.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποστασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ἡ ἀποστασία τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων
Προδοσία κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Χριστοῦ.
Στυλιανός Μπούρης
Testimonianza Ortodossa
Ἡ Ἱερουσαλήμ, ἡ Ἁγία Πόλις, ὅπου τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἐλύτρωσε τὸν κόσμο καὶ ὅπου ὁ Πανάγιος Τάφος φυλάσσει τὸ Μυστήριον τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὸν Γολγοθᾶ. Καὶ ὅμως, εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον ἐπραγματοποιήθη μία πράξις ποὺ προδίδει τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν: ἡ ἀναγνώρισις ἑνὸς ἀνυποστάτου ἱερωσύνης, ἐκείνης μιᾶς γυναικὸς καὶ μάλιστα αἱρετικῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὡς «ἀρχιεπίσκοπος».
Τοῦτο ἀποτελεῖ τραῦμα διὰ τὴν Ἐκκλησίαν, παραβίασιν τῶν Ἀποστολικῶν Κανόνων, οἵτινες ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνας διεφύλαξαν τὴν καθαρότητα τῆς Πίστεως. Ἐὰν ἕνας Ποιμήν –κληθεὶς νὰ εἶναι «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α΄ Τιμ. 3,15)– ἀναγνωρίζῃ ὡς ἔγκυρον μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε ἐχορήγησε, τότε δὲν περιπίπτει μόνον εἰς αἵρεσιν, ἀλλὰ προδίδει καὶ τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Ἐνσάρκωτος Ἀλήθεια (Ἰω. 14,6).
Ἡ Ἱερωσύνη εἶναι θεῖον δῶρον, καὶ ἡ Ἐκκλησία οὔτε ἀναγνωρίζει ἱερωσύνην εἰς τοὺς αἱρετικούς, οὔτε δέχεται γυναικείαν ἱερωσύνην.
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ Μυστικὸν Σῶμα τοῦ Χριστοῦ (Α΄ Κορ. 12,27), καὶ ἡ Ἱερωσύνη εἶναι σφραγὶς ἐκτυπωθεῖσα διὰ τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερωσύνης, μεταδιδομένη διὰ τῆς ἀδιακόπου Ἀποστολικῆς Διαδοχῆς.
Ἡ πατερικὴ διδασκαλία καὶ οἱ ἱεροὶ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας πάντοτε ἐθεώρησαν τὴν Ἱερωσύνην ὡς προορισμένην διὰ τοὺς ἄνδρας, συμφώνως πρὸς τὴν πράξιν τῶν Ἀποστόλων, οἵτινες ἐξέλεξαν μόνον ἄνδρας μεταξὺ τῶν Δώδεκα, καὶ διότι ἡ Ἐνανθρώπησις τοῦ Λόγου ἐπραγματοποιήθη ἐν ἀνδρικῷ σώματι. Αὕτη εἶναι ἡ σταθερὰ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Ἐὰν μία γυνὴ «χειροτονηθῇ», ἡ πράξις εἶναι ἄκυρος· δὲν ὑφίσταται ἱερωσύνη, ἀλλὰ προσποίησις. Καὶ ὅποιος ἀναγνωρίζει ὡς ἔγκυρον μίαν ἄκυρον ἱερωσύνην, καθίσταται συμμέτοχος τῆς πλάνης.
Οἱ Ἀποστολικοὶ Κανόνες ἀποτελοῦν τὸ θεμέλιον τῆς ἐκκλησιαστικῆς πειθαρχίας, καὶ ἡ παραβίασίς των δὲν εἶναι ἁπλῶς πειθαρχικὸν παράπτωμα, ἀλλὰ ἁμάρτημα κατὰ τῆς Ἀληθείας, ἥτις εἶναι ὁ Χριστός.
Ὁ 46ος Ἀποστολικὸς Κανὼν διακηρύσσει σαφῶς: «Ἐπίσκοπον, ἢ πρεσβύτερον, αἱρετικῶν δεξάμενον βάπτισμα, ἢ θυσίαν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν. Τίς γὰρ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαρ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;» (βλ. Β΄ Κορ. 6,15).
Ὁ Κανὼν οὗτος δὲν καταδικάζει μόνον τὴν αἵρεσιν καθ’ ἑαυτήν, ἀλλὰ καὶ πᾶν πρόσωπον ποὺ τὴν νομιμοποιεῖ. Ἐὰν ἐπίσκοπος δεχθῇ τὴν θυσίαν (τὴν Θείαν Εὐχαριστίαν) ἢ τὸ βάπτισμα ἀπὸ αἱρετικόν, χάνει τὸ ἀξίωμά του. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὅποιος δέχεται καὶ ἀναγνωρίζει ὡς ἔγκυρον μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία πάντοτε ἀπέρριπτε, ἐκτίθεται εἰς καθαίρεσιν.
Ὁ Μέγας Βασίλειος διδάσκει: «Τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ πεφυλαγμένων δογμάτων καὶ κηρυγμάτων, τὰ μὲν ἐκ τῆς ἐγγράφου διδασκαλίας ἔχομεν, τὰ δὲ ἐκ τῆς τῶν Ἀποστόλων παραδόσεως ἐν μυστηρίῳ παραδεδομένα ἐδεξάμεθα· ἄμφω δὲ τὴν αὐτὴν ἰσχὺν ἔχει πρὸς τὴν εὐσέβειαν.» (Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, 27).
Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι τὸ σύμβολον τῆς ἀκλονήτου Πίστεως. Ἐδῶ ὁ Ἅγιος Πέτρος ἐκήρυξε τὴν πρώτην Πεντηκοστήν (Πρ. 2), ἐδῶ ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος προήδρευσε τῆς πρώτης Ἀποστολικῆς Συνόδου (Πρ. 15), ἐδῶ ὁ Χριστὸς ἔχυσε τὸ Αἷμά Του διὰ τὴν Ἐκκλησίαν.
Ἐὰν ἕνας Πατριάρχης –διάδοχος τῶν Ἀποστόλων– ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν ποὺ παρεδόθη εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον, προδίδει τὴν ἀποστολήν ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθη ἡ Ἐκκλησία καὶ προδίδει καὶ ἀρνεῖται τὸν Χριστόν.
Ὁ Ἅγιος Παῦλος προειδοποιεῖ: «Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.» (Γαλ. 1,8).
Τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἠρνήθη τὸν Χριστόν, διότι τοῦτο συνιστᾷ ἁμάρτημα κατὰ τοῦ Θεοῦ.
Ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ αὐτὴ Ἀλήθεια (Ἰω. 14,6). Ὅποιος ἀρνεῖται τοὺς Κανόνας, ἀρνεῖται τὸν Χριστόν. Ὁ Ἅγιος Εἰρηναῖος Λουγδούνου γράφει:
«Ἡ Ἐκκλησία, καίπερ διεσπαρμένη εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην μέχρι περάτων τῆς γῆς, παραλαβοῦσα παρὰ τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν μαθητῶν αὐτῶν τὴν πίστιν ταύτην… φυλάσσει αὐτὴν ἐπιμελῶς, ὡς ἐν μιᾷ οἰκίᾳ κατοικοῦσα.» (Κατὰ Αἱρέσεων Α΄, 10,2).
Ἐὰν ἐπίσκοπος νομιμοποιῇ μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Παράδοσις πάντοτε ἀπέκλεισε, τίθεται ἐκτὸς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας ποὺ θεμελιώνεται εἰς τὴν αὐτὴν ὁμόφωνον πίστιν.
Ὁ 46ος Ἀποστολικὸς Κανὼν τὸ διακηρύσσει μὲ δύναμιν: δὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ κοινωνία μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους (Β΄ Κορ. 6,14).
Αἱ κανονικαὶ συνέπειαι, συμφώνως πρὸς τὴν πειθαρχίαν τῆς Ἐκκλησίας, διὰ ὅποιον δέχεται τὴν θυσίαν ἢ τὸ βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν εἶναι ἡ καθαίρεσις (Ἀποστ. Καν. 46). Ἡ λειτουργικὴ καὶ κανονικὴ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας διαφυλάσσει τὴν Ἱερωσύνην διὰ τοὺς ἄνδρας, εἰς συνέχειαν τῶν Ἀποστόλων.
Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς Καρχηδόνος, διδάσκων περὶ τῆς ἐνότητος τοῦ ἐπισκοπάτου, τονίζει ὅτι ἡ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία θεμελιώνεται εἰς τὴν πιστότητα πρὸς τὴν πειθαρχίαν τῆς Ἐκκλησίας· ὅποιος ἀπομακρύνεται ἀπ’ αὐτήν, χωρίζεται ἀπὸ τὸ Σῶμα ποὺ αὐτὴ διαφυλάσσει (πρβλ. De unitate Ecclesiae).
Ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι ἡ καρδία τῆς Πίστεώς μας, καὶ ἐὰν ὁ Ποιμήν της ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν παραδοθεῖσαν Ἀλήθειαν, εἴμεθα κεκλημένοι νὰ ἀγρυπνοῦμε.
Ὁ Ἅγιος Παῦλος μᾶς προτρέπει: «Ἐπαγωνίζεσθε τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει.» (Ἰούδα 3).
Δὲν εἶναι σχίσμα, ἀλλὰ πιστότης πρὸς τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν, τὸ νὰ διαφυλάττουμε τὴν Ἱερωσύνην ὅπως παρελήφθη ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.
Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ μᾶς χαρίζῃ τὴν δύναμιν νὰ παραμένουμε πιστοί, ἀκόμη καὶ ὅταν οἱ Ποιμένες πλανῶνται.
«Ὁ ἀγαπῶν Με, τὰς ἐντολάς Μου τηρήσει.» (Ἰω. 14,15).
Μπορεί ο Ναός του Κυρίου να γίνεται και αίθουσα μουσικής;
Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Ένα ακόμα θέμα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αδελφοί μου. Ασφαλώς επειδή δεν διεκδικώ το αλάθητο θα το κάνουμε μέσω της Αγίας Γραφής. Καλό είναι να γνωρίζετε όμως πως το σύστημα κάθε φορά που θίγουμε ένα θέμα που δεν τους βολεύει, δίνει εντολή στα παπαγαλάκια του να γράψουν και να κάνουν το μαύρο άσπρο. Ας είναι και έτσι όμως. Εμείς βασιζόμαστε στην παράδοση της εκκλησίας, στις αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και στο Ευαγγέλιο σε ότι γράφουμε οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν.
Ο λόγος σήμερα για την νέα μόδα των τελευταίων ετών, να βλέπουμε συναυλίες και μουσικές κάθε λογής, δηλαδή από λαϊκά τραγούδια μέχρι κλασική μουσική μετά οργάνων εντός των ιερών Ναών. Είναι αυτό σωστό;
Κάποιοι άνθρωποι θεωρούμε ότι αυτό είναι ασέβεια, και προς την ιερότητα του χώρου αλλά και προς Τον Θεό. Οι απόψεις μας αυτές θεωρούνται ως συντηρητικές από τους λεγόμενους νεοτεριστές.
Θα αναγκαστούμε για αυτό να πάμε στην Αγία Γραφή και να δούμε τι έκανε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός όταν πήγε στον Ναό της Ιερουσαλήμ και είδε εκεί τους εμπόρους. Αξίζει να υπογραμμιστεί μάλιστα ότι οι έμποροι αυτοί δεν ήταν μέσα στον Ναό αλλά στον προαύλιο χώρο, που ονομάζονταν Αυλή των εθνών.
Ιστορικά και σύμφωνα με τη συνηθέστερη ερμηνεία, οι έμποροι και οι αργυραμοιβοί βρίσκονταν στο εξωτερικό προαύλιο του Ναού, όχι στο κυρίως ιερό οικοδόμημα.
Ο Ναός των Ιεροσολύμων είχε διαδοχικές αυλές και χώρους. Η εμπορική δραστηριότητα φαίνεται ότι γινόταν στην λεγόμενη Αυλή των Εθνών (Court of the Gentiles), τη μεγαλύτερη και εξωτερικότερη αυλή, όπου μπορούσαν να εισέρχονται και μη Ιουδαίοι.
Έχουμε κάνει σχετικό σχεδιάγραμμα πατήστε την εικόνα να μεγαλώσει.
Αυτό έχει σημασία, γιατί μερικοί υποστηρίζουν ότι: «Δεν ήταν μέσα στον Ναό, άρα δεν υπήρχε πρόβλημα». Όμως ο Χριστός αντιμετώπισε και αυτή την αυλή ως μέρος του ιερού χώρου που ήταν αφιερωμένος στον Θεό.
Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, ο Ιησούς δεν έδιωξε τους εμπόρους επειδή ήταν απλώς έμποροι, αλλά επειδή η εμπορική δραστηριότητα είχε καταλάβει έναν χώρο αφιερωμένο στον Θεό και είχε αλλοιώσει τον σκοπό του.
Όταν μπήκε στον Ναό των Ιεροσολύμων, ανέτρεψε τα τραπέζια των αργυραμοιβών και έδιωξε τους πωλητές λέγοντας:
«Ο οίκος μου οίκος προσευχής κληθήσεται· υμείς δε αυτόν εποιήσατε σπήλαιον ληστών».ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:13
Η φράση αυτή συνδυάζει χωρία από τους προφήτες και δείχνει δύο βασικές αιτίες: Ο Ναός είχε μετατραπεί από χώρο προσευχής σε χώρο συναλλαγών.
Βλέποντας όλα αυτά είναι απορίας άξιο, το πώς γίνεται ένας Αρχιερέας ή ένας Ιερέας σήμερα να δίνει άδεια ώστε ο χώρος του Ναού να μετατραπεί σε χώρο συναυλιών και μουσικής. Αυτές οι πρακτικές και οι πράξεις δεν μετατρέπουν τους Ναούς από χώρο προσευχής σε χώρο μουσικής; Ή μήπως βολευομαστε με την ψευδαίσθηση ότι τον Χριστό τον ενόχλησαν μόνο οι έμποροι και όχι οι μουσικοί;
Είναι χειρότερο αν το καλοσκεφτούμε πως ούτε πριν 2 χιλιάδες χρόνια η αμόρφωτη τότε κοινωνία, δεν τόλμησε να διαπράξει τόσο μεγάλο αμάρτημα μετατροπής του Ναού, σε μουσικό χώρο ώστε να αντιδράσει και για αυτό ο Χριστός. Και είναι γελοίο αν σκεπτόμαστε πως για ότι δεν μίλησε ή δεν έπραξε ο Χριστός δεν αποτελούν αμαρτίες και άρα μπορούμε εμείς να τις κάνουμε αβίαστα σήμερα.
Τέλος υπάρχει και η παράδοση στην εκκλησία. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Πατέρες της Εκκλησίας και η μεταγενέστερη λειτουργική παράδοση θεώρησαν ότι στην χριστιανική λατρεία θα δίνεται έμφαση στην ανθρώπινη φωνή ως το καταλληλότερο μέσο δοξολογίας. Το τονίζουμε αυτό γιατί μέσω των τραγουδιών, των συναυλιών, και της μουσικής εντός των Ναών, κρύβεται ουσιαστικά η νέα τάση για εισαγωγή οργάνων και μουσικής και στην λατρεία δια της πλαγίας οδού, ώστε να ομοιάσουμε ει δυνατόν με τους παπικούς και τους προτεστάντες για να μας έρθει ποιο ομαλά η πολυπόθητη ένωση που ονειρεύεται ο οικουμενισμός.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, δηλαδή για την αλλοίωση του χώρου του Ναού και την ασέβεια να γίνεται καμπαρέ ο οίκος του Κυρίου, και για την ανατροπή των σχεδίων τους για ενώσεις μετά των αιρετών, ο κάθε σωστός χριστιανός, δεν είναι δυνατόν να δέχεται και να ανέχεται τις μουσικές και τα όργανα στους ναούς που ο ίδιος με το αίμα του, τον ιδρώτα των προγόνων του και τον οβολό του έχτισε. Κανονικά πρέπει να παίρνουμε ως παράδειγμα τον Κύριο μας και να πετάμε τους βέβυλους έξω ακόμα και από τους προαύλιους χώρους των ιερών μας Ναών.
Η βεβήλωση των Ιερών μας Ναών με την πραγματοποίηση εντός αυτών κοσμικών συναυλιών κάθε είδους
σ.σ. Στοχευμένη η αναφορά της κας Φλώρου στον 97ο Κανόνα της Πανθέκτης και στο άρθρο 13 του Συντάγματος που παραβιάζονται με τις κοσμικές εκδηλώσεις μέσα στους Ι. Ναούς..
(Τας Θύρας)
Φλώρου Κωνσταντίνα
Όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις παίρνει το πρόβλημα της αποϊεροποίησης, άλλως βεβήλωσης των ιερών μας ναών σε πολλές Μητροπόλεις της πατρίδας μας (πρόσφατα στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας στα Ιωάννινα και στον Ιερό Ναό Αγίου Μηνά στη Θεσσαλονίκη), με την άδεια φυσικά και συναίνεση των οικείων Μητροπολιτών. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να έχει κανείς κάποια ιδιαίτερη θεολογική κατάρτιση και ιδιαίτερες θεολογικές γνώσεις για να αντιληφθεί, ότι αυτές οι ενέργειες είναι βλάσφημες και αντικανονικές, απαγορεύονται μάλιστα ρητά από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας, πολλοί από τους οποίους προβλέπουν την καθαίρεση για τους Αρχιερείς/ιερείς και τον αφορισμό για τους λαϊκούς. Ενδεικτικά, οι Πατέρες της Εκκλησίας με τον 97 ο Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδουορίζουν, ότι αυτός πού αδιάκριτα μεταβάλλει τούς Ιερούς Ναούς σε κοινούς κοσμικούς τόπους, εάν είναι κληρικός πρέπει να καθαιρεθεί και εάν είναι λαϊκός πρέπει να αφορισθεί.
Αιτία της εν λόγω απαράδεκτης πρακτικής είναι τόσο η σε μεγάλο βαθμό επικράτηση του κοσμικού φρονήματος μεταξύ των πιστών, όσο και η διείσδυση εντός της Ορθοδοξίας, της δυτικής-παπικής εκκλησιολογίας. Με άλλα λόγια, τέτοιου είδους κοσμικές εκδηλώσεις σε ναούς είναι μέρος της παράδοσης της αιρετικής Δύσεως, του παπισμού και του προτεσταντισμού, ενώ αντίθετα είναι παντελώς ξένες προς την Ορθοδοξία. Οι Ιεροί Ναοί έχουν στην Ορθόδοξη Παράδοση συγκεκριμένη θέση. Δεν αποτελούν κοινά οικοδομήματα, κοινούς οίκους, αλλά είναι τόποι ιεροί, αφιερωμένοι στον Άγιο Τριαδικό Θεό και αποκλειστική χρήση τους είναι η Θεία Λατρεία, η εξύμνηση του Αγίου Τριαδικού Θεού, η προσευχή και η τέλεση των ιερών Μυστηρίων. Ιερά και άγια είναι και όσα άψυχα υλικά (π.χ. εικόνες) εμπεριέχονται εντός αυτών, τα οποία μεταδίδουν κι αυτά αγιασμό σε όσους τα προσεγγίζουν με πίστη και ευλάβεια. Συνεπώς, οι παραπάνω αντικανονικές ενέργειες συμβάλλουν στην επικράτηση μόνο του κοσμικού φρονήματος μεταξύ των πιστών, ούτως ώστε να επιτευχθεί η πλήρης εκκοσμίκευση της Εκκλησίας.
Περαιτέρω, το ζήτημα της αποϊεροποίησης των ιερών ναών πρέπει να εξεταστεί και υπό το πρίσμα του νόμου της Ελληνικής Πολιτείας και δη του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο στο άρθρο 13 ορίζει τα εξής: «1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. […]. 2. Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων.[…].». Η ελευθερία, λοιπόν, της θρησκευτικής συνείδησης στην οποία περιλαμβάνεται η ελευθερία άσκησης της θείας λατρείας (ήτοι η τέλεση των ιερών ακολουθιών/ιερών μυστηρίων με ταυτόχρονη προσευχή και εξύμνηση του Αγίου Τριαδικού Θεού), κατοχυρώνεται συνταγματικά. Αυτονόητα, όμως, ο χριστιανός ο οποίος θα θελήσει να εισέλθει εντός του ιερού ναού, κατά την ημέρα πραγματοποίησης εντός αυτού κάποιας αντικανονικής κοσμικής συναυλίας, προκειμένου, για παράδειγμα, να προσευχηθεί με κατάνυξη, σιωπή και ησυχία, πρόκειται, στην πραγματικότητα, να παρεμποδιστεί, συνεπεία και μόνο των κάθε είδους κοσμικών και θορυβωδών δρώμενων που λαμβάνουν χώρα εκείνη τη στιγμή. Άλλωστε, πως δύναται να προσευχηθεί κανείς με προσοχή και κατάνυξη όταν ταυτόχρονα ακούγονται οι φωνές των σολίστ, των τενόρο και των διαφόρων άλλων τραγουδιστών;
Εν κατακλείδι, όσοι εμπλέκονται σε τέτοιου είδους ενέργειες και φυσικά κατά κύριο λόγο οι Επίσκοποι, ας αναλογιστούν πρώτον, ότι ασεβούν απέναντι στον Άγιο Τριαδικό Θεό και σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες υπόκεινται σε καθαίρεση και δεύτερον, ότι παρανομούν και απέναντι στην Πολιτεία, καθότι, όπως προαναφέρθηκε, με τις αντικανονικές αυτές πράξεις τους, παραβιάζουν το συνταγματικά προβλεπόμενο δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας κάθε πολίτη και εν προκειμένω του ορθόδοξου χριστιανού.
Απόφοιτη Νομικής Σχολής και δικαστική υπάλληλος
Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Τα γεγονότα που σκοπίμως αποκρύπτει η Μητρ. Θεσσαλονίκης στην εκδήλωση Γ’ Θεσσαλονίκης Παύλεια
σ.σ. Θαυμάστε συμπεριφορά ιερέων / υπαλλήλων – μισθωτών. Αντί να προστατεύσουν εκείνοι πρώτοι το Ναό τους από την βεβήλωση, ύβριζαν τους Χριστιανούς που το έκαναν.
Γ’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΠΑΥΛΕΙΑ – ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΑΠΟΚΡΥΒΕΙ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026, στον Άγιο Παύλο Άνω Πόλης, άλλη μια αποτυχημένη εκδήλωση της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της αποϊεροποίησης των Ιερών Ναών και της μετατροπής τους σε αίθουσες καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.
Στον αύλειο χώρο του ναού από νωρίς είχαν συγκεντρωθεί ενορίτισσες, οι οποίες αντιδρώντας σ’ αυτήν την βλασφημία, διένειμαν στους προσερχόμενους ένα ενημερωτικό φυλλάδιο με σταχυολογήματα λόγων των Αγίων Πατέρων για την ιερότητα του ναού και τη χρήση μουσικών οργάνων εντός των ναών, το οποίο παραθέτουμε παρακάτω.
Ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Ν. κάλεσε την αστυνομία κατηγορώντας ψευδώς τις ενορίτισσες ότι παρεμπόδιζαν τους προσερχόμενους στην εκδήλωση να εισέρθουν στον Ιερό Ναό. Οι αστυνομικοί της ομάδας Δίας, οι οποίοι κατέγραψαν το γεγονός, διαπίστωσαν ότι οι κυρίες απλώς διένειμαν ένα έντυπο χριστιανικού περιεχομένου.
Ο έτερος ιερέας του ναού π. Σ., όχι μόνο χαρακτήρισε το έντυπο σκουπιδόχαρτο και το τσαλάκωσε και το πέταξε στα σκουπίδια, αλλά επιτέθηκε φραστικά στις κυρίες αποκαλώντας τες «ψυχιατρικά περιστατικά», «αιρετικές» και «παλαιοημερολογίτισσες».
Στην εκδήλωση προσήλθε και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κκ Φιλόθεος, ο οποίος δέχθηκε τις αποδοκιμασίες των διαμαρτυρομένων κυριών.
Αρκετοί από τους ανθρώπους, που προσήλθαν στην εκδήλωση, αποχώρησαν δυσαρεστημένοι, εκφράζοντας την απογοήτευσή τους, γι’ αυτό που αντίκρισαν εντός του Ιερού Ναού.
✦ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ✦
Σεβασμός στην Ιερότητα του Ναού
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ!
Η χρήση μουσικών οργάνων στον ναό:
«Ο οίκος μου οίκος προσευχής εστίν» (Ματθ. 21,13)
Η Ορθόδοξη Εκκλησία, από την αποστολική εποχή έως σήμερα, δεν επιτρέπει τη χρήση μουσικών οργάνων στη θεία λατρεία, παραμένοντας πιστή στην Αγία Γραφή και στους Αγίους Πατέρες.
Μήπως κάνει λάθος ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που λέει ότι «ουκ έστι θέατρον η Εκκλησία ίνα προς τέρψιν ακούομεν.»;
Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες οι ιεροί ναοί είναι χώροι με αποκλειστική χρήση από τους ορθοδόξους για την θεία λειτουργία τα ιερά μυστήρια της εκκλησίας μας και την προσευχή.
Η Εκκλησία είναι «εργαστήριο αγιότητας», όχι αίθουσα συναυλιών.
Τι λένε οι Άγιοι Πατέρες:
· Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος: “Οὐκ ἐ ́στιν ὁ ναὸς θέατρον, ἀλλ’ οὐρανός· οὐκ εἰς γέλωτα καὶ θόρυβον, ἀλλ’ εἰς φόβον καὶ κατάνυξιν ἐρχόμεθα.”
Ο ναός δεν είναι χώρος διασκέδασης ή κοινωνικής συναναστροφής, αλλά τόπος προσευχής και κατάνυξης.
· Αγ. Βασίλειος ο Μέγας: “Ἅγιος ὁ τόπος, ἐν ᾧ τὸ ὀνομα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ· οὐ δεῖ οὖν αὐτὸν εἰς κοινὰς χρήσεις καταχρῆσθαι.”
Ο ναός, ως αφιερωμένος στον Θεό, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για «κοινές», κοσμικές χρήσεις.
· Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος: “Σεμνὸν τὸ ἱερόν· μὴ βεβηλοῦτε τὸν τόπον τῆς προσευχῆς.” Η έννοια της “βεβήλωσης” συνδέεται με κάθε χρήση που δεν συνάδει με τον ιερό χαρακτήρα του ναού.
· Κλήμης ο Αλεξανδρεύς: Προειδοποιεί ότι τα όργανα μπορούν να οδηγήσουν σε αταξία και απομάκρυνση από το πνευματικό ήθος.
· Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: Ο σύγχρονος Σέρβος Άγιος ήταν αυστηρός υποστηρικτής της παράδοσης.
Ανθρωποκεντρισμός ή Χριστοκεντρισμός;
Υποστήριζε ότι η χρήση οργάνων είναι επίδραση του δυτικού ανθρωποκεντρισμού, όπου η αισθητική απόλαυση μπαίνει πάνω από την πνευματική άσκηση.
Σημείωση: Στη σύγχρονη εποχή, το θέμα των οργάνων (κυρίως του αρμονίου) απασχόλησε την Εκκλησία της Ελλάδος στις αρχές του 20ού αιώνα (σε κάποιους ναούς των Αθηνών), αλλά απορρίφθηκε οριστικά με εγκυκλίους της Ιεράς Συνόδου, ακολουθώντας ακριβώς αυτό το πνεύμα των Αγίων.
Αδελφοί, τι μας ωφελεί να περιφρονούμε τις πατερικές διδασκαλίες;
Ο ορθόδοξος ναός δεν είναι ένας κοινός χώρος συνάθροισης, αλλά τόπος αγιασμένος, αφιερωμένος αποκλειστικά στην προσευχή και την λατρεία του Θεού
Η ζωή του κληρικού πρέπει να είναι αντάξια του Μυστηρίου που υπηρετεί και να μην εναρμονίζεται με το κοσμικό φρόνημα, σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο.
Δική μας ευθύνη είναι το ποιους ποιμένες θα ακολουθήσουμε, αυτούς που θα μας πάνε στον Χριστό ή όχι; Έχουμε χρέος να διαλέξουμε!
Καλή μετάνοια και Καλή Ανάσταση σε όλους μας!
Σημείωση: Το ενημερωτικό φυλλάδιο μπορεί θαυμάσια να αποθηκευθεί και να χρησιμοποιηθεί από όλους μας σε ανάλογες περιπτώσεις στην περιοχή μας.
Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Κοσμικαί ἐκδηλώσεις πρός ἐκκλησιαστικά πρόσωπα
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ προσεκτικὸς καὶ ἀκούραστος τηρητὴς τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ ὅταν ἀκόμα κατέχει ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα. Τὸ θεωρεῖ πνευματικὴ πτώση νὰ ἀκολουθήσει τὴν τακτικὴ τῶν κοσμικῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἱκανοποιοῦν τὰ πάθη τους, δὲν μιλοῦν γιὰ ἁμαρτίες, δὲν τοὺς συγκινεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν Ἐκκλησία τὴ θεωροῦν ἕνα θεσμὸ ποὺ δὲν ἀνταποκρίνεται στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς μας (τὶς ἁμαρτωλὲς ἐννοεῖται) καὶ γι᾽ αὐτὸ ἡ παρουσία τους στὸ ναὸ εἶναι σπανιότατη. Μόνο ἀπὸ κάποια κοινωνικὴ ὑποχρέωση παρουσιάζονται γιὰ λίγο.
Οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι μὲ τοὺς τίτλους τῶν σπουδῶν, μὲ τὰ ἀξιώματα τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, μὲ τὸν πλοῦτο, μὲ τὴν κοινωνικὴ ἀναγνώριση, τὴν ποικίλη δραστηριότητά τους, τὴν ἐπίδοση καὶ τὶς διακρίσεις στὸ χῶρο τῆς ἐπιστήμης, τῶν τεχνῶν καὶ τῶν γραμμάτων, ἀλλὰ μὲ ἀπουσία χριστιανικοῦ ἤθους, εἶναι πολλὲς φορὲς πρόθυμοι νὰ χρησιμοποιήσουν καὶ τοὺς ἀνώτερους ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας προκειμένου νὰ προβληθοῦν. Διοργανώνουν διάφορες φιέστες (πανηγυρικὲς ἐκδηλώσεις) ποὺ ἔχουν μόνο ἐπιδεικτικὸ χαρακτήρα πρὸς τιμήν τους, μιλοῦν μὲ ψεύτικο θαυμασμὸ γιὰ τὸ ἔργο τους, ὑπερτονίζουν ἀσήμαντες πρωτοβουλίες, ποὺ εἶχαν πάρει στὸ παρελθόν, ἐπαινοῦν χωρὶς νὰ γνωρίζουν καὶ τὰ ἀρνητικά τους ἔργα, πού τά ἐμφανίζουν ὡς λαμπρὰ καὶ μοναδικὰ καὶ πολλὰ ἄλλα ἐμετικὰ ἐγκώμια, ποὺ δὲν ἔχουν καμιὰ ἀνταπόκριση στὴν πραγματικότητα.
Οἱ τιμώμενοι συγκινοῦνται ἀπὸ τίς τιμὲς καὶ τοὺς ἐπαίνους καὶ ὑποκριτικὰ δηλώνουν τὴ μετριότητά τους, ἐνῶ εἶχαν στενὴ συνεργασία μὲ τοὺς τιμῶντες! Οἱ τιμώμενοι δὲν παραλείπουν νὰ εὐχαριστήσουν καὶ ἀναφερθοῦν στὴ μεγαλοσύνη τῶν τιμώντων καὶ τὴ βαθιά τους ἐκτίμηση πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ ἄλλα φανταστικὰ «λαμπρά ἔργα» τους. Μὲ τὶς φιέστες αὐτὲς ὅλοι δοξάζονται καὶ ἱκανοποιεῖται τὸ πάθος τῆς φιλοδοξίας τους, ποὺ ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν ἀρετὴ τῆς ταπείνωσης, ἡ ὁποία πρέπει νὰ κοσμεῖ τοὺς κληρικούς καὶ τοὺς συνειδητοὺς χριστιανούς γενικότερα.
Πρέπει κάποτε νὰ δεχτοῦμε ὅτι οἱ ἔπαινοι, οἱ διακρίσεις καὶ οἱ τίτλοι τιμῆς ἀπὸ πρόσωπα ποὺ ἐπιδιώκουν τὴ δική τους προβολὴ καὶ ἀναγνώριση, δὲν πρέπει νὰ γίνονται δεκτά. Καὶ νὰ μὴ λησμονοῦμε ὅτι πρόσωπα, ποὺ κάποτε τοὺς εἶχαν δώσει ἐφήμερα ἀξιώματα οἱ πολιτικοί, δὲν εἶναι σπουδαῖα οὔτε καί τά σεβόμαστε, ὅταν τὰ ἁμαρτήματά τους καὶ ἡ περιφρόνησή τους πρὸς τὴν Ἐκκλησία εἶχαν προκαλέσει γενικὸ σκανδαλισμό. Οἱ περισσότεροι πρώην ἀξιωματοῦχοι τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας εἶναι ἄνθρωποι ποὺ μὲ ἄθλια μέσα εἶχαν πετύχει τὴν ἐκλογή τους!
Ἀλίμονο στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς ἀνθρώπους ποὺ διοργανώνουν γιὰ τὴ δική τους προβολὴ ἐκδηλώσεις κοσμικοῦ περιεχομένου. Ἀλίμονο, ἐπίσης, ἂν δέχονται ἀπὸ φορεῖς καὶ διάφορα ἱδρύματα τέτοιες ἐκδηλώσεις.
Ἂς θυμοῦνται ὅλοι τὸ λόγο τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ποὺ ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα, ἀλλά καὶ ἐπικαιρότητα: «Ὅλες οἱ τιμὲς εἶναι φθαρτὲς καὶ προσωρινὲς καὶ καταστρέφονται μαζί μὲ τὸν παρόντα βίο, πολλὲς μάλιστα φορὲς σβήνουν πρὶν τελειώσει ἡ παροῦσα ζωή».
ΚΑΙ ἝΤΕΡΟΣ ΕΙΣ ΣΥΝΑΓΩΓΗΝ ἘΜΒΑΣ… ἘΞΗΛΘΕΝ ΤΗΣ ἈΛΗΘΕΙΑΣ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Μετά μεγάλης λύπης, ἀλλά καμίας ἔκπληξης πληροφορηθήκαμε ἀπό τό διαδίκτυο1 τήν παρουσία τοῦ Μητροπολίτου Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριήλ στήν Συναγωγή Μπεθ Σαλώμ σέ ἐκδήλωση διαθρησκευτικῆς (βλ. διαθρησκειακῆς) χορωδίας πού διοργάνωσε ἡ Ἰσραηλιτική Κοινότητα Ἀθηνῶν.
Μετά τόν ἐπίσκοπο Λαρίσης, ὁ Νέας Ἰωνίας ἐπαναλαμβάνει τό ἴδιο τραγικά σκανδαλιστικό, ἀντικανονικό καί σφόδρα κολάσιμο ἀτόπημα τῆς προσοικείωσης καί συναλλαγῆς μετά Ἰουδαίων (πρβ. Κανών ΙΑ΄ Πενθέκτης) καί μάλιστα ἐντός Συναγωγῆς. Ὁ ἐν λόγω ἀρχιερεύς, χάριν μιᾶς τεχνητῆς «ἁρμονικῆς συνύπαρξης», ἀντί νά κηρύττει τήν μόνη σώζουσα Ἀλήθεια ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ, προτιμᾶ νά τήν προδίδει, ἀναζητώντας αὐτήν μαζί μέ ἀρνητές τοῦ Χριστοῦ, «στό ὄνομα τῆς μουσικῆς» 2.Ἀντί νά ἐπιζητεῖ τήν ἑνότητα μεταξύ τῶν ὀρθοδόξων (πού οἱ ἴδιοι ταγοί τῆς Ἐκκλησίας ἔχουν κατακερματίσει), ἀναγνωρίζει ὡς «συγκεκριμένο καί ἁπτό», τό «ἔργο» μιᾶς πανθρησκειακῆς χορωδίας γιά τήν ἕνωση θρησκειῶν, πού ὑπερβαίνει «σύνορα καί δογματικές διαφορές».
Διερωτώμεθα ὅμως εὔλογα, ποῖο εἶναι τό «ἁπτό» κέρδος γιά τήν Ὀρθοδοξία ὅταν ἕνας ἐπίσκοπος παρίσταται ἐντός Συναγωγῆς καί παρακολουθεῖ μία χορωδία πού «ἑνώνει θρησκεῖες»; Σαφῶς κανένα, ἀλλά ἀκριβῶς τό ἀντίθετο. Ἐπιφέρει ζημία ἀνυπολόγιστου μεγέθους στήν Ἐκκλησία, ἀφοῦ καί μόνο ὁ σκανδαλισμός ἑνός ἁπλοῦ πιστοῦ καταδικάζεται. Πόσο περισσότερο, ὅταν δι’ αὐτῶν τῶν ἐπισκοπικῶν συμμετοχῶν καταρρακώνεται τό αἰώνιο κῦρος τῆς Ὀρθοδοξίας ὡς μία ἀκόμη δομή ἀνάμεσα στίς κάλπικες θρησκευτικές δομές πού ὀρέγονται ἑνότητα στό ψεῦδος.
«Ἐκπροσώπησε», ἀναφέρει τό δημοσίευμα, «τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν», καί τήν «Ἱερά» Σύνοδο, ἀλλά εἶναι βέβαιο ὅτι δέν ἐκπροσώπησε τόν λαό τοῦ Θεοῦ, τήν Ἐκκλησία.
Εἶναι ἀνάγκη νά ὑπενθυμίσουμε, τούς Ἱερούς Κανόνες (ὅπως τόν ΞΔ΄ Ἀποστολικό), οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν ρητά τήν εἴσοδο κληρικοῦ σέ συναγωγή γιά προσευχή ἤ ἑορτασμό. Ἀκόμη κι ἄν προβληθεῖ ἡ δικαιολογία τῆς «τέχνης» ἤ τοῦ «διαλόγου», ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι σαφής: «Γιά ποιό λόγο, ἄραγε, σέβεστε ἐκεῖνον τόν τόπο, ἐνῶ θά ἔπρεπε νά τόν περιφρονεῖτε, νά τόν ἀποστρέφεστε καί νά τόν ἀποφεύγετε;» 3.
Ἡ συμμετοχή σέ τέτοιες ἐκδηλώσεις, ὅπου ἡ μουσική χρησιμοποιεῖται ὡς «γέφυρα» γιά τήν ἕνωση τῶν θρησκειῶν καί τήν ὑποβίβαση τῶν δογμάτων, ἀποτελεῖ προφανῶς κατ’ ἐνέργειαν διολίσθηση στόν διαθρησκειακό οἰκουμενισμό. Καί βεβαίως, ἡ τέχνη, ὅταν γίνεται ἐργαλεῖο κοινωνικῆς χειραγώγησης γιά τήν ἀποδοχή τῆς πανθρησκείας, παύει νά εἶναι ἀθώα.
Ἀδυνατοῦν οἱ οικουμενιστές ἐπίσκοποι νά δεχθοῦν ὅτι μόνο ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός θεραπεύει τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη ἐντός τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι τά διαθρησκειακά «μωσαϊκά» πού ἐπιδιώκουν τήν ἑνότητα χωρίς τήν Ἀλήθεια.
Στήν σύνολη, μέχρι σήμερα, δράση τοῦ Μητροπολίτου Ν. Ἰωνίας ἐκφαίνεται προδήλως ἡ συστηματική ἀποδόμηση τῆς Ἱερᾶς Παράδοσης. Κάτι πού πλέον καθίσταται κανόνας στο σῶμα τῶν Μητροπολιτῶν καί ὄχι ἡ ἐξαίρεση.
Ἄλλη ὅμως ἀποστολή ἀνέθεσε ἡ Ἐκκλησία στον ἐπίσκοπο: νά ὀρθοτομεῖ τόν Λόγο τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί νά μαρτυρεῖ αὐθεντικῶς τήν ἐμπειρία της. Ἀλλά γιά νά γίνει αὐτό πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νά εἶναι μέτοχος τῆς φωτιστικῆς καί θεοποιοῦ ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ. Τά γεγονότα ἐν προκειμένω ἀποκλείουν τέτοια περίπτωση. Ἡ συμμετοχή καί οἱ συμφυρμοί μέ ἀλλόθρησκους σέ «πολιτιστικά» προγράμματα πού προωθοῦν τήν πανθρησκεία, σαφέστατα δέν εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ διαβόλου πού μισεῖ τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.
Καλοῦμε τόν ποιμενάρχη τῆς Νέας Ἰωνίας νά ἀναλογιστεῖ τό μέγεθος τοῦ σκανδαλισμοῦ πού προκαλεῖ καί νά ἐπιστρέψει στήν ὁδό τῆς Πατερικῆς ὁμολογίας, διορθώνοντας ὅλα ὅσα κατά καιρούς κακῶς ἔχει πράξει καί κηρύξει.
Ἡ Ἐκκλησία δέν ἔχει ἀνάγκη «διαθρησκειακῶν χορωδιῶν», οὔτε ὁποιουδήποτε χρηματοδοτούμενου προγράμματος ξένων κεφαλαίων, προκειμένου νά βιώνει χαρισματικά τήν μοναδικότητα και ἑνότητά της, ἀλλά ἔχει ἀνάγκη ἀπό φύλακες πού φυλάσσουν ἀκέραια τήν πίστη της.
Στό μυαλό μας ἔρχεται καί ἡ λαϊκή παροιμία : «μέ ὅποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θά μάθεις», καθότι ὁ κ.Γαβριήλ ἔλαβε τόν τίτλο τοῦ διδάκτορα τῆς θεολογίας μέ ἐπιβλέποντα καθηγητή τόν Μητροπολίτη Περιστερίου.
Μέ ὅλα ὅσα ζοῦμε, δέν μποροῦμε παρά νά καταλήξουμε στό : Ζητεῖται ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος νά κηρύξει τήν Ἐκκλησία ὑπό διωγμόν.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΙΣΤΩΝ Ι.Μ. ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥPOLYVERSE ATHENS 2026 | Η μουσική ως γέφυρα διαλόγου, τέχνης και συνύπαρξης!
ansa.it “Christians, Jews, and Muslims came together at the Synagogue of Athens in the name of music, with a concert by the first European interfaith choir”.
Ἰω. Χρυσοστόμου : «Ἐπειδὴ δέ εἰσί τινες οἳ καὶ τὴν συναγωγὴν σεμνὸν εἶναι τόπον νομίζουσιν, ἀναγκαῖον καὶ πρὸςτούτους ὀλίγα εἰπεῖν. Τίνος γὰρ ἕνεκα τὸν τόπον ἐκεῖνον αἰδεῖσθε, δέον καταφρονεῖν καὶ βδελύττεσθαι καὶἀποπηδᾷν;» (PG 48,850).
Ἡ μεταλλαξη του Ἁγιου Ὄρους
Ἅγιοι Καθηγούμενοι, Ἀντιπρόσωποι, Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι (20 ) Ἱερῶν Μονῶν Ἁγίου Ὅρους,
Διαφυλάξατε τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ τὴν ἀλλοίωση, μετάλλαξη ποὺ ἔχει ὑποστεῖ τὰ τελευταῖα ἔτη.
Τὰ μεγάλα λιμάνια, θὰ ὑποδέχονται μεγάλα πλοῖα, μὲ πλῆθος ἀνθρώπων, μὲ ἄμεση ἀνάγκη γιὰ φιλοξενία, διανυκτερεύσεων κ.λπ… Ἀκούγεται ὅτι μεγαλοεπιχειρηματίας ξενοδοχειακῶν κοσμικῶν μονάδων ἀνέλαβε νὰ ἀνορθώσει μεγαθήριον στὴν περιοχὴ τῆς Μονῆς Ἰβήρων… !!!
Οἱ ἐπιχειρηματίες ὅπου «μυρίζονται» χρῆμα τρέχουν νὰ προσφέρουν τὶς ὑπηρεσίες τους (μὲ τὸ ἀζημίωτο φυσικά… πολλὰ καὶ πλουσιοπάροχα τὰ εὐρωπαϊκὰ πακέτα ὅταν πρόκειται νὰ ἀλλοιώσουν, νὰ φθείρουν τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη καὶ τὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας…) … Ἤδη στὴν Μονὴ Παντοκράτορος στὴν περιοχὴ Καψάλας ἀνορθώθηκαν κτιριακές ἐγκαταστάσεις π.χ. Ι.Κ. «Ἄξιόν ἐστι», Ι.Κ. Ἁγίου Σάββα τὸ ξεροκάλυβο τοῦ κηπουροῦ καὶ Ξενοφῶντος ἔξωθεν τῆς Μονῆς πρὸς ἀρσανά…
Ἐμεῖς οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ εἰδικὰ οἱ διοικοῦντες ποὺ παίρνουν τὶς τελικὲς ἀποφάσεις δὲν ἀντιλαμβανόμαστε τὶς εὐθύνες καὶ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν λανθασμένων ἐκοσμικευμένων ἐπιλογῶν μας…;;;
Παραλάβαμε ἕνα Ἅγιον Ὄρος ἡσυχαστικό, ἀσκητικό, ὁμολογιακό …!!!
Τί θὰ παραδώσουμε στὶς ἑπόμενες γενεὲς μελλοντικῶν Ἁγιορειτῶν ;;;
Ἁγιοσύνη παραλάβαμε…
Μάνατζμεντ (διοίκηση ἐπιχειρήσεων ) ξενοδοχείων θὰ παραδώσουμε ;;;
Τὴ νοερὰ προσευχὴ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με», νηστεία, μελέτη παραλάβαμε…
Ξεναγοὺς-μοναχοὺς σὲ τουρίστες καὶ μονές – μουσεῖα θὰ παραδώσουμε τὸ Ἅγιον Ὄρος ;;; Ἀναλογιστεῖτε οἱ διοικοῦντες ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως στὸ φοβερὸ Βῆμα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ…
Τί θὰ Τοῦ ἀπολογηθοῦμε ;;;
Εἰδικὰ πῶς θὰ ἀντικρίσουμε τὸ θλιμμένο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου … θὰ εὐελπιστοῦμε παράδεισο μὲ τὶς σωτήριες πρεσβεῖες τῆς Μητέρας μας Θεοτόκου ἐνῷ καταστρέφεται τὸ Περιβόλι της… ;;;
Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.
«Oικουμενική λειτουργία» με προτεστάντισσα ‘'Επίσκοπο’'... Η Πανθρησκεία είναι εδω!
Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !
(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ ! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !
Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία»,φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει:
«Με μια εντυπωσιακή επίδειξη ενότητας και ενθάρρυνσης, Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων γιόρτασαν την Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία στο Καθολικό Συνέδριο του 2026 στο Βίρτσμπουργκ την Παρασκευή. Πολυάριθμοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Βίρτσμπουργκ με το σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!», το οποίο αποτέλεσε κεντρικό θέμα σε όλη τη λειτουργία, το κήρυγμα και το μουσικό πρόγραμμα.
Εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων ηγήθηκαν της λειτουργίας μαζί,συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Χριστουπόλεως Εμμανουήλ, του Επισκόπου Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, της Άνια Γκόλερ, της Άννας-Νικόλ Χάινριχ και του Αιδεσιμοτάτου Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία.
Στο κήρυγμά της, η Λουθηρανή ''επίσκοπος'' τόνισε τη δύναμη των χριστιανικών οραμάτων και των ιστοριών ελπίδας: «Όλα αυτά τα οράματα και οι ουτοπίες αποτελούν θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία μας. Μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι, ως άνθρωποι, έχουμε την ελευθερία να ξεκινάμε από την αρχή ξανά και ξανά. Γι’ αυτό, ξεσηκωθείτε, να είστε θαρραλέοι, να σηκωθείτε και να προχωρήσετε προς ένα νέο μέλλον!»
Η ''λειτουργία'' επικεντρώθηκε στο θάρρος, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη των εκκλησιών σε μια εποχή που σημαδεύεται από κρίσεις και κοινωνικές εντάσεις. Η οικουμενική λειτουργία κορυφώθηκε με μια συμβολική πράξη με καραμπίνερ, τα οποία μοιράζονταν ανάμεσα στο εκκλησίασμα ως σύμβολο υποστήριξης και εμπιστοσύνης. Αυτό συνοδεύτηκε από την ενθάρρυνση: «Έχετε θάρρος, σηκωθείτε. Σας κρατούν».
Καραμπίνερ Ασφαλείας
Με προσευχές για ειρήνη, κοινωνική συνοχή και οικουμενική κατανόηση, οι συμμετέχοντες έστειλαν επίσης ένα σαφές μήνυμα κατά του μίσους, του αποκλεισμού και της βίας. Η συγκέντρωση αντανακλούσε επίσης αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης: Υποστήριξε ένα έργο ένταξης για παιδιά με αλμπινισμό στην Τανζανία και την υπηρεσία ασθενοφόρων «Make-A-Wish» του Malteser στην Επισκοπή του Βίρτσμπουργκ.
Η κεντρική οικουμενική λειτουργία κατέστησε σαφές: Ο Οικουμενισμός ευδοκιμεί στις κοινές εμπειρίες, στην αμοιβαία ενθάρρυνση και στην πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να ενδυναμώσει και να ενώσει τους ανθρώπους. »
Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;
Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;
Γεώργιος Αποστολάκης
Από την Αγία Τράπεζα στο πολιτικό πάνελ
Καντήλια, κάμερες και πολιτική υποκρισία
Ομολογώ ότι όταν είδα τις φωτογραφίες της εκδήλωσης αισθάνθηκα βαθιά θλίψη. Όχι πολιτική. Εκκλησιαστική. Αισθάνθηκα όμως χρέος να καταθέσω την άποψή μου.
Κάποτε οι χριστιανοί έμπαιναν στον ναό για να ανάψουν κερί, να γονατίσουν, να σιωπήσουν, να κλάψουν, να προσευχηθούν. Σήμερα, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαίνεται πως κάποιοι θεωρούν ότι ο ναός μπορεί να λειτουργεί και ως αίθουσα πολιτικής προβολής, δημόσιων σχέσεων και επικοινωνιακού “rebranding” της εξουσίας.
Το πρόσφατο γεγονός σε ιερό ναό της Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων[1], όπου οργανώθηκε εκδήλωση με σαφές κυβερνητικό και πολιτικό πρόσημο, δεν είναι ένα “αθώο περιστατικό”. Είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης αλλοίωσης του ορθόδοξου φρονήματος. Διότι όταν βλέπει κανείς τη σύνθεση του πάνελ, τα πολιτικά πρόσωπα που έσπευσαν, τον χαρακτήρα της εκδήλωσης και το επικοινωνιακό της ύφος, αντιλαμβάνεται εύκολα ότι δεν επρόκειτο για πνευματική σύναξη, αλλά για δημόσια πολιτική παρουσίαση “έργου”.
Και γεννάται εύλογα το ερώτημα: Πόσοι από αυτούς που φωτογραφήθηκαν κάτω από τις εικόνες και τα καντήλια εκκλησιάζονται πραγματικά; Πόσοι πιστεύουν; Πόσοι βλέπουν την Εκκλησία ως Σώμα Χριστού και όχι ως χρήσιμο σκηνικό λαϊκής νομιμοποίησης;
Γιατί εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη υποκρισία της εποχής μας. Μια πολιτική τάξη που νομοθετεί καθημερινά εναντίον της ορθόδοξης ανθρωπολογίας, εναντίον της παραδόσεως, εναντίον της πνευματικής ελευθερίας του ανθρώπου, εμφανίζεται ξαφνικά μέσα στους ναούς για να φωτογραφηθεί δίπλα σε ιερείς και δεσποτάδες, αναζητώντας λίγη από τη χαμένη κοινωνική αξιοπιστία της πίστεως.
Η εξουσία γνωρίζει καλά κάτι: ο λαός εξακολουθεί να εμπιστεύεται περισσότερο το ράσο παρά το κοστούμι. Γι’ αυτό και επιδιώκει τη “μετάγγιση” κύρους. Δεν χρησιμοποιεί την Εκκλησία επειδή πιστεύει. Τη χρησιμοποιεί επειδή την χρειάζεται.
Εξίσου βαριά, όμως, είναι και η ευθύνη εκείνων των εκκλησιαστικών προσώπων που ανοίγουν τον ναό σε αυτή τη λογική.
Διότι ο ορθόδοξος ναός δεν είναι “πολυχώρος”. Δεν είναι πολιτιστικό κέντρο. Δεν είναι συνεδριακή αίθουσα. Δεν είναι χώρος κοσμικών δρωμένων με “χριστιανικό περιτύλιγμα”.
Είναι τόπος αγιασμού. Τόπος Θυσίας. Τόπος παρουσίας του Θεού.
Οι Ιεροί Κανόνες, η πατερική παράδοση και ολόκληρο το βίωμα της Ορθοδοξίας αντιμετώπιζαν πάντοτε τον ναό με δέος. Η Αγία Τράπεζα δεν υπάρχει για να γίνεται φόντο πολιτικών φωτογραφιών. Ο ναός δεν καθαγιάστηκε για να φιλοξενεί κομματικές εκδηλώσεις, χορωδίες κοσμικού χαρακτήρα, συναυλίες, δημόσιες σχέσεις και κάθε είδους “δρώμενα”.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πλάνη πολλών καλόπιστων ιερέων: νομίζουν ότι έτσι “φέρνουν κόσμο στην Εκκλησία”. Στην πραγματικότητα, όμως, συνηθίζουν τον άνθρωπο να βλέπει τον ναό όχι ως τόπο μετανοίας και ιερής σιωπής, αλλά ως έναν ακόμη κοινωνικό χώρο πολλαπλών χρήσεων.
Αυτό λέγεται αποϊεροποίηση. Και η αποϊεροποίηση δεν έρχεται πάντα με βεβήλωση ή διωγμό. Συχνά έρχεται “γλυκά”, με εκδηλώσεις, χειροκροτήματα, μικρόφωνα, πολιτιστικές βραδιές, “καλές προθέσεις” και επικοινωνιακή εξωστρέφεια.
Ο ναός παύει σιγά-σιγά να προκαλεί φόβο Θεού. Γίνεται οικείος με κοσμικό τρόπο. Και τελικά μετατρέπεται από ουρανό σε αίθουσα.
Ακόμη πιο τραγικό, όμως, είναι κάτι άλλο. Κεντρικό πρόσωπο της εκδήλωσης φέρεται να ήταν ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Δηλαδή ο βασικός πολιτικός εκφραστής και προωθητής των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, του προσωπικού αριθμού και συνολικά του υποχρεωτικού ψηφιακού μετασχηματισμού της ζωής.
Εκεί δηλαδή, όπου πλήθος πιστών εκφράζει αγωνία για έναν επερχόμενο ψηφιακό έλεγχο χωρίς όρια. Εκεί όπου ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης μιλούσε με δραματικό τρόπο και προφητικό λόγο για την πνευματική διάσταση της ηλεκτρονικής επιτήρησης και του ολοκληρωτικού ελέγχου του ανθρώπου.
Και εδώ αποκαλύπτεται μια ακόμη φοβερή αντίφαση της εποχής μας: Τιμούν τον Άγιο με αγρυπνίες. Ψάλλουν τα απολυτίκιά του. Γεμίζουν τους ναούς στις εορτές του. Αλλά αδιαφορούν πλήρως για τη διδασκαλία και τις προειδοποιήσεις του.
Ένας “εορταστικός” Παΐσιος είναι αποδεκτός. Ένας προφητικός Παΐσιος ενοχλεί. Γι’ αυτό και πολλοί θέλουν τον Άγιο ακίνδυνο: σε εικόνες, σε λουλούδια και σε πανηγυρικούς λόγους. Όχι όμως ως φωνή αφυπνίσεως απέναντι σε ένα σύστημα που επιχειρεί να μετατρέψει τον άνθρωπο σε αριθμό, δεδομένο και ψηφιακά διαχειρίσιμη μονάδα.
Το πιο οδυνηρό, τελικά, δεν είναι ότι οι πολιτικοί χρησιμοποιούν την Εκκλησία. Η εξουσία πάντοτε το επιχειρούσε. Το τραγικό είναι όταν εκκλησιαστικοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι συνεργούν, έστω άθελά τους, στη σταδιακή αλλοίωση του ορθόδοξου φρονήματος και στην αποδυνάμωση της ιερότητας του ναού.
Και τότε ο ναός, αντί να θυμίζει Βασιλεία Θεού, αρχίζει να θυμίζει δημόσια σκηνή του κόσμου τούτου. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό σημείο των καιρών μας.
Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ Π.ΗΡΑΚΛΗΣ ΦΙΛΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ
=====================
Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη...
Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη ο Κρήτης Ευγένιος, για τον εορτασμό της επανακομιδής της τιμίας κάρας του Αγίου Αποστόλου Τίτου.
Καταλήστεψαν οι παπικοί την Εκκλησία του Χριστού και οι εκ των Ορθοδόξων οικουμενιστές φροντίζουν οι ληστές να εισέρχονται στα Ιερά με τιμές, ως ευεργέτες! Η τίμια κάρα του Αγίου Αποστόλου Τίτου εκλάπη κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας (1669) [1] και επέστρεψε -αν όντως πρόκειται περί της αληθινής τιμίας κάρας- από την Βενετία στο Ηράκλειο επί Μητροπολίτου Κρήτης κυρού Ευγενίου (Ψαλλιδάκη) μετά από παρέμβαση του μασόνου πατριάρχου Αθηναγόρα το 1966. Ένα χρόνο πριν το 1965, ο μασόνος πατριάρχης είχε προβεί στην άρση των αναθεμάτων με τον «πάπα» Παύλο τον ΣΤ’.
Η «επιστροφή» ή η επίσκεψη των κλεμμένων ιερών λειψάνων είναι ένα ψευτοδίλημμαπου χρησιμοποιούν οι σημερινοί οικουμενιστές για να προχωρούν τα σχέδια της ψευδένωσης με τους αιρετικούς, τους οποίους μας τους εμφανίζουν τώρα και ως ευεργέτες μας! Το γεγονός ότι οι αιρετικοί εισέρχονται αμετανόητοι και πατάνε τα ιερά και τα όσιά μας, δείχνει ότι δεν υπάρχει αγάπη αλλά υπάρχουν μόνο νικητές και ηττημένοι.
Ως ανάμνηση της «καλής πράξης» της «επιστροφής» των κλεψιμαίικων, ο παπικός την Κυριακή 17 Μαΐου συμμετείχε ανενόχλητος στην πομπή λιτάνευσης της τιμίας κάρας [2] [3] στους δρόμους του Ηρακλείου, δίπλα στους ιεράρχες της Τοπικής Εκκλησίας.
Νωρίτερα στον Εσπερινό στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Τίτου στο Ηράκλειο, προεξήρχε ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος, [4] γνωστός αμνηστευτής της ομοφυλοφιλίας [5], προσκυνητής του τάφου του Καζαντζάκη, [6. α, β] προσκυνητής παπικού ναού, [7] έβαλε τον αιρετικό παπικό στην Ωραία Πύλη, μπροστά σε άλλους ιεράρχες και στο εκκλησίασμα.
Η σημειολογία αυτής της πράξης είναι τεράστια. Προσδίδει στον αιρετικό ιεροσύνη και ισοτιμία με τους Ορθοδόξους.
Ο οικουμενισμός προχωρά ακάθεκτος. Οι λυκοποιμένες μεσουρανούν και το ποίμνιο κοιμάται.
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Ανοικτή επιστολή στο Μητροπολίτη της γενέτειράς μας Θεσσαλονίκης Φιλόθεο τον Φιλοθεάμονα
Αλεξανδρούπολη, 26 Απριλίου 2026, Κυριακή των Μυροφόρων
Βασιλική Οικονόμου
Ανοικτή επιστολή
Προς το Μητροπολίτη της γενέτειράς μας Θεσσαλονίκης Φιλόθεο
«Ὢ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος! ἀφ’ ἧς ῥῦσαι ὁ Θεὸς τὰς ψυχὰς ἡμῶν.» Στιχηρό της Μ. Πέμπτης.
«…η Μεγάλη Διδάσκαλος Τζούλι Σκοτ θα μας οδηγήσει σε μια βαθιά σύνδεση με την κλασική μουσική από την περίοδο του Μπαρόκ (περ. 1600-1750). Θα βιώσουμε πώς συγκεκριμένη μουσική επηρεάζει τον καρδιακό μας ρυθμό και τα εγκεφαλικά μας κύματα.» Από ανακοίνωση του Αρχαίου και Μυστικιστικού Τάγματος του Ρόδινου Σταυρού
«ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν.» Πρ. κ’ 29-30.
«…καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι…» Αποκ. κβ’ 11.
«ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ» Ἀποκ. γ’ 1.
Η μαύρη μέρα της ποιμαντορίας σου ξεκίνησε με βαριά συννεφιά ασέβειας. Ήδη από την ενθρόνισή σου είδαμε τα πρώτα, «αρχιερατικά» πλέον, δείγματα των οικουμενιστικών φρονημάτων σου, αφού στον ενθρονιστήριο λόγο σου χαιρέτισες, μετά τους Οικουμενιστές (κατ’ όνομα Ορθόδοξους) Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και τους «εντιμοτάτους εκπροσώπους…των Θρησκευτικών Δογμάτων και Κοινοτήτων…». Παπικοί και Μονοφυσίτες ήταν θρονιασμένοι στο σολέα, αναίσχυντα και απροκάλυπτα. Το γεγονός αυτό από μόνο του σε καθιστά βάσει των Ιερών Κανόνων (όπως οι Ι’, ΜΕ’, ΜΣΤ’ Κανόνες των Αγίων Αποστόλων) αφοριστέο. Με Μέγα Αφορισμό. Αλλά δεν είναι αυτό το μόνο γεγονός που αποδεικνύει τα κακόδοξα φρονήματά σου∙ ήλθαν και άλλα πολλά στη συνέχεια. Η βέβηλη και βλάσφημη παρουσία σου στη Μητρόπολη της αγιοτόκου Θεσσαλονίκης βρίθει ανομιών και ιεροκανονικών παραβάσεων.
Σε είδαμε να υποδέχεσαι τον φιλοσοδομίτη αλλά και Οικουμενιστή Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο και μάλιστα να συμμετέχεις μαζί με αυτόν σε εκδηλώσεις για την «Εθνική Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων του Ολοκαυτώματος», μπροστά στην εβραϊκή επτάφωτη λυχνία στην Πλατεία Ελευθερίας, όπου μάλιστα τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση από τη χορωδία της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης, με την παρουσία, εννοείται, ραβίνου. Και, ως φίλος των Ιουδαίων, άραγε πανηγυρίζεις, τώρα που η Πλατεία Ελευθερίας ξηλώνεται για να γίνει «Πάρκο Μνήμης Ολοκαυτώματος»;
Σε είδαμε να επευλογείς εκδήλωση που έδρασε ως αντιπερισπασμός στο μαζικό λαϊκό συλλαλητήριο κατά του νομοσχεδίου για το «γάμο» ομοφύλων και το «δικαίωμά» τους στην τεκνοθεσία. Αντί να κατεβείς κι εσύ μαζί με το λαό στο δρόμο, να ενώσεις τη φωνή σου κατά των (φιλο)σοδομιτικών νομοσχεδίων που απειλούν το μέλλον των παιδιών και ολόκληρης της κοινωνίας μας, φρόντισες, μαζί με τους λοιπούς Μητροπολίτες της πόλης (Ν. Κρήνης & Καλαμαριάς Ιουστίνο, Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως Βαρνάβα) και το Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο, να συγκεντρώσεις πλήθος λαού στο Βελλίδειο για να ακούσει ποιον; Τον ιουδαιόφιλο Μητροπολίτη Λαρίσης Ιερώνυμο, που έχει κάνει την εβραϊκή Συναγωγή δεύτερο σπίτι του. Αποσπάσατε λαό από το συλλαλητήριο και συνάμα τον ψωμίσατε με την ψευδαίσθηση ότι αντέδρασε στη διεστραμμένη πολιτική της κυβέρνησης του αφορισμένου Κυριάκου Μητσοτάκη. Δόλια κίνηση δολίων Επισκόπων.
Σε είδαμε να δέχεσαι «ασμένως» την πρόταση του Γεν. Γραμμ. της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ) και βουλευτή Λαρίσης της Ν.Δ. Μάξιμου Χαρακόπουλου « «η μητρόπολη της πάλαι ποτέ συμβασιλεύουσας, μιας πόλης με ανεξίτηλο το βυζαντινό αποτύπωμα και έντονη την χριστιανική παράδοση», να είναι εκ των συνδιοργανωτών του συνεδρίου μαζί με την ΔΣΟ, την Διάσκεψη των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (CEC), την Επιτροπή των Καθολικών Επισκοπικών Διασκέψεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COMECE) και τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)». Μάλιστα τον συνεχάρης για την πρωτοβουλία!
Είδαμε την υποκρισία σου, όταν δήθεν διαμαρτυρήθηκες για τη βλάσφημη αφίσα της επίσης βλάσφημης ταινίας «Αδέσποτα Κορμιά», η οποία ταινία, όλως απροσδοκήτως, φαίνεται να δημιουργεί αρκετούς «συνειρμούς» με το Ροδοσταυρισμό. Αφού ξεκίνησες την επιστολή σου σχεδόν απολογούμενος (!) στην ασεβή γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, «τόλμησες», κατόπιν, να της πεις, ότι η αφίσα, που απεικόνιζε την Αειπαρθένο Παναγία μας ημίγυμνη και κυοφορούσα πάνω στον Σταυρό, «…εἶναι βαθύτατα προκλητικὴ γιὰ τό θρησκευτικὸ συναίσθημα τῶν χριστιανῶν τῆς πόλης μας…». Και το είπες αυτό, αφού πρώτα ευχήθηκες για την επιτυχία του Φεστιβάλ και αφού δήλωσες, ότι «Τέτοιες καλλιτεχνικὲς δραστηριότητες καὶ πρωτοβουλίες ἐνίσχυσης τῆς κινηματογραφικῆς κοινότητας, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν εὐκαιρία ἔκφρασης καὶ συνάντησης δημιουργῶν καὶ καλλιτεχνῶν, ἰδίως νέων, μᾶς γεμίζουν μὲ χαρὰ καὶ ἐλπίδα.»
Τι ακριβώς σε «γεμίζει με χαρά και ελπίδα» σε ένα τέτοιο Φεστιβάλ; Μήπως το ότι τριάντα τρεις από τις διακόσιες πενήντα ταινίες «υμνούσαν την ομορφιά της απελευθερωτικής πράξης του αυτοπροσδιορισμού και σφράγισαν το παγκόσμιο queer σινεμά» πρωταγωνιστώντας «στο μεγάλο αφιέρωμα του 26ου ΦΝΘ (σ.σ. Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης) με τίτλο Citizen Queer»; Αγνοείς, άραγε, ότι «άνθρωποι που δεν αποδέχονται τις παραδοσιακές έννοιες φύλων, και χωρίς να θέλουν να προσδιοριστούν ως ΛΟΑΤ (σ.σ. Λεσβίες Ομοφυλόφιλοι Αμφιφυλόφιλοι Τρανς (=Διεμφυλικοί)), πολλές φορές αυτοπροσδιορίζονται ως «Queer»»; Γνωρίζεις μήπως, ότι το εν λόγω διαστροφικό αφιέρωμα διαφημίστηκε από ευρωπαϊκή ιστοσελίδα ως εξής: «Το ελληνικό φεστιβάλ κινηματογράφου Citizen Queer στοχεύει να αποτίσει φόρο τιμής στην προέλευση της εκπροσώπησης των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στον κινηματογράφο, μαζί με τους πρωτοπόρους της. Για τόσο καιρό κρυμμένη στις σκιές, τώρα η μορφή τέχνης επιτέλους θα λάμψει στο προσκήνιο»; Καμαρώνεις για τούτο το «πρωτοποριακό» μίασμα που έλαβε χώρα στη Μητρόπολή σου;
Και δηλώνεις, στην ίδια επιστολή σου, προς τη διευθύντρια του Φεστιβάλ, ότι το πρόβλημα ήταν η αφίσα και όχι το ίδιο το ντοκιμαντέρ (!!!), το οποίο ντοκιμαντέρ προπαγάνδιζε «το αυτονόητο αίτημα των γυναικών της Ευρώπης για αυτοδιαχείριση του σώματός τους, διεκδικώντας το δικαίωμα τους στην έκτρωση, την εξωσωματική γονιμοποίηση αλλά και την ευθανασία». Τάσσεσαι, δηλαδή, απερίφραστα υπέρ τη έκτρωσης, της εξωσωματικής γονιμοποίησης (που επίσης συνιστά έκτρωση) και της ευθανασίας. Αντί να κατακεραυνώσεις τους διοργανωτές και λοιπούς συντελεστές του ανήθικου και ασεβέστατου φεστιβάλ, όπως θα έκανε ένας αληθινός Επίσκοπος, όπως ο μακαριστός αγωνιστής π. Αυγουστίνος Καντιώτης (αιωνία του η μνήμη!), αρκέστηκες στις δημοσιοσχετίστικες χλιαρότητες και στα δουλικά «ναι και ου» του πονηρού. Μήπως χάρηκες και με το πανό που έγραφε «Καταστρέψτε την Ελλάδα!», το οποίο κρατούσαν στα χέρια τους «τραβεστί, ομοφυλόφιλοι και συντελεστές ταινίας στην πρεμιέρα του φιλμ «Avant-Drag!» » του ίδιου φεστιβάλ; Μήπως πήρες πάλι «χαρά και ελπίδα», αφού προφανέστατα κι εσύ με αυτήν ακριβώς την αποστολή ανέβηκες στον Θρόνο της Θεσσαλονίκης, να καταστρέψεις – ω της ματαιόπονης μωρίας! – την Εκκλησία και την Ελλάδα;
Σε είδαμε να συν-διοργανώνεις εντός του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ροτόντα «αφιερωματική εκδήλωση μνήμης στον πεζογράφο και ποιητή Νίκο Γ. Πεντζίκη». Για άλλη μια φορά μετέτρεψες τον ιερό χώρο Ναού σε πολιτιστικό κέντρο για να παρουσιάσεις, μάλιστα, ποιον; Έναν «δημιουργό» που ήταν, όπως διαβάζουμε, «βαθύς γνώστης της βυζαντινής γραμματείας και τέχνης, αλλά και κάτοχος, από πολύ νωρίς, όλων των ρευμάτων και των τάσεων του ευρωπαϊκoύ μοντερνισμού και της avant-guard«∙ ένα λογοτέχνη για τον οποίο «σελίδες από το Συναξαριστή του Αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτη (αλλά και ερωτικές επιστολές, καρτ-ποστάλ, τοπωνύμια) δίνουν καθημερινά, μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του, την πρώτη ύλη της εργασίας»∙ ένα συγγραφέα που «εμπλούτισε» τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό με ρήσεις του τύπου «Αισθάνθηκα ότι για να αναστήσω τον αυτοκτονήσαντα νέον Αντρέα Δημακούδη του πρώτου μου βιβλίου (που είμαι εγώ), έπρεπε να προσευχηθώ σε όλα τα πράγματα για να με δώκουν Ζωή».
Ποια ήταν η αντίδρασή σου στο βδέλυγμα του «EuroPride 2024», που κατέκλυσε τη συμπρωτεύουσα για εννιά ολόκληρες μέρες τον Ιούνιο του 2024, ξεκινώντας μάλιστα μόλις δύο μέρες πριν τη μεγάλη Εορτή των Γενεθλίων της Εκκλησίας μας, την Αγία Πεντηκοστή; Τι έκανες γι’ αυτή την παρδαλή φρίκη που ξεχύθηκε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης; Τι έκανες για το νομοσχέδιο υπέρ του «γάμου» των ομοφύλων και της τεκνοθεσίας εκ μέρους τους; Λησμόνησες πώς πλήρωσαν τα Σόδομα την ομοφυλοφιλία των κατοίκων τους, το πυρ και θείο που έπεσε και τα κατέκαψε, αφήνοντας στη θέση τους τη Νεκρά Θάλασσα (στην οποία Θάλασσα τώρα το Υπουργείο Εξωτερικών του αγαπημένου σου Ισραήλ διαφημίζει ότι θα γίνει «ΛΟΑΤΚΙ+ φεστιβάλ», «το μεγαλύτερο Pride event της Μέσης Ανατολής»); Λησμόνησες τι λέει ο Απόστολος Παύλος για την αρσενοκοιτία (σοδομισμό) και τι λένε οι Ιεροί Κανόνες, όπως ο Ζ’ Κανόνας του Μεγάλου Βασιλείου, που κατατάσσει τους ομοφυλόφιλους στην ίδια κατηγορία με τους κτηνοβάτες, τους φονιάδες, τους μοιχούς, τους μάγους και τους ειδωλολάτρες; Δε διάβασες τι γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο Εορτοδρόμιο, σε σημείωση στα προλεγόμενα του Κανόνα των Χριστουγέννων; «Τρίτον δὲ καὶ τελευταῖον θαῦμα ἠκολούθησεν ἐν τῇ Χριστοῦ Γεννήσει∙ λέγει γὰρ ἕνας Διδάσκαλος, ὅτι τὴν νύχτα ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποία ἐγεννήθη ὁ Δεσπότης Χριστός, ἔστειλε πρῶτον ἕνα Ἄγγελον καὶ ἐθανάτωσεν ὅλους τους ἀρσενοκοίτας, ὅπου ἦσαν εἰς τὸν Κόσμον, καὶ ἔπειτα ἐγεννήθη, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῇ τότε εἰς τὴν γῆν μία τοιαύτη Θεομίσητος ἁμαρτία…«;
Αλήθεια, έχεις κάποιο ιδιαίτερο λόγο που είσαι τόσο αμνηστευτικός στο θέμα της αρσενοκοιτίας, ώστε να παίρνεις «χαρά και ελπίδα» από ένα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ (υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού της δήθεν θεούσας Λίνας Μενδώνη) που διακατέχεται εντονότατα από το πνεύμα της ομοφυλοφιλίας και των συναφών διαστροφών; Αν ναι, θα ήθελες να μας πεις ποιος είναι αυτός ο λόγος; Και μην προφασιστείς, ότι δήθεν δεν κατάλαβες περί τίνος επρόκειτο, γιατί και μόνη η αφίσα του φεστιβάλ αρκούσε για να κατατοπιστεί κανείς, αφού έδειχνε δύο άνδρες σε ερωτική περίπτυξη. Σου δίνουν πράγματι «χαρά και ελπίδα» τέτοιες εικόνες; Αν ναι, γιατί;
Σε είδαμε να αγαπολογείς με τον Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο, τον αιρετικότερο και σατανικότερο Πατριάρχη στην Εκκλησιαστική Ιστορία, μέσα στον Ιερό Ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, λίγα μόλις μέτρα από το ιερό λείψανο του μεγάλου αυτού Πατέρα και Θεολόγου της Εκκλησίας μας, που έδωσε σκληρούς αλλά νικηφόρους αγώνες για την προάσπιση της Ορθοδοξίας από τον Παπισμό.
Σε είδαμε να υποδέχεσαι και να συλλειτουργείς με τον Επίσκοπο Κομάνων Μιχαήλ (Ανισένκο), Έξαρχο του Οικουμενικού Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίου στην Ουκρανία και συλλειτουργό των σχισματοαιρετικών της ψευδο-εκκλησίας της Ουκρανίας (ΟΕΟ) αλλά και Ουνιτών και λοιπών αιρετικών.
Είδαμε το όνομά σου να συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα του 1ου Διαθρησκευτικού Συνεδρίου Τρικάλων, μαζί με τα ονόματα εβραίου ραβίνου, μωαμεθανού ιεροδιδασκάλου, λοιπών οικουμενιστών καθώς και ασεβών Ελλήνων πολιτικών.
Σε είδαμε να δέχεσαι στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, ανήμερα της Εορτής του Μυροβλήτη, την επίσης ασεβέστατη Πρόεδρο (τότε) της Δημοκρατίας Κ. Σακελλαροπούλου, η οποία, εκτός όλων των άλλων ασεβειών της, πανηγύρισε για την ψήφιση του παραπάνω «σοδομονόμου» και μάλιστα κήρυξε με χαρά την έναρξη του παραπάνω φεστιβάλ ντοκιμαντέρ.
Σε είδαμε να υποδέχεσαι ψευδοκληρικούς της σχισματοαιρετικής αυτοκέφαλης ψευδο-εκκλησίας της Ουκρανίας (ΟΕΟ) των «ἀμεταμελήτων καθῃρημένων, ἀναθεματισμένων καί ἀχειροτονήτων, παρασυναγώγων καί σχισματικῶν προσώπων» του ψευδο-μητροπολίτη Επιφάνιου Ντουμένκο. Στη συνοδεία του ψευδεπισκόπου Βισγκορόντ Αγαπητού συμμετείχε και ψευδο-ιερέας γνωστός για τη συναυτουργία σε βίαιη κατάληψη Ναού της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ, υπό τον κανονικό Μητροπολίτη Ονούφριο) από σχισματοαιρετικούς του Ντουμένκο, με τη χρήση αλυσοπρίονων, λοστών και δακρυγόνων.
Σε είδαμε να παρερμηνεύεις ευαγγελική περικοπή κακοβούλως – ως πιστός και δουλικός ιουδαιόφιλος -, αποδίδοντας μεταπατερικώς και αντιπατερικώς το χαρακτηρισμό εκ μέρους του Κυρίου «γενεά άπιστος και διεστραμμένη» στους Αγίους Αποστόλους (!), τους Μαθητές του Ίδιου του Χριστού μας. Σε ενοχλούν οι Άγιοι Απόστολοι, γιατί είσαι κακός διάδοχός τους και φίλος των διωκτών τους.
Σε είδαμε να εμφανίζεσαι σε εκδήλωση περί Ησυχασμού (με τον οποίο εμφανέστατα δε σχετίζεσαι ούτε κατά διάνοια), δίπλα σε ασεβέστατες μορφές της ελληνικής κοινωνίας, όπως η βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος Αγγελική Δεληκάρη, που ψήφισε υπέρ του νομοσχεδίου περί «γάμου» των ομοφυλ(οφιλ)ων ζευγαριών και υιοθεσίας τέκνων από αυτούς∙ ο (εκδημήσας) αμετανόητος καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης, γνωστότατος Οικουμενιστής και νεονικολαΐτης∙ ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλλιος Αγγελούδης, που κατέστησε τη Θεσσαλονίκη δαιμονοπανήγυρη με τις παρελάσεις ομοφυλοφίλων, τα καρναβάλια και άλλα αντίθεα δρώμενα∙ ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης που ετοιμάζει τα ψηφιακά δεσμά του λαού μας Δημήτρης Παπαστεργίου∙ η υποκρινόμενη μεν την ευσεβή, αλλά στην πραγματικότητα ασεβέστατη Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και άλλοι.
Σε είδαμε να συνδιοργανώνεις (μαζί με την Ηπειρωτική Εστία Θεσσαλονίκης) τιμητική εκδήλωση για τον αμερικανόφερτο Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Αθηναγόρα, επίσης Μασόνο.
Σε είδαμε να λειτουργείς στον Ιερό βυζαντινό Ναό Προφήτου Ηλιού και να ευχαριστείς τον Πρόεδρο των Εκκλησιαστικών Επιτροπών του Ιερού Ναού «για την ευταξία ενόψει της μεγάλης εορτής των Θεοφανείων», αντί να τον επιπλήττεις που μετέτρεψε τον Ιερό Ναό σε παγανιστικό «Κήπο Εσπερίδων», προφανώς για να σε ικανοποιήσει, αφού σου αρέσουν τα «θεάματα». Δεν είναι πλήρης ο ιερός Ναός με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, τις Αγιογραφίες, τα ιερά Λείψανα; Τα εσπεριδοειδή και τα κωνοφόρα τού λείπανε;
Σε είδαμε να παρακάθεσαι περιχαρέστατος και βαθέως μειδιών σε γεύμα με το δηλωμένο άθεο, τον εθνικό ολετήρα (Πρέσπες) και διαφθορέα της νεολαίας μας (νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου από την ηλικία των δεκαπέντε ετών), τον Αλέξη Τσίπρα.
Σε είδαμε να αποκαλύπτεις, από κοινού με τον Οικουμενικό Αιρεσιάρχη Βαρθολομαίο, ανδριάντα του Μασόνου Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ Γ’ έξω από τη Μητρόπολη.
Σε είδαμε πρόσφατα να βεβηλώνεις για άλλη μια φορά Ιερούς Ναούς της Μητρόπολής σου, στις πιο ιερές μέρες του έτους, τις μέρες της Αγίας Τεσσαρακοστής, με την ιερόσυλη «Λατρευτική Εβδομάδα», για την οποία δήλωσες, μεταξύ άλλων ψευδών, πως, ό,τι περιλαμβάνει, «είναι ελεγμένο και ορθόδοξο». Προς διάψευσή σου αναφέρω ενδεικτικά, ότι το πρόγραμμα της εκδήλωσης με τον τίτλο «TENEBRAE» (ελληνιστί «Σκοτάδια»∙ λατινιστί ο τίτλος παραπέμπει σε ειδική ακολουθία που τελείται σε παπικούς ναούς από τη Μ. Πέμπτη έως και το Μ. Σάββατο) περιλάμβανε κυρίως έργα μπαρόκ «για σοπράνο και θεόρβη». Αλήθεια, με ποια κριτήρια επέλεξες να αφιερώσεις ολόκληρη εκδήλωση στην Μπαρόκ μουσική; Ρωτώ επειδή, όλως τυχαίως (;), ένα χρόνο πριν την εκδήλωση αυτή, κάποιοι Ροδόσταυροι του «Αρχαίου και Μυστικιστικού Τάγματος του Ρόδου και του Σταυρού» (και, όπως πιθανόν γνωρίζεις, ο Ροδοσταυρισμός ενυπάρχει στον 18ο βαθμό της Μασονίας Σκωτικού Τύπου και το εν λόγω τάγμα έχει και παράρτημα στην Ελλάδα) είχαν αφιερώσει ειδική τηλεδιάσκεψη στο πώς η Μπαρόκ μουσική «ανοίγει τις καρδιές», «επηρεάζει τον καρδιακό ρυθμό και τα εγκεφαλικά κύματα» κλπ. Θα είναι άραγε υπερβολικός ή φαντασιόπληκτος όποιος τυχόν υποθέσει ότι ένας οικουμενιστής Μητροπολίτης αντλεί εμπνεύσεις από τέτοιες πηγές, δεδομένης της διείσδυσης της Μασονίας στη διοίκηση της Εκκλησίας μας, η οποία διείσδυση έχει αποδειχθεί περίτρανα με ντοκουμέντα;
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης «Σκοτάδια» συμπεριλάμβανε στο τέλος του και άσματα της αγιοποιηθείσας από το Βατικανό βενεδικτίνης μοναχής Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν, η οποία τύγχανε μάλιστα και αποκρυφίστρια. Η δε «σοπράνο και performer», που κάλεσες για να βεβηλώσει τον Ιερό Ναό με τους πομπώδεις (και αφόρητους για ώτα Ησυχαστών) υψίφωνους λαρυγγισμούς της, δηλώνει εξειδικευμένη στο «πειραματικό φωνητικό ρεπερτόριο του 20ού και 21ου αιώνα» (δείγματα αυτών των «πειραματισμών» εδώ, εδώ και εδώ), καθώς και «στα φωνητικά έργα του John Cage», του οποίου οι συνθέσεις, όπως διαβάζουμε, επηρεάστηκαν, μεταξύ άλλων, και από τις σπουδές του στην ινδική φιλοσοφία, το Ζεν Βουδισμό και το ταοϊστικό-αποκρυφιστικό Ι Τσινγκ.
Το πρόγραμμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων της «Λατρευτικής Εβδομάδας», η οποία χαρακτηρίζεται από το Δήμο Θεσσαλονίκης ως «ένας από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς και θρησκευτικούς θεσμούς της πόλης, που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη μία εβδομάδα πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα» και ως «διεθνής πολιτιστικός και θρησκευτικός θεσμός», καταρτίστηκε κατόπιν ανοικτής πρόσκλησης που απευθυνόταν «σε μουσικά σύνολα (βυζαντινούς χορούς ψαλτών και ψαλτριών, μονωδούς, σολίστες, παιδικές και νεανικές χορωδίες ευρωπαϊκής μουσικής), καλλιτέχνες, ηθοποιούς, πολιτιστικούς φορείς και πολιτιστικούς συλλόγους κ.α., τόσο της Ελλάδας, όσο και του εξωτερικού» (!!!). Αμπελώνας απερίφρακτος η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, κέντρα διερχομένων οι Ιεροί Ναοί! Αυτό το «εκκλησιαστικό φρόνημα» είχε μάλλον κατά νου, μεταξύ άλλων, ο οικουμενιστής Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, όταν αναφερόταν κατά την ενθρόνισή σου στα κριτήρια εκλογής σου ως Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης: τη μετατροπή του Οίκου της λατρείας του Υψίστου σε κέντρο διασκέδασης. Ήξεραν πολύ καλά ποιον ψήφισαν οι όμοιοί σου. Αλλά, βέβαια, δεν ήταν αυτή η πρώτη «Λατρευτική Εβδομάδα». Είχαν προηγηθεί και άλλες, στις οποίες και πάλι συμμετείχαν μη ορθόδοξοι, όπως τότε που έφερες παπική ισπανική χορωδία να ψάλλει παπικούς μεσαιωνικούς ύμνους εντός του Ιερού Ναού της Παναγίας Αχειροποιήτου.
Τότε χαρακτηρίστηκαν ως «σκοταδιστές» οι Ορθόδοξοι ενορίτες που αντέδρασαν ως όφειλαν, ενώ ο οικουμενιστής καθηγητής Σταμούλης – μέλος της επιτροπής διοργάνωσης των εκδηλώσεων για τον δήμο – έσπευσε, κατά την προσφιλή του συνήθεια, να διασπείρει ψεύδη και ανίερες συκοφαντίες, δηλώνοντας στη συστημική «Εφημερίδα Συντακτών» ότι (άκουσον!) «οι Καθολικοί δεν είναι ούτε θεωρούνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία «αιρετικοί» (…), ότι «ποτέ οι Ορθόδοξοι δεν είπαν αιρετικούς τους Καθολικούς. Ο Μάρκος Εφέσου τούς λέει χαρακτηριστικά “αδελφούς”. Το καλούμενο Σχίσμα δηλοί διοικητική και όχι θεολογική διαφορά» (…) «οι Καθολικοί γίνονται δεκτοί και από πολλές μονές του Αγίου Ορους, που τους υποδέχονται και τους φιλοξενούν. Η διαφορά μεταξύ άλλων είναι ότι δεν έχουμε Κοινό Ποτήριο» ». Και για να τιμήσεις τον εκδημήσαντα φίλο σου καθηγητή Σταμούλη, τον οποίο αιφνίδια φίμωσε ο Κύριος προ μηνών, έφερες να διαβάσουν μέσα στον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας μέχρι και τον εωσφοριστή μασόνο Καζαντζάκη, σε απόσπασμα από το έργο του με τίτλο «Χριστός «Τυπικάρης»», γνωρίζοντας ότι ο βλάσφημος καθηγητής ήταν ένθερμος οπαδός του επίσης βλάσφημου συγγραφέα. Η περίληψη του έργου από τη σχετική ιστοσελίδα αρκεί για να καταλάβουμε τι είδους βλασφημίες ακούστηκαν εντός του Οίκου του Θεού:
«Ο τυπικάρης εισέρχεται στο ναό και ζητά ν’ αποχωρήσουν όσοι δεν πρέπει να είναι παρόντες στο «μυστήριο» που θα ακολουθήσει: οι κατηχούμενοι, οι γυναίκες, τα παιδιά, και εκείνοι που δεν έχουν αγνό σώμα και ψυχή. Μένουν δυνατοί και νηφάλιοι άντρες· ο τυπικάρης τους μεταλαμβάνει και τους οδηγεί σε έκσταση, κι έπειτα ανακοινώνει ότι ο Χριστός βρίσκεται τρεις μέρες στο μνήμα, περιμένοντας μάταια κάποιον να τον μοιρολογήσει.
Μέσα σε όραμα, το εκκλησίασμα βλέπει τι συμβαίνει στο σπίτι όπου είναι συγκεντρωμένοι οι μαθητές: η Μαγδαληνή παραληρεί για την ανάσταση, φέροντας στο σώμα της τις πληγές του Εσταυρωμένου, ενώ έρχονται ο Πέτρος, ο Ιάκωβος, ο Θωμάς και ο Φίλιππος, φοβισμένοι και με κλονισμένη την πίστη τους· ακολουθούν ο Ματθαίος, η Μάνα του Χριστού και ο Ιωάννης. Ανάμεσα σε θρήνους και μοιρολόγια απόφασίζουν να πάνε όλοι να θρηνήσουν στον τάφο του Χριστού.
Τότε, φτάνει η Μαρία και αναγγέλλει την Ανάσταση. Καθένας νιώθει την παρουσία του Χριστού με διαφορετικό τρόπο, μεταξύ οραμάτων και παραισθήσεων, ώσπου εμφανίζεται ο Χριστός, δείχνει σε κάθε μαθητή το μέλλον του και αναλήπτεται στους ουρανούς. Το όραμα των πιστών χάνεται, η μυστική Ακολουθία τελειώνει και ο τυπικάρης ζητά από τους άντρες να μην αποκαλύψουν τι συνέβη.»
Αυτή είναι η αντίληψή σου περί «ελεγμένου και ορθόδοξου» περιεχομένου της Λατρευτικής Εβδομάδας; Και, αν κάποιος σε κρίνει γι’αυτό το αίσχος, θα τολμήσεις να πεις πάλι ότι το να κρίνουμε είναι του Διαβόλου; Δεν μπήκες ποτέ στον κόπο να διαβάσεις τι λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος περί κρίσης; « …το Μὴ κρίνετε ἵνα μὴ κριθῆτε, περὶ βίου ἐστίν, οὐ περὶ πίστεως.» P.G. 63, 232. Πλανάσαι (άλλην μίαν) πλάνην οικτράν, αν νομίζεις, ότι θα λες και θα κάνεις ό,τι θέλεις μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, εντός ή εκτός Ναού, και δε θα δέχεσαι έλεγχο, εφ’ όσον προσβάλλεις την αγία Πίστη μας. Τις πλύσεις εγκεφάλου περί «εκ του Διαβόλου κρίσης» τις δέχονται και τις ανέχονται μόνο οι υπνωτισμένοι Χριστιανοί που σε ακολουθούνε, οι χειροκροτητές των «Λατρευτικών Εβδομάδων», κανένας άλλος.
Όλα όσα αναφέρθηκαν σε τούτη την επιστολή δεν είναι παρά ένα ελάχιστο δείγμα της μέχρι τώρα αρχιερατικής πορείας σου, πριν καν ολοκληρώσεις τρία έτη στο Μητροπολιτικό Θρόνο της Θεσσαλονίκης. Και σε ρωτώ:
Εσύ που σπούδασες Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανες μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, δε διδάχτηκες ποτέ ότι ο Παπισμός έχει καταδικαστεί πολλάκις από την αγία Εκκλησία μας και δη συνοδικώς, συμπεριλαμβανομένης της Αγίας Ενάτης Οικουμενικής Συνόδου, επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, στου οποίου τον Θρόνο κακώς κάθεσαι; Δε διδάχτηκες ποτέ ότι καταδικασμένος (από την Αγία Δ’ Οικ. Σύνοδο) είναι επίσης και ο Μονοφυσιτισμός καθώς και η παραφυάδα του, ο Μονοθελητισμός (από την Αγία ΣΤ’ Οικ. Σύνοδο); Δεν έχεις κάνει ποτέ τον κόπο να ανοίξεις το ιερό Πηδάλιο, για να δεις ότι οι Ιεροί Κανόνες (όπως οι Ζ’, ΞΒ’, ΞΔ’, Ο’, ΟΑ’ Κανόνες των Αγίων Αποστόλων και οι εξής των Αγίων Πατέρων: Ζ’ Καν. της Αγίας Γ’ Οικουμενικής Συνόδου· ΙΔ’ Καν. της Αγίας Δ΄Οικ. Συνόδου· οι Α’, ΙΑ’, ΛΓ’ και ϰΘ’ (99ος) Καν. της Αγίας Πενθέκτης Οικ. Συνόδου· Η’ Καν. της Αγίας Ζ’ Οικ. Συνόδου· Α’ Καν. της Συνόδου της Αντιοχείας· ΡΛΗ’ Καν. της Συνόδου της Καρθαγένης· ΚΘ’, ΛΖ’, ΛΗ’ Καν. της Συνόδου της Λαοδικείας· Β’ Καν. του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης) καταδικάζουν οποιαδήποτε προσπάθεια μίξης Χριστιανισμού και Ιουδαϊσμού καθώς και την εκκλησιαστική κοινωνία μεταξύ τους, ενίοτε μάλιστα με ποινή καθαίρεσης για τους ορθόδοξους Ιερωμένους; Δε γνωρίζεις ότι υπάρχουν επίσης Ιεροί Κανόνες που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με αιρετικούς ή σχισματικούς (όπως ο Ι’ Καν. των Αγίων Αποστόλων και οι Καν. ΣΤ’ και ΛΓ’ της εν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου), πόσω μάλλον με αλλόθρησκους; Δε γνωρίζεις τι είπε ο μέγας Θεολόγος και Ομολογητής των καιρών μας, ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, περί Οικουμενισμού; «Ο Οικουμενισμός είναι κοινόν όνομα διά τους ψευδοχριστιανισμούς, διά τας ψευδοεκκλησίας της Δυτικής Ευρώπης. Μέσα του ευρίσκεται η καρδία όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών με επί κεφαλής τον Παπισμόν» (Ορθόδοξος Εκκλησία και Οικουμενισμός, Θεσσαλονίκη 1974, σελ. 224.)
Δε γνωρίζεις, ότι ο ΟΕ’ Κανόνας της Αγίας ΣΤ’ Οικ. Συνόδου ορίζει, ότι η ψαλμωδία στον Ναό πρέπει να γίνεται ταπεινά και κατανυκτικά και όχι με φωνές που δεν αρμόζουν στον ιερό χώρο της προσευχής; Πιστεύεις ότι οι Άγιοι Πατέρες της Έκτης Οικ. Συνόδου θα θεωρούσαν ότι αρμόζουν στον Ναό οι «σοπράνο-περφόρμερ» και οι λοιποί τραγουδιστές και καλλιτέχνες των «Λατρευτικών Εβδομάδων» σου; Δε γνωρίζεις, ότι ο ΙΕ’ Καν. της Τοπικής εν Λαοδικεία Συνόδου απαγορεύει να ψάλλει στο Ναό οποιοσδήποτε εκτός των Κανονικών ψαλτών; Δε γνωρίζεις το ανάθεμα, «με το οποίο η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος περάτωσε τον Όρο της και το οποίο αρκεί για να αποτρέψει κάθε είδους κοσμική χρήση των Ιερών Ναών; «Τοὺς οὔν τολμῶντας… ὡς κοινοῖς χρῆσθαι τοῖς ἱεροῖς κειμηλίοις ἡ τοῖς εὐαγέσι μοναστηρίοις (σ.σ. ἐν. καὶ τοῖς Ἱεροῖς Ναοῖς), ἐπισκόπους μὲν ὄντας ἡ κληρικοὺς καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, μονάζοντας δὲ ἡ λαϊκοὺς τῆς κοινωνίας ἀφορίζεσθαι»; (Η παρενθετική σημείωση είναι του συγγραφέα του εν λόγω άρθρου).
Και πάλι σε ρωτώ:
Αφού τόσο πολύ αγαπάς – ο φιλοθεάμων εσύ – τα θεάματα και τα λοιπά «πολιτιστικά δρώμενα», γιατί φόρεσες ράσο και μάλιστα ως Αρχιμανδρίτης; Γιατί δεν ασχολήθηκες με τον «πολιτισμό», παρά επέλεξες να ατιμάσεις κάθε ιερό και όσιο που η αγία Εκκλησία, το μυστικό Σώμα του Χριστού, σού εμπιστεύθηκε ως παρακαταθήκη; Γιατί δεν έγινες θεατρικός ή μουσικός παραγωγός; Ή, ακόμα καλύτερα, γιατί δεν πήγες στη Λυρική Σκηνή; Είσαι καλλίφωνος, θα έκανες λαμπρή καριέρα. Είσαι καλός και στην υποκριτική, γιατί δεν ασχολήθηκες με το θέατρο ή τον κινηματογράφο; Θα σε καμάρωναν οι φίλοι σου στα Όσκαρ.
Τελικά για ποιον εργάζεσαι και σε ποιον δουλεύεις; Ποιοι είναι οι εντολείς σου, ποιοι οι «ενορχηστρωτές» της βλάσφημης και βέβηλης ασέβειάς σου; Σε ποια Στοά ζητιανεύεις κι εσύ πόντους, δουλικά και άοκνα, πειθήνιος υπηρέτης; Πόσους βαθμούς έχει η λερωμένη ποδιά σου; Τι τοξικές και σκοτεινές διδασκαλίες θήλασες και μηρύκασες πριν βγεις στη «δράση»;
Αφού δεν υπάρχει ορθόδοξη Σύνοδος να σε καθαιρέσει και να σε αφορίσει, όπως ιεροκανονικώς σού αξίζει, παραιτήσου από την (Αρχ)Ιεροσύνη. Βγάλε τα ράσα και παραιτήσου όσο έχεις καιρό, πριν σου στείλει κι εσένα ο Δεσπότης και Κριτής Χριστός αιφνίδιο «απολυτήριο», όπως έστειλε στον αμετανόητο βλάσφημο φίλο σου, τον καθηγητή Σταμούλη, και σε τόσους άλλους Θεομάχους. Παραιτήσου και πήγαινε στην Αθήνα, στο Υπουργείο Πολιτισμού της αντίχριστης Μενδώνη. Θα σου βρει εκείνη δραστηριότητες που να ταιριάζουν στην κουλτουρόφιλη φαυλότητά σου, κοντά στους διεστραμμένους τής «Τέχνης που ζέχνει», την οποία εκείνη προωθεί και υποθάλπει και εσύ αμνηστεύεις και ασπάζεσαι – για να μην πω τίποτα βαρύτερο. Ελαφρύτερη κόλαση θα έχεις έτσι, αφού παραμένεις εωσφορικώς αμετανόητος, παρά αν συνεχίσεις να ονειδίζεις και να εξευτελίζεις το τιμημένο ορθόδοξο ράσο και το αρχιερατικό σου ωμοφόριο, σέρνοντας μαζί σου στην απώλεια αμέτρητες ψυχές. Παραιτήσου και ύπαγε, αντίχριστε! Φύγε μακριά απ’ την αγιοτόκο Θεσσαλονίκη! Ανάξιος αναξιότατος είσαι να ποιμάνεις την πόλη των Αγίων, του Μυροβλήτη και του Παλαμά. Ακόμα καλύτερα, φύγε απ’ την Ελλάδα μας, απάλλαξέ μας απ’ την ιερόσυλη παρουσία σου, ψυχοφονιά λυκοποιμένα! Πήγαινε στο Βατικανό της απωλείας, ν’ ακούς παρέα με το Λέοντα διαταραγμένες υψίφωνους του Μπαρόκ λατινιστί μες στους ναούς-γκαλερί των ψευδοχριστιανών τού ψευδοπάπα και να τέρπεσαι «εις τας Τenebras» που σου αρμόζουν, προσκυνητή του ζόφου! Πήγαινε και άφησέ μας ήσυχους, να κλάψουμε και να μετανοήσουμε για την κατάντεια και τις πάμπολλες αμαρτίες μας, αυτές που αναγκάζουν το φιλάνθρωπο Μέγα Αρχιερέα μας Χριστό να μας παιδαγωγεί με Ιούδες Ισκαριώτες ψευδεπισκόπους – όντως ψευδεπίσκοπο σε χαρακτηρίζει ο ΙΕ’ Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου! -, ψευδεπισκόπους εντεταλμένους σαν εσένα και τους ομοίους σου, που κατέκλυσαν την Ιεραρχία, νομίζοντας, οι ταλαίπωροι, ότι μπορούν να γκρεμίσουν την Εκκλησία. Φύγε και μην ανησυχείς, θα την ποιμάνει την πολύπαθη Θεσσαλονίκη μας άχρι καιρού ο Άγιος Παλαμάς από τους Ουρανούς. Και δι’ αυτού ο καλός Ποιμήν Χριστός μας. Δε θέλουμε άλλους μισθωτούς ούτε άλλους κλέπτες και ληστές, πόσω μάλλον Μασόνους, με ποδιά ή χωρίς. Ύπαγε, να μη σε βλέπουμε, να μη σ’ ακούμε!
Ο Θεός να σε λυπηθεί εκεί που πορεύεσαι.
Ή, μάλλον, να λυπηθείς εσύ τον εαυτό σου.
Αυτοκτονείς.
«Αὐτοί [οἱ Χριστιανοί] δέν πρέπει νά λησμονοῦν ὅτι ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στόν Θεό. Καί θά πρέπει νά ἀποδεχθοῦν ὅτι αὐτή ἡ θαρραλέα ἰδέα τῆς ἐλευθέρας σκέψεως, τήν ὁποία μποροῦμε πραγματικῶς νά ὀνομάσουμε ἐπανάσταση, ἐκχεόμενη ἀπό τίς μασονικές μας στοές, ἔχει θαυμαστῶς ἁπλωθεῖ πάνω ἀπό τόν τροῦλλο τοῦ Ἁγίου Πέτρου». […] «Mποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ νόμιμος υἱός τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ […] Νά μή λέγεται ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἡ «ἀντι-Ἐκκλησία»· αὐτό εἶναι μόνο μία περιστασιακή θέση. Ἡ Μασονία βασικῶς προτίθεται νά γίνει μία «ὑπερ- Ἐκκλησία»: ἡ Ἐκκλησία πού τούς ἑνώνει ὅλους […] Καθολικοί, Ὀρθόδοξοι, Προτεστάντες, Ἰσραηλῖτες, Μουσουλμᾶνοι, Ἰνδουϊστές, Βουδδιστές, ἐλευθέρως σκεπτόμενοι καί ἐλευθέρως πιστεύοντες, εἶναι γιά μᾶς μόνον τά μικρά μας ὀνόματα· τό οἰκογενειακό μας ὄνομα εἶναι Ἐλευθεροτεκτονισμός»
Βαρώνος Yves Marsaudon (υψηλόβαθμος Μασόνος και Emeritus Minister του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Οσπιτάλιου Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας), «Ὁ Οἰκουμενισμός ὅπως τόν βλέπει ἕνας παραδοσιακός Μασόνος» (Yves Marsaudon, L’Œcuménisme vu par un franc-maçon de tradition, ἐκδ. Vitiano, l’ Horizon International, 1964, σελ. 119-121).
«τί πλανᾶσθε Ἑβραῖοι; ὁ Χριστὸς ἐξανέστη, καὶ λέλυνται τοῦ ᾍδου, τὰ δεσμὰ καὶ οἱ μοχλοί.»
Βασιλική Οικονόμου
Προς δόξαν του Αγίου Τριαδικού Θεού.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)