.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Όταν ο Καντιώτης ψηλαφούσε και διέγραφε την τραγική πτώση των εκκοσμικευμένων Επισκόπων, που όδευαν προς τον Οικουμενισμό!



Φοβερη εικονα της συζευξεως της Διοικουσης Εκκλησιας μετα του θηριου της παναιρεσεως του Οικουμενισμου του Βαρθολομαιου ειναι: 

«ΜΙΣΘΩΤΗ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΝΗ…
 ΠΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

«Χριστιανική Σπίθα» του 1952, ἀρ. φυλ. 123-124
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου

«Η εκκλησία ἐκείνη, η οποία προς ἀποφυγὴ ἐνοχλήσεων καὶαπολαβή εγκόσμιων αγαθών, ἔκρινε καλόν να συζευχθῆ καὶ να ενώση την τύχη της μετά του θηρίου της Αποκάλυψης…, συν τω χρόνω απώλεσε την ελευθερία της, τὴν αὐτονομίαν της καὶ τὴν αὐτοτελειάν της. Ἡδονικῶς ἐκάθησε καὶ ἐλικνίσθη ἐπὶ τῆς ράχεως τοῦ θηρίου, ἀλλὰ μὴ δυναμένη νὰ κυβερνᾶ τὸ θηρίο, κυβερνᾶται υπ΄ αυτού και περιφέρεται εἰς τας οδούς και τας ρύμας του κόσμου, ως μία μισθωτή θρησκευτική πόρνη, που εμπορεύεται τον Χριστόν, ἀναγκασμένη να κερνᾶ τα πλήθη από το χρυσοῦν ποτήριον, όχι τον καθαρόν οίνον της Καινῆς Διαθήκης, αλλά οίνον νοθευμένον, διδάγματα ξένα και αλλότρια προς το γνήσιο πνεῦμα του Χριστιανισμού».

Ὤ! Συμφορά! Ὤ! Θρῆνοι! Ἡ ἐλευθέρα κατήντησε δούλη, ἄθλιον θέαμα γέλως καὶ μυκτηρισμὸς ἀπίστων καὶ ἀθέων.

-Αὐτὴ εἶνε ἡ ἐπὶ τοῦ θηρίου καθημένη, ἡ ἐκκοσμικευθεῖσα ἡ κρατικοποιηθεῖσα Ἐκκλησία.
Ὑπερβολικη σᾶς φαίνεται ἡ πρὸς πόρνην παρομοίωσις τῆς Ἐκκλησίας; Ἀλλὰ οἱ ἀποδείξεις εἶνε πολλαί….

Υπάρχει “άγιος” αιρετικός;

Η οικουμενιστική προπαγάνδα του "ΑΜΕΝ"



Η εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στον Ιερό Ναό Αγίου Καραμπέτ Αρμενίων Ορθοδόξων Αθήνας

Μετά από σχετική ανάρτηση στο facebook θα επιχειρήσουμε να ρίξουμε λίγο φως στο θέμα.
1) Η δημοσίευση βρίσκεται στην κατηγορία σε ξεχωριστή κατηγορία, που αναφέρεται σε άλλες θρησκείες. Υπάρχει άλλη κατηγορία π.χ. για τους καθολικούς.
Οπότε αναμφίβολα δεν πρόκειται για Ορθόδοξη εκκλησία.

2) Το σχετικό δημοσίευμα όμως, είναι έτσι γραμμένο, που μπορεί πολύ εύκολα να προκαλέσει σύγχυση στον ανυποψίαστο αναγνώστη. Στην πραγματικότητα αναφέρεται σε μια λατρευτική σύναξη, ετεροδόξων και μάλιστα καταδικασμένων αιρετικών.
Πρόκειται για δημοσίευση μιας επίσημης ανακοίνωσης της οικείας κοινότητας, που έχει κάθε δικαίωμα να εκφράζεται όπως επιθυμεί για την πίστη του.

3) Η σκοπιμότητα, η στρατηγική του αρχισυντάκτη του μέσου, είναι η συναισθηματική ταύτιση με τους άλλους, που τόσα χρόνια τους "στιγματίζαμε" και δεν είχαμε ούτε "κοινωνία" ούτε είχανε βήμα σε μέσα πανελλαδικής εμβέλειας. Να μας παρουσιάσει με κάποιον τρόπο πως τον ίδιο Σταυρό προσκυνούμε, Ορθόδοξοι εμείς Ορθόδοξοι και αυτοί, Ιερό Ναό εμείς το ίδιο και αυτοί, Αγίους έχουμε εμείς "Άγιο Καραμπέτ" και αυτοί. Επιχειρείται να αμβλυνθούν οι διαφορές και να τονιστούν όσα μας ενώνουν.

4) Ο ιδιοκτήτης του μέσου είναι ο υπεύθυνος τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Πόσο άλλο φως να ρίξουμε πια!

Δείτε την είδηση εδώ

Άδικα φωνάζουν τα ιστολόγια ... ο κόσμος ΔΕΝ αλλάζει ...

Δυστυχώς όσο και να φωνάζουν τα ιστολόγια, ο κόσμος ούτε μπορεί αλλά και ούτε έχει διάθεση να ασχοληθεί με αυτά τα θέματα. 

Μόνοι μας τα λέμε, μόνοι μας τα ακούμε.

Αυτός ο κόσμος που λέτε, έχει εκκλησιαστική κοινωνία με τυχάρπαστους τύπους του κοινού ποινικού δικαίου (βλέπε κοτοπουλά) :


https://www.ekklisiaonline.gr/nea/timia-zoni-tis-theotokou-stin-athina-olo-fotoreportaz-o-logos-tou-sevasmiotatou/



http://www.vimaorthodoxias.gr/mitropoleis/i-thessaliki-gi-ypoklinetai-stin-agia-zoni-eos-kai-dyo-ores-i-anamoni-stin-oura-ton-piston/

1.5 χρόνος από το αιρετικό Κολυμπάρι και οι αντιδράσεις είναι μετρημένες στα δάκτυλα των χεριών. 
από σχόλιο που διαβάσαμε εδώ

Σχόλιο:
1) ΚΟΥΙΖ: Καμιά πόλη που δεν πήγε ακόμη η Τίμια Ζώνη γνωρίζετε; Πάντως τα φυλαχτά της τα μοίραζαν μέχρι και μέσω "προσφορών" από κυριακάτικες εφημερίδες.



2) Θυμάστε μήπως πότε ο Κύριος της Αγάπης πήρε το φραγγέλιο;«Ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν· μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου» ... 


3) Αλλά εδώ δεν τολμάνε να μιλήσουν για την ΑΙΡΕΣΗ που επιβλήθηκε, που έγινε επίσημη γραμμή -και με τη συνοδική σφραγίδα- μέσα στην εκκλησία. 

4) Δεν μιλάνε ούτε άνθρωποι που παριστάνουν τους θεοσεβούμενους 
Δείτε πχ βίντεο εδώ
Τίτλος: "Ἀπαντώντας στὶς προσκλήσεις ποὺ δέχεται ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία" (σχόλιο: το "προκλήσεις" το έκαναν "προσκλήσεις"!)
Καλεσμένος: Εὐστάθιος Ἀδαμόπουλος, Οἰκονομολόγος - Ἐκπαιδευτικός.


Συζήτηση ἐπὶ θεμάτων τῆς ἐπικαιρότητας (με τον δάσκαλο Δ.Νατσιό):
- νομοσχέδιο ἀλλαγῆς φύλου,
- ἠλεκτρονικὲς συναλλαγὲς καὶ ἀφορολόγητο,
- ἠλεκτρονικὸ εἰσητήριο,
- νέα θρησκευτικά.

Για την "ταμπακιέρα", για την (ψευδο) Σύνοδο της Κρήτης, για τις διακοπές μνημόνευσης (αποτειχίσεις); Τσιμουδιά! Δεν περιλαμβάνεται στα θέματα! Αυτά ΔΕΝ πρέπει να απασχολούν την "Ελληνική κοινωνία" (μην ξυπνήσουν τα πρόβατα ..). Η αλλαγή φύλου είναι πιο σημαντικό για τους πιστούς. (Τι ωραία παριστάνουν κάποιοι τους αγωνιστές με προσοχή όμως, ΧΩΡΙΣ να τρίξουν τις καρέκλες των δεσποτάδων τους.). Βέβαια και να το έβαζαν στα θέματα, θα "αναλάμβανε" το 4Ε (έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν στις ικανότητες του στην "κοπτοραπτική", ειδικά όταν κάποιος τολμάει να αμφισβητήσει τον Πατριάρχη..)

Αν θέλετε κάντε τον κόπο και διαβάστε μια παρόμοια ανάρτηση μας :


Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"


Ρουμανία: Σέρνουν και βγάζουν από το Ναό ηλικιωμένους Ορθοδόξους Χριστιανούς πιστούς, με διαταγές Οικουμενιστών δεσποτάδων!

Π. Αθανάσιος Μυτιληναίος – το υπ’ αριθμόν 1 αμάρτημα του Ελληνικού λαού



-Η αποδοχή του δυτικού ορθολογιστικού ουμανισμού (το αμάρτημα αρνήσεως της Εκκλησίας).

-Ο πόλεμος εναντίον της Εκκλησίας από εγκάθετους επισκόπους (δεν είμεθα σε θέση να σας ποιμάνομε, φροντίστε να σωθείτε μόνοι σας).
-Ο πόλεμος εναντίον των Μοναστηριών.
-Οι ολέθριες εθνικές συνέπειες με την απώλεια εδαφών και αιχμαλωσία του λαού.
-Η δύναμη της μετανοίας και της εν Χριστώ ζωής.

ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ.
Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 25/04 του 1983.Κἂν ὁλόκληρος δὲ λαὸς ἁμάρτῃ, οὐ νικᾷ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν. Ἐμοσχοποίησεν ὁ λαὸς, καὶ οὐκ ἀπέστη ὁ Θεὸς τῆς φιλανθρωπίας· ἠρνήσαντο οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν, ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἑαυτὸν οὐκ ἠρνήσατο. Οὗτοι οἱ θεοί σου Ἰσραὴλ, εἰρήκασιν· καὶ πάλιν συνήθως ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ, σωτὴρ αὐτῶν ἐγένετο. Καὶ οὐ μόνος δ’ ὁ λαὸς ἥμαρτε, ἀλλὰ καὶ Ἀαρὼν ὁ ἀρχιερεύς. Μωϋσῆς γάρ ἐστιν ὁ λέγων, Καὶ ἐπ’ Ἀαρὼν ἐγένετο ὀργὴ Κυρίου· καὶ ἐδεήθην, φησὶν, ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ συνεχώρησεν αὐτῷ ὁ Θεός. Εἶτα Μωϋσῆς μὲν αἰτῶν ὑπὲρ ἀρχιερέως ἁμαρτάνοντος, ἐδυσώπει τὸν Κύριον· Ἰησοῦς δὲ ὁ μονογενὴς, αἰτῶν ὑπὲρ ἡμῶν οὐ δυσωπεῖ τὸν Θεόν; Κἀκεῖνον μὲν διὰ τὸ πταισθὲν οὐκ ἐκώλυσεν ἐλθεῖν εἰς ἀρχιερωσύνην· σὲ δὲ ἐξ ἐθνῶν ἐλθόντα, κεκώλυκεν εἰσελθεῖν εἰς τὴν σωτηρίαν; Μετανόησον, ἄνθρωπε, λοιπὸν καὶ αὐτὸς ὁμοίως, καὶ οὐ κεκώλυταί σοι ἡ χάρις.

Ακόμη, λέγει, όχι μόνο άτομα αλλά και λαός ολόκληρος ακόμη αν αμαρτήσει και αυτόν ο Θεός μπορεί να τον συγχωρήσει, διότι δεν νικούν την φιλανθρωπία του Θεού οι αμαρτίες ενός ολοκλήρου λαού. Και έχει το παράδειγμα εδώ της μοσχοποιήσεως του Ισραήλ. Πριν προχωρήσω όμως για να δούμε την μοσχοποίηση του Ισραήλ θα ‘θελα να σας έλεγα το εξής.
Αλήθεια, ο λαός μας αυτή τη στιγμή έχει πολλές αμαρτίες; Βέβαια κάθε λαός έχει αμαρτίες, όχι ως πρόσωπα αλλά ως λαός. Διότι έχει πάρα πολύ σημασία αυτό, το να δούμε όχι τα άτομα αλλά τον λαό σαν σύνολο. Έχει πάρα πολύ σημασία, το ξαναλέγω. Πράξεις τις οποίες δεν κάνουν πρόσωπα αλλά κάνει ο λαός. Αυτή τη στιγμή ο λαός μας έχει φοβερές αμαρτίες. Όταν λέγω ‘αυτή τη στιγμή’ βέβαια, 160 τόσα χρόνια, να εξηγούμεθα, δηλαδή μετά το 1821. Πράγμα που σας το έχω ξανααναφέρει εδώ, θα το ενθυμήστε αλλά δεν πειράζει αν το ξαναπούμε, ότι ο λαός μας άρχισε να αμαρτάνει όσο δεν αμάρτανε τα 400 χρόνια δουλείας εις τους Τούρκους. Ως λαός το ξαναλέγω.
Και ποια ήταν η αμαρτία του λαού μας; Όχι βεβαίως πορνείες και μοιχείες, αυτά αφορούσαν τον κάθε πολίτη, τον κάθε άνθρωπο και τον κάθε Χριστιανό, αλλά το ξεκίνημα της αμαρτίας του λαού μας ήταν το εξής. Όταν εκείνοι που ήσαν στην Ευρώπη, Έλληνες, και είχαν σπουδάσει έξω και δεν είχαν ζήσει τις λαχτάρες του λαού μας αλλά ζούσαν στην ασφάλεια της Ευρώπης και εκεί εσπούδαζαν, αυτοί είχαν προ πολλού χάσει την Ελληνική τους και την Ορθόδοξή τους ταυτότητα. Ναι μεν ίσως να πίστευαν ακόμα στο θέμα Ελλάς αλλά δεν πίστευαν πια στο θέμα Ορθόδοξος Εκκλησία διότι είχαν υποστεί πολλή φθορά έξω στην Ευρώπη. Και η Ελληνική τους ακόμα αγάπη και αυτή είχε ακόμη υποστεί φθορά, μην το ξεχνάμε. Αυτοί οι άνθρωποι όμως θέλησαν, αλλοτριωμένοι από τις λαχτάρες όπως σας είπα του λαού μας και τις περιπέτειές του, θέλησαν όταν η Ελλάς ελευθερώθηκε να ‘ρθουν στην Ελλάδα και να κυβερνήσουν τον λαό μας. Οι άνθρωποι αυτοί όμως είχανε μείνει ήδη ξένοι στα αισθήματα του λαού καιπροσπάθησαν να μεταφέρουν στην Ελλάδα τον Ευρωπαϊκόν δυτικόν ανθρωπισμόν με τον οποίον θα αντικαθιστούσαν την Εκκλησίαν.
Βέβαια το θέμα αυτό δεν ήταν καινούριο πάλι και γι’ αυτούς, διότι η περίπτωσις εισόδου του Ευρωπαϊκού ανθρωπισμού-ουμανισμού ήδη είχε σημειωθεί από τα τελευταία χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Βλέπομε μία κίνηση μετά τον 10ον αιώνα να υπάρχει αυτή η τάσις να εισαχθεί στο Βυζάντιο ο δυτικός ουμανισμός. Εξάλλου τα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου εδοκιμάσθησαν πολλοί από αυτήν την προσπάθεια και πολλοί λαοί του Βυζαντίου είχανε ήδη χωρισθεί, οι μεν εδέχοντο την Ορθόδοξον Πίστη και θέση και συνεπώς από την Ορθόδοξον Πίστη ΑΠΕΡΡΕΕ ο σωστός θα λέγαμε ανθρωπισμός να το πω έτσι, δηλαδή η σωστή χριστιανική ανθρωπολογία, και εκείνοι οι οποίοι εδέχοντο απ’ τη Δύση τα καινούρια εκείνα φρούτα ως ‘φώτα’ που ήρχοντο δήθεν και που φυσικά αυτοί δεν ξεκινούσαν από την Πίστη αλλά από την φιλοσοφία ή από τον ορθολογισμόν.
Σας σημειώνω μόνον έναν σταθμόν σε αυτήν την περίπτωση, τονΝικόλαο Καβάσιλα. Ο Νικόλαος Καβάσιλας, Θεσσαλονικεύς, θεολόγος μεγάλος, πάρα πολύ ηγωνίσθη εναντίον του ήδη εισερχομένου εις την Ανατολή δυτικού ανθρωπισμού και τα έργα του, όπως είναι κάποιες ομιλίες στην Θεοτόκο ή η εν Χριστώ ζωή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία απάντησις. Μόνο που ένας που θα τα διαβάσει δε ξέρει γιατί τα έγραψε αυτά ο Καβάσιλας. Τα ‘γραψε ακριβώς για να αναχαιτίσει αυτόν τον δυτικόν ανθρωπισμόν. Το υπογραμμίζω αυτό: αυτόν τον δυτικόν ανθρωπισμόν. 
Το αποτέλεσμα είναι ότι ήρθε η Άλωσις της Κωνσταντινουπόλεως και ανεκόπη αυτή η διείσδυσις του δυτικού ανθρωπισμού.

Έφυγαν Έλληνες έξω και εκεί εμπολιάστηκαν με αυτόν τον δυτικόν ανθρωπισμόν. Ο λαός μας όμως ακριβώς ένεκα της μακροτάτης αυτής κατοχής των Τούρκων στην Ελλάδα εγλίτωσε από αυτόν τον ορθολογιστικόν ουμανισμόν, τον φιλοσοφικόν ουμανισμόν. Γλίτωσε. Είναι όπως ακριβώς συμβαίνει με τα αρχαία κτίσματα που σώζονται όσο είναι θαμμένα και δεν τα ανακαλύψαμε. Απ’ τη στιγμή που θα κάνουμε ανασκαφή και θα τα βγάλουμε στην επιφάνεια τότε συμβαίνει το εξής: κινδυνεύουν από τους αρχαιοκαπήλους ή από την φθορά. Όσο μένουν θαμμένα είναι προφυλαγμένα. Εξάλλου η αρχαιολογική υπηρεσία το ξέρει αυτό γι’ αυτό και δεν κάνει ανασκαφές αν ξέρει ότι κάπου κάτι έχει να βρει, για να γλιτώσει ακριβώς αυτά τα κτίσματα από τους αρχαιοκαπήλους και τη φθορά, προπαντός από τους αρχαιοκαπήλους. 
Όταν ελευθερώθηκε η Πατρίδα μας, και φυσικά την ελευθέρωσαν οι άνθρωποι οι ντόπιοι, οι αγωνισταί οι ντόπιοι,τότε ήρθαν οι απ’ έξω Έλληνες, μορφωμένοι αυτοί πλέον αλλά και μπολιασμένοι με τον δυτικόν ουμανισμόν, για να εκτοπίσουν την Ορθοδοξία και την Εκκλησία μας και να εισαγάγουν αυτόν τον δυτικόν ουμανισμόν. Σημειώσατε ότι αυτό είναι το αμάρτημα. Το φοβερόν αμάρτημα. Το παμέγιστον αμάρτημα. Έγιναν πάρα πολλές προσπάθειες. Σας θυμίζω στο καινούριο πια Κράτος το Ελληνικό τον Φλαμιάτο, σας θυμίζω τον Παπουλάκο. Διαβάσετε αυτές τις μορφές για να αντιληφθείτε τι εγίνετο εδώ στην Ελλάδα. ..

Όπως σας είπα όμως αυτό το αμάρτημα δεν είναι τι άλλο παρά αποστασία, στοιχειοθετεί αποστασίαν από τον Θεόν. Και έβλεπε κανένας όσο περνούσαν οι δεκαετίες, τόσο το πράγμα εγίνετο χειρότερο. Και τι δεν προσέβαλε αυτό το πνεύμα. Προσέβαλε ακόμη και την Θεολογική μας Σχολή Αθηνών, η οποία έβγαλε θεολόγους οι οποίοι εγίνετο μετά επίσκοποι. Σημειώσατε ότι για να γίνει κανείς επίσκοπος έπρεπε να είναι θεολόγος και για να είναι θεολόγος έπρεπε να περάσει από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά περνώντας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών έπαιρνε και τα φρούτα της Δύσεως. Και έτσι η Εκκλησία μας άρχισε να χάνει από τους επισκόπους της σιγά-σιγά το Ορθόδοξό Της φρόνημα, διότι οι διδάσκοντες καθηγηταί πάρα πολλές φορές πλην εξαιρέσεων δεν είχαν Ορθόδοξο φρόνημα. Αυτό βεβαίως επηρέασε πάρα πολύ την εκκλησιαστική ζωή του τόπου μας, αναμφισβήτητα. 
Μέχρι, για να μην πολυπραγμονώ, μέχρι που μπήκαμε στην ΕΟΚαυτό το αμάρτημα συνεχίζει, διότι μπαίνοντας στην ΕΟΚ αυτός ο σκοπός υπήρχε: ό,τι απέμεινε από την Ορθόδοξον τοποθέτηση του λαού μας να πεταχτεί έξω. Στην πραγματικότητα λοιπόν εκείνοι που μας κυβέρνησαν στα 160 τόσα χρόνια μέχρι σήμερα -πλην εξαιρέσεων το ξαναλέγω- απέβλεπαν ή λίγο ή πολύ, ή συνειδητά ή ασυνείδητα, ή από πολιτική σκοπιμότητα ή όχι, το θέμα είναι ότι απέβλεψαν όλοι στο να εξωστρακίσουν την Ορθόδοξο Πίστη από τον λαό μας και να εισαγάγουν τον ορθολογιστικόν, δυτικού τύπου ουμανισμόν-ανθρωπισμόν. 
Και αυτή τη στιγμή δε στις ημέρες μας το βλέπομε να καλπάζει. Γιατί λέγω στις ημέρας μας να καλπάζει; Διότι απλούστατα η πορεία αυτής της καταστάσεως ακολουθεί όχι αριθμητική καμπύλη αλλά γεωμετρική, εκθετική καμπύλη. Με αυτήν την έννοια. Επόμενον ήτανε στην αρχή ο λαός να έχει μεγάλη αντίσταση, τώρα η αντίστασή του όλο και μικραίνει και μικραίνει, και ερχόμενο αυτό το πνεύμα διαρκώς να επιβληθεί ο λαός πια ή δεν το καταλαβαίνει ή έτσι του αρέσει πια. Αποδέχεται αυτό το ουμανιστικό πνεύμα της Δύσεως και απεμπολεί αυτό που είχε πατρογονικό. Αυτό είναι το μεγάλωμα και το υπ΄ αριθμόν ένα αμάρτημα του λαού μας. Τώρα όλα τ’ άλλα είναι αποτέλεσμα αυτού του πνεύματος. Όλα τ’ άλλα. Για να καταλάβετε δηλαδή τί θα πει αμαρτάνει ένας λαός.
Και λέγει τώρα εδώ ο Άγιος Κύριλλος, είδες, η Χάρις του Θεού μπορεί να σώσει έναν λαό όταν μετανοήσει γιατί έχει αμαρτήσει.Δεν ξέρω βέβαια αν ο λαός μας αυτή τη στιγμή είναι σε θέση να μετανοήσει. Δεν ξέρω. Για την ώρα δεν έδειξε δείγματα να μετανοεί, αντιθέτως μάλιστα κινείται με κάθε προσπάθεια και δύναμη όλο και να τονίσει την αποστασία του από τον Θεό, με κάθε τρόπο. Με κάθε τρόπο. 
Αλλά αυτό ξέρετε με τι αντιστοιχεί με τον αρχαίο λαό του Ισραήλ; Το ότι ο λαός του Ισραήλ εμοσχοποίησε, που το αναφέρει εδώ ο Άγιος Κύριλλος. Τί ήτο αυτό; Αγαπητοί μου 40 μέρες ανέβηκε ο Μωυσής πάνω εις το όρος Σινά για να πάρει κατ’ εντολή του Θεού τις Εντολές. Σαράντα ημέρες, όχι παραπάνω. Και επέρασαν οι μέρες και ο λαός άρχισε να ανησυχεί τι απέγινε ο Μωυσής και τότε είπαν, α ο Μωυσής πρέπει να χάθηκε.. Τι; Να χάθηκε; Καλά για σταθείτε. Δεν είδαν το βουνό να είναι πυρίκαυστο χωρίς να είναι ηφαίστειο το Σινά; Δεν είδαν τον γνόφον και τον ζόφον επί της κορυφής; Δεν άκουσαν την φωνή του Θεού σαν σάλπιγγες δυνατές που τους έπιασε φόβος και τρόμος; Τα ξέχασαν; Τα ξέχασαν. Μέσα σε λιγότερο από 40 ημέρες αγαπητοί μου τα ξέχασαν. Μα είναι δυνατόν; 
Εμείς άμα διαβάζουμε την ιστορία των Εβραίων λέμε, ‘μα είναι δυνατόν;΄ Α, κάποτε το έλεγα κι εγώ αλλά είναι δυνατόν για τον κάθε λαό. Και εμείς ξεχνάμε έτσι. Έτσι είμεθα επιλήσμονες των θαυμάτων του Θεού και της παρουσίας του Θεού. Αποτέλεσμα. Πιάνουν τον Ααρών και του λένε, θα μας κάνεις ένα μοσχάρι κατά απομίμηση της λατρείας των Αιγυπτίων και θα το λατρεύσουμε. Αυτός θα είναι ο Θεός μας από εδώ και εμπρός. Βρε αμάν -με συγχωρείτε με την γλώσσα που μιλάω έτσι- μα δεν είναι σωστό.. Εκ των υστέρων ο Ααρών όταν είδε τον οργισμένο Μωυσή εδικαιολογήθηκε έτσι, ξέρεις λέγει κύριε την ορμή αυτού του λαού, εζήτησαν να με φονεύσουνε όταν εγώ αρνήθηκα. Εζήτησαν να με φονεύσουνε και προκειμένου να μην με φονεύσουν τους είπα, ε μαζέψτε ότι χρυσά αντικείμενα έχετε, φέρτε τα μου τα εδώ να τα βάλω σε χυτήρα να σας βγάλω το μοσχάρι και να το λατρεύετε. Αυτό έκανα. Έτρεμε ο καημένος ο Ααρών όταν τα έλεγε αυτά εις τον Μωυσέα, τον οργισμένον πολύ δικαιολογημένα Μωυσέα. 
Και τότε όταν έκαναν το μοσχάρι αυτό το έστησαν σε εμφανές σημείον του στρατοπέδου των και άρχισαν να γιορτάζουν, να λατρεύουν οργιαστικά, δηλαδή όπως είχανε πάρει από την Αίγυπτο κτλ, που οι λατρείες των ειδώλων ήσαν συνοδευόμενες με όργια, γενετήσια όργια. Και εδώ στην Ελλάδα η λατρεία του Βάκχου, του Διονύσιου, η λατρεία της Αφροδίτης ήτανε θα λέγαμε οργιαστικές λατρείες. 
Και τότε κατέβηκε ο Μωυσής, είδε τον λαό να αμαρτάνει. Σε τί; Στη μοσχοποίηση, στην αποστασία. Και τότε αγαπητοί μου επέταξε τις πλάκες χάμω, τις έσπασε και είπε, ένας λαός που με τόσην ευκολία μπορεί να ειδωλολατρεί, δεν είναι άξιος να πάρει θεοχάρακτες πλάκες που είναι γραμμένος εκεί ο νόμος του Θεού. Και τότε έπεσε σφαγή μέσα στο στρατόπεδο και τότε έτρεμε μπροστά στην οργή του Μωυσέως ο Ααρών κτλ. Αλλά ο λαός όμως μετενόησε και όταν μετενόησε ο Θεός συνεχώρησε τον λαό. Είναι κάτι που πραγματικά κάνει πολύ εντύπωση. Εξάλλου ολόκληρη η ιστορία του Ισραήλ δεν είναι τίποτε άλλο παρά αποστασία, τιμωρία, μετάνοια, δικαίωσις, και πάλι αποστασία, τιμωρία, μετάνοια, δικαίωσις. Αυτούς τους κύκλους όλη τους τη ζωή οι Ισραηλίται έκαναν απέναντι στον Θεό. 
Ακούστε αυτή τη φρασούλα: ἠρνήσαντο οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸν, ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἑαυτὸν οὐκ ἠρνήσατο. Οὗτοι οἱ θεοί σου Ἰσραὴλ, εἰρήκασιν· 
Είπαν, αυτοί είναι θεοί σου, όπως το μοσχάρι το χρυσό·
καὶ πάλιν συνήθως ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ, σωτὴρ αὐτῶν ἐγένετο.
και πάλι ο Θεός, ως συνήθως, πάλι εγίνετο ο Θεός τους και ο Σωτήρας τους. Τους τιμωρούσε αλλά πάλι όμως τους συγχωρούσε γιατί μετανοούσε ο λαός. Και όχι μόνο τον λαό συνεχώρησε ο Θεός αλλά και τον αμαρτήσαντα αρχιερέα τον Ααρών. Διότι προσευχήθηκε ο Μωυσής υπέρ του Ααρών και ο Θεός συνεχώρησε τον Ααρών. Βλέπετε λοιπόν ότι ο Θεός συγχωρεί έναν αμαρτήσαντα λαόν; 
Αγαπητοί μου κι εμείς όπως και άλλοτε σας έχω πει είμαστε πολύ κοντά στον τυπικό λαό του Ισραήλ ή περίπου είμεθα κι εμείς ένας ‘τυπικός’ λαός επειδή δεχθήκαμε πρώτοι το Ευαγγέλιο, επειδή είμεθα Ορθόδοξοι, επειδή, επειδή, επειδή, συνεθέσαμε την πίστη με την ζωή την εθνική και είμεθα θα λέγαμε ένα πιστό αντίτυπον του λαού του Ισραήλ που είναι ‘τύπος’. Και στο θέμα της τιμωρίας, κι εκεί πρέπει να είμαστε κάπως έτσι. Μην μας τιμωρήσει ο Θεός. Εγώ σας είπα το αμάρτημά μας. Σας το είπα, είδατε ποιο είναι τώρα αυτό. ΑΡΝΟΥΜΕΘΑ ΠΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
Βλέπει δε κανείς τα τελευταία χρόνια, συστηματικά -τελευταία χρόνια, πείτε 10, πείτε 20 χρόνια, δεν ξέρω- συστηματικά να υπάρχει αυτή η προσπάθεια να προσβληθεί η Εκκλησία. 
ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΑΤΕ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΟΤΙ ΤΥΧΑΙΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ; 
Εγώ θα σας έλεγα ότι δεν μπαίνουν παρά σκοπίμως .. ΣΚΟΠΙΜΩΣ. Ευοδώνουν και Πατριάρχες ακόμα αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις για να εξωθήσουν την Εκκλησία του Χριστού, να Την αλώσουν. Ναι, ναι, ούτε καινούρια πράγματα λέω, ούτε πρωτοφανή. Λίγο πολύ θα έχετε διαβάσει και θα ξέρετε.Προωθούν σε μεγάλες θέσεις ιερατικές, ανθρώπους που ξέρουν ότι θα τους επιβάλουν οι σκοτεινές δυνάμεις τη θέλησή τους για να προσβάλουν τελικά την Εκκλησία. Η Μασωνία έχει δουλέψει πάνω στον τομέα αυτόν φοβερά, φοβερά έχει δουλέψει. 
Λοιπόν τί λέτε; Όταν από την άλλη μεριά προσπαθούν κάθε εκκλησιαστικό θεσμό να τον προσβάλλουν. Τελευταία αρχίζουν να προσβάλλουν τα Μοναστήρια. Βεβαίως δεν είναι καινούριο αυτό. Η πρώτη προσβολή που έγινε των Μοναστηριών ήταν το1833. Δεν είναι καινούριο πράγμα. Εκεί είχαμε μία δήωση των Μοναστηριών, λεηλάτηση άνευ προηγουμένου. Διώξιμο μοναχών και μοναζουσών άνευ προηγουμένου. Ένα πλήγμα εναντίον των Μοναστηριών μόλις αγαπητοί μου δέκα περίπου χρόνια μετά από την απελευθέρωση της Πατρίδος μας, που συνετέλεσαν τα Μοναστήρια τα μέγιστα υπέρ της ελευθερίας της Πατρίδος μας. Από τότε κατά περιόδους ο αγώνας εναντίον του θεσμού του μοναχισμού είναι αμείλικτος και μάλιστα πολύ τελευταία φαίνεται ότι πια επήραν την απόφαση να κάνουν δουλειά γερή και να τελειώνει η ιστορία, γιατί απλούστατα τα Μοναστήρια .. είναι αντίσταση. Εγώ θα έλεγα και θετική και αρνητική αντίσταση αλλά ας το πάρουμε από την αρνητική αντίσταση, δηλαδή, είναι κυματοθραύσται αυτών των ρευμάτων που έρχονται, απ’ όπου έρχονται. Και σου λέγει, δεν γίνεται, πρέπει να φύγουν από τη μέση, να φύγουν από τη μέση, δεν πρέπει να υπάρχουν τα Μοναστήρια και με κάθε τρόπο τα διαβάλλουν.
Τελευταία ετέθη σε πολλά σχολεία το ερώτημα στα παιδιά Δημοτικού και Γυμνασίου: τί γνώμη έχετε για τα Μοναστήρια; Μας χρειάζονται; Και απήντησαν τα παιδιά εν φωνή, δεν μας χρειάζονται τα Μοναστήρια. Προπαρασκευή ξηλώματος του μοναχικού θεσμού. Και προσπαθούν τώρα για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, και ότι εμείς δεν προσβάλλουμε την Εκκλησία, ότι δεν έχει καμμία σχέση ο θεσμός του μοναχισμού με την Εκκλησία. Αν είναι δυνατόν! Μόνο αθεολόγητοι άνθρωποι θα μπορούσαν να πουν ότι δεν έχει σχέση η Εκκλησία με τον μοναχισμόν. Οι ρίζες του μοναχισμού είναι μέσα στην Αγία Γραφή. Εκεί είναι οι ρίζες του μοναχισμού. Αυτός ούτος ο Κύριος 40 ημέρες έζησε εις την έρημον και αυτός ούτος ο μείζων εν γεννητοίς γυναικών Ιωάννης ο Βαπτιστής ήτο από νήπιον εις την έρημον, ασκητής που δεν τον έφτασε ποτέ κανένας στα μέτρα της ασκήσεως και του οποίου χαρακτηριστικά η ιδία η Αγία Γραφή αναφέρει όταν λέγει: φορούσε μόνο ένα τρίχινο ένδυμα, έτρωγε μόνον ακρίδες και μέλι άγριο, φορούσε μια λωρίδα για ζώνη και ήτανε ασκητικότατος. Αυτά ακριβώς που βρίσκουμε στον μοναχισμό. Και θα λέγαμε ότι ο μοναχισμός είναι κάτι ξένο από την Εκκλησίαν; [σ.σ. δυστυχώς τώρα έχουν βρει έναν πιο ύπουλο και αποτελεσματικό τρόπο να υποτάξουν τον μοναχισμό, τον αλλοιώνουν εκ των έσω, αλλοιώνουν αυτά ακριβώς τα ασκητικά του χαρακτηριστικά με ευρωπαϊκά κονδύλια]. 
Αυτά όλα είναι η προσβολή κατά της Εκκλησίας, των τελευταίων οχυρών θα λέγαμε της Εκκλησίας, ακριβώς για να επικρατήσει αυτός ο δυτικού τύπου, σας είπα, ορθολογιστικός ουμανισμός. Δεν είναι καινούρια αυτά που σας λέγω ούτε άγνωστα. Δεκαετίες πίσω δουλέψαν άνθρωποι για να γίνουν αυτά και γίνονται και τελεσιουργούνται. Εγώ σας καλώ σε μία επαγρύπνηση. 
Μάλιστα συμπτωματικά, τώρα το θυμήθηκα παρότι θα σας το έλεγα την ώρα των αποριών, ακούστε τώρα να ιδείτε και θα πάρετε μία εικόνα. Λυπούμαι που θα το πω αλλά τί να κάνουμε; Η ‘Απογευματινή’, 13 Απριλίου του ’83, δημοσίευσε το εξής: «Με εγκύκλιό του ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος Δαμασκηνός που έστειλε στις Εκκλησίες της περιφερείας του, γνωστοποιεί ότι με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας αποκαταστάθηκε εκκλησιαστικώς η Αθανασία Σάμαρη (Αγία Αθανασία Κρικέτου) και γίνεται δεκτή όπως κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός στα Μυστήρια της Εκκλησίας.» Τι θα λέγατε για αυτό; Τι θα λέγατε για αυτό! Όταν αυτή είναι μια δαιμονισμένη γυναίκα και λοιπά .. να μην λέω πιο πολλά. Και γίνεται εγκύκλιος και την αποκαθιστά. 
Δεν έχω παρά να σας πω τούτο: είναι τα αποτελέσματα των όσων σας είπα. Προσέβαλαν την Εκκλησία εκ των έσω. Έβαλαν ανθρώπους κατά καιρούς να διοικούν την Εκκλησία που δεν είχαν καμμία σχέση με την Εκκλησία. Εδώ είναι το μέγα δυστύχημα και σαν συμπέρασμα εγώ θα σας έλεγα το εξής αγαπητοί μου: Αυτήν την στιγμή ο λαός ας φροντίσει να ποιμάνει τον εαυτόν του γιατί εμείς δεν είμεθα σε θέση να σας ποιμάνομε. Λυπούμαι που το λέγω. Φροντίστε να σωθείτε. ΦΡΟΝΤΙΣΤΕ ΝΑ ΣΩΘΕΙΤΕ.
Όλα είναι καρποί αυτού του μεγάλου αμαρτήματος. Πόσο το τόνισα. Ας μετανοήσουμε λοιπόν. Όπως μετανόησε και ο παλιός Ισραήλ ας μετανοήσουμε για να μην έρθει πραγματικά η καταστροφή. Και ο Θεός απειλούσε, να σας πω μία από τις απειλές, με πολλά πράγματα απειλούσε ο Θεός αλλά δύο ήταν οι κυριότερες:Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΔΑΦΙΚΩΝ ΟΡΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ.Μάλιστα το θέμα της αιχμαλωσίας και ο Μωυσής το προφήτευσε και μάλιστα είπε ότι από Βορρά θα σας αιχμαλωτίσουν. Και ήρθαν οι Νινευΐται πρώτα, οι Ασσύριοι, και αιχμαλώτισαν το Βόρειον Βασίλειον και μετά ήρθαν οι Βαβυλώνιοι, ο Ναβουχοδονόσωρ, και αιχμαλώτισε το Νότιον Βασίλειον. Αλλά και τα όρια άρχισαν να σμικρύνονται. Τα μεγαλύτερα όρια που ποτέ είχε ο Ισραήλ ήταν στην εποχή του Δαυίδ και του Σολομώντος. Ήταν η ‘χρυσή εποχή’ του Ισραήλ αλλά ο Σολομών ημάρτησε και του λέγει ο Θεός, δεν θα τιμωρήσω εσένα για χάρη του πατέρα σου, θα τιμωρήσω όμως οπωσδήποτε τους απογόνους σου. Ο γιος του έχασε τον Βορρά, τη Σαμάρεια, και έγινε άλλο Βασίλειο. Χώρισε ο λαός σε δυο Βασίλεια και από εκεί οι ποικίλες σμικρύνσεις.
Λοιπόν. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΜΙΚΡΥΝΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΝΑ ΧΑΣΟΜΕ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ. Και αυτό, να βάλει ο Θεός το χέρι Του ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ. Να το ξέρετε αυτό το πράγμα γιατί υπάρχει το ιστορικό προηγούμενο και ερμηνευτικά στην Αγία Γραφή είναι κατατεθειμένο. Διότι δεν κάνομε ερμηνεία φιλοσοφική της ιστορίας αλλά έχομε αποκάλυψη της ερμηνείας της ιστορίας. Διότι εκεί εξηγεί ο Θεός, θα σας μικρύνω τα όρια επειδή επαναστατείτε εναντίον μου. Και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα φιλοσοφικής κριτικής, φιλοσοφικής ερεύνης, φιλοσοφικής σκέψεως, το γιατί και πως και το τι. Όχι, αλλά το αποκαλύπτει ο Θεός αυτό. Συνεπώς ας το προσέξουμε. Και τότε που μικρύναμε και η Κωνσταντινούπολις έμεινε μόνο μία πόλις, εκείνη η παλιά μεγάλη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ήταν αυτός ο λόγος. 
Αν μου πείτε ότι οι Αυτοκρατορίες και οι λαοί κάποια στιγμή μεγαλώνουν πολύ και μετά αρχίζουν και μικραίνουν και κάποτε χάνονται, αυτό είναι ένας ιστορικός νόμος.. Δεν υπάρχουν ιστορικοί νόμοι. Αν θα θέλαμε να δούμε την ιστορία βεβαίως φιλοσοφικά θα βγάζαμε αυτούς τους ιστορικούς νόμους. ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ και οποιοσδήποτε λαός, ή Χριστιανικός ή μη Χριστιανικός, στέκεται σωστά ή όχι σωστά, ο Θεός μεγαλώνει ή μικραίνει. Δεν μου λέτε παρακαλώ, τί είπε ο Θεός για τους Βαβυλωνίους; Θα τους εξαφανίσω από τον χάρτη και απ’ την ιστορία. Εξαφανίστηκαν. Τί είπε ο Θεός; Είπε ο Θεός ότι τους Βαβυλωνίους θα τους τιμωρήσουν οι Πέρσαι και τους Πέρσας θα τους τιμωρήσουν οι Έλληνες, και αυτά ειπώθηκαν, πριν γίνουν, στις περίφημες εκείνες προφητείες του Δανιήλ που προφητεύει και για τους Έλληνες. Αλλά και οι Έλληνες λέει θα τιμωρηθούν. Ήρθαν οι Ρωμαίοι διότι ναι ήσαν ειδωλολάτρες οι Έλληνες.. μπορούσαν να λατρεύουν την Αθηνά, ήθελαν και την Αρτέμιδα -ειδωλολάτρες το ξαναλέγω. Αλλά εσείς υπερβήκατε και την φύση την ίδια. Όταν λατρεύετε την Αφροδίτη και τον Βάκχο και μετέχετε σε παραφύσιν αμαρτήματα ω Έλληνες, παραφύσιν αμαρτήματα, ω Έλληνες!, τότε θα σας τιμωρήσει ο Θεός γιατί πια εδώ υπερβήκατε τον γραπτόν νόμον της συνειδήσεως. Παραβήκατε αυτήν την ίδια την φύσιν. Γι’ αυτό τιμωρούσε ο Θεός. Ο Θεός λοιπόν τιμωρεί τους λαούς και δεν υπάρχουν ιστορικοί νόμοι που κρίνουν τα πράγματα. Όχι δεν υπάρχουν ιστορικοί νόμοι. Ο Θεός κυβερνά τους λαούς, αναδεικνύει ή τιμωρεί.
Μετανόησον, ἄνθρωπε, λοιπὸν καὶ αὐτὸς ὁμοίως, καὶ οὐ κεκώλυταί σοι ἡ χάρις.
Μετανόησε λοιπόν άνθρωπε κι εσύ και δεν θα σε εμποδίσει η Χάρις του Θεού.
Ἀνεπίληπτόν σου παράστησον εἰς τὸ ἑξῆς τὸν τρόπον· 
Αλήθεια, τώρα που ακούσατε αυτά που σας είπα, και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που τα είπα αυτά, πες τε μου πως αισθάνεσθε; Μέσα σας αγανακτείτε, πονάτε. Ε, ακούστε να σας πω. Ακούστε να σας πω. Αν είμεθα εδώ κάποιοι άνθρωποι, ένας κάποιος αριθμός, όχι μικρός και μάλιστα άνδρες και νέοι οι πιο πολλοί άνθρωποι, ακούστε κάτι: ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. Μα θα μου πείτε, προηγουμένως σας είπα ότι εδώ δεν αμαρτάνουν πρόσωπα αλλά ένας λαός. Μάλιστα. Αλλά και στα Σόδομα ένας λαός είχε αμαρτήσει αλλά ο Θεός τελικά δέχεται αν παρέμεναν 10 άνθρωποι καθαροί να μην καταστρέψει ένα ολόκληρο λαό. Έτσι, και αυτό κατατεθειμένο στην Αγία Γραφή είναι. Έχομε την Αποκάλυψη, έχομε την βεβαιότητα της Αποκαλύψεως. Δεν είναι κατ’ επίνοιαν το συμπέρασμα αλλά είναι κατά αποκάλυψιν, που σημαίνει, αν σε κάθε πόλη Ελληνική και σε κάθε χωριό Ελληνικό υπάρχουν μερικοί άνθρωποι οι οποίοι ζουν την ζωή της μετανοίας και οδύρονται για την κατάσταση που υπάρχει, της αποχριστιανοποιήσεως του λαού μας -γιατί πια, τι είπα τώρα, καταρχάς είπα για την Ορθοδοξία, όχι μόνο πάμε να χάσουμε την Ορθοδοξία μας αλλά και την Χριστιανική μας ιδιότητα– τότε ο Θεός ίσως συγχωρήσει τον λαό μας, ανεχθεί τον λαό μας και δεν μας τιμωρήσει ένεκα αυτών των ανθρώπων οι οποίοι θα έχουνε μετανοήσει. 
Άρα έχουμε καθήκον αν αγαπάμε τον λαό μας, αν αγαπάμε την Πατρίδα μας, εμείς να μην αμαρτάνομε και να είμεθα εν μετανοία. Αν με ερωτήσετε ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΝΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟΥ, ΘΑ ΣΑΣ ΕΛΕΓΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ: ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. 
Δεν υπερηφανεύομαι αλλά δοξάζω τον Θεό, ο Θεός με βοήθησε, αυτή τη θέση που σας λέγω αυτή την στιγμή την είχα όταν ήμουν στρατιώτης. Την ίδια θέση. Ούτε αφήρεσα ούτε πρόσθεσα τίποτα σε αυτά που σας λέγω. Και τότε το έλεγα σε συναδέλφους, ότι ο καλύτερος, ο υψηλότερος έχων την φιλοπατρία μέσα του είναι ο Χριστιανός. Αυτός που ζει αληθινή Χριστιανική ζωή, αυτός που ζει εν παρθενία ακόμη εάν θέλετε, όχι αυτοί που τρέχουν και κυνηγάνε τις γυναίκες.. Αυτοί δεν αγαπάνε την Πατρίδα τους γιατί αυτοί είναι παράγοντες καταστροφής της Πατρίδος των, θετικώς και αρνητικώς. Όχι μόνο από πλευράς τιμωρίας του Θεού που παραβαίνουν τις εντολές Του, αλλά και από την πλευρά ακόμη ότι οι ίδιοι ως μέλη μια Πατρίδος γίνονται ανίκανοι να κρατήσουν την Πατρίδα τους όρθια. Είναι σάπιοι άνθρωποι, ούτε να δουλέψουνε δεν μπορούνε. Συνεπώς, βλέπετε ποιος είναι ο αληθινά φιλόπατρις και ποιος αληθινά αγαπάει την Πατρίδα του; Εκείνος που ζει όπως ο Θεός θέλει και ακόμη φροντίζει με κάθε τρόπο να μην αμαρτάνει και να είναι εν μετανοία. 
Ας μετανοούμε λοιπόν αγαπητοί μου και να είστε σίγουροι, αν ο Θεός κρίνει δεν θα τιμωρήσει την Πατρίδα μας αν δει την μετάνοια έστω αυτών των λίγων πιστών ανθρώπων. 

Πηγή Κατηχήσεις Αγίου Κυρίλλου. Ομιλία αριθμός 17 που έγινε στις 25/04/1983.
Απομαγνητοφώνηση Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ [από 20:45 έως τέλος]

Γιατί ο π. Ανδρέας δεν ασχολείται με το μείζον θέμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού;




katanixis.gr: Για το τάλαντο του λόγου και την απήχηση των ομιλιών του πατρός Ανδρέα Κονάνου, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η γλυκύτητα και η παρηγοριά που σκορπίζει απλόχερα, τον καθιστούν “αγαπημένο” στις καρδιές των ακροατών του.

Η απορία μας είναι ειλικρινής και η αγωνία μας πηγαία.

Γιατί ο π. Ανδρέας δεν ασχολείται με το μείζον θέμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού; Ένας “Σουπερ Σταρ” της Ορθοδοξίας γιατί δεν παίρνει θέση για τον κίνδυνο, που απειλεί
τώρα την Ορθόδοξη Εκκλησία;
Πιστεύει άραγε πως ο Οικουμενισμός είναι παναίρεση;
Πιστεύει πως η φερόμενη ως η “Αγία και Μεγάλη Σύνοδος του Κολυμπαρίου της Κρήτης” είναι ψευδοσύνοδος και επιχειρείται η βίαιη Συνοδική νομιμοποίηση της παναιρέσεως στην Ορθόδοξη διδασκαλία;
Αυτές τις ερωτήσεις να τις αποφύγετε !!

Θα σας χαρακτηρίσουν εκτός θέματος, φονταμενταλιστές και ακραίους παλαιοημερολογίτες, σχισματικούς ή φασίστες μέχρι ομοφοβικούς και χρυσαυγίτες. 

Είναι πολλοί πνευματικοί πατέρες που θα μπορούσαν να ξεσηκώσουν τις συνειδήσεις των πιστών, να αγγίξουν τις καρδιές τους και να αρθρώσουν λόγο πατερικό και Ορθόδοξο, όχι μεταπατερικό και αιρετικό. Κυρίως όχι νανουρίσματα! Γιατί τελικά δεν είναι ένας αλλά πολλοί οι “Κονάνοι” που μας λένε νάνι-νάνι.

Η εκδήλωση έχει θέμα «Μη φοβάσαι να χαρείς» και πραγματοποιείται στο πλαίσιο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών δράσεων του δήμου. Μια ξεχωριστή εκδήλωση διαλόγου με ομιλητή τον Πανοσιολογιώτατο, Αρχιμανδρίτη, Πατέρα, Ανδρέα Κονάνο διοργανώνει ο δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη τη Δευτέρα 20 Νοεμβρίου στις 19.00, στο δημαρχείο Πανοράματος, στο Αμφιθέατρο «Σταύρος Κουγιουμτζής». 
Η εκδήλωση που έχει θέμα «Μη φοβάσαι να χαρείς» πραγματοποιείται στο πλαίσιο των κοινωνικών και ανθρωπιστικών δράσεων του δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη και έχει ελεύθερη είσοδο για το κοινό και αναμένεται να συγκεντρώσει εκατοντάδες πιστούς, καθώς ο Πατέρας Ανδρέας Κονάνος θεωρείται ιδιαίτερα χαρισματικός και εμπνευσμένος ομιλητής. Μετά από την ομιλία του ο Πατέρας Κονάνος θα ανοίξει ζωντανό διάλογο με το κοινό και θα απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά και στις απορίες, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των θεατών. Να σημειωθεί ότι ο Πανοσιολογιώτατος, Αρχιμανδρίτης, Πατέρας, Ανδρέας Κονάνος γεννήθηκε στο Μόναχο το 1970 όπου έζησε μέχρι το 1977 και στη συνέχεια οι γονείς του μετακόμισαν στην Αθήνα. Εκεί τελείωσε το κλασικό λύκειο και ακολούθως σπούδασε στη Θεολογική σχολή. Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος τον χειροτόνησε διάκονο το 1999 και το 2000 Πρεσβύτερο και Αρχιμανδρίτη. Ανέλαβε στην ενορία του φοιτητικές συναντήσεις, αγρυπνίες, ομιλίες, καθώς και διαλέξεις σε σχολές γονέων και πνευματικά κέντρα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Από το 2006 ως το 2013 μιλούσε στην εκπομπή "Αθέατα Περάσματα" στον ραδιοφωνικό σταθμό "Πειραϊκή Εκκλησία". Αυτό έγινε αφορμή να δεχτεί προσκλήσεις για ομιλίες σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αμερικής. Η επαφή του με τα Ιεροσόλυμα, το Άγιον Όρος και με γέροντες μοναχούς εντός κι εκτός αυτού, αποτελούν πηγή δύναμης στη ζωή του. 


Ο Άγιος «Παΐσιος αποστρεφόταν τον Καζαντζάκη· δεν ήθελε ούτε να ακούει το όνομά του». Και η "Ορθόδοξη" Ακαδημία Κρήτης στους χορηγούς της ταινίας για τον θεοσοφιστή Καζαντζάκη!

Δείτε στο τέλος για τον Καζαντζάκη, τη σχετική
μελέτη της Δάφνης Βαρβιτσιώτη


Μια νέα ταινία έρχεται στο κινηματογραφικό προσκήνιο τις επόμενες ημέρες. Πρόκειται για την ταινία "Καζαντζάκης" του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή με την οποία σκιαγραφείται η ζωή του βλάσφημου και θεοσοφιστή συγγραφέα που δυστυχώς αναχώρησε αμετανόητος για την άλλη ζωή.

Το ακόμα μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι στους υποστηρικτές και χορηγούς της εν λόγω ταινίας εμφανίζονται πλην αυτών που στηρίζουν τις εκδηλώσεις των Gay Pride και της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης! 

Την στιγμή κατά την οποία ο πιστός λαός αγωνιά για την ανόθευτη διδασκαλία του Μαθήματος των Θρησκευτικών στις νεανικές ψυχές, κάποιοι άλλοι έχουν επιλέξει από επιστημονικές έδρες Θεολογίας να αλλοιώνουν την ορθόδοξη παράδοσή μας και να προβάλουν προσωπικότητες πνευματικά διεστραμμένες.

Για το ζήτημα "Καζαντζάκης" μας έχουν διαφωτίσει με τον διαυγή λόγο τους μεγάλες μορφές της πίστης μας. Γράφει ο σπουδαίος Φώτης Κόντογλου σε επιστολή του: 
"Ο Καζαντζάκης υπήρξε πολύ στενός φίλος μου, είνε καλός άνθρωπος, αλλά είνε επιπόλαιος, και αγαπά τους βερμπαλισμούς και τις φωνές. Αντίποδα των όσων πιστεύουμε και αγαπούμε! Έπαιξε με όλα, με βουδισμούς, με νιτσεϊσμούς, με χριστιανισμούς, με ο,τι θέλεις. Τα γραφόμενά του είνε κούφια, κοινοτοπίες κι’ ολοένα γίνονται χειρότερα. 
Ο Θεός να τον ελεήσει."

Αλλά και ο βιογράφος του Αγίου Παϊσίου ιερομόναχος Ισαάκ γράφει: 
«ο π. Παΐσιος αποστρεφόταν τον Καζαντζάκη, λόγω της αθεΐας και των βλασφημιών του και δεν ήθελε ούτε να βλέπει ούτε να ακούει το όνομά του». Είναι παραδειγματική και διδακτική η συμπεριφορά του Οσίου Παϊσίου, αλλά και η φωτισμένη επιχειρηματολογία του, στην περίπτωση που κατέβηκε ο ίδιος στη Θεσσαλονίκη (1988) και πρωτοστάτησε σε διαδήλωση μπροστά σε αίθουσα κινηματογράφου για να ματαιωθεί, όπως και έγινε, η προβολή της βλάσφημης ταινίας του Σκορτσέζε «Ο τελευταίος πειρασμός», που βασιζόταν στο ομώνυμο έργο του Καζαντζάκη. 
Διηγείται σχετικά ο βιογράφος του: 
«Πέρα από τις μεμονωμένες αντιδράσεις του ευσεβούς ελληνικού λαού, αποφασίσθηκε από την Εκκλησία συντονισμένη διαμαρτυρία, στις 6-7 Νοεμβρίου (ν.η.) του ιδίου έτους (1988). Ζητήθηκε και η συμμετοχή του Αγίου Όρους. Όμως αρκετοί αντέδρασαν αρνητικά. Δεν θεωρούσαν και τόσο πνευματικό να ασχολούνται με τέτοια θέματα λέγοντας ότι η περιφρόνησή τους προς το έργο γίνεται αιτία να προβληθεί λιγότερο.

Ο Γέροντας είχε τελείως αντίθετη άποψη: “Στην περίοδο της εικονομαχίας”, έλεγε “δέκα Χριστιανοί υπερασπίστηκαν δυναμικά την εικόνα του Χριστού στην Χρυσή Πύλη και μαρτύρησαν γι᾽ αυτήν. Τώρα που βλασφημείται το πρόσωπο του Χριστού δεν πρέπει να αδιαφορούμε. Αν ζούσαμε τότε εμείς οι “διακριτικοί” και “γνωστικοί” θα λέγαμε στους δέκα μάρτυρες: “Έτσι δεν ενεργείτε πνευματικά· περιφρονείστε τον Σπαθάριο που ανεβαίνει να γκρεμίσει την εικόνα, και όταν αλλάξει η κατάσταση, θα βάλουμε στη θέση της άλλη εικόνα, και μάλιστα πιο βυζαντινή. Αυτό είναι το φοβερό! Την πτώση μας, την δειλία, το βόλεμά μας το παρουσιάζομε σαν κάτι ανώτερο!”.



Καζαντζάκης
Η Συμβολή των Ιδεών του στο "Κοινωνικὸ Ολοκαύτωμα"
 που συντελείται στην σύγχρονη Ελλάδα

Δάφνης Βαρβιτσιώτη


Στὸ προηγούμενο ἄρθρο μας, μὲ τίτλο «Νίκος Καζαντζάκης. Ἡ Συμβολὴ τῶνἸδεῶν του στὸ “Κοινωνικό Ολοκαύτωμα” ποὺ Συντελεῖται στὴν ΣύγχρονηἙλλάδα», εἴχαμε ἐπικεντρωθεῖ στὰ περιεχόμενα τοῦ προλόγου τοῦ“ταξιδογραφήματός” του, «Ταξιδεύοντας-Αγγλία» (1940), τὸ ὁποῖο προσέφερε, σὲκυριακάτικο φύλλο της, ἐφημερίδα πανελλαδικῆς ἐμβέλειας.
«Φυσική» Ἠθικὴ καὶ Μετάλλαξη: Στὸ ἄρθρο αὐτό, εἴχαμε ἀναλύσει τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους ἡ μεταφυσικὴ ἀντίληψη τοῦ Καζαντζάκη ὁδηγεῖ τὸνἀνυποψίαστο ἀναγνώστη στὴν ἀποδοχὴ ἑνὸς κόσμου ἱερχαρχημένου βάσει τῆς«φυσικής» ἠθικῆς, ὅπου κυριαρχεῖ ὁ δυνατώτερος καὶ ἐπιζεῖ ὁ πλέον προσαρμοζόμενος, καὶ ὅπου δὲν ὑπεισέρχεται τὸ ἔλεος ἔναντι τῶν ἀδυνάμων, πόσον μᾶλλον θέμα ἐλευθερίας τους (ὅπως συμβαίνει καὶ στὸν σατανισμό, ὅπου, γιὰτοὺς Δυνατούς, «Το “Θέλω” είναι ο Νόμος», ἄρα «οι σκλάβοι πρέπει ναυπηρετούν».
«Να Ενωθοῦμε με τον Θεό»: Στὴν συνέχεια, ἡ ἴδια ἐφημερίδα προσέφερε τὰβιβλία «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» καὶ «Ο Τελευταίος Πειρασμός» ποὺ είχαν, πρό πεντηκονταετίας, προκαλέσει σάλο καὶ τὸν παρ’ ὀλίγο ἀφορισμὸ τοῦ συγγραφέα ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία- διαφημίζοντας τηλεοπτικῶς ἕνα ἐξ αὐτῶν ὡς λογοτεχνικὸ ἔργο διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Καζαντζάκης μᾶς παροτρύνει «ναενωθούμε με το Θεό».
Αὐτὸ μᾶς προβλημάτισε ἰδιαίτερα, διότι, ἤδη ἀπὸ τὸ 1940, ὁ Καζαντζάκης χαρακτήριζε ὡς παρωχημένο τὸν Χριστό, καὶ ἐξωθοῦσε τοὺς ἀναγνῶστες του νὰΤὸν ἀντικαταστήσουν μὲ κάποιον ἄλλον θεό, πιὸ σύγχρονο καὶ πιὸ ἀποτελεσματικό: «Γιατί γυρίζετε πίσω; (…) Έκαμε ο Χριστός το χρέος του, έδωκε μιαν απάντηση σεάλλες εποχές, σε άλλα προβλήματα (…) Τώρα άλλαξε το πρόσωπο της αγωνίας, γύρισε ο τροχός».
Ὁ «Μεγάλος Ανθρωποφάγος Κεραυνός»: Ἐξάλλου, ὅταν ὁ Καζαντζάκηςἀναφέρεται στὸν «μεγάλο ανθρωποφάγο κεραυνό που ονομάζουμε “Θεό”»,ὁπωσδήποτε δὲν ἐννοεῖ τὸν Ἐλεήμονα Τριαδικὸ Θεό· Τὸν Ὁποῖον σαφῶςἀπορρίπτει…

Ἡ συνέχεια ἐδῶ κι ἐδῶ.

Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ καί τά συλλείτουργα τῶν ἡμερῶν μας

Ποιός δέν γνωρίζει τόν θαυματουργό νεοφανέντα Ἅγιο τῆς νήσου Λέσβου, τόν Ἅγιο Ραφαήλ!
Μία πτυχή τοῦ μαρτυρικοῦ του βίου θαρρῶ, πώς σχετίζεται ἐπικαίρως μέ τόν δικό μας βίο καί πιό συγκεκριμμένα σέ ὅ, τι ἀφορᾶ στήν στάση μας ἀπέναντι σέ καταδικασθεῖσες ἤδη αἱρέσεις ἤ σέ κατεγνωσμένες (δηλαδή ἀξιοκατάκριτες) ἀπό σύγχρονους καί παλαιότερους Ἁγίους Πατέρες. 
Αὐτή ἡ σημαντικότατη, γνωστή σέ πολλούς, δράση τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ γίνεται μιά ἀπόπειρα νά παρουσιαστεῖ συνοπτικῶς στό κείμενο, πού ἀκολουθεί.

Δεκατρία χρόνια μετά τήν προδοτική ψευτοσύνοδο τῆς Φερράρας, ὁ συνυπογραφείς ἑνωτικός ὅρος ἐφαρμόζεται πλέον καί στήν πράξη: Ἀπεσταλμένοι τοῦ πάπα ἔρχονται στήν Κωνσταντινούπολη καί στίς 12 Δεκεμβρίου 1452 (πέντε μῆνες πρίν ἀπό τήν Ἅλωση) συλλειτουργοῦν μέ τούς δικούς μας μέσα στήν Ἁγιά Σοφιά.
Ἡ ὑβριστική αὐτή ἑνωτική λειτουργία σήμανε καί τό τέλος τῆς χιλιόχρονης Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.
Ἡ προδοσία τῆς Πίστεως, ὅπως μαθαίνουμε ἀπό τά Βιβλία μας τά Ἱερά, ποτέ δέν μένει ἀτιμώρητη. Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ σηκώθηκε ἀπό τήν Πόλη καί ἀντ’ αὐτῆς ἐγκαταστάθηκε ἡ χατζάρα τοῦ Τούρκου.
Στήν συγκεκριμμένη, ὅμως, ἀποστασία (συλλείτουργο μέ αἱρετικούς), κάποια παλληκάρια τῆς Πίστεώς μας διαμαρτυρήθηκαν καί ἀντέδρασαν σθεναρά. Ἀνάμεσά τους καί ὁ γνωστός σέ ὅλους μας θαυματουργός Ἁγιος τῆς νήσου Λέσβου, ὁ Ἅγιος Ραφαήλ.
Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ ἦταν διορισμένος ἀπό τόν ἵδιο τόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο ὡς σύμβουλός του καί πρωτόπαπας.
Στήν κρίσιμη, ὅμως, ὥρα (τήν ὥρα τοῦ προδοτικοῦ συλλείτουργου) δέν ὑπολόγισε οὔτε ἀξιώματα οὕτε φιλίες αὐτοκρατορικές. Κινούμενος στήν ἴδια ἐκκλησιολογική καί πνευματική γραμμή μέ τόν Γεννάδιο, συμβουλεύει τόν αὐτοκράτορα νά σταματήσουν κάθε σχέση μέ τούς παπικούς. Προτείνει στόν βασιλιᾶ νά ἀγωνιστοῦν γιά τήν σωτηρία τῆς Πόλης καταφεύγοντας ὅχι στήν δῆθεν βοήθεια τοῦ ἀντίχριστου Βατικανοῦ, ἀλλά στήν δοκιμασμένη κραταιά προστασία τῆς Παναγιᾶς μας.
Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ, ἐνῷ ἦταν καλεσμένος ἀπό τόν ἵδιο τόν αὐτοκράτορα, δέν πάτησε τό πόδι του στό προδοτικό συλλείτουργο. Στοιχημένος στήν ἁγιοπατερική μας Παράδοση, ἀρνήθηκε νά συμπροσευχηθεῖ μέ τούς ἑνωτικούς λατινόφρονες καί μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη, δηλαδή τοῦ πάπα. Ὁ βασιλιᾶς, ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, ἐξοργίστηκε μέ τήν σθεναρά Ὀρθόδοξη στάση τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ καί ἔδωσε ἀμέσως διαταγή νά ἐξοριστεῖ. Νά πῶς βρέθηκε ὁ Ἅγιός μας στήν Λέσβο, ὅπου καί ἀργότερα μαρτύρησε: Ἐξορισμένος στό νησί γιά τά ἀνόθευτα Ὀρθόδοξα φρονήματά του καί τήν προσήλωσή του στήν Ἁγιοπατερική μας Παράδοση.
Στίς ἡμέρες μας, σέ ἀνάλογες περιπτώσεις, τό ἔμπρακτο παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ ἀποδεικνύεται, δυστυχῶς, ὅτι δέν ἔχει πέραση. Σήμερα, οἱ ἴδιοι ἐκκλησιαστικοί ἀξιωματοῦχοι, οἱ ὁποῖοι λένε ὅτι σεμνύνονται τόν Ἅγιο Ραφαήλ, ὅχι μονάχα δέν ἀντιδροῦν στήν συμπροσευχητική παρουσία καρδιναλίων καί παστόρων μέσα σέ Θεία Λειτουργία στό Φανάρι, στό Κολυμπάρι καί ἀλλαχοῦ ἐν Εὐρώπῃ καί Ἀμερικῇ, ἀλλά τοὐναντίον ἐπιχαίρουν καί καυχῶνται γιά τά προδοτικά τους αὐτά ‘’κατορθώματα’’.
Ἀπόδειξη, τά ἀτελείωτα πάρε-δῶσε μέ τήν πανσπερμία τῶν αἱρετικῶν καί τῶν ἀλλοπίστων, ἡ ἐνυπόγραφη ‘’συνοδική’’ ἀναγνώριση τῶν άντιχρίστων ἀποφάσεων τοῦ λεγόμενου παγκοσμίου συμβουλίου ἐκκλησιῶν, τά ἐντατικά μαθήματα ἱερωμένων γιά τήν ἐμπέδωση τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευτοσυνόδου τῆς Κρήτης, ἡ μετάλλαξη τῶν περισσοτέρων ἀντιαιρετικῶν γραφείων σέ κέντρα συνεργασίας μέ ‘’ἑτεροδόξους ἀδελφούς’’, ἡ μετατροπή Ἱερῶν Μονῶν σέ ἄντρα ‘’μεταπατερικῆς θεολογίας’’ καί διδασκαλεῖα ‘’σύγχρονων φιλοσοφικῶν θεωριῶν’’, καί πάνω ἀπ’ ὅλα τό μένος ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας ἀξιωματούχων ἐναντίον κάθε Ρωμηοῦ ρασοφόρου (παπᾶ ἤ μοναχοῦ), πού δηλώνει ἐλάχιστος μιμητής τοῦ νεοφανοῦς καί θαυματουργοῦ Ἀγίου μας, τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ, τοῦ μαρτυρήσαντος στήν νῆσο Λέσβο.
Ἡ ἀποστασία μας ἀναμφιβόλως ἔχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.
Οἱ ὑψηλά ἱστάμενοι, στήν συντριπτική τους πλειονότητα, ὑπηρετοῦν χωρίς συστολή τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, εἴτε μέ τήν σιωπή τους εἴτε μέ τά ἔργα τους.
Εἶναι παραλογισμός –γιά νά μήν ποῦμε καθαρή ὑποκρισία- ἀπό τήν μιά μεριά νά διδάσκεις, ὅτι ‘’ἑορτή Ἁγίου ἴσον μίμησις Ἀγίου’’ καί ἀπό τήν ἄλλη νά βάζεις στά ἕξι μέτρα κάθε πιστό (παπά ἤ λαϊκό), πού προσπαθεῖ μέ φιλότιμο νά ἐφαρμόσει τήν Χρυσοστομική παρότρυνσή σου.
Οἱ πιό κάτω (τίμιοι παπάδες καί εὐλαβεῖς μοναχοί), ζῶντας ὑπό καθεστώς ὁμηρίας καί τρομοκρατίας, σιωποῦν περιμένοντας τάχα εὐνοϊκότερες ἡμέρες γιά νά ἀντιδράσουν.
Ἐνῷ οἱ πιστοί, ὡς ἀνεπίσκοποι πλέον, καταλήγουν στήν ἀδιαφορία ἤ στήν σύγχυση.
Θά βγοῦν ἐπιτέλους μπροστά μερικοί Ἐπίσκοποι, μέ ἔψιλον κεφαλαῖο, γιά νά πιάσουν ὄντως σκοπιά, νά φυλάξουν τό ποίμνιο καί νά κρατήσουν ἀνόθευτη τήν πολυτίμητη Ὀρθοδοξία μας; Ἤ θά συνεχίσουμε τόν ἴδιο ἐκκοσμικευμένο (οἰκουμενιστικό) χαβά, περιγράφοντας τά δεινά τοῦ λαοῦ μας ἁπλῶς καί μόνον ὡς ‘’κρίση’‘ καί ’’ἀκραῖα καιρικά φαινόμενα’’, καί ὅχι ὡς θεομηνία καί Θεία Δίκη γιά τά τεκταινόμενα στόν χῶρο τῆς Πίστεως;

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Αντίχριστος έρχεται, από τον ανοιγμένο ουρανό: Αυτή είναι η εικόνα του Αντιχρίστου που υπάρχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών;



Στην αίθουσα συνεδριάσεων του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (ΠΣΕ), δηλαδή στο Kέντρο το οποίο εργάζεται και συντονίζει την ενoποίηση όλων των εκκλησιών, υπάρχει τεραστίων διαστάσεων ταπισερί με την εικόνα του Αντιχρίστου, ο οποίος θα έρθει για να ενώσει τους πάντες και τα πάντα.

Πριν αναλυθεί η εικόνα του Αντιχρίστου, ας δούμε το έμβλημα του ΠΣΕ το οποίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και αυτό γιατί το τροποποίησαν. Στο προηγούμενο έμβλημα ήταν σχεδιασμένη μια βάρκα στο νερό η οποία για κατάρτι είχε τον σταυρό, και στην κορυφή της παράστασης υπήρχε η λέξη “OIKOUMENE” που είναι η ελληνική «ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ». 
Τώρα, η βάρκα με το νερό αντικαταστάθηκαν από το φίδι. Το φίδι αναπαριστά η τεθλασμένη γραμμή, όπως φαίνεται καθαρά στα δύο άκρα της, που είναι το κεφάλι και η ουρά. Η κυρίαρχη ελληνική λέξη OIKOUMENE – ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ, η οποία υπονοεί τον οικουμενισμό και την πανθρησκεία, παρέμεινε σταθερή.


Στο τεραστίων διαστάσεων χαλί τώρα, η εικόνα είναι υφαντή και όχι ζωγραφισμένη, που φέρει την μορφή του Αντιχρίστου, υπάρχει στην αριστερή πλευρά η άμπελος και στην δεξιά η συκιά. Σ’ ένα καταπράσινο κομμάτι γης το οποίο κυκλώνεται από νερό (το φίδι που τρώει την ουρά του), υπάρχουν όλες οι εκκλησίες οι οποίες χαρακτηρίζονται από ναούς που είναι σχεδιασμένοι με το ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό σχήμα του καθενός.

Στο επάνω μέρος της ταπισερί, η οποία είναι εμβαδού περίπου 50 τετραγωνικών μέτρων, δεξιά και αριστερά του Αντιχρίστου, σχηματίζονται δύο γράμματα. Το «Χ» και το «C». Τα δύο αυτά γράμματα είναι το όνομα του Χριστού όπως αυτό γράφεται στις εικόνες. 
Ο Αντίχριστος ξεπροβάλει ανάμεσά τους διαλύοντας το όνομα του Χριστού. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στο κείμενο της Αποκαλύψεως του Ιωάννου όπου το όνομα του θηρίου είναι «χξς». Το «ξ», που συμβολίζει οπτικά το φίδι, χωρίζει το όνομα του Χριστού, «χς».

Ο Αντίχριστος, ως αντί του Χριστού, θα τα κάνει όλα αντίθετα! Επομένως και οι άγγελοί του αντίθετα θα συμβολίζονται. Στην ταπισερί υπάρχουν δύο άγγελοι. Ο ένας είναι άνδρας και ο άλλος γυναίκα. Αριστερά είναι ο άνδρας και δεξιά η γυναίκα διότι ο δεξιά κείμενος έχει μικρότερο κεφάλι από τον αριστερά, έχει επίσης και προεξέχων στήθος. Τα δε δάκτυλα των ποδιών των αγγέλων είναι φυσιολογικά, ενώ τα αντίστοιχα του Αντιχρίστου, όπως θα δειχθεί παρακάτω, δεν είναι.


Στο κέντρο των εικονιζομένων εκκλησιών είναι γραμμένο στα ελληνικά «ΙΝΑ ΠΑΝΤΕΣ ΕΝ ΩΣΙΝ».
Η φράση είναι παρμένη από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη Κεφ. ΙΖ΄,21, και το «ἵνα πάντες ἓν ὦσιν» σημαίνει «για να είναι όλοι ένα». Δηλαδή, παγκοσμιοποίηση με έναν παγκόσμιο άρχοντα, που θέλει να πάρει την θέση του Χριστού στην πίστη των ανθρώπων, τον Αντίχριστο.

Συνεχίζω την περιγραφή της εικόνος, και στο τέλος θα περιγράψω το σώμα του Αντιχρίστου, που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Φαίνεται στην ταπισερί ότι ο Αντίχριστος έρχεται, από τον ανοιγμένο ουρανό. Δεν έρχεται από τον ουρανό, εμείς το νομίζουμε αυτό επειδή έχουμε στο μυαλό μας την εικόνα του Χριστού, αλλά από κάτι άλλο πιο κοινό. Αν ήταν ουρανός, ο ουρανός από πίσω του θα ήταν καθαρός και φωτεινός και όχι με σκιές. Το σχήμα από το οποίο ξεπροβάλει ο Αντίχριστος είναι… 
Θα το περιγράψω όπως το περιγράφει ο D. Brown. Είναι αυτό που χαρακτηρίζει την «θηλυκότητα, τη γυναικεία φύση και τη γονιμότητα». Διότι η ΝΤΠ θέλει να «αναστήσει» το Ιερό Θηλυκό, την Μεγάλη Θεά, την Θεά των Ιχθύων , την Σεκινά, και όλα όσα άλλα ονόματα έχει. Γι αυτό και η κεντρική είσοδος των καθολικών καθεδρικών ναών έχει το σχήμα αυτό. Αυτά τα γράφει ο D. Brown που ξέρει τι γράφει. Ακόμη και σήμερα, για μην φαίνεται γελοίο κάτι τέτοιο, υπάρχουν θρησκείες που τιμούν ιδιαίτερα το τμήμα αυτό του γυναικείου σώματος τιμώντας έτσι την παλιά θεά, όπως π.χ. στην Ινδία.


Ο Αντίχριστος, που θα τα κάνει όλα αντίθετα, θα έχει μητέρα, επειδή ο Χριστός έχει Πατέρα.
Βλέπουμε επίσης στην ταπισερί ένα πτηνό, πάνω από τον Αντίχριστο, το οποίο κατέρχεται με ταχύτητα «μπηχτοκέφαλα» (όπως φαίνεται και στον σταυρό του Πάπα), που παραπέμπει στο περιστέρι που είναι σύμβολο του Αγίου Πνεύματος. Στην προκειμένη εικόνα όμως το πτηνό δεν είναι περιστέρι, διότι τα περιστέρια δεν έχουν ψαλιδωτή ουρά. Περισσότερο με ψάρι με φτερά μοιάζει παρά με περιστέρι. Στο στόμα του το «περιστέρι» κρατάει κάτι το οποίο είναι η Λίλιθ, ο Νιμπίρου ή ποιός ξέρει τι άλλο; Αυτό προκύπτει συνειρμικά διότι αυτό που φαίνεται ως φωτοστέφανο στο κεφάλι του Αντιχρίστου δεν είναι φωτοστέφανο αλλά είναι δύο μισά τμήματα του Ηλίου και της Σελήνης. Ο γνωστός διπολικός συμβολισμός που υπάρχει σε κάποιες αίθουσες. Τίποτα δεν προκύπτει κατά τύχη.

Τώρα, θα δούμε τα χαρακτηριστικά του σώματος του Αντιχρίστου. Ο Αντίχριστος είναι ερμαφρόδιτος, αρσενικοθήλυκος, όπως άλλωστε ερμαφρόδιτος είναι και ο Γιαχβέ. Τυχαία νομίζετε ότι η ΝΤΠ καταστρέφει την φυσιολογική εμφάνιση των ανθρώπων μέσω του συρμού (μόδα, στα ελληνικά) επιστρατεύοντας διαφόρους «λεχρέμπιτις»; 
Η εξωτερική εμφάνιση, η ενδυμασία, οι συμπεριφορές, οι πλαστικές επεμβάσεις, που αλλοιώνουν την φυσιολογική εμφάνιση των ανθρώπων γίνονται βάσει σχεδίου με σκοπό την «κατ’ εικόνα και ομοίωση» προς τον νέο θεό.

Το βασικό χαρακτηριστικό του σώματος του Αντιχρίστου είναι ότι είναι ασύμμετρο, έχοντας αρσενικά και θηλυκά χαρακτηριστικά. Μπορεί με την πρώτη ματιά να φαίνεται συμμετρικό, αλλά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ας δούμε τα χαρακτηριστικά αυτά ξεκινώντας από τα πόδια και πηγαίνοντας προς τα πάνω.


Στο πόδι που προβάλει πρώτο, το δεξί, τα τρία μεσαία δάκτυλα προεξέχουν των δύο ακριανών. Είναι μεγαλύτερα. Δεν υπάρχει άνθρωπος με τέτοιου είδους πόδια. Στην δε τέχνη τα πόδια των ανθρώπων είναι συγκεκριμένα και τέτοιου είδους πόδια πρώτη φορά εμφανίζονται. Άρα πρόκειται για κάποιον μοναδικό άνθρωπο.
Στην περιοχή του ισχίου η δεξιά του πλευρά παρουσιάζει σχετικά οξεία εξοχή λίγο πιο κάτω από την μέση. Στην αριστερή πλευρά το ισχίο παρουσιάζει πιο αμβλυμμένη, πιο καμπυλωτή, αλλά ογκωδέστερη εξοχή, η οποία βρίσκεται χαμηλότερα από αυτήν της δεξιάς πλευράς, στοιχείο που παραπέμπει σε θηλυκό σώμα. Στην δεξιά του πλευρά είναι το αρσενικό σώμα και στην αριστερή του το θηλυκό.
Στον κορμό, οι καμπύλες του γυμνού σώματος από την μασχάλη και κάτω, μέχρι το ισχίο, διαφέρουν ως προς την καμπυλότητά τους. Δεξιά είναι η ανδρική πλευρά και αριστερά η θηλυκή. Αυτό γίνεται για να υποστηριχθούν και οι μαστοί. Στην δεξιά πλευρά είναι ο ανδρικός μαστός και στην αριστερή ο γυναικείος.

Οι ώμοι είναι επίσης διαφορετικοί. Ο δεξιός είναι καμπυλωτός που σημαίνει είναι γυναικείος, ενώ ο αριστερός είναι περισσότερο διογκωμένος και δυνατός όπως συμβαίνει στους άνδρες. Τα δε δάκτυλα αριστερού χεριού, του ανδρικού, είναι μεγαλύτερα και στιβαρότερα του άλλου χεριού. Η κοτσίδα των κυματιστών μαλλιών, που παραπέμπουν σε συγκεκριμένη φυλή, βρίσκεται στην πλευρά της Σελήνης και τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι σύμπτωση.

Τα μάτια του τώρα… Τα μάτια του Αντιχρίστου διαφέρουν το ένα από το άλλο (όπως συμβαίνει και στον εικονιζόμενο στον σταυρό του Πάπα). Το δεξί μάτι είναι στρογγυλό εν αντιθέσει με το άλλο που είναι επίμηκες. Η διαφορετικότητα των ματιών είναι από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της εμφάνισης του Αντιχρίστου. Ο προφήτης Έσδρας μας κατατοπίζει σχετικά με την εμφάνιση του Αντιχρίστου, σε βιβλίο που δεν πρέπει να γνωρίζουμε, γράφοντας ότι το δεξιό μάτι του Αντιχρίστου θα είναι όπως το αστέρι που ανατέλλει το πρωί και το άλλο ασάλευτο, δηλαδή παγερό.


«Ως αστήρ το πρωί ανατέλλων» έγραψε ο προφήτης. Ο ισχυρός αυτός συμβολισμός βρίσκεται μπροστά μας σχεδόν κάθε μέρα. Οι Καθολικοί ονομάζουν το Πάσχα “Εaster” και “East” είναι η ανατολή, το μάτι των illuminati, Χρυσή Αυγή, φωτογραφίες διασήμων που κρύβουν το ένα τους μάτι, κλπ κλπ.
Είναι απορίας άξιον. Τι να αισθάνονται άραγε οι ιερωμένοι λειτουργοί των Εκκλησιών του Χριστού όταν πάνε στο ΠΣΕ και βλέπουν αυτήν την εικόνα;

Χρήστος Μαντζιάρης

ΔΙΩΓΜΟΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ με την ...αστυνομία!!!

ΝΕΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ...

ΔΙΩΓΜΟΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΜΟΔΕΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΣΑΒΒΑ ΑΠΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΒΡΟΣΙΝΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Εἶναι γνωστὸ ὅτι πρὶν λίγους μῆνες (19/7/2017) εἴχαμε τὴν διακοπὴ μνημοσύνου τοῦ μητροπολίτη Καστοριᾶς ἀπὸ τὸν ἱερομόναχοΜόδεστο Διασάκη, προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς καὶ τὸν μοναχὸ Σάββα, γιὰ τὸ λόγο ὅτι ὁ Μητροπολίτης ἀποδέχτηκε τὴν ληστρικὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, δηλαδὴ τὸν Οἰκουμενισμό (ἐδῶ). 
Ὁ π. Μόδεστος εἶχε ἀποστείλει τότε στὸν Μητροπολίτη του καὶ ὁμολογιακὴ ἐπιστολή καὶ εἶχε …διωχθεῖ ἀπὸ τὸν ἱερὸ Ναό, στὸν ὁποῖο λειτουργοῦσε μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες!
Οἱ μοναχοὶ μετὰ τὸν διωγμό τους εἶχαν βρεῖ καταφύγιο στὸ μοναστήρι τῆς Βροσίνας Θεσπρωτίας. Mετὰ ἀπὸ δίμηνη παραμονή στὸ μοναστήρι αὐτό, ἦρθε κι ὁ δεύτερος διωγμός του, ἀφοῦ οἱΟἰκουμενιστὲς ἐνοχλοῦνται ἀφάνταστα ἀπὸ ὅσους διακόπτουν τὸ μνημόσυνό τους!

Ὅπως πληροφορηθήκαμε (ἐδῶ), ὁ Ἀρχιερατικὸς τῆς Μητρόπολης Παραμυθιᾶς ἀπέστειλε κάποιον κάποιον ἱερέα σὲ μιὰ Κυριακάτικη Θ. Λειτουργία γιὰ νά… κατασκοπεύσει ἂν ὁ π. Μόδεστος θὰμνημονεύσει τὸν τοπικὸ μητροπολίτη. Στὴν συνέχεια ὁ μητροπολίτης, ἐντελῶς αὐθαίρετα, χρησιμοποίησε τὴν ἀστυνομίαγιὰ τὴν ἐκδίωξη τῶν μοναχῶν, ἀπὸ ἕνα μοναστήρι πού, σημειωτέον, δὲν ἀνήκει στὴν δικαιοδοσία τῆς Μητροπόλεως ἀλλὰ τῆς ἀρχαιολογίας!
Ἀπείλησαν μάλιστα καὶ τὸν π. Ἐλευθέριο, ἐφημέριο τοῦ χωριοῦ Βροσίνα, γιατί παραχώρησε το μοναστήρι στους μοναχούς που ανήκει στην δική του περιοχή!

Εἶναι φανερὸ ὅτι νέοι Βέκκοι ἐμφανίστηκαν στὴν Ἐκκλησία!

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΘΑ ΞΕΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ......"ΑΠΑΝΤΑ ΚΟΙΝΑ"

ΔΗΜΕΥΕΤΑΙ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ


Τοῦ κ. Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ οἱ φανατικοὶ σιωνιστὲς ἔποικοι ἀπειλοῦν τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὴν ἀκίνητη περιουσία τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, στὴν παλιὰ πόλη τῆς Ἱερουσαλήμ. Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος, στὶς 23 Ὀκτωβρίου 2017, συνάντησε στὸ Βατικανὸ τὸν Πάπα. Σύμφωνα μὲ τὸ ἀνακοινωθὲν τοῦ Πατριαρχείου ἡ συνάντηση εἶχε σκοπὸ νὰ τὸν ἐνημερώσει ἐπὶ τοῦ σοβαρότατου προβλήματος, ποὺ προέκυψε γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο καὶ γιὰ ὅλες τὶς χριστιανικὲς ὁμολογίες, ὅσες βρίσκονται στὰ Ἱεροσόλυμα.

Στὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν Πάπα ὁ κ. Θεόφιλος ἀνέφερε ὅτι τὸ σοβαρὸ πρόβλημα προέκυψε μὲ τὴν προταθεῖσα ἀπὸ σαράντα μέλη τοῦ Ἰσραηλινοῦ Κοινοβουλίου πρόταση Νόμου, ἡ ὁποία ἂν ψηφιστεῖ καὶ γίνει Νόμος τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, «θὰ ἀφαιρέσει ἀπὸ τὰς Ἐκκλησίας τὸ δικαίωμα νὰ διαχειρίζονται ἐλευθέρως τὰς γαῖας αὐτῶν», ὅπως καὶ μὲ τὴν πρόσφατη ἀπόφαση τοῦ Ἰσραηλινοῦ περιφερειακοῦ δικαστηρίου τῶν Ἱεροσολύμων, ἡ ὁποία ἔδωσε κύρος στὶς χωρὶς ἔγκριση παράνομες συμφωνίες, ποὺ ἀφοροῦν στὴν ἰδιοκτησία τοῦ Πατριαρχείου εἰς τὴν Πύλη τοῦ Δαυὶδ (Πύλη τῆς Γιάφας). Ὁ κ. Θεόφιλος τόνισε στὸν Πάπα ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο θὰ ἐφεσιβάλει τὴν ἀπόφαση τοῦ δικαστηρίου καὶ ζήτησε τὴ συμπαράστασή του στὴν ἐπίλυση τῶν ζητημάτων ποὺ προέκυψαν καὶ στὴ διατήρηση τοῦ στάτους κβὸ στὴν Παλιὰ Πόλη τῶν Ἱεροσολύμων.


Στὴν ἀντιφώνησή του ὁ Πάπας ἐξέφρασε, μὲ δύο τυπικὰ λόγια, τὴν ἄποψη ὅτι τὸ στάτους κβὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ πρέπει νὰ προστατευθεῖ καὶ νὰ διατηρηθεῖ. Ταυτόχρονα βρῆκε τὴν εὐκαιρία νὰ τονίσει τὴν πάγια στρατηγικὴ τοῦ Βατικανοῦ στοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων. Τὴν ὥρα, ποὺ ὁ κ. Θεόφιλος πῆγε, ὡς ἱκέτης, νὰ τοῦ ζητήσει συμπαράσταση σὲ συγκεκριμένα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ Πατριαρχεῖο, ὁ Πάπας τὰ παρέβλεψε, δὲν εἶπε οὔτε λέξη γι’ αὐτὰ καὶ τοῦ τόνισε ὅτι πρέπει τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων νὰ συνεργάζεται μὲ τὸ Ἀρμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ τοὺς Φραγκισκανοὺς κουστωδοὺς στὰ Πανάγια προσκυνήματα καὶ νὰ συντελέσει στὴν προώθηση τῆς (Σημ. γρ. ὑπ’ αὐτὸν) «πλήρους ἑνότητας τῶν Χριστιανῶν». Μάλιστα τοῦ ἐξήγησε τὸ πῶς πρέπει νὰ σκεφθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, γιὰ νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ἑνότητα ποὺ προτείνει: «Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλάξουμε τὸ παρελθόν, ἀλλὰ χωρὶς νὰ λησμονήσουμε τὶς σοβαρὲς ἀποτυχίες τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης στὴ διάρκεια τῶν αἰώνων, ὀφείλουμε νὰ κοιτάξουμε πρὸς τὸ μέλλον τῆς πλήρους καταλλαγῆς καὶ τῆς ἀδελφικῆς κοινωνίας καὶ νὰ ἐπιμεληθοῦμε τὸ μπροστά μας ἔργο ποὺ ὁ Κύριος ἐπιθυμεῖ». Στὴ συνέχεια καὶ μὲ μία ἐπιτιμητικὴ διάθεση ὁ Πάπας τόνισε ὅτι «εἶναι ἀμέλεια νὰ μὴν ὑπάρξει ἀνταπόκριση, (Σημ. γρ. Ἐκ μέρους τῶν Ὀρθοδόξων) στὸ ἐπεῖγον μήνυμα τοῦ Κυρίου καὶ στὰ σημεῖα τῶν καιρῶν»… Ὁλοκληρώνοντας τὴν ὁμιλία του ὁ Πάπας προέτρεψε τὸν Πατριάρχη νὰ μοιρασθεῖ μὲ τοὺς Παπικοὺς τὰ Ἱερὰ Προσκυνήματα τῶν Ἁγίων Τόπων… Ἐπὶ αἰῶνες οἱ παπικοὶ ἐπιχειροῦσαν νὰ κάνουν δικά τους τὰ Προσκυνήματα μὲ τὴ βία, στὴν ὁμιλία του ὁ Πάπας, γιὰ πρώτη φορά, ἐπικαλέστηκε ἁγιογραφικὸ ἐπιχείρημα, ἀπὸ τὶς Πράξεις, ὅτι πρέπει οἱ χριστιανοὶ νὰ ἔχουν τὰ πάντα κοινά… Ἄρα καὶ τοὺς Ἁγίους Τόπους…: «Πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ εἶχον ἅπαντα κοινὰ» (Πράξ. β´ 44) καὶ «Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾽ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινὰ» (Πράξ. δ´ 32). Κοινά, κατὰ τὸν Πάπα, ὅσα κατέχουν οἱ Ὀρθόδοξοι…

Ὁ κ. Θεόφιλος οὐδὲν θετικὸ ἀπεκόμισε ἀπὸ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Πάπα, γιὰ τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ Πατριαρχεῖο. Προβλήματα ποὺ ἄρχισαν ἐπὶ τοῦ προκατόχου του, πατριάρχου Εἰρηναίου, καὶ ποὺ ἐπέφεραν τὴν ἐκθρόνισή του. Ἀντίθετα ἄκουσε τὶς παρατηρήσεις καὶ τὶς προτροπὲς τοῦ Πάπα, νὰ ὑποταγοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι σὲ αὐτόν, καὶ νὰ τοῦ παραδώσουν τὰ προσκυνήματα τῶν Ἁγίων Τόπων. Τὸ Βατικανό, ἐδῶ καὶ χίλια χρόνια, συνεχίζει τὴν ἴδια τακτικὴ ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων. Ὅποτε οἱ Ὀρθόδοξοι βρίσκονται σὲ ἀνάγκη, οἱ Παπικοὶ ἐκμεταλλεύονται τὶς καταστάσεις καί, ἐκβιάζοντάς τους (π.χ. Σύνοδος Λυῶνος, Σύνοδος Φεράρας – Φλωρεντίας), ἐπιχειροῦν νὰ τοὺς ὑποτάξουν στὸν Πάπα.

Ἡ ἀρνητικὴ στάση τοῦ Πάπα ἔναντι τῶν προβλημάτων, ποὺ ἀντιμετωπίζει τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, ἔχει νὰ κάνει, πέραν τῆς γενικότερης στάσης τοῦ Βατικανοῦ ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων, μὲ τὴν προσοχὴ ποὺ αὐτὸ δίνει, στὸ νὰ βελτιώσει τὶς σχέσεις του μὲ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ. Ἐπὶ δεκαετίες τὸ Βατικανὸ ἐπιζητεῖ τὸ Ἰσραὴλ νὰ ἀναγνωρίσει στοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς νομικὰ δικαιώματα στοὺς Ἁγίους Τόπους. Ἕως τὸν περασμένο Ἰούνιο ἡ ἔναντι τοῦ Βατικανοῦ στάση τοῦ Ἰσραήλ, καί, γενικότερα, τῶν ἀνὰ τὸν κόσμο ἑβραίων, ἦταν ἀρνητική, λόγῳ τῆς στάσεώς του στὸ Ὁλοκαύτωμα. Τὸν περασμένο Ἰούνιο ἐπιτεύχθηκε μία κατ’ ἀρχὴν συμφωνία τοῦ Βατικανοῦ μὲ τὸ Ἰσραήλ, ἡ ὁποία χαρακτηρίστηκε ἀπὸ τὸ Βατικανὸ «ἱστορική». Ὁ Πάπας Φραγκίσκος λοιπὸν δὲν θὰ θυσιάσει ποτὲ τὶς ἐπιδιωκόμενες καλὲς σχέσεις τοῦ Βατικανοῦ μὲ τὸ Ἰσραήλ, γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὸ Ὀρθόδοξο Πατριαρχεῖο.


Πρὶν ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη στὸν Πάπα ὁ Πατριάρχης κ. Θεόφιλος ἐπισκέφθηκε τὸ Φανάρι καὶ εἶχε μακρὰ συνάντηση μὲ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο γιὰ τὰ ἀνακύψαντα ζητήματα. Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς συνάντησης δὲν ὑπῆρξε κανένα ἀνακοινωθέν. Προφανῶς τὸ Φανάρι δὲν θέλει νὰ ἐμπλακεῖ σὲ ζήτημα ποὺ ἀφορᾶ στὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ. Δὲν θέλει νὰ συγκρουσθεῖ μὲ τὴν πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ κυβέρνηση Ἐρντογὰν ἔναντι τῆς συγκεκριμένης χώρας καὶ δὲν θέλει νὰ προκαλέσει δυσαρέσκεια στὸ παγκόσμιο ἑβραϊκὸ λόμπι, μὲ τὸ ὁποῖο διατηρεῖ καλὲς σχέσεις.

Ὁ κ. Θεόφιλος στὴν ἐκλογή του ἔδειξε ὅτι διατηρεῖ ἐξαιρετικὲς σχέσεις μὲ τὶς ἀρχὲς τῶν ΗΠΑ, καὶ ὅτι αὐτὲς θὰ μποροῦσαν νὰ συμπαρασταθοῦν στὸ Πατριαρχεῖο σὲ μία δύσκολη στιγμή του. Τώρα εἶναι μία τέτοια, δύσκολη, στιγμή, ἀλλὰ οἱ ΗΠΑ ἔχουν σοβαρότερα ζητήματα στὴν περιοχὴ νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ μόνο θεωρητικὴ συμπαράσταση μπορεῖ νὰ ἔχει. Ὁ κ. Θεόφιλος δὲν προσέγγισε τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία γιὰ συμπαράσταση, ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν γιὰ νὰ μὴν ἐνοχλήσει τοὺς φίλους του ἀμερικανούς, ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ γιατί βλέπει μεγαλύτερο κίνδυνο γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο ἀπὸ τὴ Μόσχα παρὰ ἀπὸ τὸ Βατικανό…

Ἀπὸ τὰ ὅσα ἐν συντομίᾳ παρατέθηκαν γίνεται φανερὸ ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσει τοὺς κινδύνους γιὰ τὴν παρουσία του στοὺς Ἁγίους Τόπους μόνο μὲ τὴ συμπαράσταση, ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχει, ἀπὸ τὴν κυβέρνηση τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ ἔχει λόγο στὴν κυβέρνηση τοῦ Ἰσραὴλ καὶ μάλιστα ἰσχυρό, ἐφ᾽ ὅσον βεβαίως ἀντιλαμβάνεται τὴ σπουδαιότητα τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς ἀκεραιότητας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καὶ θελήσει νὰ ἐπέμβει. Γεγονὸς εἶναι ὅτι γιὰ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων καὶ τὰ μέλη τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητας ἄρχισε μία πολὺ δύσκολη περίοδος. Τὸ Πατριαρχεῖο ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια ἐπέζησε κατακτητῶν βαρβάρων, ἑτεροδόξων καὶ ἀλλοθρήσκων. Στὶς ἡμέρες τους κινδυνεύει νὰ ἀφανιστεῖ, ὅταν, ὑποτίθεται, ἔχουν καθιερωθεῖ νόμοι καὶ κανόνες δικαίου…-

Ιεροσολύμων Θεόφιλος: Όσοι παραμένουν σε κοινωνία μαζί μας, έχουν αναγνωρίσει τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης!

Νά, λοιπόν, ποὺ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐπιβεβαιώνουν ἀρνητικά (καὶ βέβαια πρὸς τὸ συμφέρον τους) τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ οἱ ποικίλων ἀποχρώσεων ἀντι-Οἰκουμενιστὲς διαστρέφουν! Δηλαδή, τὸ «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτω ἀκοινώνητος», λέγοντας ὅτι ὅσοι κοινωνοῦν μαζί μας, ἔχουν τὴν ἴδια Πίστη! 

Συνέντευξη – Σοκ
του Πατριάρχη Ιεροσολύμων!
«Τίποτα δεν εμποδίζει Παπικούς και Ορθοδόξους στο δρόμο προς την πλήρη ενότητα»

– Συνέκρινε τον Πάπα με τους Προφήτες!


Ισχυρίζεται πως όλοι αναγνώρισαν τα αποτελέσματα της Συνόδου του Κολυμπαρίου!

Του Μάνου Χατζηγιάννη


“Η μόνη χώρα της οποίας το Σύνταγμα παρέχει ορισμένες εγγυήσεις στην Εκκλησία είναι η Ελλάδα σήμερα. Στον υπόλοιπο κόσμο, διακηρύσσεται η αρχή του διαχωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος”.
Αυτήν την σημαντική ειδική αναφορά για την Ελλαδική Εκκλησία, ιδίως αυτήν την περίοδο που συζητούμε για την αναθεώρηση του Συντάγματος και την αλλαγή του άρθρου 3, έκανε σε συνέντευξή του σε ιταλικό μέσο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος με αφορμή την παρουσία του στο Βατικανό το προηγούμενο διάστημα.

Η συνέντευξη περιεστράφη κυρίως γύρω από το θέμα της περιουσίας του Πατριαρχείου στο Ισραήλ και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει με τον κ. Θεόφιλο να υποστηρίζει πως έλαβε την στήριξη του ποντίφικα, ο οποίος αναγνωρίζει το υπάρχον status quo στην περιοχή, όμως τα “μαργαριτάρια” βγήκαν από αλλού!
Οι απόψεις του για την ενότητα Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων, αλλά και όσα είπε για την Σύνοδο του Κολυμπαρίου βρίθουν ανακριβειών και παραμένει αναπάντητο ερώτημα αν έγιναν σκόπιμα!
Πριν από λίγες ημέρες το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ αποκάλυψε όλα όσα είπαν Θεόφιλος και Φραγκίσκος και κυρίως την δέσμευση του ποντίφικα για πλήρη ενότητα!

Ευθυγραμμισμένος πλήρως στην γραμμή του Πάπα ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων χωρίς αιδώ απήντησε σε ερώτημα “Τι εμποδίζει τους Καθολικούς και τους Ορθοδόξους στο δρόμοπρος την πλήρη ενότητα;” ως εξής:

“Τίποτα δεν μας εμποδίζει. Θα έλεγα ότι αυτή είναι μια διαδικασία. Στη Ρώμη, μαζί με τον Καρδινάλιο Κόχ και το προσωπικό του από το Ποντιφικό Συμβούλιο για την Προαγωγή της Χριστιανικής Ενότητας, αναγνωρίσαμε ότι είναι αδύνατο να έρθουμε στην πλήρη ενότητα στο σκοτάδι. Αλλά η ίδια η διαδικασία, η κίνηση σε αυτή την πορεία, είναι σημαντική. Πρέπει να κάνουμε ό,τι εξαρτάται από εμάς, τα υπόλοιπα είναι στα χέρια του Κυρίου. Αλλά σήμερα έχουν αλλάξει πολλά σε σχέση με το παρελθόν. Σήμερα έχουμε αμοιβαία κατανόηση και αμοιβαίο σεβασμό. Δεν υπάρχουν διαμάχες, προκαταλήψεις, υποψίες και φανατισμός στις σχέσεις μας”.
Για την ειδική συμβολή μάλιστα που θα μπορούσε να παρέχει το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στο θεολογικό διάλογο μεταξύ Ρ/Καθολικών και Ορθοδόξων ο Πατριάρχης Θεόφιλος τόνισε πως όλες οι ομολογίες και οι χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζουν ότι η Ιερουσαλήμ είναι η πηγή της υπεροχής της Εκκλησίας, της Εκκλησίας που γεννήθηκε. “Ήταν από εκεί από όπου η Εκκλησία εξαπλώθηκε σε όλη τη γη. Ακόμη και εκείνοι οι χριστιανοί που τοποθετούν τη Βίβλο στο επίκεντρο των συμφερόντων τους αναγνωρίζουν αμέσως τι ενώνει την Ιερουσαλήμ με τη Βίβλο. Η Εκκλησία της Ιερουσαλήμ μπορεί να προσφέρει αυτό. Τα λόγια των αγίων Ευαγγελιστών Ματθαίου και Λουκά, που μιλούν για το πουλί που συγκεντρώνει τα νεογνά του κάτω από τα φτερά του, ανήκουν στην εκκλησία της Ιερουσαλήμ”.
Συνεχίζοντας τα περί πλήρους ενότητας ο Πατριάρχης απάντησε σε ερώτημα σχετικά με την δήλωση του Πάπα Φραγκίσκου ότι η πρακτική του προσηλυτισμού στις σχέσεις μεταξύ των διαφόρων εκκλησιών είναι «αμαρτωλή» και για το κατά πόσο οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί δύνανται να προσφέρουν κάποια πρόοδο προς την πλήρη ενότητα των Χριστιανών.
“Ο Πάπας Φραγκίσκος απολαμβάνει μεγάλο σεβασμό σε όλο τον κόσμο. Ίσως γιατί προσπαθεί να «σπάσει τον κύκλο». Όπως γνωρίζουμε από την Παλαιά Διαθήκη, ακόμη και οι προφήτες αντιστέκονταν και διώκονταν … Και ακριβώς επειδή διέθρεψαν «κλειστούς κύκλους» έτσι ώστε ο λαός να μπορεί να λάβει «δώρα». Προσωπικά, μπορώ να πω ότι όταν συναντηθείτε μαζί του, καταλαβαίνετε ότι με αυτόν τον άνθρωπο είναι δυνατή η αληθινή αμοιβαία κατανόηση, καθώς ο Πάπας Φραγκίσκος πιστεύει σε αυτό που λέει και τι κηρύττει” σχολίασε.
Στη συνέχεια σημείωσε πως η κοινή αποκατάσταση του Σπηλαίου του Παναγίου Τάφου αποτέλεσε μια πραγματική καμπή.
Κατόπιν η συζήτηση περιεστράφη στις σχέσεις του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, την Σύνοδο της Κρήτης και το ρόλο της Ρωσίας και της Ρωσικής Εκκλησίας στη Μέση Ανατολή.
“Το Πατριαρχείο της Μόσχας διαδραμάτισε ιστορικά σημαντικό ρόλο συμπεριλαμβανομένων των Αγίων Τόπων. Όσο για το γεγονός που έλαβε χώρα στην Κρήτη, νομίζω ότι ήταν ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός που έδειξε την ενότητα των Ορθοδόξων Εκκλησιών και σήμερα υπάρχει μια συνειδητοποίηση αυτής της σημασίας. Σήμερα, οι Ορθόδοξες Εκκλησίες πρέπει να βρουν τη λύση ενός «υπαρξιακού» προβλήματος: δεν λαμβάνουν πλέον εγγυήσεις και συνταγματική υποστήριξη από τα κράτη τους. Η μόνη χώρα της οποίας το Σύνταγμα παρέχει ορισμένες εγγυήσεις στην Εκκλησία είναι η Ελλάδα σήμερα. Στον υπόλοιπο κόσμο, διακηρύσσεται η αρχή του διαχωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος. Φυσικά, πολλοί πολιτικοί υπερασπίζονται την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά οι πολιτικοί έρχονται και παρέρχονται και αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. Οι ορθόδοξες εκκλησίες πρέπει να υποστηρίζουν η μία την άλλη, και κατά συνέπεια την ενότητα, που εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της Αγίας & Μεγάλης Συνόδου της Κρήτης, και έχει αμετάβλητη σημασία. Αυτη η Σύνοδος έδειξε έναν απτό τρόπο ενοποίησης των Εκκλησιών” ανέφερε.
Εντύπωση πάντως προκάλεσε η άποψή του περί των απόντων!
“Τα Πατριαρχεία, που δεν συμμετείχαν, είχαν τους δικούς τους λόγους. Ειλικρινά, νομίζω ότι καθένας από αυτούς είχε τα δικά του εσωτερικά προβλήματα. Ωστόσο, κανείς δεναρνήθηκε να αναγνωρίσει τα αποτελέσματα της Συνόδου. Διότι ακόμη και εκείνοι που δεν συμμετείχαν σε αυτήν παραμένουν σε πλήρη κοινωνία με όλες τις άλλες Εκκλησίες” ανέφερε λησμονώντας πως δύο Εκκλησίες, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας έχουν απορρίψει καθολοκληρίαν ή επιμέρους την Σύνοδο και κειμενά της, καθώς επίσης και ότι και μεμονωμένοι Μητροπολίτες αρνήθηκαν να υπογράψουν συγκεκριμένα κείμενα αυτής.
Σύμφωνα με τον Πατριάρχη Θεόφιλο η Σύνοδος της Κρήτης “μπορεί να ανοίξει το δρόμο για στενότερη συνεργασία μεταξύ των Εκκλησιών. Είναι θέμα χρόνου”.
Κλείνοντας απήντησε και στο ερώτημα κατά πόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε δίκιο όταν συγκάλεσε την Αγία & Μεγάλη Σύνοδο.
“Συχνά στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει ένα πρόβλημα: ποιος ακριβώς θα έπρεπε να αναλάβει την πρωτοβουλία; Και από αυτή την άποψη, η Σύνοδος της Κρήτης έδωσε μια θετική εμπειρία, γιατί τώρα καρποφορούμε τους καρπούς αυτής της πρωτοβουλίας. Δεν ήταν εύκολο για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να αναλάβει την πλήρη ευθύνη, αντιμέτωπη με πολλά πολιτιστικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που είναι εγγενή σε διάφορες εκκλησίες. Αλλά στο τέλος, μετά από πολλά χρόνια, ο στόχος αυτός επιτεύχθηκε”.

Πού είναι η πνευματική ηγεσία; «Ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας ἐπροδόθη καὶ προδίδει» «Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσει στὸν Οἰκουμενισμό»!



«Φιλοδοξεῖτε νὰ σωθεῖτε;»

Δυὸ μικρὰ ἀποσπάσματα ὁμιλιῶν
π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου
(Ἐκφωνήθηκαν τὸ 1994) (*)

«Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι,
μή ποτε παραρρυῶμεν... πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα
τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;» (Ἑβρ. 2, 3).

«Σᾶς λέω τώρα τί συντελεῖ, στὸ νὰ ἀκολουθεῖ ὁ πολὺς ὁ κόσμος τὴν πλατεῖαν ὁδόν, τὴν ἐξομαλισμένη, ποὺ δὲν ὑπάρχουν πέτρες τάχα, ὅλα εἶναι ὁμαλά, ὡραῖα...

Σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν κατάσταση (ἐδῶ εἶναι τώρα) δὲν ὑπάρχουν πνευματικά ἀντισταθμίσματα. Πόσες φορὲς λέμε: ποῦ εἶναι ἡ πνευματικὴ ἡγεσία; Ποῦ εἶναι! Ποῦ εἶναι! Ποιά πνευματικὴ ἡγεσία; Ὅλοι εἶναι προδομένοι κι ὅλοι ἔχουν γίνει τὸ ἴδιο. Δὲν ὑπάρχουν πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα. Μὴ μοῦ πεῖτε, ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ προκαλέσει αὐτὰ τὰ πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας. Ναί, (θὰ μποροῦσε), ἀλλὰ φρόντισαν οἱ ἐχθροὶ τῆς ἀνθρωπότητος, αὐτὲς οἱ ἀντίθεες δυνάμεις, οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, νὰ ἐγκλωβίσουν κάθε προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τοῦ σκοποῦ των· νὰ καταστρέψουν τὴν ἀνθρωπότητα.

Ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας. Χμ! Ἐπροδόθη καὶ προδίδει. Ναί. Ἐπροδόθη καὶ προδίδει. Βλέπει κανεὶς μία κατάσταση ποὺ λυπᾶται κατάβαθα. Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἦσαν φύσει-θέσει οἱ ἁρμόδιοι νὰ βοηθήσουν τὸν σύγχρονον κόσμο καὶ τὴ νέα γενεά, δὲν κάνουν τίποτα, ἔξω ἀπὸ κάποιες, ἴσως, ἐξαιρέσεις. Γιατί; Ὅταν ἀκοῦτε ἐπὶ παραδείγματι τὸ τάδε στέλεχος τῆς Ἐκκλησίας..., ὅτι εἶναι μασῶνος, ὅτι εἶναι ἄνθρωπος τῆς «ντόλτσε βίτα», τῆς γλυκειᾶς ζωῆς... Τέτοιοι ἄνθρωποι πῶς θὰ ποδηγετήσουν τὴν ἀνθρωπότητα; Ναί, κατ’ ὄνομα εἶναι ὀρθόδοξοι, χριστιανοί, ἐπίσκοποι, εἶναι Ἐκκλησία. Ἀλλὰ ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ. Ἔχουν δεθεῖ. Ἔχουν ἀπομονωθεῖ. Φρόντισαν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις νὰ τοὺς βάλουν ν’ ἀγαπᾶνε αὐτὰ τὰ πράγματα, νὰ ἐπιθυμοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα ἤ, ἄν θέλετε καλύτερα, νὰ ἀναδεικνύουν μὲς στὴν Ἐκκλησία ἀνθρώπους ποὺ ἁλώνονται ἀπὸ τὶς ἡδονὲς καὶ τὸ χρῆμα. Αὐτοὺς προβάλλουν. Καὶ ἔτσι δὲν ὑπάρχουν τὰ πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα...».

«Πρέπει νὰ παίρνουμε «πολλὲς στροφές», γιὰ νὰ ἀντιλαμβανόμεθα τὴν Εὐαγγελικὴ ἀλήθεια, γιὰ νὰ ὀσφραινόμεθα τὴν πλάνη, τὴν αἵρεση, τὴν κακία καὶ τὸν δόλον... «Ἀδελφοί, μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν· ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε» (1Κορ. 14, 20)... Ἀγαπητοί, λέμε ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ἔξυπνοι· ἔξυπνος θὰ πεῖ ξύπνιος, δὲν κοιμᾶται κανείς· θυμηθεῖτε πόσες φορὲς ὁ Χριστὸς εἶπε τὸ ρῆμα «γρηγορεῖτε». Ἔτσι, ἀγαπητοί, εἶναι γραμμένο, ὅταν θὰ ‘ρθεῖ ὁ Ἀντίχριστος, πάρα πολλοὶ χριστιανοί μας –τώρα δὲν μιλᾶμε μὲ ποσοστά, ἂς ποῦμε τὸ 95%, τὸ 97% τῶν χριστιανῶν (θὰ σᾶς πῶ ἀπὸ ποῦ τὸ βγάζουμε)– θὰ προσκυνήσει τὸν Ἀντίχριστο. Καὶ κληρικοί, καὶ Πατριάρχες, καὶ Ἐπίσκοποι, καὶ λαός, καὶ ἐπιστήμονες καὶ σπουδαῖοι καὶ τρανοί. Γιατί; Γιατὶ δὲν θάχουν τὴν ἐν Χριστῷ ἐγρήγορση.

Ἀπὸ ποῦ τὸ βγάζω; Στὴν «Ἀποκάλυψη» εἶναι γραμμένο τὸ ἑξῆς. Λέει ὁ Ἄγγελος εἰς τὸν Ἰωάννην. Τοῦ δίνει ἕνα καλάμι καὶ τοῦ λέει, μέτρα. Μετράει τὸ Ναό, ποὺ ἦταν κάπου 30-33 μέτρα... Καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ Ναοῦ, λίγα μέτρα, 5-6 μέτρα, πολύ κοντά, ἦταν τὸ μεγάλο θυσιαστήριο τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Καὶ τοῦ λέει, μέτρα τὸ Ναό, πόσες καλαμιές εἶναι. Μέτρα καὶ τὸ θυσιαστήριο. Σταμάτα. Τί λέει (στὴ συνέχεια); Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα –ποιά ὑπόλοιπα; ὅ,τι ἦταν πάνω εἰς τὸν λόφον Σιών, ἦταν πολλὰ κτίσματα– καὶ ὅλη ἡ πόλις Ἱερουσαλήμ, θὰ πατηθεῖ ὑπὸ τῶν Ἐθνῶν τρισήμιση χρόνια.
Ὅλοι οἱ Πατέρες λέγουν ὅτι: Ἱερουσαλὴμ εἶναι εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας· πολὺ δὲ περισσότερο εἶναι ὁ λόφος Σιών· ἀκόμα δὲ περισσότερο ὁ ναὸς Σολομῶντος. Ἀλλὰ ἡ πόλις ὁλόκληρη καὶ ὅλα τὰ λοιπὰ κτίσματα τοῦ λόφου Σιὼν θὰ πατηθοῦν ὑπὸ τῶν Ἐθνῶν. Δηλαδὴ τί θὰ πεῖ αὐτό; Τὰ ἔθνη εἶναι οἱ μὴ χριστιανοί. Θὰ εἶναι ὁ Ἀντίχριστος ποὺ θὰ ἔχει ἐπιβάλει τὴν θέλησή του. Αὐτὸ θὰ γίνει τρισήμισυ χρόνια, ὅσο θὰ εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Ἀντιχρίστου.

Συγκριτικὰ τώρα, ...τοπογραφικὰ πάρτε το, πάρτε την πόλη, πάρτε καὶ τὸ Ναό. Εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν θὰ προσκυνήσουν τὸν Ἀντίχριστο. Αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει ὅ,τι μετρήθηκε. Γιατί; Διότι ὅ,τι μετρᾶται, ἀνήκει στὴ γνώση τοῦ Θεοῦ, ἀνήκει στὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Ὅ,τι δὲν μετρᾶται, δὲν ἀνήκει στὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ λέει ὁ Θεός: «Οὐ μὴ μνησθῶ»=δὲν θὰ σὲ θυμηθῶ, ...δὲν σὲ ἀναγνωρίζω. Πάρτε λοιπόν, συγκριτικά, τὸ ἕνα ποσὸν καὶ τὸ ἄλλο ποσόν. Ὁλόκληρη τὴν πόλη, μ’ ἕνα μικρὸ μέρος μόνο ἐπάνω στὸ λόφο Σιών. Γι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα, ἀπὸ κεῖ, πάνω-κάτω, καταλαβαίνουμε ὅτι λίγοι θὰ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ σωθοῦν.

Μὲ τὴν καλὴ σημασία: φιλοδοξεῖτε νὰ σωθεῖτε; Ἐὰν ναί, πρέπει νάχουμε ἐγρήγορση. Καὶ τὰ λέμε αὐτά, γιατὶ δὲν ξέρουμε αὔριο τί ἔρχεται. Ὄχι ἐπὶ θύραις, ἔχει μπεῖ μέσα ὁ ἐχθρός. Δὲν λέω τὶς αἱρέσεις μόνο, δὲν λέω ...πάμπολλα. Ἕνα θὰ πῶ μόνο, τὸνΟἰκουμενισμό. Ὁ ὁποῖος Οἰκουμενισμός, φορεῖς του ἔχει αὐτὴ τὴν στιγμὴ Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους κ.ο.κ. Τὰ ἀκούσατε; Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει φορεῖς του: 
Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους κ.ο.κ. Τὸ καταλάβατε; Πῶς λοιπόν, θὰ παίρνει τὸ μυαλό μας στροφές, ὅταν αὔριο θὰ μᾶς ποῦν –προοδευτικὰ ἐννοεῖται, μὲ τὴ μέθοδο τοῦ σαλαμιοῦ, λίγο-λίγο– καὶ τοῦτο κι ἐκεῖνο. Δὲν θὰ ἀντιδράσουμε; Θὰ πιαστοῦμε στὸν ὕπνο;Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσει.

Κι ἂν εἶναι λίγοι, ἐκεῖνοι ποὺ θάχουν μείνει ὄρθιοι (δὲν ξέρω, πάντως δὲν θὰ προσκυνήσουνε, πάντως δὲν θὰ δεχθοῦν), μπορεῖ ἡ φωνή τους νὰ μὴν ἀκουστεῖ, μπορεῖ χίλια δυό, μπορεῖ νάχουμε τὸ μαρτύριο, ...ἀλλὰ δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν, δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν. Παρακαλῶ προσέξατέ το.
Γι’ αὐτὸ λέγει ἡ Σοφία Σειράχ, «οὐαὶ τοῖς ἀπολωλεκόσι τὴν ὑπομονὴν [καρδίαν] καὶ τί ποιήσουσιν ὅταν ἐπισκέπτηται ὁ Κύριος;» (Σοφία Σειρὰχ 2, 14). Τὸ κείμενον ἔχει ὑπομονήν, ἀλλὰ οἱ Πατέρες βάζουν τὴν λέξη «καρδίαν». Ἀλλοίμονο σὲ κείνους, λέει, πούχουν χάσει τὴν καρδιά τους, τὸ νοῦ τους. Κι ὅταν θὰ τοὺς ἐπισκεφθεῖ ὁ Κύριος, τί θὰ κάνουν;».


Ἀπομαγνητοφώνηση:
«Φιλορθόδοξος Ένωσις "Κοσμάς Φλαμιάτος"»
(*) Ἀπὸ ὁμιλίες π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου στὴ Σοφία Σειρὰχ μὲ ἀριθ. 172 (ἀπὸ 53:00 ἑξῆς) καὶ 173 (ἀπὸ 41:00 ἑξῆς). 
Διεύθυνση ἱστολογίου:
 http://www.pantocrator.info/gr/modules.phpname=Downloads&d_op=viewdownload&cid=41&min=170&orderby=titleA&show=10