.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ…την αἱρετική, ληστρική σύναξη του Κολυμπαρίου

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ…
Σάν σήμερα, ημέρα τῆς Πεντηκοστῆς, πρίν ἀπό τέσσερα χρόνια, ἔλαβε χώρα στήν Κρήτη ἡ ληστρική ψευδοσύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου.

Τοῦ ιατροῦ Μιχαήλ Φωτίου



Σάν σήμερα, πρίν ἀπό τέσσερα χρόνια, ἔλαβε χώρα στήν Κρήτη ἡ ληστρική ψευδοσύνοδος τοῦ Κολυμπαρίου.

Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἄλλες ἐντολές ἔλαβαν ἀπό τήν ὁλομέλεια τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καί ἄλλες ἀποφάσεις προέκριναν καί ὑπέγραψαν στό Κολυμπάρι!

Ὦ τῆς παρακοῆς καί τῆς παρανομίας!

Ὦ τῆς φρικτῆς περιφρονήσεως καί προδοσίας τῆς Ἁγιοπατερικῆς μας Παραδόσεως!

Ὠνόμασαν τούς παπικούς “ἐκκλησία” καί τούς ἀναγνώρισαν “ἱερωσύνη” καί “μυστήρια”!

“Νομιμοποίησαν” τούς γάμους τούς μεικτούς! 

Ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, λειτούργησαν στό Κολυμπάρι, παρουσίᾳ ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ πολυμελοῦς ὁμάδος καρδιναλίων!

Προλείαναν τό ἔδαφος γιά τήν προσχεδιαζόμενη ἐκκλησιολογική ἀναγνώριση τῶν ἀχειροτόνητων καί καθηρημένων Οὐκρανῶν.
Ἔστρωσαν χαλί στήν ἐπέλαση τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ!

Στῶμεν καλῶς, ἀδελφοί μου. 
Στῶμεν μετά φόβου.

Ἡ χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος νά μᾶς στηρίζει στήν ὀρθοτόμηση τῆς Ἀλήθειας.

«Αιρετικοί Εἰσιν Οἱ Λατίνοι Καὶ Οἱ Συγκοινωνοῦντες Αὐτοῖς Ἀπόλλυνται…»



ΕΣΥ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΤΗΓΟΡAΣ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΜΠΗΚΑΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣΟΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ;;;

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΗΛΟΙ ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΤΟ ΤΙΜΙΟΝ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΜΙΟΝ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ;;;

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΕΝΩΘΕΙ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣΟΝΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ "ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ";;;

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΣΕ ΕΧΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΙ ΕΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ,ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΝΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ;;;

ΑΠΑΓΓΕΛΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΛΕΣ ΦΡΙΚΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΚΟΙΝΩΝΑΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ, και όταν τον υπερασπίζεις αυτόν και όχι τους κανόνες, τότε και εσύ κάνεις το ίδιο)

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΑΙΡΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΕΤΑΡΙΘΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΘΕΣΑΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΥΠΑΚΟΗ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ;;;

«Οὐχ ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν διατέτμηται μόνον, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν τὰ αὐτὰ φρονεῖν ἀλλήλοις λεγόντων διασπᾶται». [1] Τὸ παραμικρὸ ζήτημα ποὺ ἀφορᾶ τὸν Θεὸ δὲν εἶναι μικρό, κατά τον Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ.

«Κάθε κληρικό – λέει ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ θεολόγος – τοῦ ὁποίου ἡ πίστις, οἱ λόγοι καὶ τὰ ἔργα δὲν συμφωνοῦν μὲ τὶς διδασκαλίες τῶν Ἁγίων πατέρων νὰ μὴν τὸν δεχόμαστε στὴν οἰκία μας. Ἀλλὰ νὰ τὸν ἀποστρεφόμεθα καὶ νὰ τὸν μισοῦμε ὡς δαίμονα, ἔστω κι ἄν ἀνασταίνει νεκροὺς καὶ κάνει ἄλλα μύρια θαύματα»

«…Διὸ φευκτέον [νὰ φεύγετε] ἀπὸ τῶν φθοροποιῶν ποιμένων».

Στίς ἡμέρες μας οἱ ἐπίσκοποι ἀπροκάλυπτα ἀποδείχτηκαν ψευδοεπίσκο-ποί γιατί μολύνουν τήν Πίστη, συγκαταβαίνοντας σέ αἱρετικούς. «Ἀλλοίμονο σὲ ὅσους μολύνουν τὴν Ἁγία Πίστη μὲ αἱρέσεις ἢ συγκαταβαίνουν στοὺς αἱρετικούς». [9]

Ὁ ὅσιος Ἀντίοχος ὁ Πανδέκτης ἔλεγε πὼς ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔχει τὴν ὀρθὴ πίστη πρέπει ὄχι μόνο νὰ τὸν ἀποστρεφόμαστε ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν ἀναθεματίζουμε, δηλαδὴ νὰ τὸν θεωροῦμε ὅτι βρίσκεται ἐκτὸς Ἐκκλησίας. [10] «Οὔτε γιὰ λίγη ὥρα δὲν δεχόμαστε σχέση μὲ αὐτοὺς ποὺ κουτσαίνουν στὴν πίστη» [11]… «ἀκόμα κι ἂν αὐτοί μᾶς φαίνονται πολὺ γνήσιοι καὶ ἐπίσημοι, ἐμεῖς πρέπει νὰ τοὺς σιχαι-νόμαστε, ὅσοι ἀγαπᾶμε τὸν Κύριο».

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀποφαίνεται: «Καὶ εἰ φίλοι κατὰ Θεὸν, πῶς τῇ κοινωνίᾳ τῶν ἑτεροδόξων κοινωνοῦντες; Οὐ γὰρ φίλοι οἱ τοιοῦτοι ἀληθινοὶ καὶ πιστοί». [13] Ὁ ἴδιος Ἅγιος λέει: «Οἱ μὲν [αἱρετικοὶ] τέλειον περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν. οἱ δὲ εἰ καὶ τοῖς λογισμοῖς οὐ κατεποντίσθηκαν, ὅμως τῇ κοινωνίᾳ τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται [ἐξ αἰτίας τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς θὰ χαθοῦν μαζί τους]». [14] Θεωρεῖ «προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας» τὸ νὰ παραμένει κάποιος ἐν κοινωνίᾳ μὲ τὸν κακοδοξοῦντα ἐπίσκοπόν του».

ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΑΓΙΟΣ : ‘’Θεωρεῖ «προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας» τὸ νὰ παραμένει κάποιος ἐν κοινωνίᾳ μὲ τὸν κακοδοξοῦντα ἐπίσκοπόν του’’

Ὁ Μ. Ἀθανάσιος γιὰ αὐτὸν ποὺ φρονεῖ ἀσεβῆ δόγματα ἀναφέρει:«Ἀποφύγετε αὐτὸν καὶ ἔτσι θὰ διατηρήσετε τὴν πίστη σας καθαρή». [16] Κατὰ τὸν ἅγιο Νεκτάριο Αἰγίνης: «ἡ κοινωνία μὲ αὐτὸν [τὸν κακόδοξο καὶ αἱρετικό] μολύνει τὴν πίστη μὲ τὶς εὐθύνες ποὺ αὐτὸ συνεπάγεται.

Ἂν ὁ Μ. Βασίλειος τονίζει: «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον ἀποστρέφεσθαι», [19] πόσο μᾶλλον τον κακόδοξο κληρικό;

Ὁ Ἅγιος Μελέτιος Γαλησιώτης: «Αἱρετικοί εἰσιν οἱ λατίνοι καὶ οἱ συγκοινωνοῦντες αὐτοῖς ἀπόλλυνται…»

O ἅγιος Μᾶρκος: «… Νὰ συμβουλεύσεις δὲ τοὺς Ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ νὰ ἀποφεύγουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τὸν λατινόφρονα μητροπολίτη τους καὶ οὔτε νὰ συλλειτουργοῦν μαζί του, οὔτε νὰ τὸν μνημονεύουν καθόλου, οὔτε νὰ τὸν θεωροῦν ἀρχιερέα, ἀλλὰ ὡς μισθωτὸ λύκο! …Νὰ ἀποφεύγετε λοιπὸν καὶ ἐσεῖς ἀδελφοί, τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς ἀκοινωνήτους καὶ τὸ μνημόσυνο τῶν ἀμνημονεύτων.

Μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τῆς ψευδο-ένωσης στὴ Φερράρα-Φλωρεντία ὁ ἅγ. Μᾶρκος εἶπε: «Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ὅσον ἀπομακρύνομαι ἀπὸ τούτου [τοῦ Πατριάρχη] καὶ ἀπὸ τοὺς τοιούτους [τοὺς Λατινόφρονες] τόσον προσεγγίζω πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τοὺς Ἁγίους, καὶ ὅσον περισσότερον χωρίζομαι ἀπὸ αὐτοὺς τόσον περισσότερον ἑνοῦμαι μὲ τὴν ἀλήθειαν». [32] Λέει ὁ Ἅγιος: «Ὅσοι προσποιοῦνται ὅτι ὁμολογοῦν τὴν ὑγιῆ πίστη, κοινωνοῦν [μνημονεύουν] δὲ μὲ τοὺς ἑτερόφρονες, ἂν μετὰ ἀπὸ τὴν σύστασή σας δὲν ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς, ὄχι μόνο νὰ τοὺς ἔχετε ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ οὔτε ἀδελφοὺς νὰ τοὺς ὀνομάζετε»

Θά ἀναφέρουμε τὰ λόγια τοῦ Πατριάρχου ἁγίου Γερμανοῦ Πατριάρχου Κ/πόλεως πρὸς τοὺς Κυπρίους λαϊκοὺς γιὰ τὴν ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς κληρικούς των, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὑποταχτεῖ στοὺς Λατίνους κατακτητὲς τὸν 12ο καὶ 13ο αἰῶνα. «…Ὅσοι τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐστὲ τέκνα γνήσια, φεύγειν ὅλῳ ποδὶ ἀπὸ τῶν ὑποπεσόντων ἱερέων τῇ λατινικῇ ὑποταγῇ, καὶ μηδὲ εἰς ἐκκλησίαν τούτοις συνάγεσθαι, μηδὲ εὐλογίαν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν λαμβάνειν τὴν τυχοῦσαν· κρεῖσσον γάρ ἐστιν ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν τῷ θεῷ προσεύχεσθαι κατὰ μόνας, ἢ ἐπ’ ἐκκλησίαις συνάγεσθαι μετὰ τῶν λατινοφρόνων· εἰ δ’ οὖν, τὴν αὐτὴν αὐτοῖς ὑφέξετε κόλασιν». [34]

«Τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει [τοῖς αἱρετικοῖς] ἀνάθεμα».

Κανών ΜΕ’ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων : “Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἥ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς Κληρικοῖς, ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω”. «Φεύγετε τούς Παπικούς ως φεύγει τις από όφεως και από προσώπου πυρός»

(ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ)

5…Κανών ΞΕ’ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων : “Εἴ τις Κληρικός, ἤ Λαϊκός εἰσέλθοι εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι καί καθαιρείσθω, καί ἀφοριζέσθω”.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΔΑΝΕ ΤΗ ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΦΡΙΞΑΝΕ

Του έστειλαν την παρακατω επιστολη, η οποια μας εσταλη απο μια πρεσβυτερα

«Αυτή η "μολυσματική" Εκκλησία, που φτιάξατε σήμερα, υποτασσόμενοι σε αιρετικούς και παγκοσμιοποιητές, οπαδούς της πανθρησκείας, με «μέτρα ασφαλείας», δεν είναι η Εκκλησία του Χριστούλη αγιασμένη από το Άγιο Πνεύμα, αλλά η εκκλησία του διαβόλου! Να την χαίρεστε!!!»

[Τί ἄλλο περιμένατε ἀπὸ τὸν "Σωτηρικὸ" Δεσπότη, ὑπέρμαχο τῶν ἐγκληματικῶν μεταμοσχεύσεων].

Άκουσα, με μεγάλη προσοχή, την συνέντευξή σας στην δημοσιογράφο Μαρία Γιαχνάκη. Δηλώσατε, μεταξύ άλλων, πως η χειρότερη πράξη είναι να κρίνετε την Εκκλησία και τη Σύνοδο, που είναι εγγυήτρια και είπατε: «Αν γίνει λάθος ή κάτι διαφορετικό από αυτό που εγώ σκέφτομαι, με μεγάλη μου εσωτερική ανάπαυση, που ελευθερώνει την ψυχή μου, προκρίνω την Εκκλησία και ψηφίζω το λάθος!» Τί γίνεται όμως, εάν η εκκλησία γίνει Χριστομάχος; Τί γίνεται, όταν συνεργεί, επικροτεί και προωθεί αντίθεους νόμους; Ποιός εγγυάται, σε εμάς, πως η επίσημη Εκκλησία είστε εσείς, όταν δεν ορθοτομείτε τον λόγο της Αληθείας, ασπαζόμενοι τους αντίχριστους νόμους του Κράτους;
Η Ιστορία έδειξε πως την Εκκλησία την κράτησαν σε δύσκολες περιστάσεις, όπως σήμερα, ένας μοναχός ή ένας ιεράρχης, που Ομολογούσαν την Αλήθεια του Χριστού! Ο μοναχός Μάρκος ο Ευγενικός, πήγε εναντίων όλων των Πατριαρχών και σήκωσε στην πλάτη του, μόνος του,όλη την Ορθοδοξία, όταν εκείνοι έπεσαν σε αίρεση, όπως εσείς που κλείσατε τις εκκλησίες μας!!!

Δεν σιώπησε, όπως εσείς προτείνετε σε ιερωμένους και λαϊκούς, καταδικάζοντας ως αγριεμένο ιεροκατήγορο, όποιον «ελέγξει» την «εκκλησία»!
Τι είναι όμως, η εκκλησία; Ο λαός ή η ιεραρχία και οι κληρικοί; Αυτοί εγγυώνται για την ψυχή μας, αν ένοχα σιωπήσουμε, εν ονόματι της υπακοής… στα «λάθη» τους; Απλό λάθος θεωρείτε την βλασφημία της διοικούσας Εκκλησίας στο Άγιο Πνεύμα, ενάντια σε όλους τους Αγίους, σε όλη την Παράδοση της Εκκλησίας, με πρωτοφανείς υποχωρήσεις και πράξεις;

Όλοι οι ιεράρχες συμπορευθήκατε με την πλάνη και χειροκροτήσατε αντίχριστους και μασόνους, για χάρη της υγείας του ανθρώπου και προδώσατε τον Δημιουργό! Η Εκκλησία του Χριστού, δεν κάνει λάθη! Κατέχει την αλήθεια! Οι άνθρωποι κάνουμε λάθη και εγκλήματα, που είμαστε πεπτωκοί, όπως άνθρωποι είστε και οι Ιεράρχες, που γίνατε αιρετικοί, κλείνοντας τις Εκκλησίες του Χριστού!

Δεν κρίνουμε, Σεβασμιώτατε, κληρικούς για την ιδιωτική τους ζωή, αυτό θα ήταν κατάκριση. Σας κρίνουμε οι Πιστοί, για να διακρίνουμε και όχι για να κατακρίνουμε. Ο Θεός έδωσε την κρίση και είπε: «Την δικαία κρίση, κρίνατε!». Είναι εντολή να κρίνεις, για να διακρίνεις! Όπως λέει και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρισόστομος: Το «Μη κρίνετε, ίνα μη κριθείτε, ΠΕΡΙ ΒΙΟΥ ΕΣΤΙΝ, ΟΥ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ»! Γι’ αυτό, μην διαστρεβλώνετε τον λόγο του Κυρίου και μας καλείτε σε εγκληματική σιωπή, όταν βλασφημείται η Πίστη μας! Θα είστε εσείς ο εξαγοραστής αυτής της μέγιστης αμαρτίας μας;

Σας διαφεύγει, βέβαια, πώς τα μέλη της Εκκλησίας έχουν υποχρέωση και καθήκον να μιλήσουν και να ελέγξουν, όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος: «Το να εφησυχάζει κανείς, όταν το κινδυνευόμενον είναι η Πίστις, τούτον είναι ίδιον της αρνήσεως, το δε να ελέγχει είναι Ομολογία ειλικρινής». 

Ο Άγιος Παΐσιος, που πολύ ευλαβείσθε, προέτρεπε να είμασθε ανυποχώρητοι σε θέματα Πίστεως και Πατρίδας, ενώ ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς είπε πως: «Όταν η Εκκλησία απαγορεύσει στην απλή γιαγιά να ελέγχει τον Επίσκοπό της, τότε θα έρθει και το τέλος της Εκκλησίας….». Εξάλλου, μην ξεχνάτε πως οι μεγαλύτεροι Μάρτυρες της Ορθοδοξίας δεν μαρτύρησαν για την Ομολογία τους στο Χριστό, όπως π.χ., ο Τίμιος Πρόδρομος, αλλά μόνο και μόνο επειδή έλεγξαν το παράνομο και το άδικο! 

Εσείς όμως Σεβασμιώτατε, παραβλέπετε τί είπαν ο Κύριος και οι Άγιοί μας και τεχνηέντως θεολογείτε υπέρ της τυφλής υπακοής στη Σύνοδο και ας βγάζει αιρετικές αποφάσεις! Οι Πιστοί είμαστε καλοί, όταν σας χειροκροτούμε και σας φωνάζουμε το «Άξιος», ενώ όταν σας ελέγχουμε, επειδή δεν Ορθοτομείτε τον λόγο της Αληθείας, αντιδράτε… Πρέπει εμείς οι «αδαείς» χριστιανοί, να «ψηφίσουμε το λάθος της Εκκλησίας», όπως είπατε και να κάνουμε υπακοή σε «φωτισμένους» ιεράρχες, που έκλεισαν τους Ναούς του Θεού, συμπροσεύχονται ή συλλειτουργούν με σχισματικούς, αιρετικούς, αλλόθρησκους, πανθρησκειαστές, που αναγνώρισαν σχισματικούς, ονόμασαν Εκκλησίες τις αιρέσεις, αδιαφορούν για τα εθνικά θέματα και το ποίμνιό τους!!! 
Όλα αυτά, τα πρωτάκουστα, τα ζήσαμε μέχρι τώρα… Στη Σύνοδο, στους Ιεράρχες και στους Πνευματικούς μας, οφείλουμε υπακοή, μόνο όταν Ορθοτομούν τον λόγο της Αληθείας, με λόγια και με πράξεις. Διαφορετικά: «Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις». 
Εσείς Σεβασμιώτατε, που είχατε την μεγάλη ευλογία να γνωρίσετε, από κοντά, τον αγωνιστή της Πίστεως και της Πατρίδας, μοναχό Άγιο Παΐσιο, γιατί δεν τον μιμηθήκατε; Γιατί παραβλέψατε τις προφητείες του, που επαληθεύονται όλες και τις νουθεσίες του και δεν ελέγξατε τα έργα του σκότους της μασονίας, που έκλεισαν τους Ναούς μας; Η ένοχη σιωπή σας, είναι συνενοχή! Δεν κινούμαστε με διπλωματία στην Εκκλησία, αλλά με την Αλήθεια του Χριστού! Εσείς όμως, εγκωμιάζετε όλους τους αφορισμένους πολιτικούς και τον κ. Τσιόδρα, που εισηγήθηκε το κλείσιμο των Ιερών Ναών, γιατί δεν έχει φόβο Υιού του Θεού, παρά μόνο φόβο του ιού της γρίπης! Ξεσκεπαστήκατε και εσείς και οι υπόλοιποι στα μάτια μας… 

Είχαμε την αφέλεια να περιμένουμε μια συγγνώμη από τους Ιεράρχες μας, που θεώρησαν τον Χριστό μας και τις Αγίες Εκκλησίες Του μολυσματικούς χώρους συνάθροισης και πήραν μέτρα βλασφημίας στο Άγιο Πνεύμα, που με την άκτιστη Θεία Ενέργειά Του, καθαγιάζει τον Ναό! Αντ’ αυτού, χωρίς καμιά ντροπή, δεχόμαστε αήθη επίθεση οι χριστιανοί, επειδή υπερασπιζόμαστε του Χριστού την Πίστη την Αγία, όπως την υπεράσπισε ο Κολοκοτρώνης, τόσοι ήρωες και Μάρτυρες με το αίμα τους, τόσοι Άγιοι ανά τους αιώνες, για να έρθετε εσείς σήμερα, μαζί με μασόνους Πολιτικούς, να ποδοπατήσετε την Ορθοδοξία μας και να επιβάλλετε σε όλους υπακοή!

Αυτή η «μολυσματική» Εκκλησία, που φτιάξατε σήμερα, υποτασσόμενοι σε αιρετικούς και παγκοσμιοποιητές, οπαδούς της πανθρησκείας, με «μέτρα ασφαλείας», δεν είναι η Εκκλησία του Χριστούλη αγιασμένη από το Άγιο Πνεύμα, αλλά η εκκλησία του διαβόλου! Να την χαίρεστε!!!Λέτε πως αγαπάτε τον Χριστό και μας καλείτε σε Ομολογία, αλλά είστε μόνο λόγια! Δεν ελέγχετε την πλάνη και την αίρεση στους κόλπους της εκκλησίας, παρά ελέγχετε εμάς που λέμε την αλήθεια! Αν γίνουμε Ομολογητές, εσείς θα μας έχετε κάνει! Μπήκαμε μπροστά οι Πιστοί, να υπερασπιστούμε τον Χριστό μας, αφού οι ποιμένες μας έγιναν υβριστές με τις πράξεις τους και την ένοχη σιωπή τους! Το οφείλουμε στο Τίμιο Αίμα Του, που έχυσε για εμάς! Μιμηθείτε τον ληστή, που τόσο αγαπάτε, έστω και τελευταία στιγμή και ομολογήστε δημόσια τον Χριστό, όπως δημόσια τον προδώσατε όλοι, για να σώσετε την ψυχή σας από βέβαιη κόλαση. Ο Θεός σας έστειλε ανθρώπους να σας αφυπνίσουν από την φοβερή πλάνη που περιπέσατε, αλλά εσείς αρνείστε πεισματικά! Εδώ ταιριάζει, απόλυτα, η φράση του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου:» Το πίπτειν ανθρώπινον, ΤΟ ΕΜΜΕΝΕΙΝ ΕΩΣΦΟΡΙΚΟΝ, το μετανοείν Θείον»!

Οδύνη καί ΝΤΡΟΠΗ! Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ, ΚΑΛΕΙ τά παιδιά του ....ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ! ΚΑΝΟΝΙΚΗ.. ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ!

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ…;

ΕΣΥ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΤΗΓΟΡAΣ, ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΜΠΗΚΑΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣΟΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ;;;

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΒΛΑΣΦΗΜΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΚΟΔΟΞΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΗΛΟΙ ΑΦΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΤΟ ΤΙΜΙΟΝ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΜΙΟΝ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ;;;

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΕΝΩΘΕΙ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣΟΝΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ "ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ";;;

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΣΕ ΕΧΕΙ ΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΙ ΕΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ,ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΝΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ;;;

ΑΠΑΓΓΕΛΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΛΕΣ ΦΡΙΚΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΙΑ ΟΡΘΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΚΟΙΝΩΝΑΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ( ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ, και όταν τον υπερασπίζεις αυτόν και όχι τους κανόνες, τότε και εσύ κάνεις το ίδιο)

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΥΠΑΚΟΗ ΣΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΑΙΡΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΕΤΑΡΙΘΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΘΕΣΑΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΥΠΑΚΟΗ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ;;;

«Οὐχ ὑπὸ τῶν αἱρετικῶν διατέτμηται μόνον, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν τὰ αὐτὰ φρονεῖν ἀλλήλοις λεγόντων διασπᾶται». [1] Τὸ παραμικρὸ ζήτημα ποὺ ἀφορᾶ τὸν Θεὸ δὲν εἶναι μικρό, κατά τον Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ.

«Κάθε κληρικό – λέει ὁ ἅγιος Συμεὼν ὁ θεολόγος – τοῦ ὁποίου ἡ πίστις, οἱ λόγοι καὶ τὰ ἔργα δὲν συμφωνοῦν μὲ τὶς διδασκαλίες τῶν Ἁγίων πατέρων νὰ μὴν τὸν δεχόμαστε στὴν οἰκία μας. Ἀλλὰ νὰ τὸν ἀποστρεφόμεθα καὶ νὰ τὸν μισοῦμε ὡς δαίμονα, ἔστω κι ἄν ἀνασταίνει νεκροὺς καὶ κάνει ἄλλα μύρια θαύματα»

«…Διὸ φευκτέον [νὰ φεύγετε] ἀπὸ τῶν φθοροποιῶν ποιμένων».

Στίς ἡμέρες μας οἱ ἐπίσκοποι ἀπροκάλυπτα ἀποδείχτηκαν ψευδοεπίσκο-ποί γιατί μολύνουν τήν Πίστη, συγκαταβαίνοντας σέ αἱρετικούς. «Ἀλλοίμονο σὲ ὅσους μολύνουν τὴν Ἁγία Πίστη μὲ αἱρέσεις ἢ συγκαταβαίνουν στοὺς αἱρετικούς». [9]

Ὁ ὅσιος Ἀντίοχος ὁ Πανδέκτης ἔλεγε πὼς ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔχει τὴν ὀρθὴ πίστη πρέπει ὄχι μόνο νὰ τὸν ἀποστρεφόμαστε ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν ἀναθεματίζουμε, δηλαδὴ νὰ τὸν θεωροῦμε ὅτι βρίσκεται ἐκτὸς Ἐκκλησίας. [10] «Οὔτε γιὰ λίγη ὥρα δὲν δεχόμαστε σχέση μὲ αὐτοὺς ποὺ κουτσαίνουν στὴν πίστη» [11]… «ἀκόμα κι ἂν αὐτοί μᾶς φαίνονται πολὺ γνήσιοι καὶ ἐπίσημοι, ἐμεῖς πρέπει νὰ τοὺς σιχαι-νόμαστε, ὅσοι ἀγαπᾶμε τὸν Κύριο».

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ἀποφαίνεται: «Καὶ εἰ φίλοι κατὰ Θεὸν, πῶς τῇ κοινωνίᾳ τῶν ἑτεροδόξων κοινωνοῦντες; Οὐ γὰρ φίλοι οἱ τοιοῦτοι ἀληθινοὶ καὶ πιστοί». [13] Ὁ ἴδιος Ἅγιος λέει: «Οἱ μὲν [αἱρετικοὶ] τέλειον περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν. οἱ δὲ εἰ καὶ τοῖς λογισμοῖς οὐ κατεποντίσθηκαν, ὅμως τῇ κοινωνίᾳ τῆς αἱρέσεως συνόλλυνται [ἐξ αἰτίας τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικοὺς θὰ χαθοῦν μαζί τους]». [14] Θεωρεῖ «προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας» τὸ νὰ παραμένει κάποιος ἐν κοινωνίᾳ μὲ τὸν κακοδοξοῦντα ἐπίσκοπόν του».

ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΑΓΙΟΣ : ‘’Θεωρεῖ «προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας» τὸ νὰ παραμένει κάποιος ἐν κοινωνίᾳ μὲ τὸν κακοδοξοῦντα ἐπίσκοπόν του’’

Ὁ Μ. Ἀθανάσιος γιὰ αὐτὸν ποὺ φρονεῖ ἀσεβῆ δόγματα ἀναφέρει:«Ἀποφύγετε αὐτὸν καὶ ἔτσι θὰ διατηρήσετε τὴν πίστη σας καθαρή». [16] Κατὰ τὸν ἅγιο Νεκτάριο Αἰγίνης: «ἡ κοινωνία μὲ αὐτὸν [τὸν κακόδοξο καὶ αἱρετικό] μολύνει τὴν πίστη μὲ τὶς εὐθύνες ποὺ αὐτὸ συνεπάγεται.

Ἂν ὁ Μ. Βασίλειος τονίζει: «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον ἀποστρέφεσθαι», [19] πόσο μᾶλλον τον κακόδοξο κληρικό;

Ὁ Ἅγιος Μελέτιος Γαλησιώτης: «Αἱρετικοί εἰσιν οἱ λατίνοι καὶ οἱ συγκοινωνοῦντες αὐτοῖς ἀπόλλυνται…»

ὁ ἅγιος Μᾶρκος: «… Νὰ συμβουλεύσεις δὲ τοὺς Ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ νὰ ἀποφεύγουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τὸν λατινόφρονα μητροπολίτη τους καὶ οὔτε νὰ συλλειτουργοῦν μαζί του, οὔτε νὰ τὸν μνημονεύουν καθόλου, οὔτε νὰ τὸν θεωροῦν ἀρχιερέα, ἀλλὰ ὡς μισθωτὸ λύκο! …Νὰ ἀποφεύγετε λοιπὸν καὶ ἐσεῖς ἀδελφοί, τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς ἀκοινωνήτους καὶ τὸ μνημόσυνο τῶν ἀμνημονεύτων.

Μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τῆς ψευδο-ένωσης στὴ Φερράρα-Φλωρεντία ὁ ἅγ. Μᾶρκος εἶπε: «Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ὅσον ἀπομακρύνομαι ἀπὸ τούτου [τοῦ Πατριάρχη] καὶ ἀπὸ τοὺς τοιούτους [τοὺς Λατινόφρονες] τόσον προσεγγίζω πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τοὺς Ἁγίους, καὶ ὅσον περισσότερον χωρίζομαι ἀπὸ αὐτοὺς τόσον περισσότερον ἑνοῦμαι μὲ τὴν ἀλήθειαν». [32] Λέει ὁ Ἅγιος: «Ὅσοι προσποιοῦνται ὅτι ὁμολογοῦν τὴν ὑγιῆ πίστη, κοινωνοῦν [μνημονεύουν] δὲ μὲ τοὺς ἑτερόφρονες, ἂν μετὰ ἀπὸ τὴν σύστασή σας δὲν ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς, ὄχι μόνο νὰ τοὺς ἔχετε ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ οὔτε ἀδελφοὺς νὰ τοὺς ὀνομάζετε»

Θά ἀναφέρουμε τὰ λόγια τοῦ Πατριάρχου ἁγίου Γερμανοῦ Πατριάρχου Κ/πόλεως πρὸς τοὺς Κυπρίους λαϊκοὺς γιὰ τὴν ἀποτείχιση ἀπὸ τοὺς κληρικούς των, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὑποταχτεῖ στοὺς Λατίνους κατακτητὲς τὸν 12ο καὶ 13ο αἰῶνα. «…Ὅσοι τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐστὲ τέκνα γνήσια, φεύγειν ὅλῳ ποδὶ ἀπὸ τῶν ὑποπεσόντων ἱερέων τῇ λατινικῇ ὑποταγῇ, καὶ μηδὲ εἰς ἐκκλησίαν τούτοις συνάγεσθαι, μηδὲ εὐλογίαν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν λαμβάνειν τὴν τυχοῦσαν· κρεῖσσον γάρ ἐστιν ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν τῷ θεῷ προσεύχεσθαι κατὰ μόνας, ἢ ἐπ’ ἐκκλησίαις συνάγεσθαι μετὰ τῶν λατινοφρόνων· εἰ δ’ οὖν, τὴν αὐτὴν αὐτοῖς ὑφέξετε κόλασιν». [34]

«Τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει [τοῖς αἱρετικοῖς] ἀνάθεμα».

Κανών ΜΕ’ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων : “Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἥ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος, μόνον, ἀφοριζέσθω, εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς, ὡς Κληρικοῖς, ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω”. «Φεύγετε τούς Παπικούς ως φεύγει τις από όφεως και από προσώπου πυρός»

(ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ)

5…Κανών ΞΕ’ τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων : “Εἴ τις Κληρικός, ἤ Λαϊκός εἰσέλθοι εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν προσεύξασθαι καί καθαιρείσθω, καί ἀφοριζέσθω”.






Εκκλησία. Ορθοπραξία. Αίρεση. Αποτείχιση. Πότε επιτρέπεται. Ποιοί Άγιοι την πραγματοποίησαν





1. Eκκλησία και αίρεση

Εκκλησία, κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας. Κεφαλή του Σώματός Της είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Κάθε χριστιανός δια του Αγίου Βαπτίσματος γίνεται μέλος της Εκκλησίας. Δια της Θείας Ευχαριστίας, γίνεται ένα σώμα με τον Χριστό και κοινωνεί με την άκτιστη Θεία Χάρη. 
Ο χριστιανός δια των Αγίων Μυστηρίων και των αρετών, κατά το μέτρο της πίστεώς του και της εν Χριστώ ζωής του εντός της Εκκλησίας καθαρίζεται, φωτίζεται, θεώνεται λόγω της ενανθρώπησης του Θεού Λόγου.
Αίρεση, κατά τον Όσιο Ιερώνυμο, είναι μια πλανεμένη αναζήτηση της αλήθειας, αμάρτημα του πνεύματος, διαστροφή της πραγματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.
Αιρετικός είναι ο ξένος προς τον Θεό*. Για τον όσιο, ο αιρετικός δεν είναι μόνο παίγνιο του διαβόλου και των αντιθέτων δυνάμεων αλλά και συνεργάτης του. 
Χαρακτηριστικά του αιρετικού είναι η αλαζονεία του νου, η πλεονεξία, η ακολασία, η υποκρισία και η επιμονή στο λάθος.
Αίρεση, κατά τον π.Ιωάννη Ρωμανίδη, είναι ετεροδιδασκαλία, απόκλιση από την διδασκαλία των προφητών, των αποστόλων, των πατέρων, από τις αποφάσεις των οικουμενικών και τοπικών συνόδων και διαφοροποίηση απ’ τις προϋποθέσεις του ορθόδοξου δόγματος. 

Αιρετικός είναι εκείνος που δεν συμφωνεί με την διδασκαλία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού όπως την δίδαξαν οι άγιοι απόστολοι και οι άγιοι πατέρες και όπως την ερμήνευσαν οι οικουμενικές σύνοδοι εν Πνεύματι Αγίω.
Η Εκκλησία τους αιρετικούς τους καθιστά ακοινώνητους, τους χωρίζει από το σώμα του Χριστού με βάση τα αναθέματα, τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. 
Ανάθεμα σημαίνει χωρισμός. Οι αναθεματιζόμενοι δεν ανήκουν στο σώμα του Χριστού και γι αυτό εκφωνείται «πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα».

*Κατά τον Άγιο Ιωάννη Σιναΐτη, στον πρώτο λόγο για την αποταγή του μάταιου βίου, φίλοι του Θεού είναι αυτοί που εκτελούν το πανάγιο θέλημά Του ακούραστα και χωρίς παραλείψεις, αχρείοι δούλοι όσοι αξιώθηκαν να λάβουν Άγιο Βάπτισμα όμως δεν φύλαξαν γνήσια τις υποσχέσεις τους προς τον Θεό, ξένοι και εχθροί του Θεού οι αβάπτιστοι και μη έχοντες ορθή πίστη και αντίπαλοι Του αυτοί που απέρριψαν το θέλημα του Θεού και πολεμούν με πάθος αυτούς που το τηρούν.
«Σωτηρία εκτός Εκκλησίας δεν υφίσταται»
Άγιος Κυπριανός Καρχηδόνας

2. Είμαστε σε καιρό αιρέσεως;
Eδώ και έναν περίπου αιώνα, γίνεται προσπάθεια άλωσης της Ορθοδοξίας και αποκοπής των ορθοδόξων από την Αλήθεια όπως τη βίωσαν οι Πατέρες, όπως την εξέφρασαν οι Οικουμενικές Σύνοδοι,όπως την περιχαράκωσαν οι Ιεροί Κανόνες και την διέσωσε η Ιερή Παράδοση.

-Το 1920, το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξέδωσε Συνοδική Εγκύκλιο προς τις απανταχού «εκκλησίες» του Χριστού, με την οποία δήλωσε ότι η προσέγγιση και κοινωνία των διαφόρων χριστιανικών «εκκλησιών» είναι αναγκαία και χρήσιμη στην παρασκευή και διευκόλυνση της πλήρους «ευλογημένης ενώσεως» και ότι επιβάλλεται η αναζωπύρωση της αγάπης μεταξύ των «εκκλησιών» οι οποίες είναι συγκληρονόμοι της επαγγελίας του Θεού (δηλ. ένωση των αιρέσεων με την ορθοδοξία). Πρότεινε λοιπόν την παραδοχή ενιαίου ημερολογίου ώστε να επιτευχθεί ο ταυτόχρονος εορτασμός των μεγάλων χριστιανικών εορτών με τους αιρετικούς, συσχέτιση των αντιπροσώπων των διαφόρων «εκκλησιών», επικοινωνία των θεολόγων και των θεολογικών σχολών, κοινά συνέδρια και άλλους τρόπους προσέγγισης (αντί να ελέγχουμε τους αιρετικούς για τις πλάνες τους πρέπει να προσπαθούμε να βρούμε σημεία που μας ενώνουν ώστε να βαδίζουμε με βάση την αγάπη και όχι την αλήθεια).
-Το 1948, η Εκκλησία της Ελλάδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως υπήρξαν ιδρυτικά μέλη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ), μιας οικουμενιστικής οργάνωσης που αποτελείται από 348 «εκκλησίες» με σκοπό την προώθηση της χριστιανικής ενότητας βασιζόμενης στα σημεία συμφωνίας και όχι διαφωνίας των μελών.
-Το 1965 γίνεται η «άρση» των αναθεμάτων ή «άρση ακοινωνησίας» κατά το ξενόγλωσσο κείμενο, που οδηγεί στην ένωση των εκκλησιών. (Ερωτ.: Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος που επέβαλε τα αναθέματα και αναθεματίζει όλες τις αιρέσεις και τους αρχηγούς των αιρέσεων έκανε λάθος;)
-Το 1990-1991, στο Σαμπεζύ, αναγνωρίζονται οι μονοφυσίτες ως εκκλησία. (Ερωτ.: Οι Δ΄ και Ε΄ Οικουμενικές Σύνοδοι έκαναν λάθος;)
-Το 1993, στο Μπάλαμαντ του Λιβάνου, αναγνωρίζονται τα μυστήρια των Λατίνων ως έγκυρα (Ερωτ.: Οι Η΄ και Θ’ με οικουμενικό κύρος Σύνοδοι του Αγίου Φωτίου και του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά έκαναν λάθος;)
-Ο Oικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος στην προσφώνησή του προς τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, 24/5/2014, δήλωσε ότι δεν πιστεύει «εις Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία» αφού αυτή είναι διεσπαρμένη και διηρημένη σε κατά τόπους εκκλησίες οι οποίες είναι ταμιούχοι χάριτος (Συνεπώς το Σύμβολο της Πίστεως κάνει λάθος καθώς και οι δύο πρώτες Οικουμενικές Σύνοδοι οι οποίες το διατύπωσαν;).
o Πιστεύει, ο φερόμενος ως Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, όπως δήλωσε στη Γενεύη το 1995, ότι όλες οι θρησκείες είναι οδοί σωτηρίαςδιαφωνώντας με τον ίδιο τον Κύριό μας Ιησού Χριστό που ενσαρκώθηκε και σταυρώθηκε για να μας διδάξει πως Αυτός είναι η μόνη Οδός της σωτηρίας.
  • Στην 6η Παγκόσμια Συνάντηση Θρησκείας και Ειρήνης, 4/11/94, δήλωσε (ο κ. Βαρθολομαίος) ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες πρέπει να φέρουν τον οικουμενισμό, την αδελφοσύνη και την ειρήνη ενωμένοι στο πνεύμα ενός θεού: ρωμαιοκαθολικοί, ορθόδοξοι, προτεστάντες, εβραίοι, μουσουλμάνοι, ινδοί, βουδιστές...
  • Πιστεύει ότι το κοράνιο είναι άγιο, 13/1/2002.
  • Ονομάζει ευλογημένη την συναγωγή των εβραίων διαφωνώντας με τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο που την αποκαλεί χώρο δαιμονίων όπου συνάζονται οι σταυρωτές του Χριστού και οι θεομάχοι.
  • Πιστεύει πως η παπική «εκκλησία» είναι κανονική και ο πάπας είναι κανονικός επίσκοπος.
  • Αναγνωρίζει τις χειροτονίες των αγγλικανών, το βάπτισμα των λουθηρανών και των προτεσταντών.
  • Πιστεύει και κηρύττει ότι οι εντολές του Θεού είναι προσωρινές.
  • Ονομάζει τους Άγιους Πατέρες της Εκκλησίας «ατυχή θύματα του αρχέκακου όφεως».
  • Ονομάζει τους Ιερούς Κανόνες «τείχη του αίσχους».
  • Πιστεύει και κηρύττει την βασική αρχή της μασονίας «καθένας να λατρεύει τον Θεό που προτιμά».
  • Το 1993 προέβη σε άρση των αναθεμάτων των μονοφυσιτών ονομάζοντας τα αναθέματα της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου προς αυτούς «παρεξηγήσεις του παρελθόντος».
  • Συμπροσεύχεται με θρησκευτικούς ηγέτες (αιρετικούς) αντίθετα με τον 45ο και τον 65ο Αποστολικό Κανόνα, τον 6ο, 32ο και 33ο της εν Λαοδικεία Συνόδου (το 2014 ο πάπας απήγγειλε το «Πάτερ ημών» στο Φανάρι).
Με την Σύνοδο της Κρήτης (Ιούνιος 2016) νομιμοποιήθηκε συνοδικά ο Οικουμενισμός αναγνωρίζοντας ως «εκκλησίες» τις ετερόδοξες ομολογίες-αιρέσεις, επικυρώθηκε το σύνολο των αποφάσεων του συμβουλίου «Πίστις και Τάξις» του ΠΣΕ (Παγκόσμιου Συμβούλιου των εκκλησιών), έγιναν αποδεκτοί οι μεικτοί γάμοι (αντίθετα με τον 72ο κανόνα της πενθέκτης συνόδου 692) και η κατάλυση της νηστείας.
Μετά την σύνοδο στην Κρήτη, είμαστε, και τυπικά, σε καιρό αιρέσεως
«Αλλά και εάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού ευαγγελίζηται υμίν
παρ' ό ευηγγελισάμεθα υμίν, ανάθεμα έστω»
( προς Γαλάτας α΄,8)

3. Οικουμενισμός
Ο Οικουμενισμός κινείται σε δύο επίπεδα, στον διαχριστιανικό και στον διαθρησκειακό.
Ο διαχριστιανικός Οικουμενισμός προωθεί την ένωση των χριστιανικών θρησκειών-αιρέσεων με την Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρώντας τις δογματικές διαφορές «τυπικές παραδόσεις» που πρέπει να παρακάμπτονται για το καλό της ενότητας της Εκκλησίας (νομιμοποίηση εκκλησιών-αιρέσεων στη Σύνοδο της Κρήτης).
Ο διαθρησκειακός Οικουμενισμός προωθεί την ένωση μεταξύ όλων των θρησκειών, δηλαδή την λεγόμενη πανθρησκεία προβάλλοντας τα κοινά θεολογικά σημεία ώστε να επιτευχθεί η θρησκευτική ενότητα της οικουμένης (δηλώσεις πατριάρχου περί «αγίου» κορανίου, «ευλογημένης» συναγωγής εβραίων... ).
Ο Οικουμενισμός νομιμοποιεί όλες τις αιρέσεις ως «εκκλησίες» προσβάλλοντας το Δόγμα της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Θεωρεί πως οι αιρέσεις-»εκκλησίες» είναι μέρη, κομμάτια της Εκκλησίας (όπως και η Ορθοδοξία) και ότι όλες μαζί αποτελούν την Εκκλησία. 
Η Εκκλησία δεν είναι δυνατόν να διαιρεθεί. Είναι μία και μοναδική διότι είναι το Σώμα του ενός και μοναδικού Χριστού.
Εκ της αδιαιρέτου Εκκλησίας του Χριστού, απεσχίσθηκαν και απεκόπηκαν οι αιρετικοί και σχισματικοί οι οποίοι έπαυσαν να είναι μέλη του Σώματός της.
Οι οικουμενιστές παρερμηνεύουν το χωρίο από την προσευχή του Κυρίου «ίνα ώσιν εν» (κατά Ιωάννη,κεφ.ιζ΄ στ.11) νομίζοντας ότι ο Κύριος προσεύχεται για ένωση διηρημένων εκκλησιών-ομολογιών-αιρέσεων. Ο Χριστός, όμως, αναφέρεται στην ενότητα των Αποστόλων κατά την θεωρία της Δόξης του Θεού την ημέρα της Πεντηκοστής (αυτή την ημέρα έγιναν μέλη του Σώματος του Χριστού). Το Άγιο Πνεύμα, στο Θεανθρώπινο Σώμα της Εκκλησίας, ενώνει από τότε όλους τους βαπτισμένους πιστούς που αποτελούν το Σώμα της Εκκλησίας. Η ενότητα γίνεται με βάση την πίστη. Με βάση την κοινή πίστη στο πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δια των Αγίων Μυστηρίων, ελπίζουμε στην ένωσή μας με τον Χριστό. Οι οικουμενιστές στο όνομα της ενότητας, της αγάπης, της αδελφοσύνης προσπαθούν να επιτύχουν την θρησκευτική ενοποίηση, ένα μείγμα ετερόκλητων πίστεων.
«Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή» λέγει ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός (κατά Ιωάννη κεφ. ιδ, στ. 6). Εγώ είμαι η μοναδική οδός σωτηρίας, μας λέει. Ο Οικουμενισμός, η μεγαλύτερη αίρεση στην ιστορία της εκκλησίας, αναγνωρίζει στις αιρέσεις συμμετοχή στο σωτηριολογικό έργο του Θεού ,δηλαδή διδάσκει ότι μπορούμε να σωθούμε και μέσω των άλλων θρησκειών. Τότε για ποιό λόγο ήλθε ο Κύριός μας στη Γη και υπέμεινε την Σταύρωση; Για ποιό λόγο μαρτύρησαν οι Άγιοι, ομολόγησαν την πίστη τους οι Άγιοι Ομολογητές, οι Άγιοι Πατέρες πολέμησαν τις αιρέσεις;
Ο χριστιανός εκφράζει την αγάπη του στον συνάνθρωπο όταν του δείχνει τον δρόμο προς την σωτηρία γιατί ενδιαφέρεται πραγματικά να σωθεί έστω και μία ψυχή. 
Εμείς, που γνωρίζουμε αυτόν τον δρόμο, είμαστε έτοιμοι να Τον ξεχάσουμε και να απαρνηθούμε τον Κύριό μας, στα πλαίσια μιας εκκοσμικευμένης αγάπης (η οποία δεν βασίζεται σε κοινή πίστη);
Αναγνωρίστηκαν οι αιρέσεις ως εκκλησίες. Συνυπάρχουν εξισωμένες κάτω απο την ομπρέλα του Οικουμενισμού (γι’ αυτό και ο Οικουμενισμός ονομάστηκε παναίρεση απ τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς καθώς περικλείει όλες τις αιρέσεις που απομάκρυναν τον άνθρωπο απ' τον Θεάνθρωπο). Ο Οικουμενισμός, κατεγνωσμένη αίρεση από τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, αλλοιώνει την Πίστη μας, αμβλύνει το ορθόδοξο φρόνημά μας, ενσωματώνει θεολογικά και εκκλησιολογικά στοιχεία που έχουν απορριφθεί απ την Ορθοδοξία (αλώνει την Ορθοδοξία) καθώς εστιάζει στα σημεία συμφωνίας των μελών του Οικουμενισμού και όχι σε αυτά που διαφέρουν. Θα τον δεχθούμε; Θα δεχθούμε την παναίρεση;

«Πίστη είναι να πεθάνει κάποιος για τον Χριστό και την τήρηση των εντολών Αυτού και να έχει τον θάνατο αυτό ως ζωή» (Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος).

4. Ορθοδοξία και ορθοπραξία
Είμαστε σε καιρό αιρέσεως. Της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.
Σήμερα η Ορθοδοξία δεν διώκεται μόνο από έξω, αλλά και από το εσωτερικό της.
Στη Σύνοδο της Κρήτης, 10 προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών συνυπέγραψαν τα τελικά κείμενα. Μεταξύ αυτών, ο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος και 23 ιεράρχες.
Για την ενημέρωση του κλήρου και του λαού για τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενέκρινε το κείμενο που δημοσιεύτηκε στο φυλλάδιο «Προς τον λαό» συμμετέχοντας έτσι στην παραπλάνησή του.
Οι περισσότεροι ιερείς, διάβασαν το κείμενο στον ναό που λειτουργούν συμμετέχοντας και αυτοί στην νάρκωση του ακατήχητου (εσκεμμένα) ποιμνίου και στην εδραίωση της αίρεσης.
Το Άγιο Όρος, στην καλύτερη περίπτωση, σιωπά ενόχως και στην χειρότερη εκδιώκει τους ορθώς φρονούντας μοναχούς αρνούμενο να υπηρετήσει το έργο του, την διαφύλαξη δηλαδή της Πίστεώς μας.
Ο Οικουμενισμός έχει καταδυναστεύσει τις Θεολογικές Σχολές και εισχωρεί πλέον και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Ενημέρωση του λαού δεν υπάρχει. Οι πιστοί είναι ακατάρτιστοι και αδίδακτοι στα δογματικά θέματα.
Κάποια μεμονωμένα μέλη του κλήρου και του μοναχισμού, στην προσπάθειά τους να δηλώσουν και να ομολογήσουν την Ορθόδοξη Πίστη, τιμωρούνται και εκδιώκονται. 
Ακόμη και αυτοί εκ των κληρικών και μοναχών που αντιλαμβάνονται την κατάσταση, σιωπούν φοβούμενοι τις επιπτώσεις.
Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες (μέσω των μέσων μαζικής επικοινωνίας) συμπροσευχών με τους ετερόδοξους-αιρετικούς, όπως και της διακοινωνίας μαζί τους. Βλέπουμε επίσης την αναγνώριση των «μυστηρίων» τους, την αποδοχή της “ιεροσύνης”» τους. (Ερώτ.: Μπορεί να είναι σωτήρια και ζωοποιά τα μυστήρια εκτός Εκκλησίας;Yπάρχει Χάρις σ’αυτά; 
Απάντηση. «Οι αιρετικοί μήτε εκκλησία είναι μήτε θυσιαστήριο έχουν, μήτε Άγιο Πνεύμα» Κανόνας Ιερομάρτυρος Κυπριανού της Συνόδου Καρχηδόνος).
Η δίωξη των ορθοδόξων μοναχών από το Άγιο Όρος, η δίωξη των ορθοδόξων κληρικών αποσιωπήθηκε σε αντίθεση με τις εκδηλώσεις αγάπης, ενότητας, φιλίας και συνεργασίας με τους αιρετικούς οι οποίες ανακοινώνονται πανηγυρικά στο ποίμνιο ώστε να τις συνηθίζει και να μην αντιδρά σ' αυτές. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης και οι λοιποί πατέρες, συνεπείς στο γράμμα και το πνεύμα των γραφών της Ορθόδοξης Παράδοσης, όταν προχωρούσαν σε διάλογο με τους αιρετικούς, τους έλεγχαν για την πλάνη τους, καθόριζαν με σαφήνεια τις ορθόδοξες θέσεις, περιχαράκωναν την αλήθεια και συμπεριφέρονταν σε εκείνους ως αποστάτες του Χριστού και αποκομμένους απ' την Εκκλησία. Σήμερα συζητούμε χωρίς να διακρίνουμε διάθεση μετανοίας στους άλλους με αποτέλεσμα να βλάπτουμε το ορθόδοξο ποίμνιο που πρέπει να κρατά την Αλήθεια και να το απομακρύνουμε από το Χριστό, τους Αγίους και την Παράδοση.

Κύριο μέλημά μας πρέπει να είναι η σωτηρία των ψυχών μας.
Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (+1966) μας προειδοποιεί: «στα έσχατα χρόνια το κακό και η αίρεση θα έχει εξαπλωθεί τόσο πολύ που οι πιστοί δεν θα βρίσκουν ιερέα και ποιμένα να τους προστατέψει από τις πλάνες και να τους οδηγήσει στην πολυπόθητη σωτηρία. 
Τότε οι πιστοί δεν θα μπορούν να δεχθούν ασφαλείς οδηγίες από ανθρώπους αλλά οδηγός τους θα είναι τα κείμενα των Αγίων Πατέρων. Σ 'αυτή την εποχή ο κάθε πιστός θα είναι υπεύθυνος για όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας. Αδελφοί, καιρός ν' αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας απέναντι στον Θεό και την Ιστορία. Μην ανέχεστε άλλες λοξοδρομίες και πλάνες απ' τους αρχιερείς και τους ιερείς σας. Μην κάνετε τα στραβά μάτια, είστε συνυπεύθυνοι».
Η μεθοδευμένη και καλά σχεδιασμένη εξάπλωση της αιρέσεως άμβλυνε τα αισθητήρια των πιστών και διευκόλυνε την εγκατάστασή και ενθρόνιση της.
Πώς θα περιχαρακωθεί και θα οριοθετηθεί η Ορθόδοξη Πίστη ώστε να προφυλαχθούν οι πιστοί από την πλάνη των αιρετικών; Οι σημερινοί ορθόδοξοι έχουν άγνοια σχετικά με την στάση των Πατέρων απέναντι στους αιρετικούς, όπως και με την ευθύνη των κληρικών και των λαϊκών σε καιρό αιρέσεως. Υπακούοντας στα λόγια του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, πρέπει να τηρήσουμε όσα μας δίδαξαν με λόγια και έργα οι Άγιοι Πατέρες μας κι όσα προβλέπονται από τις Ιερές Συνόδους και τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας.

Ορθοδοξία σημαίνει και ορθοπραξία.
Οι άγιοι πατέρες, διαχρονικά, έκαναν πράξη τα όσα ορίζει ο ΙΕ΄ κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Ο κανόνας αυτός μας λέει το εξής εξαιρετικά σημαντικό. 
Όσοι χωρίζονται πριν από συνοδική απόφαση από επίσκοπο που κηρύττει δημόσια και γυμνή τη κεφαλή κατεγνωσμένη αίρεση και δεν τον μνημονεύουν στην Θεία Λειτουργία, δεν επιφέρουν σχίσμα, διότι χωρίζονται από ψευδοδιδάσκαλο. Όχι μόνο δεν αποκόπτονται από την Εκκλησία αλλά είναι και γνήσια μέλη της και άξιοι τιμής από αυτήν διότι την προφυλάσσουν από σχίσματα.
Σύμφωνα λοιπόν με τον κανόνα αυτό, επιβάλλεται απομάκρυνση από αιρετικώς φρονούντες ποιμένες ώστε να διατηρηθεί ακέραιη η ενότητα της Πίστεως.

Τί σημαίνει αποτείχιση;
Αποτείχιση είναι η απομάκρυνση (χωρισμός) από κάτι νόθο, επιβλαβές και ξένο προς την υγιή Πίστη της Εκκλησίας. Είναι το τείχος που σηκώνει ο πιστός ώστε να περιφρουρήσει την Ορθόδοξη Πίστη και να προφυλαχθεί ο ίδιος από την πλάνη των αιρετικών παραμένοντας μέσα στην διαχρονική αποστολική Εκκλησία και ταυτόχρονα το μέσο πίεσης που χρησιμοποιεί ώστε να δρομολογηθεί σύνοδος που θα καταδικάσει τους αιρετικούς. 
Η αποτείχιση επιτελείται δια της διακοπής μνημονεύσεως του αιρετικού επισκόπου (δεν είναι δυνατόν ο αιρετικός επίσκοπος να ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας) και της διακοπής κάθε εκκλησιαστικής κοινωνίας και επικοινωνίας μαζί του. Είναι, τέλος, η αποτείχιση η ενδεδειγμένη και υγιής συμπεριφορά του πιστού σε καιρό αιρέσεως ώστε να αποφευχθεί η εγκατάσταση της αίρεσης. 
Γι αυτόν τον λόγο, όσοι προχώρησαν σε αποτείχιση είναι άξιοι τιμής και επαίνου. 

Πότε επιτρέπεται η αποτείχιση;
Σε περιπτώσεις προσωπικών αμαρτιών των επισκόπων, οι ΙΓ΄, ΙΔ΄και ΙΕ΄Ιεροί Κανόνες απαγορεύουν την απόσχιση δια της διακοπής της μνημονεύσεως προ συνοδικής κρίσης και όσοι προχωρούν σε αποτείχιση θεωρούνται υπεύθυνοι σχίσματος. 
Επιβάλλεται η αποτείχιση, σε περιπτώσεις αιρετικώς φρονούντων επισκόπων ώστε εκείνος που αιρετικά φρονεί και κηρύττει να αποκόπτεται από το Σώμα του Χριστού, ενώ αυτός που κάνει αποτείχιση να παραμένει ενσωματωμένος δια της αληθινής πίστης στην Εκκλησία.

Τί σημαίνει κατεγνωσμένη αίρεση;
Κατεγνωσμένη σημαίνει γνωστή αίρεση η οποία έχει καταδικασθεί από Σύνοδο ή από Αγίους της Εκκλησίας. Ο Οικουμενισμός περικλείει αιρέσεις οι οποίες ήδη έχουν καταδικασθεί από Συνόδους και είναι αίρεση κατεγνωσμένη και από τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς. Ο Οικουμενισμός είναι γνωστικισμός,ο οποίος υφίσταται από τον 1ο μ.Χ. αιώνα και έχει καταδικαστεί π.χ. από την 6η Οικουμενική Σύνοδο (καταδίκη Παυλικιανών).
Οι Άγιοι Πατέρες που συμμετείχαν στην Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 879-880 διακήρυξαν με παρρησία ότι κάθε παρέμβαση στα παραδοθέντα από τις προηγούμενες θεόπνευστες 7 Οικουμενικές Συνόδους καθιστά αίρεση και ύβρη.

Μνημόνευση κατά την Θεία Λειτουργία
Η μνημόνευση του επισκόπου κατά την Θεία Λειτουργία δηλώνει την ταυτότητα πίστεως επισκόπου και λαού, άρα σε καιρό αιρέσεως δηλώνει συμμετοχή στην αίρεση. 
Δεν είναι δυνατόν να μνημονεύεται εκείνος που είναι εχθρός προς τον Θεό. Δεν είναι δυνατό να ομολογείται δημόσια ότι ο αιρετικός ορθοτομεί τον λόγο της Αληθείας. 
Οι λαϊκοί, όταν κινδυνεύει η Πίστη, πρέπει να φεύγουν από ιερέα που μνημονεύει αιρετικό επίσκοπο και να αγωνισθούν για την Ορθοδοξία.
Κατά τον Άγιο Γενάδιο Σχολάριο, η πνευματική κοινωνία των ομοδόξων και η τέλεια υποταγή στους γνήσιους ποιμένες εκφράζεται με το μνημόσυνο (μνημόνευση).
Κατά τον Άγιο Θεόδωρο Στουδίτη, και μόνον η αναφορά ονόματος επισκόπου που δεν έχει ορθόδοξη πίστη, μολύνει τη Θεία Λειτουργία, έστω και αν ο τελών την Θεία Λειτουργία φρονεί ορθά.

Ποιοί είναι οι ψευδοδιδάσκαλοι;
Ψευδοδιδάσκαλοι κατά της ευσεβείας, ψευδοαπόστολοι και ψευδοπροφήτες, κατά τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, είναι οι αιρετικοί τους οποίους εξέλεξε ο διάβολος ώστε να πολεμηθεί ο παλαιός Νόμος και ο Ευαγγελικός. Γι αυτό, συνεχίζει ο Άγιος, όποιος τους δέχεται, δέχεται τον διάβολο. Ο Κύριος, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, μας λέει: «προσέχετε από των ψευδοπροφητών οίτινες έρχονται προς υμάς εν ενδύματι προβάτου, ένδοθεν δε εισί λύκοι άρπαγες. από των καρπών αυτών επιγνώσεσθε αυτούς». (κατά Ματθαίον κεφ.ζ’ στ 15)

Τί σημαίνει δημοσία και γυμνή τη κεφαλή;
Δημοσία και γυμνή τη κεφαλή σημαίνει ότι ο επίσκοπος κηρύττει τις αιρετικές του απόψεις δημόσια και απροκάλυπτα, με λόγια και με έργα ώστε να τις διαδώσει και να τις καταστήσει γραμμή της Εκκλησίας χρησιμοποιώντας την θέση του. Επισφράγιση των κακόδοξων λόγων και των έργων ήταν η σύνοδος στην Κρήτη τον Ιούνιο του 2016. 
Επειδή το σύστημα της Ορθοδοξίας είναι συνοδικό, η προσπάθεια των αιρετικών επικεντρωνόταν στο να «νομιμοποιηθεί» συνοδικά η αίρεση, πράγμα που επιτεύχθηκε με την ψευδοσύνοδο στην Κρήτη.

Ποιοί Άγιοι δίδαξαν την απομάκρυνση από τους αιρετικούς;
Οι άγιοί μας, βασιζόμενοι στην εμπειρική και βιωματική τους σχέση με τον Θεό, μας δίδαξαν την ά μ ε σ η απομάκρυνση από τους αιρετικούς ως τρόπο διαφύλαξης της Πίστης.
O Μ. Βασίλειος συμβούλευε την μη εκκλησιαστική κοινωνία με αιρετικούς επισκόπους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από τον Άγιο ως «λύκοι βαρείς» καθώς και την απομάκρυνση από εκείνους που προσποιούνται ότι έχουν την ορθή πίστη αλλά κοινωνούν με τους ετερόφρονες.
Ο Μ. Αθανάσιος δίδασκε την απομάκρυνση από όσους επισκόπους ή πρεσβυτέρους σκανδαλίζουν και την απομάκρυνση από εκείνους που κοινωνούν με αιρετικούς και προσποιούνται ότι ομολογούν ορθή πίστη.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, συμβούλευε, να αποφεύγουμε προϊστάμενο (ποιμένα) όταν είναι κακός εξ αιτίας της πίστεως και να απομακρυνόμαστε απ' αυτόν όχι μόνο αν είναι άνθρωπος αλλά και αν είναι άγγελος που κατέβηκε από τον Ουρανό. Αν είναι κακός ως προς την ιδιωτική του ζωή δεν θα πρέπει να ασχολούμαστε μ' αυτήν καθώς το «μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» αναφέρεται στον τρόπο ζωής, και όχι στην πίστη. Κατά την διάρκεια της εξορίας του, μακάριζε τους φυλακισμένους κληρικούς για το ορθόδοξό τους φρόνημα, λέγοντας ότι τα ονόματά τους συγκαταριθμούνται μαζί με των Μαρτύρων στο βιβλίο της Ζωής. 
Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας χαρακτήριζε ως ομολογητές της Πίστεως τους κληρικούς που καθήρεσε ο αιρετικός πατριάρχης Νεστόριος, τιμωρώντας τους επειδή είχαν διακόψει την εκκλησιαστική κοινωνία και μνημόνευσή του. Συμβούλευε, δε, ο Άγιος τον κλήρο και τον λαό της Κωνσταντινούπολης να μη κοινωνούν με τον Νεστόριο για να μη μολυνθούν, χαρακτηρίζοντάς τον ως λύκο αντί ποιμένα.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής με την αποτείχισή του, δίδασκε έμπρακτα την σωστή στάση απέναντι στην αίρεση. Πίστευε ότι είναι χρέος του καθενός να μη προδίδει την αληθινή Πίστη και να την υπερασπισθεί μέχρι θανάτου. Χαρακτήριζε τους αιρετικούς ως ψευδοδιδασκάλους και ψευδοπροφήτες και έλεγε ότι όποιος τους αποδέχεται ως ποιμένες της Εκκλησίας, αποδέχεται και αναγνωρίζει τον διάβολο. Η αποτείχιση, για τον Άγιο, είναι η μοναδική οδός σωτηρίας διότι μόνο δι΄ αυτής η αληθινή Πίστη παραμένει ανόθευτη από την επικοινωνία με την αίρεση. Προτίμησε τον αναθεματισμό, την εξορία, τον μαρτυρικό θάνατο παρά την κοινωνία με τους αιρετικούς.
Ο Άγιος Σωφρόνιος Πατριάρχης Ιεροσολύμων χαρακτήριζε τους ορθοδόξους, που απομακρύνονταν από αίρεση υπό Συνόδου ή Αγίων Πατέρων κατεγνωσμένη, άξιους τιμής και αποδοχής.
Ο Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης, σε καιρό αιρέσεως, ως Εκκλησία θεωρούσε εκείνους που προχώρησαν σε αποτείχιση από τους αιρετικούς, έστω και αν ήταν ελάχιστοι. Την τοπική εκκλησία, που είχε αποδεχθεί την αίρεση την θεωρούσε «πεπτωκυία, καταπεσούσα, ερρυπωμένη» και γι αυτό συμβούλευε τους ορθοδόξους να αποφεύγουν με παρρησία κάθε εκκλησιαστική επικοινωνία με τους κακόδοξους και να διακόπτουν την μνημόνευσή τους στην τέλεση της Θείας Ευχαριστίας.
Ο Μέγας Φώτιος πρόσταζε το εξής «αν ο ποιμένας είναι αιρετικός να απομακρυνθούμε από αυτόν άμεσα διότι η κοινωνία με αυτόν είναι δηλητήριο φιδιού. 
Δεν πρέπει, έλεγε, να εξαπατηθούμε από το γεγονός ότι φαίνεται ήμερος, διότι είναι λύκος. Ως προς τον ορθόδοξο ποιμένα, συνέχιζε, ο πιστός αφού εξετάσει αν έχει ευσεβή πίστη και ζωή, χωρίς κανένα αιρετικό σημάδι, πρέπει να υποτάσσεται σ' αυτόν. Όλα τα άλλα, εκτός της πίστεως, δεν πρέπει να τα εξετάζουμε».
Ο Άγιος Γερμανός ο Β΄, εξόρκιζε τους λαϊκούς να φεύγουν από ιερείς υποταγμένους σε λατίνους και να μην παίρνουν ευλογία από τα χέρια τους. Καλύτερα προσεύχεστε στα σπίτια σας, έλεγε, ειδ' άλλως θα υποστείτε την ίδια κόλαση μ' αυτούς.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς θεωρούσε ότι είναι αδύνατο κάποιος που επικοινωνεί εκκλησιαστικώς με αιρετικό πατριάρχη, να είναι ορθόδοξος. Συνέδεε την υποταγή στους ποιμένες με την πλήρη αποδοχή και ταύτιση με την Ορθόδοξο Πίστη η οποία είναι το κριτήριο εισόδου (ή εξόδου) από την Εκκλησία.
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, υποστήριζε ότι στα της πίστεως δεν χωρεί συγκατάβαση διότι όλοι οι διδάσκαλοι της Εκκλησίας, όλες οι Σύνοδοι και όλες οι Θείες Γραφές προτρέπουν την αποφυγή των ετεροφρόνων και την αποφυγή της κοινωνίας με αυτούς. Για τα θέματα της Πίστεως, έλεγε, δεν υπάρχουν μικρά και μεγάλα, όλα είναι μεγάλα και σημαντικά γι αυτό δεν κάνουμε υπακοή ούτε σε αρχιερέα ούτε σε σύνοδο ψευδή αλλά στον Χριστό και στους Αποστόλους! 
Ο Άγιος Γεννάδιος Σχολάριος συμβούλευε ότι αυτών που αποστρεφόμεθα το φρόνημα, πρέπει, σύμφωνα με τις Συνόδους και τους Πατέρες, να αποφεύγουμε και την κοινωνία.
Ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος, δίδασκε να εξετάζουμε τον πνευματικό άνθρωπο από την ζωή του και τις πράξεις του, αν συνάδουν με τις διδασκαλίες του Κυρίου, των Αποστόλων και των Πατέρων και αν όχι, ακόμα και αν κάνει θαύματα και ανασταίνει νεκρούς να τον αποστρεφόμαστε και να τον μισούμε ως δαίμονα. Όσοι αποδέχονται αιρετικές διδασκαλίες, λέει, είναι καταδικασμένοι εις απώλεια.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης θεωρούσε ότι ο αρχιερέας που είναι ως προς την Πίστη κακός, δεν είναι δυνατό να μη κηρύξει και στον λαό, το αιρετικό φρόνημα που έχει στην καρδιά του. Αν λοιπόν είναι ως προς την Πίστη κακός, έχει δηλαδή αιρετικά και βλάσφημα δόγματα, τότε πρέπει να φεύγουμε από αυτόν.

Ποιοί άγιοι προχώρησαν σε αποτείχιση (εφαρμόζοντας τον ΙΕ΄ Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου)
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής είχε εκκλησιαστική κοινωνία μόνο με όσους διατηρούσαν την Ορθόδοξη Πίστη και καμία κοινωνία με την εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και της Ρώμης (οι οποίες τότε ήταν αιρετικές) .
Επίσης οι ακόλουθοι Άγιοι προχώρησαν σε αποτείχιση:
Ο Άγιος Θεοφύλακτος επίσκοπος Νικομήδειας, ο Άγιος Μιχαήλ επίσκοπος Συνάδων, ο Άγιος Αιμιλιανός επίσκοπος Κυζίκου, ο Άγιος Ευθύμιος επίσκοπος Σάρδεων, ο Όσιος Θεοφάνης ηγούμενος Μονής Μεγάλου Αγρού, ο Άγιος Στέφανος ηγούμενος Τρίγλιας, ο Άγιος Μακάριος ηγούμενος Πελεκητής, ο Άγιος Ιωάννης ηγούμενος Καθαρών, ο Όσιος Νικήτας ηγούμενος Μηδικίου, ο όσιος Πέτρος Ατρώας, οι Άγιοι Θεόδωρος και Θεοφάνης οι Γραπτοί, ο Όσιος Πλάτων Στουδίτης, ο Άγιος Ιωσήφ αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ο Όσιος Νικόλαος Στουδίτης, ο Όσιος Ναυκράτιος Στουδίτης, ο Όσιος Θαδδαίος Στουδίτης, ο Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης.
Οι 74 Αγιορείτες Πατέρες επί πατριάρχου Βέκκου, υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο, διότι ομολόγησαν ότι δεν ήθελαν καμμία εκκλησιαστική κοινωνία με τον λατινόφρονα πατριάρχη.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ως ιερομόναχος, διέκοψε το μνημόσυνο του αιρετικού πατριάρχη και γι' αυτό αναθεματίσθηκε και φυλακίστηκε.
Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, διέκοψε κάθε εκκλησιαστική κοινωνία με όλους όσους υπέγραψαν στην σύνοδο στην Φλωρεντία καθώς πίστευε ότι μόνο έτσι έμενε ενωμένος με τους Αγίους Πατέρες.
Ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης διέκοψε το μνημόσυνο του πατριάρχη Αθηναγόρα καθώς πίστευε ότι η συμπροσευχή με άλλους είναι επιτρεπτή μόνο όταν υπάρχει συμφωνία Πίστης.
Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς διέκοψε το μνημόσυνο του πατριάρχη Σερβίας Γερμανού και έπαψε κάθε εκκλησιαστική επικοινωνία με αυτόν παραμένοντας έγκλειστος στο ησυχαστήριό του.

Ποιά η στάση του λαού
Στην εποχή του Μεγάλου Βασιλείου, σύμφωνα με μαρτυρία του Αγίου, οι πιστοί έφευγαν απ' τους ναούς, θεωρώντας τους «ασεβείας διδασκαλεία» και προσευχόντουσαν στην ύπαιθρο. Ο Άγγελος της Εκκλησίας, συνεχίζει ο Άγιος, έφυγε κι αυτός απ' τους ναούς όπου παρέμεναν οι αιρετικοί και ήλθε εκεί όπου συγκεντρώνονταν οι ορθόδοξοι (στις ερημιές). Ο Μ. Βασίλειος λέγοντας «και γαρ και το αχρειωθέν απερρύη και ουκ εκολοβώθη το μένον» δηλώνει ότι όσοι κι αν αποχωρήσουν δια της αιρέσεως απ' την Ορθοδοξία, το Σώμα του Χριστού μένει ανέπαφο, ακέραιο και ολόκληρο. 
Στα χρόνια του Μ. Αθανασίου, οι Ορθόδοξοι δεν είχαν καμμιά εκκλησιαστική επικοινωνία με τους αιρετικούς. Το κριτήριο για την εκκλησιαστική κοινωνία ήταν το φρόνημα και όχι η απόφαση συνόδου.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος περιγράφει τον λαό που αποτείχισε τον αιρετικό πατριάρχη, ως πλήθος ασύντακτο και ανεπίσκοπο (χωρίς επίσκοπο) περιπλανώμενο σε όρη, σπήλαια και οπές στη γη. Τοποθετείται ξεκάθαρα υπέρ της διδασκαλίας και εφαρμογής του ΙΕ' Κανόνος γνωστοποιώντας στους πιστούς πως ο Θεός βρίσκεται εκεί που είναι η αληθινή Πίστη λέγοντας ότι οι αιρετικοί έχουν τους οίκους αλλά εμείς (οι πιστοί της αποτείχισης) τον Ένοικο, αυτοί τους ναούς εμείς τον Θεό.
Όταν ο Άγιος Κύριλλος αγωνιζόταν εναντίον της αιρέσεως του Νεστορίου, ο λαός και οι κληρικοί έφυγαν απ τον ναό παρόλο που η αίρεση δεν ήταν κατεγνωσμένη (καταδικασμένη).
Στην εποχή του Μεγάλου Φωτίου οι πιστοί, όχι απλώς δεν κοινωνούσαν με τον αρχιεπίσκοπο που πρόδωσε τα δόγματα της Πίστεως, αλλά ούτε και «χαίρετε» του έλεγαν.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας θέτει το δίλημμα:
«Τι προτιμάς, ν’ ανασταίνεις νεκρούς με την προσευχή σου
ή να χύσεις το αίμα σου για τον Χριστό;»

5. Αγώνας για τον Θεό
«Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις» (Πράξεις κεφ.ε΄στ.29).
«Ει εμέ εδίωξαν, και υμάς διώξουσι» (Κατά Ιωάννην, κεφ. ιε΄στ. 20).
Η εκκλησιαστική επικοινωνία με την αίρεση μολύνει. Μας κάνει κοινωνούς με αυτήν. Επικοινωνούμε εκκλησιαστικά μόνον με όσους έχουν την ίδια ακέραιη Ορθόδοξη Πίστη (με λόγια και με έργα). Η υποστήριξη των Αγίων μας σε όσους προχώρησαν σε αποτείχιση (κληρικούς και λαϊκούς) μας διδάσκει ότι χρέος κάθε ενός πιστού είναι η ομολογία της Πίστης του δια της αποτείχισής του σε καιρό αιρέσεως και η προάσπιση της Ορθοδοξίας. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος παραμονής στην Εκκλησία (στο σώμα του Χριστού) και ο μόνος δρόμος σωτηρίας. Δεν έχει σημασία πόσοι αποκόπτονται δια της αιρέσεως από την Ορθοδοξία. Ο Μ. Βασίλειος μας δίδαξε ότι το Σώμα του Χριστού μένει ακέραιο. Σκοπός μας είναι να μείνουμε μέσα στην Εκκλησία ώστε να σωθούμε. Όσοι κι αν μείνουμε. Όσους κι αν έχουμε απέναντι μας. Έχουμε πρότυπα τους Αγίους μας, τους οποίους και πρέπει να μιμηθούμε.
Είναι πόθος μας ο Θεός; Θέλουμε να είμαστε μαζί Του; Πρέπει, τότε, να παλέψουμε γι' αυτό. Χρειάζεται αγώνας και θυσία.
«Ο πόλεμος κατά των αιρέσεων φανερώνει την τέλεια αγάπη προς τον Θεό και την τέλεια αγάπη προς τον πλανηθέντα αδελφό» μας διαβεβαιώνει ο Μέγας Φώτιος. Θέλουμε να δείξουμε στον Θεό την τέλεια αυτή αγάπη; Τότε πρέπει να Τον ομολογήσουμε , μπροστά στους ανθρώπους χωρίς να φοβόμαστε τους χαρακτηρισμούς που θα μας προσάψουν. 
Δεν πρέπει να δειλιάσουμε, έχουμε μαζί μας τον Χριστό. Ο αγώνας μας έχει ως έπαθλο την αιώνια ζωή και όχι την επίγεια! Θα μείνουμε μέσα στους ναούς όταν γνωρίζουμε ότι ο Κύριος μας δεν είναι εκεί; Μπορεί να βρίσκεται εκεί που υπάρχει κοινωνία με τους αιρετικούς; Θα μας κρατήσουν αιχμάλωτους στους ναούς οι συνήθειές μας, οι κοινωνικές μας σχέσεις και συναναστροφές; Θα αγαπήσουμε την δόξα των ανθρώπων ή του Θεού; 
Θα μείνουμε δέσμιοι του κάθε κληρικού που χρησιμοποιεί σαν επιχείρημα την υπακοή ενώ παράλληλα ο ίδιος κοινωνεί με την αίρεση; Υπακοή σε θέματα πίστης δεν γίνεται. Υπακοή γίνεται μόνο στον Κύριο μας. O Μ. Αθανάσιος, μας συμβουλεύει ότι πρέπει να διακρίνουμε τους καλούς απ' τους κακούς ποιμένες με βάση τα έργα τους, τα οποία φανερώνουν την πίστη τους. Στους καλούς ποιμένες οφείλουμε υπακοή, ενώ από τους κακούς πρέπει να απομακρυνόμαστε (αποτείχιση απ τους κακώς φρονούντες και πράττοντες).
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μας ειδοποιεί, ότι για θέματα πίστεως πρέπει να απομακρυνόμαστε άμεσα απ' τους προεστώτες που έχουν αιρετικά φρονήματα. Χαρακτηριστικά λέει: «ει μεν γαρ δόγμα έχει διεστραμμένον, καν άγγελος ή, μη πείθου. 
Ει δε ορθά διδάσκει, μη τω βίω πρόσεχε, αλλά τοις ρήμασιν».
Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και μέλη της οι χριστιανοί, κλήρος και λαός. Εκκλησία είναι, κατά τον Άγιο Θεόδωρο Στουδίτη, όσοι είναι προσκολλημένοι στην αλήθεια, τον Χριστό, και την ομολογούν. Η ευσέβεια, η πίστη και η αλήθεια μας ενώνουν με τον Χριστό και την Εκκλησία. Κατά τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, καθολική Εκκλησία είναι η ορθή και σωτήρια ομολογία της Πίστεώς μας προς τον Θεό.
Εκκλησία δεν είναι οι κληρικοί, οι επίσκοποι, οι ηγούμενοι των μοναστηριών, οι πατριάρχες. Αυτοί είναι οι διοικούντες. Όταν κάνουν λάθος αυτοί, πρέπει να συμμετέχουμε στο λάθος τους; Τώρα που αυτοί (οι διοικούντες) γίνονται κοινωνοί της αίρεσης, τώρα που σιωπούν λησμονώντας την ευθύνη που έχουν απέναντι στο ποίμνιο, τώρα που γίνονται διώκτες, καθώς διώκουν όσους ομολογούν ορθή πίστη, εμείς θα μείνουμε αμέτοχοι; Θα αφήσουμε να διώκουν τον Χριστό μας (γιατί Αυτόν διώκουν, Αυτόν καταργούν, Αυτόν αμφισβητούν) στο πρόσωπο των διωκόμενων μοναχών κληρικών και λαϊκών; Θα μείνουμε απλοί παρατηρητές χωρίς να πάρουμε θέση; Θα συνεχίσουμε να εκκλησιαζόμαστε εορτάζοντες τους Aγίους Mάρτυρες και Oμολογητές χωρίς να γνωρίζουμε τον λόγο για τον οποίο τους εορτάζουμε; Δεν βλέπουμε τα σημεία των καιρών; Και όσοι τα βλέπουμε γιατί σιωπούμε; 
Ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς λέει ότι η σιωπή, σε θέματα πίστεως, είναι το τρίτο είδος αθεΐας, ο Ιερός Χρυσόστομος ότι ο σιωπών είναι άξιος κολάσεως και ο Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης μας υπενθυμίζει την εντολή του Κυρίου να μη σιωπούμε σε καιρό που κινδυνεύει η Πίστη. Τί περιμένουμε; Κάποιον «αρχηγό-οδηγό» ή μήπως το κοινό ποτήριο με τους αιρετικούς; Kι αν αίφνης αύριο βρεθούμε (παρουσιαστούμε) μπροστά στον Κύριο και το κριτήριο Του, θα βρεθούμε ως αμαρτωλοί ή ως προδότες; Θα παραστούμε ως χλιαροί χριστιανοί (τους οποίους ο ίδιος ο Κύριος προειδοποίησε ότι θα τους εμέσει) ή ως θερμοί στην πίστη και τον ζήλο;
Η απόφαση και η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική μας. Δική μας η ψυχή, δικός μας ο αγώνας για την σωτηρία. Ας διδαχθούμε από τον άγιο Μάξιμο τον ομολογητή, ο οποίος στην ερώτηση των αιρετικών «σύ μόνος σώζη και πάντες απόλλυνται;» (δηλ. μόνο εσύ θα σωθείς και όλοι οι άλλοι θα χαθούν), ο Άγιος απάντησε ότι η κρίση είναι του Θεού, δική του όμως ευθύνη ήταν, να πεθάνει χάριν της αληθινής Πίστης και να μην την προδώσει.
Έρχονται πιο δύσκολα χρόνια. Θα κληθούμε οι ορθόδοξοι χριστιανοί να πάρουμε ακόμη πιο δύσκολες αποφάσεις. Αν σήμερα, δεν αντέχουμε το κόστος της αποτείχισης, αύριο πώς θα παλέψουμε όταν η χάρη του Θεού δεν θα είναι μαζί μας;

Επιλέγουμε τώρα: ή στρατιώτες του Θεού ή με τον αντίχριστο, διότι ο οικουμενισμός είναι γέννημα του αντιχρίστου. Όταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης κηρύττει ότι όλες οι θρησκείες σώζουν και ότι ο καθένας μπορεί να λατρεύει όποιον θεό προτιμά, τότε αυτό πού μας οδηγεί;

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ

ΟΜΑΔΕΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ:

«μικρό ποίμνιο»

ΛΥΚΟΣ ΜΕ ΕΝΔΥΜΑ ΠΡΟΒΑΤΟΥ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ



Ενώ 152 Κύπριοι γιατροί ζήτησαν με επιστολή προς τον πρόεδρο της κυπριακής δημοκρατίας να ανοίξει τις Εκκλησίες, ο αρχιεπισκοπος ανακοίνωσε οτι οι γιατροί να κοιτάξου την δουλεια τους…
ο ίδιος σε Κοινή δήλωση με τον Αρχιραβίνο του Ισραήλ «Δεν υπάρχει συλλογική ενοχή των Εβραίων στoν θάνατο του Ιησού» (ως να είπε περίπου οτι ο χριστός αυτοκτόνησε). 
Το γεγονός το επιβεβαιώνετε σε άρθρο (8/12/2011) από την Jerusalem Post Ο Αρχιραββίνος Yona Metzger και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’ υπέγραψαν μια ιστορική δήλωση στη Λευκωσία.

Αναφορικά με το Μυστήριο της Θείας Μετάληψης, στην επιστολή τους οι γιατροί, τονίζουν:
«Όπως γνωρίζετε και εσείς, ως ορθόδοξος χριστιανός, η Θεία Κοινωνία είναι ο ίδιος ο Χριστός, και η μετάληψή Του από τους ορθοδόξους χριστιανούς, δεν αποτελεί απλά ένα θρησκευτικό εθιμοτυπικό τελετουργικό καθήκον, αλλά τη βάση της πίστεώς τους, καθώς και αναφαίρετο δικαίωμά τους. Παρόλο που είμαστε σίγουροι, ότι και εσείς, ως ορθόδοξος χριστιανός συμμερίζεστε τα δόγματα της Ορθοδοξίας, μεταξύ των οποίων και ότι η Θεία Κοινωνία είναι «εφόδιο ζωής αιωνίου» και ότι από αυτή ή μέσω αυτής δεν είναι δυνατόν να μεταφερθούν ιοί, σας αναφέρουμε ότι και επιστημονικά, δεν υπάρχει στη βιβλιογραφία οποιοδήποτε επιστημονικό άρθρο, μελέτη ή έρευνα που να αποδεικνύει ότι με τη Θεία Κοινωνία μεταδίδονται μικρόβια και ιοί».

Οικουμενιστικός κατήφορος Και παρά ταύτα, η επιμονή να κοινωνούμε με τους Οικουμενιστές- παραμένει!

Κι ενώ η τραγωδία της πανδημίας του φονικού ιού συνεχίζεται χωρίς οίκτο και έλεος, ο οικουμενιστικός κατήφορος συνεχίζεται κι αυτός με πολύ αυξημένο θράσος από ορισμένους ορθόδοξους ιεράρχες.
Ο θλιβερός ορθόδοξος πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος ξεπέρασε κάθε όριο ασέβειας, κηρύττει με περισσό θράσος τον παραλογισμό, δηλαδή την ένωση με τους αιρετικούς και την πανθρησκεία.

Αγκάλιασε τον πατριάρχη των κοπτών και τον διαβεβαίωσε πως έχουν την ίδια πίστη οι δυο τους, χωρίς καμία δογματική διαφορά! Ενώ παραμονές του ραμαζανιού των μουσουλμάνων έστειλε εγκάρδιες ευχές προς τους μουσουλμάνους «αδελφούς» του να έχουν ένα κατανυκτικό ραμαζάνι, γεμάτο από τις ευλογίες του αληθινού Θεού! 

Δηλαδή ο πατριάρχης Θεόδωρος βεβαίωσε τους μουσουλμάνους πως αυτός ο αληθινός Θεός είναι ο ίδιος για τους μουσουλμάνους και τους ορθοδόξους! 

Μάλιστα αγαπητοί μου, καλά ακούσαμε όλοι μας και τα ακούσαμε από το στόμα του πατριάρχη του πρεσβυγενούς πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ενός πατριαρχείου που βρίθει από μεγάλους αγίους. Αλήθεια ποιος θα σταματήσει αυτόν τον φοβερό κατήφορο του εν λόγω πατριάρχου; Αν περιμένουμε από το Φανάρι, μάταια θα περιμένουμε αφού κι αυτοί τα ίδια πράττουν.
Να περιμένουμε να συγκαλέσει κάποιος πανορθόδοξη σύνοδο; 
Κι αυτό μάταιο φαντάζει, αφού ο προσφάτως συγκαλέσας πανορθόδοξη σύνοδο στο Αμμάν της Ιορδανίας πατριάρχης Θεόφιλος Ιεροσολύμων,συμμετείχε αυτές τις μέρες σε οικουμενιστική συμπροσευχή για την εξάλειψη του κορωνοϊού!
Ω Θεέ μου! Άλλη τραγωδία κι αυτή από τον πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο. Αλήθεια πιστεύει ο πατριάρχης Θεόφιλος πως ο Ιησούς Χριστός, η κεφαλή της ορθοδόξου εκκλησίας θα δεχθεί μια τέτοια δαιμονική συμπροσευχή; 
Δεν άκουσε ο πατριάρχης Θεόφιλος πως ο μεγάλος άγιος των ημερών μας Παΐσιος ο αγιορείτης αποκάλεσε τις αιρετικές εκκλησίες που απαρτίζουν τον οικουμενισμό κουρελούδες του διαβόλου; Δεν άκουσε τον άγιο Πορφύριο τον καυσοκαλυβίτη να λέει πως μέσα στον οικουμενισμό κατοικούν πονηρά πνεύματα; 
Δεν άκουσε τον άγιο Εφραίμ τον κατουνακιώτη που πήρε πληροφορία ύστερα από προσευχή που έκανε πολλές ώρες για αυτό το θέμα κι ο Χριστός του αποκάλυψε πως οικουμενισμός σημαίνει δαιμονισμός; Είναι δυνατόν να μην τα έχει ακούσει αυτά ο πατριάρχης Θεόφιλος; 
Και εφόσον είναι βέβαιο πως τα άκουσε, τότε πως προχώρησε στον οικουμενισμό και διασύρει την ορθοδοξία; Και που το βρήκε αυτό το δικαίωμα, ποιος του το έδωσε; Πάντως σε καμία περίπτωση δεν έλαβε τέτοιο δικαίωμα από τον αρχηγό της πίστεως μας Ιησού Χριστό. 
Ο Κύριος μας του παρήγγειλε να φυλάξει την ορθόδοξη πίστη από τους αιρετικούς, όμως δυστυχώς πράττει το αντίθετο, έως πότε όμως; Διότι ο Ιησούς Χριστός λέγει στην Αποκάλυψη «ναι έρχομαι ταχύ» (Αποκαλ. 22, 20)
Και τότε τι μέλλει γενέσθαι…

Αρσένιος μοναχός, Ιερά σκήτη Αγ. Παντελεήμονος (Μονής Κουτλουμουσίου), Άγιον Όρος

ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ (Κουτλουμουσιανόν Κελί Οσίου Χριστοδούλου - Άγίου Ορους - ΑΘΩ) ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΚΑΙΡΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ


ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ (Κουτλουμουσιανόν Κελί Οσίου Χριστοδούλου-Άγίου Ορους-ΑΘΩ)

ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΚΑΙΡΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΨΕΥΔΟΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ ΣΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗΣ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ" ΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ , ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΙΘΑΝΟ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΜΕ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ..... 

Γέροντας Γαβριήλ: Εύχομαι ολοψύχως η ευλογία του Θεού να είναι μαζί με όλο τον Ορθόδοξο Ελληνικό λαό.Να μας προστατεύει, να μας βγάλει απ᾽τα αδιέξοδα αυτά και να καταισχύνει όλους αυτούς που πολεμούν τη θρησκεία μας. 

Ο Θεός ζητάει από εμάς τους Χριστιανούς μετάνοια. Χωρίς μετάνοια δε θα σωθούμε.Οταν οι Πέρσες ήρθαν να κυριεύσουν την Αθήνα, οι Αθηναίοι στείλαν στο μαντείο των Δελφών και ρώτησαν: “Πώς θα σωθούμε;” και η Πυθία απήντησε: “Τα ξύλινα τείχη θα σώσουν την πόλη”. 

Οι Άγιοι μας λένε: “Η Μετάνοια θα σώσει την Ελλαδίτσα μας”.Xωρίς μετάνοια δε θα σωθούμε. Ψηφίσαμε τόσους νόμους εναντίον του Νόμου του Θεού.Ο Θεός λεει στον Δεκάλογο: “Οὐ φονεύσεις”.Oι Ἐλληνες βουλευτές λένε : “Κάτω ο Νόμος του Θεού”. Νομιμοποίησαν τις εκτρώσεις.Ο θεός λέει : “Οὐ μοιχεύσεις”.Oι Έλληνες βουλευτές πήραν απόφαση και κατήργησαν αυτον τον Νόμο και λένε: “Κάτω αυτος ο νόμος.
Νομιμοποίησαν τις μοιχείες ,τις πορνείες, την ελεύθερη συμβίωση, τον πολιτικό γάμο, την καύση των νεκρών.Βγάζουν τα θρησκευτικα από τα σχολεία, πετάνε τον Σταυρό από τη σημαία. 

Ψηφίζουν νόμους να παντρεύονται άνδρες με άνδρες και να έχουν δικαίωμα να υιοθετούν παιδιά. Πώς θα μας ελεήσει ο Θεός;Πρέπει να μετανοήσουμε.Χωρίς μετάνοια δε θα σωθούμε. Τώρα που κλεισανε τις εκκλησίες, μέχρι να ανοίξουν, να κάνουμε τα σπίτια μας κατ᾽οίκον εκκλησία. 

Λέει ο Ιερός Χρυσόστομος: “Να προσεύχεσθε, όπου και να βρίσκεσθε, γιατί είσθε ναός του Θεού και μην ψάχνετε άλλον τόπο από τον εαυτό σας”.Και αναφέρει για παράδειγμα: “O Aπόστολος Παύλος με τον Απόστολο Σύλλα δεν είχαν ναό να προσευχηθούν μέσα στη φυλακή και η προσευχή τους τους ελευθέρωσε από τα δεσμά.Ο προφήτης Δανιήλ δεν είχε ναό να προσευχηθεί, μέσα στον λάκκο των λεόντων προσευχήθηκε και η προσευχή του έκλεισε τα στόματα των λεόντων και δεν τον φάγανε.Οι τρεις παίδες δεν είχαν ναό να προσευχηθούν, μέσα στο καμίνι. Και μετέβαλαν με την προσευχή τους τη φλόγα σε δρόσο. 

Ο Ληστής δεν είχε ναό να προσευχηθεί, πάνω στον Σταυρό προσευχήθηκε και κέρδισε τον Παράδεισο.Ο Ιωνάς δεν είχε ναό να προσευχηθεί, μέσα στην κοιλιά του απαισίου καρχαρίου και ανάγκασε τον καρχαρία να τον βγάλει σε μια ακτή της Παλαιστήνης.Ο Ιώβ δεν είχε ναό να προσευχηθεί, πάνω στην κοπριά προσευχήθηκε.Να προσευχόμαστε όπου και να βρισκόμαστε. Η ψυχή του κάθε ανθρώπου είναι Αγία τράπεζα και μπορεί ο κάθε Χριστιανός να προσφέρει τη θυσία του στον Θεό, την λατρεία του, με την προσευχή. 

Αναφέρεται στη μυθολογία, όταν ο Θεός μοίραζε πατρίδες, οι Έλληνες πήγαν τελευταίοι.Τους λέει: “Δεν έχω να σας δώσω, τα έδωσα όλα!”. “Μα εμείς , Κύριε, πού θα μείνουμε;”. “Μα τι να σας κάνω, αφού καθυστερήσατε”. “Μα για σένα, Κύριε, καθυστερήσαμε, για τον Ἄγνωστο Θεό μιλούσαμε!Και Τους λέει, “Άντε, με καταφέρατε, κράτησα κάτι για τα γεράματά μου.Πάρτε το και θα μείνω κι εγώ μαζί σας”. Kαι μας έδωσε ο θεός την Ελλάδα. Και τόσο ευλόγησε ο Θεός τον Ελληνικό λαό ανάμεσα σε όλα τα έθνη της γης.Απ᾽όλες τις γλώσσες που υπάρχουν στον πλανήτη μας, ο θεός την Ελληνική γλώσσα διάλεξε για να γραφούν τα Ευαγγέλια. Μικρή ευλογία είναι αυτό; 
Οι μεγαλύτεροι Πατέρες της Εκκλησίας μας είναι Έλληνες!Είναι αυτό μικρή ευλογία; Άμα διαβάσουμε στα Συναξάρια σε κάθε γωνία της γης, βλέπουμε ότι υπάρχουν Άγιοι και μάρτυρες. Μόνο η θεσσαλονίκη έχει σαράντα δύο Αγίους. Αυτό μικρή ευλογία είναι; 
Οι Άγιοι κι όταν ζούσαν, ωφελούσαν την ανθρωπότητα, και μετά που κοιμήθηκαν. 

Κι ο Θεός ενώ μας ευλόγησε τόσο, εμεις λέμε: “Kύριε, δε Σε θέλουμε για Θεό μας και για Κύριό μας.” Και πώς το λέμε αυτό; Καταργούμε του Θεού τον Νόμο και ψηφίζουμε δικούς μας νόμους. 

Κάποτε ο μέγας Αλέξανδρος, σε μια μάχη, έπιασε έναν στρατιώτη που κρυβόταν. Τον ρωτάει:Πώς σε λένε; Λέει αυτός: Αλέξανδρο με λένε.Του λέει: “Αλέξανδρο σε λένε; Ή θα αλλάξεις διαγωγή, ή θα αλλάξεις όνομα. Με είδες εμένα στις μάχες να κρύβομαι;».Και η Ελληνική βουλή δεν πρέπει να λέγεται Ελληνική βουλή. Πρέπει να αλλάξει όνομα με αυτά που ψήφισε. Πρέπει να λέγεται άβουλη και ασύνετη και απερίσκεπτη. Κατήργησε τον Νόμο του θεού και ψήφισε νόμους του Αντιχρίστου. Αυτοί οι Έλληνες βουλευταί είναι εθνοπατέρες ή εθνοολετήρες;Είναι σωτήρες του ελληνικού έθνους ή νεκροθάφτες;Με αυτούς τους νόμους που ψηφίσανε, είναι νεκροθάφτες. Δεν είναι σωτήρες. Ο λαός πρέπει να ξυπνήσει, να διαμαρτυρηθεί, να αλλάξουν αυτοί οι νόμοι, να καταργηθούν και να επαναφερθεί ο Νόμος του Θεού. Ο θεός έτσι θα μας ελεήσει. Διαφορετικά, δε θα δούμε έλεος απ´τον θεό. Προσευχόμαστε όλοι οι μοναχοί για όλο τον Κόσμο, να μας λυπηθεί ο Θεός. 

Ερώτηση: Για τις καταστροφές στο Άγιον Όρος, πριν από μια βδομάδα, τι έχετε να πείτε; 

Απάντηση: Eγώ, γιατί φτωχή μου γνώμη, είναι, αφού το Άγιον Όρος, τα μοναστήρια δέχθηκαν τους Σχισματικούς, τους αχειροτόνητους και αυτοχειροτόνητους και συμπροσευχήθηκαν μαζί τους και πήγαν και στην Ουκρανία και συμπροσευχήθηκαν και συλλειτούργησαν, αυτό είναι τιμωρία απ´τον θεό, γι᾽αυτά που κάνουνε. 

Ερώτηση: Στα μεγάλα μοναστήρια που συλλειτούργησαν με τους Σχισματικούς του Επιφανίου, τι έχετε να πείτε; 

Απάντηση: Αυτοί οι Σχισματικοί της Ουκρανίας δε θα σωθούνε. Όσα μοναστήρια τους δέχθηκαν και συλλειτούργησαν, συμπροσευχήθηκαν, τους κοινώνησαν, δεν θα σωθούνε κι αυτοί.Ποιός μας το λέει αυτο; Μας το λέει ο Νόμος του θεού. Τί λέει ο 45ος Αποστολικός κανόνας; Ἐπίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω. Εἰ δὲ έπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαι τι, καθαιρείσθω». Oλοι αυτοί που συλλειτούργησαν και συμπροσευχήθηκαν με τους Σχισματικούς, σύμφωνα με τον Κανόνα αυτό, είναι αφορισμένοι και καθηρημένοι. 
Και σύμφωνα με τον Κανόνα της Δευτέρας Αντιοχείας Συνόδου, είναι ακοινώνητοι. 

Ερώτηση: Υπάρχει, κατά την άποψή σας, εκδίκηση πνευματική του θεού για την ολισθηρότητα και την πνευματική εκτροπή στην πατρίδα μας; 

Απάντηση: Ο Θεός περιμένει τη μετάνοιά μας, δε συμφωνεί με αυτά που κάνουμε. 

Ερώτηση: Υπάρχει μια φημολογία διάχυτη για πόλεμο με την Τουρκία. 

Απάντηση: Αυτό μπορεί να γίνει. Τί να σου πω. Αφού δεν έχουμε την ευλογία από τον θεό, πώς ο Θεός θα μας ευλογήσει; Ο Γερμανός Β´Κωνσταντινουπόλεως γράφει μια επιστολή στους Κυπρίους και τους λέει: “Σας εξορκίζω να φεύγετε ολοταχώς απο τους ιερείς εκείνους που υπέπεσαν στην Αίρεση των Λατινοφρόνων και μήτε σε εκκλησία που αυτοί λειτουργούν να πηγαίνετε, μήτε αντίδωρο να παίρνετε από τα χέρια τους, μήτε να κοινωνείτε, αλλά να κάθεσθε στα σπίτια σας και να προσεύχεσθε, ειδάλλως, θα υποστείτε την ίδια κόλαση μ᾽αυτούς.Αν ένας Πατριάρχης , Αρχιεπίσκοπος ή Επίσκοπος δε σέβεται τους Αποστολικούς κανόνας, δε σέβεται τους κανόνας των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων, δε σέβεται αυτά που δίδαξαν οι Πατέρες μας, που απαγορεύουν τα συλλείτουργα και τις προσευχές, αυτός ο Πατριάρχης, ο Αρχιεπίσκοπος ή ο Επἰσκοπος δεν είναι ποιμένας.Τί είναι; Μας το λέει ένας μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας του 1ου αιώνος: “Πᾶς ὀ λέγων παρά τὰ διατεταγμένα, κἂν ἀξιόπιστος ᾖ, κἂν νηστεύῃ, κἂν προφητεύῃ, κἂν παρθενεύῃ, κἂν σημεῖα ποιῇ, λύκος φαινέσθω, ἐν προβάτων δορᾷ, προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος”( Ἅγιος Ίγνάντιος ο Θεοφόρος). 

-Eρώτηση: Όταν ο προεστώς σε μια Ευχαριστιακή Σύναξη, ο Επίσκοπος ή ο πρώτος των ιερέων έχει αιρετικά φρονήματα, μας έχετε πει, να φεύγουμε πάραυτα. Εάν όμως, όπως σήμερα,από δέκα ιερομονάχους, ο ένας έχει επικοινωνία με τους Σχισματικούς, όπως ο (τάδε), κι εμείς αυτό δεν το γνωρίζουμε, πρέπει να φύγουμε; Μπορεί να επιφέρει μολυσμό στους υπολοίπους δέκα ή κατ᾽οικονομία μπορούμε να παραμείνουμε μέσα και να λειτουργηθούμε; 

Απάντηση: Δεν ξέρω, πρέπει να φεύγουμε απ᾽αυτούς.Ακούστε τι λέει ο Ιερός Χρυσόστομος (σχετικά με το γεγονός οτι είναι μερικοί δεσποτάδες που λένε στους ιερείς να παντρέψουν έναν Ορθόδοξο με έναν ετερόδοξο και λέει ο παππούλης, “Δεν μπορώ, Δέσποτα, να το κάνω αυτό, γιατί οι Κανόνες της Εκκλησίας το απαγορεύουν και το λέει και το Αποστολικολόγιο”):  “Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν και ὑπείκετε”(Ιερός Χρυσόστομος). 

(Επαναλαμβάνει ο γέρων Γαβριήλ: Πολλοί δεσποτάδες πιέζουν τους ιερείς να κάνουν παράνομες πράξεις, να στεφανώσουν έναν Ορθόδοξο με έναν ετερόδοξο ή να κοινωνήσουν αιρετικούς και οι ιερεις λένε: “Δέσποτα, δεν μπορω να το κάνω αυτο γιατί οι κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν...”) Πώς ο Ιερός Χρυσόστομος ερμηνεύει αυτό το “Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν και ὑπείκετε”; Ρωτάει ο Άγιος:“Eἰ μἐν πονηρὀς ἦν ὁ ἡγούμενος καὶ οὐ πειθόμεθα...” και ρωτάει και παροτρύνει ως εξής: “Πονηρός πῶς λέγεις;” Εἰ μὲν πίστεως ἕνεκεν φεύγει αυτοῦ καὶ παραίτησαι, μὴ μόνον ἂν ἄνθρωπος ἦν ἀλλὰ κἂν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ κατιών. 

Ο Απόστολος Παύλος τι λέει στους Γαλάτες: “κἂν ἄγγελος εὐαγγελίζεται ὑμῖν, παρ᾽ ὃ εὐαγγελισάμεθα, ἀνάθεμα ἔστω”. Ήταν δυνατόν ποτέ να πάει ένας ἄγγελος στους Γαλάτες και να τους κηρύξει κάτι αντίθετα από αυτά που δίδαξε ο Απόστολος Παύλος; Φυσικά οχι! Ε, τότε γιατί το γράφει αυτό ο Απόστολος; Άσκοπο είναι; Περιττό είναι; Για να μας προστατεύει να μην πέσουμε σε παγίδα και πούμε: “ O δεσπότης μας είναι άγιος, η προσευχή του ανασταίνει νεκρούς, ανοίγει τα μάτια από τυφλούς, ανορθοί παραλύτους!”. 
Όλα να τα κάνει αυτά , αφού λέει κάτι που δε συμφωνεί με την εκκλησία όχι μόνον σε αυτόν, αλλά και σε άγγελον απ ουρανού δεν πρέπει να κάνουμε υπακοή! Και ένα άλλο ακόμα, έχουμε καθήκοντα προς τους πνευματικούς μας πατέρες και καθήκοντα προς τον Θεόν. Τα καθήκοντα προς τον θεόν είναι υπέρτερα των καθηκόντων προς τους πνευματικούς πατέρες . 

Αν ενα καθήκον προς τους πνευματικούς μας πατέρες συγκρούεται με το καθήκον προς τον Θεόν, παύει να ισχύει, καταργείται. Για παράδειγμα, έχουμε την Αγία Γραφή. Τί διαβάζουμε στις πράξεις των Αποστόλων; Οι Γραμματείς και οι Ιουδαίοι και οι Φαρισαίοι...οι Ιουδαίοι αρχιερείς ήταν πνευματικοί ηγέτες την εποχή του Κυρίου μας. Πιάσαν τους Αποστόλους και τους έβαλαν φυλακή και τους είπαν να μην κηρύττουν. Πήγε ο άγγελος και τους έβγαλε και τους είπε να κηρύξουν και όταν τους πιάσανε και τους είπαν: “Eμείς τι σας είπαμε;
Εκείνοι απήντησαν: “ πειθαρχεῖν δεῖ θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις”. Πώς θα κάνω υπακοη σε έναν Πατριάρχη, σε έναν Δεσπότη, σε εναν πολιτικό άρχοντα που λέει κάτι που δε συμφωνεί με τον Νόμο του θεού. 

-Ευχαριστούμε πολυ γέροντα! Χριστός Ανέστη. 

-Aληθώς Ανέστη. Ο Θεός να σας ευλογεί εν τω νυν αιώνι και εν τω μέλλοντι.

Ο Άγιος Ραφαήλ και τα συλλείτουργα των ημερών μας



Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Δεκατρία χρόνια μετά τήν προδοτική ψευτοσύνοδο τῆς Φερράρας, ὁ συνυπογραφείς ἑνωτικός ὅρος ἐφαρμόζεται πλέον καί στήν πράξη: Ἀπεσταλμένοι τοῦ πάπα ἔρχονται στήν Κωνσταντινούπολη καί στίς 12 Δεκεμβρίου 1452 (πέντε μῆνες πρίν ἀπό τήν Ἅλωση) συλλειτουργοῦν μέ τούς δικούς μας μέσα στήν Ἁγιά Σοφιά.

Ἡ ὑβριστική αὐτή ἑνωτική λειτουργία σήμανε καί τό τέλος τῆς χιλιόχρονης Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ προδοσία τῆς Πίστεως, ὅπως μαθαίνουμε ἀπό τά Βιβλία μας τά Ἱερά, ποτέ δέν μένει ἀτιμώρητη. Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ σηκώθηκε ἀπό τήν Πόλη καί ἀντ’ αὐτῆς ἐγκαταστάθηκε ἡ χατζάρα τοῦ Τούρκου.

Στήν συγκεκριμμένη, ὅμως, ἀποστασία (συλλείτουργο μέ αἱρετικούς), κάποια παλληκάρια τῆς Πίστεώς μας διαμαρτυρήθηκαν καί ἀντέδρασαν σθεναρά. Ἀνάμεσά τους καί ὁ γνωστός σέ ὅλους μας θαυματουργός Ἁγιος τῆς νήσου Λέσβου, ὁ Ἅγιος Ραφαήλ.

Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ ἦταν διορισμένος ἀπό τόν ἵδιο τόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο ὡς σύμβουλός του καί πρωτόπαπας. Στήν κρίσιμη, ὅμως, ὥρα (τήν ὥρα τοῦ προδοτικοῦ συλλείτουργου) δέν ὑπολόγισε οὔτε ἀξιώματα οὕτε φιλίες αὐτοκρατορικές. Κινούμενος στήν ἴδια ἐκκλησιολογική καί πνευματική γραμμή μέ τόν Γεννάδιο, συμβουλεύει τόν αὐτοκράτορα νά σταματήσουν κάθε σχέση μέ τούς παπικούς. Προτείνει στόν βασιλιᾶ νά ἀγωνιστοῦν γιά τήν σωτηρία τῆς Πόλης καταφεύγοντας ὅχι στήν δῆθεν βοήθεια τοῦ ἀντίχριστου Βατικανοῦ, ἀλλά στήν δοκιμασμένη κραταιά προστασία τῆς Παναγιᾶς μας.

Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ, ἐνῷ ἦταν καλεσμένος ἀπό τόν ἵδιο τόν αὐτοκράτορα, δέν πάτησε τό πόδι του στό προδοτικό συλλείτουργο. Στοιχημένος στήν ἁγιοπατερική μας Παράδοση, ἀρνήθηκε νά συμπροσευχηθεῖ μέ τούς ἑνωτικούς λατινόφρονες καί μέ τούς ἐκπροσώπους τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη, δηλαδή τοῦ πάπα. Ὁ βασιλιᾶς, ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, ἐξοργίστηκε μέ τήν σθεναρά Ὀρθόδοξη στάση τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ καί ἔδωσε ἀμέσως διαταγή νά ἐξοριστεῖ. Νά πῶς βρέθηκε ὁ Ἅγιός μας στήν Λέσβο, ὅπου καί ἀργότερα μαρτύρησε: Ἐξορισμένος στό νησί γιά τά ἀνόθευτα Ὀρθόδοξα φρονήματά του καί τήν προσήλωσή του στήν Ἁγιοπατερική μας Παράδοση.

Στίς ἡμέρες μας, σέ ἀνάλογες περιπτώσεις, τό ἔμπρακτο παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ ἀποδεικνύεται, δυστυχῶς, ὅτι δέν ἔχει πέραση. Σήμερα, οἱ ἴδιοι ἐκκλησιαστικοί ἀξιωματοῦχοι, οἱ ὁποῖοι λένε ὅτι σεμνύνονται τόν Ἅγιο Ραφαήλ, ὅχι μονάχα δέν ἀντιδροῦν στήν συμπροσευχητική παρουσία καρδιναλίων καί παστόρων μέσα σέ Θεία Λειτουργία στό Φανάρι, στό Κολυμπάρι καί ἀλλαχοῦ ἐν Εὐρώπῃ καί Ἀμερικῇ, ἀλλά τοὐναντίον ἐπιχαίρουν καί καυχῶνται γιά τά προδοτικά τους αὐτά ‘’κατορθώματα’’.

Ἀπόδειξη, τά ἀτελείωτα πάρε-δῶσε μέ τήν πανσπερμία τῶν αἱρετικῶν καί τῶν ἀλλοπίστων, ἡ ἐνυπόγραφη ‘’συνοδική’’ ἀναγνώριση τῶν άντιχρίστων ἀποφάσεων τοῦ λεγόμενου παγκοσμίου συμβουλίου ἐκκλησιῶν, τά ἐντατικά μαθήματα ἱερωμένων γιά τήν ἐμπέδωση τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευτοσυνόδου τῆς Κρήτης, ἡ μετάλλαξη τῶν περισσοτέρων ἀντιαιρετικῶν γραφείων σέ κέντρα συνεργασίας μέ ‘’ἑτεροδόξους ἀδελφούς’’, ἡ μετατροπή Ἱερῶν Μονῶν σέ ἄντρα ‘’μεταπατερικῆς θεολογίας’’ καί διδασκαλεῖα ‘’σύγχρονων φιλοσοφικῶν θεωριῶν’’, καί πάνω ἀπ’ ὅλα τό μένος ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας ἀξιωματούχων ἐναντίον κάθε Ρωμηοῦ ρασοφόρου (παπᾶ ἤ μοναχοῦ), πού δηλώνει ἐλάχιστος μιμητής τοῦ νεοφανοῦς καί θαυματουργοῦ Ἀγίου μας, τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ, τοῦ μαρτυρήσαντος στήν νῆσο Λέσβο.

Ἡ ἀποστασία μας ἀναμφιβόλως ἔχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.

Οἱ ὑψηλά ἱστάμενοι, στήν συντριπτική τους πλειονότητα, ὑπηρετοῦν χωρίς συστολή τήν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ, εἴτε μέ τήν σιωπή τους εἴτε μέ τά ἔργα τους. Εἶναι παραλογισμός –γιά νά μήν ποῦμε καθαρή ὑποκρισία- ἀπό τήν μιά μεριά νά διδάσκεις, ὅτι ‘’ἑορτή Ἁγίου ἴσον μίμησις Ἀγίου’’ καί ἀπό τήν ἄλλη νά βάζεις στά ἕξι μέτρα κάθε πιστό (παπά ἤ λαϊκό), πού προσπαθεῖ μέ φιλότιμο νά ἐφαρμόσει τήν Χρυσοστομική παρότρυνσή σου.

Οἱ πιό κάτω (τίμιοι παπάδες καί εὐλαβεῖς μοναχοί), ζῶντας ὑπό καθεστώς ὁμηρίας καί τρομοκρατίας, σιωποῦν περιμένοντας τάχα εὐνοϊκότερες ἡμέρες γιά νά ἀντιδράσουν.

Ἐνῷ οἱ πιστοί, ὡς ἀνεπίσκοποι πλέον, καταλήγουν στήν ἀδιαφορία ἤ στήν σύγχυση.

Θά βγοῦν ἐπιτέλους μπροστά μερικοί Ἐπίσκοποι, μέ ἔψιλον κεφαλαῖο, γιά νά πιάσουν ὄντως σκοπιά, νά φυλάξουν τό ποίμνιο καί νά κρατήσουν ἀνόθευτη τήν πολυτίμητη Ὀρθοδοξία μας; Ἤ θά συνεχίσουμε τόν ἴδιο ἐκκοσμικευμένο (οἰκουμενιστικό) χαβά, περιγράφοντας τά δεινά τοῦ λαοῦ μας ἁπλῶς καί μόνον ὡς ‘’κρίση’‘ καί ’’ἀκραῖα καιρικά φαινόμενα’’, καί ὅχι ὡς θεομηνία καί Θεία Δίκη γιά τά τεκταινόμενα στόν χῶρο τῆς Πίστεως;

18.11.2017