.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η παναίρεση του Οικουμενισμού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η παναίρεση του Οικουμενισμού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο Οικουμενισμός έχει ναρκώσει τις συνειδήσεις...

Οι δόσεις του ναρκωτικού επηρεάζει 
και τους αντι-Οικουμενιστές!

π. Θεόδωρος Ζήσης:

Η συνάντησις μακράν της οδού των αγίων Πατέρων

...Έπαυσαν οι άνθρωποι να διακρίνουν μεταξύ ορθού και εσφαλμένου, μεταξύ αληθείας και πλάνης. Το ναρκωτικό του Οικουμενισμού, της νέας αυτής θρησκείας του Αντιχρίστου, της Παναιρέσεως αυτής κατά τον Γέροντα Ιουστίνο Πόποβιτς, διδόμενο κατά μικρές δόσεις επί δεκαετίες και καλυμμένο με ορθοδοξοφανές περικάλυμμα σαν την Ουνία, με παρερμηνευόμενα χωρία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας, έχει ναρκώσει τις συνειδήσεις των περισσοτέρων και μάλιστα πολλών κληρικών και θεολόγων. 
Έχει δημιουργήσει μία φανταστική, ψεύτικη ατμόσφαιρα ειρήνης και ενότητος με τον δήθεν διάλογο της αγάπης, μέσα στην οποία αναπαύονται μακάρια τα πλήθη, που παίρνουν ανυποψίαστα και δωρεάν από τα μέσα ενημέρωσης το χαπάκι της οικουμενιστικής ηρωϊνης. Οι δόσεις διαρκώς γίνονται ισχυρότερες· από την απλή συνεργασία σε πρακτικά και κοινωνικά θέματα, από τις δηλώσεις των Ορθοδόξων αντιπροσώπων στα οικουμενιστικά συνέδρια ότι μόνον η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η αληθής Εκκλησία, φθάσαμε στην πλήρη κατεδάφιση των ιερών κανόνων, με απροκάλυπτες και εμφανείς πλέον συμπροσευχές εις τα όμματα αγγέλων και ανθρώπων, εις την διακωμώδηση του φρικτού μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, μυστηρίου απολύτου εν αληθεία ενότητος, με τους λειτουργικούς ασπασμούς των αιρετικών και τις υπέρ αυτών δεήσεις των διακόνων και τους πολυχρονισμούς των ιεροψαλτών.

http://orthodox-voice.blogspot.gr

Συμβολή στην επικράτηση της Παναιρέσεως: συναγωνισμός των Οικουμενιστών και «αντι-Οικουμενιστών»:

Οἱ μὲν γιὰ τὸ «βραβεῖο» καλύτερης ἐπίδοσης 
σὲ βλάσφημες αἱρετικὲς ἐνέργειες,
οἱ δὲ γιὰ τὴν ἐπίδοσή τους στὴ σιωπὴ καὶ ἀδράνεια καὶ σὲ «ἀπαξίωση» τῶν αἱρετικῶν κατορθωμάτων, 
ὥσπου νὰ ἐπικρατήσουν πλήρως!!!


Γιὰ ποιά Ορθοδοξία μιλάμε κύριε Φραγκουλάκηκαὶ κύριοι κληρικοὶ τῆς Γερμανίας, φαρισαῖοι καὶ ὑποκριτές;


Ὁ κ. Κωνσταντῖνος Μύρων, «ὀρθόδοξος» Πρωτοπρεσβ., σύμβουλος τοῦ Πατριάρχη στὸ Κολυμπάρι,συνέβαλε στὴν σύνταξητοῦ αἱρετικοῦ «Συμβόλου τῆς Πίστεως» καὶ συμπροσευχήθηκε ἀπαγγέλλοντάς το μαζί μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους αἱρετικούς, στὰ πλαίσια τῆς οἰκουμενιστικῆς λειτουργίας (08.07.2017) ποὺ ἔλαβε μέρος στὸ Ἀμβοῦργο ὡς διαμαρτυρία γιὰ τὴν συνάντηση τῶν G20!!!

Τὸ «Σύμβολο» αὐτὸ ἀποτελεῖ κατάφωρη καταπάτηση τῶν οἰκουμενικῶν συνόδων, τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀπίστευτη προσβολὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία κατὰ τὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ δὲν συγχωρεῖται. 
Φυσικὰ δὲν περιμένουμε ἀπὸ τοὺς συναγωνιζόμενους, ποιός θὰ ἀνακηρυχθεῖ πιὸ αἱρετικὸς ἀπὸ τοὺς ἄλλους, Κληρικοὺς τῆς Μητρόπολης Γερμανίας, νὰ ἐπληφθοῦν τοῦ θέματος ἢ νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν «ἀρχηγὸ» Πατριάρχη τὴν κανονικὴ καθαίρεση τοῦ κ. Κωνσταντίνου Μύρων. Ὄχι μόνο γιατὶ δὲν θὰ τιμωρήσουν, ἀλλὰ θὰ τιμήσουν –ὅπως οἱ Οἰκουμενιστὲς ξέρουν νὰ τιμοῦν– ἀλλὰ γιατὶ εἶναι ἤδη κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο αὐκατάκριτος καὶ ἀναθεματισμένος.
Κατὰ τὰ ἄλλα, ὅπως προχθὲς ἔγγραφε ὁ π. Φραγκουλάκης: οἰκουμενισμὸς καὶ αἵρεση δὲν ὑπάρχει!

Ἀκολουθεῖ τὸ κατάπτυστο νέο «Σύμβολο τῆς Πίστεως» τῶν αἱρετικῶν ποὺ συνέταξαν μαζί μὲ τοὺς «Ὀρθόδοξους» μὲ τὶς σιωπηρὲς «εὐλογίες» τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Παναιρέσεως:



«Πιστεύω σ’ ἕναν Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀγάπη καὶ δώρισε τὴν γῆ σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.
Δὲν πιστεύω στὸ δίκαιο τοῦ δυνατοῦ, στὴν δύναμη τῶν ὅπλων, στὴν ἰσχὺ τῆς καταπίεσης.
Πιστεύω στὸν Ἰησοῦ Χριστὀ, ποὺ ἦλθε γιὰ νὰ μᾶς θεραπεύσει καὶ γιὰ νὰ μᾶς ἐλευθερώσει ἀπὸ ὅλες τὶς θανατηφόρες ἐξαρτήσεις.
Δὲν πιστεύω ὅτι οἱ πόλεμοι εἶναι ἀναπόφευκτοι καὶ ὅτι ἡ εἰρήνη εἶναι ἀνέφικτη.
Πιστεύω στὴν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία ἐπιδράει σὲ ὅλους μέσῳ ὅλων καὶ μᾶς ἀλλάζει καὶ μᾶς ζωογονεῖ.
Δὲν πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ ζοῦμε φυλακισμένοι σὲ στενὰ πλαίσια, σὲ ἐχθρότητες, σὲ φοβίες καὶ στὴν ἀπελπισία.
Πιστεύουμε στὴν κοινωνία τῶν Ἁγίων, ποὺ καλέσθηκε νὰ ὑπηρετεῖ τὴν ἀνθρωπότητα.
Δὲν πιστεύω ὅτι τὰ πάθη εἶναι μάταια, ὅτι ὁ θάνατος σημαίνει τὸ τέλος καὶ ὅτι ὁ Θεὸς ἐπιζητεῖ τὴν καταστροφὴ τῆς γῆς.
Πιστεύω ὅτι ὁ Θεὸς θέλει μία τάξη στὸν κόσμο, ποὺ νὰ βασίζεται στὴν δικαιοσύνη καὶ στὴν ἀγάπη καὶ ὅτι ὅλοι οἱ ἄνδρες καὶ οἱ γυναῖκες εἶναι ἰσότιμοι ἄνθρωποι.
Πιστεύω στὴν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ γιὰ ἕναν νέο οὐρανό, μία νέα γῆ, στὴν ὁποία θὰ φιλιοῦνται ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀγάπη.
Πιστεύω στὴν ὀμορφιὰ τῆς ἁπλότητας, στὴν ἀνοιχτόχερη ἀγάπη καὶ στὴν ἐπὶ γῆς εἰρήνη. Ἀμήν».


Κατὰ τὰ ἄλλα ἡ Ὀρθοδοξία στὴν Γερμανία μένει ἀλάβωτη χάρη στὴν θυσία τῶν ἱερωμένων της!!!!


''ΜΑΝΗ – ΘΕΚΕΛ – ΦΑΡΕΣ''

Δ.Π.

Επιστολή αναγνώστη: Τι λέει ο Άγιος Ιγνάτιος για τον "κίνδυνο μόλυνσης από κάποια ψευδο-διδασκαλία"; εξαιρετικά επίκαιρη



Επιστολή αναγνώστη: 
Τι λέει ο Άγιος Ιγνάτιος για τον "κίνδυνο μόλυνσης από κάποια ψευδο-διδασκαλία"; 

βρήκα στον 1ο τόμο από τα έργα του Αγίου Ιγνατίου την παρακάτω διδαχή που πιστεύω πως είναι εξαιρετικά επίκαιρη. Αν σας είναι εύκολο να την δημοσιεύσετε για ψυχική ενίσχυση και ωφέλεια και άλλων αδελφών που πιθανόν να μην έχουν διαβάσει τα έργα του :
Ασκητικές Εμπειρίες 1ος Τόμος σελίδα 188 έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου :

"Εσύ λοιπόν, που θέλεις να πλησιάσεις τον Θεό και να ενωθείς μαζί Του με την αδιάλειπτη προσευχή, πρόσεξε !

Παρακολούθησε προσεκτικά τις σκέψεις σου.
Μήπως έχεις μολυνθεί από κάποια ψευτο-διδασκαλία ; 

Ακολουθείς με ακρίβεια και χωρίς εξαιρέσεις τη διδασκαλία της μόνης αληθινής, αγίας , αποστολικής, Ανατολικής Εκκλησίας;

Αν κάποιος παρακούσει την Εκκλησία, ας είναι για σένα όπως ο ειδωλολάτρης ή ο τελώνης, μας διδάσκει ο Κύριος, αποξενωμένος από τον Θεό, και εχθρός του Θεού.

Και τι αξία μπορεί να έχει η προσευχή εκείνου που βρίσκεται σε κατάσταση έχθρας προς τον Θεό, σε κατάσταση αποξενώσεως από τον Θεό ;"



Εξαιρετικά αφιερωμένο σε εκείνους που αναγνωρίζουν "εκκλησιαστικότητα" και μυστήρια σε κατεγνωσμένους κακοδόξους-αιρετικούς όπως παπικούς και μονοφυσίτες κτλ:




Για να μην σας κουράζουμε, δείτε απλά τα 3 σύντομα βίντεο που ακολουθούν.
Κλείνουν όλα τα στόματα.





Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Πρίν έρθει η Πανθρησκεία και ο αντίχριστος, ο...οικουμενισμός!

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος:

Πρίν ἔρθει η Πανθρησκεία και ὁ ἀντίχριστος 
θά ὑπάρχει ὁ οἰκουμενισμός.


«Ὁ οἰκουμενισμός, νά ξέρετε παιδιά, εἶναι ὁ τελευταῖος πρόδρομος τοῦ ἀντιχρίστου, γιατί, ὅταν θά γίνει… μία ἰσοπέδωση θρησκευτική καί πολιτική-κυβερνητική, θά ὑπάρξει ἕνας μόνο, πού θά κυβερνήσει τόν κόσμο. Αὐτός ὁ ἕνας, κατά τήν Ἁγία Γραφή καί τούς Πατέρες, 

θά εἶναι ὁ ἀντίχριστος. Ἔτσι, ὁ οἰκουμενισμός, χωρίς περιστροφές, ἀπό τούς μεγαλύτερους θεολόγους τῆς ἐποχῆς μας χαρακτηρίστηκε ἀντίχριστο σύστημα». 


Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ 


(Δανιήλ, ὁμιλία 5η) 

Εἶναι ἐπί θύραις ὁ οἰκουμενισμός, ἄς τό προσέξουμε αὐτό [ἡ ὁμιλία ἔγινε στίς 6-12-1993]. Λυποῦμαι πού τά λέγω, ἀλλά πρέπει νά εἰπωθοῦν γιά νά ἑτοιμαζόμαστε καί νά ξέρομε. Τό πρῶτο βῆμα ἡ ἕνωση Ὀρθοδοξίας-Ρκαθολικισμοῦ-Προτεσταντισμοῦ. Αὐτοί προσεταιρίζονται τόν Ἰουδαϊσμό-Μωαμεθανισμό, τό δεύτερο βῆμα. Καί αὐτά τά πέντε ἑνωμένα. Καί πᾶμε στό τρίτο βῆμα, πού εἶναι ὅλες οἱ λεγόμενες φυσικές θρησκεῖες, πού εἶναι εἰδωλολατρικές, Βουδισμός κτλ., νά ἑνωθοῦν ὅλα. Αὐτή ἡ λεγόμενη «Ὑπερθρησκεία». 

Πρίν ἔρθει ὁ ἀντίχριστος θά ὑπάρχει ὁ οἰκουμενισμός. Ὅταν ἔρθει ὁ ἀντίχριστος, θά καταργήσει τόν οἰκουμενισμό, θά καταργήσει ὅλες τίς θρησκεῖες, ὥστε σέ αὐτόν τό ναό τοῦ Θεοῦ, σάν θεός θά καθήσει καί θά πεῖ: «Ἐγώ εἶμαι θεός, δέν ὑπάρχει ἄλλος θεός», θά ἀποδεικνύει μέ ψευδοθαύματα τόν ἑαυτό του ὅτι εἶναι θεός» (Ἡσαΐας, ὁμιλία 9η)

Παραδοσιακά "ορθόδοξα κάστρα" συναγωνίζονται σε "χαρτοπόλεμο" με κατά παραγγελία "υπνωτικές παραινέσεις"


πολύ δύνατο το κείμενο που ακολουθεί

Αφύπνιση τώρα ειρηνικά ή «κατόπιν εορτής» καταστροφικά;

Σαν να συναγωνίζονται σε χαρτοπόλεμο εσχάτως και παραδοσιακά ορθόδοξα κάστρα, που άλλα μας έλεγαν πριν από λίγο καιρό και άλλα μας λένε τώρα, για τα αντίχριστα οικουμενιστικά κατορθώματα των προϊσταμένων τους. Συντονισμένοι και αυτοί με το γεμάτο ψεύδη κείμενο «Προς τον λαό», σε κατά παραγγελία υπνωτικές παραινέσεις πάλι προς τον λαό, ωσάν ο τελευταίος να κοιμάται τον ύπνον τον βαθύ. 
Μάλλον αυτό το γνωρίζουν ότι συμβαίνει πολύ καλά.

Το περίεργο είναι ότι και κάποιοι που αντιδρούν ορθά και τεκμηριωμένα, τσαλακώνοντας το χαρτάκι και πετώντας το προς τα πάνω σαν σφαιρίδιο ελαφρύ μην τυχόν και τραυματίσει κανέναν ψευδεπίσκοπο, αρκεί να πεταχτεί, σπεύδουν να διευκρινήσουν προς το τέλος ότι δεν συμφωνούν αναγκαστικά με μεμονωμένες ακραίες μορφές αντίδρασης που ακολουθούν ορισμένα αγωνιζόμενα πρόσωπα, αλλά υιοθετούν, ακολουθούν και συστήνουν τον καλό και δημιουργικό αγώνα, στα μέτρα και τα πλαίσια, που η αγία μας Εκκλησία επιτρέπει και προτρέπει.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
αν οι ακραίες μορφές είναι η διακοπή μνημοσύνου, κρίμα στο χαρτί και στο μελάνι που ξοδεύετε. 
Αν όχι, σωστά. 
Αν εννοείτε όμως ότι δεν συμφωνείτε με τις διακοπές που έγιναν ως μη επιτρεπτές από την Εκκλησία, είναι μέγα λάθος γιατί καί στα πλαίσια των Κανόνων είναι, όπως λέτε, καί στα μέτρα και τη μίμηση αγίων μορφών καί επιτρεπτές. 
Αν πάλι εννοείτε υπερβολές «ξεφρενιασμένων» προς επίδειξη, συμφωνούμε. Σε κάθε περίπτωση εάν δεν διευκρινίζετε, κατά την άποψή μας πρέπει να είναι διατυπωμένο αλλιώς ή να απουσιάζει.


Γενικά, πιστεύουμε ότι σκόπιμα γράφονται έτσι για να ξεκαθαρίσουν, για τους δικούς τους λόγους, προς την οικουμενιστική πλευρά ότι δεν συμφωνούν με τις μεμονωμένες αποτειχίσεις, τις οποίες σημειωτέον τρέμουν οι αιρετικοί και είναι το μόνο σημείο φρένου στη φρενίτιδα που καλπάζει.

Γιατί όμως δεν λέμε καθαρά τα πράγματα με το όνομά τους, παρά κεκαλυμμένα και πίσω από τσαλακωμένα χαρτάκια καλυπτόμεθα θεωρώντας ότι κάνουμε αγώνα, γράφοντας πέντε – έξι αντιοικουμενιστικά επιχειρήματα;

Γιατί δεν λέγεται ξεκάθαρα ότι όποιος υπέγραψε ή αποδέχεται τις αποφάσεις του Κολυμπαρίου είναι κατά τους Ιερούς Κανόνες εν δυνάμει αιρετικός; 
Σύνοδο ορθόδοξη περιμένουμε για να τον καθαιρέσει. Ως τότε, εκτελεί έγκυρα Μυστήρια αλλά εγγίζει τα όρια της γελοιότητας η εκκλησιαστική κοινωνία μαζί του, όταν μάλιστα ψευδώς ομολογεί εντός του ιερού θυσιαστηρίου ότι ο επίσκοπός του ορθοτομεί.


Γιατί δεν λέγεται επακριβώς ότι το Κολυμπάρι έχει εισαγάγει επίσημα νέα αιρετική εκκλησιολογία με 10 καθαρές αιρέσεις - πλάνες;

1. Δίνει εκκλησιαστικότητα σε όλες τις αιρέσεις με την αποδοχή της οντολογίας του ονόματος.

2. Επιτρέπει σολομώντεια τους μεικτούς γάμους και αυτό για να διευκολύνει την άμβλυνση των συνειδήσεων προς την πλήρη ένωση.

3. Αποδέχεται πλήρως τη συμμετοχή μας στο αντίχριστο ΠΣΕ και μάλιστα ως σύγχρονη αναγκαιότητα.

4. Σχετικοποιεί τη νηστεία, τον ακρογωνιαίο λίθο της εγκράτειας.

5. Διαστρέφει δραματικά την οντολογία του προσώπου.

6. Τινάζει στον αέρα το συνοδικό σύστημα κατά το πρότυπο της Β΄ Βατικάνειας, με τις υπογραφές μόνο των προκαθημένων.

7. Αποδέχεται τη συμπροσευχή και συναποδοχή των αιρετικών, προσκαλώντας τους ως παρατηρητές.

8. Αρνείται τη σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου με την απαράδεκτη αιτιολόγηση της τάχα μη συμμετοχής των Δυτικών αιρετικών.

9. Αρνείται να επικυρώσει επίσημα τις αντιπαπικές Η΄ και Θ΄ Συνόδους ως Οικουμενικές, που στη συνείδηση του πιστού πληρώματος ήδη από αιώνων είναι.

10. Διαγράφει από το εκκλησιαστικό λεξιλόγιο το επίθετο «αιρετικός».

Γιατί δεν το φωνάζουμε δυνατά και παντού ότι η αίρεση προσφέρει ανύπαρκτο Θεό – είδωλο και συνεπώς εμποδίζει τη Σωτηρία; 

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο και η μεγάλη επιμονή των Πατέρων και των αποτειχισμένων από την αίρεση.
Γιατί δεν φανερώνουν όλοι το αυτονόητο, ότι η απομάκρυνση από την αίρεση δεν αποτελεί σχίσμα αλλά προφυλάσσει από σχίσμα;

Γιατί παρερμηνεύουν επίσκοποι αγίους Πατέρες και Κανόνες σαν να απευθύνονται σε άλογα πρόβατα;

Γιατί ο εχθρός αν και λέει απίστευτες ανοησίες παρουσιάζεται ενωμένος και προχωρά ενώ ο ορθόδοξος κόσμος διαιρεμένος και στάσιμος αν όχι σε οπισθοχώρηση;

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί,
τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Πολιτικοοικονομική κατάσταση με μνημόνια και ΕΕ, Μάθημα των Θρησκευτικών, Έμφυλες ταυτότητες, Νέο Σύνταγμα, μεταναστευτικό, Κυπριακό, Σκόπια, Θράκη, Ήπειρος, Αιγαίο, "Νέα Εποχή" και Οικουμενισμός, είναι συγκοινωνούντα δοχεία και αν δεν υπάρξει καθολική αντίσταση, τελειώνουμε. Ελλάς και Ορθοδοξία θα διασώζεται στα βουνά και στα λαγκάδια μέσα σε τρύπες και πιθάρια μέχρι να γίνει κάποτε, ίσως σε αιώνες, νέα επανάσταση από τη μαγιά που θα φουσκώσει.
Αν δεν υπάρξει καθολική αντίσταση εδώ και τώρα, ας μην περιμένουμε τη Θεία Χάρη να βοηθήσει διότι εμείς οι ίδιοι θα την έχουμε ελεύθερα απομακρύνει. Τότε, ιστορικά έναν τρόπο μόνο Θείας επαναφοράς γνωρίζουμε: Την καταστροφική πλην όμως πατρική επώδυνη σύνθλιψη των ανομημάτων. Τότε με βαρύ τίμημα όλα συνέρχονται, μηδενίζουν, επαναπροσδιορίζονται και ξαναρχίζουν. Οι πνευματικοί νόμοι ενεργούν και ενεργούν καλώς.

Ας μην αφήσουμε το μέλλον σε τόσο ακραίες καταστάσεις που έρχονται ταχύτατα. Τόσα που πάθαμε είναι υπεραρκετά για να αλλάξουμε ρότα και να πέσουμε στα μαλακά. 
Ο ελληνικός λαός αν δεν μετανοήσει θα πληρώσει μεγάλο τίμημα. Αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει πρώτα να νοήσει, να συνειδητοποιήσει σε τι επικίνδυνους ατραπούς έχει οδηγηθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό είναι και το δυσκολότερο που κάνει την αφύπνιση από τον υλιστικό λήθαργο σχεδόν αδύνατη.
Ο Θεός να βάλει το χέρι του!

Ο Α.Κ. Σαραντίδης είναι δάσκαλος στην Καβάλα και πολιτικός επιστήμων

ΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΟΥ… ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ



Είναι γνωστό το πρόσφατο κείμενο της σύναξης του Αγίου Όρους που «χαϊδεύει» για άλλη μια φορά την ψευτοσύνοδο της Κρήτης και την παναίρεσης.
«Ἡ Ἔκτακτη Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξη τοῦ Ἁγίου Ὅρους, καὶ ἐνῶ κάθε Ὀρθόδοξος ψυχὴ συνταράσσεται οἱ Ἁγιορεῖτες δίνουν τὸ Οἰκουμενιστικὸμήνυμα:
«Δεν υπάρχει λόγος ταραχής, εφ’ όσον ευρίσκεται μεθ’ ημών ο Αναστάς Κύριος. Η Σύνοδος έγινε μετά από πολυχρόνιον προετοιμασίαν»!!!!!!!!!
Όπως βλέπουμε υπέγραψαν ΟΛΕΣ οι μονές.
Και άντε, για την Σιμωνόπετρα και τη Βατοπεδίου και τις αντίστοιχες κυριλέ μονές με τις υψηλές γνωριμίες, δεν μας παραξενεύει.

Άλλες μονές όμως;
Που τις είχαμε για σεμνές, παραδοσιακές, αντιοικουμενιστικές;
Η Κωνσταμονίτου;
Η Καρακάλου;
Τι έγινε ο λαλίστατος γέροντας της Δοχειαρίου; Επιμένει κι αυτός ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε; ή τελικά όπως ελέγχουν δεσποτάδες (μέσω των παρατρεχαμένων τους), έτσι άρχισαν να ελέγχουν και τους ηγουμένους;
Δίπλα σε κάθε ηγούμενο θα δείτε 1-2 -κοσμικά- μορφωμένους μοναχούς, που παριστάνουν τους ειδήμονες και κατευθύνουν (και μέχρι να καταλάβουν τους ηγεμονικούς θρόνους, επηρεάζουν καθοριστικά τον εκάστοτε ηγούμενο).

-Εχω να σας πω οτι το κειμενο αυτο θα ειναι αποδεκτο και απο τους περισσοτερους γεροντες κελλιων.ουδεις τωρα πια ανησυχει για τη συνοδο.οι λογισμοι των περισσοτερων βρισκονται στα κτιρια, τις επενδυσεις,και κοινωνικες σχεσεις και τα ταξιδια.οποτε οι προϊσταμενοι ξερουν τι κανουν….εχουν αποκτησει αρκετη αναισθησια απο τα κειμενα και τις διαμαρτυριες και δεν ταρασονται.Τα ΕΣΠΑ και οι εκοσμικευμενη ζωη εχουν πετυχει το στοχο τους,τοσα χρονια. Αν μιλησει κελλιωτης, ο δρομος των απειλων και διωγμών είναι η επιτυχημένη μέθοδος ….
Αν υπαρχει τετοια διαβρωση σε αυτους που καποτε εδωσαν υποσχεσεις και αφιερωσαν τη ζωη τους στο Χριστο,τι θα κανει ο υπολοιπος κοσμος;

-Θεολόγος δεν είμαι. Αλλά κάποια πράγματα κάνουν μπαμ από μακριά. Πού το βρήκαν γραμμένο να συμπροσεύχεται κανείς με επισκοπίνα που συζεύχθηκε με γυναίκα και αποκαλείται εκκλησία; Πώς γίνεται να συμπορεύεται κάποιος με κάποιον που λατρεύει τον Αλλάχ ή τη θεά Κάλυ; 
Πώς μπορώ να δεχτώ να κοινωνώ με κάποιον που αλλοιώνει το σύμβολο της πίστης και να λέω ότι ορθώς πράττω; Εντάξει όλοι είμαστε υπό τον οφθαλμό του Θεού και πάντες αμαρτωλοί, μα το φως το αληθινό το φωτίζων πάντα άνθρωπο ερχόμενο στο κόσμο δε το δέχονται όλοι ούτε συμφωνούν περί της εν σαρκί φανέντος παρουσία του; Mα ούτε και τη μητέρα του φωτός τιμούν όπως πρέπει. Και όταν ο θεοδόχος Συμεών ομολογεί ότι είδον το σωτήριον οι οφθαλμοί του το οποίον ετοίμασε ο Θεός κατά πρόσωπον πάντων των λαών,τί θα πούμε εμείς οι αμαρτωλοί, ότι δε πρέπει να τα πάρουμε σοβαρά αλλά να τετραγωνίσουμε το κύκλο ώστε και η επισκοπίνα, και ο άγγελος του Τσάρλυ, και ο σίχ, και ο μουεζίνης του μεγάλου τεμένους σώζονται;

-Δεν έχω πάει ποτέ στο Άγιο Όρος. Πάντα είχα το πόθο να πάω σε δυό τρία μέρη. Το πρώτο στη Πόλη, το δεύτερο στους αγίους τόπους, και στο τρίτο μέρος στο περιβόλι της Παναγιάς. Τώρα πλέον μου πέρασε ο πόθος για το τρίτο μέρος, εξακολουθώ να ποθώ τα δύο άλλα!

-Στην Αμερική στις νεοημερολογίτικες εκκλησίες έχουν κουτσουρέψει τα πάντα από τις Θείες Λειτουργίες. Τελευταίως αφαίρεσαν και το Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς, επειδή δεν αρέσει στους Προτεστάντες. Όσοι αντιστέκονται σε αυτές τις καινοτομίες δέχονται αφόρητες πιέσεις. ΝΤΡΟΠΗ, ΝΤΡΟΠΗ, ΝΤΡΟΠΗ το Περιβόλι της Παναγιάς να μην αντιστέκεται στους αρνητές της Παναγίας.
Δεν καταλαβαίνετε ότι με αυτά που κάνετε θα διώξετε την Παναγία από το Περιβόλι Της;
Θεέ μου συγχώρησέ μας.

-Κρίμα σας Αγιορείτες. Όχι τίποτα αλλο, αλλά με αυτά τα» διπλωματικά» που γράφετε, θα χάσετε και τον ΜΙΣΘΟ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΤΗΣ ΙΣΟΒΙΟΥ ΠΑΡΘΕΝΙΑΣ . Καλύτερα να είσασταν έξω, στον κόσμο, λαϊκοί, οικογενειάρχες, και να ομολογούσατε Χριστόν γνήσιον και ανόθευτον, παρά αυτό το θέατρο μέσα, εκεί.

Πηγή : Ο Παιδαγωγός
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Καθηγούμενοι ή Καθησυχαστές; Λεγάτοι και Τριμπούνοι απεφάνθησαν ότι μείνετε ήσυχοι! Η Εκκλησία του Χριστού δεν κινδυνεύει! απογοήτευση σκορπάει στους πιστούς για την κατρακύλα των Αγιορειτών

Αβαντάρει την Σύνοδο του Κολυμπαρίου το Άγιο Όρος 
και “καρφώνει” τους αντιδρώντες


ΣΧΟΛΙΟ Πελασγός ο Μιλήσιος
Καθηγούμενοι ή Καθησυχαστές;
Διάβασα τον...Τόμο των Αγιορειτών και αναρωτήθηκα. Τόσο σοβαρό θέμα της Ορθοδοξου Εκκλησίας και Προεξάρχοντες των 20 Ιερών Μονών Αγίου Όρους, απεκδύονται των ευθυνών τους και εκχωρούν την ισχύ των απόψεων τους σε Αντιπροσώπους για τη νομιμοποίηση του...Κολυμπαρίου!
Λεγάτοι και Τριμπούνοι απεφάνθησαν ότι μείνετε ήσυχοι! Η Εκκλησία του Χριστού δεν κινδυνεύει!
Ο Μέγας Αθανάσιος έκανε "σαματά" για ένα ιώτα, για να πληρωθεί το ρήθεν ότι "ούτε ένα ιώτα δεν θα εκπέσει από τους Λόγους Μου ακόμα κι όταν ο ουρανός και γη δεν θα υπάρχουν"! 
Στην Α Οικουμενική Σύνοδο. Έκτοτε, διεπέρασαν 17 αιώνες, ώστε ένας άνθρωπος τόσο Αιρετικός αφού διέγραψε τα της Ορθοδοξίας, ανέμειξε τις Παγκόσμιες πλάνες μαζί με τις δικές του της Οικολογίας του Φανάριου και του Ασωπού για τα μάτια του Οικουμενισμού!
Κάθε στιγμή, περιμένουμε να δούμε τους τελευταίους κολυβάδες να διωχθούν για την Ορθοδοξία από τον Επίγονο του Βέκκου, κι αυτοί υπογράφουν τον...Τόμο δια Αντιπροσώπων, Λεγάτων και Τριμπούνων!
Σίγουρα όμως "υπομένοντες υπομένομεν τον Κύριον και πρόσεσχε μας και εισακούσει της δεήσεώς μας"
Αναμένομεν τα ρήματα του εναπομείναντος Κολλυβά του Αγίου Ορους Καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχιαρείου Γέροντος Γρηγορίου δια τα περαιτέρω!

Πελασγός ο Μιλήσιος

ΣΧΟΛΙΟ
Ὅταν εἶπε ὁ Κύριος:«πολλοὶ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες, ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσι»,(Ματθ. 24,5) δὲν μιλοῦσε γιὰ τοὺς φανεροὺς ἐχθροὺς τοῦ ποιμνίου Του, δηλαδὴ τοὺς ὑλιστές, τοὺς Μαρξιστές, τοὺς ἄθεους, τοὺς ἀλλόθρησκους ἀλλὰ γι’ αὐτοὺς ποὺ ἐμφανίζονται σὰν φίλοι Του, σὰν δικοί Του. Ἀπὸ αὐτοὺς θέλει νὰ γλιτώσει ὁ Χριστὸς τοὺς πιστούς, γιατὶ αὐτοὶ εἶναι ὁ μεγάλος ἐχθρός, οἱ ὑποκριτές, «οἱ δυνάμενοι πλανῆσαι».
Κάποτε θὰ κριθοῦμε γιὰ τίς ἀμαρτίες μας, ἂς μὴν κατηγορηθοῦμε ἐπιπλέον γιὰ τὴν ἀποδοχὴ νοθευμένων καὶ διεστραμμένων δογμάτων. Αὐτὸς ὁ κόσμος κάποτε θὰ τελειώσει, εἶναι ἕνα πλοῖο ποὺ βυθίζεται. Ὁ Θεὸς δὲν θὰ ζητήσει ἀπὸ ἐμένα καὶ σένα, νὰ σώσουμε τὸ πλοῖο. Τὸ αἷμα τῶν πνιγμένων θὰ τὸ ἀπαιτήσει ἀπὸ τοὺς Ποιμένες, ἀλλὰ θὰ ἐλεγχθοῦμε κι ἐμεῖς γιὰ τὸ ἂν δώσαμε ἕνα χέρι βοήθειας στοὺς ναυαγούς (Ἰεζ. 33,1-10).
Ἂς ἀκολουθήσουμε τοὺς Πατέρες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τοὺς Ἐπισκό-πους τῶν διωγμῶν καὶ τοὺς Ἁγίους ποὺ ἔγιναν δοχεῖα τῆς Χάριτος,που μὲ τὰ σακατεμένα κόκαλα κάτω ἀπὸ τὰ φτωχά τους ρᾶσα περιέφεραν τὴν Ἀλή-θεια στὸν κόσμο. Ἂς ἔχουμε σὰν φάρο τοὺς Ὁμολογητὲς ποὺ ἐπέτρεψε ὁ Θεὸς νὰ γλιτώσουν ἀπὸ τὰ ματωμένα χέρια τῶν Διοκλητιανῶν καὶ Μαξιμιανῶν γιὰ νὰ ὁρίσουν στὶς Συνόδους τὰ σωτηριώδη δόγματα.
Ἂς κρατήσουμε τὰ λόγια τοῦ Μ. Ἀθανασίου μέσα μας:
«Πρῶτα καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα νὰ προβάλλεται ἡ Ἀλήθεια. Καλύτερα νὰ διω-κόμαστε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς παρὰ νὰ γίνουμε μιμητὲς τοῦ Ἰούδα».

Με μια άνευρη, άγευστη και άοσμη ανακοίνωση που επιβεβαιώνει τις ανησυχίες των Ορθοδόξων Χιστιανών πως ζιζάνια οικουμενισμού έχουν ριζώσει στο “περιβόλι της Παναγιάς” η επίσημη αγιορείτικη Κοινότητα κάλεσε τους πιστούς να μην ανησυχούν για την Σύνοδο του Κολυμπαρίου.
Χθες, Παρασκευή 30 Ιουνίου στις Καρυές συνεδρίασε η Έκτακτη Διπλή Ιερά Σύναξη του Αγίου Όρους, αποτελούμενη από τους 20 Αντιπροσώπους των Ιερών Μονών.
Η ανακοίνωση των Αγιορειτών πατέρων όμως μοιάζει περισσότερο με έκθεση ιδεών παρά με ομολογία πίστης!
«Δεν υπάρχει λόγος ταραχής, εφ’ όσον ευρίσκεται μεθ’ ημών ο Αναστάς Κύριος. Η Σύνοδος εγίνε μετά από πολυχρόνιον προετοιμασίαν» αναφέρει μεταξύ άλλων το μήνυμα της Διπλής Ιεράς Συνάξεως, ενώ “καρφώνει” τους αντιδρώντες λέγοντας: “Έχοµεν εµπιστοσύνην εις την αγάπην του Χριστού, όχι εις ατοµικάς και εώλους δοξασίας, αι οποίαι οδηγούν εκτός Εκκλησίας και δηµιουργούν τας κολάσεις των αιρέσεων”.
Επίσης μιλάει για “ψευδείς ποιµένες που δεν θυσιάζουν την ψυχήν των υπέρ των προβάτων, αλλά τα πρόβατα διά την θεωρίαν των”.


Η νέα «εκκλησία» είναι εδώ! Ο ιός του Οικουμενισμού μας ταλανίζει όλους!

Άρθρο βόμβα από τον Ηγούμενο της Ι.Μ Δοχειαρίου Αγίου Όρους:
«Δεν αναπαύομαι καθόλου να βλέπω τον Πατριάρχη να προσεύχεται και να φωτογραφίζεται με τον πάπα και τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους»


"Π.Π.": Ὁ κατήφορος συνεχίζεται! Ὁ Ἡγούμενος τῆς Δοχειαρίου, ὑπερασπίζεται τοὺς διωκόμενους μοναχούς (καλῶς), ἀλλὰ αὐθαίρετα καὶ ἀσεβέστατα διαγράφει μὲ μιὰ μονοκονδυλιά τὴν Ἁγιοπατερική μας Παράδοση καὶ τοὺς βασανισμένους ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Ἁγίους μας, ποὺ μᾶς τὴν παρέδωσαν, τοὺς Μ. Ἀθανάσιο καὶ Βασίλειο, τοὺς ἁγίους Κύριλλο, Μάξιμο, Θεόδωρο, Γρηγόριο, Μᾶρκο, Νικόδημο…!
Ποιός ἀπ’ αὐτούς, πάτερ μου, μᾶς δίδαξε:
«Το μνημόσυνο του επισκόπου μου δεν το σταματώ, παρά μόνον αν τον δικάση Σύνοδος»;
Ποιος ἀπ’ αὐτούς, πάτερ μου, μᾶς δίδαξε ὅτι διακόπτοντας τὸ μνημόσυνο τοῦ αἱρετικοῦ «σχίζω την Εκκλησία»;
Κανείς! Ὅλοι οἱ Ἅγιοι μὲ λόγια καὶ ἔργα δίδαξαν τὸ ἀντίθετο ἀπ’ αὐτὸ ποὺ διδάσκεις ἐσύ.

Τελικὰ ἡ μόλυνση ἀπὸ τὸν ἰὸ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι ἀνυπολόγιστη!



Προτιμώ το ξεσκέπαστο τσουκάλι…
Από τα παλιά-παλιά τα χρόνια οι ανυπόγραφες επιστολές, τα ψευδεπίγραφα και τα απόκρυφα υπήρξαν μεγάλη τυράγνια για την ανθρωπότητα. Τουλάχιστον παλιά ήταν γραμμένα με το χέρι και από τον γραφικό χαρακτήρα μπορούσες να γνωρίσης και το πρόσωπο.
Τώρα, αραδιασμένα τα γράμματα στις μηχανές, που να μαντέψης τον συντάκτη; Έπειτα, τα παλιά τα χρόνια λίγοι βαστούσανε κοντυλοφόρο. Τώρα και οι κόττες αραδιάζουν γράμματα στις περγαμηνές.
Μου γράφει ένας άγνωστος: «Με τα αποτελέσματα της Μεγάλης Συνόδου διώκονται απηνώς οι αντιφρονούντες μοναχοί. Πηγαίνει ο κρατών στο κελλί του μοναχού που δεν μνημονεύει με τον χωροφύλακα.
Φύγε από το κελλί.
− Δεν φεύγω. Κοπίασα να το στήσω, στερήθηκα να το ανακαινίσω.
Και ο κρατών στον χωροφύλακα:− Βαλ᾽ του χειροπέδες».
Καθόλου δεν με αναπαύη ο τρόπος αυτός. Από εμάς που διακηρύττουμε ότι ο Χριστός μας ελευθέρωσε κι ο άνθρωπος απολαμβάνει αυτήν την εν Χριστώ ελευθερία, είναι κρίμα και μεγάλο να διώκονται απηνώς μοναχοί και οι μουσουλμάνοι να απολαμβάνουν κάθε ελευθερία και προστασία και μάλιστα υπερπροστασία από τους ταγούς και του κράτους και της Εκκλησίας.
Οι μουσουλμάνοι είναι «αδελφοί μας» και οι μοναχοί παλιόσκυλα, που πρέπει να τους σύρουμε χειροδέσμιους έξω στους δρόμους!
Αυτά έκαναν και οι κρατούντες στην Εκκλησία τα χρόνια της αλλαγής του ημερολογίου και δημιουργήθηκε το μέγα και δυσεπίλυτο πρόβλημα του παλαιοημερολογιτισμού, το οποίο θα διαιωνίζεται μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας, γιατί οι επιτήδειοι, κοντά στο ημερολόγιο ανασκάλεψαν και τις κινήσεις του οικουμενισμού εκ μέρους της κρατούσας Εκκλησίας. Η κομματιασμένη αυτή «Εκκλησία» των Παλαιοημερολογιτών απορρόφησε τους ευλαβείς χριστιανούς και τους δηλητηρίασε με τα πιο σύγχρονα και παλιά φαρμάκια. Και δυστυχώς και η Πολιτεία τους ανέχεται περισσότερο από την κρατούσα Εκκλησία για λόγους ψηφοθηρίας. Σαν τους κοπρομανίτες φυτρώνουν κάθε μέρα παρατάξεις για ασήμαντες και γελοίες αιτιολογίες. Και κατήντησαν το αντάρτικο μέσα στην Ορθόδοξη Ελλαδική Εκκλησία. Το ότι τράβηξαν την ευσεβή μερίδα του λαού το έζησα τα χρόνια της διακονίας μου στην Μονή Προυσού. Οι νεοημερολογίτες προσέρχονταν στην Παναγία σαν να ήθελαν να επισκεφθούν τα ακρογιάλια και τα ορειβατικά καταφύγια. Ο παλιοημερολογίτης όμως ερχότανε σεμνά ενδεδυμένος, με το ζυμωτό πρόσφορό του και τα δώρα του στην Παναγία.
Δεν είμαι «ζηλωτής», αλλ᾽ ούτε και οικουμενιστής. Δεν αναπαύομαι καθόλου να βλέπω τον Πατριάρχη να προσεύχεται και να φωτογραφίζεται με τον πάπα και τους ετεροδόξους και ετεροθρήσκους. Και περίμενα η Σύνοδος αυτή να στηλιτεύση τον οικουμενισμό και όχι να τον εδραιώση και συνοδικώς. Από αυτούς τους διαλόγους τίποτε δεν κέρδισε η Ορθόδοξη Εκκλησία. Μάλλον σύγχυση επέφεραν στον κόσμο και άλγος στους αληθινά ευσεβείς χριστιανούς.
Ως μαθητής της Πατμιάδος Εκκλησιαστικής Σχολής, ρώτησα τον νεροκουβαλητή του πατριάρχη Αθηναγόρα, αφού μας έκανε μακρά ομιλία γι᾽ αυτήν την κίνηση, που δεν θέλω να την χαρακτηρίσω ούτε εκκλησιαστική ούτε θεολογική, περισσότερο θα την ονομάσω πολιτική,
−Και πότε, σεβασμιώτατε, βλέπετε αυτήν την ένωση των Εκκλησιών;
Και μου απαντά:
−Παιδί μου, αυτό είναι εσχατολογικό πρόβλημα (!) Άρα ούτε ο ίδιος δεν πίστευε σε αυτά που έκανε.
Το μνημόσυνο του επισκόπου μου δεν το σταματώ, παρά μόνον αν τον δικάση Σύνοδος. Δεν θέλω να σχίζω την Εκκλησία. Θεωρώ ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη αμαρτία που μπορεί να διαπράξη κανείς μέσα στην Εκκλησία. Όχι. Δεν πιστεύω σ᾽ αυτές τις κινήσεις, αλλά δεν κόβω και το μνημόσυνο. Άλλωστε, κανένας κανόνας της Εκκλησίας δεν μου επιβάλλει να το κάνω. Δεν συμφωνώ με δοξασίες όπως αυτήν ότι η εκκλησία είναι εικών της Αγίας Τριάδος, και άλλες πολλές, ων ουκ έστιν αριθμός, που δεν μαρτυρούνται και δεν κατοχυρώνονται ούτε από την Γραφή ούτε από την Παράδοση. Μένω εν τη Εκκλησία και με σκυμμένο το κεφάλι και πόνο ψυχής λέγω στην μάννα μου:
−Μάννα Εκκλησία, δεν βρίσκω ανάπαυση στα λόγια σου. Βοήθησέ με. Μη με αφήνης να τυραννιέμαι σε δρόμους στενωπούς και αδιέξοδους.
Η ορθόδοξη ομολογία είναι δύσκολη. Δεν βαστιέται όμως με εξάρσεις και εκρήξεις, αλλά με φόβο Θεού και βαθειά πίστη ότι η Εκκλησία είναι το μυστικό σώμα του Χριστού. Αυτός είναι κεφαλή και εμείς ο,τι θέση και να κρατάμε, πρώτου, δεύτερου, τρίτου, είμαστε μέλη της Εκκλησίας ισότιμα και υπεύθυνα, και συνειδητά πιστεύουμε ότι πύλαι άδου, που είναι οι αιρέσεις, δεν θα καταλύσουν την Εκκλησία. Πιστεύουμε και ομολογούμε σε κάθε σύναξη ότι είναι μία η Εκκλησία, καθολική και αγία, και άθελά μας όλοι κάνουμε τον σταυρό μας στο άκουσμα αυτής της ομολογίας, χωρίς να μας το έχη διδάξει κανένας. Σε ουδεμία άλλη «εκκλησία» πιστεύουμε, είτε κρατά ίχνη αλήθειας είτε διακυβεύει την αλήθεια.
Ο Χριστός να κρατάη την Εκκλησία του, γιατί άμα χάσουμε την πίστη στην μία Εκκλησία, την αγία, τότε όλα τα άλλα θα πάνε περίπατο. Δεν είναι η Εκκλησία μία σφαίρα που κυλά μέσα στον χρόνο και προσκολλάται πάνω της κάθε εξυπνάδα εκκοσμικεύσεως, είτε αυτή είναι θεολογική είτε ηθική, αλλά παραμένει πάντοτε καθαρή από προσμίξεις και μπαρούφες της ακαδημαϊκής θεολογίας. Εμείς δεν έχουμε ακαδημαϊκή θεολογία, έχουμεασκητική θεολογία και μαρτυρική θεολογία. Ασκήτεψε πρώτα, ομολόγησε, νήστεψε, αγρύπνησε, προσευχήσου, για να πιστέψω ότι ο λόγος σου είναι αληθινός. Τις γνώμες σου τις υπερήφανες κράτησέ τες για τον εαυτό σου και τους δικούς σου, και τα κάλπικα «νομίσματά» σου, απ᾽ όπου και να τα μοιράζης, ας είναι προς εξαφάνισή σου. Αμήν.

Γρηγόριος ο Αρχιπελαγίτης

Τι άλλο περιμένετε να δείτε, ώστε να πεισθείτε ότι η νέα "εκκλησία" -στην οποία οδηγούν οι Ποιμένες- είναι εδώ;

Η ορθόδοξη Εκκλησία της Γερμανίας
στα χέρια του οικουμενισμού!

Κατά τα άλλα φυλάνε Θερμοπύλες
Ὀρθόδοξος ἱερέας δίνει Πασχαλινά αυγά σε Προτεστάντες


Λειτουργία με το βυζαντινό τυπικό σε παπικό ναό στα πλαίσια οικουμενιστικής εκδήλωσης (τουριστική ατραξιόν δηλαδή) 


Οικουμενιστικός Εσπερινός


Οικουμενιστική λειτουργία την Πεντηκοστή


"Ενότητα στην ετερότητα" 


Μην ξεχνάμε και τους Ουνίτες


Ο χάρτινος Οικουμενισμός της φαντασίας


Όλοι συμμετέχουν, Έλληνες, Ρουμάνοι, Ρώσοι, Σέρβοι



Μία ωραία, πολύχρωμη οικογένεια




και …αρτοκλασία




Το "καλύτερο" χειρότερο για το τέλος.
Προσέξτε τον Σταυρό


«Το τέρας του οικουμενισμού ετοιμάζεται να κατασπαράξει ό,τι απέμεινε» και οι Παλαιοημερολογίτες αρνούνται την ενωμένη αντιμετώπισή του, λόγω ...Ημερολογίου!



Έπεσαν οι μάσκες!

Πάπας Φραγκίσκος: Πάμε για την παγκόσμια Εκκλησία με ποικιλομορφία
-Έτοιμο να κατασπαράξει την Ορθοδοξία μας το τέρας του Οικουμενισμού


Του Μανώλη Κείου

Την στιγμή που ο “αδερφός” του Βαρθολομαίος κάνει δημόσιες σχέσεις με τους Ευαγγελιστές και βραβεύεται για την οικουμενιστική του δράση, ο Πάπας Φραγκίσκος με την κλασσική -πλην αστήρικτη- επιχειρηματολογία περί ενότητος του Αγίου Πνεύματος, ξεκαθαρίζει πως στόχος του είναι η δημιουργία μιας “παγκόσμιας Εκκλησίας”!
«Το ίδιο Πνεύμα δημιουργεί ποικιλομορφία και ενότητα, και έτσι διαμορφώνει έναν νέο, διαφορετικό και ενοποιημένο λαό: την παγκόσμια Εκκλησία» είπε ο ποντίφικας και οι μάσκες έπεσαν πλέον!

Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές και κρίσιμες. Το τέρας του οικουμενισμού έχει βγάλει για τα καλά τα νύχια του και ετοιμάζεται να κατασπαράξει ό,τι απέμεινε από το βασανισμένο σώμα της Ορθοδοξίας μας!
Κατά την ομιλία του με αφορμή την Πεντηκοστή ο Πάπας Φραγκίσκος μάλιστα χαρακτήρισε “πειρασμό” το να επιδιώκεται “ποικιλομορφία χωρίς ενότητα» και συμπλήρωσε «Ο αντίθετος πειρασμός είναι αυτός της αναζήτησης ενότητας χωρίς ποικιλομορφία».

Ο Πάπας συνέχισε λέγοντας:
«Η προσευχή που κάνουμε στο Άγιο Πνεύμα είναι για τη χάρη να λάβουμε την ενότητα Του, αφήνοντας κατά μέρος τιςπροσωπικές προτιμήσεις. Aγκαλιάζει και αγαπά την Εκκλησία Του, την Εκκλησία μας. Είναι επίσης για να δεχόμαστε την ευθύνη για ενότητα μεταξύ όλων, να σβήνουμε τα κουτσομπολιά που σπέρνoυν το ζιζάνιο της διαφωνίας και το δηλητήριο του φθόνου, αφού το να είναι κανείς άνδρας και γυναίκα της Εκκλησίας σημαίνει να είναι άνδρας και γυναίκα της κοινωνίας. Πρέπει επίσης να ζητήσουμε μια καρδιά που να αισθάνεται ότι η Εκκλησία είναι η μητέρα μας και το σπίτι μας, ένα ανοιχτό και φιλόξενο σπίτι όπου μοιράζεται η πολλαπλή χαρά του Αγίου Πνεύματος».

Ο ποντίφικας συνεχίζοντας το προκλητικό του κρεσέντο επισήμανε πως το Άγιο Πνεύμα έφερε μια νέα καρδιά, που δίνεται στους μαθητές και σε εμάς για τη συγχώρεση των αμαρτιών.
«Ο Ιησούς δεν καταδικάζει [τους μαθητές] επειδή τον αρνήθηκαν και τον εγκατέλειψαν κατά τη διάρκεια του πάθους Του, αλλά τους παραχωρεί το πνεύμα της συγχώρεσης. Το Πνεύμα είναι το πρώτο δώρο του Αναστημένου Κυρίου και δίνεται κυρίως για τη συγχώρεση των αμαρτιών», είπε ο Πάπας
«Η συγχώρεση είναι δώρο στον υψηλότερο βαθμό: είναι η μεγαλύτερη αγάπη όλων. Διατηρεί την ενότητα σε όλα, αποτρέπει την κατάρρευση και εδραιώνει και ενισχύει. Η συγχώρεση θέτει τις καρδιές μας ελεύθερες και μας δίνει τη δυνατότητα να ξεκινήσουμε ξανά» ολοκλήρωσε την ομιλία του ο επικεφαλής του Βατικανού.

Αν υπάρχει λοιπόν έστω και ένας πλέον που αμφιβάλλει για το ποιο είναι το σχέδιο των θρησκευτικών ταγών του Χριστιανισμού μετά και από αυτές τις δηλώσεις θα πρέπει αν μη τι άλλο να προβληματιστεί!

https://paterikiparadosi.blogspot.gr/

Ἡ νέα ἀντίχριστος ἐκκλησία, τοῦ παναιρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι πλέον παροῦσα, μέ σάρκα καί ὀστά!




Ἰδού τί συν-ὑπέγραψε ὁ ἀπαγγέλων τό "Πάτερ ἡμῶν" εἰς τάς λειτουργίας τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου αἱρετικός πάπας Ρώμης μετά τοῦ συναδέλφου του πάπα καί πατριάρχου τῶν αἱρετικῶν Κοπτῶν (μονοφυσιτῶν) τῆς Αἰγύπτου

ὑπό Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου


Ἐκ τῶν κατωτέρω προκύπτει ὅτι ἡ ἀντίχριστη ὁμολογία τῆς νέας ἐκκλησίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι ἤδη διαμορφωμένη. Ἰδού τά κύρια ἄρθρα τῆς ἀντιχρίστου πίστεώς της ἤ τό νέο σύμβολο τῆς πίστεως:

1. Ὑπάρχουν πολλές Ἐκκλησίες καί ὄχι μία. Ἡ μία Ἐκκλησία, πού εἶναι ὁ Χριστός ἤ τό μυστικό σῶμα του, ἐμπεριέχει ὅλες τίς ἐπιμέρους Ἐκκλησίες, τά δέ μέλη αὐτῶν χρειάζεται νά προχωρήσουν (καί) στήν πλήρη ἑνότητα τους ἐν αὐτῆ.

2. Τόν θρόνο τοῦ Ἁγίου Πέτρου τόν κατέχει μόνον ἕνας, ὁ πάπας Ρώμης, ἐνῶ ἄλλους θρόνους μποροῦν, ἐπί τοῦ παρόντος, νά τούς ἔχουν περισσότεροι τοῦ ἑνός, ὅπως π.χ. τοῦ Ἁγίου Μάρκου τόν ἔχει καί ὁ ὀρθόδοξος πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καί ὁ μονοφυσίτης Πατριάρχης Αἰγύπτου.

3. Τίς Οἰκουμενικάς Συνόδους δέν εἶναι ὑποχρεωτικόν κανείς νά τίς δέχεται ὅλες, ἀλλά μπορεῖ νά ἐπιλέγει μέ ποιές συμφωνεῖ καί νά μή δέχεται τίς ὑπόλοιπες.

4. Πλήρης κοινωνία καί ἑνότης τῶν διαφόρων ἐκκλησιῶν, τήν ὁποία ἔχει ὡς στόχο καί ἀπώτερο σκοπό ὁ Οἰκουμενισμός, δέν (θά)σημαίνει συμφωνία στήν Πίστη, ἀλλά ὁρατή ἑνότητα μέδιατήρηση τῆς διαφορετικότητος τῆς καθεμιᾶς (καί) στήν Πίστη. Αὐτή (ἡ ἑνότης) δέ, θά ἐπιτευχθεῖ μέ νέους τρόπους πού θάὑποδείξει τό Ἅγιο Πνεῦμα στήν Ἐκκλησία.

5. Περί Πίστεως εἶναι ἀρκετό νά ἐξασφαλίζεται ἕνα μίνιμουμ συμφωνίας στά βασικά στοιχεῖα της, ὅπως εἶναι ἡ πίστη στόν Τριαδικό Θεό, στόν Χριστό, στά ἑπτά μυστήρια καί στήν Θεοτόκο.

6. Τό βάπτισμα τῆς κάθε μιᾶς Ἐκκλησίας καθιστᾶ μέλη τοῦ Χριστοῦ(ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ Ἐκκλησία) τά μέλη τῆς κάθε μιᾶςἘκκλησίας.

7. Ἡ ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν εἶναι εὐχή τοῦ Χριστοῦ("ἵνα πάντες ἕν ὦσι") καί θά ἐκφρασθεῖ προσεχῶς ἐναργέστερα μέ τόν κοινόἑορτασμό τοῦ Πάσχα ἀπό ὅλες τίς Ἐκκλησίες.

8. Κάθε Ἐκκλησία ἔχει τήν "εἰδική" παράδοσή της, τήν ὁποία πρέπει νά γνωρίσουν καί ἀναγνωρίσουν οἱ ἄλλες Ἐκκλησίες, μέ τή μελέτη καί τίς ἀνταλλαγές στούς τομεῖς: πατρολογίας, ποιμαντικῆς, κατηχήσεως, μοναχισμοῦ καί κοινοτήτων.

9. Ὅσοι φονεύονται ἤ μαρτυροῦν ὡς Χριστιανοί προερχόμενοιἀπό διάφορες Ἐκκλησίες εἶναιπλέον οἰκουμενικοί μάρτυρες καίκοινοί ἅγιοι μάρτυρες τῆς μιᾶς Ἐκκλησίας, στήν ὁποία ὅλες ἀνήκουν.

10. Τό βάπτισμα ὅλων, δηλαδή τῆς καθεμιᾶς Ἐκκλησίας,ἀναγνωρίζεται ὡς κοινό μυστήριο καί δέν ἐπαναλαμβάνεται σέὅποιον ἐπιθυμεῖ νά ἀλλάξει Ἐκκλησία.

Τά ἀνωτέρω, τά ὁποῖα προφανῶς προκύπτουν ἐκ τοῦ παρατιθεμένου κοινοῦ κειμένου Πάπα καί Κοπτῶν Αἰγύπτου, ἐπιβεβαιώνουν τραγικά τήν ἀποστασία τῶν Οἰκουμενιστῶν καί τήν ἐκ μέρους των πλήρη καί συνειδητή ἀμνήστευση ὅλων τῶν αἱρέσεων. 
Τά κατωτέρω συγκροτοῦν τήν νέα κοινή πίστη ὅλων τῶν οἰκουμενιστῶν καί, βεβαίως, τῶν λεγομένων ὀρθοδόξων, οἱ ὁποῖοι ἐσχάτως σέ πανορθόδοξο ἐπίπεδο ἐπεκύρωσαν ὅλα αὐτά συνοδικῶς στήν περιβόητη δῆθεν ἁγία καί μεγάλη σύνοδο τῆς Κρήτης (Κολυμπάρι Χανίων, Ἰούνιος 2016).


Τό κοινόν ἀνακοινωθέν τῶν Πάπα Φραγκίσκου, Πάπα τοῦ Βατικανοῦ, 
καί τοῦ Πάπα Ταουάνδρος, τῆς Κοπτικῆς (μονοφυσιτικῆς) "Ἐκκλησίας"

(Τό κοινό ἀνακοινωθέν, τό ὁποῖον ἐδημοσιεύθη προσφάτως (28-4-2017) εἰς τήν ἐπίσημον ἰστοσελίδα τῆς «Καθολικῆς Ἐκκλησίας» ἐν Αἰγύπτῳ (Facebook), μετέφρασε ἀπό τά Ἀραβικά στά Ἑλληνικά ὁἐφημέριος τοῦ ἹεροῦΝαοῦ Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος (Παλαιός Ναός, ὀδός Θηβῶν, Παλαιά Κοκκινιά, Πειραιεύς) Αἰδεσιμολ. Πρωτ. π. Ἀθανάσιος Χενεΐν).

Ἡμεῖς, ὁ Φραγκῖσκος, ἐπίσκοπος Ρώμης καί Πάπας τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, καί ὁ Ταουάνδρος ὁ Β, Πάπας καί Πατριάρχης τοῦ θρόνου τοῦ Ἁγίου Μάρκου, εὐχαριστοῦμεν τόν Θεόν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, διότι μᾶς ἐχάρισεν τήν εὐτυχισμένην εὐκαιρίαν νά συναντηθῶμεν ἐκ νέου, νά ἀνταλλάξωμεν ἀδελφικόν ἀσπασμόν, καί νά ἑνωθῶμεν εἰς κοινήν προσευχήν. Ἡμεῖς δοξάζομεν τόν Θεόν τόν Ὕψιστον, λόγῳ τῶν στενῶν ἀδελφικῶν καί φιλικῶν δεσμῶν, οἱὁποίοι ὑφίστανται μεταξύ τοῦ Θρόνου τοῦἉγίου Πέτρου καί τοῦ Θρόνου τοῦἉγίου Μάρκου. Ἠ εὐτυχία, τήνὁποίαν αἰσθανόμεθα ἕνεκα τῆς κοινῆς παρουσίας μας ἐδῶ εἰς τήν Αἴγυπτον, ἀποτελε ῖσημεῖον τῆς στενῆς μας σχέσεως, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται ἀπό χρόνον εἰς χρόνον μέ τήν κοινήν πίστιν καί τήν ἀγάπη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡμεῖς ἀναπέμπομεν εὐχαριστίας πρός τόν Θεόν διά τήν προσφιλῆ μας Αἴγυπτον, «τήν πατρίδα, ἡ ὁποία ζῆ ἐν ἡμῖν», ὅπως συνήθιζε νά λέγει ὁ Παναγιώτατος Πάπας Σενούντα Γ΄. Ἡ Αἴγυπτος εἶναι «ὁ εὐλογημένος λαός» (βλ. Ἡσαΐας 19, 25), μέ τόν Φαραωνικό του πολιτισμόν, τήν Ἑλληνιστικήν καί Ρωμαϊκήν κληρονομίαν του, τήν κοπτικήν παράδοσιν, ἀλλά καί τήν Ἰσλαμικήν παρουσίαν. Ἡ Αἴγυπτος εἶναι ὁ μόνος τόπος, ὅπου εὕρεν καταφύγιον ἡ Ἁγία Οἰκογένεια, καί συγχρόνως ἡ γῆτῶν μαρτύρων.
Οἱ βαθεῖς δεσμοί, οἱ ὁποῖοι μᾶς συνδέουν, εὑρίσκουν τάς ρίζας τω νἐν τῇ τελείᾳ κοινωνίᾳ, ἡ ὁποία ἥνωσεν τάς Ἐκκλησίας μας κατά τούς πρώτους αἰώνας, μία κοινωνία ἡ ὁποία ἐξεφράσθη κατά πολλούς καί διαφόρους τρόπους διά μέσου τῶν πρώτων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἀρχῆς γενομένης ἀπό την Οἰκουμενικήν Σύνοδον τῆς Νικαίας τοῦ 325 μ.Χ., μέ τήν πολύτιμον συμβολήν τοῦ γενναίου διακόνου καί ἑνός ἐκ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου, ὁ ὁποῖος ἡξιώθη τοῦ τίτλου τοῦ «φύλακος τῆς πίστεως». 
Ἡ κοινωνία αὔτη ἐνεδυναμώθη διά τῆς προσευχῆς, τάςὁμοίας λειτουργικάς πράξεις, τήν τιμήν εἰς τούς ἰδίους μάρτυρας καί ἁγίους, τήν ἀνάπτυξιν τοῦ μοναχικοῦ βίου καί την διάδοσίν του, κατά τό παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου, τοῦ ἀναγνωρισμένου ὡς  «πατρός τῶν μοναχών».
Ἡ ἐμπειρία τῆς ταιαύτης τελείας κοινωνίας μας, ἡ ὁποία προηγήθη τῆς ἐποχῆς τοῦ σχίσματος, λαμβάνει ὅλως ἰδιαίτερον νόημα καί θέσιν εἰς τάς συγχρόνους προσπαθείας, αἱ ὁποίαι γίνονται μέ σκοπόν τήν ἀποκαταστάσιν τῆς πλήρους κοινωνίας, διότι αἱπλεῖσται τῶν σχέσεων, αἱ ὁποῖαι ἥνωσαν τάς Ἐκκλησίας μας, τήν καθολικήν καί τήν κοπτορθοδόξον, κατά τούς πρώτους αἰῶνας, συνεχίζονται καί σήμερον, ἀντιθέτως πρός τά σχίσματα. 
Ἡ κοινωνία αὔτη ἔλαβεν ἐκ νέου προσφάτως σάρκα καί ὁστά, πρᾶγμα τό ὁποῖον μᾶς ὠθεῖ καί μᾶς προκαλεῖ νά ἐντείνωμεν τούς κοινούς ἀγῶνας μας, προκειμένου νά εὕρωμεν τήν ὀρατήν μας ἕνωσιν ἐν τῇ διαφορετικότητι, ἐπί τῇ καθοδηγήσει τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ἐπικαλούμεθα μετά μεγάλης εὐγνωμοσύνης τήν ἱστορικήν συνάντησιν, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη πρό τεσσαράκοντα τεσσάρων ὁλοκλήρων ἐτῶν μεταξύ τοῦ Πάπα Παύλου ΣΤ΄ καί τοῦ Πάπα Σενοῦντα Γ΄. 
Πρόκεται διά μίαν συνάντησιν, ἡ ὁποία ἐγένετοἐν ἀσπασμοῖς καί ἀδελφικῇ εἰρήνῃ, μετά ἀπό αἰῶνας, ὅπου οί δεσμοί τῆς ἀμοιβαίας ἀγάπης μας δέν ἡδυνήθησαν νά ἐκφρασθοῦν, ἐξαιτίας τῆς ἀποστάσεως. Τό κοινόν ἀνακοινωθέν, τό ὁποῖον ὑπεγράψαμεν, ἀποτελεῖ τόν ἀκρογωνιαῖον λίθον τῆς οἰκουμενικῆς μας πορείας. 
Ἀποτελεῖ ἐπίσης καί τήν ἀφορμήν πρός τήν σύστασιν τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν μας. Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐπέφερε πολλούς καρπούς καί καλά ἀποτελέσματα. Ἐπίσης, διήνοιξε τήν ὁδόν πρός τήν διεύρυνσιν τοῦ διαλόγου, ὄχι μόνον μεταξύ τῆς Καθολικῆς καί τῆς Κοπτικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί ὀλοκλήρου τῆς οἰκογενείας τῶν Ἀνατολικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησίων. Αἱ δύοἘκκλησίαι μας, εἰς τό κοινόν αὐτῶν ἀνακοινωθέν, διεκήρυξαν, συμφώνως πρός τήν ἀποστολικήν παράδοσιν, «τήν κοινήν πίστιν εἰς τόν Ἕνα καί Τρισυπόστατον Θεόν» καί «τήν Θεότητα τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦΘεού, Θεοῦ ἀληθινοῦ κατά τήν Θεότητα καί ἀνθρώπου ἀληθινοῦ κατά τήν ἀνθρωπότητά Του». Συνωμολογήθη ἐπίσης ὅτι ἡ Θεία ζωή δίδεται ὑμίν διά τῶν ἑπτά μυστηρίων, μέ τά ὁποία τρεφόμεθα, καί ὅτι «ἡμεῖς τιμῶμεν τήν Παρθένον Μαρίαν, τήν μητέρα τοῦ Ἀληθινοῦ Φωτός, τήν Θεοτόκον».
Ἐπικαλούμεθα μέ μεγάλην εὐγνωμοσύνην τήν ἀδελφικήν μας συνάντησιν εἰς τήν Ρώμην τήν 10ην Μαΐου 2013, καί τόν ὁρισμόν τῆς ἡμέρας τῆς 10ης Μαΐου ὡς ἡμέρας ἐπετείου τῆς ἐνδυναμώσεως τῆς φιλίας και ἀδελφοσύνης μας, αἱ ὁποῖαι ἑνώνουν τάς Ἐκκλησίας μας. 
Τό πνεῦμα τῆς ἀνανεωμένης προσεγγίσεως μᾶς ἐπέτρεψε νά ἀντιληφθῶμεν ἐκ νέου ὅτι ὁ δεσμός, ὁ ὁποῖος μᾶς ἑνώνει, προῆλθε ἀπό τόν Ἕνα Κύριόν μας, κατά τήν ἡμέραν τοῦ βαπτίσματός μας, διότι, χάρις εἰς τό βάπτισμα, γινόμεθα μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Ἑνός Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Ἐκκλησία (βλ. Α΄ Κορινθίους 12, 13). 
Αὔτη ἡ κοινή κληρονομία ἀποτελεῖ τό θεμέλιον τῆς κοινῆς μας πορείας καί τοῦ πόθου μας πρός τήν τελείαν κοινωνίαν, ἐνῶ τήν ἰδίαν στιγμήν προοδεύομεν εἰς τήν ἀγάπην καί τήν συμφιλίωσιν.
Ἀντιλαμβανόμεθα ὅτι ὁ δρόμος τῆς πορείας μας εἶναι ἀκόμη μακρύς, ἀλλά φέρομεν εἰς τήν μνήμην μας ἐκεῖνο, τό ὁποῖον ἔγινε μέχρι τώρα. Ἐνθυμούμεθα εἰδικῶς τήν συνάντησιν μεταξύ τοῦ Πάπα Σενούντα Γ΄ καί τοῦ Ἰωάννου-Παύλου Β΄, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ὡς ἐπισκέπτης εἰς τήν Αἴγυπτον κατά τόν Ἰούλιον τοῦ 2000. Ἡμεῖς εἴμεθα ἀποφασισμένοι νά ἀκολουθῶμεν τά βήματά των, ὀδηγούμενοι ἀπό τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Καλοῦ Ποιμένος, καί ἀπό τήν τελείαν πεποίθησιν ὅτι ἡ ἕνωσις αὐξάνεται, ὅταν πορευόμεθα μαζί καί λαμβάνομεν δύναμιν ἀπό τόν Θεόν, ὁὉποῖος ἀποτελεῖ τήν τελείαν πηγήν τῆς κοινωνίας καί ἀγάπης.
Ἡἀγάπη αὐτή εὑρίσκει τήν βαθυτέρα ἔκφρασίν της εἰς τήν κοινήν προσευχήν. Ὅταν συμπροσεύχονται οἱ Χριστιανοί, ἀντιλαμβάνονται ὅτι αὐτά, τά ὁποία τούς ἑνώνουν, εἶναι μεγαλύτερα ἀπό ἐκεῖνα, τά ὁποία τούς χωρίζουν. 
Ὁ πόθος μας διά τήν ἕνωσιν εἶναι ἔμπνευσις,  προερχομένη ἀπό τήν εὐχήν τοῦ Χριστοῦ «ἵνα πάντες ἕν ὦσι» (βλ. Ἰωάννη 17, 21). Ἄς ἐμβαθύνομεν τάς κοινάς μας ρίζας εἰς τήν μοναδικήν Ἀποστολικήν Πίστιν, μέσῳ τῆς κοινῆς προσευχῆς, ἀναζητοῦντες κοινάς μεταφράσεις τοῦ «Πάτερ ήμῶν», ἀλλά καί τήν κοινήν ἡμερομηνίαν τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναστάσεως.
Βαδίζοντες πρός ταύτην τήν εὐλογημένην ἡμέραν, κατά τήν ὁποίαν θά εὑρεθῶμεν γύρω ἀπό τήν αὐτήν ἁγίαν εὐχαριστιακήν τράπεζαν τοῦ Κυρίου, δυνάμεθα νά συνεργασθῶμεν εἰς πολλούς τομείς, διά νά φανερωθῆ, μέ μεγαλυτέραν σαφήνειαν, ὁ πλούτος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἑνώνει. 
Δυνάμεθα νά προσφέρωμεν μίαν κοινήν μαρτυρίαν σχετικῶς μέ τάς βασικάς ἀξίας, ὅπως ἡ ἁγιότης, ἡ ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, ἡ ίερότης τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογενείας, ὁ σεβασμός εἰς τήν κτίσιν, τήν ὁποίαν ὁ Θεός μᾶς ἐνεπιστεύθη. 
Ἔχομεν ἔμπροσθεν ἡμῶν πολλάς συγχρόνους προκλήσεις, ὅπως εἶναι ἡ παγκοσμοποίησις καί ἡ παγκόσμιος ἐπικράτησις τῆς ἀδιαφορίας καί καλούμεθα νά δώσωμεν κοινάς ἀπαντήσεις, αἱ ὁποίαι νά βασίζωνται εἰς τάς ἀξίας τοῦ Εὐαγγελίου καί εἰς τούς θησαυρούς τῶν εἰδικῶν παραδόσεων τῶν Ἐκκλησιῶν μας. Σχετικῶς μέ αὐτά, εἴμεθα ἐνθουσιασμένοι μέ τήν σκέψιν νά ἐπιχειρήσωμεν νά μελετήσωμεν εἰς βάθος τούς Ἀνατολικούς, ἀλλά καί τούς Λατίνους πατέρας, νά προβῶμεν εἰς καρποφόρον ἀνταλλαγήν εἰς τόν τομέα τῆς ποιμαντικῆς ζωῆς, εἰδικῶς τῆς χριστιανικῆς κατήχησεως, καί εἰς τήν ἀνταλλαγήν τοῦ πνευματικοῦ πλούτου μεταξύ τῶν μοναστικῶν συνάξεων καί τῶν ἀφοσιωμένων κοινοτήτων.
Ἡ κοινή μας χριστιανική μαρτυρία ἀποτελεῖ ἕν σημεῖον συμφιλιώσεως, ἀλλά καί ἐλπίδος πλήρους χάριτος δι’ ὅλην τήν Αἰγυπτιακήν κοινωνίαν. Εἶναι καί φύτευμα, τό ὁποῖον ἐφυτεύθη, διά νά δώση καρπούς δικαιοσύνης καί είρήνης. Πιστεύομεν ὅτι ὅλα τά ἀνθρώπινα ὄντα ἐδημιουργήθησαν «κατ’ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ» καί ἀγωνιζόμεθα ὅπως ἐπιτευχθῇἡ γαλήνη καί ἡ αδελφοσύνη, μέσῳτῆς εἰρηνικῆς συμβιώσεως μεταξύ Χριστιανῶν καί Μουσουλμάνων. Αὐτό μαρτυρεῖ καί ἀποδεκνύει τήν ἐπιθυμίαν τοῦ Θεοῦνά ἑνωθῆ καί νά ἐναρμονισθῆ ὀλόκληρος ἡ ἀνθρώπινη οἰκογένεια. Συνεργαζόμεθα διά τήν φροντίδα τῆς εὐημερίας τῆς Αἰγύπτου καί τοῦ μέλλοντός της. Πιστεύομεν ὅτι ὅλα τά μέλη τῆς κοινωνίας ἔχουν τό δικαίωμα, ἀλλά καί τό καθῆκον, τῆς τελείας συμμετοχῆς εἰς τήν ζωήν τοῦ ἔθνους.
Ἡ θρησκευτική ἐλευθερία, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τήν ἐλευθερίαν τῆς συνεδήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ριζωμένη εἰς τήν ἰδίαν τήν τιμήν καί ἀξιοπρέπειαν τοῦ προσώπου, ἀποτελεῖ τόν ἀκρογωναῖον λίθον ὅλων τῶν ἐλευθεριῶν. Πρόκειται περί δικαιώματος ἱεροῦ, σχετικῶς μέ τό ὁποῖον δέν χωρεῖ οὐδεμία συζήτησις.
Ἄς ἐπεκτείνομεν τάς προσευχάς μας ὑπέρ ὅλων τῶν χριστιανῶν τῆς Αἴγύπτου καί τοῦ κόσμου ἅπαντος, εἰδικῶς ὑπέρ τῶν χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Αἱ αἱματηραί καί τραγικαί ἐμπειρίαι καί τό χυθέν αἷμα τῶν διωκομένων ἀδελφῶν μας, οἱ ὁποῖοι ἐφονεύθησαν διά τόν ἕνα καί μοναδικόν λόγον ὅτι εἶναι χριστιανοί, μᾶς ὑπενθυμίζουν, τώρα περισσότερον ἀπό ποτέ ἄλλοτε, ὅτι ἡ οἰκουμενικότης τῶν μαρτύρων μᾶς ἑνώνει καί μᾶς ἐνθαρρύνει νά βαδίζωμεν τήν ὁδόν τῆς εἰρήνης καί τῆς συμφιλιώσεως, ὅπως ἔγραψε ὁ Ἅγιος Παῦλος «εἴτε πάσχει ἕν μέλος, συμπάσχει πάντα τά μέλη» (βλ. Α΄ Κορινθίους 12, 26).
Ἡ καρδιά τῆς πορείας μας πρός τήν τελείαν κοινωνίαν εὑρίσκεται εἰς τό μυστήριον τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Ὁποῖος ἀπέθανεν καί ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν ἀπό ἀγάπην διά τήν ἀνθρωπότητα. 
Οἱ μάρτυρες διά ἀκόμη μίαν φοράν εἶναι οἱ ὀδηγοί μας. Ὅπως εἰς τήν πρώτην Ἐκκλησίαν τό αἷμα τῶν μαρτύρων ἀποτελούσε τήν ρίζαν τῆς πίστεως, ἄς γίνη καί σήμερα τό αἷμα τοῦτο τῶν μαρτύρων ἡ ρίζα τῆς ἑνώσεως μεταξύ τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ καί ἕνα ἐργαλείον ἐπικοινωνίας καί είρήνης τοῦ κόσμου. Ἡ ὑπακοή εἰς τό ἔργον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἁγιάζει τήν Ἐκκλησίαν ἀνά τούς αἰώνας καί τήν καθοδηγεῖ εἰς τήν ἐπίτευξιν τῆς τελείας ἑνώσεως, διά τήν ὁποίαν προσευχήθη ὁ Χριστός.
Σήμερον ἡμεῖς, ὁ Πάπας Φραγκῖσκος καί ὁ Πάπας Ταουάνδρος Β΄, διά νά χαροποιήσωμεν τήν καρδίαν τοῦ Ἰησοῦ καί νά ἐνισχύσωμεν τάς καρδίας τῶν υἱῶν καί τῶν θυγατέρων μας εἰς τήν πίστιν, ἀνακοινώνομεν ἀμοιβαίως ὅτι ἀπεφασίσαμεν τήν μή ἐπανάληψιν τοῦ μυστηρίου τοῦ βαπτίσματος, τό ὁποῖον εἶχε τελεσθῆ εἰς κάθε μίαν ἀπό τάς Ἐκκλησίας μας, δι’ ὅποιον ἐπιθυμεῖνά γίνη μέλος τῆς ἄλλης Ἐκκλησίας. Ἡμεῖς δεχόμεθα τοῦτο χάριν ὑπακοῆς εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν, ἀλλά καί τήν πίστιν τῶν τριῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, αἱ ὁποίαι συνεκλήθησαν εἰς Νίκαιαν, Κωνσταντινούπολιν καί Ἔφεσον. 
 Ζητοῦμεν ἀπό τόν Πατέρα καί τόν ἱκετεύομεν ὅπως καθοδηγήση ἡμᾶς εἰς χρόνους καί μέ τρόπους, τούς ὁποίους θά ἐπιλέξη τό Ἅγιον Πνεῦμα, πρός ἐπίτευξιν τῆς τελείας ἑνώσεως είς τό μυστικόν σῶμα τοῦΧριστοῦ.
Ἄς ὀδηγηθῶμεν, λοιπόν, ἀπό τήν διδασκαλίαν τοῦ διδασκάλου μας Ἀποστόλου Παύλου, ὁ ὁποῖος ἔγραψε˙ «σπουδάζοντες τηρεῖν τήν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης, ἐν σώματι καί ἐν Πνεύματι, καθῶς καί ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν. Εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα, εἷς Θεός καί πατήρ πάντων, ὁ ἐπί πάντων καί διά πάντων καί ἐν πᾶσιν ὑμῖν» (βλ.Ἐφεσίους 4, 3-6).

Η "σέκτα" του Οικουμενισμού αποκαλεί τους Ορθόδοξους "σέκτα"! --Τι να περιμένει κανείς από τον αιρετικό της "διηρημένης" Εκκλησίας Χρυσόστομο Σαββάτο; --Πάντως σφόδρα τους ενοχλεί η αποτείχιση, που με τη στάση τους -δυστυχώς- ναρκοθετούν οι π. Ζήσης-Μανώλης-Βεζύνιας

Ξεσάλωσαν οι Οικουμενιστές στην Κρήτη!


ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ:

Ξεσάλωσαν κατά της “αγία ανυπακοής” οι υπακούοντες στις βουλές του Φαναρίου -Σκληρές εκφράσεις από Μητροπολίτες και καθηγητές


Υμνογραφία και “αποθέωση” της Συνόδου του Κολυμπαρίου αποτέλεσε η Τρίτη Παγκρήτια Ιερατική Σύναξη στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης με πολλά καρφιά για όσους έχουν επιλέξει την “αγία ανυπακοή” αντιδρώντας στα οικουμενιστικά σχέδια του Φαναρίου.

Σέκτα αποκάλεσε τους απόντες και αντιδρώντες στη Σύνοδο ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας. Κόλαση την ακοινωνησία ο Μητροπολίτης Κισσάμου υποστηρίζοντας πως η Εκκλησία έχει ανάγκη από σωτήρες, ο δε καθηγητής κ. Γιάγκου υπογράμμισε την ύπαρξη ενός κύκλου λαϊκισμού, που αποτελείται από ανθρώπους παραπληροφορημένους με ελλιπή κατάρτιση!

Άκρως επιθετικός και ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας που έκανε λόγο και για “νεοζηλωτικούς κύκλους που δείχνουν ασέβεια προς τον ιερό συνοδικό θεσμό και πολυλογούν ατεκμηρίωτα, όντας εγκλωβισμένοι στον πειρασμό της αυτοπροβολής τους”, ενώ για τους απόντες σχολίασε πως «η μη συμμετοχή των τεσσάρων εκκλησιών στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, ήταν ένας μετεωρισμός ανορθόδοξος και εκκλησιολογικώς επικίνδυνος».
Σαφέστατη ήταν και η σφοδρή κριτική του για την Ρωσική Εκκλησία καθώς είπε ότι «οι ύβρεις κατά της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου είναι εσκεμμένες και κατευθυνόμενες και επιδιώκουν την κατάκτηση του Οικουμενικού Θρόνου από τη λεγόμενη “Τρίτη Ρώμη”, με την απειλή της “αποτείχισης” εις βάρους της ενότητας της Εκκλησίας»

Αναλυτικότερα, λοιπόν, χθες Τρίτη 16 Μαΐου 2017, πραγματοποιήθηκε στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης (ΟΑΚ), το Γ΄ Παγκρήτιο Ιερατικό Σεμινάριο με ειδικό θέμα: «Θεολογική προσέγγιση των κειμένων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας». 
Τις εργασίες του Σεμιναρίου «άνοιξε» ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος με την τέλεση του Αγιασμού και στη συνέχεια ακολούθησε η εισαγωγή στη θεματολογία του Σεμιναρίου, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιο, Πρόεδρο της ΟΑΚ και τον Δρα Κωνσταντίνο Ζορμπά, Γενικό Διευθυντή της ΟΑΚ.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Αμφιλόχιος ανέγνωσε το Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄, σύμφωνα με το οποίο: «η συγκληθείσα εν Κολυμβαρίω Κρήτης Αγία και Μεγάλη Σύνοδος τυγχάνει αναμφιβόλως το σημαντικώτερον γεγονός της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας των τελευταίων ετών, γενομένη προς ενίσχυσιν της ενότητος αυτής και λειτουργίας του θεσμού της συνοδικότητος εν αυτή». Διότι –κατά τον Οικουμενικό Πατριάρχη– «ο ρόλος της προ ενός περίπου έτους πραγματοποιηθείσης Συνόδου ήτο η διατήρησις της ενότητος της Εκκλησίας εις οικουμενικόν επίπεδον, χωρίς όμως τούτο να σημαίνη μείωσιν της πληρότητος και της ελευθερίας εκάστης τοπικής εκκλησίας. 
Η Σύνοδος, όπως άλλωστε και τα δύο συστατικά της λέξεως δηλούν, επιβεβαιοί την συνοδοιπορίαν, την κοινήν πορείαν των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών». Γι’ αυτό και «επαινούμεν την υμετέραν αγαπητήν Ιερότητα και τον Γενικόν Διευθυντήν της Ακαδημίας Δρα Κωνσταντίνον Ζορμπάν επί τη διοργανώσει του Γ΄ Ιερατικού Σεμιναρίου, ευχόμενοι ευχύμους τους καρπούς αυτού, προς οικοδομήν εν Χριστώ του αγαπητού και πιστού κλήρου της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κρήτης, αγωνιζομένου όπως δίδη την καλήν μαρτυρίαν εις την ολοέν και περισσότερον εκκοσμικευομένην σύγχρονον κοινωνίαν».

Αμέσως μετά την ανάγνωση του Μηνύματος του Οικουμενικού Πατριάρχου, ο κ. Αμφιλόχιος ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους Μητροπολίτες Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιο, Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνό, Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλο και τους ομιλητές του Σεμιναρίου, οι οποίοι –κατά τον ίδιο– «αποτελούν τους κατεξοχήν ειδικούς ομιλητές για το υπό συζήτησιν θέμα». 
Ο κ. Αμφιλόχιος υπογράμμισε, επίσης, πως, «είναι πολύ ευτυχές το γεγονός ότι βρισκόμεθα σήμερα σε αυτόν το χώρο, καθώς είναι σημαντικό να κοινωνούμε την κοινωνία των προσώπων που είναι ο Παράδεισος, σε αντίθεση με την ακοινωνησία που είναι η Κόλαση», σύμφωνα με τον αββά Μακάριο, καθώς, «δεν σώζουμε εμείς την Εκκλησία και την Ορθοδοξία, ούτε η Εκκλησία έχει ανάγκη από σωτήρες, διότι ένας είναι ο Σωτήρας Χριστός και όλοι εμείς σωζόμαστε μέσα στη χάρη της, ως μέλη του Σώματος του Χριστού».
O Δρ Ζορμπάς στη σύντομη εισαγωγή του τόνισε πως, «η Ακαδημία θεωρεί υποχρέωσή της να μη μείνει η Σύνοδος στην Ιστορία, ως ένα τυχαίο ιστορικό γεγονός και γι’ αυτόν το λόγο χρειάζεται η αξιοποίηση των κειμένων της, μέσα από την υπεύθυνη μελέτη που είναι μία επιτακτική ανάγκη όσο ποτέ». Κατά τον Δρα Ζορμπά, «βρισκόμαστε σε μια εποχή, όπου, εντός και εκτός των ευρωπαϊκών μας συνόρων, υπάρχει πόνος και χάος και άνθρωποι που υποφέρουν στην απέλπιδα προσπάθεια τους να έρθουν στην Ευρώπη για ένα καλύτερο μέλλον, σε ειρήνη, ασφάλεια και αξιοπρέπεια». Τα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου έχουν οικουμενικό χαρακτήρα και απευθύνονται «προς τα τέκνα της Αγιωτάτης ημών Εκκλησίας, αλλά και προς πάντα άνθρωπον «τον μακράν και τον εγγύς» (Εφεσ. β, 17) και «προς τον Ορθόδοξο λαό και κάθε άνθρωπο καλής θελήσεως». 
Αυτό, κατά τον κ. Ζορμπά, σημαίνει ότι μιλούμε όλοι για όλα και δεν ακούγεται μία λέξη για τη στάση της Ορθοδοξίας σε θέματα Βιοηθικής, Οικολογίας, Παιδείας, Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικής κρίσης, Φονταμενταλισμού, Μεταναστευτικής κρίσης, κ.ά., όπως αυτά εκφράσθηκαν μέσα από τα κείμενα της Συνόδου.
Τέλος, κατά τον κ. Ζορμπά, «ο αναστάσιμος θρίαμβος του Ιησού Χριστού είναι θρίαμβος κατά της αδικίας, της βίας, και γενικότερα κατά της αμαρτίας και του θανάτου, η ολοκλήρωσή του έργο Του επί της γης, προς ανακαίνιση του σύμπαντος κόσμου».
Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, παρουσίασε την εισήγησή του, με θέμα: «Τα “υπέρ” και τα “κατά” στο πριν και στο μετά της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας: Θέματα και Προβληματισμοί». Ο Σεβασμιώτατος έκανε μία σύντομη ιστορική αναδρομή στις προεργασίες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου κατά τον 20ο αιώνα, καθώς και στο γόνιμο διάλογο που αναπτύχθηκε μέσα από την προβολή της πατερικής σκέψης και τόνισε ιδιαίτερα πως, «η Σύνοδος ήταν απαίτηση των καιρών και η πορεία προς αυτή μονόδρομος». Κατά τον κ. Χρυσόστομο «η Σύνοδος ασχολήθηκε με θέματα όπως, η εκκλησιολογική της αυτοσυνειδησία, η στήριξη της οικογένειας, η αποστολή της Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο, καθώς και άλλα φλέγοντα ζητήματα, τα οποία προέβαλαν την επικαιρότητα και ευαισθησία της Ορθοδόξου Εκκλησίας». Ο κ. Χρυσόστομος υπογράμμισε, επίσης, πως «η Σύνοδος αυτή αποτελεί τη φανέρωση του συνοδικού θεσμού, που “έβγαλε” τα μέλη της Εκκλησίας από την αυτοάνοση εσωστρέφεια που για αιώνες ταλαιπωρούσε την Εκκλησία, κάτι που αποτελεί μεγάλο κέρδος». Επίσης έκανε λόγο και για τους «νεοζηλωτικούς κύκλους που δείχνουν ασέβεια προς τον ιερό συνοδικό θεσμό και πολυλογούν ατεκμηρίωτα, όντας εγκλωβισμένοι στον πειρασμό της αυτοπροβολής τους, αλλά και άλλων σκοπιμοτήτων», ενώ ταυτοχρόνως τόνισε πως «η μη συμμετοχή των τεσσάρων εκκλησιών στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, ήταν ένας μετεωρισμός ανορθόδοξος και εκκλησιολογικώς επικίνδυνος». Γιατί με αυτόν τον τρόπο «η Εκκλησία από τρόπος ζωής μετατρέπεται σε ιδεολόγημα και σέκτα και οι πιστοί της από μέλη σε οπαδούς, καθώς δεν διαλέγεται με κανέναν άλλον εκτός αυτής». Τέλος, κατά τον κ. Χρυσόστομο, «οι ύβρεις κατά της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου είναι εσκεμμένες και κατευθυνόμενες και επιδιώκουν την κατάκτηση του Οικουμενικού Θρόνου από τη λεγόμενη “Τρίτη Ρώμη”, με την απειλή της “αποτείχισης” εις βάρους της ενότητας της Εκκλησίας». Μετά το τέλος της ομιλίας του, ο κ. Χρυσόστομος απήντησε σε ερωτήσεις των κληρικών και ακολούθησε ενδιαφέρουσα εποικοδομητική συζήτηση.

Στη συνέχεια ο κ. Θεόδωρος Γιάγκου, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. ανέλυσε την εισήγησή του, με θέμα: «Η θέση και οι θέσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας». Ο κ. Γιάγκου έκανε μία συνοπτική ιστορική αναδρομή στην εκκλησιαστική ιστορία σχετικά με τον οικουμενικό διάλογο, τονίζοντας τον φιλάνθρωπο χαρακτήρα της Εκκλησίας, καθώς και την ποιμαντική της πράξη και υπογραμμίζοντας πως, «η γενικότερη πράξη της Εκκλησίας και μάλιστα η συνοδική θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη». Ο κ. Γιάγκου υπογράμμισε την ύπαρξη ενός κύκλου λαϊκισμού, που αποτελείται από ανθρώπους παραπληροφορημένους με ελλιπή κατάρτιση, οι οποίοι καταφέρονται εναντίον της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Ταυτοχρόνως και σε αντίθεση με την ανωτέρω παράλογη «λογική» –κατά τον κ. Γιάγκου– οι αρχές της οικονομίας και της ακρίβειας που εφαρμόζονται από την εκκλησιαστική μας παράδοση, φανερώνουν τον δυναμισμό της πατερικής σκέψης και κατ’ επέκταση της Εκκλησίας. 
Στη συνέχεια, ο κ. Γιάγκου ανέλυσε την προβληματική γύρω από τους μικτούς γάμους και τη διαστρέβλωση της σκέψης της ορθόδοξης παράδοσης πάνω σε αυτό το θέμα από ευσεβιστικούς κύκλους.
Έπειτα από την ολοκλήρωση των εισηγήσεων ακολούθησε συζήτηση, καθώς και εξαγωγή των γενικών συμπερασμάτων.
Τις εργασίες του Σεμιναρίου «έκλεισε» ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος, ο οποίος συνεχάρη την ΟΑΚ για την πρωτοβουλία και ευχαρίστησε για τη διοργάνωση, προτείνοντας τη συνέχιση και την υιοθέτηση από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης, των παγκρήτιων αυτών ιερατικών δράσεων του Ιδρύματος.

Στους παρευρισκομένους προσφέρθηκε δωρεάν το νέο έντυπο των «Αποφάσεων της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας» με την επιμέλεια και έκδοση του «Κέντρου Οικουμενικών, Ιεραποστολικών και Περιβαλλοντικών Μελετών “Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγεωργίου”» (CEMES).


ΤΑ ΦΡΙΚΤΑ πράγματα στο ΦΑΝΑΡΙ, που ξεχνούν, εκείνοι ακριβώς που έπρεπε να τα θυμούνται!

Μᾶς ἔστειλαν ὁλόκληρο τὸ βίντεο, στὸ ὁποῖο ἀκούγονται οἱ φρικτὲς προσφωνήσεις Βαρθολομαίου πρὸς Πάπα, ἀλλὰ καὶ τὸ Πολυχρόνιο τοῦ Πάπα Φραγκίσκου. 
Ὁ πατριάρχης μιλάει γιὰ τὴν ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ στιγμή τῆς παρουσίας τοῦ παναιρετικοῦ Πάπα, "ἀδελφοῦ ἡμῶν", τοῦ "ἁγιοτάτου" Πάπα στὸν Ἱερὸ Ναό! Κατὰ τὸν αἱρεσιάρχη τῆς Ἀνατολῆς Βαρθολομαῖο, ὁ Πάπας τῆς "Ἐκκλησίας" τῆς Ρώμης "ὀρθοτομεῖ τὸν λογον τῆς ἀληθειας"!!!
Τὸ ἀποκορύφωμα: Στὸ τέλος ψάλλονται τὰ Πολυχρόνια τῶν δύο Παπῶν (Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως), ἀλλὰ προηγεῖται ἐκεῖνο τοῦ Πάπα Ρώμης –ὡς τοῦ Πρώτου τῆς Χριστιανοσύνης!
Δεῖτε τα αὐτὰ στὸ 2:20:00 καὶ 2:50:00. Ἂς τὰ δοῦν κι ἐκεῖνοι ποὺ εἴτε μνημονεύουν, εἴτε κοινωνοῦν ἀπὸ Ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς ποὺ μνημονεύουν Βαρθολομαῖο!

Τώρα δὲν μποροῦν νὰ ἰσχυριστοῦν ὅτι δὲν ξέρουν! 

Τὸ βίντεο:


Μικρόνοη, ανέντιμη και αισχή Οικουμενιστική προπαγάνδα από τον Εφραίμ Βατοπαιδίου!

Η προσβολή της μνήμης του παπά Εφραίμ Κατουνακιώτη


Γράφει ο Χαράλαμπος Βουρουτζίδης

«Αλλά και εάν ημείς ή άγγελος εξ ουρανού ευαγγελίζηται
υμίν παρ’ ο ευηγγελισάμεθα υμίν ανάθεμα έστω. 
Γαλ.1,8»

Μετά την αθώωσή του, ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ, περιφέρει πομπωδώς την πία ταπεινότητά του, σε διάφορα σαλόνια γραικολατίνων.

Ο άγευστος των μύχιων πόθων του Έλληνα, για τη Βασιλίδα των Πόλεων, Βατοπαιδινός ηγούμενος Εφραίμ, επισκέφθηκε το Φανάρι και εκεί, στην αίθουσα του θρόνου της επισκοπής Κωνσταντινουπόλεως, κοινοποίησε στην ομήγυρη, σύμφωνα με απομαγνητοφωνημένο λογύδριό του, που δημοσιεύτηκε στην επ’ εσχάτων επαμφοτερίζουσα εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» ότι τάχα, ο «παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, του εξομολογήθηκε ότι εμνημόνευε μυστικά τον Αρχιεπίσκοπον Αθηναγόρα» φοβούμενος τους προκατειλημμένους αγιορείτες πατέρες! [σ.σ. "Π.Π.": Κι ἀφοῦ φανερὰ δὲν τὸν ἐμνημόνευε, παρὰ μόνο μυστικά, ποὺ τὸ μάθαιναν, ὥστε να "ἐξευμενισθοῦν" οἱ Πατέρες;].
Και συνεχίζει, ο ηγούμενος Εφραίμ πως, ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, που τον αξίωσε ο «Θεός να βλέπει τη μεταβολή των θείων δώρων σε κάθε Λειτουργία», «όταν δεν μνημόνευε φανερά τον Αρχιεπίσκοπο η <θεία> χάρις ερχόταν μετ’ εμποδίων ενώ, όταν άρχισε να μνημονεύει κανονικά τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως τότε ερχόταν άνευ εμποδίων»!!!
«Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου…», δηλαδή, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ο ηγούμενος Εφραίμ παρουσιάζει έναν από τους πρυτάνεις του Ορθόδοξου μοναχισμού, ως διχασμένη προσωπικότητα. Επίσημα, ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης δεν μνημονεύει τον πατριάρχη Αθηναγόρα και, μυστικά και κατ’ ιδίαν, μνημονεύει έναν αιρετικό από φόβο!
Ο ηγούμενος της Ι.Μ.Βατοπαιδίου Εφραίμ, πέρα από το ότι θα πρέπει να κάνει την αυτοκριτική του που, σαν πνευματικός, «καρφώνει» όσα του λεν εξομολογητικά οι άνθρωποι, πιθανότατα νομίζει ότι, μόνο αυτός γνώρισε τον παπά Εφραίμ τον Κατουνακιώτη.
Κατ’ αρχάς, είναι επαίσχυντη προσβολή της μνήμης του οσιακής τελευτής Γέροντα, είναι ντροπή, μεγάλη ντροπή, να παρουσιάζει ο Βατοπαιδινός ηγούμενος τον παπά Εφραίμ ως ένα φοβισμένο καλογεροπαίδι, ως έναν ασκητή χωρίς αυτοπεποίθηση, που άλλα ήθελε και άλλα έπραττε από τον φόβο των «ζηλωτών» πατέρων ή, αλλιώς, κατά τον ηγούμενο Εφραίμ, αναρχικών. Αυτό ξεπερνά τα όρια της ντροπής, είναι βλασφημία στο πρόσωπο του Γέροντα Εφραίμ, που έζησε ως στρατιώτης και αθλητής του Χριστού.
Πώς τολμά, ο Βατοπαιδινός ηγούμενος και προσβάλει τη μνήμη του «χαρισματούχου υποτακτικού»; Τι σόι «χαρισματούχος υποτακτικός» θα ήταν ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, εάν παράκουε το Γέροντά του Νικηφόρο, τον κατά γενική ομολογία απόλυτο στις Ορθόδοξες απόψεις του και σκληρό στην μοναχική άσκηση;
Είναι αλήθεια, ότι ο παπά Εφραίμ έτρεμε, μη τυχόν και γίνει σχίσμα επί των ημερών του λατινόφρωνα Αθηναγόρα, όπως αγωνιούσε και ο Άγιος Παΐσιος που, καρτερούσε «…τούς Μάρκους, τούς Ευγενικούς και τούς Γρηγορίους Παλαμάδες διά να συγκεντρώσουν όλα τα κατασκανδαλισμένα αδέλφια μας, διά να ομολογήσουν την Ορθόδοξον πίστιν, να στερεώσουν την Παράδοσιν και να δώσουν χαράν μεγάλην εις την Μητέρα μας Εκκλησίαν», συνιστώντας με επιστολή του, στις αρχές του 1969: «να μην αποχωριζώμεθα από την Εκκλησίαν κάθε φορά πού θα πταίη ο Πατριάρχης <Αθηναγόρας>» τον οποίο όμως, τελικώς, στο τέλος του 1969, με παρότρυνσή του οι αγιορείτες πατέρες έπαψαν να μνημονεύουν. Την ίδια αγωνία, με τους νεοφανείς στύλους της Ορθοδοξίας, Άγιο Παΐσιο και Εφραίμ Κατουνακιώτη έχουν και σήμερα, όσοι διέκοψαν το μνημόσυνο του ιερατικώς προϊσταμένου τους, που «γυμνή τη κεφαλή» διδάσκει την αίρεση του οικουμενισμού. Προβληματίζονται, όπως πατήρ Θεόδωρος Ζήσης, όχι για την ορθότητα της αποφάσεώς τους αλλά για τον τρόπο προστασίας του χριστεπώνυμου πληρώματος και της Εκκλησίας από το σχίσμα, παρά το γεγονός πως, ο Άγιος Σωφρόνιος αποφαίνεται ότι όποιος αποτειχισθεί από τον αιρετικό προϊστάμενό του, πρέπει να τύχει τιμής και αποδοχής.
Δεν είναι προφανώς βέβαιο πως, ο ηγούμενος της Βατοπαιδίου Εφραίμ, εξιστόρησε στον Επίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο την δήθεν «εξομολόγηση» του μακαριστού γέροντα Εφραίμ, για να δείξει ότι όσοι Ορθόδοξοι αποτειχίζουν τον αιρετικό επίσκοπό τους, βρίσκονται σε πλάνη.
Όμως, το να καταγγέλλει ο ηγούμενος της Βατοπαιδίου πως, ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, μνημόνευε τάχα μυστικά και από φόβο τον αιρετικό Αθηναγόρα, είναι ύβρις! [σ.σ. "Π.Π.": Φαίνεται δὲν πρόλαβε (μοιράζοντας κοτόπουλα ὁ κ. Ἐφραὶμ Βατοπαιδίου) νὰ διαβάσει τὴν ἀποκάλυψη τοῦ καθηγητὴ Δογματικῆς κ. Τσελεγγίδη: «"Ὁ Οἰ­κου­με­νι­σμός ἔ­χει πνεῦ­μα πο­νη­ρί­ας καί κυ­ρι­αρ­χεῖ­ται ἀ­πό ἀ­κά­θαρ­τα πνεύ­μα­τα", κα­τά τήν χα­ρι­σμα­τι­κή ἐμ­πει­ρί­α τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Γέ­ρον­τος Ἐ­φραίμ τοῦ Κα­του­να­κι­ώ­τη», γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ τὶς Ὀρθόδοξες θέσεις τοῦ π. Ἐφραίμ, ποὺ ὁ ἴδιος -ὡς συννόματος- ντροπιάζει].
Τάχα και, ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακώτης, που είχε εντρυφήσει 
στην «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών», δεν διάβασε ποτέ του τα όσα είπε ο Άγιος Κύριλλος, για τον αιρετικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριο, όταν ο τελευταίος δίδαξε τη βλασφημία του για την Υπεραγία Θεοτόκο. Δεν γνώριζε ο παπά Εφραίμ πως, ο Άγιος Κύριλλος, έκοψε κάθε κοινωνία με τον αιρετικό πατριάρχη Νεστόριο, διότι «ου γάρ ήθελον έτι κοινωνείν αυτοίς τοιαύτα φρονούσιν;».
Ούτε ανέγνωσε ποτέ του ο παπά Εφραίμ, τη συμβουλή του Αγίου Ιγνατίου στον Ήρωνα: «πας ο λέγων παρά τα διατεταγμένα, κάν αξιόπιστος ή, κάν νηστεύη, κάν παρθενεύη, κάν σημεία ποιεί, κάν προφητεύη, λύκος σοι φαινέσθω, εν προβάτου δορά προβάτων φθοράν κατεργαζόμενος»;
Πόσο πιθανό είναι ο «φοβητσιάρης», για την πίστη του παπά Εφραίμ, κατά τον Βατοπαιδινό ηγούμενο, να μη γνώριζε τους κεραυνούς του Ιερού Χρυσοστόμου, για κάθε αιρετικό: «ει μέν πίστεως ένεκεν, φεύγε αυτόν και παραίτησαι, μή μόνον εάν άνθρωπος ή, αλλά κάν άγγελος εξ ουρανού κατιών»; 
Μα ούτε και την ορθόδοξη απάντηση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, που όντας φυλακισμένος έλεγε στους μονοθελήτας όταν τον ρωτούσαν: «ου κοινωνείς τω θρόνῳ Κωνσταντινουπόλεως;» ότι: «ου κοινωνώ...ότι τας αγίας τέσσαρας συνόδους εξέβαλον», πόσο μάλλον τας εννέα, γνώριζε ο παπά Εφραίμ;
Φαίνεται πως, κατά τον Βατοπαιδινό ηγούμενο, ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης δεν άκουσε ποτέ του τον Άγιο και Μεγάλο Φώτιο που συνιστούσε στους Ορθοδόξους «Αιρετικός εστίν ο ποιμήν; Λύκος εστί...φύγε την κοινωνίαν αυτού και την προς αυτόν ομιλίαν ως ιόν όφεως».
Ας γίνει παραδεκτό ότι, ο παπά Εφραίμ, δεν διάβασε ποτέ του τα όσα είπαν οι άγιοι της Εκκλησίας για τους αιρετικούς. Δεν έμαθε ότι η Ι. Κοινότητα τού Αγίου Όρους, με έγγραφο της δήλωνε το 1969 ότι: «Η διακοπή του Μνημοσύνου αποτελεί άρνησιν και πράξιν αντιστάσεως, εν όψει διαγραφομένου κινδύνου»;
Ούτε άκουσε τον Άγιο Παΐσιο, τον ηγούμενο Βασίλειο Γοντικάκη και τον Ιερομ. Γρηγόριο να δηλώνουν πως: «η άρνησι προς τον Πατριάρχη δεν είναι άρνησι προς την αγάπην ούτε πρός την ενότητα. Είναι “όχι” πρός το ψεύδος και “ναι” πρός την Αλήθεια»;
Τελικά, για τον Βατοπαιδινό ηγούμενο Εφραίμ, φαίνεται ότι, ο παπά Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, αυτός ο πρύτανης του ασκητισμού είχε διαφορετική γνώμη από τον Άγιο Παΐσιο που έλεγε: «Μετά λύπης μου, από όσους φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ψίχα πνευματική ούτε φλοιό. Ξέρουν, όμως, να ομιλούν για αγάπη και ενότητα, ενώ οι ίδιοι δεν είναι ενωμένοι με τον Θεόν, διότι δεν Τον έχουν αγαπήσει!».
Εάν δεν υπήρχε η βεβαιότητα, για την εντιμότητα της Ελληνικής Δικαιοσύνης, μπορεί κάποιος να απέδιδε στον ηγούμενο της Ι. Μ. Βατοπαιδίου Εφραίμ, το ελαφρυντικό της ευγνωμοσύνης, προς το πρόσωπο κάποιου, που επηρέασε δικαστικές αποφάσεις υπέρ του. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει, οπότε, ποιος ο λόγος να προσβάλει τον όσιας βιοτής παπά Εφραίμ Κατουνακιώτη, στην έδρα του ανατολικού κέντρου της αίρεσης του οικουμενισμού;
Εάν ο ηγούμενος της Βατοπαιδίου π. Εφραίμ βρισκόταν στους κύκλους όσων «ληξιαρχικώς μόνο ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία», θα υπήρχε μια κάποια εξήγηση της πράξης του, καθώς, οι οικουμενιστές, ενοχλημένοι από τις αποτειχίσεις, ψάχνουν και στρατολογούν υποστηρικτές των ολέθριων σχεδίων τους.
«Κάτι φοβερό εγκυμονούν οι καιροί μας. Συνεχώς προετοιμάζω την ψυχή μου», έλεγε ο Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης, «προετοιμάζω το ποίμνιό μου, καθώς και τις ψυχές των φίλων, για την κρίσιμη ώρα της Ορθοδοξίας. Είθε ο Κύριος να αποτρέψη από μας το πικρό ποτήριο. Είθε να μη διασπασθή η ενότης δια της πραγματοποιήσεως ενδομύχων πόθων ωρισμένων οικουμενιστών ταγών της Εκκλησίας».


9/5/2017 ἐδῶ. Όμως, δυστυχώς, το πρόβλημα του σκανδαλισμού των πιστών από τη διδαχή της αίρεσης του οικουμενισμού κάθε μέρα διογκώνετε, και δεν αποκλείετε ακόμη και η συντεταγμένη αποτείχιση.
Μη γένοιτο! Τουλάχιστον έως ότου η υπουλώτερη από όλες τις αιρέσεις, ο Οικουμενισμός, «το κοινόν όνομα δια τους ψευδοχριστιανούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας της Δυτικής Ευρώπης…», όπως έλεγε ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, η έχουσα δια την Ορθόδοξη Εκκλησία «το κοινόν ευαγγελικόν άνομα παναίρεσις» αναθεματισθεί σε Σύνοδο.