.
ΚΑΘΕ ΑΙΡΕΣΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙ ΤΟΝ ἍΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν αἵρεση θανάσιμο ἁμάρτημα, πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία, κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου, ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια.
Ὅποιος διαβάσει μέ προσοχή τά Πρακτικά τῶν Ἁγίων Συνόδων, εὔκολα θά πεισθεῖ ὅτι ὁ χαρακτήρας τῶν αἱρετικῶν εἶναι σατανικός.
Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα. Ὅλων τῶν αἱρέσεων ἡ οὐσία εἶναι ἡ βλασφημία.
Τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ
(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, σελ. 209, ἐκδόσεως Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου 2024. )
——————————————–
ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ: Πρῶτον, ψάλλουμε στούς αἴνους τῆς Πεντηκοστῆς ὅτι τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δεύτερον μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέσῳ τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, ὅτι κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα.
ΑΠΟΡΙΑ ΑΠΛΟΥ ΠΙΣΤΟΥ: Τότε, πῶς εἶναι δυνατόν κάποιοι πατριάρχες καί ἐπίσκοποι νά ὀνομάζουν »ἐκκλησίες» τούς αἱρετικούς (παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες) καί νά ἀναγνωρίζουν σέ αὐτούς »ἱερωσύνη» καί »μυστήρια»; (Οἱ γνωστές θλιβερές ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης).
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Κατέβα Δέσποτα, αποκλείεται να αναληφθείς ... πέφτουν και κεραυνοί!
«Ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση» (Α΄ Κορ. Ι΄ 12)
( Όποιος νομίζει ότι είναι σταθερός, αυτός πρέπει να κοιτάξει μήπως γλιστρήσει και πέσει.)
Δεν είσαι Θεός… είσαι Δεσπότης!
Ούτε ο Οικουμενικός Βαρθολομαίος να ήσουνα...
Είδες τι κάνουν ο κόλακες, πώς να προσγειωθείς τώρα...; Ξεπέζεψε τάχιστα...
Παναγιώτης Πεντζουρίδης
– Μια ψηφιακή αφίσα απεικονίζει τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου με τη στάση του Παντοκράτορα, αιωρούμενο κολοσσιαίο πάνω από την πόλη του Κιλκίς, μετατρέποντας το ποίμνιο σε σκηνικό και τη πόλη σε υποπόδιο.
– Το μάρκετινγκ της εικόνας χρησιμοποιεί γενικόλογες λέξεις-σημαίες («Ιστορία, Παράδοση, Πίστη») που δανείζονται εξίσου εύκολα τουριστικές καμπάνιες και προεκλογικές δυνάμεις.
– Ο τίτλος «Δέσποτα» δεν σημαίνει αφέντης αλλά ποιμένα με το ραβδί, ενώ η αρετή του επισκόπου είναι η ταπείνωση και όχι το μεγαλείο, καθώς ο καλός ποιμένας περπατά δίπλα στο κοπάδι και δεν πλανάται πάνω του.
– Η αυτοπροβολή σε θεϊκή στάση εκφράζει μια κατάληψη του ρόλου που απαιτεί ευθύνη δίπλα στην κοινότητα και όχι εικονογραφική υπέρβαση.
Υπάρχει μια στάση που η Εκκλησία την κράτησε, αιώνες τώρα, για Έναν και μόνο: τα υψωμένα χέρια που ευλογούν τον κόσμο από ψηλά. Είναι η στάση του Παντοκράτορα στους τρούλους, της Πλατυτέρας στις κόγχες. Δεν είναι στάση ανθρώπου — είναι στάση θείου. Και να που σήμερα τη βρίσκουμε σε μια ψηφιακή αφίσα, με τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου να αιωρείται κολοσσιαίος πάνω από το Κιλκίς, μέσα σε ηλιοβασίλεμα παραγγελίας.
Κάποιος κάθισε, άνοιξε το Photoshop και αποφάσισε ότι ο ποιμένας χωράει να γίνει εικόνισμα του εαυτού του. Η πόλη — σπίτια, δρόμοι, το ανοιχτό θέατρο — συρρικνώθηκε σε υποπόδιο. Το ποίμνιο έγινε σκηνικό. Και από πάνω, το μάρκετινγκ: «Ιστορία, Παράδοση, Πίστη», τρεις λέξεις-σημαία που τις δανείζονται εξίσου εύκολα τα τουριστικά σποτ και οι προεκλογικές καμπάνιες.
Εδώ ακριβώς γεννιέται η ερώτηση. Ο τίτλος «Δέσποτα» που του απευθύνει το εκκλησίασμα δεν σημαίνει αφέντης· σημαίνει αυτόν που κρατάει το ραβδί του βοσκού, όχι το σκήπτρο του κυρίαρχου. Η αρετή του επισκόπου λέγεται ταπείνωση — κι ένας πιστός το ξέρει καλύτερα από τον καθένα: ο καλός ποιμένας περπατά μέσα στο κοπάδι, δεν πλανάται πάνω του σαν θεότητα.
Κανείς δεν αμφισβητεί το αξίωμα ούτε το έργο. Αυτό που ξενίζει είναι η αισθητική του μεγαλείου — η μετατόπιση από τον ταπεινό λειτουργό στον εικονιζόμενο ηγεμόνα. Γιατί η εικόνα δεν είναι αθώα: όποιος αυτοπροβάλλεται σε στάση Θεού, κάτι λέει για το πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του.
Σεβασμιώτατε, η πόλη δεν χρειάζεται έναν προστάτη που στέκεται από πάνω της. Χρειάζεται έναν ποιμένα που στέκεται δίπλα της. Δεν είσαι Θεός. Είσαι Δέσποτας. Κι αυτό, αν το πάρει κανείς στα σοβαρά, είναι αρκετά μεγάλη ευθύνη ώστε να μη χρειάζεται φωτομοντάζ.
Π.Β.Π.
«Oικουμενική λειτουργία» με προτεστάντισσα ‘'Επίσκοπο’'... Η Πανθρησκεία είναι εδω!
Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !
(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ ! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !
Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία»,φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει:
«Με μια εντυπωσιακή επίδειξη ενότητας και ενθάρρυνσης, Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων γιόρτασαν την Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία στο Καθολικό Συνέδριο του 2026 στο Βίρτσμπουργκ την Παρασκευή. Πολυάριθμοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Βίρτσμπουργκ με το σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!», το οποίο αποτέλεσε κεντρικό θέμα σε όλη τη λειτουργία, το κήρυγμα και το μουσικό πρόγραμμα.
Εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων ηγήθηκαν της λειτουργίας μαζί,συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Χριστουπόλεως Εμμανουήλ, του Επισκόπου Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, της Άνια Γκόλερ, της Άννας-Νικόλ Χάινριχ και του Αιδεσιμοτάτου Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία.
Στο κήρυγμά της, η Λουθηρανή ''επίσκοπος'' τόνισε τη δύναμη των χριστιανικών οραμάτων και των ιστοριών ελπίδας: «Όλα αυτά τα οράματα και οι ουτοπίες αποτελούν θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία μας. Μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι, ως άνθρωποι, έχουμε την ελευθερία να ξεκινάμε από την αρχή ξανά και ξανά. Γι’ αυτό, ξεσηκωθείτε, να είστε θαρραλέοι, να σηκωθείτε και να προχωρήσετε προς ένα νέο μέλλον!»
Η ''λειτουργία'' επικεντρώθηκε στο θάρρος, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη των εκκλησιών σε μια εποχή που σημαδεύεται από κρίσεις και κοινωνικές εντάσεις. Η οικουμενική λειτουργία κορυφώθηκε με μια συμβολική πράξη με καραμπίνερ, τα οποία μοιράζονταν ανάμεσα στο εκκλησίασμα ως σύμβολο υποστήριξης και εμπιστοσύνης. Αυτό συνοδεύτηκε από την ενθάρρυνση: «Έχετε θάρρος, σηκωθείτε. Σας κρατούν».
Καραμπίνερ Ασφαλείας
Με προσευχές για ειρήνη, κοινωνική συνοχή και οικουμενική κατανόηση, οι συμμετέχοντες έστειλαν επίσης ένα σαφές μήνυμα κατά του μίσους, του αποκλεισμού και της βίας. Η συγκέντρωση αντανακλούσε επίσης αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης: Υποστήριξε ένα έργο ένταξης για παιδιά με αλμπινισμό στην Τανζανία και την υπηρεσία ασθενοφόρων «Make-A-Wish» του Malteser στην Επισκοπή του Βίρτσμπουργκ.
Η κεντρική οικουμενική λειτουργία κατέστησε σαφές: Ο Οικουμενισμός ευδοκιμεί στις κοινές εμπειρίες, στην αμοιβαία ενθάρρυνση και στην πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να ενδυναμώσει και να ενώσει τους ανθρώπους. »
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)