.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Για ρομαντικούς ή αφελείς αντι-Οικουμενιστές!

Τὸν πρ. Πρόεδρο τοῦ Π.Σ.Ε. τίμησε καὶ ὁ Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Κοσμᾶς!!!

Ο Αλβανίας Αναστάσιος είναι επίτιμο μέλος του Kuratorium του Pωμαιοκαθολικού IδρύματοςPro Oriente, Βιέννη (1989)[3], Πρόεδρος-Συντονιστής της Commission on World Mission and Evangelism του ΠΣE (1984-1991),μέλος της Kεντρικής Eπιτροπής του ΠΣE (1998 - 2006) και της Eπιτροπής «Πίστις και Tάξις» (2000 - 2006). Ακόμη είναι μέλος των European Council of Religious Leaders/Religions for Peace (ECRL) (2001) και Council of 100, Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, Νταβός (2003), αντιπρόεδρος της Conference of European Churches (2003), Πρόεδρος τουΠαγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (2006) και Επίτιμος Πρόεδρος της «Παγκοσμίου Διασκέψεως των Θρησκειών για την Ειρήνη» (2006) (ἐδῶ). 

Με την ανώτατη διάκριση της I. Μητροπόλεως Πρεβέζης τιμήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας


Τό ἀπόγευμα τῆς 21ης Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε ἡ ὑποδοχή τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου καί πάσης Ἀλβανίας κ. Ἀναστασίου, στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Ἁγίου Χαραλάμπους Πρεβέζης, ὅπου τελέστηκε ἐπίσημη δοξολογία, παρουσία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νικοπόλεως καί Πρεβέζης κ. Χρυσοστόμου, καί τῶν ὁμόρων Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Παραμυθίας, Φιλιατῶν, Γηρομερίου καί Πάργας κ. Τίτου, Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Κοσμᾶ, Λευκάδος καί Ἰθάκης κ. Θεοφίλου, Ἄρτης κ. Καλλινίκου, Ἰωαννίνων κ. Μαξίμου, τοῦ Δημάρχου Πρεβέζης, τῶν Βουλευτῶν τοῦ Νομοῦ, ἐκπροσώπων τῶν τοπικῶν καί στρατιωτικῶν ἀρχῶν καί κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.


Στό τέλος τῆς δοξολογίας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης κ. Χρυσόστομος ἀπένειμε στόνΜακαριώτατο τήν Ἀνώτατη τιμητική διάκριση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, τόν Σταυρό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Στήν προσφώνησή του μεταξύ ἄλλων ἀναφέρθηκε στή σχέση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μέ τήν πόλη τῆς Πρέβεζας καθώς ἡ μητέρα του καταγόταν ἀπό αὐτήν, στό πλούσιο ποιμαντικό, ἱεραποστολικό, διδακτικό καί συγγραφικό ἔργο του προσθέτοντας ὅτι

«…. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ κάνει πράξη τά ἔργα ἀγάπης χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς ἀπολαβές, χωρίς κρυμμένες συμφωνίες ἤ σκοπούς ἄνομους. Στόν κόσμο αὐτά πραγματώνονται μέ πνευματικούς ταγούς δοκιμασμένους ἱεράρχες, ὅπως σεῖς. Ἡ ποιμαντική, πνευματική, διοικητική, ἱεραποστολική δράση σας ἀλλά καί τό μειλίχιο τοῦ χαρακτήρα σας εἶναι οἱ πρόξενοι ἀγάπης καί τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ἀνθρώπων στό πρόσωπό σας. Περισσότερο ὅμως πάντων αἰσθανόμεθα τήν ἀπλότητα, τήν ἀμεσότητα, τήν εὐγένεια, τήν παιδεία πού ἀποπνέει ἡ μορφή καί ὁ λόγος σας…».


Στήν ἀντιφώνησή του ὁ Μακαριώτατος εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατο γιά τήν τιμητική διάκριση στό πρόσωπό του ὅπως καί τίς λοιπές ἀρχές τοῦ τόπου γιά τήν ἔκφραση ἀγάπης πρός αὐτόν. Στή συνέχεια ἀναφέρθηκε στήν κρίση πού πλήττει τήν πατρίδα μας, ἡ ὁποία εἶναι πρωτίστως κρίση ἀξιῶν καί πώς θά πρέπει ὅλοι ἀνεξαιρέτως νά κάνουμε τήν αὐτοκριτική μας. Σέ ἄλλο σημεῖο τῆς ὀμιλίας του ἀναφέρθηκε στίς ρίζες τῆς διαφθρᾶς πού εἶναι ἡ πλεονεξία, τό ψέμα καί ὁ ἐγωκεντρισμός, τόν ὁποῖο χαρακτήρισε ὡς ἀντίθετο τῆς εἰρήνης. Λύση γία ὁλα εἶναι ἡ μετάνοια καί ἡ ἐκτίμηση πρός τούς ἄλλους, ἐνώ τό τελικό μήνυμα γιά ὅλους εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἐλπίδα ἀρκεί νά κάνουμε κέντρο τῆς ζωῆς μας τόν Θεό.

Το πάντρεμα με την αίρεση συνεχίζεται αδιαλείπτως!



Η Σύνοδος της Αγγλικανικής «Εκκλησίας» για την Ανατολική Ευρώπη στην ΟΑΚ

Την Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017 άνοιξε τις εργασίες της η Σύνοδος της Αγγλικανικής «Εκκλησίας» –ένα πολύ σημαντικό γεγονός για τις εκκλησιαστικές κοινότητες και τα κοινωνικά δρώμενα της Ευρώπης– στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ). Υπεύθυνοι της Συνόδου είναι ο Επίσκοπος Robert Innes και ο Αρχιδιάκονος Colin Williams. Συμμετέχουν εκπρόσωποι από διαφορετικές ευρωπαϊκές Χώρες και πόλεις.

Κατά την έναρξη των εργασιών ο Γενικός Διευθυντής της ΟΑΚ, Δρ Κωνσταντίνος Ζορμπάς, καλωσόρισε τους συμμετέχοντες, ως το «μικρό κομμάτι του μεγάλου μωσαϊκού της Αγγλικανικής «Εκκλησίας», όπως υπογράμμισε χαρακτηριστικά, αναπτύσσοντας σημαντικές πτυχές των νέων ποιμαντικών προβλημάτων τα οποία δημιουργούν φόβο, κοινωνική διάσπαση και συντηρητισμό. «Πώς μπορούμε ν’ αντιδράσουμε σε όλο αυτό το κλίμα τρομοκρατίας που υπάρχει σήμερα στην Ευρώπη;» αναρωτήθηκε ο ίδιος ο ομιλητής. Η απάντηση βρίσκεται στην ακαταπόνητη εργασία για σεβασμό προς το διαφορετικό, στο κοινό πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης, ώστε να μπορέσουμε να «χτίσουμε τις απαραίτητες γέφυρες» για έναν ειρηνικό κόσμο.
Ακολούθησε σύντομη παρουσίαση του έργου και της προσφοράς της ΟΑΚ, μέσω οπτικοακουστικού υλικού, από την Επιστημονική Συνεργάτιδα του Ιδρύματος κ. Εμμανουέλα Λαρεντζάκη και αμέσως μετά έγινε η προβολή του ντοκιμαντέρ «Χτίζοντας ένα πράσινο μέλλον: Ο Πράσινος Πατριάρχης», το οποίο παρουσιάζει την περιβαλλοντική δράση και τις ευαισθησίες του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄, για το συνεχώς αυξανόμενο οικολογικό πρόβλημα.
Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσουν ομιλίες με θέματα όπως: «Δημιουργώντας την αυριανή κοινότητα του μέλλοντος» (Επίσκοπος Robert), «Διασφαλίζοντας την κατάρτιση –δημιουργώντας ένα ασφαλές μέλλον μέσα στις Εκκλησίες μας» (Olga Bradshaw), «Δημιουργία νομικής βάσης για το μέλλον» (Malcolm και Olga Bradshaw), «Εκπαίδευση των λαϊκών στελεχών της Μητρόπολης για το μέλλον» (Δρ Clare Amos) κ.ά.
Παράλληλα, οι συμμετέχοντες της Συνόδου θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μάθημα Αγιογραφίας από την Υπεύθυνη του Εργαστηρίου Αγιογραφίας της ΟΑΚ, κ. Κωνσταντίνα Στεφανάκη, θα έχουν ενδιαφέρουσες συζητήσεις με το επιστημονικό προσωπικό του Ιδρύματος, αλλά και θα επισκεφθούν εκκλησιαστικά και άλλα μνημεία της περιοχής.
Η παρούσα Σύνοδος θα ολοκληρώσει τις εργασίες της την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017.
Ἐκ τῆς O.A.K.

Ζούμε σε ημέρες πολιτικού και θρησκευτικού σεναρίου «Όργουελ - 1984» κι΄ εμείς σαν ψεκασμένοι κοιμόμαστε;



Μέ όσα σήμερα βλέπουμε και ακούμε να γίνονται ας μή θεωρούμε κάποια θέματα συνομωσιολογικά καί εντελώς εξωπραγματικά. Καιρός να ξυπνήσουμε...

ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΜΕ ΔΟΣΗ 
ΟΜΩΣ ΙΣΧΥΡΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ...

Ένας εξωτερικός εχθρός κατακτά την πατρίδα μας με …ειρηνικό τρόπο, χωρίς πόλεμο, με την προδοτική συνεργασία του πολιτικού προσωπικού της Ελλάδας. (Ίσως και να μην είναι τόσο «φανταστικό» το σενάριο: Κάτι παρόμοιο άλλωστε δεν υφίσταται, εδώ και 7 χρόνια, με την «τρόικα», τα μνημόνια, και τους «θεσμούς»;)

Αυτός, λοιπόν, ο δόλιος και καμουφλαρισμένος εχθρός παίρνει στα χέρια του την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση της χώρας και έχει πλήρη κυριαρχία στα Μ.Μ.Ε., στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο, ούτως ώστε παντού να ακούγεται μόνο η δική του άποψη και προπαγάνδα.

Οι πολιτευτές όλων των κομμάτων γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν μιλήσουν και πουν την αλήθεια, αν αποκαλύψουν στο λαό ότι η χώρα είναι υπό Κατοχή, δεν υπάρχει πιθανότητα ούτε μία στο εκατομμύριο να γίνουν κάποτε βουλευτές.

Οι δε δήμαρχοι, νομάρχες, Περιφερειάρχες, κ.λ.π. σιωπούν από φόβο διότι γνωρίζουν ότι αν εναντιωθούν στο Καθεστώς, όχι μόνο θα χάσουν την «καρέκλα» τους, αλλά και θα εκτοπιστούν σε ξερονήσια, καί άς έχουμε τώρα μιά "εικονική δημοκρατία !



Το φασιστικό, Οργουελιανό, ολοκληρωτικό καθεστώς προκειμένου να εδραιώσει για πάντα την εξουσία και την κυριαρχία του στη χώρα, εισάγει και μάθημα στα σχολεία με το οποίο προπαγανδίζεται η δική του ιδεολογία, οι δε αντίπαλες απόψεις στιγματίζονται ως «ακραίες», «οπισθοδρομικές» και «φανατικές».
Κάνει, λοιπόν, πλύση εγκεφάλου στη νεολαία· ένα νέο, μοντέρνο και εκσυγχρονισμένο παιδομάζωμα!

Παντού υφίσταται Χουντική λογοκρισία. Όλες οι φωνές αντίστασης κατά του κατακτητή καταπνίγονται εν τη γενέσει τους! Μέσα, λοιπόν, σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα εμφανίζεται, για παράδειγμα, πχ. στη Βέροια, κάποιος που έχει κύρος και σημαίνουσα θέση στην τοπική κοινωνία (π.χ έχει ένα αξίωμα και μια ραδιοφωνική εκπομπή) και γράφει ένα άρθρο με το οποίο, εμμέσως πλην σαφώς, κατακρίνει όποιον τολμά να ασκήσει κριτική στο Καθεστώς, συνιστώντας στους πολίτες να κοιτάζουν τις οικογένειές τους και τις δουλειές τους και «να μην κρίνουν τους άλλους».

«Μην μου μιλάς για το “κακό” και τους κακούς ανθρώπους. Πάψε να ασχολείσαι μ’ αυτά. Δεν θα δικαιωθείς σαν άνθρωπος διότι πολέμησες το κακό και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, αλλά διότι ζούσες το καλό!» Αυτό είναι το κήρυγμά του!

Σας ερωτώ τώρα: Πώς θα χαρακτηρίζατε τη στάση αυτού του ανθρώπου; Δεν θα την χαρακτηρίζατε προδοτική; Δεν θα λέγατε ότι, με τον τρόπο του, υποβοηθάει το φασιστικό Καθεστώς αποκοιμίζοντας το λαό της τοπικής κοινωνίας της Βέροιας για να μην αντισταθεί ποτέ και να αποδεχτεί το δηλητήριο της προπαγάνδας του;

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ …
ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ!

Όλα όσα αναφέρθηκαν «εικονικά», παραπάνω, για την Ελλάδα, ισχύουν, δυστυχώς, για την Ορθόδοξη Εκκλησία! Είναι πραγματικότητα!

Την Εκκλησία μας, αυτά τα χρόνια, τη λυμαίνεται η φοβερή αίρεση του Οικουμενισμού που έχει αιχμαλωτίσει την εκκλησιαστική ηγεσία και έχει επιβάλει παντού μία συνωμοσία σιωπής. Αυτός ο φόβος και η αφωνία είναι συνέπεια του ότι φορείς αυτής της σύγχρονης αίρεσης είναι Αρχιερείς, Αρχιεπίσκοποι και Πατριάρχες!
( σσ. Έφθασε στό σημείο νεόκοπος Μητροπολίτης να λέει ότι "ρώτησα τούς πιστούς μου για τον "Οικουμενισμό" καί με κοίταζαν με απορία λέγοντάς μου "Οικουμενισμός;, Τί είναι αυτό; Κομμουνισμός;". 
Καί αντί να συναισθανθεί την ευθύνη του ότι σαν Μητροπολίτης έχει τον πιστό λαό του ακατήχητο απέναντι του Οικουμενισμού, τής Παγκοσμιοποίησης και των Αιρέσεων και γι΄αυτό του λένε ότι δεν ξέρουν τίποτα, αυτός το πήρε ότι επειδή δεν υπάρχει τέτοιο θέμα γι΄αυτό και δεν το ξέρουν ( οι ακατήχητοι ) της Μητροπόλεώς του...) 

Οι περισσότεροι μητροπολίτες δεν μιλούν γιατί φοβούνται μήπως χάσουν το θρόνο τους. 
Οι δε ιερείς σιωπούν γιατί φοβούνται τους Δεσποτάδες!

Οι αρχιμανδρίτες, πάλι, δεν μιλούν γιατί ξέρουν ότι αν τολμήσουν να εναντιωθούν στην αίρεση του Οικουμενισμού θα μπουν στη «μαύρη λίστα» και δεν θα έχουν ούτε μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να προταθούν κάποτε για επίσκοποι!

Ακόμη και η λέξη «Οικουμενισμός» είναι «απαγορευμένη» και υφίσταται λογοκρισία στους εκκλησιαστικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς! Σε πολιτικό επίπεδο, η λογοκρισία σταμάτησε το 1974, ενώ σε εκκλησιαστικό υφίσταται, δυστυχώς, μέχρι σήμερα!

Έτσι, ο πιστός λαός του Θεού παραμένει στο σκοτάδι! Η αίρεση προελαύνει, έχει αλώσει τις θεολογικές σχολές που παράγουν οικουμενιστές θεολόγους και ιερείς για τα σχολεία και τις ενορίες μας. Το ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος βρίσκεται, κι αυτό, στα χέρια τους, γιατί ο Αρχιεπίσκοπος είναι Οικουμενιστής. Αυτός ευθύνεται και για την έκδοση του αντίχριστου περιοδικού «Θεολογία», που κατηχεί τους ιερείς μας στην αίρεση.

Το, δήθεν, «εκκλησιαστικό» κανάλι 4Є, έχει «προσκυνήσει» κι αυτό την αίρεση, παίζει το παιχνίδι της, διαφημίζει τους Οικουμενιστές (αρχιερείς και θεολόγους) και τα εμφανίζει όλα «ρόδινα» μέσα στην Εκκλησία! Τέλος, πλύση εγκεφάλου θα υφίστανται, από την τρέχουσα σχολική χρονιά, και τα παιδιά μας αφού το μάθημα των θρησκευτικών αλλάζει ―σε δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο― και γίνεται οικουμενιστικό! Αυτό το έχει καταγγείλει επανειλημμένα η «Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων»2 (Π.Ε.Θ.) Πνευματικός γενιτσαρισμός! Νέο παιδομάζωμα!

ΚΑΙΡΟΣ Ν΄ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥΣ...

Από τους ιερείς του Υψίστου, αυτούς που θεωρούμε αληθινούς και όχι μισθωτούς Ποιμένες (δηλ. «επαγγελματίες»), θα περιμέναμε να ανοίξουν το στόμα τους και να πουν έστω και μία λέξη, αφυπνιστική του λαού, απέναντι στη θύελλα της αιρέσεως. Ο μητροπολίτης Γόρτυνος έχει πει ότι «Σήμερα, όποιος δεν μιλάει για τον Οικουμενισμό δεν είναι πνευματικός άνθρωπος».

Αντί γι’ αυτό, όμως, βλέπουμε τους ιερείς μας όχι μόνο να σιωπούν αλλά, ακόμη χειρότερα, κάποιοι απ’ αυτούς να σιγοντάρουν την αίρεση και να παίζουν το παιχνίδι της! 
Κάτι τέτοιο έπραξε ο π. Παύλος Παπαδόπουλος με το άρθρο που δημοσίευσε
Εμμέσως, «φωτογράφησε» τους πιστούς που αγωνίζονται, διαμαρτύρονται και ομολογούν εναντίον του Οικουμενισμού. Επέκρινε την ομολογία αυτών των χριστιανών γράφοντας τη λέξη εντός εισαγωγικών («ομολογία»).

Άφησε να εννοηθεί ότι αυτοί οι άνθρωποι κοιτάνε μόνο να κρίνουν τους άλλους αλλά όχι τον εαυτό τους· ότι παραμελούν την πνευματική τους ζωή. Και καταλήγει ως εξής: «Μην μου μιλάς λοιπόν για το κακό και τους κακούς ανθρώπους, πάψε να ασχολείσαι μ’ αυτά. Δεν θα σωθείς διότι πολέμησες τον κακό, τους αιρετικούς, τον αντίχριστο, αλλά διότι ζούσες το καλό».

Ας πάψουμε, λοιπόν, να ασχολούμαστε με την αίρεση του Οικουμενισμού, υπονοεί ο π. Παύλος! Ας την αφήσουμε να κατακτήσει τα πάντα: την Εκκλησία μας, τις ψυχές μας, τις οικογένειές μας, τα παιδιά μας, την πατρίδα μας κι ας κατρακυλήσουμε, όλοι μαζί, στο γκρεμό της Κόλασης!

Ακόμη πιο επικριτικός, απέναντι στους χριστιανούς που αγωνίζονται κατά του Οικουμενισμού, ήταν ο π. Παύλος Παπαδόπουλος σε ένα προηγούμενο, αξιολύπητο άρθρο του με τον ειρωνικό τίτλο: «Εσχατολογία και κατάκριση: οι αγαπημένες συνήθειες των “Στύλων της Ορθοδοξίας”» (που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της μητρόπολης Βέροιας!).

Εκεί γράφει τα εξής απαράδεκτα: «Σημείο των καιρών μας δεν είναι ούτε ο Οικουμενισμός (αν και εφόσον υφίσταται), ούτε οι ηλεκτρονικές ταυτότητες»!6 Άκουσον, άκουσον! 
Δεν είναι σημάδι ότι είμαστε στα έσχατα χρόνια η αίρεση του Οικουμενισμού που οργιάζει, ούτε το σύμβολο του Αντίχριστου που μπήκε στα προϊόντα και επίκειται να το βάλουν στην ταυτότητα και στο σώμα μας! Και τότε, τι είναι όλ’ αυτά; Είναι «πρόοδος» και «εκσυγχρονισμός»; Εγώ λέω ότι “Σημείο των Καιρών” είναι να υπάρχουν ρασοφόροι που, στην πράξη, γίνονται συνήγοροι της αίρεσης, δηλαδή συνήγοροι του Διαβόλου, κυριολεκτικώς και όχι μεταφορικώς! 
Μάλιστα, ο αρχιμανδρίτης της Βέροιας, έφτασε σε σημείο να γράψει, για τους χριστιανούς που διαμαρτύρονται και ομολογούν, ότι «έχουν εδώ και καιρό αποκοπεί από την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία με την ζωή και τις επιλογές τους»!

«Εκτός Εκκλησίας» είναι τα όσα απίθανα και αθεολόγητα γράφει ο π. Παύλος. 
Αν ο π. Παύλος Παπαδόπουλος αγωνιζόταν κατά του Οικουμενισμού θα εδικαιούτο να γράψει ένα άρθρο για να επιστήσει την προσοχή στους συναγωνιστές του ότι μαζί με την Ομολογία θα πρέπει να προσέξουν και την πνευματική τους ζωή. Από τη στιγμή όμως που δεν εκφράζεται κατά του Οικουμενισμού (και απ’ ό,τι φαίνεται δεν τον αναγνωρίζει καν σαν αίρεση) δεν έχει και το δικαίωμα να κρίνει τους ανθρώπους.

Όλοι οι χριστιανοί, όταν βαπτισθήκαμε στην Ιερά κολυμβήθρα, δώσαμε ―δια μέσου του νονού μας― τη διαβεβαίωση: «συντάσσομαι με το Χριστό και αποτάσσομαι τον Σατανά και πάντα τα έργα αυτού». Ο π. Παύλος Παπαδόπουλος, όμως, ευαγγελίζεται έναν άλλον χριστιανισμό που κάνει μόνο το ένα: καλεί τους πιστούς να συνταχθούν με το Χριστό χωρίς όμως να αποταχθούν το Σατανά και τα έργα του, δηλαδή τη σύγχρονη αίρεση του Οικουμενισμού! Η εκκλησιολογία του είναι κολοβωμένη και εσφαλμένη.

Εξ άλλου, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είπε: «Το “Μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε” περί βίου εστίν, ου περί Πίστεως».8 O Άγιος ξεκαθαρίζει, ότι η εντολή του Κυρίου “μην κατακρίνετε για να μην κατακριθείτε”(Ματθ. 7:1), αφορά το βίο, την καθημερινή ζωή μας και όχι τα θέματα που άπτονται της Πίστεως.

Εκεί επιβάλλεται να μιλούμε και να κρίνουμε τα κακώς κείμενα και όσους τα πράττουν, γιατί αν δεν μιλήσουμε η αίρεση θα κερδίσει έδαφος και θα πλανήσει ψυχές. Εδώ έχουν μεγάλη ευθύνη και οι πνευματικοί, γιατί συνιστούν στα πνευματικά τους παιδιά να μην ασχολούνται με τα θέματα της Πίστεως αλλά μόνο «με την ψυχή τους»!

Οι Άγιοί μας, όμως, λέγουν ότι «δεν ωφελεί να έχεις ενάρετη ζωή αν τα δόγματα είναι αλλοιωμένα»9 (Χρυσόστομος). Κάθε πιστός θα πρέπει να επιμελείται με ζήλο όχι μόνο την εργασία των αρετών αλλά συγχρόνως και τη διαφύλαξη της ορθής Πίστεως. «Όπως η ψυχή προέχει έναντι του σώματος έτσι και τα δόγματα προέχουν έναντι της ενάρετης ζωής»10 (Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης) Πάνω απ’ όλα, λοιπόν, είναι τα δόγματα και μετά η σωστή πνευματική ζωή, η οποία δεν έχει νόημα αν εκείνα διαστραφούν.

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, λέγει ότι ακόμη και ο πιο φτωχός άνθρωπος που κάνει αγώνα επιβίωσης κι έτσι δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτ’ άλλο παρά μόνο το πώς θα βρει λίγη τροφή για να μην λιμοκτονήσει η οικογένειά του, ακόμη κι αυτός θα κολασθεί αν δεν διαμαρτυρηθεί όταν κηρύσσεται αίρεση μέσα στην Εκκλησία;11

Όταν πρόκειται για ηθικά ζητήματα, ακόμη κι αν είμαστε άγιοι δεν έχουμε το δικαίωμα να κατακρίνουμε ούτε τον καντηλανάφτη της ενορίας μας. Όταν όμως πρόκειται για θέματα Πίστεως έχουμε όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να διαμαρτυρηθούμε και να κρίνουμε ακόμη και τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως!

Για παράδειγμα, το 429 μ.Χ. ένας λαϊκός, μέσα στον μεγαλοπρεπή Ναό της Αγίας Σοφίας διέκοψε τη Θεία Λειτουργία και αποδοκίμασε τις κακοδοξίες του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεστορίου για τη Θεοτόκο! 
Αμέσως μετά, τοιχοκόλλησε έξω από το Ναό ένα γραπτό λίβελλο-έλεγχο της αιρέσεως του Πατριάρχη! 

Ο Άγιος Κύριλλος όχι μόνο δεν αποδοκίμασε την ενέργειά του χαρακτηρίζοντάς τον «ακραίο», «φανατικό», και «ανυπάκουο στην Εκκλησία», όπως θα έκαναν σήμερα πολλοί κληρικοί και επίσκοποι (ίσως κι ο π. Παύλος), αλλά, αντιθέτως, τον εγκωμίασε και του αναγνώρισε: «θερμό και φιλόθεο ζήλο».12 Αργότερα, ο λαϊκός αυτός έγινε και επίσκοπος (Δορυλαίου) και το όνομά του γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην ιστορία της Εκκλησίας!

Ο π. Παύλος οφείλει να πει, επιτέλους, την αλήθεια στον πιστό λαό της Βέροιας· να πάψει να τον αποκοιμίζει. Μετά τη Σύνοδο της Κρήτης τα ψέματα τελείωσαν. Θα πρέπει όλοι οι κληρικοί μας να πάρουν θέση, να αποφασίσουν και να διαλέξουν με ποια πλευρά θα συνταχθούν: Με την αλήθεια ή με το Ψέμα; 
Με την Εκκλησία ή με την αίρεση; 
Με το Αρνίο ή με το Θηρίο; 
Με το Χριστό ή με τον Διάβολο;

Βασίλειος Π. Κερμενιώτης

ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΑΧ ΑΠΟ ΤΟ… ΔΗΜΟΤΙΚΟ!



Ήταν επόμενο να γίνει και αυτό.

Με τις νέες «προοδευτικές» αλλαγές στην εκπαίδευση προς… αποταύτιση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας, εισήχθηκε στο βιβλίο θρησκευτικών της Δ Δημοτικού το μάθημα «Προσευχές άλλων θρησκευτικών παραδόσεων».


Σε ένα κεφάλαιο εισάγεται η πρώτη γεύση για να γνωρίσουν τα παιδιά άλλες θρησκείες, όπως το Ισλάμ.

Μάλιστα, βλέπουμε να αναφέρεται και η γνωστή φράση-τρόμος «Μέγας Αλλάχ», ενώ, σημειώνεται και η αρχή της μουσουλμανικής προσευχής.
Εδώ τίθενται κάποια εύλογα ερωτήματα.


Το βασικό ερώτημα που μπαίνει είναι αν παιδιά ηλικίας 9-10 ετών, που πηγαίνουν Τετάρτη Δημοτικού, είναι ικανά να αντιληφθούν τις πολύ μεγάλες διαφορές των θρησκειών και να κατανοήσουν ότι κάποιες- όπως το Ισλάμ- έχουν ακραίες θέσεις;

Και φυσικά ούτε λόγος για τα φρικτά εγκλήματα σε βάρος των χριστιανών στο όνομα αυτού του Αλλάχ.

Αλήθεια κρίμα που παιδευτήκαμε πριν από δεκαετίες με πολλά ταξίδια να γνωρίσουμε το Ισλάμ στην πηγή του. Σήμερα προσφέρεται εδώ στην χώρα μας ήδη από την Δ Δημοτικού

Και εις ανώτερα


ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Η πίστις του Πατριάρχη και η Πίστις των Πατέρων!



Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοὶ σωτηρίας»[1].
«Οἱ δικοί μας στόχοι εἶναι ἴδιοι μέ αὐτούς τοῦ πάπα Ἰωάννου 23ου νά ἐκσυγχρονίσουμε τήν Ἐκκλησία καί νά προωθήσουμε τήν ἐνότητα τῶν Χριστιανῶν. Ἐπίσης, ἡ Σύνοδος θά σημάνει τό ἄνοιγμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στίς μή Χριστιανικές θρησκεῖες καί σέ ὁλόκληρη τήν ἀνθρωπότητα. Αὐτό σημαίνει μίανέα στάση ἔναντι τοῦ Ἰσλάμ, τοῦ Βουδισμοῦ, τοῦ σύγχρονου πολιτισμοῦ καί ὅσον ἀφορᾶ τίς ἐπιδιώξεις γιά ἀδελφότητα χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις … μέ ἄλλα λόγια θά σημάνει τό τέλος δώδεκα αἰώνων ἀπομόνωσης τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας»[2]

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι' ἐμοῦ.»[3] (ὁ Κύριος)
«Ἔστι δέ καί ἡ μέχρι τοῦ νῦν κρατοῦσα λαοπλάνος θρησκεία τῶν Ἰσμαηλιτῶν, πρόδρομος οὖσα τοῦ Ἀντιχρίστου»[4] (Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός).
«Ἐγώ ἐδιάβασα καί περί ἱερέων, καί περί ἀσεβῶν, αἱρετικῶν καί ἀθέων· τά βάθη τῆς σοφίας ἠρεύνησα· ὅλαι αἱ πίστεις εἶνε ψεύτικες· τοῦτο ἐκατάλαβα ἀληθινόν, ὅτι μόνη ἡ πίστις τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν εἶνε καλή καί ἁγία... νά εὐφραίνεσθε ὁπού εἶσθε ὀρθόδοξοι χριστιανοί καί νά κλαίετε διά τούς ἀσεβεῖς καί αἱρετικούς ὁπού περιπατοῦν εἰς τό σκότος»[5] (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)


Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
Τὸ Κοράνιο εἶναι «ἴσο μὲ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ ἱερὸ ὅπως αὐτή»[6].
«Ἀξιότιμοι Μουχτάρ καί Δάφνη Κέντ (ὁ μουσουλμάνος Πρόεδρος τῆς Coca Cola καί ἡ σύζυγός του) πολυαγαπημένοι φίλοι καί οἰκοδεσπότες... Ἔχω ἕνα μικρό ἀναμνηστικό. Μικρό καί σπουδαῖο. Ἀναμνηστικό γιά τήν Δάφνη καί τόν Μουχτάρ. Αὐτό εἶναι τό Ἅγιο Κοράνιο, τό ἱερό βιβλίο τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας»[7].

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Τὸν δὲ Μεχούμετ (σ. γρ.: Μωάμεθ) οὔτε παρὰ τῶν προφητῶν εὑρίσκομεν μαρτυρούμενον οὔτε τὶ ξένον εἰργασμένον καὶ ἀξιόλογον πρὸς πίστιν ἐνάγον. Διὰ τοῦτο οὐ πιστεύομεν αὐτῷ οὐδὲ τῷ παρ’ αὐτοῦ βιβλίῳ (σ. γρ.: το κοράνιο)»[8] (Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς).
«Καί ἄλλα πολλά τερατολογών ἐν τῇ τοιαύτῃ συγγραφῇ γέλωτος ἄξια, ταύτην πρός Θεοῦ ἐπ’ αὐτόν κατενεχθῆναι φρυάττεται»[9](Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός).
«Ἐπειδή μέ ρωτᾶς, θά σοῦ πῶ τήν ἀλήθεια· Ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός. Ἐνῷ ὁ Μωάμεθ, στόν ὁποῖο πιστεύετε ἐσεῖς, ἦταν ἄνθρωπος θνητός, ἄνθρωπος ἀγράμματος, καί στόν κόσμο τοῦτο δέν ἔκαμε κανένα καλό ἔργο, ἀλλά οὔτε κανένα θαῦμα ἔκανε στόν καιρό του, σάν τούς ἄλλους προφῆτες τοῦ Θεοῦ, τούς ὁποίους ἔχουμε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, ... Ἀλλά δέν γινόταν Χριστέ Βασιλιά, νά ἦταν ἐκεῖνος προφήτης, ἀλλά πολέμιος τοῦ Θεοῦ, καί μέ τά μυθολογήματα καί τά παραμύθια του, φάνηκε ἀρεστός στόν ἁπλό καί ἀπαίδευτο λαό καί τόν ἀκολούθησαν, ὅπως εἶχε προφητευθῆ γιά κεῖνον, ὅτι θά ἔλθη νά πλανέψη τόν κόσμο»[10](Ἅγιος Μάρτυς Ἰωάννης ὁ Κάλφας).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Ἡ σκέψις μας στρέφεται πρός ὅλους τούς πιστούς τῶν Ἐκκλησιῶν μας (σ. γρ.: Ὀρθόδοξης καί παπικῆς) ἀνά τόν κόσμον, τούς ὁποίους χαιρετοῦμεν παραθέτοντες αὐτούς εἰς τόν Σωτῆρα μας Χριστόν, ὥστε νά εἶναι ἀκάματοι μάρτυρες τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.»[11].

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Εἰς μίαν, ἁγίαν, καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν ἐκκλησίαν»[12] (Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῶν, Α΄ καί Β΄, Οἰκουμενικῶν Συνόδων)
«Ὁμολογῶ μίαν Ἐκκλησίαν, καί οἱ Ρωμαιοκαθολικοί δι’ ἐμέ δέν εἶναι Ἐκκλησία καί ἑπομένως δέν εἶναι καί χριστιανοί, διότι δέν ὑπάρχει Χριστιανισμός χωρίς Ἐκκλησίαν»[13] (Ρώσος Νεομάρτυς Ἀρχιεπίσκοπος Ἱλαρίων)
Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
Οἱ Ἱεροί Κανόνες εἶναι «Τείχη τοῦ αἴσχους»[14]

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«ΕΙΣ τάς Ἱεράς ΣΟΥ ἀγκάλας ἀφιεροῦται, ὦ κοινή ΜΗΤΕΡ τῶν ὀρθοδόξων, ἁγία τοῦ ΧΡΙΣΤΟΥ μεγάλη ΕΚΚΛΗΣΙΑ, τό Πηδάλιον τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἡ παροῦσα λέγω ἑρμηνευτική τῶν θείων Κανόνων Βίβλος· ... τό Πηδάλιον ὅσον εἶναι ἀναγκαῖον εἰς τάς Ναῦς, τόσον εἶναι χρειώδης καί ἡ συλλογή τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ἡ νοητή δηλαδή αὔτη Πυξίς, καί τό Πνευματικόν τοῦτο Πηδάλιον τόσον εἶναι ἀναγκαῖον καί ἀπαραίτητόν ΣΟΙ τῇ Πνευματικῇ καί Σεβασμίᾳ ΝΗΪ, τῇ ἀντιτύπῳ καί ἐκπροσωπούσῃ τήν οἰκουμενικήν καί παγκόσμιον ὁλκάδα τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Καί ὄντως Πηδάλιον ἄλλο καί Πυξίς πνευματική ἡ Κανονική αὔτη Βίβλος ἐστίν· ἐπειδή αὐτή μόνη, κατά ἀλήθειαν, ἀκριβῶς καί ἀπαρεγκλίτως ἀφορᾷ εἰς τόν Πόλον, εἰς αὐτόν δηλαδή τόν Οὐρανόν· καί μέ αὐτήν, ὡσάν μέ Πηδάλιον, εἰμπορεῖ ἀσφαλέστατα, καί ἀκινδυνώτατα πᾶσα ἡ τοῦ ΧΡΙΣΤΟΥ Ἐκκλησία νά διευθύνῃ τόν δρόμον τοῦ πλοός της, εἰς ἐκεῖνον τόν ὄντως γαλήνιον Λιμένα τῆς μακαρίας καί ἀκηράτου λήξεως. Τοῦτο δέ τό νοητόν Πηδάλιον ἐτεκτήνατο μέν πάλαι τό Πνεῦμα τό ἅγιον, διά τῶν Θεοσόφων Ἀποστόλων καί τῶν κατά καιρούς ἁγίων Συνόδων, Οικουμενικῶν τε καί Τοπικῶν, καί τῶν κατά μέρος μεγάλων τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Ἱεραρχῶν. ... καθάπερ πάλαι ἡ Παρθενομάρτυς Εὐφημία, τόν τόμον τῆς Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς τετάρτης Συνόδου ἐν τοῖς κόλποις δεξαμένη, πάσης διαβολῆς τῶν ἐναντίων ἀνώτερον διεφύλαξεν, οὔτω καί ΣΥ (σ. γρ: ΕΚΚΛΗΣΙΑ), ἡ καί τό Ζωομύριστον Λείψανον αὐτῆς δή ταύτης τῆς πανευφήμου Εὐφημίας, ὡς θησαυρόν ἐν σεαυτῇ κατέχουσα, τήν παρούσαν Βίβλον ἐγκολπωσαμένη, τήν οὐ μόνους τούς τῆς τετάρτης, ἀλλά καί πασῶν ἁπλῶς τῶν ἁγίων Συνόδων Οἰκουμενικῶν τε καί Τοπικῶν, καί τῶν κατά μέρος Πατέρων τούς ὅρους καί Κανόνας ἐμπεριέχουσαν, διά τῆς ἐγκολπώσεως ταύτης καί προστασίας, ἀπάσης διαβολῆς τῶν μωμοσκόπων ἀνωτέραν διαφύλαξον, ἀξιόχρεων καί ἀναντίρρητον πᾶσι τοῖς χριστωνύμοις λαοῖς ποιουμένη τήν ταύτης ἀνάγνωσιν, τῇ Αὐθεντίᾳ τῆς Συνοδικῆς τε καί Ἀποστολικῆς ἀποφάσεως.»[15] (Ἀγάπιος Ἱερομόναχος καί Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Ὁ Πάπας εἶναι κανονικὸς Ἐπίσκοπος καί ‘‘προφητικὸς ἀρχηγὸς ὄχι μόνο τῶν χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλου τοῦ κόσμου’’ καὶ ‘’πρότυπον’’ καὶ ‘’ἀδαπάνητος θησαυρὸς καὶ ὁδοδείκτης’’»[16].
«Ἁγιώτατε καί ἠγαπημένε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, ἐπίσκοπε τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης Κύριε Φραγκῖσκε»[17]

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Ὁ ἀντίχριστος ἕνας εἶνε ὁ Πάπας καί ἕτερος εἶνε αὐτός ὁπού εἶνε εἰς τό κεφάλι μας...»[18]. (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)
«Εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὑπάρχουν τρεῖς κυρίως πτώσεις: τοῦ Ἀδάμ, τοῦ Ἰούδα, τοῦ πάπα.»[19] (Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν ἐπιδιώκει νά πείση τούς ἄλλους περί συγκεκριμένης τινος ἀντιλήψεως τῆς ἀληθείας ἤ τῆς ἀποκαλύψεως, οὔτε ἐπιδιώκει νά τούς μεταστρέψει εἰς συγκεκριμένον τινά τρόπον σκέψεως»[20].
«Πολλὲς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι προσωρινές»[21].

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν·»[22] (Ὁ Κύριος)
«Ἡ Ἐκκλησία δέν μπορεῖ καί δέν ἔχει δικαίωμα νά ἀρνεῖται τήν ἱεραποστολή στούς ἀλλόθρησκους, στούς αἱρετικούς...», «Ἄν δέν κηρύττουμε τήν ἀλήθεια στούς τσετσένους, στούς Τατάρους, στούς Ἐβραίους, ἐπειδή εἶναι ἀπό διαφορετικές θρησκείες, θά δείξουμε ἀπανθρωπιά»[23].
«Ἕνας νεαρός ἱεραποστολος θά πρέπει νά ἐτοιμαστεῖ: τά λόγια του θά προκαλέσουν σκάνδαλο καί ἀγανάκτηση. Ἀλλά δέν πρέπει νά φοβᾶται. Ἡ ἀποστολή μας ἔγκειται στό νά λέμε πράγματα δυσάρεστα. Παρατηρήσατε ὅτι ὅταν διαβάζετε τήν Βίβλο αἰσθάνεστε ἄβολα; Τό βιβλίο ἀρχίζει νά σᾶς κρίνει. Αὐτό δέ σημαίνει ὅτι πρέπει νά βάλετε τήν ἀλήθεια στήν ἄκρη.»[24]
(Νεο-Ἱερομάρτυς καί Ὁμολογητής πατήρ Δανιήλ Σισόγιεφ).
«...γι’ αὐτό καί μόνο ἦλθα, γιά νά κηρύξω τόν ἀληθινό Θεό καί νά χύσω τό αἷμα μου γιά τήν ἀγάπη του. ... Ἐπειδή ζητοῦσα τήν δική σου σωτηρία, ἐνδοξότατε ἀφέντη, ἦλθα ἐδῶ γιά νά σέ ὁδηγήσω στήν ἀλήθεια καί νά σέ κάνω νά ἀφήσης αὐτή τήν ἀπατηλή θρησκεία, στήν ὁποία πιστεύεις (σ. γρ.: Ἰσλάμ), καί νά προσέλθεις στήν πίστι τοῦ γλυκυτάτου μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ πραγματικοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, καί νά βαπτισθῆς στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, νά γίνης Χριστιανός, γιά νά κληρονομήσης τήν αἰώνια βασιλεία τῶν οὐρανῶν»[25] (Ἱερομάρτυς Κυπριανός)

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Δέν δύνανται νά ἐφαρμοσθοῦν σήμερον (σ. γρ.: οἱ Ἱεροί Κανόνες) καί πρέπει νά τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις αἱ κανονίζουσαι τάς σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν πρός τούς ἑτεροδόξους καί ἑτεροθρήσκους. Δέν δύναται ἡ Ἐκκλησία νά ἔχῃ διατάξεις ἀπαγορευούσας τήν εἴσοδον εἰς τούς ναούς τῶν ἑτεροδόξων καί τήν μετ’ αὐτῶν συμπροσευχήν, καθ’ ἥν στιγμήν αὕτη διά τῶν ἐκπροσώπων αὐτῆς προσεύχεται ἀπό κοινοῦ μετ’ αὐτῶν διά την τελικήν ἕνωσιν ἐν τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ἐλπίδι. Περισσοτέρα ἀγάπη πρέπει νά “ἀρδεύσει” πολλάς κανονικάς διατάξεις πρός “ζωογονίαν”. Ἐπιβάλλεται τροποποίησις ὁρισμένων διατάξεων ἐπί τό φιλανθρωπότερον καί ρεαλιστικώτερον. Ἡ Ἐκκλησία δέν δύναται καί δέν πρέπει νά ζῇ ἐκτός τόπου καί χρόνου»[26]

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
Δυό παπικοί, ὁ ἕνας δημοσιογράφος καί ὁ ἄλλος γραμματέας στό Βατικανό ζήτησαν ἀπό τόν Ἅγιο Παΐσιο νά συμπροσευχηθοῦν, να ποῦν μαζί τό «Πάτερ ἡμῶν». Ὁ Ἅγιος τούς ἀπάντησε: «Γιά νά ποῦμε μαζί τό ‘’Πάτερ ἡμῶν’’, πρέπει νά συμφωνοῦμε καί στό δόγμα, ἀλλά ‘’μεταξύ ἡμῶν καί ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστί’’»[27].
«Κάποιος εἰκονομάχος, παρέδωσε τόν ὅσιο Πέτρο τῆς Ἀτρώας, καί τόν ἀδελφό του Παῦλο, στόν ἀρχηγό του Λάμαρι. Ἐκεῖνος τούς κλείδωσε μέσα σέ ἕνα ναό καί ὅρισε φύλακες νά τούς φυλάγουν μέ ἀσφάλεια. Κατά τήν ὥρα τῶν ἑωθινῶν ὕμνων συνήθιζαν οἱ Ὅσιοι νά ἀναπέμπουν στόν Κύριο εὐχές, ἐπειδή ὅμως ἐμποδίζονταν νά τό πράξουν ἀπό τούς ἱερούς κανόνες πού ἔλεγαν ὅτι ‘‘δέν πρέπει νά μπαίνει ἤ νά προσεύχεται ὁ εὐσεβής σέ ἐκκλησία ἀσεβῶν’’, ἀφοῦ ἔκαναν τό ζωοποιό σημεῖο τοῦ σταυροῦ, πέρασαν ἀνάμεσα ἀπό τούς φύλακες χωρίς ἐκεῖνοι νά τούς ἀντιληφθοῦν καί, ἀφοῦ ἀνέπεμψαν τίς εὐχές πρός τόν Κύριο τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς στό ὕπαιθρο, ἐπέστρεψαν οἱ μακάριοι στόν ναό ὅπου φρουρούνταν»[28]

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Μιά κοινή μυστηριακή κατανόηση τῆς Ἐκκλησίας ἔχει ἀναδυθεῖ, διατηρηθεῖ καί μεταδοθεῖ διαχρονικῶς ἀπό τήν ἀποστολική διαδοχή ... ἡ Μεικτή Ἐπιτροπή ἔχει δυνηθεῖ νά διακηρύξει, ὅτι οἱ Ἐκκλησίες μας ἀναγνωρίζουν ἡ μία τήν ἄλλη ὡς Ἀδελφές Ἐκκλησίες, ἀπό κοινοῦ ὑπεύθυνες γιά τή διαφύλαξη τῆς μιᾶς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, μέ πιστότητα πρός τό θεῖο σχέδιο, καί μέ ἕναν τελείως ἰδιαίτερο τρόπο ὅσον ἀφορᾷ στήν ἑνότητα...»[29].
«Περιμένουμε μέ ἀνυπομονησία τήν ἐπίσκεψη τοῦ ἀδελφοῦ μας, Πάπα Φραγκίσκου. 
Θά εἶναι ἕνα ἀκόμη σημαντικό βήμα στίς θετικές σχέσεις μας, ὡς ἀδελφές Ἐκκλησίες»[30].
«Διά τήν συνειδητοποίησιν τῶν ἐπιβλαβῶν στοιχείων τῆς παλαιᾶς ζύμης, ἥτις ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν τῆς ἀληθοῦς καί σῳζούσης μετανοίας, ὠφελιμότατος εἶναι ὁ διάλογος ... Ἐφ’ ὅσον δηλονότιμία Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει ὅτι ἄλλη τις Ἐκκλησία εἶναι ταμιοῦχος τῆς θείας χάριτος καί ἀρχηγός τῆς σωτηρίας, ἀποκλείεται, ὡς ἀντιφάσκουσα εἰς τήν παραδοχήν ταύτην, ἡ προσπάθεια ἀποσπάσεως πιστῶν ἀπό τῆς μιᾶς καί προσαρτήσεως αὐτῶν εἰς τήν ἑτέραν. Διότι ἑκάστη τοπική Ἐκκλησία δέν εἶναι ἀνταγωνίστρια τῶν ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλ΄ ἕν σῶμα μετ’ αὐτῶν καί ἐπιθυμεῖ τήν βίωσιν τῆς ἑνότητος αὐτῆς ἐν Χριστῷ, τήν ἀποκατάστασιν δηλονότι αὐτῆς, διαταραχθείσης κατά τό παρελθόν, καί ὄχι τήν ἀπορρόφησιιν τῆς ἄλλης»[31].

Οἱ Πατέρες λέγουν:
«Παναγιώτατε· Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι κατ’ ἐπιταγήν τῆς συνειδήσεώς μας νά δηλώσωμεν ὅτι δέν ἀποδεχόμεθα τήν πεπλανημένην θεωρίαν περί ‘’ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν’’. Προσέτι δέ νά ὁμολογήσωμεν καί πάλιν, ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις Πατράσιν, ὅτι μόνον ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, αἱ δέ λοιπαί ἑτερόδοξοι ‘’Ἐκκλησίαι’’ εὐρίσκονται ἐν τῇ αἱρέσει καί πλάνῃ καί ὅτι μόνον τά Μυστήρια τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἁγίας Ἐκκλησίας εἶναι ἔγκυρα, σωστικά καί ἁγιαστικά. Ἀποδεχόμεθα ὡς ἀδελφάς Ἐκκλησίας μόνον τάς ὁμοδόξους καί ὁμοπίστους τοπικάς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας.
Ὁμολογοῦμεν ἐπίσης ὅτι τά κανονικά ὅρια τῆς Ἐκκλησίας συμπίπτουν μέ τήν Ἀλήθειαν αὐτῆς ἥτις εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός· καί ὅτι ἐκτός αὐτῆς τῆς ἀληθείας καί πέραν Αὐτῆς τά ὑπάρχοντα ἐκκλησιαστικοφανῆ σχήματα δέν δύνανται νά διεκδικήσουν δι’ ἑαυτά τήν πληρότητα τῆς Ἀληθείας καί τῆς Χάριτος, τήν Ἀποστολικήν διαδοχήν, ἤ καί τήν γνησιότητα καί ἀκεραιότητα τῆς ἀποστολικῆς Παραδόσεως.
Ὡς ἐκ τούτου δέν δυνάμεθα νά ἀποδεχθῶμεν τόν Πάπαν τῆς Ρώμης ὡς ἀδελφόν Ὑμῶν ἤ ἄλλου τινός Ὀρθοδόξου Πατριάρχου καί Ἐπισκόπου, ἐφ’ ὅσον ἐμμένει εἰσέτι, ὡς ἐκ τῶν προσφάτων ἰδικῶν του κειμένων βεβαιοῦται, εἰς τά ἀντιευαγγελικά δόγματα καί αἱρέσεις, ἅτινα μεταθέτουν τήν ἐν ἡμῖν ἐλπίδα ἀπό τόν Θεάνθρωπον Χριστόν εἰς τόν ἄνθρωπον ... Πάπαν.
Αὐτήν τήν ἁγίαν πίστιν, Παναγιώτατε, παρελάβομεν παρά τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, αὐτήν ὁμολογοῦμεν καί κηρύσσομεν, ὅση ἡμῖν δύναμις, καί μέ αὐτήν ἱκετεύομεν τόν Κύριον Ἰησοῦν νά μᾶς ἀξιώση νά ἀποθάνωμεν. Δέν μᾶς συγκινοῦν αἱ συναισθηματικαί ἀγαπολογίαι τοῦ Βατικανοῦ».
Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καί Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω (1ην Νοεμβρίου 1995)[32].

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«...Μέ αὐτήν τήν προοπτική παρακινοῦμε τούς πιστούς μας, Καθολικούς καί Ὀρθοδόξους, νά ἐνισχύσουν τό πνεῦμα τῆς ἀδελφοσύνης, τό ὁποῖο προέρχεται ἀπό τό ἕνα Βάπτισμα καί ἀπό τή συμμετοχή στή μυστηριακή ζωή»[33].
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Τῇ λατινικῇ πίστει μή προσελκύεσθε, μηδέ τά ἔθιμα αὐτῶν κρατεῖτε, τήν Εὐχαριστίαν αὐτῶν φεύγετε καί πᾶν δόγμα αὐτῶν, καί βδελύσσεσθε τά ἤθη αὐτῶν καί τηρεῖτε τάς θυγατέρας ὑμῶν, μή ἐκγαμίζετε αὐτάς πρός αὐτούς, μηδέ λαμβάνετε [γυναῖκας] παρ’ αὐτῶν, μηδέ ἀδελφοποιεῖσθε, μηδέ ἀσπάζεσθε, μηδέ ὑποκλίνεσθε, μή ἐσθίετε, μηδέ πίνετε ἐκ κοινοῦ σκεύους μετ’ αὐτῶν, μηδέ τά φαγητά ἀπ’ αὐτῶν λαμβάνετε... Δέν προσήκει, τέκνον, νά αἰνέσεις τήν ἀλλότριον πίστιν. Ἐάν τις ἀλλότριον πίστιν αἰνεῖ, τήν ἰδικήν του βλασφημεῖ. Ἐάν δέ αἰνῆ ἐναλλάξ καί τάς δύο, καί τήν ἰδικήν του πίστιν καί τήν ἀλλότριον, διπλόπιστος τοιοῦτος ἐγένετο, καί πλησίον αἱρέσεως ἐστίν»[34](Ὅσιος Θεοδόσιος τοῦ Κιέβου).
«Οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί πρέπει νά ἀποστρέφωνται τούς αἱρετικούς, καί τάς τῶν αἱρετικῶν τελετάς. Μᾶλλον δέ αὐτοί, οἱ αἱρετικοί δηλ. πρέπει νά ἐλέγχωνται καί νά νουθετῶνται ἀπό τούς Ἐπισκόπους καί Πρεσβυτέρους, μήπως ἤθελαν καταλάβουν καί ἐπιστρέψουν ἀπό τήν πλάνην των. Διά τοῦτο ὁ παρών Κανών διορίζει ὅτι, ὅποιος Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος ἤθελαν ἀποδεχθῇ ὡς ὀρθόν καί ἀληθινόν τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν ἤ τήν παρ’ αὐτῶν προσαγομένην θυσίαν, ὁ τοιοῦτος, προστάζομεν νά καθαιρεθῇ. Ἐπειδή ποίαν συμφωνίαν ἔχει ὁ Χριστός μέ τόν διάβολον; ἤ τά ὅμοια φρονήματα ἐκείνων ἔχουσι καί αὐτοί, ἤ τό ὀλιγώτερον δέν ἔχουσι προθυμίαν νά ἐλευθερώνουν αὐτούς ἀπό τήν κακοδοξία των. Οἱ γάρ συνευδοκοῦντες εἰς τάς ἐκείνων τελετάς, πῶς δύνανται νά ἐλέγξουσιν αὐτούς διά νά παραιτήσουν τήν κακόδοξον καί πεπλανημένην των αἵρεσιν;», «Ὅλη τούτη ἡ θεωρία, ὁποῦ ἕως τώρα ἐκάμαμεν ἐδῶ, δέν εἶναι περιττή, μάλιστα εἶναι καί ἀναγκαιότατη, ἁπλῶς μέν διά κάθε καιρόν, μάλιστα δέ τήν σήμερον, διά τήν μεγάλην λογοτριβήν, καί πολλήν ἀμφισβήτησιν, ὁποῦ γίνεται διά τό τῶν Λατίνων βάπτισμα, ὄχι μοναχά ἀναμεταξύ τῶν Λατίνων, ἀλλά καί τῶν Λατινοφρόνων. Λοιπόν ἀκολουθοῦντες εἰς τά εἰρημένα, ἐπειδή ὁ τύπος τοῦ Ἀποστολικού Κανόνος τό ἀπαιτεῖ, λέγομεν, ὅτι τό τῶν Λατίνων βάπτισμα εἶναι ψευδώνυμον βάπτισμα, καί διά τοῦτο, οὔτε κατά τόν λόγον τῆς ἀκριβείας εἶναι δεκτόν, οὔτε κατά τόν λόγον τῆς οἰκονομίας. Δέν εἶναι δεκτόν κατά τόν λόγον τῆς ἀκριβείας, α΄. διατί εἶναι αἱρετικοί. ... β΄. οἱ Λατίνοι εἶναι ἀβάπτιστοι, διατί δέν φυλάττουσι τάς τρεῖς καταδύσεις εἰς τόν βαπτιζόμενον, καθώς ἄνωθεν ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία παρά τῶν ἁγίων Ἀποστόλων παρέλαβεν. … »[35] (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«...αὐτή εἶναι ἡ γραμμή τῆς Ἐκκλησίας μας, τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινούπολεως. Εἶναι γραμμή σταθερή καί ἀταλάντευτη. Δέν μπορεῖ σήμερα κανείς νά κλείνεται ἐγωϊστικά στόν ἑαυτόν του μέ ἱκανοποίηση, μέ αὐτάρκεια καί αὐταρέσκεια καί αὐτοθαυμασμόν καί νά περιμένει νά ἔλθουν ὅλοι οἱ ἄλλοι νά τόν προσκυνήσουν. Αὐτό δέν γίνεται σήμερα. Χρειαζόμαστε ἀνοίγματα οἰκουμενικά, ἀνθρώπινα, κοινωνικά, νά διαλεγόμεθα μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους καλῆς θελήσεως. Ἐπεκρίνετο τότε ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας γιά αὐτά τά ἀνοίγματα πού ἔκανε. Ὅπως ἔκτοτε συνεχῶς καί σήμερα ἐπικρίνεται τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο γιά τούς οἰκουμενικούς διαλόγους τούς ὁποίους διεξάγει πώς ὡσάν τάχα νά ξεπουλοῦμε τήν Ὀρθοδοξία. Μόνον διά τοῦ διαλόγου μπορεῖ νά ἐπέλθει συνεννόησις, συμφιλίωσις καί καταλλαγή. Γι' αὐτό καί θά συνεχίσουμε ὅ,τι καί ἄν μᾶς λένε, ὅσο καί νά μᾶς ἐπικρίνουν, νά διαλεγόμεθα καί μέ τή Ρώμη καί μέ τήν Ἀγγλικανική Ἐκκλησία καί μέ τό Π.Σ.Ε. καί μέ τήν Παγκόσμια Λουθηρανική Ὀμοσπονδία καί μέ τίς λεγόμενες Ἀρχαῖες Ἀνατολικές Ἐκκλησίες, τούς Ἀρμενίους, τούς Κόπτας, τούς Αἰθίοπας κοκ. ... Αὐτό εἶναι μία ἀπό τίς προτεραιότητές μας, ἀπό τούς ἱερούς σκοπούς μας, ἀπό τά ἰδανικά καί τούς στόχους τῆς διακονίας μας.»[36] .

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.»[37] (Ἀπόστολος Παῦλος).
«Πήγαινα συχνά στό πολιτιστικό κέντρο τῶν Τατάρων. Εἶναι ἡ τρίτη μεγαλύτερη ἐθνότητα στή Μόσχα.
Ἠ ἀποστολή μας εἶχε ἐπιτυχία. Πολλοί Τατάροι ἔγιναν χριστιανοι, κυρίως νέοι. Τούς μιλοῦσα στήν ταταρική γλώσσα. Σκοπός μας εἶναι νά ρίξουμε τά τείχη πού χωρίζουν τήν κουλτούρα τῆς κάθε ἐθνότητος καί πού τούς ἐμποδιζουν νά ἔρθουν στήν Ὀρθοδοξία. Τό μήνυμα ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι παγκόσμια πίστη, ὅπου ὅλα τά ἔθνη ἔχουν κληθεῖ, ἀκόμη σκανδαλιζει πολλούς.»[38] (Νεο-Ἱερομάρτυς καί Ὁμολογητής πατήρ Δανιήλ Σισόγιεφ).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Ἡ θρησκεία τοῦ Ἰσλάμ εἶναι θρησκεία εἰρήνης.»[39].
«...ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀναφέρθηκε στά χρόνια πού βιώνουμε ἀτυχεῖς καταστάσεις, μέσω τῆς τραγικῆς στρέβλωσης τοῦ Ἰσλάμ ἀπό ριζοσπαστικές τρομοκρατικές δυνάμεις. "Στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ διαπράττουν τρομερά ἐγκλήματα", ὑπογράμμισε ὁ προκαθήμενος τοῦ Οἰκουμενικού Θρόνου. »[40].

Οἱ Πατέρες λέγουν:
«...Ὅλοι ὅμως οἱ παραπάνω θέλουν νά ἀποσιωποῦν ὁ καθένας γιά τούς δικούς του λόγους ὅτι τό Ἰσλάμ εἶναι ἡ μοναδική θρησκεία στόν κόσμο πού στοχοποιεῖ ἐγκληματικά τήν ἄρνησί της, πού ἐπιβάλλεται με τήν βία καί μέ τό ἔγκλημα, πού δέν ἀναγνωρίζει τήν αὐτεξούσια καί ἐλευθέρα βούλησι τῶν προσώπων καί πού πέραν τῆς ἱστορικῆς ἔχει καί «θεολογική» ἑρμηνεία γιά τούς ἀποκεφαλισμούς. ... «Θεολογικῶς» στό Κοράνι πού «ἐνσωματώνει» τήν ἀποκάλυψι τοῦ «Θεοῦ», σάν δῆθεν «αἰώνιο καί ἀδημιούργητο, ἀνέκαθεν ὑπάρχον μετά τοῦ Θεοῦ ὡς αἰώνιος φανέρωσις τῆς θείας θελήσεως» δίδονται οἱ ἐντολές τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ τῶν «ἀπίστων». Στό κεφ. 8 τοῦ Κορανίου, στ. 12 ἐξαγγέλλεται «θά ἐκτοξεύσω τόν τρόμο στίς καρδιές τῶν ἀπίστων. Ἀφαιρέστε τους τά κεφάλια καί ἔπειτα ἀφαιρέστε τους τά δάκτυλα.». Στο κεφ. 47, στ. 3, δίδεται ἡ δῆθεν θεϊκή ἐντολή «στήν σύγκρουσι μέ τούς ἀπίστους στό πεδίο τῆς μάχης ξεριζώστε τους τά κεφάλια μέχρι νά τά τσακίσετε πλήρως.» καί στό στ. 4 «ὅταν συναντᾶτε τούς ἀπίστους φονεύετε καί κατασφάζετε, συγκρατοῦντες στερεά τά δεσμά», στό δέ κεφ. 8, στ. 17, οἱ δήμιοι τοῦ Ἰσλάμ ἀναφέρονται ὡς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ δολοφόνου «Θεοῦ», ... καί στό στ. 40, θεμελιώνεται ὁ διά μέσου τῶν αἰώνων θρησκευτικός φασισμός, ὁλοκληρωτισμός καί ἡ ὠμή βία τοῦ Ἰσλάμ μέ τή σούρα «Πολεμεῖτε αὐτούς μέχρις ὅτου δέν θά ὑπάρχει ἄλλη θρησκεία παρά τοῦ μόνου Θεοῦ». ... Ὁμιλεῖ γιὰ «εἰρηνικὸ» Ἰσλάμ, σὲ μία χώρα ποὺ ἔχει νὰ ἐπιδείξει χιλιάδες ἐπώνυμους καὶ ἀνώνυμους Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖοι βασανίστηκαν φρικτὰ καὶ ἔχασαν τὴ ζωή τους, ἐπειδὴ δὲν ἤθελαν νὰ ἐξισλαμιστοῦν, κατ’ ἐπιταγὴ πάντοτε τοῦ Κορανίου καὶ τῆς ἰσλαμικῆς σαρία! Δὲν ἀμφιβάλουμε πὼς ὑπάρχουν πιστοί του Ἰσλάμ, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὴν εἰρήνη καὶ σέβονται τὴν πίστη τῶν ἄλλων, ἀλλὰ αὐτοί, γιὰ τοὺς «ὀρθοδόξους» μουσουλμάνους εἶναι «αἱρετικοί», διότι ὅποιος δὲν πολεμᾶ νὰ ἐκλείψει κάθε ἄλλη θρησκεία, ἐκτός του Ἰσλάμ, δὲν εἶναι ἀληθινὸς μουσουλμάνος κατὰ τὸ Κοράνιο!...»[41]
(ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«...Ἡ ἐπίσκεψή μας συμπίπτει μέ τόν ἱερό μήνα τοῦ Ραμαζανιού. Θά δειπνήσουμε μάλιστα μέ τό Νομάρχη καί τό Μουφτή τῆς Τραπεζούντας, κάτι πού μᾶς χαροποιεῖ»[42].
«Ὁ Πατριάρχης εὐχαρίστησε καί τόν Ὑπουργό Πολιτισμοῦ καί Τουρισμοῦ κ. Γκιουνάϊ καί εὐχήθηκε καί τούς μουσουλμάνους γιά τήν ἑορτή τοῦ Μπαϊραμίου τοῦ Ραμαζανίου πού πλησιάζει.»[43]

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Ὅσο πιό πολύ εἶναι βουτηγμένος ὁ ἄνθρωπος σέ μιά λάθος παράδοση τόσο πιό δύσκολο εἶναι νά ξεφύγει ἀπό αὐτή. … Γι’ αὐτόδέν συστήνεται νά ἐπιδοκιμάζουμε τόν θρησκευτικό ζῆλο τῶν ἰουδαίων ἤ τῶν μουσουλμάνων, ἀλλά νά προβάλλουμε ὅλη τήν ἀνοησία τῆς πλάνης τους, ὅπως τό ἔκαναν οἱ ἅγιοι. Εἶναι λάθος πράξη νά τούς εὐχόμαστε στίς γιορτές τους καί μέ αὐτό τόν τρόπο νά ὑποστηρίζουμε περισσότερο τήν ἁμαρτωλή τους ἐπιμονή.»[44] (Νεο-Ἱερομάρτυς καί Ὁμολογητής πατήρ Δανιήλ Σισόγιεφ).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Ὁ Θεὸς εὐαρεστεῖται εἰς τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι Τὸν λατρεύουν ἀνεξαρτήτως τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποίαι ὑπάρχουν εἰς τὴν πίστιν μεταξὺ τῶν τριῶν μεγάλων μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν».[45]

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«...ἕνας νέος εἶπε: ‘’Μά τί λέτε, Πάτερ; Ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί τῶν Χριστιανῶν καί τῶν Μουσουλμάνων’’. Ὁ Ὅσιος σηκώθηκε ἀμέσως, τόν πλησίασε, τόν ἔπιασε ἀπό τόν γιακᾶ καί τοῦ εἶπε: ‘’Σοῦ ἀρέσει, παλληκάρι μου, ὁ Μωχαμέτης, γιατί σέ βολεύει, μιᾶς καί ἐπιτρέπει νά πάρης ὅσες γυναῖκες θέλεις!’’»[46] (Ἁγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης).

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:
«Ἐμεῖς οἱ θρησκευτικοὶ ἡγέτες πρέπει νὰ φέρουμε στὸ προσκήνιοτὶς πνευματικὲς ἀρχὲς τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, τῆς ἀδελφωσύνης καὶ τῆς εἰρήνης. Ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸ πετύχουμε αὐτὸ πρέπει νὰ εἴμαστε ἑνωμένοι στὸ πνεῦμα τοῦ ἑνὸς Θεοῦ... Ρωμαιοκοθολικοὶ, καὶ Ὀρθόδοξοι, Προτεστάνται καὶ Ἑβραῖοι, Μουσουλμάνοι καὶ Ἰνδοί, Βουδισταί...»[47].

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:
«Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινόν ὄνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του βρίσκεται ἡ καρδιά ὅλων τῶν εὐρωπαϊκών οὐμανισμῶν, μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπισμόν. Ὅλοι δέ αὐτοί οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὅλαι αἱ ψευδοεκκλησίαι, δέν εἶναι τίποτα ἄλλο παρά μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τήν ἄλλην αἵρεσιν. Τό κοινό εὐαγγελικό ὄνομά των εἶναι παναίρεσις. Διατί; Διότι εἰς τό διάστημα τῆς ἱστορίας αἱ διάφοροι αἱρέσεις ἠρνοῦντο ἤ παρεμόρφωνον ἰδιώματά τινα του Θεανθρώπου καί Κυρίου Ἰησοῦ, αἱ δέ εὐρωπαϊκαί αὔται αἱρέσεις ἀπομακρύνουν ὁλόκληρον τόν Θεάνθρωπον καί εἰς τήν θέσιν του τοποθετοῦν τόν Εὐρωπαῖον ἄνθρωπον. Ἐδῶ δέν ὑπάρχει οὐσιαστική διαφορά μεταξύ τοῦ Παπισμοῦ, Προτεσταντισμοῦ καί ἄλλων αἱρέσεων ὤν τό ὄνομα λεγεών»[48]
(Ὅσιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς).

Αὐτά λέγει, διδάσκει καί πιστεύει ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Τά ἀκριβῶς ἀντίθετα δίδαξε ὁ Κύριος καί πιστεύουν οἱ Ἅγιοί Του. Ὑπάρχουν ἀκόμη ἐνστάσεις ἤ ἀντιρρήσεις ἀπό καλοπροαίρετους Χριστιανούς;

Πορφυρίτης 

[1] «Λογοκρισία, ρατσιστική συμπεριφορά καί ἄσκηση ἐκκλησιαστικοῦ ἐκφοβισμοῦ (bulliying) ἔναντι τῶν ὀρθοδόξων ἐκ μέρους τῶν οἰκουμενιστῶν»,http://aktines.blogspot.gr/2016/12/bulliying.html#more, καί: Ἐπίσκεψις 603, 15 καί 523 (Γενεύη 1995) 12 καί 511 (30-11-1994) καὶ 494 (Γενεύη 1994) 23, Ὀρθόδοξος Τύπος 11-9-2009, Ἀδέσμευτος Τύπος (Μήτση) 21-9-2004
[2] Πρωτοπρ. Πέτρος Χίρς, «Ἀπό τήν Β΄ Βατικανή (1965) στήν Πανορθόδοξη Σύνοδο (Κρήτη 2016)»,http://www.ipaideia.gr/eidhseis/protopr-petros-xirs-apo-tin-v-vatikani-1965-stin-panorthodoksi-sinodo-kriti-2016.htm
[3] Ἰω. 14, 6
[4] Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός, Περὶ αἱρέσεων ρα΄, ΕΠΕ 2, 306
[5] Ἀρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, «Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός», ἐκδόσεις «Ὀρθοδόξου Τύπου», σελ. 267-268.
[6] «Λογοκρισία, ...», καί: Ἀντιφώνηση πρὸς τὸν πρόεδρο τοῦ Ἰρὰν Mohamend Khatami στὶς 13-1-2002. Ἐπισκεψις 606, 2 , Ὀρθόδοξος Τύπος 15-3-2002
[7] Ἀπό τήν ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη στήν ἕδρα τῆς Coca Cola, Η.Π.Α., 29.10.2009 «Λογοκρισία, ...», http://aktines.blogspot.gr, καί:www.patriarchate.org/multimedia/video
[8] π. Ἀγγέλου Ἀγγελακοπούλου, «Ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ καὶ Γρηγορίου Παλαμᾶ περὶ τοῦ Ἰσλάμ»,http://www.theodromia.gr/1626E183.el.aspx, και «Ἐπιστολὴ πρὸς τὴν ἑαυτοῦ Ἐκκλησίαν» 24, 24 – 28, σ. 184
[9] Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός, Περὶ αἱρέσεων ρα΄, ΕΠΕ 2, 310
[10] Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου «Νέον Μαρτυρολόγιον», Ἐκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου, Ἱερᾶ Καλύβη «Ἅγιος Σπυρίδων Α΄», Νέα Σκήτη Ἅγιον Ὄρος, σελ. 79
[11] Κοινή Δήλωσις τῆς Α. Ἁγιότητος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου,
http://www.pammakaristos.com/frontend/article.php?aid=226&cid=69
[12] Τό Σύμβολον τῆς Πίστεως
[13] Πρωθιερέως Βαλεντίνου Ἄσμους, «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», «Οἰκουμενισμός Γένεση – Προσδοκίες – Διαψεύσεις» Τόμος Α΄, Ἐκδόσεις Θεοδρομία, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 260
[14] «Λογοκρισία, ...», καί: Ἐπίσκεψις 423 (15-7-1989) 6-7
[15] Ἀγαπίου Ἱερομονάχου καί Νικοδήμου Μοναχού, «Πηδάλιον τῆς Νοητῆς Νηός τῆς Μίας Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησίας ἤτοι ἀπαντες οἱ Ἱεροί καί Θείοι Κανόνες», Ἀθῆναι 1886. 
[16] «Λογοκρισία, ...», καί: Ἐπίσκεψις 647 (30-4-2005) 2-3. «Καθολική» 22-7/-003, ἐπίσημη ἐφημερίδα τῶν ΡΚαθολικῶν στὴν Ἑλλάδα
[17] Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου πρός τήν Α. Ἁγιότητα τόν Πάπαν Φραγκίσκον κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν τῆς Ἑορτῆς τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ,http://www.pammakaristos.com/frontend/article.php?aid=226&cid=69
[18] Ἀρχιμ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, «Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός» ... σελ. 421.
[19] Ἀρχιμ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος»,http://www.impantokratoros.gr/anthropos-theanthropos.el.aspx
[20] «Λογοκρισία, ...», καί: Πρωτοπρεσβ. Θεόδωρος Ζήσης, «Γένεση καί ἐξέλιξη τῆς πατρομαχικῆς μεταπατερικότητας», Θεοδρομία ΙΔ1 (Ἰανουάριος-Μάρτιος 2012) 45-46
[21] «Λογοκρισία, ...», καί: Ἀπογευματινή 21-9-2003
[22] Ματθ. 28, 19-20
[23] Ποιός ἦταν ὁ π. Δανιήλ Σισόγιεφ,https://www.youtube.com/watch?v=O33BUawGSxs
[24] Ἀπόσπασμα συνέντευξης τοῦ Ἱεραποστόλου καί Ὁμολογητοῦ π. Δανιήλ Σισόεβ, https://proskynitis.blogspot.gr/2009/11/blog-post_29.html
[25] Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου «Νέον Μαρτυρολόγιον», ... σελ. 123
[26] Ἀρχιμ. Βαρθολομαίου Ἀρχοντώνη, «Περί τήν κωδικοποίησιν τῶν Ἱ. Κανόνων καίτῶν κανονικῶν διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ», Ἀνάλεκτα Βλατάδων 6, Θεσσαλονίκη 1970, σελ.27.31.70 καί: Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, «Γένεσις καί ἐξέλιξις τῆς πατρομαχικῆς μεταπατερικότητας»,http://thriskeftika.blogspot.gr/2012/05/6_31.html
[27] «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης», Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» Βασιλικά Θεσσαλονίκης, 2015, σελ. 479
[28] Ὅσιος Πέτρος τῆς Ἀτρώας, Ἐνωμένη Ῥωμιοσύνη – Ἄγνωστα Συναξάρια 1, Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 83
[29] «Ἡ νέα ἐκκλησιολογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου», http://www.theodromia.gr/A9455A79.el.aspx
[30] Oἰκουμενικός Πατριάρχης: «Περιμένουμε μέ ἀνυπομονησία τήν ἐπίσκεψη τοῦ ἀδελφοῦ μας, Πάπα Φραγκίσκου»,http://www.amen.gr/article/ikoumenikos-patriarxis-perimenoume-me-anupomonisia-tin-episkepsi-tou-adelfou-mas-papa-fragkiskou
[31] Προσφώνησις πρός τήν παπικήν ἀντιπροσωπείαν ὑπό τόν Καρδινάλιο William Keeler, κατά τήν Θρονική Ἑορτή τοῦ Πατριαρχείου ΚΠόλεως (1998) ἐν Ἐπίσκεψις, ἔτος 29ον, ἀρ. 563 (31-11-1998), «Ἡ νέα ἐκκλησιολογία ...»,http://www.theodromia.gr/A9455A79.el.aspx
[32] Μοναχοῦ Λουκᾶ Φιλοθεΐτου, «Τό Ἅγιον Ὄρος ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», «Οἰκουμενισμός Γένεση – Προσδοκίες – Διαψεύσεις» Τόμος Α΄, Ἐκδόσεις Θεοδρομία, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 370-371
[33] «Ἡ νέα ἐκκλησιολογία ...»,http://www.theodromia.gr/A9455A79.el.aspx
[34] Πρωθιερέως Βαλεντίνου Ἄσμους, «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»..., σελ. 259
[35] Ἐρμηνεία καί σχόλιο στόν ΜΣΤ΄ Ἀποστολικό Κανόνα, Ἀγαπίου Ἱερομονάχου καί Νικοδήμου Μοναχού, «Πηδάλιον τῆς Νοητῆς Νηός...»
[36] Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: "Θά συνεχίσουμε τούς διαλόγους ὅσο κι ἄν μᾶς ἐπικρίνουν", http://fanarion.blogspot.gr/2012/07/blog-post_08.html
[37] Πρός Τίτον 3, 10-11
[38]Ἀπόσπασμα συνέντευξης τοῦ Ἱεραποστόλου καί Ὁμολογητοῦ π. Δανιήλ Σισόεβ...
[39] Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: "Μεταβαίνουμε στήν Τραπεζοῦντα ὡς πρεσβευτές εἰρήνης", http://fanarion.blogspot.gr/2010/08/blog-post_13.html
[40] «Στό Προεδρικό Μέγαρο ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος», http://www.cnn.gr/news/ellada/story/1116/sto-proedriko-megaro-o-oikoymenikos-patriarxis-vartholomaios
[41] «Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ: Είναι το Ισλάμ "Φιλειρηνικό"; Απάντηση σε πρόσφατη συνέντευξη»,http://www.impantokratoros.gr/C17F58DB.el.aspx
[42] Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: "Μεταβαίνουμε στην Τραπεζούντα...»
[43] http://aktines.blogspot.gr/2012/08/blog-post_7044.html
[44] Ρηγινιώτης Ἰ. Θεόδωρος, «Ὁ νεομάρτυρας ἱεραπόστολος π. Δανιήλ Συσόεφ καί ἡ σημασία τοῦ μαρτυρίου του»,
http://theologoi-kritis.sch.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=989:2016-11-18-10-46-29&catid=65:2008-12-29-20-40-10&Itemid=54
[45] Ὁμολογία Ὀρθοδόξου Πίστεως Ἁγιορειτών Πατέρων,http://aktines.blogspot.gr/2016/12/blog-post_73.html, καί: Ὁμιλία στὸ Μπαχρέϊν, στὶς 25/9/2000, “Ἐπίσκεψις”, ἀρ. 588, σελ. 16 καθὼς καὶ μήνυμα ποὺ ἔστειλε στοὺς Μουσουλμάνους ὅλου τοῦ κόσμου μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ Ραμαζανίου. Ρεπορτὰζ τοῦ Νίκου Παπαδημητρίου στὸ σταθμὸ “Flash” στὶς 16/12/2001.
[46] «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης»... σελ. 502
[47] Ὁμολογία Ὀρθοδόξου Πίστη

Αδιάλειπτες συμπροσευχές και νέο φρούτο ενότητος: "Η φιλοσοφία της ενότητας του Σταυρού"!

Έπεσαν οι μάσκες!
Από την ενότητατου Αγίου Πνεύματος του Πάπα
στην ενότητατου Σταυρού του Πατριάρχη!


Τι είπε ο Βαρθολομαίος στην συμπροσευχή με τους Ρωμαιοκαθολικούς


Του Μανώλη Κείου

Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πολλοί φανατικοί οικουμενιστές πως ουδέποτε στην πραγματικότητα έχουν πραγματοποιηθεί συμπροσευχές με τους Ρωμαιοκαθολικούς-λες και όσα βλέπουμε τακτικότατα σε διάφορους ναούς είναι…αντικατοπτρισμός-και πως οι καρδινάλιοι και οι λοιποί εκπρόσωποι του Βατικανού απλά παραβρίσκονται στις Θείες Λειτουργίες.
Το ούτως ή άλλως σαθρό αυτό επιχείρημα ήρθε χθες να ισοπεδώσει με μια φράση του ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος από την Μπολόνια όπου βρίσκεται για επίσημη επίσκεψη, χρησιμοποιώντας μάλιστα και ως αφορμή την μεγάλη εορτή του Σταυρού.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χοροστάτησε χθες το απόγευμα στον Εσπερινό της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου της Ελληνορθοδόξου Κοινότητος της Μπολόνια.
Στον χαιρετισμό του που απηύθυνε στο εκκλησίασμα στα ιταλικά, και παρουσία Ρωμαιοκαθολικών επισκόπων (όπως φαίνεται ξεκάθαρα και στη φωτογραφία) είπε μεταξύ άλλων:

“Αν και δεν έχουμε φτάσει ακόμα να είμαστε σε θέση να μοιραστούμε το κοινό ποτήριο, ωστόσο υπάρχει η ακλόνητη πίστη του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της ένδοξης Ανάστασής Του, που έχει διαποτίσει τη ζωή των Εκκλησιών μας στην πρώτη χιλιετία , και μας οδηγεί να προσφέρουμε αυτή τη στιγμή της προσευχής , εκλιπαρώντας το έλεος του και την στοργική καλοσύνη του, για να μας καθοδηγήσει και να μας υποστηρίξει στην πορεία προς την ενότητα”.Καταρχάς παραδέχεται πως πρόκειται για συμπροσευχή με άλλο δόγμα προς επίρρωσιν όσων οι “στιγματισμένοι” ως…. φανατικοί από το Φανάρι φωνάζουν εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Δεύτερον, μετά την εκπεφρασμένη φιλοσοφία του Πάπα Φραγκίσκου περί ενότητος του Αγίου Πνεύματος με τα άλλα δόγματα και με εμάς τους Ορθοδόξους, έρχεται τώρα η φιλοσοφία της ενότητας του Σταυρού. Είναι ουσιαστικά μια συνέχεια του Δούρειου Ίππου της ενότητος του μαρτυρίου, με αφορμή τις χιλιάδες δοκιμασίες των Χριστιανών στην υφήλιο και κυρίως τους διωγμούς-ανεξαρτήτως δόγματος-στην Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Κι όλα αυτά μονάχα την πρώτη ημέρα από την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Μπολόνια. Πρώτη ημέρα η οποία περιελάμβανε και επίσκεψη στο γυναικείο μοναστήρι Carmelitane scalze. 



Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΟΝΗ CARMELITANE SCALZE ΣΤΗ ΜΠΟΛΟΝΙΑ (ΦΩΤΟ)


Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στο γυναικείο μοναστήρι Carmelitane scalze στη Μπολόνια (Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 2017). 
Visita del Patriarca ecumenico alle monache carmelitane scalze. 







Δείτε τον Φαραωνικό - Μασονικό - σταυρό που φορά ο Βαρθολομαίος




Είναι απλά τα πράγματα: 
όπου πιστεύει ο κάθε ένας.
Ο Βαρθολομαίος πιστεύει στην Μασονία 
και φορά το σύμβολο 
του Φαραωνικού θεού ΟΣΙΡΙΣ

Απ' εκείνα που ακούμε και δεν τα πιστεύουμε! Κι μετά από λίγο τα ...ξεχνάμε!

Η Μνημόνευση του Πάπα Φραγκίσκου στο «Φανάρι»
(30-11-14)


«Πολυχρόνιον ποιήσαι Κύριος ο Θεός, τον ἁγιώτατον και μακαριώτατον Πάπαν Ρώμης κύριον κύριον Φραγκίσκον. Κύριε φύλατε αὐτὸν εἰς πολλά ἔτη, εἰς πολλὰ ἔτη, εἰς πολλὰ ἔτη»

Προσέξτε: Ἐνω ψάλλουν τὸ πολυχρόνιο τοῦ Πάπα ὁ Πατριάρχης κάνει νόημα νὰ εὐλογήση τὸ ὀρθόδοξο ποίμνιο, στὸν ὀρθόδοξο ναό!!!

Η Πανορθόδοξη της Κρήτης αφού αποδέχθηκε τους αιρετικούς στο τέλος θεσμοθέτησε και την δαιμονολατρία του ΠΣΕ

H Ληστρική του Κολυμπαρίου, κυριολεκτικά κατέλυσε «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» καὶ «ἐπ᾽ ἐκκλησίας», την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας, αναγνωρίζοντας τις αρχαίες κατεγωσμένες αιρέσεις ως εκκλησίες, και αναγνωρίζοντας τα μυστήριά τους, Βάπτισμα, μικτούς γάμους κλπ.

Η Πανορθόδοξη της Κρήτης αφού αποδέχθηκε τους αιρετικούς στο τέλος θεσμοθέτησε και την δαιμονολατρία του ΠΣΕ … ως σωτηριολογικό οργανισμό στην εκκλησία.
Αυτό πως λεγεται αν οχι βλασφημία του αγιου πνεύματος;;

Οταν αναγνωρίζεις βαπτισμα στους προαιώνιους αιρετικούς τοτε αυτο πως λεγεται αν οχι αίρεση;

Η διοικουσα εκκλησία συνειδητά πλεον δεχεται, παντρευει, κοινωναει τους Αβάπτιστους καθολικούς,αγγλικανους κλπ που συγχρόνως είναι αιρετικοί στην πιστι γιατι δεν άλλαξαν σε τιποτα τα πιστευω τους και μαλιστα με εντολή Πανορθοδοξης Συνόδου… αυτή λοιπον η εκκλησια που πράττει τα ανωτέρω πως λέγεται;

Σημειωτέον, οι αποφάσεις των οικουμενικών συνόδων γραφουν: οποιος δεν υπακούσει στις αποφάσεις μας, να ειναι ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ.

Κι αν δεν γινει ποτέ η επομενη ορθοδοξη οικουμενική [ που δεν θα γινει ] τότε θα εχουν εγκυρα μυστηρια οι αιρετικοί και οι βλασφημοι επειδη δεν υπαρχουν σε παγκόσμιο επιπεδο επισκοποι να τους αναθεματίσουν;;

Διά ταύτα
Εαν οι οικουμενιστες εχουν στο κεφάλι τους τα αναθέματα των οικουμενικών συνόδων, για τις ήδη γνωστές αιρεσεις, τοτε τι μας ενδιαφέρει το περαιτέρω Ανάθεμα της επόμενης συνόδου;; Αυτά που ηδη υπάρχουν δεν φθάνουν;;
Οι αιρετικοί που υπήρξαν 300 χρόνια πριν γινει η Α’ οικουμενική, ειχαν ισχυρά μυστηρια και πηγαν στον παράδεισο;
Τι δεν γνωρίζει η Εκκλησία από τα ανωτέρω και θα πρέπει να μας γνωστοποιήσει και επικυρώσει η επόμενη Πανορθόδοξη; Από πότε αυτός που ακυρώνει όλο το Ευαγγέλιο αναγνωριζοντας σωτηρια σε αιρετικούς αβαπτιστους, αλλοθρησκους και δαιμονολατρες δεν είναι apriori καθηρημένος και αναθεματισμένος;
Από πότε το αγιο Πνεύμα συλλειτουργεί με τους μεγαλύτερους βλάσφημους όλων των εποχών; 
Σήμερα ΔΕΝ υπάρχει η δικαιολογια του δεν ηξερα

Και στο τέλος τέλος, που το γραφει ότι εχεις δικαίωμα να μην γνωρίζεις;;;;;
Οσο για τους κληρικούς ούτε συζήτηση…

Ο Χρυσόστομος λέγει: 
αν δεν ήξερες να μην γινόσουν Ιερέας

«ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟΝ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΙΝ ΚΑΙ ΣΤΕΝΗΝ ΓΝΩΡΙΜΙΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟΝ» (Α’Ιωανν. Γ’8)

«Μακαριότατος και αγιότατος ο πάπας της Ρώμης Φραγκίσκος και πολλά τα έτη αυτού…» 

Κύριε… Ελέησον!!! Δαιμονιστήκατε εντελώς!!

Το ακούσατε εσείς που μνημονεύετε το όργανο του διαβόλου, που μνημονεύει τον έναν ΑΝΤΙ-χριστο;

Ιερώνυμε…., ο πάπας είναι αγιότατος ή αιρετικός;

Είναι ή δεν είναι ο ένας ΑΝΤΙ-χριστος; Ποιος είναι τώρα άγιος; Ο Ισαπόστολος Εθνομάρτυρας και Ιερομάρτυρας Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός που είπε: «Τον πάπα να καταράσθε …γιατί αυτός θα είναι η αιτία!» και τον χαρακτήρισε ως τον έναν ΑΝΤΙ-χριστο, ή ο πάπας είναι Αγιότατος;

Ποιος λέει ψέματα ….ο Άγιος Πατρο-κοσμάς ή η «αφεντιά» σας;

Εάν δεν απαντήσετε στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα, είσαστε χειρότεροι από τον πάπα, διότι αυτός ξεκάθαρα έχει δηλώσει την προετοιμασία του ερχομού του ΑΝΤΙ-χρίστου, ενώ εσείς με καταχθόνιο τρόπο, σπρώχνετε δια της βίας, τα τέκνα του φωτός… στην απώλεια!

Εάν εσείς και τα όργανά σας θέλετε να πάτε στον διάβολο (πράγμα που απεύχομαι), δεν μπορεί να σας εμποδίσει κανείς. Οι ΟρθόδοξοιΠιστοί Χριστιανοί ΔΕΝ θα σας ακολουθήσουν,όμως!

Αδελφοί μου ,τα φωνάζουμε εδώ και χρόνια… Μην ακολουθείτε αυτούς που σας οδηγούν στον ΑΝΤΙ-χριστο, στην ΠΑΝ-θρησκεία, γιατί μετά θα είναι αργά. Τώρα μπορείτε να τους φτύσετε τρεις φορές λέγοντας: «οπίσω μου ύπαγε σατανά»!!

Ιεραρχικά αυτοί είναι η φατρία που σας οδηγεί στην ΠΑΝ-θρησκεία του ΑΝΤΙ-χρίστου.

Και έπεται η συνέχεια «των αδύναμων και άβουλων του …Καϊάφα!»

Καταλάβετέ το…!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ !!! 


Απομακρυνθείτε όσο είναι ακόμα νωρίς και μην «καταπίνετε την καραμέλα» ότι δήθεν κάνετε εσείς το ΣΧΙΣΜΑ στην Εκκλησία!

Το ΣΧΙΣΜΑ το έκαναν ήδη τα τέκνα του διαβόλου. Εμείς έχουμε ιερή υποχρέωση απέναντι στον Θεό, στους Αγίους και στην πολυβασανισμένη Ελλάδα μας να κρατήσουμε τις πνευματικές Θερμοπύλες και να διατηρήσουμε το προζύμι. 

Ούτε μία κεραία ,ούτε ένα κόμμα ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΟΙΩΣΟΥΜΕ!

ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ Ή ΑΙΩΝΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ;

Για μια ...μόνο λέξη!!
ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΣ ΑΙΩΝΙΩΣ;

ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΑΙΩΝΙΩΣ;

Κατανόησε λοιπόν αυτήν τη λέξη!

Αχ! Αυτή η λέξη που «κόλαγε» στο Σά…,ο Σά… και δεν του έβγαινε να πει .. «Ο Σαμαρείτης»!

Ποιος είναι ο Καλός Σαμαρείτης, αδελφοί μου, ο οποίος και στον Σταυρό καταματωμένος καρφώθηκε για να σώσει όλους εμάς και που πολλοί συνεχίζουν να Τον… βλασφημούν;

Πόση αξία έχει μία λέξη; Θυμηθείτε πως προέρχεται από την λογική, δηλαδή από τον ηγεμόνα ΝΟΥ και ΔΙΑΝΟΙΑ, τις δύο πρώτες αισθήσεις της ψυχής.

Εάν η λέξη, ο λόγος περιέχει ψεύδος… , ε… τότε αλλοίμονο στην ψυχή που έχει γεμίσει από κακίες και το ξεχείλισμα αυτής εκ του στόματος ως λόγος ή λέξη είναι ψευδής, ομοιάζοντας του «αντίλογου»!

Οι δε συνέπειες… εξακριβωμένα …η καταστροφή, αφού προηγουμένως έγιναν «κεφάλαιο συμφοράς» (Ιερ.Χρυσοστ.)

Μία λέξη : «θυσιάζω» ή δεν «θυσιάζω» στα είδωλα, πόση δύναμη έχει;

Ακούστε: 

*«ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, αν ΔΕΝ θυσιάσεις στα είδωλα εντός της εβδομάδος, θα σε κάψω ζωντα.. » και η Αγία :

*«Βασιλέα, αυτό που είναι να κάνεις σε μία εβδομάδα κάντο ΤΩΡΑ γιατί εγώ ΠΙΣΤΕΥΩ στον Ιησού Χριστό και στα είδωλα ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΖΩ!!»

Πριν τελειώσει ο βασιλιάς τον λόγο του, η ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ είχε εννοήσει και είχε ήδη αποφασίσει!

Ο Λόγος αβίαστα εξήλθε από την ψυχή της, αληθής και πλήρης χάριτος!!

Ναι…μαρτύριο! Για την Πίστη, για Αυτόν που έκανε το ίδιο για εκείνη και για την αναξιότητά μου που αδυνατεί να κατανοήσει «πώς υποτάσσει ο Υιός τον Πατέρα» (Αγ.Νικοδ.αγιορείτης).

Δημόσια εγένοντο και τότε οι διωγμοί και τα μαρτύρια, για να φοβηθεί ο κόσμος και να καμφθεί η αγωνιστικότητα, κατά την εωσφορική λογική των σκοτεινών δυνάμεων.

Δημόσια όμως θέλει και ο Πατέρας την αυταπάρνηση, την ομολογία, τον διωγμό και το μαρτύριο και όχι εις το κρυπτόν και τούτο διότι πρέπει όλοι να βλέπουν και να ακούν, ώστε αναπολόγητοι να είναι εκείνη την ημέρα.

«Τιμή Αγίου, μίμησις αγίου…»

«Τιμή Πατρός ,μίμησις εσταυρωμένου» εάν το θελήσει ο υιός, κατά παραχώρηση, εκουσίως μάλιστα και όχι μόνο, αλλά και με χαρά μας παραγγέλλει!

Η δύναμη μίας και μόνο λέξης, όταν το περιεχόμενό της έχει μόνο ΑΛΗΘΕΙΑ ,δηλαδή ΘΕΟ;

Η συνέχεια γνωστή, η ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ έγινε η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και αυτό ένα από τα εκατομμύρια παραδείγματα.

Το αποτέλεσμα δε, της δύναμης της λέξης ή του Λόγου που έχει ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο βασιλιάς βαπτίστηκε Χριστιανός και εντός ολίγου χρόνου τέσσερα βασίλεια βαπτίστηκαν Χριστιανοί, σαν να λέμε τέσσερεις πόλεις σημερινές και άλλα πολλά που δεν κατανοούνται με τη λογική και τη σοφία των ανθρώπων…..

Ούτε να ψάχνουμε για το «πώς» και το «γιατί», διότι είναι κρίματα του Θεού. Δικό μας μέλημα είναι η τήρηση του Λόγου που είναι και ΝΟΜΟΣ.

Η δύναμη της μιας λέξης όρια δεν έχει, γιατί η λέξη είναι Λόγος και ο Λόγος είναι Θεός και ο Θεός είναι Αλήθεια και η Αλήθεια είναι Λόγος και τότε θαυματουργεί μία και μόνο λέξη ,ένας και μόνο Λόγος, όταν ως ξεχείλισμα εξέρχεται από την ψυχή αληθινός περιλουόμενος Αγίου Πνεύματος. Γι’αυτό και η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ θα επιβεβαιωθεί με ακρίβεια ,ενώ ο ουρανός και η γη και ό,τι υπάρχει σε αυτά μεταβάλλονται και θα παρέρθουν «ωρισμένως».

Ετοιμασμένη η θριαμβεύουσα Εκκλησία, περιμένει την στρατευομένη που μάχεται τους δαίμονες ,τους προδρόμους του ΑΝΤΙ-χριστου και τα όργανά τους και που θα σωθούν ενωμένοι μαζί της, «όσοι υπομείνουν μέχρι τέλους ακέραιοι, δια της ακριβούς τήρησης των εντολών». « Όσοι δε δειλιάσουν στον κατά του θηρίου αγώνα» και τέλος όσοι αποδείξουν έμπρακτα πως είναι γνήσια τέκνα Θεού και όχι διαβόλου.

Οι Άγιοι από ταπείνωση στην αφάνεια, ήθελαν να είναι! Ούτε να διανοηθεί κανείς να τους αποκαλέσει Αγίους όπως κάποιοι σήμερα που αυτό-αποκαλούνται «αγιότατοι και παναγιότατοι».

Ο Θεός τους υπέδειξε τι να κάνουν και ως Πιστοί δούλοι έπραξαν για να ευαρεστήσουν τον Θεό, για να σωθούν οι ίδιοι και να βοηθηθώ εγώ ερευνώντας, ο αμαθής και ανάξιος, μήπως και καταλάβω κάτι!

«Χώμα είμαι» έλεγαν «χώμα… και τίποτε άλλο»!!

Ας ακούσει η… «αγία και μεγάλη σύνοδος» που για πρώτη φορά στην Εκκλησιαστική μας ιστορία οι πρόδρομοι του ΑΝΤΙ-χριστου την ονόμασαν «αγία και μεγάλη», ενώ είναι με αποδείξεις: 

1ον)ΣΥΝΑΓΩΓΗ διότι είχε πράκτορες της CIA,άθεους-σατανιστές και παρατηρητές ,παπικούς, αιρετικούς ,προδρόμους του ΑΝΤΙ-χρίστου.

2ον)ΛΗΣΤΡΙΚΗ διότι κάθε Ορθόδοξο Λόγο άλλον τον «λήστεψαν», άλλον τον διέβαλαν και άλλον τον αγνόησαν.

3ον)ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ (για πολλούς λόγους) και μόνο από το ότι ακύρωσαν τους κανόνες –«πηδάλιο», ως προς τη συνοδικότητα και μεταξύ τους ως φατρία άλλαξαν όλη τη διδασκαλία του Θεού.

Πώς να κατανοηθούν αυτά όταν απουσιάζει η ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ;

Όταν νομίζουν πολλοί ότι μόνο οι πέντε αισθήσεις του σώματος υπάρχουν και τις ικανοποιούν αλόγιστα χωρίς κορεσμό;

Σε όλους όμως είναι γνωστό πως αυτές θα χαθούν με το λιώσιμο της σάρκας.

Αγνοούμε όμως τις άλλες πέντε πιο θαυμαστές αισθήσεις της ψυχής που θα μείνουν αναλλοίωτες, μαζί με την ψυχή ,γιατί είναι μέρος αναπόσπαστο αυτής και όλες μαζί συγκροτούν τον άνθρωπο, ο οποίος πλάστηκε για την αιωνιότητα και πρέπει τώρα να επιστρέψει στην ΠΡΟ-πτωτική του κατάσταση με αγώνες!

Πως λοιπόν τολμάς, άνθρωπε, όχι έναν λόγο ή μία λέξη ή μία διδαχή να αλλοιώσεις, να καταργήσεις, προσβάλλοντας και βλασφημώντας την, αλλά όλον τον Λόγο, όλη τη Διδαχή, όλο τον Νόμο να καταλύεις ως ψεύτης και πλάνος καταντώντας αιρετικός; Πιστεύοντας μάλιστα, ότι σε διακατέχει η Θεία Χάρις;

Είναι δυνατόν η Χάρις του Θεού να είναι μαζί σου όταν πολεμάς τον ίδιο τον Χριστό, την ίδια τη Χάρη; Ταλαίπωρε άνθρωπε…. τολμάς να έχεις το όνομα του Χριστιανού; Καταλαβαίνεις τι κάνεις; 

Αν ήσουν άθεος, μικρότερο το κακό και αν πίστευες σε άλλους Θεούς, πάλι θα ήσουν κρύος και ο Θεός ξέρει το πως και το αν θα σε σώσει!!

Φοράς μαύρα !!Πενθείς;; Τι πενθείς;; Σου τα έχουν πει χιλιάδες φορές, γιατί δεν λες ότι δεν τα χωράει το μυαλό μου, δεν τα καταλαβαίνω, συγχωρέστε με… κατά λάθος βρέθηκα στη «γιορτή του γάμου», αλλά λες ότι τα ξέρεις καλά και τίποτα δεν κάνεις από αυτά που έχεις εντολή;;

ΥΠΟΚΡΙΤΗ,ΠΟΝΗΡΕ ΔΟΥΛΕ μου θυμίζεις αυτόν που είπε ότι θα πάει στην εργασία της αμπέλου αλλά ΔΕΝ πήγε!! Είπε ΨΕΜΑΤΑ, κορόιδεψε!!

Ποιόν ενέπαιξε, άνθρωπε; Καταλαβαίνεις; Τον Κύριό Του ενέπαιξε ή τον εαυτό του κατέστρεψε;

Για μία λέξη: ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ, μέσα από το κέντρο της καρδιάς και όλα αλλάζουν. Μία λέξη: ΗΜΑΡΤΟΝ ΘΕΕ ΜΟΥ!

ΑΦΟΥ Ο ΦΩΤΕΙΝΟΤΕΡΟΣ ΣΟΥ ΑΓΓΕΛΟΣ «ΕΠΕΣΕ»,ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ,ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ,ΤΟ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ ΤΟΥ,ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΕΓΩ ΠΟΥ ΕΚΤΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΤΡΙΣΑΘΛΙΟ (αφού είμαι μετα-πτωτικός), ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΔΙΚΟ ΝΑ ΜΟΥ ΒΑΖΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΑΠΟ ΜΙΣΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΓΛΙΤΩΣΩ!

ΕΧΩ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΚ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑ ΚΑΛΟ,ΓΙΑΤΙ ΕΜΠΝΕΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΚΟΥΕΙ ΤΟΝ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟ-ΔΙΑΒΟΛΟ.

Πώς να γλιτώσω, ΘΕΕ ΜΟΥ; Σώσε με γλυκέ μου Πατέρα! Μου είπες ΘΕΕ ΜΟΥ «Άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» αλλά δεν καταλαβαίνω τα νοήματα και απαντά πάραυτα στους υποκριτές:

«Πονηρέ δούλε, τα βαθιά νοήματα δεν τα κατανοείς! Ούτε ΜΙΑ ΛΕΞΗ δεν μπορείς να κατανοήσεις, τόσο απλή; Τότε γιατί παίρνεις αποφάσεις για θέματα άγνωστα σε εσένα; 

ΠΟΝΗΡΕ και ΚΑΚΕ ΔΟΥΛΕ δεν λέω ότι εσύ προσωπικά διώκεις τους αδελφούς σου, αλλά δεν βλέπεις ,δεν ακούς ότι όποιος ΔΕΝ μνημονεύει τους οικουμενιστές /ΠΑΝ –αιρετικούς ΠΡΟΔΡΟΜΟΥΣ του ΑΝΤΙ-χρίστου διώκεται;

Σκέφτηκες ΠΟΝΗΡΕ ΔΟΥΛΕ, που θα κοιμηθεί το βράδυ ο αδελφός σου;;;

Αδιαφορείς για τις ΕΝΤΟΛΕΣ του Κυρίου σου, κοροϊδεύεις και τον εαυτό σου λέγοντας πως είσαι Χριστιανός! 

Διαρρηγνύεις μάλιστα τα ιμάτιά σου για την δήθεν αγάπη προς τους ξένους ,αλλά τους δικούς σου… τους μισείς!!

Άκου όμως παρακάτω πως αυτό-αποκαλύπτεσαι άθελά σου, ως άφρων και γνωστοποιείς σε όλους σε ποια παράταξη ανήκεις.

Εάν ένα μέλος της οικογένειάς σου (ο κατά σάρκα αδελφός σου, ή ο υιός σου ,ή ο πατέρας σου) καταδιώκονταν, θα έβγαινες έξω και θα ξεσήκωνες τον κόσμο όλον…

Τώρα που καταδιώκονται (χωρίς αιτία και λόγο) οι πνευματικοί αδελφοί σου επειδή ΟΡΘΟΤΟΜΟΥΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ,ΕΣΥΑ Δ Ι Α Φ Ο Ρ Ε Ι Σ; Σ Ι Ω Π Α Σ;;

Ο Μέγας Βασίλειος λέει : «Ο σιωπών δοκεί συναινείν».

Συνεπώς, αποδέχεσαι τους ΔΙΩΓΜΟΥΣ των δούλων του Κυρίου!!

Άρα ΔΕΝ σε ενδιαφέρει ο Ορθόδοξος πλησίον σου, διότι δεν τον θεωρείς αδελφό σου ,γι’αυτό και δεν παίρνεις θέση. Γελάς κιόλας!!

Γέλα τώρα που μπορείς γιατί… σε λίγο καιρό θα το στερηθείς ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ!

Ο ίδιος αυτό-προσδιορίζεις την οικογένειά σου, δηλαδή την «παράταξη» στην οποία ανήκεις!!!

Ένα «ΗΜΑΡΤΟΝ» θέλω μόνο από εσένα, για να σε κατονομάσω δικό μου παιδί και όχι ξένο και δικαίως να πω στον αντίδικο: Τώρα ποιανού τη βοήθεια ,ζητάει; Ποιανού παιδί είναι; Ποιόν επικαλείται; Ποιόν ακούει; Κάνε πέρα τώρα διάβολε, από το αγαπημένο μου τέκνο ,αρκετά το βασάνισες. Με το αυτεξούσιό του, συνειδητά τώρα εμένα καλεί!»

Έτσι ,ούτε στον πονηρό δίνει δικαίωμα, ότι επεμβαίνει χωρίς να τον επικαλούνται, σεβόμενος το αυτεξούσιο και την ταλαίπωρη ψυχή αρπάζει από τον καρπό του χεριού ασφαλίζοντας τη σωτηρία της, όπως έκανε στον έμπειρο θαλασσόλυκο που φοβήθηκε το κυματάκι.

Λέει ο Κύριος: Δεν σας είπα ότι «Ό,τι ζητήσετε προς όφελος της ψυχής σας με Πίστη, δια της προσευχής θα σας δοθεί;»

Γιατί λοιπόν ακολουθείτε αυτόν τον πλάνο, αγύρτη, ψεύτη και λωποδύτη ο οποίος θα σας αφανίσει όπως θα αφανιστεί και ο ίδιος;

Μόνοι σας καταστρέφεστε και δεν σας φταίνε οι αδελφοί που ενδιαφέρονται για το καλό σας και σας τα υπενθυμίζουν ανιδιοτελώς!

Για μία λέξη:

ΜΕΤΑΝΟΩ Πατέρα Μου! Τον ακάθαρτο παλαιό νου μου στα σκουπίδια τον πετώ…. Μα τι λέω; Τα σκουπίδια έχουν κάποια αξία!!

Ο διεστραμμένος όμως νους, όχι μόνο δεν έχει καμία αξία αλλά και λίαν επικίνδυνος είναι. Άρα …γλυκέ μου Πατέρα… «ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ κατά το μέγα έλεος Σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών Σου ΕΞΑΛΕΙΨΟΝ» τον παλαιό και διεφθαρμένο νου μου, αφάνισέ τον!!

Ο δε καινούργιος νους μου, ας σκέπτεται όπως επιθυμείς ΕΣΥ ,για να υπάρχει η συνέχεια και ποτέ να μη διαταραχθεί από αυτόν που του αρέσει να διαβάλλει την θεάρεστη σχέση Πατρός και Υιού.

Τίποτα περισσότερο δεν κατακαίει τον διάβολο από την ΜΕΤΑΝΟΙΑ!

Σε έχει δικό του… με την μετάνοια …σε χάνει!

Φέρνει αναβολές στην ψυχή, που είναι έτοιμη μάλιστα να εξομολογηθεί «εφ’ όλης της ύλης». Εκεί να δεις …πάλη, σώμα με σώμα! Εκεί να δεις τεχνάσματα και δικαιολογίες που προτάσσει!

«Όχι αυτό, αυτό είναι μεταξύ μας, είναι πολύ κακό, πες όλα τα άλλα εκτός από αυτό! Να πες πως ήσουν νέος… και έκανες λάθη …και αρκεί! Μην πεις όμως τι λάθη έκανες… για να την «πατήσουν» και άλλοι!»

Αχ, αυτή η λέξη «ΜΕΤΑΝΟΙΑ».. σε αναγεννά, σου φοράει ρούχα καινούργια, αδιαπέραστα από τα βέλη του εχθρού.

Σου βάζει «υποδήματα» καινούργια, γιατί εάν ο Μωϋσής έπρεπε να βγάλει τα υποδήματά του, στον χώρο που δεν γνώριζε ότι ήταν ΙΕΡΟΣ και αν οι μαθητές Του, έπρεπε να τινάξουν και τη σκόνη των υποδημάτων τους όπου δεν τους δέχονταν, πόσο μάλλον προσεκτικός πρέπει να είναι αυτός που αποφάσισε να περπατεί εφ’ εξής ,μόνο τον δρόμο του ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ;

Ακόμα περισσότερο αυτός που τελεί καθημερινά τη ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΜΝΟΥ ,σε χώρο που «πατά» και γνωρίζει πολύ καλά την ΙΕΡΟΤΗΤΑ του;

Σου βάζει και δακτυλίδιον ,για να σε «διακρίνει», τοποθετώντας σε παρά του ΒΑΣΙΛΕΩΣ!

Σύμβολα τιμητικά, Θεϊκά, τα εντελώς αντίθετα από τα εωσφορικά σύμβολα (βιτρώ,…) της ΠΑΝ-θρησκείας, που για να εισέλθεις στην «ΣΥΝΑΓΩΓΗ της ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΡΗΤΗΣ» έπρεπε πρώτα να τα ασπαστείς και να τα αποδεχθείς. Ήξερες ,συνεπώς, ταλαίπωρε που πήγαινες και σε τι αποσκοπούσε η παρουσία σου εκεί. 

Τους αδελφούς σου, ναι…. μπορείς να τους κοροϊδέψεις …είσαι όμως άφρων και αχάριστος αν νομίζεις ότι θα κοροϊδέψεις και ΑΥΤΟΝ που σου έπλασε τους πνεύμονες, δίνοντάς σου την αναπνοή και …χάρη σου κάνει που ζεις…. οικονομώντας σου ΧΡΟΝΟ για ΜΕΤΑΝΟΙΑ!!!

Δεν κατανοούμε ότι το υπόλοιπο της ζωής μας είναι πολύ σύντομο και δεν μας περισσεύει καθόλου χρόνος; Ούτε στο τέλος του 3ου τετάρτου του 8ου αιώνα, αξίζει να την επιδιώξουμε (την μετάνοια) για να εξασφαλίσουμε τη ζωή την αιώνια;

«Και επί την αύριον εξελθών, εκβαλών ΔΥΟ ΔΗΝΑΡΙΑ έδωκε το πανδοχεί και είπεν αυτώ. Επιμελήθητι αυτού, και ότι αν προσδαπανήσεις, εγώ εν τω επανέρχεσθαί με αποδώσωσοι»(Λουκ.Ι’35).

Μην φαντασθείτε πως τα δύο δηνάρια σχετίζονται με χρήματα ,διότι ουδόλως μας ενδιαφέρει πόσο πλήρωσε τον πανδοχέα ο Καλός Σαμαρείτης που περιφρονώντας τα χρήματα είχε πει «αποδώσατε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι».

Ούτε στο αρχαίο κείμενο του Ευαγγελίου υπάρχει λέξη περιττή ή στερούμενη βαθέων νοημάτων. Ας ερευνούμε τις γραφές γιατί εκεί βρίσκεται η ΑΛΗΘΕΙΑ που θα μας ελευθερώσει από τα πάθη και θα φωτίσει το νου μας, να μην πλανηθούμε!!

Η μετάνοια μας δε, να είναι ειλικρινής και καθημερινή.

Να «σβήνουν …τα χρωστούμενα»!

«Ας είναι και αμμούδα, γιατί και αυτή συμπυκνώνεται και πέτρα μπορεί να γίνει…» είπε ο αββάς.

Το δε «άφες αυτοίς»,ως οικονομία χρόνου για την μετάνοιά μας δεν ισχύει δια παντός, αλλά μέχρι τον θάνατο του καθενός και μέχρι το «εν τω επανέρχεσθαί με», για όσους αξιωθούν την ευλογημένη αυτή ώρα. Γι’ αυτό μας είπε ότι δεν ήρθε να κρίνει την πρώτη φορά, αλλά να διδάξει και να διακονήσει!

Είθε ο Θεός να ελεήσει όλον τον κόσμο ,μα περισσότερο αυτούς που είδαν, άκουσαν, διδάχθηκαν και δίδαξαν, αλλά πρόδωσαν τον Χριστό και κατάντησαν αιρετικοί –εχθροί Του, γιατί αυτούς τους περιμένει μεγαλύτερη τιμωρία από την παραβίαση του Νόμου.

Ο Θεός δεν είναι τιμωρός ,είναι ΑΓΑΠΗ και έθεσε τους Νόμους διότι μόνο τηρώντας τους μπορούμε να σωθούμε. Ούτε ο Νόμος είναι τιμωρός και σκληρός. Εμείς που παραβαίνουμε τον Νόμο φταίμε και δικαίως αυτό-τιμωρούμαστε.

Δεν φταίει ο δήμαρχος που έβαλε …φανάρια ,ούτε τα φανάρια ευθύνονται. Εμείς φταίμε που τα παραβιάζουμε και σκοτωνόμαστε, μόνοι μας διαλέγουμε τον ..θάνατο από τη ζωή!

Στο χέρι μας είναι να ζήσουμε αιώνια ή να πεθάνουμε αιώνια, αλλιώς το αυτεξούσιο αχρείαστο θα ήταν….

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ

Αγαπητοί μου αδελφοί ,στο προηγούμενο άρθρο : «ΓΕΝΕΑ ΠΟΝΗΡΑ ΚΑΙ ΜΟΙΧΑΛΙΣ…» με αγάπη η ελαχιστότητά μου απευθύνθηκε στον σεβαστό και αγαπητό γέροντα Σάββα αγιορείτη υπενθυμίζοντάς του ότι αιρετικός είναι καθένας που αλλάζει το ελάχιστο του Ευαγγελίου. Τώρα έχουμε πλήρη κατάλυση του Ευαγγελίου και αλλαγή θρησκείας,από τους νέους ιούδες!!

Εύχομαι να το εννοήσει και να πράξει ΘΕΑΡΕΣΤΑ!

Οι οικουμενιστές ΠΑΝ-αιρετικοί, ΑΝΤΙ-χριστοι μόνο με θαύμα θα επανέλθουν ,διότι έχουν…. εκτεθεί (και όχι μόνο από τον μαμωνά) ανεπανόρθωτα.

Συνεπώς τους αιρετικούς έχουμε ΕΝΤΟΛΗ να τους απομακρύνουμε ή να απομακρυνθούμε από αυτούς και φυσικά… αφού ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΙΔΙΑ ΠΙΣΤΗ επιβάλλεται πρωτίστως η ΔΙΑΚΟΠΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ!

Ο εν λόγω αγιορείτης θέλω να σας διευκρινίσω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ο επίσης σεβαστός και αγαπητός ΣΑΒΒΑΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ που και αυτός είναι αγιορείτης ,ο οποίος πολύ πριν την ΨΕΥΔΟ-σύνοδο αγωνιζόταν και αγωνίζεται για τη ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΗΣ ΜΑΣ και την επαναφορά όσων παρέκλιναν των ΘΕΙΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ αδιαφορώντας για τους κανόνες της Εκκλησίας μας(Πηδάλιο).

Ας έχουμε την αγωνιστικότητα τού αγαπητού ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΙΩΤΗ του ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ και με ανδρείο φρόνημα ας αγωνιστούμε, κατά τας εντολάς, εναντίων των προδρόμων του ΑΝΤΙ-χρίστου!

Αδελφοί μου ,ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ να πηγαίνουμε κόντρα στον άνεμο των παθών, των αιρέσεων και της Ν.Τ.Π.


Δόξα Σοι τῷ δείξαντι τὸ φῶς.
Με εν ΧΡΙΣΤΩ αγάπη και ενδιαφέρον 

Γεώργιος Φλώρος

ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΗΤΩΝ