Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας: Νεκροζώντανοι…

...ἀνένδοτη ἀντίσταση καί πλήρης ἄρνηση ὑποταγῆς.

Νεκροζώντανοι…

Καί ἐνῶ ἡ πατρίδα μας καταρρέει, ξεπουλιέται, φακελώνεται ψηφιακά καί καταστρέφεται μέ συστηματική χυδαιότητα καί δίχως τό παραμικρό πλέον πρόσχημα ἀπό μία πρωτοφανῶς ἀντίχριστη καί μισελληνική μαφιοχούντα, βλέπουμε μέ πραγματική θλίψη ὅτι μέγα μέρος τοῦ λαοῦ μας βουλιάζει ὅλο καί περισσότερο στόν χαυνωτικό του βοῦρκο. Πρόσφατα φαινόμενα μαζικοῦ συνωστισμοῦ σέ παραλίες καί σέ γήπεδα γιά διάφορα ἀνεκδιήγητα (καί ἐνίοτε ξετσίπωτα δαιμονισμένα) ἀνθυποσκύβαλα πού παριστάνουν τούς καλλιτέχνες, ἀλλά καί μία καθημερινή περιήγηση στό τί γράφεται, ἀκούγεται καί συζητεῖται σέ κανάλια, μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης ἀλλά καί διά ζώσης συναναστροφές, καθιστοῦν σαφέστατη καί ὀφθαλμοφανῆ τήν κατάντια. Μία κατάντια πού ἀρχίζει ἀπό τήν ἁπλῆ ἐξηλιθίωση καί φτάνει ὡς τόν πλήρη πνευματικό ἐκφυλισμό. Μία κατάντια πού θυμίζει ξεκάθαρα πιά στρατιές νεκροζώντανων, πού περιφέρουν τό ἄδειο σαρκίο τους, καταπίνοντας κάθε λογῆς σκουπίδια καί ἐξεμώντας νεοεποχίτικη ἀχρειότητα καί φρικώδη παρακμή.

Καί βέβαια συχνά κάνουμε λόγο γιά ναρκωμένα καί ὑπνωτισμένα πλήθη, ἀλλά ἐδῶ τώρα εἶναι σαφές πώς δέν μποροῦμε νά μιλᾶμε γιά ἁπλῆ ὕπνωση. Γιατί ἀπό τήν ὕπνωση μπορεῖ κάποιος νά ξυπνήσει. Ἐδῶ ὅμως τό ἀπείρως πιό θλιβερό καί ἀνησυχητικό εἶναι τό ὅτι πρόκειται γιά ἀνθρωπομᾶζες πού ἀρνοῦνται πεισματικά νά ξυπνήσουν - καί ἀκόμη καί ἄν ἀκούσουν τήν παραμικρή φωνή προειδοποίησης, ἔχουν πλέον ἐκπαιδευτεῖ πλήρως στό νά τήν ἀπωθοῦν ὁλοκληρωτικά καί νά ἐπιτίθενται κιόλας, ἐξαγριωμένοι καί ἀπαξιωτικοί, πρός ὅποιον ἀποτολμᾶ νά τήν διατυπώσει. Ἀπό τήν ἀναφορά στίς πάμπολλες ἀποδείξεις γιά τόν κλοιό τοῦ ἐλέγχου καί τῆς παρακολούθησης πού σφίγγει γύρω μας (ἐκεῖ ἀκοῦμε καί τά γνωστά ἀστεῖα ἐπιχειρήματα τοῦ τύπου «οὕτως ἤ ἄλλως μᾶς παρακολουθοῦν» ἤ «δέν ἔχουμε τίποτε νά κρύψουμε») ἕως τήν ἀναφορά στούς turbo καρκίνους καί στό κῦμα ξαφνικῶν θανάτων ἀκόμη καί σέ 15χρονα καί 20χρονα παιδιά (ὅπου, πλήν τῶν ὕβρεων περί ψεκασμένων, ἀκοῦς καί τό ἀμίμητο ὅτι αὐτά...πάντα συνέβαιναν) καί ἀπό τήν ἁπλῆ ἀπαρίθμηση καί μόνο τῶν καταστροφικῶν πληγμάτων πού δέχεται καθημερινά ἡ πατρίδα ἀπό τόν καθεστωτικό συρφετό (ἀφανισμός δασῶν, ἀνεμογενήτριες, ἐκχώρηση ἐθνικῶν πόρων καί καταστροφή ἐνεργειακῶν ὑποδομῶν, ἀφανισμός γεωργίας καί κτηνοτροφίας κλπ) ἕως τήν ἀναφορά στόν πνευματικό ὄλεθρο τῶν σοδομονόμων καί ὅλης τῆς εὐρύτερης μπόχας τοῦ woke ἀπόπατου (ὅπου ἀκοῦς τούς γνωστούς ἠλίθιους καγχασμούς γιά σκοταδιστές καί συνωμοσιολόγους). Τεράστια πραγματικά ἡ γκάμα, βαθύτατα τρομακτική καί ἡ ὁλοκληρωτική - καί πλέον πεισματικά ἐσκεμμένη - τύφλωση.

Ἐδῶ ἀκόμη καί γιά τήν ἀτζέντα 2030, γιά τήν ὁποία μιλοῦν εὐθέως τά νεοταξικά σιωνιστικά ἀφεντικά τοῦ πλανήτη, οἱ ἐμμονικά ἀποβλακωμένοι θά ποῦν μέ τό γνωστό ὕφος ἠλίθιου ξερόλα ὅτι εἶναι παραμύθια της Χαλιμάς. Καί ἐνῶ δίχως προκαλύψεις καί προσχήματα ἐκθειάζεται πιά καί ἐφαρμόζεται ὁ μετανθρωπισμός, οἱ λαοί τσουβαλιάζονται σέ ἕνα ἀκραῖο ὁλοκληρωτικό παγκόσμιο σύστημα καί ἀπό ἐπίσημα χείλη γίνεται ὁλοένα καί συχνότερα λόγος γιά τήν «ἀνάγκη» μίας παγκόσμιας κυβέρνησης ἤ ἀκόμη καί γιά ἕνα ἐπερχόμενο Μεσσία καί παγκόσμιο ἡγέτη, οἱ κάθε λογῆς λοβοτομημένοι χάσκακες καγχάζουν καί χλευάζουν.

Καί δυστυχῶς - θά ἐπαναλάβω κάτι πού ἔγραψα πρόσφατα - δέν μποροῦμε πιά νά ἔχουμε τήν παραμικρή αὐταπάτη γιά τό κατά πόσον ὅλοι αὐτοί μποροῦν ἐφ’ ἑξῆς νά ξυπνήσουν. Ἀνθρωπίνως τοὐλάχιστον, χωρίς δηλαδή νά χρειαστεῖ νά μεσολαβήσει κάποια ἄνωθεν ἐπέμβαση. Ἀνθρωπίνως ὅμως, ὅλα δείχνουν πώς ὅσοι μποροῦσαν νά ξυπνήσουν, τό ἔχουν ἤδη κάνει. Δηλαδή, ὅσοι ἀκόμη δέν ἔχουν καταλάβει τί συμβαίνει γύρω μας, μετά ἀπό μία τόσο ἐκκωφαντικά ἀποκαλυπτική ἑξαετία καί μέ τέτοιο συστηματικό κοσκίνισμα μέσα ἀπό τόσα διαφορετικά κόσκινα, δέν πιστεύω πλέον πώς ἔχουν τίς ἀντιληπτικές καί πνευματικές προϋποθέσεις γιά νά ξυπνήσουν ἐφ’ ἑξῆς.

Γιά νά μήν τό μηδενίσουμε ὅμως, εἶναι δεδομένο ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ὅτι ὑπάρχουν καί αὐτοί πού ξύπνησαν, ὅπως καί αὐτοί πού ἦταν ἤδη ξύπνιοι. Εἶναι μία πραγματικά ἀρκετά μεγάλη μερίδα πού ἔχει καταλάβει - καί πού εὐτυχῶς δείχνει πρόθυμη νά ἀντισταθεῖ. Τό εἴδαμε τότε στήν ψευτοπανδημία, τό διαπιστώνουμε καί τώρα μέ τήν ψευδοταυτότητα καί τόν προσωπικό ἀριθμό, ὁ δρόμος εἶναι σέ ὅλες τίς περιπτώσεις ὁ ἴδιος: ἀνένδοτη ἀντίσταση καί πλήρης ἄρνηση ὑποταγῆς. 

Τά πράγματα εἶναι δύσκολα, ὅλα τά νεοεποχίτικα μαντρόσκυλα εἶναι ἐναντίον μας (ἀπό τό ἄθλιο κράτος, τήν ἀλυχτῶσα πετσωμένη ἀλητοδημοσιογραφία καί τή φερόμενη ὡς δικαιοσύνη μέχρι τήν διοικοῦσα Ἐκκλησία) καί ἐπίσης εἶναι ξεκάθαρο ὅτι καί διεθνῶς βρισκόμαστε σέ πολύ δύσβατα καί σκοτεινά μονοπάτια (πού μπορεῖ νά φέρουν καί πόλεμο καί πλήρη οἰκονομική κατάρρευση καί γενικά μεγάλες δοκιμασίες). Ἀξίζει ὅμως πραγματικά νά θυμηθοῦμε μία γνωστή φράση του Μακρυγιάννη: ὅτι εἶναι ἀδύνατες οἱ θέσεις μας (δηλαδή τά μετερίζια πού προσπαθοῦμε νά κρατήσουμε), ἀλλά εἶναι δυνατός ὁ Θεός πού μᾶς προστατεύει. Πού καί πάλι θά μᾶς προστατεύσει, ἀρκεῖ καί ἐμεῖς νά μήν φύγουμε ἀπό κοντά Του καί φυσικά νά ποῦμε καί ἐκεῖνα τά ἀπαραίτητα ΟΧΙ πού ἀπαιτοῦνται ἀπέναντι στίς διαταγές, τίς πιέσεις καί τούς ἐκβιασμούς τῶν ἀντίχριστων ἐξουσιῶν...

Νεκτάριος Δαπέργολας

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ Γιάννης Ζωγράφος ταυτότητες, προσωπικός αριθμός, ψηφιακή σκλαβιά

 

GLOBALNEWS21

Νέος δεινός σκανδαλισμός από τον πατριάρχη Βαρθολομαίο: Τέλεση Αγιασμού σε ναό των Αγγλικανων

ΙΔΟΥ ΟΙ "ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ" ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΚΙΣΤΟΥ.

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ.

Νέος δεινός σκανδαλισμός από τον πατριάρχη Βαρθολομαίο: Τέλεση Αγιασμού σε ναό των Αγγλικανών.

Στον αγγλικανικό πανεπιστημιακό ναό της Παναγίας στην Οξφόρδη (University Church of St Mary the Virgin) μετέβει ο πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος την 17η Σεπτεμβρίου 2026 [1].

Μέσα στον κατάμεστο από Αγγλικανούς ναό εκφώνησε ομιλία με τίτλο «Η θρησκευτική ελευθερία σε αμφισβητούμενα οικοσυστήματα. Δίκαιο, Θρησκεία και Εξωτερική Πολιτική σε μια Νέα Διεθνή Τάξη» (φωτογραφία 1, φωτογραφία 2).

Λίγο αργότερα ο Κων/πόλεως Βαρθολομαίος τέλεσε μικρό Αγιασμό μέσα στο ναό των αιρετικών καταπατώντας πλήθος Ιερών Κανόνων (φωτογραφία 1, φωτογραφία 2, φωτογραφία 3, φωτογραφία 4, φωτογραφία 5).

Το επίσημο Δελτίου Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου αναφέρει σχετικά [2]:

“Αμέσως μετά, ο Παναγιώτατος τέλεσε τον μικρό Αγιασμό με την ευκαιρία της ενάρξεως του νέου Ακαδημαϊκού έτους”.

Λίγες ημέρες νωρίτερα ο πανεπιστημιακός ναός των Αγγλικανών είχε προαναγγείλει με σχετική ανακοίνωση στο διαδίκτυο ότι ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος θα εκφωνήσει ομιλία στο πλαίσιο μίας “λειτουργικής τελετής” (as part of a liturgical service) [3].

Στον ναό των αιρετικών παρέστη η πατριαρχική συνοδεία την οποία αποτελούσαν οι Μητροπολίτες Πριγκηποννήσων Δημήτριος, Σηλυβρίας Μάξιμος και Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων Ιωακείμ, καθώς και ο Μέγας Εκκλησιάρχης Αέτιος και ο Διάκονος Ευλόγιος Τσάτσας, κωδικογράφος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου (φωτογραφία).

Μαζί τους παρέστη και ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Νικήτας (φωτογραφία).

Εκκλησιαστικό όργανο, χορωδία, πλήθος Αγγλικανών και η ακολουθία του Αγιασμού από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο (Βίντεο)

Η τελετή του μικρού Αγιασμού μεταδόθηκε σε ζωντανή σύνδεση από το διαδικτυακό κανάλι του πανεπιστημιακού αγγλικανικού ναού. Στο σχετικό βίντεο [4] παρατηρούμε ανάμεσα στα υπόλοιπα:

[10:40] Είσοδος των Αγγλικανών στον ναό υπό την μορφή πομπής. Ήχοι από εκκλησιαστικό όργανο και χορωδία.

[12:02] Στο τέλος της πομπής ακολουθεί ένας Μονοφυσίτης. Η πομπή ολοκληρώνεται με τον Πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίο Αρχοντώνη μετά της συνοδείας του.

[16:45] Αγγλικανός “ιερέας” και το ποίμνιο των Αγγλικανών εκφωνούν την Κυριακή Προσευχή.

[22:08] Χορωδία των Αγγλικανών ψάλλει ύμνους.

[24:39] Έναρξη ομιλίας του Κων/πόλεως Βαρθολομαίου.

[01:12:46] Έναρξη της ακολουθίας του Αγιασμού στον ναό των Αγγλικανών από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

[01:22:00] Ανάγνωση Ευαγγελίου από τον πατριάρχη Βαρθολομαίο.

[01:29:21] Ραντισμός από τον πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίο κατά τη διάρκεια της τελετής του Αγιασμού.

Πώς νομιμοποιείται βάσει των Ιερών Κανόνων ένας ορθόδοξος Ιεράρχης να τελεί την ακολουθία του Αγιασμού σε αιρετικό ναό, συμπροσευχόμενος μάλιστα με πλήθος αιρετικών;

Ανεξαρτήτως βαθμού Ιερωσύνης, οι ενέργειες αυτές απαγορεύονται ρητώς από τους Ιερούς Κανόνες, αποτελούν σοβαρότατη εκτροπή και τιμωρούνται με ποινή καθαιρέσεως.

Η κανονική παράδοση της Εκκλησίας μας είναι πάγια, σαφής και κατηγορηματική: «ου δει αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι».

Ενδεικτικά σημειώνονται μερικοί μόνο από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας με οικουμενικό κύρος, οι οποίοι αναφέρονται στην απαγόρευση συμπροσευχής με αιρετικούς:

Κανών ΜΕ’ των Αγ. Αποστόλων: «Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως Κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω».

Κανών ΞΔ’ των Αγ. Αποστόλων: «Ει τις Κληρικός, ή Λαϊκός εισέλθοι εις συναγωγήν Ιουδαίων, ή αιρετικών προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω, και αφοριζέσθω».

Κανών ΛΓ’ της εν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου: «Ότι ου δεί αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι».

Ο φωτισμένος λόγος του αγωνιστή και ομολογητή μακαριστού πατρός Νικολάου Μανώλη στο κείμενό του με τίτλο «Αδηφάγο τέρας ο Οικουμενισμός» από το βιβλίο του Βίωμα Ορθοδοξίας καθίσταται πιο επίκαιρος από ποτέ:

«Ὡς ἀδηφάγο τέρας ὁ Οἰκουμενισμὸς ἑτοιμάζει τὸ διάβα στὸ θηρίο της Ἀποκαλύψης… Στρατολογημένοι «ὀρθόδοξοι» πατριάρχες, ἐπίσκοποι καὶ θεολόγοι τῆς Νέας Ἐποχῆς, καταθέτουν τὶς σπουδές, τὶς ἐπιτυχίες, τὶς γνώσεις, τὶς κοσμικὲς συναναστροφές, στὸ σκοπὸ τῆς προδοσίας τῆς Πίστης. Στὴ βιασύνη τους νὰ ἐπιτύχουν τὴν περιβόητη ἑνότητα διαλύουν τὸν ἱστὸ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, σχίζουν τὸν ἄρραφο χιτῶνα τῆς Πίστης, γκρεμίζουν τὴν ἁγιοπατερικὴ θεολογία. Προδίδοντας τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ Χριστοῦ, βραβεύονται ἀπὸ τὸν τρισκατάρατο πάπα.

Ὑπάρχει μία νοοτροπία σὲ κύκλους Ὀρθοδόξων νὰ καταδικάζουν ὑποτίθεται μέσα τους βαθιὰ ὅμως, πολύ …βαθιά, τὶς οἰκουμενιστικὲς πρακτικὲς (συμπροσευχές, συμπροσκυνήματα…) πατριαρχῶν καὶ ἄλλων, ἀλλὰ νὰ μὴν ἐκφράζουν ἄποψη γιὰ ὅλα αὐτά…Αυτό ποὺ συμβουλεύουν εἶναι ψευτουπακοὴ ποὺ εἶναι δαιμονικὴ ὀρμήνεια. Οἱ ἅγιοι μᾶς προστάζουν νὰ ἀντιδρούμε και νὰ παίρνουμε θέση δημόσια, ὅταν «γυμνὴ τὴ κεφαλὴ» κηρύσσεται ἡ πλάνη καὶ ἡ αἵρεση. Ἂν μάλιστα αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν δύναμη νὰ τὸ κάνει ὁ ἐπίσκοπος, τότε νὰ τὸ κάνει ὁ ἱερέας, ὁ μοναχός, ἀκόμη καὶ ὁ λαϊκός.

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ὁρίζει ὡς ὑποχρέωση πάντων, σπουδαίων καὶ ταπεινῶν, διδασκόντων καὶ διδασκομένων, τὴν ἀντίδραση κατὰ τῶν αἰρετιζόντων. «Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πϊστεως […] Ὥστε, ὅτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, «Ἐγὼ τὶς εἰμί;» […] Ὥστε καὶ αὐτὸς ὁ πένης πάσης ἀπολογίας ἐστέρηται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, μὴ τανὺν λαλῶν, ὡς κριθησόμενος διὰ τοῦτο καὶ μόνον».

Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ἡ μεγαλύτερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων.Έχουμε ὑποχρέωση νὰ ἀντισταθοῦμε. Μὲ νήψη, μὲ προσευχή, μὲ πίστη στὸν Χριστό, στὴν Κυρία Θεοτόκο καὶ στοὺς Ἀγίους να πάρουμε μιὰ γενναία ἀπόφαση. Νὰ μείνουμε πιστοὶ στὴν Ὀρθοδοξία πολεμῶντας την παναίρεση. Νὰ μεταλαμπαδεύσουμε τὴν ἀληθινὴ Πίστη στὶς ἑπόμενες γενιές».

Η Αγιοπαράδοτη, Θεοπαράδοτη και Πατροπαράδοτη Αποτείχιση είναι ο Ιεροκανονικός τρόπος αντίδρασης των κληρικών κάθε βαθμίδος και του πιστού λαού (31ος Αποστολικός Κανόνας, 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου).

Είναι το τελευταίο ανάχωμα πριν την ολοσχερή επικράτηση του Οικουμενισμού και την ένωση με τους πάσης φύσεως αιρετικούς που επί έναν αιώνα προετοιμάζεται από τα οικουμενιστικά κέντρα και το Φανάρι (των σχισμάτων, των αντικανονικών ενεργειών, των αντοθρόδοξων πραχθέντων και της εκκοσμίκευσης), το οποίο έπαψε πλέον να εκπέμπει το φως της Ορθοδοξίας των Αγίων Πατέρων και οδηγεί στην άβυσσο της απώλειας.

[1] https://www.orthodoxianewsagency.gr

[2] https://ec-patr.org

[3] https://www.universitychurch.ox.ac.uk

[4] https://www.youtube.com

Αναρτήθηκε από ΟΜΟΛΟΓΙΑ

ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΥΠΑΚΟΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

 

michail..63

Κ. ΒΑΘΙΩΤΗΣ: «Χιλιάδες στη Βίσση, Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΔΥΣΗ»!

 

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΕΝΑ

Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Η διδαχή του Οσίου Παϊσίου για τα Έσχατα Χρόνια

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Η αγιασμένη και εμβληματική μορφή του οσίου Παϊσίου αποτελεί το καύχημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας των Εσχάτων και Αποκαλυπτικών Χρόνων, καθώς η διδασκαλία του, ο παρηγορητικός του λόγος, οι πνευματικές του νουθεσίες φωταγωγούν την πορεία ζωής εκατομμυρίων πιστών σε ολόκληρο τον κόσμο, που αγωνίζονται να διασώσουν την εθνική και θρησκευτική τους ταυτότητα και αξιοπρέπεια μέσα στο νεοταξίτικο καζάνι της δαιμονοκίνητης παγκοσμιοποίησης.

Ο πιστός λαός έβρισκε στο πρόσωπο του σεβάσμιου γέροντος, τον γνήσιο δούλο του Θεού, δηλ. έναν Άγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο οποίος δεν μιλούσε μόνο για την αξία της αγάπης, της ταπείνωσης και της προσφοράς, αλλά καλούσε επιπλέον τους πιστούς σε πνευματική επαγρύπνηση, καθότι είχε πλήρως συνειδητοποιήσει ότι η Νεοταξίτικη Εξουσία επιβάλλει στην κοινωνία το εκάστοτε αφήγημά της (πρόγραμμα παγκόσμιου εμβολιασμού, υποχρεωτική ψηφιοποίηση των συναλλαγών, αριθμοποίηση του προσώπου, κατάργηση των μετρητών, θεσμική αναγνώριση της ομοφυλόφιλης σχέσης κ.λπ.) με σκοπό την απομάκρυνση των ανθρώπων από τον δρόμο του Θεού και την εκούσια υποδούλωσή τους στο αντίχριστο πνεύμα της εωσφορικής «Νέας Εποχής».

Στο πλαίσιο του παρόντος κειμένου, δεν είναι δυνατόν να αναπτύξουμε σε πλήρη έκταση την φωτισμένη διδασκαλία του οσίου Παϊσίου εν σχέσει προς τον ριζικό μετασχηματισμό της καθημερινότητας του σύγχρονου ανθρώπου, αλλά θα εστιάσουμε αποκλειστικά στο κεντρικότερο σημείο της πνευματικής του διδαχής, που συνδέεται με τα Έσχατα και Αποκαλυπτικά Χρόνια.

Επιφυλασσόμαστε να επανέλθουμε σε κάποιο επόμενο άρθρο μας, προσεγγίζοντας τα υπόλοιπα ζητήματα, στα οποία είχε αναφερθεί ο Άγιος των ημερών μας, δηλαδή της έκδοσης των νέων ψηφιακών ταυτοτήτων, του προσωπικού αριθμού, της επικείμενης κατάργησης των μετρητών και της παγκόσμιας δικτατορίας.

ΤΡΑΝΤΑΓΜΑ ΓΕΡΟ

Η κυκλοφορία των νέων ψηφιακών ταυτοτήτων και η έκδοση του προσωπικού αριθμού συνιστούν αναμφίβολα σημαντικά πνευματικά ορόσημα στην Εσχατολογική Πορεία της Ανθρωπότητας, που προειδοποιούν τους πιστούς ανθρώπους για την μελλοντική επικράτηση της παγκόσμιας αντίχριστης δικτατορίας.

Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης προσπαθούσε πριν από σαράντα χρόνια να εξεγείρει την –από τότε– ναρκωμένη συνείδηση του Ελληνικού λαού και να ενισχύσει το ηθικό του, τονίζοντας την αξία του πνευματικού αγώνα για την αντιμετώπιση των επερχόμενων μεγάλων δυσκολιών. Παράλληλα, υπογράμμιζε ότι το διακύβευμα της πνευματικής σύγκρουσης αφορά την υπεράσπιση του ονόματος του Χριστού απέναντι στις σκοτεινές, αντίθεες δυνάμεις.

Συγκεκριμένα ο Πνευματοφόρος Όσιος Παϊσιος, πλήρης Σοφίας και Θείας Χάριτος έλεγε τα ακόλουθα:

«Ο Θεός επιτρέπει να γίνει ένα τράνταγμα γερό. Έρχονται δύσκολα χρόνια. Θα έχουμε δοκιμασίες μεγάλες. Να το πάρουμε στα σοβαρά, να ζήσουμε πνευματικά. Οι περιστάσεις μάς αναγκάζουν και θα μας αναγκάσουν να δουλέψουμε πνευματικά. Τώρα πάμε ή για τον Χριστό ή για τον διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο. Στην Κατοχή γινόσουν ήρωας, γιατί δεν χαιρετούσες έναν Γερμανό. Τώρα γίνεσαι ήρωας, γιατί δεν χαιρετάς τον διάβολο. Πάντως θα δούμε φοβερά γεγονότα. Θα δοθούν πνευματικές μάχες. Οι Άγιοι θα αγιασθούν περισσότερο και οι ρυπαροί θα γίνουν ρυπαρότεροι»¹.

Επίσης, ο σεβάσμιος Γέροντας δεν «μασούσε τα λόγια του» για την καταστρεπτική δράση του διαβόλου –εν αντιθέσει με μια σημαντική μερίδα σύγχρονων κληρικών, οι οποίοι, νανουρίζοντας τους πιστούς, διακηρύσσουν την κούφια αγαπολογία και τον άχρωμο ευσεβισμό, παραμένοντας παγερά αδιάφοροι στην ολοένα αυξανόμενη ένταση του δαιμονικού κακού στον σημερινό κόσμο–, αλλά έμπλεος αγωνίας επισήμαινε τον κίνδυνο της «πνευματικής πυρκαγιάς», που πρόκειται να ξεσπάσει σε ολόκληρη την οικουμένη, απειλώντας να αποτεφρώσει κάθε ίχνος αρετής, ευγένειας και καλοσύνης στις ψυχές των ανθρώπων.

Ο όσιος Παϊσιος έλεγε τα ακόλουθα:

«Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ο διάβολος βάλθηκε να καταστρέψει τα πλάσματα του Θεού. Έχει κάνει παγκοινιά, να καταστρέψει τον κόσμο. Λύσσαξε, γιατί άρχισε να μπαίνει στον κόσμο η καλή ανησυχία. Ο κόσμος καίγεται! Το καταλαβαίνετε; Έπεσε πολύ πειρασμός. Τέτοια πυρκαγιά έχει βάλει ο διάβολος, που ούτε όλοι οι πυροσβέστες αν μαζευθούν, δεν μπορούν να την σβήσουν. Πνευματική πυρκαγιά! Δεν έχει μείνει τίποτε. Μόνον προσευχή χρειάζεται, για να μας λυπηθεί ο Θεός»².

ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΧΡΙΣΤΟΥ

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο όσιος Παϊσιος είχε ήδη αντιληφθεί το «πνευματικό ναδίρ» του ανθρώπινου πολιτισμού, συνοψίζοντας σε μια λιτή και απέριττη φράση ολόκληρη την τραγωδία του πεπτωκότος ανθρώπου:

«Έχουμε ξεπεράσει το όριο της ανοχής του Θεού»³.

Επομένως, μετά από τέσσερις περίπου δεκαετίες είναι προφανές ότι ζούμε σε μια εποχή πρωτοφανούς αποστασίας, μεγάλης πνευματικής σύγχυσης, εθνικής και κοινωνικής παρακμής, ενώ η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού βρίσκεται σε κατάσταση προχωρημένης πνευματικής και ηθικής αποσύνθεσης, βυθισμένη στον μικρόκοσμο μιας μίζερης, καταθλιπτικής και επαναλαμβανόμενης καθημερινότητας.

Σοβαρό σύμπτωμα κοινωνικής νοσηρότητας αποτελεί το γεγονός ότι πολλοί συμπολίτες μας παρακολουθούν με αδιαφορία και παθητικότητα την Ελλάδα να γκρεμίζεται, την πίστη να χάνεται, την Αλήθεια της Ορθοδοξίας να σχετικοποιείται, και όχι μόνο δεν αντιδρούν, αλλά προσποιούνται ότι δεν συμβαίνει το παραμικρό, παραμένοντας κλεισμένοι στο καβούκι μιας κίβδηλης ζωής.

Όμως, ο ταπεινός Αγιορείτης μοναχός προσπαθούσε να κεντρίσει το φιλότιμο των ανθρώπων, προσκαλώντας τους να αναγνωρίσουν την πνευματική τους πτώση και να αλλάξουν στάση ζωής.

Ο όσιος Παϊσιος, ακτινογραφώντας την κοινωνική κατάσταση της εποχής του τόνιζε τα ακόλουθα, τα οποία σήμερα είναι ορατά και από κάθε άλλον μη εξασκημένο παρατηρητή:

«Οι άνθρωποι το να μην αμαρτάνουν το θεωρούν προσβολή και την αμαρτία την θεωρούν πρόοδο. Αυτό είναι το χειρότερο από όλα. Αν οι σημερινοί άνθρωποι που ζουν στην αμαρτία τουλάχιστον το αναγνώριζαν, θα τους ελεούσε ο Θεός. Αλλά δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα και εγκωμιάζουν την αμαρτία. Αυτό είναι και η μεγαλύτερη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, την αμαρτία να την θεωρούν πρόοδο και το ηθικό να το λένε κατεστημένο. Γι’ αυτό έχουν μεγάλο μισθό, μεγάλη αξία, αυτοί που αγωνίζονται στον κόσμο και διατηρούν καθαρή ζωή»⁴.

Ο Ουρανοπολίτης Γέροντας είχε πολύ νωρίς διαπιστώσει την γενικευμένη τάση της ελληνικής κοινωνίας να «κατασκευάζει» έναν Θεό, προσαρμοσμένο στα δικά της αμαρτωλά μέτρα και ήθη, αρνούμενη πεισματικά να καταφύγει στο σωτήριο φάρμακο της μετανοίας.

Στηλιτεύοντας την έμφυτη ροπή των ανθρώπων προς την άνεση, την ευκολία και τον πνευματικό εφησυχασμό, υπογράμμιζε με κάθε σοβαρότητα τα ακόλουθα:

«Ο κόσμος θέλει να αμαρτάνει και θέλει τον Θεό καλό. Αυτός να μας συγχωράη και εμείς να αμαρτάνουμε. Εμείς δηλαδή να κάνουμε ό,τι θέλουμε και Εκείνος να μας συγχωράη. Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν, γι’ αυτό ορμούν στην αμαρτία. Όλο το κακό από εκεί ξεκινάει, από την απιστία. Δεν πιστεύουν στην άλλη ζωή, οπότε δεν υπολογίζουν τίποτε»⁵.

Σε μια άλλη περίσταση, ο σεβάσμιος γέροντας, απαντώντας σε ερώτηση μοναχής για το αν θα παρέμβει ο Θεός στα δύσκολα χρόνια που έπονται, απάντησε σοφά και διακριτικά ως εξής:

«Ναι. Εδώ βλέπεις, σε έναν αδικημένο που έχει καλή διάθεση, επειδή δικαιούται την Θεία βοήθεια, παρουσιάζονται πολλές φορές οι Άγιοι, η Παναγία, ο Χριστός για να τον σώσουν, πόσω μάλλον τώρα που βρίσκεται σε τόση δύσκολη κατάσταση ο καημένος κόσμος. Τώρα μια μπόρα θα είναι, μια μικρή κατοχή του αντιχρίστου σατανά. Θα φάει μια σφαλιάρα από τον Χριστό, θα συγκλονιστούν όλα τα έθνη και θα έρθει η γαλήνη στον κόσμο για πολλά χρόνια. Αυτήν την φορά, θα δώσει ο Χριστός μια ευκαιρία, για να σωθεί το πλάσμα Του. Θα αφήσει το πλάσμα του ο Χριστός; Θα παρουσιαστεί στο αδιέξοδο των ανθρώπων, για να τους σώσει από τα χέρια του Αντιχρίστου. Θα επιστρέψουν στον Χριστό και θα έρθει μια πνευματική γαλήνη σε όλη την Οικουμένη για πολλά χρόνια. Μερικοί συνδυάζουν με αυτήν την επέμβαση του Χριστού την Δευτέρα Παρουσία. Εγώ δεν μπορώ να το πω. Ο λογισμός μου λέει ότι δεν θα είναι η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, όταν έρθει ως Κριτής, αλλά μια επέμβαση του Χριστού, γιατί είναι τόσα γεγονότα που δεν έχουν γίνει ακόμη. Θα επέμβει ο Χριστός, θα δώσει μια σφαλιάρα σε όλο αυτό το σύστημα, θα πατάξει όλο το κακό και θα το βγάλει σε καλό τελικά. Θα γεμίσουν οι δρόμοι προσκυνητάρια. Έξω τα λεωφορεία θα έχουν εικόνες. Θα πιστέψουν όλοι οι άνθρωποι. Θα σε τραβάν, για να τους πεις για τον Χριστό! Έτσι θα κηρυχθεί το Ευαγγέλιο σε ολόκληρη την Οικουμένη και τότε ο Χριστός θα έρθει ως Κριτής να κρίνει τον κόσμο. Άλλο Κρίση, άλλο μια επέμβαση του Χριστού, για να βοηθήσει το πλάσμα Του»⁶.

ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

Κάποια άλλη στιγμή, ο λαοφιλής Άγιος, μιλώντας στις μοναχές για τα δύσκολα χρόνια που έρχονται είχε υπογραμμίσει την αξία της προσευχής και της εν γένει πνευματικής ζωής, επισημαίνοντας τα ακόλουθα:

«Μην ξεχνάτε ότι περνούμε δύσκολους καιρούς και χρειάζεται πολλή προσευχή. Να θυμάστε την μεγάλη ανάγκη που έχει ο κόσμος σήμερα και την μεγάλη απαίτηση που έχει ο Θεός απ’ εμάς για προσευχή. Να εύχεσθε για την γενική εξωφρενική κατάσταση όλου του κόσμου, να λυπηθεί ο Χριστός τα πλάσματά Του, γιατί βαδίζουν στην καταστροφή. Να επέμβει θεϊκά στην εξωφρενική εποχή που ζούμε, γιατί ο κόσμος οδηγείται στην σύγχυση, στην τρέλλα και στο αδιέξοδο»⁷.

Οι αδυσώπητοι Νεοταξίτες αισθάνονται παντοδύναμοι, εκλαμβάνοντας –μέσα στην εωσφορική τους υψηλοφροσύνη– την σιωπηλή υπομονή του Θεού ως σημάδι «αδυναμίας Του» να παρέμβει στην Ανθρώπινη Ιστορία, κι έτσι προχωρούν ακάθεκτοι και αμετανόητοι στην υλοποίηση των πονηρών τους σχεδίων, με σκοπό τον απόλυτο έλεγχο της Ανθρωπότητας και την ψυχοσωματική διάλυση του Ανθρώπου.

Η υπερεθνική αντίχριστη ελίτ, αξιοποιώντας συνδυαστικά τα όπλα του φόβου και της φτώχειας διασπείρει στην ανθρωπότητα την απελπισία, την αβεβαιότητα και την αγωνία της καθημερινής επιβίωσης, με αποτέλεσμα οι πολίτες, κουρασμένοι και αποπροσανατολισμένοι, να βρίσκονται σε μια κατάσταση διαρκούς σύγχυσης και ανασφάλειας, αδυνατώντας να διακρίνουν ανάμεσα στην αλήθεια και στην έντεχνη διαστρέβλωσή της, ανάμεσα στην πραγματική είδηση και στην παραποιημένη, κι έτσι να υποτάσσονται ευκολότερα σε κάθε προπαγανδιστικό αφήγημα της Νεοταξίτικης Εξουσίας, που, υπό τον μανδύα του κοινοβουλευτισμού, επιδιώκει την μαζική εξαπάτηση και χειραγώγησή τους.

Με όρους πολιτικής, ζούμε τον επιθανάτιο ρόγχο της ανθρώπινης ελευθερίας και την επικράτηση των ψηφιακών συναλλαγών που επιβάλλουν το δεσμευτικό μοντέλο της ψηφιακής διακυβέρνησης, το οποίο θα συρρικνώσει την κοινωνική αλληλοεπίδραση και θα υπαγάγει κάθε ανθρώπινη συμπεριφορά στον απόλυτο ψηφιακό έλεγχο του Κράτους.

Με όρους πνευματικούς, ζούμε σε μια άκρως ενδιαφέρουσα και κρίσιμη χρονική φάση των Εσχάτων και Αποκαλυπτικών Χρόνων, που μαγνητίζει το πνευματικό ενδιαφέρον των πιστών ανθρώπων και προλειαίνει το έδαφος για την ενδεχόμενη εμφάνιση του Ανόμου στο προσκήνιο της Ιστορίας.

Μολονότι έχουμε εισέλθει σε μια πολύ δύσκολη και πνευματικά επικίνδυνη περίοδο, όπου κρίνεται πιθανό η διεθνής πολιτικοοικονομική ελίτ να επιβάλει –με χρονικό ορίζοντα έως το 2030– μια νέα παγκόσμια κατάσταση εξαίρεσης, που θα αποτυπωθεί στην λήψη έκτακτων νομοθετικών μέτρων, στην αναστολή των ατομικών ελευθεριών και στην προληπτική αστυνόμευση, εντούτοις καλούμαστε να παραμείνουμε μέχρι τέλους και με κάθε τίμημα αμετακίνητοι στις επάλξεις του πνευματικού αγώνα, προκειμένου να πανηγυρίσουμε την μεγαλειώδη νίκη του Εσφαγμένου Αρνίου επί των δυνάμεων του σκότους, καθώς ο Χριστός μας είναι ο Αδιαμφισβήτητος και Αιώνιος Νικητής που «εξήλθε νικών και ίνα νικήσει»⁸.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε σε συμπτυγμένη μορφή στις 15/16-8-2026 στο φύλλο της «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ», σελ. 58-59.

1

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Α΄, «Με Πόνο και Αγάπη για τον Σύγχρονο Άνθρωπο», Ιερόν Ησυχαστήριον Μοναζουσών «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», 1η έκδοση, 1998, 18η ανατύπωση 2016, σελ. 39.

2

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Α΄, ό.π., σελ. 27.

3

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Α΄, ό.π., σελ. 341.

4

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Α΄, ό.π., σελ. 44.

5

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Α΄, ό.π., σελ. 49.

6

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Β΄, «Πνευματική Αφύπνιση», Ιερόν Ησυχαστήριον Μοναζουσών «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Β΄ έκδοση, 2000, σελ. 187-188.

7

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Β΄, ό.π., σελ. 315.

8

Αποκάλυψη Ιωάννου, Κεφ. Στ΄, στίχος 2.

https://agonasax.blogspot.com/

Ὁ Ἐσταυρωμένος, ὁ Διάβολος καί ὁ Μητροπολίτης

Πορφυρίτης

Ὁ ἅγιος πατήρ Σεραφείμ Ρόυζ, στό βιβλίο του «Ἡ ψυχή μετά τό θάνατο», περιγράφοντας τούς δαιμονικούς πειρασμούς πού δέχθηκε ἡ ἁγία Μαύρα, ἐννέα μέρες σταυρωμένη μαζί μέ τόν σύζυγό της, ἀναφέρει τά λόγια τῆς ἁγίας πρός τό σύζυγό της Τιμόθεο, καθώς καί τόν τρόπο ἀντιμετώπισης αὐτῶν τῶν πειρασμῶν. 

«-Στάσου στερεός, στάσου παλικάρι, Τιμόθεε. Τά μεσάνυχτα βρέθηκα σέ ἔκσταση κι εὐθύς ἀμέσως πρόσεξα νά μέ ζυγώνει ἕνας ἄνθρωπος χαμογελαστός, πού κρατοῦσε στά χέρια ἕνα ποτήρι γιομάτο μέλι καί γάλα. Μοῦ τὄφερε μέχρι τά χείλη, καί μοῦ εἶπε: «Πάρτο κι ἀπόλαυσέ το.» «Ποιός εἶσαι καί ἀπό ποῦ ἔρχεσαι;» τόν ρώτησα. «Ἄγγελος τοῦ Θεοῦ εἶμαι», μοῦ ἀποκρίθηκε. «Ἄν εἶσαι τέτοιος πού λές, ἔλα νά κλαύσουμε μαζί καί νά προσευχηθοῦμε στόν Ἐσταυρωμένο». «Ξέρεις κάτι;» μοῦ λέει. «Σέ λυπήθηκα νά σέ βλέπω πάνω στό ξύλο, δίχως τροφή. Θά τά καταφέρεις ἄραγε νά συνεχίσεις;». «Ποιός σ’ ἔστειλε νά μοῦ τά πεῖς αὐτά;» τόν σιγορώτησα. «Δέν ξέρεις ὅτι μέ τήν ὑπομονή, τήν ἐγκράτεια καί τήν προσευχή, ἀνεβαίνω τή σκάλα τοῦ ὕψους;» Ὤ, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς λιώνει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μας. Τή στιγμή πού στήν προσευχή μου ἀνέφερα τόν λυτρωτικό σταυρό τοῦ Σωτήρα μας, εἶδα νά στρέφει τό πρόσωπό του πρός τή Δύση. Τότε κατάλαβα. Καί τή στερνή ἀκόμα τούτη ὥρα, ἦλθε σάν ἄγγελος φωτός νά μᾶς ἀναστατώσει. Σέ λίγο ἡ ὀπτασία αὐτή ἐξαφανίσθηκε.

Μετά τήν ἐξαφάνισή του μ’ ἐπισκέφθηκε ἄλλος. Αὐτός μέ πῆρε στά χέρια του, μέ ξεσήκωσε καί μ’ ἔφερε σ’ ἕνα πλατύ ποτάμι. Ἀνάμεσα στίς ὄχθες του κυλοῦσε μέλι καί γάλα! «Σκύψε καί ἀπόλαυσε ὅσο λαχταρᾶς» μοῦ ψιθύρισε. Στή δελεαστική του προσφορά ἀποκρίθηκα: «Δέν πρόκειται νά γευτῶ μήτε νερό, μήτε ἄλλο εὔοσμο δροσιστικό ποτό, ἄν τά χείλη μου δέν ἀκουμπήσουν στό Ποτήρι τοῦ Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ. Αὐτό τό ποτήρι σκορπᾶ σωτηρία καί ζωή. Ζωή ἀτελεύτητη». Ὁ καινούργιος μου ἐπισκέπτης ἔσκυψε στόν ποταμό, ἅπλωσε τίς παλάμες του καί ἤπιε, καί ξαφνικά ἐξαφανίστηκε, αὐτός μαζί καί τό ποτάμι».[1]

Ὁ Ἐσταυρωμένος «καίει» καί «ζεματάει» τόν διάβολο καί τόν (ἄσαρκο καί ἔνσαρκο) στρατό του. Δέν ἀντέχει νά Τόν βλέπει, καθώς τοῦ θυμίζει τήν συντριπτική του ἧττα· τό πέρας τῆς διορίας του ὡς κοσμοκράτορας· ἡ κόλαση εἶναι κοντά. Εἶναι εὐκόλως ἀντιληπτό ἀδελφοί, γιατί πολεμεῖται μέ τόση λύσσα ὁ Ἐσταυρωμένος μας Χριστός καί γιατί ξεριζώθηκε ἀπό τήν θέση του, ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης. Ἕνας πόλεμος πού φαινομενικά ξεκίνησε ἀπό τή Μητρόπολη Περιστερίου, καί ἔγινε παγκοσμίως γνωστός χάριν τῆς ἀκλόνητης πνευματικῆς ἀντιστάσεως τῶν ἀδελφῶν τῆς ἐν λόγῳ Μητροπόλεως, ἀλλά εἶναι πλέον διαδεδομένος καί ἐξαπλώνεται διαρκῶς σέ ὅλη τήν (κυρίως ἑλληνόφωνη) Ὀρθοδοξία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ἡ τέλεση Πατριαρχικῆς Θείας Λειτουργίας τήν Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026, μέ τόν Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας νά ἀναφέρεται «πρωτίστως στό βαθύ θεολογικό νόημα τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί στή θέση τοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου στή ζωή καί στή μαρτυρία κάθε χριστιανοῦ, ὡς σημείου θυσίας, ἀγάπης, ἐλπίδας καί Ἀναστάσεως»[2], καί ὁ μεγάλος ἀπόντας ἀπό τό Ἅγιο Βῆμα νά εἶναι... (δέν πάει τό μυαλό σας...) ὁ Τίμιος καί ζωοποιός Σταυρός τοῦ Ἐσταυρωμένου (ἐν σαρκί) Κυρίου!

Προσφάτως ἀπό τόν «ὈρθόδοξοΤύπο»[3], γνωστοποιήθηκαν δύο κείμενα, ἕνα τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου καί τό ἄλλο τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς πιστῶν τῆς Μητροπόλεως πρός τήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο. Ἐντύπωση μᾶς ἔκανε τό πέρας τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Μητροπολίτου: «Εὐχόμενος νά διέλθουμε τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ἐν ὑγείᾳ κατ’ ἄμφω, διατελῶ...»[4]. Ἐν ὄψη τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἡ εὐχή τοῦ Μητροπολίτου ἦταν (σωματική καί ψυχική) ὑγεία! Σέ μία κατ’ ἐξοχήν περίοδο ἔντασης τῆς πνευματικῆς ἀσκήσεως, μή ξεχνᾶμε ὅτι οἱ Μητροπολῖτες εἶναι μοναχοί(!), σέ μιά μοναδική εὐκαιρία ἀλλαγῆς τῆς λανθασμένης πορείας, τοῦ ἀνοίγματος τοῦ σταδίου μετανοίας, πάνω ἀπό ὅλα γιά τόν Μητροπολίτη, εἶναι ἡ ὑγεία;! Εἶναι αὐτοί οἱ ρασοφόροι ἑπόμενοι τῶν ἁγίων Πατέρων; Ἔχουν εὐαγγελικό φρόνημα; Τό ἐλάχιστο πού γίνεται ἀντιληπτό, εἶναι ὅτι ἡ μετάνοια δέν εἶναι ἄμεση προτεραιότητα τοῦ Μητροπολίτου. Ὡς γνωστόν ἀπό τήν ἐκκλησιαστική ἱστορία, χαρακτηριστικό τῶν αἱρετικῶν εἶναι ἡ ἀμετανοησία. Εὐχόμαστε ἐκ βάθους καρδίας, ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου νά μήν ἀνήκει σέ αὐτήν τήν κατηγορία (τῶν ἀμετανοήτων), ἐπιστρέφοντας τόν Ἐσταυρωμένο ἐκεῖ πού ἀνήκει, χαροποιῶντας πρωτίστως τό ποίμνιό του πού τόν ἀγαπᾶ, καί δευτερευόντως ὅλη τήν στρατευομένη ἀλλά καί τήν θριαμβεύουσα Ἐκκλησία!

Πορφυρίτης

[1] Πατήρ Σεραφείμ Ρόουζ, «Η ΨΥΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ, Οἱ μεταθανάτιες ἐμπειρίες στό φῶς τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας», ἐκδόσεις «ΜΥΡΙΟΒΙΒΛΟΣ» (Ἡ ἔντονη γραφή εἶναι δική μας).

[2] «Κάτω ἀπό τή σκιά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἡ Ἀλεξάνδρεια ἑνώνει (ΦΩΤΟ)», https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/78723-kato-apo-ti-skia-tou-timiou-stavroy-i-aleksandreia-enonei-foto

[3] «Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΗ ΑΣΥΣΤΟΛΩΣ!», «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ», ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ 2603, 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026.

[4] Ὅ.π.

ΑΚΤΙΝΕΣ: Ὁ Ἐσταυρωμένος, ὁ Διάβολος καί ὁ Μητροπολίτης

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Η λαίλαπα με την Αφαίρεση του Εσταυρωμένου επεκτείνεται. Φωτογραφίες - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Πρόσφατα αναδείξαμε: 

3.356 υπογραφές πιστών στην Κύπρο ΑΠΑΙΤΟΥΝ επιστροφή του Εσταυρωμένου από την Ιερά Σύνοδο 

Η κατάσταση σήμερα -δυστυχώς- έχει ως εξής: 

Δείτε,

ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ :

Ο Αμαθούντος Νικόλαος, στον Ιερό Ναό Αγίου Τύχωνα Λεμεσού

(έχει αφαιρεθεί ο Εσταυρωμένος):

Ο Λεμεσού Αθανάσιος, 

στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Παναγίας Παντανάσσης Λεμεσού 

(έχει αφαιρεθεί ο Εσταυρωμένος):

Ιστορικό: 

Χειροτονία του Μητροπολίτη Λεμεσού στην Παναγία Παντάνασσα Λεμεσού, 

στην όψη του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζης.

Και όμως, μετά από λίγα χρόνια 

ακολούθησε η αφαίρεση του Εσταυρωμένου από τον Μητροπολίτη Λεμεσού. 

Δείτε:

Άγιος Πορφύριος Λεμεσού. 

Νέος ναός, χωρίς Εσταυρωμένο, ακολουθώντας τις «μεταπατερικές» επιταγές :

Ιερός Ναός Παναγίας Γλυκιώτισας Λεμεσού. 

Ο Εσταυρωμενος ΕΚΤΟΣ του Ιερού Βήματος

(συχνά καταλήγει σε αποθήκες) :

Από τη Ρουμανία και τις Βρυξέλλες, μέχρι τη Χιλή και την Αφρική, 

ΠΑΝΤΟΥ υπάρχει ο Εσταυρωμένος:

Όσο αφελής και καλοπροαίρετος και αν είναι κάποιος, δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι όλες αυτές οι ταυτόχρονες επιτακτικές «μεταρρυθμίσεις», σε Ελλάδα και Κύπρο (επιβλήθηκαν αρχικά στην Μητρόπολη Περιστερίου, όπου υπήρξαν μεγάλες αντιδράσεις από τους πιστούς)

συμβαίνουν «τυχαία».

Η δίωξη του Εσταυρωμένου από το Ιερό Βήμα, από το πιο ιερό μέρος του Ιερού Ναού, αποτελεί ασέβεια απέναντι στον ίδιο τον Κύριο μας και Θεό μας και καταπατά τον 1ο Νόμο του Θεού - τιμά τον Θεό σου.

Ο Εσταυρωμένος Χριστός είναι το σύμβολο της Πίστεως μας, της θυσίας του Θεανθρώπου για να μας σώσει.

Οι ασεβείς, αντί του ευχαριστώ και «Κύριε ελέησον με», Τον αφαιρούν από το κέντρο της λατρείας μας, για να προβάλουν ένα Ευαγγέλιο, όχι Σταυρικό όπως το παραλάβαμε, προωθώντας μια αόριστη έννοια «ενότητας» και «αγάπης». Χωρίς αλήθεια.

Στη νέα "Θεία Λειτουργία" που επιδιώκουν να καθιερώσουν, οι πιστοί πρέπει να κοιτάνε τον Δεσπότη τους, ο οποίος θα στρογγυλοκάθεται στον κεντρικό θρόνο στο Ιερό στραμμένος στη Δύση. 

Ακριβώς όπως είναι στραμμένοι σήμερα οι Παπικοί στους ναούς τους. 

Αλλά σε αυτά τα σχέδια τους, ο Εσταυρωμένος στο Ιερό στέκεται εμπόδιο, τους «κόβει τη θέα»

και ψάχνουν απεγνωσμένα προφάσεις.

Και για να μην κρυβόμαστε, πίσω από όλα αυτά είναι ο Οικουμενισμός:

Αγιασμός το 2026 σε Ιατρικό Κέντρο στην Λεμεσό στην παρουσία Ραβίνου.

Εδώ και χρόνια, που αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε πόσα βρώμικα διαδραματίζονται μέσα στην Εκκλησία μας, και γι αυτό άλλαξε ο προσανατολισμός του ιστολογίου μας, 

διαπιστώσαμε ότι ΤΙΠΟΤΕ δεν γίνεται τυχαία. 

Προχωράνε μεθοδικά, συντονισμένα, με «κάλυψη» από τις Θεολογικές Σχολές οι οποίες έχουν πλήρως αλωθεί, βολιδοσκοπώντας κάθε στιγμή τις αντιδράσεις.

Γυναίκες διακόνισσες, ψάλτριες κλπ. Ώστε να αποδεχθούμε τις προτεστάντισσες παπαδίνες και επισκοπίνες. Γι αυτό γεμίσαμε συναυλίες και μουσικά όργανα στις εκκλησιές μας με κάθε ευκαιρία, και προσπαθούν να επαναφέρουν την Θεία Λειτουργία του Αγ. Ιακώβου του Αδελφοθέου η οποία καταργήθηκε από την εκκλησιαστική μας Παράδοση. Και τόσα άλλα ...

Αδέρφια, 

Στώμεν Καλώς.

Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ!

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,

Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου 

Στελέχη τῆς Νέας Δημοκρατίας εἰς παρέλασιν ὑπερηφανείας

Κρίνω ὅτι δὲν εἶναι ὑπερβολὴ καὶ ἐξωπραγματικότης νὰ γράψω ὅτι τὸ πάλαι ποτὲ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων ἔγινε τώρα Ὑπουργεῖον Διαφθορᾶς. Ἀφήνω ἄλλους λόγους καὶ ἐπικεντρώνομαι εἰς τὴν προπαγανδιστικήν προσπάθειαν τοῦ καταστάντος ἁμαρτωλοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου νά παρουσιάση τήν ὁμοφυλοφιλίαν ὡς κατά πάντα φυσιολογικήν καί καθ’ ὅλα παραδεκτήν ἀπὸ τὴν κοινωνίαν μὲ ἐπίκλησιν τοῦ λεγομένου δικαιωματισμοῦ.

Ὅμως:

1) Ἡ ὁμοφυλοφιλία δὲν εἶναι οὐδενὸς δικαίωμα. Εἶναι δυσῶδες πάθος καὶ ἀποτροπιαστικόν, ὅπως δὲν εἶναι δικαίωμα ἡ κλεπτομανία, ἡ μοιχεία, ἡ ψευδολογία, ἡ ἐπιδειξιμανία τῶν γεννητικῶν ὀργάνων, ἡ κτηνοβασία καὶ ἄλλα πάθη.

2) Οἱ ἐνήλικες ἐνθυμοῦνται ὅτι μέχρι τὸ πρόσφατον παρελθόν, πάντες οἱ «πούστηδες» (τουρκικὴ λέξις καὶ σημαίνει ὁμοφυλόφιλος) ἐκρύπτοντο ἐπιμελῶς, διὰ νὰ μὴ στιγματισθοῦν ἐκείνην τὴν κοινωνίαν ὡς ἀνώμαλοι καὶ ἀπόβλητοι. Ὑπάρχουν καὶ σήμερον πολλοὶ τοιοῦτοι, οἱ ὁποῖοι κρύπτονται ἀπὸ ἐντροπήν.

3) Ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ ἡ Πατερικὴ σοφία καταδικάζουν μὲ σφοδρότητα τοὺς ἀρσενοκοίτας, ὁμοφυλοφίλους καὶ κιναίδους καὶ πληροφοροῦν μὲ αὐθεντικότητα ὅτι οἱ ἀμετανόητοι τοιοῦτοι μεταβαίνουν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν κόλασιν.

4) Οἱ βιολόγοι καί ψυχολόγοι ἀποφαίνονται ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι σαρκικὴ παρά φύσιν ἀσέλγεια.

5) Εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀρχαιότητα, ἡ ὁμοφυλοφιλία (κιναιδισμός τότε = κινῶ καί αἰδώς, κίνησις ἐντροπῆς) εἶχε γενικὴν καταδίκην. Οἱ κίναιδοι δὲν ἠδύναντο νὰ ἀναλάβουν οὐδέν δημόσιον ἀξίωμα καὶ νὰ συμμετέχουν εἰς ὡρισμένας ἐκδηλώσεις.

6) Ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι ἀφανισμὸς τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι γίνουν ὁμοφυλόφιλοι, ὅπως ἐπιδιώκεται, τότε μετὰ ἀπὸ 110 ἔτη δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὐδεὶς ἄνθρωπος εἰς τήν γῆν. Καὶ μόνον αὐτὴ ἡ περίπτωσις ὑποχρεώνει τοὺς ὁμοφυλοφίλους νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τοὺς κρυψῶνας των καὶ νὰ σταματήσουν τάς παρελάσεις τῆς δῆθεν ὑπερηφανείας μὲ τὸ δαιμονικὸν σύνθημα «στὸ διάβολο ἡ οἰκογένεια, στὸ διάβολο ἡ πατρίς, ἡ Ἑλλάδα νὰ πεθάνῃ νὰ ζήσουμε ἐμεῖς»). Εἰς τήν πραγματικότητα αἱ παρελάσεις αὐταί εἶναι παρελάσεις ἐντροπῆς, αἰσχύνης καὶ καταισχύνης.

Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δεδομένων, προκαλεῖ ὀργὴν καὶ ἀγανάκτησιν τὸ προπαγανδιστικὸν τῆς ὁμοφυλοφιλίας βιβλίον τοῦ αἰσχροῦ τούτου Ὑπουργείου, ὅπως κατήντησε, διὰ τήν 6ην τάξιν τοῦ Δημοτικοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται ὅτι, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν παραδοσιακὴν οἰκογένειαν, ὑπάρχουν καὶ δύο ἄλλαι οἰκογένειαι, μία οἰκογένεια μὲ συζυγικήν συμβίωσιν δύο ἀνδρῶν καὶ ἄλλη μία οἰκογένεια μὲ συζυγικήν συμβίωσιν δύο γυναικῶν. Μεγάλη προσβολή τῆς χριστιανικῆς καὶ ἐθνικῆς οἰκογένειας. Ἐξισώνεται μὲ τὰ ἐπικατάρατα αὐτὰ μορφώματα. Ἀκόμη τὸ ἀπαίσιον τοῦτο Ὑπουργεῖον ἐπρογραμμάτισεν ἡ ὁμοφυλοφιλία νὰ διδάσκεται καὶ εἰς τὰ νήπια. Αἶσχος, ἐντροπή, αἰσχύνη, καταισχύνη, ἀφροσύνη καὶ παραφροσύνη.

Πολλοὶ γονεῖς καὶ ἐκπαιδευτικοὶ ἔχουν συνταραχθῆ ἀπὸ τὴν τοιαύτην ἐκπαιδευτικήν ἀθλιότητα, διαφθορὰν καὶ διαστροφήν. Ἀπορῶ, ἐκπλήσσομαι καὶ θλιβερῶς καταπλήσσομαι, διατὶ δὲν ἐπεμβαίνει δυναμικῶς ἡ Ἱερὰ Σύνοδος, καθὼς καὶ ὅλα τὰ στελέχη τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ περισωθῇ ἡ πραγματικὴ ἐκπαίδευσις τῶν ἑλληνοπαίδων;

https://agonasax.blogspot.com

Η Pfizer ομολογεί: Από θρόμβους αίματος μέχρι «turbo καρκίνους» οι παρενέργειες του εμβολίου mRNA

Ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη Γερμανία εξαιτίας παρενεργειών κυμαίνεται μεταξύ 20.000 και 60.000

 

21.09.2026 |

Η Pfizer έδωσε στη δημοσιότητα μια λίστα με τις παρενέργειες του εμβολίου mRNA κατά του Covid-19 που αναγκάστηκαν να κάνουν πολίτες περίπου 2, 5 δισ. άνθρωποι όλων των ηλικιών στον κόσμο.

Ανάμεσα στις παρενέργειες βρίσκονται οι θρόμβοι αίματος, η καρδιακή ανακοπή, ο νεογνικός θάνατος και οι «turbo cancers» δηλαδή οι επιθετικοί καρκίνοι ταχείας εξέλιξης.

Ο Άντονι Φάουτσι είπε ψέματα για την ασφάλεια των εμβολίων και εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμοπέθαναν από τις παρενέργειες ή αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.

Συγκεκριμένα, στη λίστα περιλαμβάνονται:

Θρόμβος αίματος

Οξεία νεφρική βλάβη

Οξεία χαλαρή μυελίτιδα

Θετικά αντισώματα κατά των σπερματοζωαρίων

Εμβολή στελέχους του εγκεφάλου

Θρόμβωση στελέχους του εγκεφάλου

Καρδιακή ανακοπή

Καρδιακή ανεπάρκεια

Θρόμβωση κοιλίας της καρδιάς

Καρδιογενές σοκ

Αγγειίτιδα του κεντρικού νευρικού συστήματος

Νεογνικός θάνατος

Θρόμβωση εν τω βάθει φλεβών

Εγκεφαλίτιδα στελέχους του εγκεφάλου

Αιμορραγική εγκεφαλίτιδα

Επιληψία μετωπιαίου λοβού

Επιληπτική ψύχωση

Παράλυση προσώπου

Σύνδρομο εμβρυϊκής δυσχέρειας

Γαστρεντερική αμυλοείδωση

Γενικευμένη τονικο-κλονική κρίση

Εγκεφαλοπάθεια Hashimoto

Θρόμβωση ηπατικών αγγείων

Επανενεργοποίηση έρπητα ζωστήρα

Επανενεργοποίηση καρκίνου

«Turbo cancers», δηλαδή επιθετικοί καρκίνοι ταχείας εξέλιξης

Ανοσολογική ηπατίτιδα

Διάμεση πνευμονοπάθεια

Εμβολή σφαγίτιδας φλέβας

Νεανική μυοκλονική επιληψία

Ηπατική βλάβη

Χαμηλό βάρος γέννησης

Αξίζει να τονισθεί πώς η μη επεξεργασμένη σύμβαση μεταξύ ΕΕ-Pfizer, η οποία συνάφθηκε για την αγορά των εμβολίων κατά της Covid-19 το 2021, είδε το φως της δημοσιότητας και με βάση τα όσα αποκαλύπτονται ενδέχεται να υπάρχουν παρενέργειες που επί του παρόντος δεν είναι γνωστές και επίσης κανείς δεν ξέρει μετά από πόσα χρόνια θα εμφανιστούν!

Παράλληλα, πρώην επικεφαλής τοξικολογίας της Pfizer στην Ευρώπη, μιλώντας με το κύρος της θέσης που κατείχε, προχώρησε σε μια σοκαριστική εκτίμηση.

Σύμφωνα με την κατάθεση του στελέχους, ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη Γερμανία εξαιτίας παρενεργειών του εμβολίου για τον Covid-19 κυμαίνεται μεταξύ 20.000 και 60.000.

Πρόκειται για έναν αριθμό-μαμούθ, ο οποίος, αν επιβεβαιωθεί, μετατρέπει το ιατρικό σκάνδαλο στη μεγαλύτερη τραγωδία της μεταπολεμικής Γερμανίας.

Η Pfizer ομολογεί: Από θρόμβους αίματος μέχρι «turbo καρκίνους» οι παρενέργειες του εμβολίου mRNA – Pronews.gr

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Βούλγαροι ἀπέστειλαν Ἀνοικτὴν Ἐπιστολὴν Ὀδύνης πρὸς τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΑ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ Αʹ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ — ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΔΥΝΗΣ

τοῦ κλήρου, τῶν μοναχῶν καὶ τῶν λαϊκῶν τῆς Βουλγαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας — Πατριαρχείου Βουλγαρίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπικειμένην ἐπίσκεψιν Ὑμῶν εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν τῆς Ῥίλας 

Παναγιώτατε, 

Ἀπευθυνόμεθα πρὸς Ὑμᾶς, οὐχὶ ὁρμώμενοι ἀπὸ κοσμικὴν ἔχθραν ἢ ἀνθρωπίνην μεροληψίαν, ἀλλὰ παρακινούμενοι ἀπὸ βαθεῖαν πνευματικὴν ὀδύνην. Ἡ ὀδύνη αὕτη καταλαμβάνει τὰς καρδίας ἡμῶν, ὅταν βλέπωμεν πῶς ὁ Οἰκουμενικὸς Θρόνος, ὁ ὁποῖος ἄλλοτε ὑπῆρξε στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν δογμάτων, ἔχει σήμερον μεταβληθῆ εἰς πηγὴν σκανδαλισμοῦ δι᾿ ὁλόκληρον τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. 

Ἀφορμὴ διὰ τὴν παροῦσαν ἐπιστολὴν εἶναι αἱ διαδοθεῖσαι πληροφορίαι περὶ τῆς ἐπικειμένης ἐπισκέψεως Ὑμῶν εἰς τὴν πνευματικὴν καρδίαν τῆς Βουλγαρίας — τὴν Ἱερὰν Μονὴν τῆς Ῥίλας — ὅπου θὰ προεξάρξητε τῆς Θείας Εὐχαριστίας τὴν 19ην Ὀκτωβρίου 2026. 

Ἡ Ἱερὰ Παράδοσις ἐπιβάλλει νὰ διαφυλάττωμεν τὴν καθαρότητα τῆς πίστεως περισσότερον καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζωήν ἡμῶν. Ὅπως γράφει ὁ ἀείμνηστος ὁμολογητὴς Μητροπολίτης Φιλάρετος (Βοζνεσένσκυ) εἰς τὰς «Ἐπιστολὰς Ὀδύνης» αὐτοῦ: «Ἀγάπη ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἡνωμένη μὲ τὴν Ἀλήθειαν δὲν εἶναι ἀγάπη Χριστοῦ. Τὸ νὰ ἀποσιωπᾶται ἡ Ἀλήθεια χάριν μιᾶς ψευδοῦς εἰρήνης σημαίνει προδοσίαν τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ». Δι᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς, ὡς πιστὰ τέκνα τῆς Βουλγαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ σιωπῶμεν. 

Παναγιώτατε, κατὰ τὰς τελευταίας δεκαετίας, καὶ μὲ ἰδιαιτέραν θρασύτητα κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 2026, κηρύσσετε ἀνοικτῶς καὶ συστηματικῶς διδασκαλίας αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀναθεματισθῆ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρας:

1. Ὑποστηρίζετε τὴν παναίρεσιν τοῦ οἰκουμενισμοῦ: Εἰς τὸ Βίλνιους (8 Ἰουνίου 2026) καὶ εἰς τὴν Βουδαπέστην (4 Σεπτεμβρίου 2026) ἐκηρύξατε τὴν καταδικασθεῖσαν «θεωρίαν τῶν κλάδων», ὁμιλοῦντες περὶ τῆς «ἀγωνίας τοῦ διῃρημένου Χριστιανισμοῦ». Ἐχαρακτηρίσατε τὸν ἱερὸν δογματικὸν ζῆλον ὡς «στεῖραν ὁμολογιακὴν περιχαράκωσιν» καὶ προεβάλατε τὸν ὀλέθριον «νομικὸν οἰκουμενισμόν», νομιμοποιοῦντες τὰς ρωμαιοπαπικὰς πλάνας καὶ ἀναγνωρίζοντες πρωτεῖον τοῦ Βατικανοῦ, χωρὶς νὰ ἔχῃ προηγηθῆ οἱαδήποτε μετάνοια ἐκ μέρους τῆς Ῥώμης. 

2. Κηρύσσετε ὀλέθριον θρησκευτικὸν συγκρητισμόν: Εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν (29 Ἰουλίου 2025) ἐξισώσατε τὴν Θείαν Ἀποκάλυψιν μὲ τὰ εἰδωλολατρικὰ εἴδωλα καὶ τὰς ἀνατολικὰς λατρείας, ὑποστηρίζοντες ὅτι τὸ Ἱερὸν ἐκφράζεται ἐξίσου διὰ τοῦ «Θεοῦ, τοῦ Ἀλλάχ, τοῦ Μπράχμαν ἢ τῆς Φωτεινῆς Κενότητος». Διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν αὐτὸ δὲν εἶναι διάλογος, ἀλλὰ βαρεῖα βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ καταπάτησις τῆς πρώτης ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ. 

3. Ἠνοίξατε τὴν αἱμορροοῦσαν πληγὴν εἰς τὴν Οὐκρανίαν: Ἡ ἀντικανονικὴ εἰσβολὴ Ὑμῶν εἰς ἀλλοτρίαν δικαιοδοσίαν τὸ 2019 ἐχρησίμευσεν ὡς δικαιολογία διὰ τὸν φοβερώτατον διωγμὸν κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὴν νεωτάτην ἱστορίαν. Τὸ αἷμα, τὰ δάκρυα, οἱ ἁρπαγέντες ναοὶ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ τῆς κανονικῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἐρρίφθησαν εἰς δεσμωτήρια, βαρύνουν τὴν ἀρχιποιμαντικὴν συνείδησιν Ὑμῶν.

Ὑπενθυμίζομεν εἰς Ὑμᾶς ὅτι ἑτοιμάζεσθε νὰ ἐπισκεφθῆτε τὴν κανονικὴν ἐπικράτειαν τῆς Βουλγαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὸ 2016 ἀπέρριψε συνοδικῶς, κατηγορηματικῶς καὶ μὲ ὁμολογιακὸν φρόνημα τὴν Σύνοδον τῆς Κρήτης καὶ ἀπεφάνθη ὅτι «ἐκτὸς τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δὲν ὑπάρχουν ἄλλαι ἐκκλησίαι». Ἡ διδασκαλία Ὑμῶν εὑρίσκεται εἰς ἄμεσον καὶ ἀγεφύρωτον δογματικὴν σύγκρουσιν μὲ τὴν ὁμολογιακὴν στάσιν τῆς Ἐκκλησίας τῆς πατρίδος ἡμῶν. 

Ἡ Θεία Εὐχαριστία εἶναι Μυστήριον τῆς τελείας ὁμοφροσύνης ἐν τῇ Πίστει. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἐκφωνήσωμεν τὸ «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογήσωμεν...» μετὰ ἀρχιερέως κηρύσσοντος τὴν κατάλυσιν τῶν δογμάτων. Διὰ τοῦτο, ἀκολουθοῦντες τὸ παράδειγμα τῶν χιλιάδων πιστῶν κληρικῶν καὶ λαϊκῶν τῆς Γεωργίας τὸ 1997 καὶ στηριζόμενοι σταθερῶς εἰς τὸν ΙΕʹ Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας (ἐν Κωνσταντινουπόλει) Συνόδου, δηλοῦμεν τὰ ἑξῆς:

Ἡμεῖς, ὁ ὀρθόδοξος κλῆρος, οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ λαϊκοὶ τῆς Βουλγαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀρνούμεθα νὰ ἔχωμεν κοινωνίαν ἐν προσευχῇ καὶ Εὐχαριστίᾳ μὲ προκαθήμενον ὁ ὁποῖος κηρύσσει δημοσίως αἵρεσιν. Τὸ νὰ προεξάρχητε τῆς Θείας Λειτουργίας κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Ῥίλας εἶναι δι᾿ ἡμᾶς πνευματικῶς καὶ κανονικῶς ἀπαράδεκτον. 

Καλοῦμεν Ὑμᾶς νὰ ἐπιδείξητε σύνεσιν καὶ νὰ ματαιώσητε τὴν ἐπίσκεψιν Ὑμῶν εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν τῆς Ῥίλας. Μὴ μετατρέψητε τὴν λαμπροτέραν πανβουλγαρικὴν ἑορτὴν εἰς ἀφορμὴν σκανδαλισμοῦ, σχίσματος καὶ δημοσίας ἀναταραχῆς. Μὴ βιάζετε τὴν πνευματικὴν συνείδησιν τοῦ βουλγαρικοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀποφασισμένον νὰ τηρήσῃ τὴν Διαθήκην τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Ῥίλας καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ «εἰς τὸν πονηρὸν λύκον νὰ ταράξῃ τὸ εἰρηνικὸν ποίμνιον τοῦ Χριστοῦ». 

Πιστεύομεν ὅτι ἡ ἄρνησις ἡμῶν νὰ συλλειτουργήσωμεν μεθ᾿ Ὑμῶν ἀποτελεῖ τὴν ὑψίστην μορφὴν ἀληθινῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, διότι μόνον ὁ αὐστηρὸς ἔλεγχος δύναται νὰ ἀφυπνίσῃ τὴν συνείδησιν. Μὲ αὐτὴν τὴν περίλυπον, ἀλλὰ σταθερὰν ἀγάπην προσευχόμεθα ὅπως ὁ Παντελεήμων Θεὸς φωτίσῃ τὴν καρδίαν Ὑμῶν, χαρίσῃ εἰς Ὑμᾶς πνεῦμα εἰλικρινοῦς μετανοίας καὶ ἐπαναφέρῃ Ὑμᾶς εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἀνοθεύτου πατερικῆς Ὀρθοδοξίας. 

Μέχρι τότε, ὅμως, ἡ παρουσία Ὑμῶν ἐνώπιον τῶν ἱερῶν θυσιαστηρίων τῆς Βουλγαρίας ἀποτελεῖ σκάνδαλον τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν. 

Κλῆρος, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ τῆς Βουλγαρικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας — Πατριαρχείου Βουλγαρίας 

23 Σεπτεμβρίου 2026 

Σόφια, Βουλγαρία

———

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Πηγή:Συντακτικὴ ὁμάδα «Χριστοφόροι»,

  https://www.facebook.com/hristonostsi/posts/pfbid0GBrgEK6Zr4B4ZpEM3hAU2MBCymfgfttZ6tY1foYhJYb5YW9xhaY9zhAcbBsz8zRil

TO HIS ALL-HOLINESS BARTHOLOMEW I, ARCHBISHOP OF CONSTANTINOPLE – NEW ROME AND ECUMENICAL PATRIARCH

AN OPEN SORROWFUL EPISTLE from the clergy, monastics, and laity of the Bulgarian Orthodox Church – Bulgarian Patriarchate, regarding Your forthcoming visit to the Holy Monastery of Rila 

Your All-Holiness, 

We address You driven not by worldly enmity or human bias, but moved by profound spiritual sorrow. This sorrow overtakes our hearts as we behold how the Ecumenical Throne, which was once a pillar of Orthodoxy and a defender of the dogmas, has today become a wellspring of scandal and a stumbling block for the entire One, Holy, Catholic, and Apostolic Church. 

The occasion for this epistle is the widespread information concerning Your forthcoming visit and presiding over the Holy Eucharist in the spiritual heart of Bulgaria—the Holy Monastery of Rila, on October 19, 2026. 

Holy Tradition binds us to guard the purity of the Faith more than our very lives. As the ever-memorable confessor Metropolitan Philaret (Voznesensky) wrote in his Sorrowful Epistles: “Love which is not conjoined with Truth is not the love of Christ. To keep silent concerning the Truth for the sake of a false peace means to betray God Himself.” For this very reason, as faithful children of the Bulgarian Orthodox Church, we have no right to remain silent. 

Your All-Holiness, over the past decades, and with particular audacity during the current year of 2026, You have openly and consistently preached teachings that have been anathematized by the Holy Fathers: 

1. You affirm the pan-heresy of ecumenism: In Vilnius (June 8, 2026) and Budapest (September 4, 2026), You preached the condemned “Branch Theory,” speaking of the “agony of divided Christianity.” You referred to holy dogmatic zeal as “sterile confessional entrenchment” and introduced the ruinous concept of “juridical ecumenism,” legitimizing Roman Papal delusions and acknowledging a primacy of the Vatican without Rome having offered any repentance whatsoever. 

2. You preach a pernicious religious syncretism: In Istanbul (July 29, 2025), You equated the Divine Revelation with pagan idols and Eastern cults, claiming that the Sacred is expressed equally as “God, Allah, Brahman, or the Luminous Emptiness.” For the Orthodox Church, this is not dialogue, but a grievous blasphemy against the Holy Spirit and a direct trampling of the First Commandment of God. 

3. You tore open the bleeding wound in Ukraine: Your anti-canonical incursion into a foreign jurisdiction in 2019 served as a justification for the most terrible persecution against Orthodoxy in recent history. The blood, the tears, the seized temples, and the hierarchs, clergy, and laity of the canonical Ukrainian Orthodox Church cast into dungeons all weigh heavily upon Your archpastoral conscience. 

We remind You that You are preparing to visit the diocese of the Bulgarian Orthodox Church, whose Holy Synod in 2016 conciliarity, categorically, and in a confessional manner rejected the Council of Crete and decreed that “outside the Holy Orthodox Church there are no other churches.” Your teaching is in direct and insurmountable dogmatic collision with the confessional stance of our native Church. 

The Holy Eucharist is the Sacrament of perfect unity of mind in the Faith. We cannot pronounce the sacred exclamation “Let us love one another, that with one mind we may confess...” together with a hierarch who preaches the destruction of the dogmas. 

Therefore, following the example of the thousands of faithful clergy and laity in Georgia in 1997, and standing firmly upon the 15th Canon of the First-Second (Constantinopolitan) Council, we declare the following: 

We, the Orthodox clergy, monastics, and laity of the Bulgarian Orthodox Church, refuse to accept prayerful and eucharistic communion with a primate who publicly preaches heresy. Your presiding over the Holy Liturgy on the feast day of St. John of Rila is spiritually and canonically unacceptable to us. 

We call upon You to exercise prudence and to cancel Your visit to the Holy Monastery of Rila. Do not turn the brightest all-Bulgarian feast into an occasion for scandal, schism, and public unrest. Do not violate the spiritual conscience of the Bulgarian ecclesiastical fullness, which is resolved to keep the Testament of St. John of Rila and to not allow “the evil wolf to trouble the peaceful flock of Christ.” 

We believe that our refusal to concelebrate with You is the highest form of true Christian love, for only strict reproof can awaken the conscience. With this sorrowful yet firm love, we pray that the All-Merciful God will enlighten Your heart, grant You a spirit of sincere repentance, and restore You to the bosom of uncorrupted Patristic Orthodoxy. 

Until then, however, Your presence before the holy altars of Bulgaria is a stumbling block that we shall not permit. 

Clergy, monastics, and laity of the Bulgarian Orthodox Church – Bulgarian Patriarchate 

23 September 2026 

Sofia, Bulgaria 

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Το νόμισμα της καλοσύνης, σπάνια το βρίσκω!

Κάποτε, ο γνωστός συγγραφέας Ντοστογιέφσκι βγήκε για τον απογευματινό του περίπατο...

Ενώ κόντευε να νυχτώσει, ένας ζητιάνος άπλωσε το χέρι του και του ζήτησε βοήθεια...

Ο Ντοστογιέφσκι ψάχνει τις τσέπες του να βρει κανένα κέρμα, αλλά δεν βρίσκει τίποτα...

Ψάχνει το ρολόι του να το προσφέρει... 

Αλλά και εκείνο το είχε ξεχασμένο στο σπίτι του...

Ο μεγάλος συγγραφέας κοκκίνισε λίγο στο πρόσωπο... 

Και πάνω στην αμηχανία του έσκυψε, φίλησε το χέρι του τυφλού και ψιθύρισε...

"Συγχώρα με, καλέ μου άνθρωπε...

Γιατί αυτή τη στιγμή, δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω!"

Και ο γέρο ζητιάνος απαντά... "Ευχαριστώ πολύ!

Το πήρα! 

Αυτό που μου έδωσες...

Δεν μπορούσα να το βρω αλλού...

Το νόμισμα της καλοσύνης, σπάνια το βρίσκω!

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι

Στο ιερό Ναό που ανεγείρανε έβρισκαν σβησμένο το όνομά του Δεσπότη...!

Σε ένα χωριό κτιζόταν μία εκκλησία και ο καθένας βοηθούσε όπως μπορούσε..

Όποιος είχε ζώο το διέθετε για να κουβαλάει πέτρες και όση ήταν γεροί δούλευαν..

Στο χωριό, ήταν και μία γιαγιά πολύ φτωχή, που δεν είχε τίποτα να δώσει για τον ναό. 

Πονούσε η ψυχή της για αυτό και καθώς περνούσαν τα ζώα που κουβαλούσαν τις πέτρες, μάζευε χορταράκια και το στα έριχνε να τα τρώνε, να παίρνουν δυνάμεις...

Όταν τελείωσε ο ναός, έκαναν εγκαίνια και σε μία επιγραφή έγραψαν το όνομα του Δεσπότη..

Συνέβαινε όμως το εξής: μόλις γραφόταν το όνομα του Δεσπότη και έβαζαν την

επιγραφή, την άλλη μέρα έβρισκαν σβησμένο το όνομά του και γραμμένο το όνομα της γιαγιάς...

Αυτό έγινε τρεις φορές. 

Απορούσαν όλοι και φώναξαν την γιαγιά. 

Όταν εκείνη πήγε στο ναό, την ρώτησαν: 

"Γιαγιά, τι στο καλό έκανες εσύ και γράφεται το όνομά σου στην πλάκα, ενώ εμείς έχουμε χαράξει το όνομα του Δεσπότη;"

- Καλό; Μα τι καλό να κάνω εγώ, παιδί μου, η φτωχή;"

Εκείνη όμως επέμεναν...

Τότε σκέφτηκε η γιαγιά και τους αποκρίθηκε: 

" Δεν έκανα τίποτα, παιδιά μου. 

Μόνο που όταν έβλεπα τα ζώα που κουβαλούσαν τις πέτρες για τον ναό, και πόναγε η ψυχή μου γιατί δεν μπορούσα να προσφέρω τίποτα"

Έτσι μάζευα χόρτα και τα έριχνα στα ζώα".

Κι όμως, αυτά τα λίγα χόρτα της γιαγιάς έπιασαν τόσο τόπο, όσο δεν έπιασε κανενός άλλου η προσφορά, γιατί ήταν πηγαία ταπεινή και κρυφή.!

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

Στα μεσάνυχτα θα επιτεθούμε, αλλά δεν φοβάμαι…

Προσευχή που βρέθηκε σε ανώνυμο Ρώσο στρατιώτη σκοτωμένο στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο

Άραγε Συ με ακούς, Κύριε; Δεν Σου μίλησα ποτέ, αλλά τώρα θέλω να Σε προσκυνήσω.

Το ξέρεις, από την παιδική ηλικία μου είπαν ότι δεν υπάρχεις, και εγώ ήμουν τόσο ηλίθιος που το πίστεψα. Δεν είχα ποτέ συνειδητοποίησει της ωραιότητας της δημιουργίας Σου. Σήμερα ξαφνικά, βλέποντας τα βάθη της απεραντοσύνης, τον ουρανό γεμάτο άστρα επάνω μου, άνοιξαν τα μάτια μου. Έκπληκτος κατάλαβα το φως του. Πώς και ήμουν τόσο φοβερά πλανεμένος;

Δεν ξέρω, Κύριε, εάν μου δώσεις το χέρι Σου, όμως εγώ Σου εμπιστεύομαι αυτό το θαύμα και θα καταλάβεις: μέσα σ’ αυτήν την τρομερή κόλαση ανέκυψε το φώς μέσα μου και Σε είδα. Στα μεσάνυχτα θα επιτεθούμε, αλλά δεν φοβάμαι, Συ μας βλέπεις. Άκουσε, ο συναγερμός! Τι θα κάνω; Ήταν τόσο καλά μαζί Σου …;

Θέλω να Σου πώ και κάτι άλλο: ξέρεις ότι η μάχη θα είναι σκληρή. Μήπως απόψε θα κτυπήσω την πόρτα Σου. Παρ’ όλο δεν ήμουν ποτέ φίλος μαζί Σου, θα μου επιτρέψεις να μπώ όταν θα φτάσω; Αλλά δεν παραπονιέμαι, βλέπεις τι μου γίνεται, έχουν ανοίξει τα μάτια μου! Συγχώρεσέ με, Κύριε! Πηγαίνω και ασφαλώς δεν θα επιστρέψω, αλλά τι μεγάλο θαύμα! Δεν φοβάμαι πλέον τον θάνατο!

Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ

«ΆΜΑ ΓΑΡ ΤΩ ΕΙΣΑΧΘΗΝΑΙ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΙΝ (ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ), ΑΠΕΣΤΗ Ο ΈΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΚΕΙΣΕ ΆΓΓΕΛΟΣ…» (ΌΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ – ΠΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟ ΜΕΘΟΔΙΟ)

«ΆΜΑ ΓΑΡ ΤΩ ΕΙΣΑΧΘΗΝΑΙ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΙΝ (ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ), ΑΠΕΣΤΗ Ο ΈΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΚΕΙΣΕ ΆΓΓΕΛΟΣ…»

(Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης – Προς Μοναχό Μεθόδιο)

Είναι οφθαλμοφανές, ότι υπάρχει εξοβελισμός (όχι τυχαία) της Πατερικής αντι-αιρετικής διδασκαλίας σήμερα.

Κοσμικά στην Ιστορία παρεμβαίνουν καθοριστικά – δεσμευτικά οι ισχυρότερες πολιτικοκοινωνικές δυνάμεις με προώθηση «κυρίαρχων» εννοιών, όπως – να θυμηθούμε – τον «προλεταριακό διεθνισμό» της ανατολής (Ε.Σ.Σ.Δ.) και τον δυτικό ουμανισμό των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» των Η.Π.Α. Σε θρησκευτικό επίπεδο προωθούνται οι οικουμενιστικές ιδεολογίες του Π.Σ.Ε. με την αιρετική θεώρηση της αγάπης. Σωτήριο (ψυχοφελές) είναι να επικεντρώνουμε την προσοχή μας στις ορθόδοξες αναλυτικές εκκλησιολογίες των Πατέρων στη διαχρονική κλίμακα της ζωής της Εκκλησίας.

Στην Επιστολή «Προς Μοναχό Μεθόδιο» του Αγίου Θεοδώρου διαβάζουμε τα εξής συγκλονιστικά (και τραγικά) για τις συνέπειες των αιρέσεων.

Γράφει ως απάντηση σε ερώτηση «περί των κοινωθέντων εκκλησιών εκ των ιερών των κοινωνησάντων τη αιρέσει, και κατεχομένων υπ’ αυτών· ει χρή εν αυταίς εισιέναι χάριν ευχής και ψαλμωδίας», δηλ. «για τις εκκλησίες που βεβηλώθηκαν από τους ιερείς που κοινώνησαν με την αίρεση και κατέχονται από αυτούς. Εάν πρέπει να μπαίνουμε σ’ αυτές για να προσευχηθούμε και να ψάλλουμε».

Η Απάντηση: «ου χρή το καθόλου εις τας τοιαύτας εκκλησίας εισιέναι, κατά τους ειρημένους τρόπους, επειδή γέγραπται· «ιδού αφίεται ο οίκος υμών έρημος». Άμα γάρ τω εισαχθήναι την αίρεσιν, απέστη ο έφορος των εκείσε άγγελος, κατά την φωνήν του μεγάλου Βασιλείου, και κοινός οίκος ο τοιόσδε χρηματίζει ναός. «και ου μή εισελθώ», φησίν, «εις Εκκλησίαν πονηρευομένων», και ο Απόστολος «τις συγκατάθεσις ναώ Θεού μετά ειδώλων»;»

Ερμηνεία: «Δεν πρέπει να μπαίνουμε καθόλου στις εκκλησίες αυτές με τους τρόπους που αναφέρθηκαν, γιατί είναι γραμμένο∙ «Να, το σπίτι σας εγκαταλείπεται έρημο» (Ματθ. 23, 38). Γιατί μόλις μπαίνει μέσα στις εκκλησίες αυτές η αίρεση, φεύγει ο άγγελος που εποπτεύει όλα όσα γίνονται εκεί, σύμφωνα με τα λόγια του μεγάλου Βασιλείου, και ο ναός αυτός γίνεται ένα απλό σπίτι (οίκημα). Γιατί λέγει∙ «Δεν θα μπω μέσα σε εκκλησία πονηρών» (Ψαλμ. 25, 5), και ο Απόστολος∙ «Ποια συμφωνία υπάρχει ανάμεσα στον ναό του Θεού και στα είδωλα;» (Β’ Κορ. 6, 16)».

1ο Σχόλιο: Ο όσιος Θεόδωρος ασκεί την εκκλησιολογική του επήρεια επικαλούμενος (πάντοτε) την Αγία Γραφή και πολλές φορές κεντρικές θέσεις του Μ. Βασιλείου, του Ι. Χρυσοστόμου και του Γρηγορίου του Θεολόγου.

Απορώ πώς επίσκοποι και κληρικοί έχουν μετατραπεί σε μάζα κοντόθωρων «ειδικών» του οικουμενισμού! Ας χρησιμοποιήσουν ως ευρετήριο θεμελιωδών εκκλησιολογικών θέσεων τους Πατέρες.

Σήμερα πολλοί «Γέροντες», ιδίως οι Μητροπολιτικοί (των Ι. Μητροπόλεων), κινούνται στο πλέγμα-δίχτυ που συναποτελούν ο οικουμενισμός, ο σχετικισμός και η ανοχή προς την αίρεση.

Χρησιμοποιείται ο οικουμενισμός και ο σχετικισμός (=χαλάρωση των ορθοδόξων Δογμάτων-θέσεων) ως ποιμαντική ευκαμψία, ξένη προς την ορθόδοξη διδασκαλία των Πατέρων, γι’ αυτό και ο όσιος Θεόδωρος προλαμβάνει, τονίζοντας τις ορθόδοξες θέσεις:

Α) «κατά την φωνήν του Μ. Βασιλείου»

Β) «ως φησίν ο μέγας Βασίλειος»

Γ) «μή γάρ εμά τα ρήματα του οικτρού; Διονυσίου του πάνσοφου και Βασιλείου του μεγάλου∙ και ούπω καιρός των άλλων θεοφόρων τας χρήσεις εισάγειν…».

Αναμφίβολα, χρησιμοποιεί ο Άγιος Θεόδωρος τις διαχρονικές Ορθόδοξες καταβολές σε πατερικά επίπεδα αγωνιστικότητας και συμπληρωματικότητας.

Χρησιμοποιεί ως καθοδηγητήριο μίτο εκκλησιολογικής έρευνας και αντίστασης τους μεγάλους (προγενέστερους) Πατέρες, Βασίλειο, Χρυσόστομο, Αθανάσιο, Γρηγόριο Θεολόγο κ.o.κ. (τέλος σχολίου).

Να υπογραμμίσουμε και το πλήγμα (θανάσιμο) που επιφέρει η αίρεση στη λατρεία και στον Ι. Ναό, όταν επικρατήσει. Στην Επιστολή του προς Ιωάννη Λογοθέτη, γράφει:

«ου ναός Θεού άγιος ο υφ’ αιρετικών βεβηλούμενος, αλλ’ οίκος κοινός, ως φησίν ο μέγας Βασίλειος, του εφεστώτος αγγέλου εν αυτώ, ως εφ’ εκάστης Εκκλησίας, υπεκστάντος δια την ασέβειαν· Διόπερ ουδ’ η τελουμένη εν αυτώ θυσία Θεώ ευπρόσδεκτος».

Ερμηνεία: «Γιατί όχι μόνο δεν είναι άγιος ναός του Θεού αυτός που βεβηλώνεται από τους αιρετικούς, αλλά είναι βέβηλος οίκος, όπως λέγει ο μέγας Βασίλειος, αφού ο άγγελος που υπήρχε σ’ αυτόν, όπως υπάρχει σε κάθε εκκλησία, έφυγε από αυτόν εξαιτίας της απιστίας του. Γι’ αυτό ούτε και η θυσία που τελείται σ’ αυτόν είναι ευπρόσδεκτη στον Θεό».

2ο Σχόλιο: Με θεολογική δεινότητα εκτίθενται, ως κλασική εκκλησιολογία, οι ανωτέρω επιπτώσεις της αίρεσης στη Λατρεία και στον Ι. Ναό∙ είναι θέσεις που εδράζονται στην Ιερά Παράδοση εννοημένης ως συνέχεια, γι’ αυτό επικαλείται, ως ρυθμιστική αντίληψη, και τον Μ. Βασίλειο. Καμμία σχέση δεν έχει ο όσιος με τις σημερινές (δόλιες) εκκλησιολογικές ρυθμίσεις των οικουμενιστών, που έχουν βεβηλώσει τους Ι. Ναούς με συμπροσευχές αιρετικών και με επιδέξιες καλλιτεχνικές αναμείξεις (συναυλίες, κ.λπ.).

Και στο Βίο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου αιτιολογείται η ταυτόχρονη απομάκρυνση του Αγγέλου της Εκκλησίας με την αναχώρηση του Αγίου. Διαβάζουμε: «εκείθεν αυτόν προσδοκώντες, προ της πύλης κελεύσας στήναι εις περισπασμόν των λαών, συνεξελθόντος αυτώ και του αγγέλου της εκκλησίας μή φέροντος την ερημίαν αυτής ιδείν, ήν αρχαί πονηραί και εξουσίαι ειργάσαντο, καθάπερ θέατρον όμοιον αποδείξασαι (Εφεσ. 6, 12)».

Ερμηνεία: «ενώ τον περίμεναν (τον Χρυσόστομο) σε εκείνη την μεριά αφού διέταξε να σταθούν μπροστά στην πόρτα για να ξεγελάσουν τον κόσμο, βγήκε έξω αυτός από την εκκλησία μαζί με τον άγγελο, επειδή δεν ήθελε να την δει έρημη, όπως την είχαν καταντήσει οι δυνάμεις και οι εξουσίες του πονηρού, κάνοντάς την να μοιάζει όμοια με θέατρο». (βλέπε Γεωργίου αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, εξήγηση του βίου και πολιτείας του Ι. Χρυσοστόμου, καθώς και την διήγηση του Παλλαδίου) (τέλος σχολίου).

Δόξα τω Θεώ, δεν αποσπούμε πατερικά κείμενα από τον ιστορικό – εκκλησιολογικό περίγυρό τους, πράγμα κακής πρόθεσης. Τα κείμενα αυτά είναι επιστήμη-πιλότος, γεμάτα αντ-ιαιρετική σφριγηλότητα, ιδιαίτερα χρήσιμα στις σημερινές οικουμενιστικές συνθήκες.

3ο Σχόλιο: Ο Ιερός Ναός, άρρηκτα δεμένος με τη Λατρεία-παρουσία του Θεού, την εποχή της «πανδημίας», χρησιμοποιήθηκε από τους εξουσιαστές πολιτικούς και επισκόπους, ως κοινός τόπος και όχι ως θείος βιωματικός περίγυρος, απόλυτα φρουρούμενος από τον έφορο άγγελό του.

Η συνδυαστική χρήση του Ναού (οικουμενισμός – πανδημία) από τους πολιτικούς και τους οικουμενιστές επισκόπους και κληρικούς, φόβισαν το πλήρωμα, λαμβάνοντας υπ’ όψη τους τον «ασταμάτητο» λοιμωξιολογικό λόγο, τον μολυσματικό λεκτικό αφρό των τηλεοράσεων – καναλιών.

Τα επίπεδα θεραπείας (παρακλήσεις, λιτανείες, Θείες Λειτουργίες) παρουσία του ποιμνίου, θεωρήθηκαν μη αποδεκτά – αποτελεσματικά μέσα αντιμετώπισης της «πανδημίας».

Οι προφανείς (τότε και σήμερα) ασυνέπειες εκκλησιολογικές των ποιμένων, ως σύζευξη πολιτικής – διοικητικής «υπακοής», συνιστούν άρνηση της απαραίτητης πίστεως προς τους εφόρους-φύλακας Αγγέλους των Ι. Ναών. Με την περίσκεψη που επιβάλλεται (σήμερα), εμείς τονίζουμε: «Συνταξόμεθα τω Αγγέλω της Εκκλησίας» (Χρυσόστομος).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

https://www.augoustinos-kantiotis.gr