σοι τα πάντα εξομολογούμαι, αγαθέ, την τούτων εξαιτούμενος άφεσιν. Μη παρίδης με Δέσποτα. Aλλά κατά την σοι πρέπουσαν ευσπλαγχνίαν, οικτείρησόν με τον ασεβή. Και κατάπεμψον εις εμέ το παρά σου πλούσιον έλεος, ελθόντα επί τα της αμαρτίας βάραθρα. Κατεπόντισέ με γαρ, η του λυμεώνος εχθρού καταιγίς. Μη δη καταπίη με ο δράκων ο βύθιος»...

«Ἀπῆλθε σαρκός, ὥσπερ ἒκ τινος πάγης,
Ὁ σαρκός, Ἰάκωβος οὐχ ἁλοὺς πάγαις...»
(Η μνήμη του τιμάται στις 28 Ιανουαρίου)

Ο πρώην βιαστής και δολοφόνος που έγινε.. άγιος!
Όσιος Ιάκωβος ο Ασκητής

Τα λίγα και απλά της προσευχής, (πως ακούει ο Θεός...)

Αν η γλώσσα μας προφέρει προσευχητικά λόγια και η διάνοιά μας ονειροπολεί, τίποτα δεν έχουμε να ωφεληθούμε.


Απεναντίας, θα κατακριθούμε, επειδή ακριβώς με μεγαλύτερη υπομονή και εντατικότερη προσοχή μιλάμε σε ανθρώπους παρά στον Κύριό μας.Στο κάτω-κάτω, κι αν ακόμα δεν πάρουμε τίποτε απ' Αυτόν, το να βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία μαζί Του μικρό καλό είναι;


Αν ωφελούμαστε πολύ, όταν συζητάμε μ' έναν ενάρετο άνθρωπο, πόσο θα ωφεληθούμε, αλήθεια, συνομιλώντας με τον Πλάστη, τον Ευεργέτη, το Σωτήρα μας, έστω κι αν δεν μας δίνει ό,τι Του ζητάμε;


Γιατί, όμως, δεν μας δίνει; Θα το τονίσω γι' άλλη μια φορά:


Γιατί συνήθως Του ζητάμε πράγματα βλαβερά, νομίζοντας πως είναι καλά και ωφέλιμα.


Δεν γνωρίζεις, άνθρωπέ μου, το συμφέρον σου.


Εκείνος, που το γνωρίζει, δεν εισακούει την παράκλησή σου, γιατί φροντίζει περισσότερο από σένα για την σωτηρία σου.


Αν οι γονείς δεν δίνουν πάντα στα παιδιά τους ό,τι τους ζητούν, όχι βέβαια επειδή τα μισούν, μα επειδή, απεναντίας, υπερβολικά τα αγαπούν, πολύ περισσότερο θα κάνει το ίδιο ο Θεός, ο οποίος και περισσότερο από τους γονείς μας μας αγαπά και καλύτερα απ' όλους γνωρίζει ποιο είναι το καλό μας.


Όταν, λοιπόν, αποκάνεις ικετεύοντας τον Κύριο, κι Εκείνος δεν σου δίνει σημασία, μην παραπονιέσαι.


Ξεχνάς, άλλωστε, πόσες φορές εσύ άκουσες κάποιον φτωχό να σε παρακαλάει και δεν του έδωσες σημασία;


Και αυτό το έκανες από σκληρότητα, ενώ ο Θεός το κάνει από φιλανθρωπία. Ωστόσο, ενώ δεν δέχεσαι να κατηγορήσουν εσένα, που από σκληρότητα δεν άκουσες τον συνάνθρωπό σου, κατηγορείς το Θεό, που από φιλανθρωπία δεν σε ακούει.


Είπα όμως προηγουμένως, ότι κι όταν ακόμα δεν σε ακούει, η ωφέλειά σου από την προσευχή είναι μεγάλη. Γιατί είναι αδύνατο ν' αμαρτήσει ένας άνθρωπος που προσεύχεται πρόθυμα και αδιάλειπτα, ένας άνθρωπος που συντρίβει την καρδιά του, ανεβάζει το νου του στον ουρανό και ομολογεί ταπεινά στον Κύριο τα αμαρτήματά του.


Γιατί, ύστερ' από μία τέτοια προσευχή, πετάει μακριά κάθε φροντίδα για τα γήινα, αποκτάει φτερά, γίνεται ανώτερος από τ' ανθρώπινα πάθη.


Τα δροσερά νερά δεν δίνουν στα φυτά τόση θολερότητα, όση δίνουν τα δάκρυα στο δέντρο της προσευχής, κάνοντάς το ν' ανεβαίνει ψηλά, ως το θρόνο του Θεού. Έτσι, μάλιστα, Εκείνος εισακούει την προσευχή μας.


Και πώς να μην εισακούσει την προσευχή μιας ψυχής, που στέκεται μπροστά Του με αυτοσυγκέντρωση, με κατάνυξη, με ταπείνωση;


Μιας ψυχής που έχει μεταφερθεί νοερά από τη γη στον ουρανό;


Μιας ψυχής που έχει διώξει κάθε ανθρώπινο λογισμό, κάθε βιοτική μέριμνα, κάθε εμπαθή προσκόλληση, κι έχει αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στην μυστική και πανευφρόσυνη κοινωνία με τον Κύριό της;


Ναι, έτσι πρέπει να προσεύχεται ο χριστιανός.


Αφού συγκεντρώσει και εντείνει όλη του την σκέψη, τότε να ικετεύει το Θεό έμπονα.


Δεν χρειάζεται να λέει ατέλειωτα λόγια, φτάνουν τα λίγα και απλά...

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου



myblog.pblogs.gr

π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου: «Μὴ πιστεύσεις τῷ ἐχθρῷ σου εἰς τὸν αἰῶνα» (Σοφία Σειράχ ιβ΄ καὶ ιθ΄). ΣΣ 160_24-08-1993


Αγάπη και ανεξικακία στον εχθρό, αλλ΄ όχι φιλία


Τὸν ἐχθρό σου, ποτὲ μὴν τὸν κάνεις φίλο 
π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου

«Μὴ πιστεύσεις τῷ ἐχθρῷ σου εἰς τὸν αἰῶνα» (Σοφία Σειράχ ιβ΄ καὶ ιθ΄). ΣΣ 160_24-08-1993

Απόσπασμα απὸ ὁμιλία εἰς τὴν Σοφία Σειράχ, ἀρ. 160_24-08-1993

Ποτὲ μὴν ἐμπιστευθεῖς εἰς τὸν ἐχθρόν σου, ὅταν σοῦ ἐμφανίζεται ὡς φίλος· ποτέ, εἰς τὸν αἰῶνα, ποτέ. Ἄλλο πρᾶγμα βέβαια νὰ φαίνεσαι ὅτι εἶσαι ἀνεξίκακος ἀπέναντί του· καὶ ἐκ βαθέων μάλιστα ἀνεξίκακος, καὶ εὐεργετικὸς μάλιστα. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο πρᾶγμα, καὶ ἐντελλόμεθα νὰ τὸ κάνουμε αὐτό, καὶ ἄλλο πρᾶγμα εἶναι νὰ ἐμπιστευθεῖς ὅ,τι ἀφορᾶ σὲ σένα, τὰ μυστικά σου, τὰ προβλήματά σου, τὴ ζωή σου. (Αὐτὸ) ποτέ. Καὶ νὰ γνωρίζετε ὅτι ποτέ, παλαιὸς ἐχθρός, δὲν γίνεται φίλος. Αὐτὸ νὰ τὸ ξέρετε. Μπορεῖ νὰ τὰ φτιάξουμε, νὰ λέμε καλημέρα, νὰ λέμε ἐγκαρδίως καλημέρα, ἀλλὰ νὰ γίνει φίλος μας, (αὐτὸς μπορεῖ νὰ δείξει ὅτι θὰ ἤθελε νὰ γίνει φίλος μας), ἐμεῖς οὐδέποτε θὰ ἐμπιστευθοῦμε. Θὰ ἐπαναλάβω: «Μὴ πιστεύσεις τῷ ἐχθρῷ σου εἰς τὸν αἰῶνα».

Καὶ ἐξηγεῖ ἡ Σοφία Σειράχ: «Ὡς γὰρ ὁ χαλκὸς ἰοῦται, οὕτως ἡ πονηρία αὐτοῦ». Ὅπως, λέγει, σκουριάζει ὁ χαλκός, ἔτσι καὶ ἡ πονηρία του. Δηλαδή, διαρκῶς αὐξάνει ἡ πονηρία του, ὅπως καὶ ἡ σκουριὰ στὸ χαλκό, γιατὶ εἶναι κακὸς ἄνθρωπος.

«Καὶ ἐὰν ταπεινωθῇ καὶ πορεύηται συγκεκυφώς»: Κι ἂν ἀκόμα ταπεινωθεῖ (μὲ τὴν ἔννοιαν νὰ δείξει εὐτέλεια, ἐξευτελισμὸ τοῦ ἑαυτοῦ του) καὶ περπατάει καμπουριασμένα, μὲ τὸ κεφάλι κάτω, σκυμμένο·

«ἐπίστησον τὴν ψυχήν σου καὶ φύλαξαι ἀπ᾿ αὐτοῦ»: πρόσεξε, πές στὸν ἑαυτό σου ὅτι δὲν πρέπει ποτὲ νὰ ἐμπιστευθεῖς, φυλάξου ἀπ’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον·

«καὶ ἔσῃ αὐτῷ ὡς ἐκμεμαχὼς ἔσοπτρον»: σὰν ἐκεῖνον ποὺ ἔχει καθαρίσει αὐτὸν τὸν χάλκινον, «ἐκμεμαχώς», δηλαδὴ μ’ ἕνα πανὶ καθάρισε τὴν χάλκινη ἐπιφάνειαν, τὸν χάλκινον καθρέπτη, ἀλλὰ ἡ ὀξείδωσίς του θὰ φανεῖ γρήγορα. Γυαλίστηκε· πρόσεξε· παλιὸς ἐχθρός· ἡ ὀξείδωσή του θὰ ἀναφανεῖ πάλι.

«καὶ γνώσῃ ὅτι οὐκ εἰς τέλος κατίωσε»: Καὶ τότε θὰ καταλάβεις ὅτι δὲν ἔχει τελειωμὸ ἡ σκουριά·

«μὴ στήσῃς αὐτὸν παρὰ σεαυτῷ»: Μὴν τὸν βάλεις δίπλα σου· νὰ πεῖς· θὰ τὸν κάνω συνέταιρο, συνάδελφο, θὰ συνεργασθοῦμε, θὰ τὸν κάνω συγγενῆ μου· 

«μὴ ἀνατρέψας σε στῇ ἐπὶ τὸν τόπον σου»: μὴ σὲ ἀναποδογυρίσει καὶ καθίσει στὸν δικό σου τὸν τόπο·

«μὴ καθίσῃς αὐτὸν ἐκ δεξιῶν σου»: Δηλαδὴ μὴν τοῦ δείξεις εὔνοια, «μήποτε ζητήσῃ τὴν καθέδραν σου», τὸν τόπον σου, δηλαδὴ τὴν καρέκλα σου, «καὶ ἐπ᾿ ἐσχάτων ἐπιγνώσῃ τοὺς λόγους μου» καὶ στὸ τέλος θὰ θυμηθεῖς τὰ λόγια μου ποὺ σὲ συμβουλεύω, «καὶ ἐπὶ τῶν ρημάτων μου κατανυγήσῃ» καὶ τότε θὰ λυπηθεῖς γι’ αὐτὰ ποὺ σούχω πεῖ.

Προσοχή. Πρέπει νὰ προσέξουμε. Καὶ συνεχίζει: «καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ γλυκανεῖ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ βουλεύσεται ἀνατρέψαι σε εἰς βόθρον»: Μὲ τὰ λόγια του θὰ δείξει ὅτι εἶναι πολὺ σπουδαῖος ἀπέναντί σου, σ’ ἀγαπᾶ, ἀλλὰ ἀπὸ μέσα του σκέπτεται, πῶς θὰ σὲ ρίξει μέσα σὲ βόθρο.

Πῶς τὸ λέγει ἐκεῖ ὁ ψαλμωδός; μιλοῦσαν λέγει, ὄμορφα, μὲ γλυκὰ λόγια, ἀλλὰ στὸ βάθος τὰ λόγια τους ἦσαν ὡσεὶ βολίδες, πέτρες. Μιλᾶνε ὡραῖα, στὴν πραγματικότητα ὅμως, σκέπτονται ἄσχημα. «Ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ δακρύσει ὁ ἐχθρός»: θὰ φτάσει ἀκόμη καὶ νὰ δακρύσει μπροστά σου

«καὶ ἐὰν εὕρῃ καιρόν, οὐκ ἐμπλησθήσεται ἀφ᾿ αἵματος»: κι ἂν εὕρει κατάλληλη στιγμή, δὲν θὰ χορτάσει ἀπὸ δολοφονικὰ αἵματα.

Γι’ αὐτὸ ἂς προσέχουμε· πολλάκις οἱ ἄνθρωποι δὲν ἀλλάζουν. Δὲν ἀλλάζουν. Θὰ τὸ πῶ διὰ τρίτην φορά. Παλιὸς ἐχθρός, φίλος δὲν γίνεται εἰς τὸν αἰῶνα. Ποτέ. Νὰ τὸ ξέρετε. Δὲν σημαίνει ὅτι δὲν θὰ ποῦμε καλημέρα· (Θὰ ποῦμε), ἀλλὰ δὲν θὰ ἐμπιστευθοῦμε. Αὐτὸ θέλω νὰ καταλάβουμε.

Ἀλλὰ καὶ ὁ Κύριος μίλησε γι’ αὐτὴν τὴν ὑποκρισία τῶν ἀνθρώπων, ὅταν εἶπε, «μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταί...».

Πάντως, ἂν δὲν προσέξουμε ἡ βλάβη μας θὰ εἶναι σίγουρη καὶ ἀναπόφευκτη. Ὁ ἕνας μπορεῖ νὰ μᾶς πλησιάζει μὲ συμπαθῆ, θλιμμένη ὄψη. Κι ὁ ἄλλος μπορεῖ νὰ μᾶς προσεγγίζει γελαστός, χαρούμενος, χωρὶς νὰ ξέρουμε τί κρύβει μέσα του. Καὶ εἰς τὴν μία περίπτωση καὶ εἰς τὴν ἄλλη χρειάζεται ἐπαγρύπνησις καὶ προσοχὴ στὶς σχέσεις μας, γιὰ νὰ μὴ λυπηθοῦμε ἀργότερα.

«Συγκύφων πρόσωπον καὶ ἑτεροκωφῶν, ὅπου οὐκ ἐπεγνώσθη, προφθάσει σε καὶ ἐὰν ὑπὸ ἐλαττώματος ἰσχύος κωλυθῇ ἁμαρτεῖν, ἐὰν εὕρῃ καιρόν, κακοποιήσει» (στ. 27-28). Δηλαδή, ἔχοντας σκυμμένο τὸ πρόσωπό του καὶ κρυφακούοντας μὲ τὸ ἕνα αὐτί, ἐκεῖ ποὺ δὲν θὰ ἔχει γίνει ἀντιληπτὸς καὶ κανεὶς δὲν θὰ τον ἀντιλαμβάνεται, θὰ σὲ προλάβει γιὰ νὰ σοῦ κάνει κακό. Καὶ ἂν ἀπὸ κάποια σωματική του ἀδυναμία ἐμποδισθεῖ νὰ σὲ βλάψει, ὅμως, ὅταν βρεῖ τὴν εὐκαιρία καὶ τὸν τρόπο θὰ σὲ κακοποιήσει...

Ἀδελφοί μου, χωρὶς νὰ ξεπέσουμε εἰς τὴν καχυποψίαν, (διότι ὅπως ξέρετε ἡ καχυποψία εἶναι κακὸ πρᾶγμα καὶ μάλιστα σὲ μερικοὺς εἶναι ἀρρώστια...) θὰ πρέπει νὰ προσέχουμε πολὺ ἀπ’ αὐτὰ ὅλα τὰ ἐμπαθῆ καὶ ὑποκριτικὰ πρόσωπα.


Ἀπομαγνητοφώνηση: Θεολόγος Παναγιώτης Σημάτης 


Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

"Κατανοήσατε, αδελφοί μου, από οποίας αβύσσους ανυπαρξίας έρχεσθε και εις οποίας αβύσσους αιωνιότητος εν Θεώ πορεύεσθε"


Υπό το βλέμμα της Πορταϊτίσσης (Θεόκλητος Διονυσιάτης)

...Μετά πορείαν μιας σχεδόν ώρας επεστρέψαμεν εις Καρυάς. Μας εδόθη η ευκαιρία να θαυμάσωμεν πάλιν τας υπερόχους συνθέσεις των τοιχογραφιών του ιερού Ναού του Πρωτάτου και να προσευχηθώμεν εις την παλαιάν αυτήν Βασιλικήν. Δεν θα λησμονήσω τας εντόνους μορφάς και τας κινήσεις των αγίων. Ο Πανσέληνος, αν και έτεμε διάφορον οδόν, εν σχέσει προς την μακράν βυζαντινήν αγιογραφικήν παράδοση, την οποίαν διακρίνει το ασκητικόν πνεύμα, εν τούτοις επέτυχε με τα σαρκώδη και πλαστικά σώματα να δώσει δυναμικήν τόσον φυσικήν όσον και πνευματικήν έκφρασιν. Υπήρξεν αληθώς μέγας αγιογράφος και μόνον δια το γεγονός της πρωτοτυπίας του εντός της ορθοδόξου πνευματικότητος...
Εξήλθομεν από τον Ναόν, δια να πάρωμεν την οδόν προς την Ιεράν Μονήν των Ιβήρων. Ανέλαβεν ένας σεβάσμιος γέρων Μοναχός να μας δείξη την ατραπόν. Κατά το μέσον της πλατείας ήσαν δύο Μοναχοί συνομιλούντες, ενδεδυμένοι μάλλον ευπρεπώς. Διερχόμενοι πλησίον των ηκούσαμεν μίαν λέξιν υπερήφανον. Ο φίλος μου εστράφη προς εμέ εν εκπλήξει. Ο ευγενής συνοδός μας το αντελήφθη και είπε:
-Μη σας κάμνει εντύπωσιν. Είναι άνθρωποι, τέκνα του παλαιού Αδάμ. Ο άνθρωπος, γενικώς, είναι δυστυχές πλάσμα, έαν δε ζη απολύτως πνευματικήν ζωήν. Μη δυνάμενος να εξουδετερώση το δηλητήριον της Εδέμ, όπου ρέει εις τας φλέβας μας, με την ταπείνωσιν, επιδιώκει να εκδηλωθεί, ν' ακουσθή, να φανή, παθαινόμενος ως νήπιον, και εκεί, όπου μόνον το γελοίον υπάρχει. Αρκεί να εκδηλωθή η υπεροχή του, έστω και με ένα πράσον, ολίγον χονδρότερον από εκείνο όπου τρώγει ο ομοτράπεζος εν Χριστώ αδελφός του... Μη εκπλήττεσθε, αδελφοί μου. Ανθρώπινα, πολύ ανθρώπινα πράγματα... Και εμειδίασε θλιβερώς. 
-Ανθρώπινα, πάτερ, παρετήρησεν ο φίλος μου, αλλ' όχι χριστιανικά. Ο χριστιανός χωρίς ταπείνωσιν αποτελεί αντινομίαν.
-Ο χριστιανός, είπατε, αδελφέ, παρετήρησεν ο Μοναχός, χωρίς ταπείνωσιν δεν έχει νόημα; Αλλ' εγώ σας λέγω και κάτι πλέον: Ότι ο χριστιανός είναι όλος μυστήριον. Πιστεύεις ότι είσαι ενάρετος; Είσαι φαύλος. Κλαίεις ως αμαρτωλός; Είσαι πλησίον του Θεού. Συνάγεις αγαθά; Σκορπίζεις. Σκορπίζεις επ' αγαθώ; Πλουτίζεις. Πιστεύεις ότι είσαι εξουθένημα; Είσαι μέγας. Πιστεύεις ότι είσαι διάσημος; Είσαι άσημος. Σιωπάς; Eίσαι εμβριθής. Πολυλογείς; Είσαι κύμβαλον. Πιστεύεις ότι είσαι σκότος; Τότε ευρίσκεσαι εν απλέτω φωτί.
Διότι όλα τα καλά είναι έλεος Θεού και τίποτε το καλόν εξ ημών. Εις την σφαίραν της ηθικής, ό,τι φρονείς δεν είσαι. Διότι «το οίεσθαι ούκ έα γενέσθαι το οίόμενον..
-Αυτά που είπατε, πάτερ, παρετήρησεν ο φίλος μου, είναι κανόνες Μοναχικού βίου, είναι καρποί βιώσεως εν πνεύματι...
Τω Θεώ δόξα, απήντησεν ο γέρων Μοναχός, και ελαφρώς μειδιάσας μας εχαιρέτισεν, ευχηθείς άνωθεν φωτισμόν. Και εχάθη απο εμπρός μας ...
Κατήλθομεν εις την Μονήν και παρηκολουθήσαμεν τον εσπερινόν εις τον ιερόν Ναόν της «Πορταϊτίσσης». Εξήλθομεν αναβαπτισμένοι από την έντονον προσευχήν και τον κλαυθμόν.
Τι ζωντανή Εικών, είπεν ο φίλος μου. Ωσάν να προτρέπη εις ό,τι χρειάζεται ο κάθε προσκυνητής...
Πράγματι, απήντησα. Είναι η «Φοβερά Προστασία» Είναι αδύνατον, το θείον βλέμμα της, να μη προκαλέση ιερόν δέος...
Εις τον μεγάλον περίβολον της Μονής μας επλησίασεν ένας γέρων Μοναχός. Ήτο χαρούμενος και προσηνής.
Φαίνεσθε σεμνοί και ευλαβείς νέοι, είπε. Δεν ξεύρω αν σφάλλω, νομίζω ότι ήλθατε δια να μονάσετε.
Ναι, Γέροντα, απηντήσαμε.
Α, πόσον ωραία και αγία είναι η Μοναχική ζωή! Πρέπει να είσθε ευγνώμονες εις τον Θεόν, δια τον Μοναχικόν σας πόθον. Μη νομίσετε δε, ότι εδώ ευρίσκεσθε τυχαίως. Ουδέν γίνεται αθεεί. Η Παναγία, η οποία έχει το άγιον Όρος υπό την ιδίαν της προστασίαν, αυτή σας έφερε. Και καλά εκάματε να έλθετε να την ευχαριστήσετε... Σας έβλεπα εις τον Ναόν της με πόσην ευλάβειαν και κατάνυξιν προσηύχεσθε...
Ο Μοναχός εσιώπησεν. Έκλινε προς το έδαφος την κεφαλήν του. Εφόρει ακόμη το επανωκαλύμμαυχον των Μοναχών. Μετ' ολίγον μας προσέβλεψεν επίμονα. Τα μάτια του ήσαν δακρυσμένα.
Δεν ξεύρετε τι δώρον είναι η ύπαρξίς σας, είπεν. Δια να το αντιληφθήτε, πλησιάσατε εκείνον εκεί τον ημίονον. Και έδειξεν ένα ζώον. Σταθήτε να τον παρατηρήσετε επ' αρκετήν ώραν. Έπειτα να σκεφθείτε, τι περισσότερον έχετε προσφέρει από το ζώον τούτο εις τον Θεόν, ώστε εκείνο να το δημιουργήση ημίονον και σας να πλάση ανθρώπους, «κοινωνούς θείας φύσεως»; Εκείνο θνητόψυχον, παροδικόν, βασανιζόμενον, και σας δι' άληκτον βασιλείαν καί μακαριότητα; Να παραμείνετε πλησίον του αλόγου σας υπηρέτου τούτου, να σκέπτεσθε την διαφοράν μεταξύ σας και να κλαίετε, δια την ιδιαιτέραν πρόνοιαν του Θεού. Εάν δεν κλαύσετε, να μη φύγετε εκείθεν... Ο Μοναχός διέκοψε τον λόγον. Είχε πολύ κατανυγή...
...Δια να κατανοήσετε πόσον οφειλέται είσθε εις τον Πλάστην σας, φαντασθήτε αν δυνηθήτε το αβυσσαλέον παρελθόν του χρόνου πριν γεννηθήτε. Που είσαστε, κατά το χρονικόν διάστημα εκείνο; Έπειτα· ίδετε τι είσθε σήμερον. Όχι ένα ον, από την απειρίαν του ζωϊκοϋ βασιλείου, εξαφανιζόμενον, «καιρώ φαινόμενον και καιρώ λυόμενον», αλλ' ένα είδος λογικόν, αθάνατον, δυνάμενον να λέγη προς τον κτίστην του σύμπαντος· «Εγώ και συ!» Δόξα, δόξα, δόξα... Και ο γέρων ανελύθη εις σιωπηλόν κλαυθμόν...
Εμείς από τον θαυμασμόν και την κατάνυξιν εκλαίομεν σχεδόν μαζί του. Δεν είχε δύσει ακόμη ο ήλιος και είχαμε σκύψει τα πρόσωπα, δια να μη φαινώμεθα από τους διερχόμενους Μοναχούς και τους προσκυνητάς...


...Ο Γέρων πάλιν συνέχισε. Κατανοήσατε, αδελφοί μου, από οποίας αβύσσους ανυπαρξίας έρχεσθε και εις οποίας αβύσσους αιωνιότητος εν Θεώ πορεύεσθε ... Και ύστερα από άπειρα δεκάκις εκατομμύρια έτη φωτός, να διατηρήτε την συνείδησιν ότι υπήρξατε εις την γην σαρκοφόροι, που εζήσατε, πότε και πώς επολιτεύθητε!.. Δύνασθε να το φαντασθήτε; Τι φρονείτε; Βιούντες εντόνως αυτάς τας απολύτους και υπερκοσμίους εννοίας, πώς είναι δυνατόν να μη κλαίετε από φλογεράν ευγνωμοσύνην δια τον ποιητήν σας και να μη θυσιάζεσθε δια την αγάπην Του;
Ω, άγιε Γέροντα, είπεν αναστενάξας ο φίλος μου. Πόσον θεία και απείρου σημασίας θέματα μας προβάλλετε! Πώς καίονται από τον πόθον αι καρδίαι μας, δια να υπηρετήσωμεν τον Θεόν, δια να ζήσωμεν εν Θεώ, δια να παραταθώμεν εν Θεώ «μέχρι τερμάτων αιώνων», εις ανέκφραστον εν φωτί μακαριότητα ...
Χαίρομαι εκ βάθους καρδίας, είπεν ο γέρων, που αι καρδίαι σας, ως γη αγαθή, δέχονται τον θείον σπόρον. Πιστεύω εις τον Κύριον, ότι θα γίνετε δόκιμοι μοναχοί προς δόξαν Του. Σας συνιστώ πατρικώς να αγωνισθήτε, μεθ' όλων των δυνάμεων σας να αποβήτε σκεύη της χάριτος. Μη λησμονείτε να προσεύχεσθε πάντοτε μετά κατανύξεως και ταπεινώσεως. Ο Κύριος θέλει να κρούωμεν, να ζητώμεν Πνεύμα Άγιον, όπως είπεν εις τους Αποστόλους Του.
Ευχαριστούμεν, άγιε Πάτερ, είπα, δια τας πατρικάς νουθεσίας σας. Ενθυμούμαι, ότι ο άγιος Αυγουστίνος προσηύχετο λέγων: «Κύριε, συ που μου έδωκες το αιτείν, δος μοι και το αιτούμενον». Νομίζω ότι είναι μία από τας πειστικωτέρας προσευχάς, αν και διαφαίνεται εις την προσευχήν αυτήν η ιδέα του απολύτου προορισμού.
Να σας απαντήσω, είπεν ο Γέρων. Βεβαίως η Ορθόδοξος Εκκλησία μας απορρίπτει τον απόλυτον προορισμόν, αναγνωρίζουσα την ανθρωπίνην ελευθερίαν. Αλλά είναι τόσον περιωρισμένα τα πλαίσια της ηθικής ελευθερίας, ώστε να αποτελεί μυστηριώδη πραγματικότητα η σχέσις χάριτος και ελευθερίας. Ας σκεπτώμεθα μετά δέους τα περί Θεού. Ο Θεός, τέκνα μου, είναι όλος έκπληξιν και θαυμασμόν. Ενθυμηθήτε τι έλεγεν ο Μ. Βασίλειος: «Δεν είναι εκπληκτικόν ότι ο Θεός είναι μέγας. Είναι μέγας, διότι είναι μέγας. Εκπληκτικόν είναι ότι εγένετο τόσον μικρός, ώστε να χωρέση εις ένα ανθρώπινον κέλυφος, να γίνει άνθρωπος. Και ακόμη εκπληκτικώτερον είναι ότι γίνεται ολόκληρος ένα ψίχουλο δια να γίνει ένα με ημάς...»
Και εκλαίομεν...

Θεοκλήτου Διονυσιάτου μοναχού,
Μεταξύ Ουρανού και Γης,
εκδ. Παπαδημητρίου, 1999



Πόσους Αγώνας Θα Κάνη, Για Να Μας Σώση Από Την ΟΡΓΗ Του Θεού Και Εμείς Μένουμε Ως Λίθοι Αναίσθητοι;

”Μου έστειλες την εικόνα της Παναγίας που δακρύζει, το πιστεύω. 


Αλλά η Παναγία δείχνει με το δάκρυ ότι ευρίσκεται στεναχωρημένη, διότι βλέπει το τί γίνεται…. και διότι Την βλαστημούν. 

Πόσους αγώνας θα κάνη για να μας σώση από την ΟΡΓΗ του Θεού και εμείς μένουμε ως λίθοι αναίσθητοι; 

Ποιός ξεύρει πότε η ΟΡΓΗ του Θεού θα ξεσπάση και με τί ΤΙΜΩΡΙΑ;”

Άγιος Δημήτρης [ Γκαγκαστάθης ] (✞ 29η Ιανουαρίου 1975 )

Η γνήσια μετάνοια


Μετάνοια εἶναι ἡ ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου στόν Θεό. Ἐπιστροφή ὅμως σημαίνει συνάμα ἐγκατάλειψη. Ἐγκαταλείπει ὁ ἄνθωπος τήν ἁμαρτία καί ἐπιστρέφει στήν ἁγιότητα· τήν πλάνη καί ἀποδέχεται τήν ἀλήθεια· τόν κόσμο καί ξαναγυρίζει στήν κοινωνία του Θεοῦ, στήν Ἐκκλησία Του.

Ἡ ἀποστασία τῆς ἁμαρτίας ἔχει τριπλή κατεύθυνση. Στρέφεται κατά τοῦ Θεοῦ, διότι ἀρνεῖται τήν κυριότητά Του. Στρέφεται κατά τοῦ ἴδιου τοῦ ἑαυτοῦ μας, γιατί ζητεῖ ὅσα ὁδηγοῦν στήν φθορά, τήν καταστροφή μας. Στρέφεται καί κατά τοῦ συνανθρώπου μας, γιατί τόν βλέπει ὅχι ὡς ἀδελφό, ἀλλά σάν ἀντικείμενο ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ μετάνοια τοῦ Ζακχαίου εἶναι γνήσια, διότι ἔχει εὐδιάκριτα τά σημεῖα τῆς τριπλῆς αὐτῆς ἐπανορθώσεως καί ἐπιστροφῆς.

Ὁ Ζακχαῖος πρῶτα νικᾶ τόν κακό του ἑαυτό. Σκαρφαλώνει στό δέντρο, γιά νά δεῖ τόν Χριστό, γιατί ἦταν μικρόσωμος. Θυσιάζει τήν «ἀξιοπρέπειά» του. Τήν ἔπαρση τοῦ ἀξιώματός του, τήν αὐταρέσκεια καί τήν ἰσχυρή αὐτοπεποίθηση τοῦ πλούτου ἀντικαθιστᾶ ἡ ταπείνωση, ἡ παιδική ἁπλότητα, ἡ πίστη καί ἡ ἐπιθυμία νά δεῖ τόν Χριστό.

Ἀκολουθεῖ τό δεύτερο σκαλοπάτι. Ἡ ἀποκατάσταση τῶν συνανθρώπων του, πού ἔπεσαν θύματα τῆς ἁρπακτικῆς διαθέσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του. Μοιράζει τήν μισή περιουσία του καί ὅσα ἄδικα τά ἀπέκτησε, τά ἐπιστρέφει εἰς τετραπλοῦν.

Ἐλεύθερος πιά, ἐσωτερικά καί ἐξωτερικά, ἔχει τώρα τήν δύναμη νά πλησιάσει τόν Χριστό καί νά φθάσει στό τρίτο σκαλοπάτι, τῆς θεογνωσίας. Ὁ Κύριος ζητεῖ νά φιλοξενηθεῖ στό σπίτι του. Γιά νά ἀνταμείψει τήν γνησιότητα τῆς μετανοίας του.

Μήν ἀπατόμεθα! Χωρίς τακτοποίηση τῶν σχέσεών μας πρός τόν ἑαυτό μας καί τόν πλησίον μας εἶναι ἀδύνατο νά πλησιάσουμε τόν Θεό. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι στό σημεῖο αὐτό κατηγορηματικός: «Ἤ μήπως δέν ξέρετε, ὅτι ἄδικοι δέν θά κληρονομήσουν βασιλεία Θεοῦ; Μή τρέφετε αὐταπάτες. Οὔτε πόρνοι, οὔτε εἰδωλολάτρες, οὔτε μοιχοί, οὔτε κίναιδοι, οὔτε ἀρσενοκοῖτες, οὔτε πλεονέκτες, οὔτε κλέπτες, οὔτε μέθυσοι, οὔτε ὑβριστές, οὔτε ἐκβιαστές δέν θά κληρονομήσουν βασιλεία Θεοῦ» (Α΄ Κορ. στ΄ 9)

———————————-

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 269.
Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς ΙΕ Λουκᾶ ἀπό τόν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό (ἀποσπάσματα).

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός



Οἱ Κρίσεις Τοῦ Κυρίου Εἶναι Ἀκατάληπτες Καί Ἀνεξερεύνητες Καί Γι’ Αὐτό Δέν Πρέπει Νά Κατακρίνουμε Κανέναν Ἄνθρωπο Μέχρι Ἐκείνη Τήν Ἡμέρα….

Οἱ κρίσεις τοῦ Κυρίου εἶναι ἀκατάληπτες καὶ ἀνεξερεύνητες καὶ γι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ κατακρίνουμε κανέναν ἄνθρωπο μέχρι ἐκείνη τὴν ἡμέρα…. 

Λέγει λοιπὸν ὁ Ἐκκλησιαστής· 

«Υπάρχει δίκαιος ποὺ καταστρέφεται, ἂν καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ζεῖ δίκαια, καὶ ὑπάρχει ἀσεβής ποὺ εὐδοκιμεῖ, ἂν καὶ παραμένει στην κακία του»· (Εκκλ.7,15) καὶ «Ὑπάρχουν δίκαιοι στοὺς ὁποίους συμβαίνουν αὐτὰ ποὺ ἔπρεπε νὰ συμβοῦν στοὺς ἀσεβεῖς, καὶ ὑπάρχουν ἀσεβεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν αὐτὰ ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀπολαμβάνουν οἱ δίκαιοι». (Εκκλ.8,14). 

Αὐτὸ συμβαίνει ἐπειδὴ μερικοί φαίνονται ὅτι ἔχουν κάποια ἐλαττώματα, ἐνῶ κρυφὰ κάνουν μεγάλα κατορθώματα σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἀπὸ μᾶς βέβαια θεωροῦνται ἁμαρτωλοί, ἐνῶ γιὰ τὸν Θεὸ εἶναι δίκαιοι. 

Μερικοὶ ἄλλοι πάλι ἀξιώνονται τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὶς προσευχὲς τῶν προγόνων τους, ὅπως ὁ Σολομὼν ἀπό τίς προσευχὲς τοῦ Δαβίδ. 

Γιατὶ τοῦ λέγει ὁ Θεός· «Ἐπειδὴ δὲν τήρησες τὶς ἐντολὲς καὶ τὶς προσταγὲς ποὺ σοῦ ἔδωσα, θὰ πάρω τη βασιλεία ἀπὸ τὰ χέρια σου καὶ θὰ τὴν δώσω στὸν δοῦλο σου. Ωστόσο αὐτὸ δὲν θὰ τὸ κάνω στὶς ἡμέρες σου, ἐξαιτίας τοῦ πατέρα σου Δαβίδ». (Γ’ Βασ. 11,11-12) 

Ἄλλοι πάλι, ἐνῶ τώρα εἶναι κακοί, ἐπειδὴ πρόκειται στὸ τέλος νὰ μετανοήσουν εἰλικρινά, ἤδη ἀπὸ τώρα φροντίζονται ἀπὸ τὸν Θεὸ σὰν νὰ εἶναι δίκαιοι, ὅπως ὁ ἀπόστολος Παῦλος. 

Αλλοι, ἀντίθετα, ἐξαιτίας τῆς μετάνοιας καὶ τῆς ἐπιστροφῆς τους ἀπολαμβάνουν τὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία γι᾽ αὐτοὺς ποὺ δὲν καταλαβαίνουν καὶ εἶναι σκληροί, γίνεται ἐφόδιο τῆς ἐκεῖ τιμωρίας, ὅπως ὁ ἄσπλαγχνος πλούσιος ὡς πρὸς τὸν Λάζαρο. (Λουκ.16,19) 

Γιατὶ ὁ ᾿Απόστολος λέγει·

«Αγνοεῖς ὅτι ἡ καλωσύνη τοῦ Θεοῦ σὲ ὁδηγεῖ σὲ μετάνοια;
Ανάλογα ὅμως πρὸς τὴ σκληρότητά σου καὶ τὴν ἀμετανόητη καρδιά σου ἐπισωρεύεις γιὰ τὸν ἑαυτό σου ὀργὴ τὴν ἡμέρα τῆς ὀργῆς καὶ τῆς ἀποκάλυψης τῆς δίκαιης κρίσης τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποδώσει στον καθένα σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα του». (Ρωμ. 2,4-5) 

Καὶ αὐτὸ γνωρίζοντάς το ὁ θεῖος Δαβίδ, μᾶς συμβουλεύει λέγοντας «Νὰ μὴ ζηλεύεις ἐκεῖνον ποὺ εὐδοκιμεῖ στὴ ζωή του, τὸν ἄνθρωπο ποὺ δὲν παύει νὰ κάνει τὴν παρανομία». (Ψαλ. 36,7) Καί· 

«Γιατί οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ οἱ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου θὰ ἐξολοθρευθοῦν, καὶ μόλις δοξαστοῦν καὶ ἐξυψωθοῦν, θὰ ἐξαφανιστοῦν σὰν καπνὸς ποὺ διαλύεται». (Ψαλμ. 36,20) Καὶ 

«Ὅταν οἱ ἁμαρτωλοὶ βλαστάνουν σὰν τὸ χορτάρι καὶ γίνονται περίλαμπροι ὅλοι ὅσοι διαπράττουν τὴν ἀνομία, αὐτὸ γίνεται γιὰ νὰ ἐξολοθρευτοῦν μιὰ γιὰ πάντα». (Ψαλμ.91,8) 

Γι᾿ αὐτὸ «Νὰ μὴ πτοεῖσαι, ὅταν ἕνας ἄνθρωπος πλουτίσει καὶ αὐξηθεῖ ἡ δόξα του», (Ψαλμ. 48,17) γιατί «θὰ ξεραθεῖ γρήγορα σαν χορτάρι». (Ψαλμ. 36,2) 

Καὶ «θὰ ἀναζητήσεις τὸν τόπο ποὺ κατεῖχε καὶ μὴ βρίσκοντάς τον»,(Ψαλμ. 36,10) θὰ πεῖς· «Πῶς ἐρημώθηκε ἔτσι; ἐξαφανίστηκε ξαφνικά, χάθηκε ἐξαιτίας τῆς παρανομίας του», (Ψαλμ. 72,19-20) «ἐγκαταλείποντας σὰν ὄνειρο τὸν πλοῦτο του σὲ ξένους». (Ψαλμ. 48,11) .

Καὶ ὅλος ὁ ταλαίπωρος πλοῦτος τοῦ ταλαίπωρου ἐκείνου, καὶ ἡ ἄσκοπη καὶ ψυχοφθόρα ἐκείνη πρόσκαιρη δόξα του σαν ὄνειρο ἐξαφανίστηκε. 

Δικαιολογημένα λοιπὸν ἔλεγε ὁ σοφὸς Σειράχ «Νὰ μὴ ζηλέψεις τὴ δόξα τοῦ ἁμαρτωλοῦ, γιατὶ δὲν ξέρεις ποιὰ θὰ εἶναι ἡ καταστροφή του. 

Καὶ νὰ μὴ παραδώσεις τὴν καρδιά σου στὶς ἀπολαύσεις τῶν ἁμαρτωλῶν, ἀλλὰ νὰ θυμᾶσαι ὅτι μέχρι τὸν ἅδη δὲ θὰ μείνουν ἀτιμώρητοι» (Σ .Σειράχ,9,11-12) 

Καὶ «Ὁ δρόμος τῶν ἁμαρτωλῶν εἶναι ὁμαλός, στρωμένος μὲ πέτρες. Το τέλος τους ὅμως ὁδηγεῖ στὸ βάραθρο τοῦ ἅδη». (Σοφ. Σειρ. 21,10)

Φιλοκαλία τῶν Νηπτικῶν καὶ ἀσκητικῶν σειρά ΕΠΕ Ἁγίου Ἀναστασίου τοῦ Σιναΐτου Τόμος 13Β΄, σελ. 167.



Στις Ρωσικές Εκκλησίες Για Πρώτη Φορά Τελέστηκε Παράκληση «Υπέρ Διαφώτισης Των Γυναικών» Κατά Των Αμβλώσεων – Είθε Να Το Μιμηθεί Και Η Ελλαδική Εκκλησία Ή Μήπως Τέτοια Θέματα Κάνουν “Τζίζ”;;

Στη Ρωσσία για πρώτη φορά τελέστηκε παράκληση «υπέρ διαφώτισης των γυναικών» κατά των αμβλώσεων.

Έκκληση στις ΓΥΝΑΙΚΕΣ που έχουν κάνει ΕΚΤΡΩΣΗ να περάσουν τη ΖΩΗ τους ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΕΣ για ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ και ΝΑ ΒΟΗΘΟΥΝ τα ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Στις 11 Ιανουαρίου, σε ρωσικούς ναούς τελέστηκε παράκληση κατά των αμβλώσεων, όπως ανακοίνωσε η Μητρόπολη Μόσχας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. 

Η παράκληση αφιερώθηκε στη μνήμη των 14 χιλιάδων βρεφών που σκοτώθηκαν με διαταγή του βασιλιά Ηρώδη στη Βηθλεέμ. Σύμφωνα με εκπροσώπους της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η παράκληση θα τελείται κάθε χρόνο στις 11 Ιανουαρίου.

Στις 26 Δεκεμβρίου 2025, η Ιερά Σύνοδος ευλόγησε τον κλήρο να εξηγεί στους ενορίτες τα σχετικά: τι είναι αυτές οι δεήσεις και γιατί τις συμπεριλαμβάνουν στην ιερή ακολουθία.

Την Κυριακή, η παράκληση τελέστηκε σε τουλάχιστον 15 περιοχές: στις Μητροπόλεις Τβερ, Αικατερινμπούργκ, Σαράτοφ, Ορενμπούργκ, Μπιρομπιτζάν, Πσκοβ και άλλες. Οι πιστοί προσεύχονταν υπέρ της απαλλαγής από την «άφρονη συσκότιση» και τους «λογισμούς ΤΕΚΝΟΚΤΟΝΙΑΣ».

Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι ο Μητροπολίτης Νοβοσιμπίρσκ και Μπερντσκ κ.Νικόδημος έκανε έκκληση στις γυναίκες που έχουν κάνει έκτρωση να περάσουν τη ζωή τους προσευχόμενες για συγχώρεση και να βοηθούν τα εγκαταλελειμμένα παιδιά.

Μετάφραση για την πύλη gr.pravoslavie.ru: Αναστασία Νταβίντοβα
14/1/2026