.
Κόντρα στην κόντρα τους ...λόγοι Μεγάλου Αγίου για τις μέρες μας
Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι «μεγάλοι» του κόσμου τούτου!
Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της Πίστεως, να κρατάμε την Πίστη μας που είναι Αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη, ας μην μας κάνουν αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας να χάνουμε τον προσανατολισμό μας!
Να μην κλείνουμε το στόμα μας όταν βλέπουμε ανομιές ή οταν ακούμε πως βρίζουν την Πίστη μας στον Χριστό….
Πιστεύω βαθιά στον Θεό και όλη την ζωή μου την έκτισα πάνω στις Εντολές Του!
Και σε σας κληροδοτώ όλη τη ζωή σας να την αφιερώσετε στον Θεό και να χτίζετε όλα και πάντα πάνω στις Εντολές Του Χριστού!
Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό…
Να αποστρέφετε το βλέμμα σας και την καρδιά σας από εκείνη τη μεγάλη πλειοψηφία της ανθρωπότητας που επιδιώκει όχι τους υψηλούς στόχους, αλλά εκείνους που είναι πιο εύκολο να επιτευχθούν!
Να μην προσχωρήσετε σε αυτή τη μεγάλη πλειοψηφία που ζει όχι με το δικό της νου, αλλά με το νου των ηγετών και χτίζει τη ζωή της, όχι με τις ιερές εντολές του Χριστού αλλά με τις υποδείξεις εκείνων που έχουν την εξουσία να καθοδηγούν τους ανθρώπους μόνον εκεί όπου κατά τη γνώμη τους πρέπει να πηγαίνουν…
Όχι χάρη της Βασιλείας των Ουρανών αλλά για χάρη της επίτευξης των αγαθών της επίγειας (πρόσκαιρης) βασιλείας!
Σκοπό της ζωής να θέσετε την επιδίωξη της Ύψιστης Αλήθειας και να μην παρεκλίνετε από αυτό το δρόμο αν σας αναγκάσουν να υπηρετήσετε τους σκοπούς της κατώτερης «αλήθειας» καταπατώντας την Υψιστη Αλήθεια του Χριστού!
Να είσαστε έτοιμοι ακόμη και για το μαρτύριο εφ' όσον πλέετε κόντρα στο ρεύμα και να τηρείτε πλήρη πίστη ακόμη και στις σκέψεις, στους άντρες και τις γυναίκες σας, όπως τήρησα κι εγώ...
Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη, διότι είναι «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὀλίγοι εἰσιν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν» (Ματθ. 7, 14) και ακόμη «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ!» (Πράξ. 14, 22)
Η Πίστη είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός στην γή και μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της Πίστεως αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της!
Εσείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι Χριστιανοί!
Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό, και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα!
Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγαλύτερο θησαυρό της καρδίας σας!
Προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά!
Ας μην μας κάνουν αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας να χάνουμε τον προσανατολισμό μας!
Να κρατάμε την Πίστη μας που είναι Αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη!
Πίνετε Αγιασμό, όσο πιο συχνά τόσο πιο καλά!
Είναι το καλύτερο καί αποτελεσματικότερο φάρμακο!
Αυτό δεν το λέω σαν παπάς, το λέω σαν γιατρός από την ιατρική μου πείρα!
Κάνε οτιδήποτε για να Τον ζήσεις και να Τον βάλεις στη καρδιά σου!
Να μαλακώσει η καρδούλα σου παιδί μου από το άγγιγμα της Χάρης, κάθε στιγμή όταν σκέφτεσαι πόσο πολύ σε αγαπάει ο Θεός και πόσο σε προστάτεψε από το ψυχικό θάνατο προστατεύοντας σε από τις βρωμιές που φέρνουν οι δαίμονες στο μυαλό των ανθρώπων!
Ο Γλυκύτατος Ιησούς να είναι πάντα στις σκέψεις σου και να είναι ένα λιμάνι στο οποίο θα επανέρχεσαι ξανά και ξανά!
Επίσης μη διστάσεις να καλείς τη Παναγία σε βοήθεια όποτε έχεις ανάγκη και όχι μόνο!
Να συνεχίσεις το δρόμο σου με θάρρος με πολύ θάρρος!
Χάρισε τη καρδιά σου στο Κύριο και Εκείνος θα της δώσει όλες τις βιταμίνες και όλη τη ενέργεια που χρειάζεται για να μη καταρρεύσει!
Τίποτε να μη σου φαίνεται δύσκολο!
Κάποιος Άλλος αδερφέ κυβερνάει το σύμπαν και όχι οι «μεγάλοι» του κόσμου τούτου!
Η αμαρτία όσο συχνά επαναλαμβάνεται τόσο πιό ισχυρή συνήθεια του αμαρτωλού γίνεται, κυριεύει την θέληση, τις αισθήσεις και τις σκέψεις του, τον αιχμαλωτίζει και τον κρατάει κάτω από την εξουσία της, όπως το ποτό κρατάει κάτω από την εξουσία του τον δυστυχισμένο οινοπότη!
Έτσι ο άνθρωπος που υποδουλώθηκε στην αμαρτία γίνεται σιγά σιγά εξολοκλήρου δούλος της αμαρτίας!
Θάρρος, θάρρος και το βλέμμα ψηλά, και θα δεις τον Κύριο όταν θα κλάψεις και θα ψάξεις με λαχτάρα…
Όταν θα ματώσεις θα Τον δεις πως σου απλώνει το στέφανο με το Αγαπητικό και Παρηγορητικό Χέρι Του!
Η μετάνοια είναι ένας ατέλειωτος δρόμος!
Το Έλεος του Θεού είναι πολύ πιο απέραντο απο τον ωκεανό και μέσα σε αυτό το Έλεος του Θεού μπορούν εύκολα να βυθιστούν, όλες οι μεγάλες αμαρτίες, εάν με όλη την καρδιά μας ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ!
Μην θλίβεσαι, μη λυπάσαι πιο πολύ από όσο πρέπει γιατί έτσι δίνεις δικαιώματα στο πονηρό να σε χτυπάει με δύναμη...
Μόνο στον Θεό θα βρεί ανάπαυση η ψυχή σας διότι Αυτός είναι η σωτηρία και η καταφυγή σας!
Ο Θεός στρατολογεί τους καλύτερους αγωνιστές του απο τις κορυφές των θλίψεων!
Να τα δέχεστε και να τα υπομένετε όλα σαν σταυρό…
Να σηκώσουμε τον σταυρό σημαίνει ήρεμα και με ευχαριστία να υπομένουμε όλα αυτά που μας στέλνει ο Θεός, τον πόνο και τις θλίψεις, τις ασθένειες και τις αδικίες!
Αυτό σημαίνει να βαδίζουμε αγόγγυστα την θλιμμένη οδό, με τη στενή πύλη, που οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών!
Σ’ αυτήν ακριβώς την οδό, πρέπει να ακολουθήσουμε τον Χριστό μας…
Και όπως ο Κύριος ανέβηκε στον φοβερό Σταυρό του Γολγοθά, έτσι και εμείς όταν σηκώνουμε τον σταυρό μας, πρέπει να θυμόμαστε ότι ακολουθούμε την οδό της διακονίας του Θεού και των ανθρώπων και αυτή η οδός είναι η μόνη, που μας οδηγεί μέσω του Γολγοθά στην Ανάσταση!
Κάνε τη καρδιά σου Μοναστήρι!
Χτύπα εκεί το σήμαντρο, κάλεσε εκεί για αγρυπνία, θυμίασε και ψιθύρισε ακατάπαυτα προσευχές!
Ο Θεός είναι δίπλα σου!
Άγιος Λουκάς ο Ιατρός Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας ο Θαυματουργός
Ήλθε η Κυριακή 11η Ιουνίου 1961, μέρα που γιορτάζουν οι Άγιοι Πάντες που έλαμψαν και αγίασαν στην Αγία Ρωσία…
Ήταν επτά παρά τέταρτο το πρωί όταν οι πιστοί ετοιμάζονταν για την πανηγυρική Θεία Λειτουργία!
Ο Αρχιεπίσκοπος Λουκάς ανάσαινε κάπως βαριά…
Πήρε δύο φορές αναπνοή και άλλες δύο φορές πιό σιγά…
Η ψυχή του φτερούγισε για τον Ουρανό!
Ο Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος έφυγε για να προλάβει να λειτουργήσει αυτή τη μεγάλη μέρα με τους Ρώσους Αγίους στο Επουράνιο Θυσιαστήριο!
Ω Πανέμορφη Ορθοδοξία, Αιματοστόλιστη Νύμφη του Χριστού, ποτέ να μη σε απαρνηθούμε οι ανάξιοι, αλλά αν το καλέσουν οι περιστάσεις και οι καιροί αξίωσε μας, ω Φίλη δια σε, να χύσουμε και την τελευταία ρανίδα του αίματός μας…
Δόξα Πατρί και Υἱῷ και Ἁγίῳ Πνεύματι!
Και νῦν και ἀεὶ και εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων! Ἀμήν!
Ἰατρόν καί ποιμένα, Λουκᾶν τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Ἀρχιερέα λαμπρόν, τόν βαστάσαντα Χριστοῦ τά Θεία στίγματα, τάς ἐξορίας τά δεινά, ἐγκλεισμούς ἐν φυλακαῖς, τάς θλίψεις καί τά ὀνείδη, τόν ἐπ’ ἐσχάτων φανέντα, ἐν τῇ Ρωσίᾳ νέον Ἅγιον!
Ὅτι συ εἶ μόνος Ἅγιος, συ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς Δόξαν Θεοῦ Πατρός!
Ιω. 14, 6 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾿ ἐμοῦ.
Νέον ἅγιον τοῦ Παρακλήτου, σέ ἀνέδειξεν, Λουκᾶ ἡ Χάρις, ἐν καιροῖς διωγμῶν τε καί θλίψεων, νόσους μέν ὡς ἰατρός ἐθεράπευσας καί τάς ψυχάς ὡς ποιμήν καθοδήγησας, πάτερ τίμιε, ἐγγάμων τύπος καί μοναστῶν, πρέσβευε σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν!
Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί Πρόδρομε Κυρίου Ἀποστόλων ἡ Δωδεκάς, οἱ άγιοι πάντες μετά τῆς Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς!
Χαίροις της Ρωσίας νέος βλαστός και των θεραπευομένων ο προστάτης και βοηθός, χαίροις Εκκλησίας Χριστού ο Ιεράρχης, Λουκά ποιμήν Θεόφρον, αξιοτίμητε!
Στῶμεν καλῶς, και Ορϑοδόξως λατρεύσωμεν, τὸν Σωτῆρα, Ἰησοῦν και Κύριον, τὸν σαρκωϑέντα ὑπὲρ ἡμῶν, ἐκ τῆς σῆς νηδύος, Θεοκυῆτορ Πανάμωμε, τηροῦντες αὐτοῦ πάντα, τα ἐντάλματα φόβῳ, και τῶν Θείων πατέρῶν τὰ Δόγματα!
Χαίροις Ἐπισκόπων ὁ κοινωνός, τῆς Ρωσίας πάσης ὁ Θεόσοφος ἰατρός, χαίροις τῆς Κριμαίας ὁ Θεῖος ποιμενάρχης, Λουκᾶ τῶν Ορθοδόξων ὁ νέος άγιος!
Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, Αιματοστόλιστη Νύμφη του Χριστού, φίλη Ὀρθοδοξία·�οὐ ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας· ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα·�εἰ δὲ καλέσει καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα!
Δι ̓ ευχῶν τῶν αγίων πατέρων ημῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ο Θεός ημῶν, ελέησον και σῶσον ημᾶς! Αμήν!
Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν Δέσποτα, καὶ τὴν Αγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν!
Σταυρός ὁ Φύλαξ πάσης της οἰκουμένης, Σταυρός ἡ Ωραιότης τῆς Ἐκκλησίας,
Σταυρός ευσεβών τὸ κραταίωμα,
Σταυρός πιστῶν τὸ στήριγμα,
Σταυρός Αγγέλων ἡ Δόξα καὶ τῶν δαιμόνων τὸ τραῦμα!
Ματθ. 7, 13 Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι᾿ αὐτῆς.
Ματθ. 7, 14 τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!
Ματθ. 7, 21 Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι Κύριε Κύριε, εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἀλλ᾿ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Ὅταν ἔλθης ὁ Θεός ἐπὶ γῆς μετὰ Δόξης, καὶ τρέμωσι τὰ σύμπαντα, ποταμὸς δὲ τοῦ πυρὸς πρὸ τοῦ Βήματος ἕλκῃ, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ τὰ κρυπτὰ δημοσιεύωνται, τότε ῥῦσαί με, ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου, καὶ ἀξίωσον, ἐκ Δεξιῶν σου με στῆναι, Κριτὰ Δικαιότατε!
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ!
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ!
Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ Βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν!
Τον Πατέρα προσκυνήσωμεν, και τον Υἱὸν δοξολογήσωμεν, και το Πανάγιον ὁμοῦ πάντες Πνεῦμα ἀνυμνήσωμεν, κράζοντες καὶ λέγοντες, Παναγία Τριάς, σῶσον πάντας ἡμᾶς!
Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα, Τριάς ἤ ἔν Μονάδι, έξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων!
Ότι σόν το Κράτος, και σου εστίν η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, ΠΑΝΤΟΤΕ, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων! Αμήν!
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς Οὐρανοῖς, Αγιασθήτω τὸ Όνομά Σου, Ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου, Γενηθήτω τὸ Θέλημά Σου, ὡς ἐν Οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον, δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ! Ἀμήν!
Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ, Ποιητήν Ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων, και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον Μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα πρό πάντων των αιώνων!
Φώς εκ Φωτός, Θεόν Αληθινόν εκ Θεού Αληθινού, γεννηθέντα ου ποιηθέντα, Ομοούσιον τω Πατρί, δι’ ου τά πάντα εγένετο!
Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των Ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα!
Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου και παθόντα και ταφέντα!
Και Αναστάντα τη Τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς!
Και Ανελθόντα εις τους Ουρανούς και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός!
Και πάλιν ερχόμενον μετά Δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς· ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος!
Και εις το Πνεύμα το Άγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν δια των Προφητών!
Εις ΜΙΑΝ, Αγίαν, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν!
Ομολογώ ΕΝ Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών!
Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών!
Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος! Αμήν!
Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!
Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!
Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!
Οτι μόνος υπάρχεις ΑΘΑ¬ΝΑΤΟΣ!
ΚΑΘΕ ΑΙΡΕΣΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙ ΤΟΝ ἍΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε θεωροῦσε τήν αἵρεση θανάσιμο ἁμάρτημα, πάντοτε δίδασκε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πού προσβάλλεται ἀπό τήν φοβερή ψυχική ἀσθένεια τῆς αἱρέσεως εἶναι πνευματικά νεκρός, ξένος πρός τήν θεία χάρη καί τήν σωτηρία, κοινωνός τοῦ διαβόλου καί ἀκόλουθός του στήν αἱώνια κόλαση. Ἡ αἵρεση εἶναι γέννημα τοῦ διαβόλου, ἐπινόησή του, εἶναι σχεδόν εἰδωλολατρία. Οἱ ἄγιοι Πατέρες ἀποκαλοῦν συνήθως τήν εἰδωλολατρία ἀσέβεια καί τήν αἵρεση δυσσέβεια.
Ὅποιος διαβάσει μέ προσοχή τά Πρακτικά τῶν Ἁγίων Συνόδων, εὔκολα θά πεισθεῖ ὅτι ὁ χαρακτήρας τῶν αἱρετικῶν εἶναι σατανικός.
Κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τόν Ἅγιο Πνεῦμα. Ὅλων τῶν αἱρέσεων ἡ οὐσία εἶναι ἡ βλασφημία.
Τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ
(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, σελ. 209, ἐκδόσεως Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου 2024. )
——————————————–
ΑΠΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ: Πρῶτον, ψάλλουμε στούς αἴνους τῆς Πεντηκοστῆς ὅτι τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας συγκροτεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί δεύτερον μᾶς πληροφορεῖ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μέσῳ τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, ὅτι κάθε αἵρεση βλασφημεῖ τό Ἅγιον Πνεῦμα.
ΑΠΟΡΙΑ ΑΠΛΟΥ ΠΙΣΤΟΥ: Τότε, πῶς εἶναι δυνατόν κάποιοι πατριάρχες καί ἐπίσκοποι νά ὀνομάζουν »ἐκκλησίες» τούς αἱρετικούς (παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες) καί νά ἀναγνωρίζουν σέ αὐτούς »ἱερωσύνη» καί »μυστήρια»; (Οἱ γνωστές θλιβερές ἀποφάσεις τῆς ληστρικῆς συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης).
Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Κατέβα Δέσποτα, αποκλείεται να αναληφθείς ... πέφτουν και κεραυνοί!
«Ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση» (Α΄ Κορ. Ι΄ 12)
( Όποιος νομίζει ότι είναι σταθερός, αυτός πρέπει να κοιτάξει μήπως γλιστρήσει και πέσει.)
Δεν είσαι Θεός… είσαι Δεσπότης!
Ούτε ο Οικουμενικός Βαρθολομαίος να ήσουνα...
Είδες τι κάνουν ο κόλακες, πώς να προσγειωθείς τώρα...; Ξεπέζεψε τάχιστα...
Παναγιώτης Πεντζουρίδης
– Μια ψηφιακή αφίσα απεικονίζει τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου με τη στάση του Παντοκράτορα, αιωρούμενο κολοσσιαίο πάνω από την πόλη του Κιλκίς, μετατρέποντας το ποίμνιο σε σκηνικό και τη πόλη σε υποπόδιο.
– Το μάρκετινγκ της εικόνας χρησιμοποιεί γενικόλογες λέξεις-σημαίες («Ιστορία, Παράδοση, Πίστη») που δανείζονται εξίσου εύκολα τουριστικές καμπάνιες και προεκλογικές δυνάμεις.
– Ο τίτλος «Δέσποτα» δεν σημαίνει αφέντης αλλά ποιμένα με το ραβδί, ενώ η αρετή του επισκόπου είναι η ταπείνωση και όχι το μεγαλείο, καθώς ο καλός ποιμένας περπατά δίπλα στο κοπάδι και δεν πλανάται πάνω του.
– Η αυτοπροβολή σε θεϊκή στάση εκφράζει μια κατάληψη του ρόλου που απαιτεί ευθύνη δίπλα στην κοινότητα και όχι εικονογραφική υπέρβαση.
Υπάρχει μια στάση που η Εκκλησία την κράτησε, αιώνες τώρα, για Έναν και μόνο: τα υψωμένα χέρια που ευλογούν τον κόσμο από ψηλά. Είναι η στάση του Παντοκράτορα στους τρούλους, της Πλατυτέρας στις κόγχες. Δεν είναι στάση ανθρώπου — είναι στάση θείου. Και να που σήμερα τη βρίσκουμε σε μια ψηφιακή αφίσα, με τον Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου να αιωρείται κολοσσιαίος πάνω από το Κιλκίς, μέσα σε ηλιοβασίλεμα παραγγελίας.
Κάποιος κάθισε, άνοιξε το Photoshop και αποφάσισε ότι ο ποιμένας χωράει να γίνει εικόνισμα του εαυτού του. Η πόλη — σπίτια, δρόμοι, το ανοιχτό θέατρο — συρρικνώθηκε σε υποπόδιο. Το ποίμνιο έγινε σκηνικό. Και από πάνω, το μάρκετινγκ: «Ιστορία, Παράδοση, Πίστη», τρεις λέξεις-σημαία που τις δανείζονται εξίσου εύκολα τα τουριστικά σποτ και οι προεκλογικές καμπάνιες.
Εδώ ακριβώς γεννιέται η ερώτηση. Ο τίτλος «Δέσποτα» που του απευθύνει το εκκλησίασμα δεν σημαίνει αφέντης· σημαίνει αυτόν που κρατάει το ραβδί του βοσκού, όχι το σκήπτρο του κυρίαρχου. Η αρετή του επισκόπου λέγεται ταπείνωση — κι ένας πιστός το ξέρει καλύτερα από τον καθένα: ο καλός ποιμένας περπατά μέσα στο κοπάδι, δεν πλανάται πάνω του σαν θεότητα.
Κανείς δεν αμφισβητεί το αξίωμα ούτε το έργο. Αυτό που ξενίζει είναι η αισθητική του μεγαλείου — η μετατόπιση από τον ταπεινό λειτουργό στον εικονιζόμενο ηγεμόνα. Γιατί η εικόνα δεν είναι αθώα: όποιος αυτοπροβάλλεται σε στάση Θεού, κάτι λέει για το πώς αντιλαμβάνεται τον ρόλο του.
Σεβασμιώτατε, η πόλη δεν χρειάζεται έναν προστάτη που στέκεται από πάνω της. Χρειάζεται έναν ποιμένα που στέκεται δίπλα της. Δεν είσαι Θεός. Είσαι Δέσποτας. Κι αυτό, αν το πάρει κανείς στα σοβαρά, είναι αρκετά μεγάλη ευθύνη ώστε να μη χρειάζεται φωτομοντάζ.
Π.Β.Π.
«Oικουμενική λειτουργία» με προτεστάντισσα ‘'Επίσκοπο’'... Η Πανθρησκεία είναι εδω!
Γερμανία: ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ συμπροσευχήθηκε με αιρετικούς και μοίρασε σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ !
(15 Μαΐου 2026) Ημέρα των παπικών στο Βίρτσμπουργκ (Würzburg) Φρανκφούρτη της Γερμανίας, ο Χριστουπόλεως Εμμανουήλ (κατά κόσμον Ιωάννης Σφιάτκος) του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ήταν εκεί συμπροσευχόμενος και μοίραζοντας σταυρουδάκια με μία προτεστάντισσα ‘επίσκοπο’ ! Ιδού το θεάρεστο έργο του πατριάρχη του Γένους !
Το ξένο δημοσίευμα, το οποίο αναφέρεται σε «οικουμενική λειτουργία»,φωτογραφίζει την ρηχή «θρησκευτική» προσέγγιση των αιρετικών και του όλου εγχειρήματος της λεγόμενης οικουμενικής κίνησης, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα κοινωνικό κάλεσμα που δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την σωτηρία της ψυχής. Γράφει:
«Με μια εντυπωσιακή επίδειξη ενότητας και ενθάρρυνσης, Χριστιανοί διαφόρων δογμάτων γιόρτασαν την Κεντρική Οικουμενική Λειτουργία στο Καθολικό Συνέδριο του 2026 στο Βίρτσμπουργκ την Παρασκευή. Πολυάριθμοι επισκέπτες συγκεντρώθηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Βίρτσμπουργκ με το σύνθημα «Έχε θάρρος, σήκω!», το οποίο αποτέλεσε κεντρικό θέμα σε όλη τη λειτουργία, το κήρυγμα και το μουσικό πρόγραμμα.
Εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων ηγήθηκαν της λειτουργίας μαζί,συμπεριλαμβανομένων του Επισκόπου Χριστουπόλεως Εμμανουήλ, του Επισκόπου Δρ. Γκέρχαρντ Φάιγκε, της Άνια Γκόλερ, της Άννας-Νικόλ Χάινριχ και του Αιδεσιμοτάτου Κρίστοφερ Ίστχιλ. Το κήρυγμα εκφώνησε η Καθηγήτρια Δρ. Κορνήλια Ρίχτερ, Επίσκοπος της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αυστρία.
Στο κήρυγμά της, η Λουθηρανή ''επίσκοπος'' τόνισε τη δύναμη των χριστιανικών οραμάτων και των ιστοριών ελπίδας: «Όλα αυτά τα οράματα και οι ουτοπίες αποτελούν θετικά αντι-μοντέλα για την κοινωνία μας. Μας υπενθυμίζουν καθημερινά ότι, ως άνθρωποι, έχουμε την ελευθερία να ξεκινάμε από την αρχή ξανά και ξανά. Γι’ αυτό, ξεσηκωθείτε, να είστε θαρραλέοι, να σηκωθείτε και να προχωρήσετε προς ένα νέο μέλλον!»
Η ''λειτουργία'' επικεντρώθηκε στο θάρρος, την αλληλεγγύη και την κοινή ευθύνη των εκκλησιών σε μια εποχή που σημαδεύεται από κρίσεις και κοινωνικές εντάσεις. Η οικουμενική λειτουργία κορυφώθηκε με μια συμβολική πράξη με καραμπίνερ, τα οποία μοιράζονταν ανάμεσα στο εκκλησίασμα ως σύμβολο υποστήριξης και εμπιστοσύνης. Αυτό συνοδεύτηκε από την ενθάρρυνση: «Έχετε θάρρος, σηκωθείτε. Σας κρατούν».
Καραμπίνερ Ασφαλείας
Με προσευχές για ειρήνη, κοινωνική συνοχή και οικουμενική κατανόηση, οι συμμετέχοντες έστειλαν επίσης ένα σαφές μήνυμα κατά του μίσους, του αποκλεισμού και της βίας. Η συγκέντρωση αντανακλούσε επίσης αυτό το πνεύμα αλληλεγγύης: Υποστήριξε ένα έργο ένταξης για παιδιά με αλμπινισμό στην Τανζανία και την υπηρεσία ασθενοφόρων «Make-A-Wish» του Malteser στην Επισκοπή του Βίρτσμπουργκ.
Η κεντρική οικουμενική λειτουργία κατέστησε σαφές: Ο Οικουμενισμός ευδοκιμεί στις κοινές εμπειρίες, στην αμοιβαία ενθάρρυνση και στην πεποίθηση ότι η χριστιανική πίστη μπορεί να ενδυναμώσει και να ενώσει τους ανθρώπους. »
Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;
Πρώτα οι συναυλίες, μετά τα πάνελ, στο τέλος τι;
Γεώργιος Αποστολάκης
Από την Αγία Τράπεζα στο πολιτικό πάνελ
Καντήλια, κάμερες και πολιτική υποκρισία
Ομολογώ ότι όταν είδα τις φωτογραφίες της εκδήλωσης αισθάνθηκα βαθιά θλίψη. Όχι πολιτική. Εκκλησιαστική. Αισθάνθηκα όμως χρέος να καταθέσω την άποψή μου.
Κάποτε οι χριστιανοί έμπαιναν στον ναό για να ανάψουν κερί, να γονατίσουν, να σιωπήσουν, να κλάψουν, να προσευχηθούν. Σήμερα, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαίνεται πως κάποιοι θεωρούν ότι ο ναός μπορεί να λειτουργεί και ως αίθουσα πολιτικής προβολής, δημόσιων σχέσεων και επικοινωνιακού “rebranding” της εξουσίας.
Το πρόσφατο γεγονός σε ιερό ναό της Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων[1], όπου οργανώθηκε εκδήλωση με σαφές κυβερνητικό και πολιτικό πρόσημο, δεν είναι ένα “αθώο περιστατικό”. Είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης αλλοίωσης του ορθόδοξου φρονήματος. Διότι όταν βλέπει κανείς τη σύνθεση του πάνελ, τα πολιτικά πρόσωπα που έσπευσαν, τον χαρακτήρα της εκδήλωσης και το επικοινωνιακό της ύφος, αντιλαμβάνεται εύκολα ότι δεν επρόκειτο για πνευματική σύναξη, αλλά για δημόσια πολιτική παρουσίαση “έργου”.
Και γεννάται εύλογα το ερώτημα: Πόσοι από αυτούς που φωτογραφήθηκαν κάτω από τις εικόνες και τα καντήλια εκκλησιάζονται πραγματικά; Πόσοι πιστεύουν; Πόσοι βλέπουν την Εκκλησία ως Σώμα Χριστού και όχι ως χρήσιμο σκηνικό λαϊκής νομιμοποίησης;
Γιατί εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη υποκρισία της εποχής μας. Μια πολιτική τάξη που νομοθετεί καθημερινά εναντίον της ορθόδοξης ανθρωπολογίας, εναντίον της παραδόσεως, εναντίον της πνευματικής ελευθερίας του ανθρώπου, εμφανίζεται ξαφνικά μέσα στους ναούς για να φωτογραφηθεί δίπλα σε ιερείς και δεσποτάδες, αναζητώντας λίγη από τη χαμένη κοινωνική αξιοπιστία της πίστεως.
Η εξουσία γνωρίζει καλά κάτι: ο λαός εξακολουθεί να εμπιστεύεται περισσότερο το ράσο παρά το κοστούμι. Γι’ αυτό και επιδιώκει τη “μετάγγιση” κύρους. Δεν χρησιμοποιεί την Εκκλησία επειδή πιστεύει. Τη χρησιμοποιεί επειδή την χρειάζεται.
Εξίσου βαριά, όμως, είναι και η ευθύνη εκείνων των εκκλησιαστικών προσώπων που ανοίγουν τον ναό σε αυτή τη λογική.
Διότι ο ορθόδοξος ναός δεν είναι “πολυχώρος”. Δεν είναι πολιτιστικό κέντρο. Δεν είναι συνεδριακή αίθουσα. Δεν είναι χώρος κοσμικών δρωμένων με “χριστιανικό περιτύλιγμα”.
Είναι τόπος αγιασμού. Τόπος Θυσίας. Τόπος παρουσίας του Θεού.
Οι Ιεροί Κανόνες, η πατερική παράδοση και ολόκληρο το βίωμα της Ορθοδοξίας αντιμετώπιζαν πάντοτε τον ναό με δέος. Η Αγία Τράπεζα δεν υπάρχει για να γίνεται φόντο πολιτικών φωτογραφιών. Ο ναός δεν καθαγιάστηκε για να φιλοξενεί κομματικές εκδηλώσεις, χορωδίες κοσμικού χαρακτήρα, συναυλίες, δημόσιες σχέσεις και κάθε είδους “δρώμενα”.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πλάνη πολλών καλόπιστων ιερέων: νομίζουν ότι έτσι “φέρνουν κόσμο στην Εκκλησία”. Στην πραγματικότητα, όμως, συνηθίζουν τον άνθρωπο να βλέπει τον ναό όχι ως τόπο μετανοίας και ιερής σιωπής, αλλά ως έναν ακόμη κοινωνικό χώρο πολλαπλών χρήσεων.
Αυτό λέγεται αποϊεροποίηση. Και η αποϊεροποίηση δεν έρχεται πάντα με βεβήλωση ή διωγμό. Συχνά έρχεται “γλυκά”, με εκδηλώσεις, χειροκροτήματα, μικρόφωνα, πολιτιστικές βραδιές, “καλές προθέσεις” και επικοινωνιακή εξωστρέφεια.
Ο ναός παύει σιγά-σιγά να προκαλεί φόβο Θεού. Γίνεται οικείος με κοσμικό τρόπο. Και τελικά μετατρέπεται από ουρανό σε αίθουσα.
Ακόμη πιο τραγικό, όμως, είναι κάτι άλλο. Κεντρικό πρόσωπο της εκδήλωσης φέρεται να ήταν ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Δηλαδή ο βασικός πολιτικός εκφραστής και προωθητής των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, του προσωπικού αριθμού και συνολικά του υποχρεωτικού ψηφιακού μετασχηματισμού της ζωής.
Εκεί δηλαδή, όπου πλήθος πιστών εκφράζει αγωνία για έναν επερχόμενο ψηφιακό έλεγχο χωρίς όρια. Εκεί όπου ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης μιλούσε με δραματικό τρόπο και προφητικό λόγο για την πνευματική διάσταση της ηλεκτρονικής επιτήρησης και του ολοκληρωτικού ελέγχου του ανθρώπου.
Και εδώ αποκαλύπτεται μια ακόμη φοβερή αντίφαση της εποχής μας: Τιμούν τον Άγιο με αγρυπνίες. Ψάλλουν τα απολυτίκιά του. Γεμίζουν τους ναούς στις εορτές του. Αλλά αδιαφορούν πλήρως για τη διδασκαλία και τις προειδοποιήσεις του.
Ένας “εορταστικός” Παΐσιος είναι αποδεκτός. Ένας προφητικός Παΐσιος ενοχλεί. Γι’ αυτό και πολλοί θέλουν τον Άγιο ακίνδυνο: σε εικόνες, σε λουλούδια και σε πανηγυρικούς λόγους. Όχι όμως ως φωνή αφυπνίσεως απέναντι σε ένα σύστημα που επιχειρεί να μετατρέψει τον άνθρωπο σε αριθμό, δεδομένο και ψηφιακά διαχειρίσιμη μονάδα.
Το πιο οδυνηρό, τελικά, δεν είναι ότι οι πολιτικοί χρησιμοποιούν την Εκκλησία. Η εξουσία πάντοτε το επιχειρούσε. Το τραγικό είναι όταν εκκλησιαστικοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι συνεργούν, έστω άθελά τους, στη σταδιακή αλλοίωση του ορθόδοξου φρονήματος και στην αποδυνάμωση της ιερότητας του ναού.
Και τότε ο ναός, αντί να θυμίζει Βασιλεία Θεού, αρχίζει να θυμίζει δημόσια σκηνή του κόσμου τούτου. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό σημείο των καιρών μας.
Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ Π.ΗΡΑΚΛΗΣ ΦΙΛΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ
=====================
Αναρτήθηκε από ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ
Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας: Ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης και ἔκτασης ἐνδοεκκλησιαστικὀ ξεχαρβάλωμα…
Καθηγητής Νεκτάριος Δαπέργολας
Ἡ πρόσφατη εἰκόνα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Κρήτης (γνωστοῦ βεβαίως καί γιά ἄλλα ἀνδραγαθήματα, ὅπως οἱ δηλώσεις του περί ὁμοφυλοφιλίας ὡς...«ἰδιαιτερότητας» καί «προσανατολισμοῦ» ἤ οἱ γονυκλισίες του μέσα σέ παπικό ναό, καθώς καί μπροστά στόν τάφο τοῦ δαιμονισμένου ἀντίχριστου Καζαντζάκη), μαζί μέ ἕνα αἱρετικό παπικό μπροστά στήν Ὡραία Πύλη κατά τόν ἑορτασμό ἐπανακομιδής τῆς κάρας τοῦ Ἀποστόλου Τίτου, ἔρχεται νά προστεθεῖ σέ μία εὐρύτερη σειρά ἀποτρόπαιων εἰκόνων, ἀπό τίς ὁποῖες δυστυχῶς βρίθουν πιά οἱ ὀρθόδοξοι ναοί τῆς χώρας.
Μιλᾶμε γιά ἕνα ἀδιανόητης ἔντασης καί ἔκτασης ξεχαρβάλωμα, ὅπου ὁ κάθε λυκοποιμένας (σέ ἐπίπεδο μάλιστα ὄχι μόνο ἐπισκόπων, ἀλλά καί ἁπλῶν παπάδων πλέον) κάνει κυριολεκτικά ὅ,τι τοῦ καπνίσει. Ἄλλος συμπροσεύχεται μέ κάθε λογῆς αἱρετικούς. Ἄλλος συλλειτουργεῖ μέ σχισματικούς/ἀχειροτόνητους Οὐκρανούς. Ἄλλος ἐπιτελεῖ ἐκκλησιαστικές ἀκολουθίες σέ νεοελληνική μετάφραση (καθότι ὁ γνωστός πλανεμένος «νεορθόδοξος» Καρυώτογλου τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ραγκαβά ἔχει δυστυχῶς καί ἀρκετούς ἀκόμη μιμητές).
Ἄλλος ὀργανώνει συναυλίες μέ πιάνα καί μπουζούκια καί κάθε λογῆς περίεργους χορωδούς ἀκόμη καί τῆς πιό μακάβριας νεοεποχίλας (ὁ ἀπόηχος τῶν δαιμονικῶν οὐρλιαχτῶν στόν ναό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στήν Καβάλα ἀκόμη τρυπᾶ τά αὐτιά καί τίς ψυχές μας). Ἄλλος ξηλώνει τον Ἐσταυρωμένο ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα. Ἄλλος βεβηλώνει τήν Θεία Λειτουργία, μετατρέποντάς την σέ θεατράλε διάλεξη πρός κατήχηση δῆθεν τῶν μαθητῶν. Ἄλλος φωνάζει ἀπό ἄμβωνος ὡς κρατικοδίαιτος νεοσεργιανιστής ντίλερ τῆς νέας ταυτότητας καί τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ (κατακεραυνώνοντας καί τούς συνωμοσιολόγους ψεκασμένους ταλιμπάν ἀντιφρονοῦντες). Ἄλλος στελεχώνει ἐνοριακά ἀναλόγια μέ γυναικεῖες χορωδίες. Ἄλλος βγάζει δικές του...large θεωρίες περί νηστείας. Ἄλλος καλεῖ τόν κόσμο νά προσέλθει στή Θεία Κοινωνία χωρίς προετοιμασία καί ἐξομολόγηση.
Καί, γενικά, ἕνα συνεχές «δέν πειράζει» μαζί μέ ἕνα ἀδιάκοπο «ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη καί ὅλα τά ἀποδέχεται» κυριαρχοῦν παντοῦ.
Πρόκειται γιά ἕνα καθολικό καί τρομακτικό ξεχαρβάλωμα, ἀπολύτως σκόπιμο βεβαίως καί καλά ὀργανωμένο, μέ ἕνα πλῆθος ἐπίορκων, ξεπουλημένων καί συνειδητά ἀντίχριστων ταγῶν νά πρωταγωνιστεῖ στήν ἐνορχήστρωση καί προώθησή του, ἀλλά καί μέ ἕνα δεύτερο πλῆθος πλανεμένων καί ἀκατήχητων ρασοφόρων νά συνεπικουρεῖ στό ὄνειδος ἐν εἴδει φάλαγγας χρησίμων ἠλιθίων. Δυστυχῶς κάθε μέρα πού περνᾶ, βουλιάζουμε ὅλο καί περισσότερο σέ μία φρικωδῶς δαιμονική κατάσταση, πού μᾶς φέρνει ὅλο καί πιό κοντά στήν μεθοδικά προετοιμαζόμενη δαιμονική Πανθρησκεία.
Καί εἶναι γεγονός ὅτι αὐτή ἡ νέα θρησκεία, ποῦ κάποια στιγμή θά φέρει τόν Ἀντίχριστο, δέν μπορεῖ νά ὁλοκληρωθεῖ χωρίς τή βεβήλωση τῆς ὀρθόδοξης λατρείας, χωρίς τήν κατάργηση τῶν δογμάτων της, χωρίς τόν μαγαρισμό τῶν ἱερῶν της χώρων, χωρίς τόν πλήρη εὐτελισμό τῶν λειτουργῶν της. Καί ἔχει εἰπωθεῖ ἐξάλλου ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό ὅτι τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως θά σταθεῖ καί θά λατρευτεῖ μέσα σέ ἅγιο τόπο.
Πρός τά ἐκεῖ ὄντως βαδίζουμε. Ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε προειδοποιηθεῖ ἐπανειλημμένα γιά ὅλα αὐτά ἀπό τούς Ἁγίους μας καί δέν εἶναι τυχαῖο πού σέ λίγες μέρες (τήν προσεχῆ Κυριακή) θά ξανακούσουμε στούς ναούς τήν περίφημη προφητική προειδοποίηση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρός τούς Χριστιανούς: «Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ…ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε» (Πράξ. κ΄ 28-31).
Καί νά μήν ξεχάσουμε ἀσφαλῶς μέ πόση ἀκρίβεια ὁ ἴδιος Ἀπόστολος ξεκαθαρίζει τά πράγματα γιά ὅσους ἐπιχειροῦν νά διαστρέψουν τό Εὐαγγέλιο κηρύσσοντας προσωπικές τους πλάνες, ἀλλά καί πόση ἀπογοήτευση αἰσθάνεται γιά ὅσους πιστούς παρασύρονται: «Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον, ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω» (Πρός Γαλάτας α΄ 6-8).
Ὅλα εἶναι με ἀκρίβεια γραμμένα καί συνεπῶς ἀπολύτως ξεκάθαρα γιά τό πόση προσοχή πρέπει νά ἔχουμε καί ποιό τεῖχος ἀπείθειας καί ἀνένδοτης ἀνυπακοῆς ὀφείλουμε νά ὑψώσουμε ἀπέναντι στούς ὀλετῆρες λυκοποιμένες. Τί ἔτι χρείαν ἄραγε ἔχομεν μαρτύρων;
Νεκτάριος Δαπέργολας
Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη...
Έβαλε τον αιρετικό στην Ωραία Πύλη ο Κρήτης Ευγένιος, για τον εορτασμό της επανακομιδής της τιμίας κάρας του Αγίου Αποστόλου Τίτου.
Καταλήστεψαν οι παπικοί την Εκκλησία του Χριστού και οι εκ των Ορθοδόξων οικουμενιστές φροντίζουν οι ληστές να εισέρχονται στα Ιερά με τιμές, ως ευεργέτες! Η τίμια κάρα του Αγίου Αποστόλου Τίτου εκλάπη κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας (1669) [1] και επέστρεψε -αν όντως πρόκειται περί της αληθινής τιμίας κάρας- από την Βενετία στο Ηράκλειο επί Μητροπολίτου Κρήτης κυρού Ευγενίου (Ψαλλιδάκη) μετά από παρέμβαση του μασόνου πατριάρχου Αθηναγόρα το 1966. Ένα χρόνο πριν το 1965, ο μασόνος πατριάρχης είχε προβεί στην άρση των αναθεμάτων με τον «πάπα» Παύλο τον ΣΤ’.
Η «επιστροφή» ή η επίσκεψη των κλεμμένων ιερών λειψάνων είναι ένα ψευτοδίλημμαπου χρησιμοποιούν οι σημερινοί οικουμενιστές για να προχωρούν τα σχέδια της ψευδένωσης με τους αιρετικούς, τους οποίους μας τους εμφανίζουν τώρα και ως ευεργέτες μας! Το γεγονός ότι οι αιρετικοί εισέρχονται αμετανόητοι και πατάνε τα ιερά και τα όσιά μας, δείχνει ότι δεν υπάρχει αγάπη αλλά υπάρχουν μόνο νικητές και ηττημένοι.
Ως ανάμνηση της «καλής πράξης» της «επιστροφής» των κλεψιμαίικων, ο παπικός την Κυριακή 17 Μαΐου συμμετείχε ανενόχλητος στην πομπή λιτάνευσης της τιμίας κάρας [2] [3] στους δρόμους του Ηρακλείου, δίπλα στους ιεράρχες της Τοπικής Εκκλησίας.
Νωρίτερα στον Εσπερινό στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αποστόλου Τίτου στο Ηράκλειο, προεξήρχε ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος, [4] γνωστός αμνηστευτής της ομοφυλοφιλίας [5], προσκυνητής του τάφου του Καζαντζάκη, [6. α, β] προσκυνητής παπικού ναού, [7] έβαλε τον αιρετικό παπικό στην Ωραία Πύλη, μπροστά σε άλλους ιεράρχες και στο εκκλησίασμα.
Η σημειολογία αυτής της πράξης είναι τεράστια. Προσδίδει στον αιρετικό ιεροσύνη και ισοτιμία με τους Ορθοδόξους.
Ο οικουμενισμός προχωρά ακάθεκτος. Οι λυκοποιμένες μεσουρανούν και το ποίμνιο κοιμάται.
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Στη μαύρη τελετουργία των Iron Maiden και του 666 χθες στο ΟΑΚΑ οι λάτρεις του 666 έφεραν μπλουζάκια με στάμπες εκκλησίες να καίγονται.. και ΘΑ ΚΑΟΥΝ..!!!
Μια μαύρη τελετουργία σαν τη χθεσινή στο ΟΑΚΑ έχει ανάγκη κι από τα απαραίτητα φετίχ και σύμβολα..όπως κάθε λατρεία.. Εδώ μπλουζάκια με εκκλησίες να καίγονται..υπό τις ιαχές και τα ουρλιαχτά του θηρίου και τη μπάντα και τη πομπή αυτού να παίζει κομμάτια σαν το Fear of the Dark, «Number of the beast» ..και μετά γιατί τα παιδιά έχουν πρόβλημα κι έγιναν ψυχάκηδες..
Οι εκκλησίες όντως θα καίγονται.. Το ότι η Εκκλησία έχει πιάσει γωνία και δεν βγάζει άχνα δεν θα τη σώσει..
Η ανοχή φθάνει να σημαίνει ως και συναίνεση ή απάθεια όταν τέτοια κοινωνικά φαινόμενα έχουν γίνει κατακλυσμιαία και καταβροχθίζουν σώματα και ψυχές.. Κοινωνική διαταραχή μαζική υστερία..αυτό το θρησκευτικό παραλήρημα στις θεότητες του σκότους είναι νορμάλ..
Και μετά γιατί τα παιδιά έχουν πρόβλημα…
Ο σατανισμός έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
.Ούτε η Πολιτεία ούτε η Εκκλησία ούτε η παιδεία ούτε η Δημόσια Υγεία ούτε η πολιτική και τα κόμματα ούτε η Δικαιοσύνη ούτε τα ΜΜΕ ούτε οι χιλιάδες ψυχολόγοι νοιάζονται για τα παιδιά που καταπίνει αμάσητα ο τρομο-Κρόνος..του θηρίου!!Οι θεσμοί ανοίγουν το δρόμο και στρώνουν πύρινο ποταμό να διέλθει ο σατανάς.. Ο Ντοστογιέφσκι θα ξανάγραφε τους Δαιμονισμένους αλλιώς..Οι πνευματικά διαταραγμένοι υποσκέλισαν τους ψυχικά ασθενείς.. Αλλά ένας πνευματικά διαταραγμένος είναι πάντα και ψυχικά βασανιζόμενος. Πόσοι άλλοι νέοι πρέπει να φύγουν κακήν κακώς για να ληφθούν μέτρα.. Η Ρωσία έφτασε στο ΑΜΗΝ και το έκοψε το πανηγύρι του διαβόλου. Γέμισαν τα ψυχιατρεία ….και τα νεκροταφεία….Δεν μπορείς να κταγγέλεις το βαμπιρισμό του Επστάιν και να υποκλίνεσαι στο ΣΑΤΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ του ΟΑΚΑ..
Ο μεγαλύτερος αρχιβασανιστής είναι ο διάβολος όταν παίρνει την εξουσία.. του ανθρώπου..Σε πόσα σπίτια τα δωμάτια είναι πια κολαστήρια αυτοβασανισμού από ψυχώσεις και παραληρήματα από βουβό θρήνο νέων που χάθηκαν….
Αλλά όσοι επέστρεψαν έχουν ένα παράπονο. Όταν χάθηκα κανείς δεν νοιάστηκε κανείς δεν μου έδειξε το δρόμο… Κανείς δεν ασχολήθηκε… Η αδιαφάνεια η συστηματική συγκάλυψη η συσκότιση του σκότους, τα ταμπού, ο λαικισμός και η ψευδοκολακεία της νεολαίας το δημαγωγικό παιχνίδι το να τους κάνεις τα γούστα με τίμημα ζωές είναι τρομοκρατία.. Η μαυρίλα έγινε εθνικό χρώμα.
Τα παιδία παίζει…
dimpenews.com
Ελευθέριος Ανδρώνης: Πορτογαλία: Οι «Therians» και η νέα μόδα αποκτήνωσης – Ο άνθρωπος «παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι και ὡμοιώθη αὐτοῖς»
Όταν οι άνθρωποι φτάνουν σε σημείο να θέλουν να εξεταστούν από κτηνίατρο, τότε ξέρεις στα σίγουρα ότι η ανθρωπότητα έχει πιάσει πάτο.
Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης
«Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τῆς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. 48).
Πόσο σοφά ο Προφήτης Δαυΐδ περιέγραψε την κατάπτωση του ανθρώπου και πόσο επίκαιρος φαντάζει ο ψαλμός του σήμερα! Ο άνθρωπος όχι μόνο εξομοιώνεται με τα άλογα κτήνη, αλλά γίνεται ακόμα πιο παράλογος, ακόμα πιο μωρός, ακόμα πιο θηριώδης.
Κάποτε οι άνθρωποι που πίστευαν ότι είναι ζώα έβρισκαν σίγουρα θέση σε κάποιο φρενοκομείο για να λάβουν θεραπεία. Σήμερα όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι, όχι μόνο αναγνωρίζονται ως «φυσιολογικοί», αλλά ολόκληροι κτηνιατρικοί σύλλογοι αναγκάζονται να τροποποιήσουν τα πρωτόκολλα των υπηρεσιών τους για να μη βρεθούν να εξετάζουν κάποιον τετράποδο άνθρωπο!
Αυτό ακριβώς συνέβη στην Πορτογαλία, σε μια είδηση που έχει προκαλέσει σάλο και στην Ελλάδα. Μια άκρως διαταραγμένη κοινότητα ατόμων που αυτοαποκαλούνται ως «Therians» (ή «Τherianthropes» δηλαδή «θηριάνθρωποι»), βλέπουν τα… κοπάδια τους να πυκνώνουν στην πορτογαλική κοινωνία. Πρόκειται για φρενοβλαβή άτομα που ταυτίζονται ψυχοσωματικά με κάποιο ζώο και αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιο. Ένας «Therian» μπορεί να δηλώνει σκύλος, γάτα, αλεπού, λύκος, ερπετό, άλογο, πάνθηρας και ό,τι άλλο «αφυπνίζει την ύπαρξή του» από το ζωικό βασίλειο.
Κάποιοι φορούν μάσκες ζώων, γάντια που μιμούνται πέλματα, απομιμήσεις γούνας ή ταριχευμένες ουρές. Κάποιοι άλλοι δεν φορούν κανένα τέτοιο αξεσουάρ, αλλά «απελευθερώνονται» με το να γαυγίζουν, να νιαουρίζουν, να χλιμιντρίζουν, να βρυχώνται ή να αλυχτούν.
Μια ξεκάθαρα δαιμονική κατάσταση που θυμίζει τη «λεγεώνα» ακαθάρτων πνευμάτων του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών, που ζήτησαν να βρουν διέξοδο στα σώματα των χοίρων όταν ο Χριστός εξόρκισε τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Ο διάβολος αναπαύεται να κατοικεί μαζί με τα κατώτερα και πιο χωματένια ένστικτα. Μόνο που τώρα ο άνθρωπος ξεπερνά ακόμα και τον δαίμονα και πρώτος εκείνος ποθεί να περπατήσει στα τέσσερα.
Ο κτηνιατρικός σύλλογος στην Πορτογαλία έφτασε στο σημείο να δώσει οδηγίες στα μέλη του ώστε να αρνούνται να εκτελούν ιατρικές πράξεις σε «θηριανθρώπους», επικαλούμενος το αυτονόητο (;) νομικό αξίωμα ότι ο πολίτης θεωρείται άνθρωπος, ακόμα και όταν αυτοπροσδιορίζεται ως ζώο. Τι να πρωτοσχολιάσει κάποιος γι’ αυτήν την εσχατολογική παράνοια; Ότι οι κτηνίατροι κοντεύουν να σκίσουν τα πτυχία τους πριν αναγκαστούν να παίρνουν τρελούς με το φορείο για να τους δώσουν χάπι αποπαρασίτωσης ή ότι οι «θηριάνθρωποι» διεκδικούν τη de-facto αναγνώριση της ιατρικής κοινότητας;
Ζωομορφικές τάσεις της woke υποκουλτούρας
Και μη νομίζει κανείς ότι αυτό το παραλήρημα παρατηρείται μόνο στην Πορτογαλία. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες γίνονται woke φεστιβάλ όπου συμμετέχουν «Therians». Και η γκάμα της αποκτήνωσης δεν περιορίζεται εκεί. Υπάρχει και η κοινότητα με σαδομαζοχιστικούς ρόλους «αφεντών» και «σκύλων»που μπουσουλάνε σε κεντρικούς δρόμους σε παρελάσεις ανωμαλίας.
Υπάρχει και η – φαινομενικά αθώα – κοινότητα των «Furries» που με την επίφαση της «τέχνης» μεταμφιέζονται σε ζωόμορφους χαρακτήρες από ταινίες και βιντεοπαιχνίδια. Μάλιστα στη Γερμανία διοργανώνεται πενθήμερο φεστιβάλ (Eurofurence) όπου συγκεντρώνονται από όλο τον κόσμο χιλιάδες ζωολάτρες με λούτρινες στολές. Πρόκειται για μια εξαιρετικά ύπουλη τάση που προσελκύει πολλά παιδιά με το «κωμικό» στυλ ντυσίματος και καταλήγει να γίνεται πεδίο δράσης για παιδεραστές. Η επικίνδυνη υποκουλτούρα των «Furries» χρειάζεται ένα ολόκληρο άρθρο από μόνη της.
Η διαφορά των «Therians» από τις παρεμφερείς διαταραχές είναι ότι εκείνοι δεν θεωρούν ότι υποκρίνονται κάποιον ρόλο ζώου, αλλά ότι ταυτίζονται με αυτό «πνευματικά» και σωματικά. Πολλοί από αυτούς τους ταλαίπωρους ισχυρίζονται ότι βιώνουν νοητικές «αλλαγές» και ένστικτα που τους φέρνουν πιο κοντά στο «θηριότυπο» τους ή νιώθουν ότι αναπτύσσουν φανταστικά μέλη όπως αυτιά, ουρές και μουσούδες. Όταν εκδηλώνουν ελεύθερα τις ζωομορφικές συμπεριφορές τους, ισχυρίζονται ότι αισθάνονται απόλυτη ευφορία και ολοκλήρωση.
Όλες οι παραπάνω διαταραχές είναι έμμεσες προσπάθειες να κανονικοποιηθούν όλες οι ζοφερές παραφιλίες. Φαίνεται ότι στην εποχή μας η λέξη «αποκτήνωση» αποκτά την πιο κυριολεκτική έννοια που είχε ποτέ στους αιώνες. Η ιατρική επιστήμη συσχηματίστηκε με τη woke παράνοια και τώρα ψάχνει πανικόβλητη να βάλει κάποια όρια. Αφού γιατρέ μου δεν διαμαρτυρήθηκες όταν σου είπε το κράτος ότι ο καθένας είναι όποιο φύλο δηλώσει, γιατί διαμαρτύρεσαι τώρα για εκείνους που είναι ότι… ζώα δηλώνουν; Το θέμα ήταν να μην ανοίξει η πόρτα του φρενοκομείου εξαρχής. Αφού άνοιξε, ο καθένας μπορεί να διεκδικήσει όποια νοσηρή φαντασίωση θέλει. Αφού το θέλημα υπερισχύει της αλήθειας, τα επιστημονικά πτυχία περιττεύουν.
Ζωόμορφα όντα ήταν οι δαιμονικοί «θεοί» των ειδωλολατρών, των Αιγύπτιων, των Σουμέριων, των Βαβυλώνιων, των Ινδουιστών, των Σαμάνων, των Αζτέκων και άλλων αρχαίων λαών. Τώρα ζωομορφική γίνεται η ίδια η θεοποιημένη μετα-ανθρωπότητα που έχει παρανοήσει από την υπερβολική ελευθεριότητα. Θηρία πρέπει να γίνουν οι άνθρωποι για να τους κυβερνήσει το κατεξοχήν «Θηρίο». Μια εξελικτική πορεία προς τα κάτω. Ο άνθρωπος πρώτα αντικατέστησε τη φιλανθρωπία με τη φιλοζωία, έπειτα υπερτίμησε τα δικαιώματα των ζώων ξεχνώντας τα δικά του, και στο τέλος γίνεται ο ίδιος τρόφιμος της ζούγκλας που κατασκεύασε.
Αυξάνονται οι «θηριανοί» στην Πορτογαλία.
Άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως ζώα και.. πηγαίνουν σε κτηνίατρους να τους εξετάσουν. ΑΠΟΚΤΗΝΩΣΗ.. Αυτή είναι η Δύση και η ΕΕ..”άνθρωπος ωμοιώθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις”. Θηριανός και ο Ακύλας που παρίστανε τη γάτα…. Θηριανοί.. είναι η εποχή του θηρίου!!
Αυξάνονται οι «θηριανοί» στην Πορτογαλία. Άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως ζώα και.. πηγαίνουν σε κτηνίατρους να τους εξετάσουν. ΑΠΟΚΤΗΝΩΣΗ.. Αυτή είναι η Δύση και η ΕΕ..”άνθρωπος ωμοιώθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις”. Θηριανός και ο Ακύλας που παρίστανε τη γάτα…. Θηριανοί.. είναι η εποχή του θηρίου!!
Αυξάνονται οι «θηριανοί» στην Πορτογαλία – Άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως ζώα και.. πηγαίνουν σε κτηνίατρους να τους εξετάσουν. Πήγε πολύ μακριά ο δικαιωματισμός και ο αυτοκαθορισός αυτοπροσδιορισμός ευτελίστηκε.. Αυτή είναι η Δύση αυτή είναι η ΕΕ και οι απάνθρωπες κτηνώδεις απαξίες της… Σημεία και τέρατα….Η φάρμα των ζώων δίχως αλληγορία στην πραγματικότητα..Ούτε η πιο νοσηρή φαντασία δεν είχε προβλέψει τέτοια εξαθλίωση του ανθρώπινου είδους που μετατράπηκε σε τετράποδο.. Η μη κανονικότητα έγινε νόμος και καθημερινότητα..
”Και άνθρωπος … παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς”
dimpenews.com
Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης: Ο Προσωπικός Αριθμός του Γ' Ράιχ! Νεοέλληνα, ακόμη αμφιβάλλεις;
Επιμελείται ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Επειδή, παρά τις ζοφερές αλήθειες που έχουν αναδειχθεί από τον γράφοντα αλλά και από άλλους αγωνιστές εναντίον της ηλεκτρονικής δικτατορίας, κάποιοι βαθιά πλανεμένοι ή πουλημένοι εξακολουθούν να επιδίδονται σε ανόητη και ύπουλη προπαγάνδα υπέρ της διευκολυντικής αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας που τάχα υπόσχεται στους Νεοέλληνες ο Προσωπικός Αριθμός, είναι αδήριτη η ανάγκη να αναδειχθούν κάποιες φρικτές πληροφορίες οι οποίες αφορούν το σύστημα καταγραφής του γερμανικού πληθυσμού που εισήχθη από τους φωστήρες του Γ΄ Ράιχ.
Οι πληροφορίες αυτές βρίσκονται στο βιβλίο των Γκετς Αλί (Götz Aly) και Καρλ Χάιντς Ροτ (Karl Heinz Roth) με τίτλο «Η ασταμάτητη καταγραφή. Καταμέτρηση, ταυτοποίηση και έλεγχος στο Τρίτο Ράιχ» (2022, σελ. 265 επ.· το γερμανικό πρωτότυπο είχε κυκλοφορήσει το 1984).
Η παρούσα ανάρτηση φιλοδοξεί να φρεσκάρει αλλά και να εμπλουτίσει την μνήμη των αναγνωστών εκείνων οι οποίοι είχαν διαβάσει το κείμενο που δημοσιεύθηκε την 1η Φεβρουαρίου 2025 σε αυτό εδώ το ιστολόγιο με τον τίτλο «Ο “μαρτυριάρης” Προσωπικός Αριθμός του Τρίτου Ράιχ: Ανατριχιάστε!»¹.
Τα καίρια αποσπάσματα του βιβλίου (εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις Antifa Script², ενώ οι Antifa, αν δεν απατώμαι, δεν έχουν πολεμήσει ούτε κατ’ ελάχιστον τον Προσωπικό Αριθμό!) που συνδέουν την φρίκη της αριθμοποίησης των Γερμανών πολιτών με την σχεδιαζόμενη αριθμοποίηση των Νεοελλήνων διαβάσθηκαν από τον γράφοντα μπροστά στην κάμερα, ώστε ο πυρήνας του προβλήματος να εντυπωθεί με μεγαλύτερη ενάργεια στο μυαλό κάθε ενδιαφερόμενου (βλ. παρακάτω το σχετικό βίντεο που αναρτήθηκε στο Hellas Time, το οποίο ευχαριστώ ολόψυχα για την συνεργασία).
Όποιος μπει στον κόπο να διαβάσει το κείμενο που ακολουθεί θα συνειδητοποιήσει τον ζόφο (και ψόφο!) που μας περιμένει, αφού χάρη στην ασταμάτητη καταγραφή των πολιτών του Γ΄ Ράιχ και την θέσπιση του αναγνωριστικού-μαρτυριάρη αριθμού, κατέστη δυνατή η υλοποίηση όλων των εμετικών συλλήψεων που εμπνεύσθηκαν τα ανθρωπόμορφα τέρατα της ναζιστικής δικτατορίας, ιδίως τις αναγκαστικές στειρώσεις και τα προγράμματα ευθανασίας.
Και, φυσικά, η μέσω της υγειονομικής και κοινωνικής καταγραφής κατηγοριοποίηση του πληθυσμού του Γ΄ Ράιχ σε αντικοινωνικούς, αποδεκτούς, κοινούς και γενετικά ανώτερους οδήγησε στον κοινωνικο-οικονομικό αποκλεισμό των δύο πρώτων κατηγοριών και στην αναγνώριση προνομίων για τις δύο τελευταίες.
Είναι, άραγε, τυχαίο ότι για «προνόμια» μας εκπαιδεύει το σύστημα να πασχίζουμε, ιδίως από την εποχή της υγειονομικής δικτατορίας, όταν στους ανεμβολίαστους επιβλήθηκε ο αποκλεισμός από την εργασία τους αλλά και από τις λοιπές εκφάνσεις του κοινωνικού βίου τους;
Συμπέρασμα: Ο ναζισμός φαίνεται πως δεν ηττήθηκε ποτέ, απλώς επέστρεψε καμουφλαρισμένος, χρησιμοποιώντας την μάσκα της ανάποδης, οργουελικής Νεογλώσσας. Το καθεστώς Μητσοτάκη τάχα φλέγεται να διευκολύνει τους Νεοέλληνες όταν συναλάσσονται με το Δημόσιο, ενώ το μόνο που τους καίει είναι να φακελώσουν και να επιτηρήσουν χωρίς σταματημό όλο τον λαό!
Δεν χωρεί η παραμικρή αμφιβολία ότι η παρούσα ολοκληρωτικού τύπου κυβέρνηση μέσω του Προσωπικού Αριθμού και των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων θα χτίσει μια γρανιτένια, ψηφιακή φυλακή, στην οποία η συμπαγής πλειοψηφία προθύμως θα εγκλωβιστεί, νομίζοντας ότι είναι «για το καλό της».
Παρακαλώ θερμά τους αναγνώστες του ιστολογίου να συνειδητοποιήσουν ότι η πληροφόρηση του κοινού που γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και με ανάδειξη πρωτότυπων ή εξαιρετικά σπάνιων άρθρων ή κειμένων απαιτεί μια άνευ προηγουμένου κοπιώδη προσπάθεια εκ μέρους του διαχειριστή του ιστολογίου.
Για να καταστεί εφικτή η συνέχιση αυτής της υπερπροσπάθειας, απαιτείται η απερίσπαστη εστίαση στο συγγραφικό έργο της διαφώτισης, η οποία, όμως, υπονομεύεται σημαντικά, όταν θα πρέπει να γίνεται παράλληλη εργασία για την επίλυση του βιοποριστικού προβλήματος.
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται, λοιπόν, από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
Η ΕΞΥΨΩΣΗ ΤΩΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ (σελ. 82)
Το εθνικοσοσιαλιστικό κράτος εξύψωσε τις στατιστικές επιστήμες, δίνοντάς τους έναν ρόλο που έφτανε πολύ πέρα από τις έρευνες που περιλάμβαναν γυμνούς αριθμούς και αόριστες οικονομικές παραμέτρους. […] Οι γιατροί και οι κάθε είδους ειδικοί επένδυαν τη γραφειοκρατική διαδικασία διαχωρισμού με μια αύρα επιστημονικού ορθολογισμού, η οποία διαπερνούσε από τους γάμους και τα επιδόματα τέκνου μέχρι τις στειρώσεις, τη «φυλετική ταξινόμηση» και τη «διαλογή».
Ποτέ στην ιστορία της Γερμανίας δεν έχουν μιλήσει τόσοι ειδικοί, ποτέ δεν έχουν αποθηκευτεί τόσα στοιχεία σε αρχεία και καταλόγους όσο αυτά τα δώδεκα χρόνια. Οι πρακτικές ελέγχου ήταν ταυτόχρονα γραφειοκρατικές και επιστημονικές. Αμφότερες οι διαδικασίες απο-υποκειμενικοποιούσαν: αφαιρούσαν κάθε ξεχωριστό ανθρώπινο γνώρισμα από τον φορέα τους και, τελικά, αντικειμενικοποιούσαν: μετέτρεπαν τους ανθρώπους σε κρούσματα, σε πειραματόζωα, σε κατόχους εγγράφων και ταυτοτήτων.
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΗΤΡΩΟ (σελ. 122)
Το σύστημα αστυνομικής καταγραφής είναι, πέραν πάσης αμφιβολίας, μια ειρηνική ρύθμιση. Ωστόσο, το σύστημα καταγραφής έπρεπε να ρυθμιστεί με τέτοιο τρόπο ώστε οι υπηρεσίες καταγραφής να είναι έτοιμες ανά πάσα ώρα και στιγμή να ανταποκριθούν στις ανάγκες της άμυνας της χώρας και της προστασίας της πατρίδας.
Στις 18 Νοεμβρίου 1938, ο στρατάρχης Χέρμαν Γκέρινγκ ανακοίνωσε ενώπιον του Συμβουλίου Άμυνας του Ράιχ, της μυστικής, δηλαδή, επιτροπής προετοιμασίας του πολέμου, ότι «θεσπίζοντας το Εθνικό Μητρώο θα πετύχουμε την απόλυτη επιτήρηση ολόκληρου του γερμανικού πληθυσμού».
Ο στρατός «απαιτούσε επιτακτικά» την άμεση καταγραφή κάθε υπηκόου του Ράιχ ηλικίας μεταξύ έξι και εβδομήντα ετών και την καταλογογράφησή του με βάση την ημερομηνία γέννησης.
ΘΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ (σελ. 126):
Η υλοποίηση της μεγάλης αλλαγής ανατέθηκε στα κεντρικά της Αστυνομίας Επιβολής της Τάξης και, συγκεκριμένα, στους Άρτουρ Κέεμπ και Έριχ Λίμπερμαν φον Σόνενμπεργκ, οι οποίοι, με την εισαγωγή του «Διατάγματος Υποχρεωτικής Καταγραφής», είχαν, σύμφωνα με τη διατύπωση του Νταλούγκε, «επιτύχει μια καινοτομία».
Ο Λίμπερμαν συνέταξε το διάταγμα της 15ης Φεβρουαρίου 1939, το οποίο όριζε τη συγκρότηση ενός Εθνικού Μητρώου με μια καρτέλα καταγραφής για κάθε Γερμανό. Ο Λίμπερμαν ήταν εκείνος που την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης είχε λανσάρει το σλόγκαν «Η αστυνομία: Φίλος και βοηθός σου» και για τον οποίο ο σοσιαλδημοκράτης και αρχηγός της αστυνομίας Καρλ Τσεργκίμπελ είχε δηλώσει με θαυμασμό:
Το Εθνικό Μητρώο θα αποδειχτεί ιδιαίτερα σημαντικό για την άμυνα του Ράιχ, δεδομένου ότι δεν θα καταγράφει μόνο τους στρατεύσιμους, αλλά ολόκληρο τον πληθυσμό. Σε περίπτωση πολέμου, η κινητοποίηση ολόκληρου του πληθυσμού και η χρησιμοποίηση του καθενός ανάλογα με τις ικανότητές του θα είναι δυνατή μόνο στον βαθμό που το Εθνικό Μητρώο θα παρέχει ολοκληρωμένα στοιχεία για όλες τις υπό εξέταση ηλικιακές ομάδες. Ο βασικός σκοπός του Μητρώου είναι να λειτουργεί ως μέσο καταγραφής. Όταν ολοκληρωθεί και επικαιροποιηθούν οι αλλαγές στον τόπο κατοικίας και στην προσωπική κατάσταση του κάθε πολίτη, ο στόχος αυτός θα έχει εκπληρωθεί.
ΚΑΚΟΗΧΕΣ ΛΕΞΕΙΣ (σελ. 127)
Αργότερα, οι Κέεμπ και Λίμπερμαν παραδέχτηκαν σε μια υποσημείωση ότι οι λέξεις «καταγράφω» και «καταγραφή» δεν ακούγονταν ευχάριστα στο αυτί. «Ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν έχει βρεθεί καλύτερη λέξη για να περιγράψει αυτές τις έννοιες». Τα δημοτολόγια παρέμεναν «το μοναδικό διαθέσιμο μέσο καταγραφής συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων». Κι όμως, «μέχρι περίπου το 1934, πολύ μικρή έμφαση είχε δοθεί σε αυτή τη λειτουργία των δημοτολογίων». Ωστόσο, λίγους μήνες πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αστυνομικός σχεδιασμός πήγε ένα βήμα παραπέρα: οι υπηρεσίες καταγραφής έλαβαν συγκεκριμένη προθεσμία για να εξοικειωθούν με το εκδοθέν τον Ιανουάριο του 1938 «Διάταγμα Υποχρεωτικής Καταγραφής», προκειμένου, από την άνοιξη του 1939, δηλαδή το συντομότερο δυνατόν, «να έχουν πάντα εύκαιρη τη λίστα με όλους τους ανθρώπους που έχουν γεννηθεί την ίδια χρονιά». Παρά την προφανή βιασύνη, το Εθνικό Μητρώο δοκιμάστηκε πρώτα στη διοικητική περιφέρεια του Πότσνταμ.
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ (σελ. 142/143)
Στη Γερμανία, η νομική υποχρέωση των πολιτών να φέρουν δελτίο ταυτότητας τέθηκε σε ισχύ στις 10 Σεπτεμβρίου 1939. Ο πόλεμος οδήγησε στη λήψη σκληρών πειθαρχικών μέτρων, τα οποία ούτε τα Ες Ες, ούτε η αστυνομία είχαν καταφέρει να επιβάλουν ώς τότε, μέτρα με τα οποία ο πληθυσμός εξοικειώθηκε με μεγάλη δυσκολία. Είχε φτάσει Δεκέμβριος του 1942 και ο Χίμλερ παραπονιόταν ακόμη ότι:
«Οι έρευνες δείχνουν ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν έχει πάνω του κανένα επίσημο έγγραφο ταυτοποίησης με φωτογραφία, ούτε στις καθημερινές μετακινήσεις του ούτε στα ταξίδια. Προτείνω, σε συνεργασία με τον υπουργό Λαϊκής Διαφώτισης και Προπαγάνδας του Ράιχ, να υπενθυμίσουμε ξανά στον πληθυσμό την υποχρέωσή του να φέρει έγγραφα ταυτοποίησης. Τα επίσημα έγγραφα ταυτοποίησης με φωτογραφία είναι τα εξής: το διαβατήριο, η αστυνομική ταυτότητα, η υπηρεσιακή ταυτότητα, η κάρτα μέλους του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και του Εθνικοσοσιαλιστικού Οργανισμού Λαϊκής Πρόνοιας, το δίπλωμα οδήγησης, η στρατιωτική ταυτότητα, η ταχυδρομική ταυτότητα κ.ο.κ. Ειδικά για τους Γερμανούς που μεταφέρονται στις νέες κτήσεις, θέση ταυτότητας επέχει και το δελτίο μετεγκατάστασης που λαμβάνουν από την Υπηρεσία Μετανάστευσης. Όσοι εντοπίζονται δίχως έγγραφο ταυτοποίησης, θα οδηγούνται στο αστυνομικό τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων».
Τέλη 1942, λοιπόν, και ούτε ο ίδιος ο Χίμλερ δεν μπορούσε να λάβει σκληρότερα μέτρα από αυτά που ίσχυαν. Το Τρίτο Ράιχ δεν είχε ορίσει ποτέ συγκεκριμένες ποινές για όσους παραβίαζαν την υποχρέωση να φέρουν πάνω τους έγγραφο ταυτοποίησης. Ώς τότε, το σύνηθες ήταν η προφορική δήλωση στοιχείων. Το κράτος ούτε είχε δικαίωμα να ταυτοποιεί τους πολίτες οποιαδήποτε στιγμή ούτε μπορούσε να ελπίζει ότι κάτι τέτοιο θα γινόταν αποδεκτό.
Το δελτίο ταυτότητας ως μια «γενική αστυνομική απόδειξη ταυτοπροσωπίας για το εσωτερικό» εισήχθη για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 1938 – με ένα από τα συνηθισμένα διατάγματα που προέκυπταν από τον «Εξουσιοδοτικό Νόμο» του 1933:
«Όλοι οι υπήκοοι του γερμανικού κράτους μπορούν να προμηθευτούν δελτίο αστυνομικής ταυτότητας. Ο υπουργός Εσωτερικών θα καθορίσει ποιες ομάδες του γερμανικού πληθυσμού θα είναι υποχρεωμένες να φέρουν το δελτίο ταυτότητας και υπό ποιες προϋποθέσεις».
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΤΟΜΙΚΗ ΚΑΡΤΑ – ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ Η ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΣΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ (σελ. 165)
Ήδη από το 1932, ο [Ελβετός ερευνητής] Άρνολντ Σβαρτς μίλησε για την ανάγκη κάθε άνθρωπος που γεννιέται να διαθέτει μια στατιστική «ατομική κάρτα».
Διάφορες πληροφορίες για τη ζωή του πολίτη θα προστίθεντο συνεχώς – θα δημιουργούνταν έτσι ένα είδος αρχείου που θα βελτιωνόταν και θα επικαιροποιούνταν μετά από κάθε απογραφή.
Σύμφωνα με τον Σβαρτς, η Ολλανδία είχε ήδη εφαρμόσει μερικώς ένα τέτοιο ιδεατό μοντέλο.
Η Ολλανδία ήταν πρωτοπόρος στην ατομική στατιστική. Η χώρα εφάρμοζε από καιρό μια σύγχρονη μέθοδο: η πρώτη απογραφή έλαβε χώρα το 1829 με εντολή του βασιλιά. Σκοπός ήταν η δημιουργία ενός «αναλυτικού μητρώου», στο οποίο θα εγγράφονταν όσα στοιχεία και πληροφορίες για τον πληθυσμό θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα και απαραίτητα στο κράτος. Αυτό το πολύτιμο σύστημα επικαιροποιούνταν συνεχώς στη διάρκεια των επόμενων εκατό χρόνων, έτσι που, κατά την απογραφή του 1930, είχε πλέον εξελιχτεί σε ένα «ενιαίο σύστημα ατομικών φακέλων».
Αυτοί οι φάκελοι περιείχαν όλες τις σημαντικές πληροφορίες για τη θρησκεία, το επάγγελμα, τις αναπηρίες, τις ειδικές γνώσεις κ.λπ. του κάθε πολίτη.
Ο ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (σελ. 166)
Ο Μέτορστ και ο Λεντς, διευθυντές του σώματος επιθεωρητών του Μητρώου Πληθυσμού του Ράιχ, εγκωμίαζαν το 1936 σε μια έκδοση των γενικών στατιστικών αρχείων τους Ολλανδούς συναδέλφους τους:
«Θεωρητικά μιλώντας, η συλλογή δεδομένων για κάθε ξεχωριστό άτομο μπορεί να αποδειχτεί τόσο πλούσια και τόσο πλήρης, ώστε να μπορούμε, επιτέλους, να μιλάμε για έναν χάρτινο άνθρωπο, ο οποίος έχει αντικαταστήσει τον κανονικό».
Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι γερμανικές κατοχικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν το εν λόγω Μητρώο Πληθυσμού ως το πιο σημαντικό γραφειοκρατικό εργαλείο τους. Ο Λεντς άρχισε να δουλεύει για τους κατακτητές, οι οποίοι εκτιμούσαν αφάνταστα τη δουλειά του.
ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ (σελ. 166/167)
Στις 10 Ιανουαρίου 1941, οι Γερμανοί κατέστησαν υποχρεωτική την καταγραφή όλων των «Εβραίων, των κατά το ήμισυ Εβραίων και των κατά το ένα τέταρτο Εβραίων» της Ολλανδίας.
Το βασικό εργαλείο που χρησιμοποίησαν ήταν μια φόρμα καταγραφής με πέντε χρωματιστά καρμπόν (λευκό, μπλε, μοβ, σκούρο πράσινο και λαχανί).
Οι Ολλανδοί υπάλληλοι του σώματος επιθεωρητών του πληθυσμού της Χάγης (οι οποίοι περιγράφονταν ως «έμπιστοι και πολύ πρόθυμοι να κάνουν τη δουλειά τους») δημιούργησαν ένα κεντρικό μητρώο για τους Εβραίους. Επιπλέον, πήραν τις συμπληρωμένες φόρμες καταγραφής και τις ατομικές κάρτες του ολλανδικού μητρώου και τις συγκρίναν με τα αρχεία που κρατούσαν οι εκκλησίες για τις βαπτίσεις των Εβραίων, καθώς και με τις λίστες περιτομής των εβραϊκών κοινοτήτων.
Τον Αύγουστο του 1941, το μητρώο είχε ολοκληρωθεί προς μεγάλη ικανοποίηση εκείνων που το είχαν οραματιστεί. Περιλάμβανε 160.820 εγγραφές:
Το γενικό μητρώο όλων των Εβραίων και όσων έχουν εβραϊκό αίμα [...] δεν είναι μόνο ένα πολύτιμο εργαλείο, αλλά αποτελεί και μια υπηρεσία πληροφοριών χρήσιμη για όλους τους τομείς της δημόσιας διοίκησης, της αστυνομίας και των δικαστηρίων. […]
Το υποχρεωτικό δελτίο ταυτότητας έπλεξε ακόμα πιο πυκνό το δίχτυ της καταγραφής. Οι ταυτότητες των Εβραίων είχαν σφραγισμένο πάνω τους ένα «J», από τη λέξη Jude (Εβραίος), και αυτές που ο κάτοχός τους είχε εβραϊκό αίμα σφραγίζονταν με ένα «B I» ή «B II» (από τη λέξη Bastard [μπάσταρδος]).
ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ (σελ. 236)
Όταν το έργο της καταγραφής φτάσει σε ικανοποιητικά επίπεδα και καταστεί δυνατή η διαρκής παρακολούθηση των καταγεγραμμένων ατόμων, τότε είναι που θα πρέπει να οριοθετηθεί και να θεσμοθετηθεί η συνεργασία και η παρέμβαση των κεντρικών στατιστικών υπηρεσιών προς επεξεργασία των γενετικών δεδομένων και αξιολόγηση των υπόλοιπων στατιστικών στοιχείων του πληθυσμού.
Η υλοποίηση του Γενικού Αρχείου του Πληθυσμού θα παράσχει μια βιολογική διάγνωση του λαού, ώστε αυτό που σήμερα είναι απλώς μια θεωρία, αύριο να μετεξελιχτεί σε πράξη. Αυτό το αρχείο θα είναι σε θέση να εξυπηρετεί πολύπλευρους πρακτικούς, αλλά και επιστημονικούς σκοπούς. Εφεξής, θα έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για το μέγεθος του κληρονομικού φορτίου, την κατάσταση της υγείας του πληθυσμού και τους υγειονομικούς δείκτες, κάτι που θα δώσει νέα ώθηση στην επιστήμη, προκειμένου να προάγει την αναπαραγωγή του ανώτερου γενετικού υλικού και να αποτρέψει τη διάδοση του κατώτερου, συμβάλλοντας έτσι στο χτίσιμο ενός γενετικά υγιούς σώματος.
ΚΥΜΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΣΤΑ ΣΑΝΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΑ (σελ. 236/237)
Ένα ακόμη μεγάλο κύμα καταγραφής έλαβε χώρα στα σανατόρια και τα ψυχιατρεία. Στο τέλος του 1934, οι πρόεδροι αυτών των ιδρυμάτων συμφώνησαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα των νεοσύστατων Υπηρεσιών Υγείας.
Ιδρύθηκαν εθνικά κέντρα για τη γενετική καταγραφή των τροφίμων των ψυχιατρείων, ψυχίατροι γνωστοί υπέρμαχοι της γενετικής διαλογής τοποθετήθηκαν σε θέσεις ευθύνης και ορίστηκε ένα κέντρο συντονισμού των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Στόχος ήταν η καταγραφή των τροφίμων που ήταν φορείς γενετικών ασθενειών με ακόμη πιο ενδελεχή τρόπο από αυτόν των Υπηρεσιών Υγείας και η επέκταση της καταγραφής στα μέλη της οικογένειας των ασθενών (οι εθνικοσοσιαλιστές αναφέρονταν σε αυτές τις οικογένειες ως «σόι» [Sippe]).
ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΣΤΕΙΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ: ΠΩΣ ΟΙ ΨΥΧΙΑΤΡΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ (σελ. 237/238)
Τυπώθηκαν καρτέλες αρχείων και οικογενειακοί πίνακες και δημιουργήθηκαν οικογενειακά διαγράμματα, καθώς και καινούρια συστήματα αρχειοθέτησης για τα αναρίθμητα επιμέρους αρχεία. Η διαδικασία ταξινόμησης ήταν λεπτομερώς προσδιορισμένη. Η γραφειοκρατική σχολαστικότητα αποδείχτηκε ανεκτίμητη. Στις 30 Ιουνίου 1937, ο Χάιντσε, αντιπρόσωπος του κρατιδίου του Βραδεμβούργου, ανέφερε στην Κεντρική Υπηρεσία ότι από τους 12.915 τροφίμους στα ιδρύματα του Βραδεμβούργου οι 10.410 είχαν διαγνωσθεί με κληρονομικά νοσήματα.
Για τους 2.726 από αυτούς εκδόθηκε τελεσίδικη απόφαση αναγκαστικής στείρωσης και οι 2.531 εξ αυτών στάλθηκαν αμέσως στους χειρουργούς και τους γυναικολόγους. Αργότερα, έγινε γνωστό ότι ο Χάιντσε, όπως επίσης και ο ψυχίατρος Πόλις (Pohlisch), ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την καταγραφή μισού εκατομμυρίου ατόμων στην Ρηνανία, υπήρξαν πρωτεργάτες του «προγράμματος ευθανασίας».
Η καταγραφή των τροφίμων «με γενετικά νοσήματα» δεν ήταν παρά το προοίμιο των δολοφονιών ασθενών που θα ακολουθούσαν. Ακριβώς όπως ο Άιχμαν από υπεύθυνος του αρχείου των Εβραίων κατέληξε υπεύθυνος μαζικών δολοφονιών, έτσι και οι ψυχίατροι από υπεύθυνοι των αρχείων των τροφίμων κατέληξαν υπεύθυνοι των μαζικών δολοφονιών στα ιδρύματα υγείας. Την πρώτη φορά, θύτες και θύματα διασταυρώθηκαν κατά τη διαδικασία της καταγραφής. Τη δεύτερη, διασταυρώθηκαν ξανά στις απελάσεις με προορισμό τον θάνατο.
ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΑΜΒΟΥΡΓΟΥ: Η ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΩΝ (σελ. 238)
Οι στατιστικολόγοι δεν έβαλαν στο στόχαστρο μόνο εκείνες τις κατηγορίες ανθρώπων που βρίσκονταν σε άμεσο κίνδυνο. Σκοπός τους ήταν επίσης η καταγραφή ολόκληρου του πληθυσμού, ή τουλάχιστον της μεγάλης πλειοψηφίας του.
Για παράδειγμα, η Υπηρεσία Υγείας του Αμβούργου είχε προβλέψει αυτή την εξέλιξη από νωρίς. Ήδη από το 1934, ξέχωρα από τις κρατικές γενετικές καταγραφές, δημιούργησε ένα εκπληκτικό συμπληρωματικό αρχείο, το οποίο, σύμφωνα με τους ειδικούς της πόλης, φιλοδοξούσε να καταγράψει τον πληθυσμό με αυστηρά γενετικά κριτήρια και να παραγάγει μια βιοπολιτική αναπαράσταση της συνολικής παραγωγικής δυνατότητας των μισθωτών στρωμάτων. […]
Οι υπεύθυνοι της καταγραφής στο Αμβούργο είχαν δημιουργήσει μια τυποποιημένη, όσο και εκτενή, φόρμα καταγραφής στην οποία καταχωρούσαν τα αποτελέσματα των ερευνών τους. Μετά από κάθε εξέταση, ο γιατρός συμπλήρωνε αυτή τη φόρμα και την έστελνε στις Υπηρεσίες Υγείας, δίχως το «πειραματόζωο» να γνωρίζει τίποτα. Κάνοντας πράξη το σλόγκαν «Καθολική υγειονομική παρακολούθηση της ζωής», τα αποτελέσματα μεταφέρονταν σε καρτέλες, οι οποί ες ταξινομούνταν περαιτέρω με βάση την ημερομηνία γέννησης και, ήδη από το 1934, συγκεντρώνονταν στο Κεντρικό Αρχείο Υγειονομικών Διαβατηρίων.
«Το Κεντρικό Αρχείο Υγειονομικών Διαβατηρίων μάς προσφέρει απόλυτη εποπτεία για κάθε έγγραφο ιατρικού ενδιαφέροντος και για τα αποτελέσματα κάθε ξεχωριστής εξέτασης. Δεν πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί στα στοιχεία που συλλέγουμε. [...] Για τη συλλογή των στοιχείων χρειάζεται η συνεργασία όλων των φορέων. Χρειάζεται να αντλούμε δεδομένα από τα ιδρύματα υγείας και πρόνοιας όλων των ειδών, από τους θεσμούς οικονομικής πρόνοιας, από τα αναμορφωτήρια και τους οργανισμούς αρωγής των νέων, καθώς και από αποφάσεις δικαστηρίων, ιδίως αποφάσεις που αφορούν υποθέσεις κηδεμονίας, στείρωσης και ποινικές καταδίκες. Πρέπει να συλλέγουμε στοιχεία με αμείωτη ένταση από υποθέσεις που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες, με εγκληματίες καθ’ έξιν ή από υποθέσεις που με οποιονδήποτε τρόπο εκφέρουν κρίση για τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου. Θα πρέπει, επίσης, να συγκεντρώνουμε στοιχεία από ιατρικές εξετάσεις ιδιωτών γιατρών και γιατρών που συνεργάζονται με τους φορείς ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ασφαλιστικής κάλυψης και ασφάλειας κατ’ ατυχημάτων, από αναφορές παρακολούθησης της χιτλερικής νεολαίας, από αθλητικούς ομίλους, από τον ΟΑΕΔ και τον στρατό, από τις ιατρικές βεβαιώσεις που απαιτούνται για την πρόσληψη σε διάφορες δουλειές, από πιστοποιητικά μη υπάρξεως κωλύματος προς σύναψη γάμου, από πιστοποιητικά ολοκλήρωσης της πρακτικής άσκησης, από τις έρευνες που διεξάγουν οι οργανώσεις του Κόμματος και από το υγειονομικό και προνοιακό τους έργο [...] από τα ιατρικά αρχεία νοσοκομείων και ψυχιατρικών ιδρυμάτων κ.ο.κ. Όλες αυτές οι υπηρεσίες μπορούν και χρειάζεται να ζητούν πληροφορίες και, με τη σειρά τους, οφείλουν να συμβάλλουν στη συλλογή δεδομένων».
Μέχρι τα μέσα του 1935, μόλις οκτώ μήνες μετά την εκκίνηση του έργου, 200.000 κάτοικοι του Αμβούργου, μισθωτοί εργάτες και υποπρολετάριοι, είχαν καταγραφεί στο Αρχείο Υγειονομικών Διαβατηρίων.
Το 1938, ο όγκος των ιατρικών και κοινωνικών φακέλων, ο οποίος παρέμενε δίχως επεξεργασία, είχε ταξινομηθεί ως ακολούθως:
3.000 φάκελοι ομοφυλόφιλων, οι οποίοι είχαν μεταβιβαστεί στο Αρχείο Υγειονομικών Διαβατηρίων από την Εγκληματολογική Αστυνομία
20.000 φάκελοι παροχής βοήθειας προς φθισικούς
20.000 φάκελοι ατόμων με αναπηρίες
40.000 προνοιακοί φάκελοι που είχαν κοινοποιηθεί από φορείς κοινωνικών υπηρεσιών
250.000 φάκελοι εγκληματιών καταγεγραμμένων στην Κεντρική Υπηρεσία Εγκληματολογικής Βιολογίας
400.000 φάκελοι ιατρικών εξετάσεων από φορείς δημόσιας ασφάλισης
Στις 18 Ιουλίου 1940, και ενώ πολλοί από τους καταγεγραμμένους φορείς κληρονομικών ασθενειών είχαν ήδη θανατωθεί ή είχαν καταδικαστεί σε θάνατο.
ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΟΥ ΡΑΪΧ (σελ. 242)
Το Υπουργείο Εσωτερικών αποφάσισε να προχωρήσει στην υγειονομική και κοινωνική καταγραφή ολόκληρου του πληθυσμού του Ράιχ, σύμφωνα με το μοντέλο που εφαρμοζόταν στο Αμβούργο. Εξέδωσε γι’ αυτό τον σκοπό τις «Οδηγίες για την καταγραφή της κληρονομικής υγείας», με τις οποίες οι πολίτες ταξινομούνταν σε τέσσερις κατηγορίες:
(1) στους αντικοινωνικούς,
(2) στους αποδεκτούς,
(3) στους κοινούς και
(4) στους γενετικά ανώτερους.
Οι συνέπειες για κάθε κατηγορία έγιναν γρήγορα εμφανείς:
«οι αντικοινωνικοί αποκλείονται από κάθε κοινωνική παροχή».
«Οι οικογένειες που ανήκουν στην κατηγορία των αποδεκτών δικαιούνται το επίδομα τέκνου, αλλά αποκλείονται από κάθε άλλη παροχή»
Οι «κοινοί» εξακολουθούν «να έχουν δικαίωμα σε τιμητικές διακρίσεις και υποστηρικτικά μέτρα, όπως το δάνειο γάμου, τα εκπαιδευτικά επιδόματα ή ο Τιμητικός Σταυρός της Γερμανίδας Μητέρας».
Οι «ανώτεροι» θα απολάμβαναν ειδικών προνομίων «μόνο στην περίπτωση που χρειάζεται να γίνει επιλογή από έναν μεγάλο πλήθος υποψηφίων».
Η ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΝΙΚΑΝΩΝ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ: ΣΤΕΙΡΩΣΗ 300.000 ΑΤΟΜΩΝ (σελ. 244)
Πέντε χρόνια μετά την ψήφιση του «Νόμου για την αποτροπή γέννησης γενετικά ασθενών απογόνων», το έργο της υποχρεωτικής στείρωσης των γενετικά ασθενών είχε στην ουσία ολοκληρωθεί.
Περίπου 300.000 άτομα είχαν στειρωθεί, πολλές χιλιάδες γάμοι είχαν αποτραπεί ή ακυρωθεί και είχαν πραγματοποιηθεί χιλιάδες υποχρεωτικές εκτρώσεις.
ΥΠΟΓΕΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ (σελ. 244)
Οι μισθωτοί εργάτες, ωστόσο, εκμεταλλευόμενοι την αυξημένη ζήτηση για εργατικά χέρια εξαιτίας της εξοπλιστικής φρενίτιδας, πραγματοποίησαν ένα είδος υπόγειας αντίστασης. Ο γενετικός εκβιασμός δεν μπορούσε να κάνει τίποτα απέναντι στις κοπάνες, στην αλλαγή εργασίας και στην περιπλανώμενη νεολαία. Η ιατρική διαλογή, η εγκληματολογική βιολογία και η απειλή του θανάτου αποδεικνύονταν σε αυτές τις περιπτώσεις ανίσχυρες, αφού πρακτικά ήταν αδύνατον να καταταγούν στην κατηγορία των γενετικά ασθενών όσοι συμμετείχαν σε αυτές τις μικρές ανταρσίες.
ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΙΔΗΜΟΝΩΝ: ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟΚΥΝΗΓΗΤΟ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ (σελ. 245)
Μεταξύ 1938 και 1939, οι ειδήμονες της διαδικασίας καταγραφής αναδιοργανώθηκαν. Το ιατρικό-διαγνωστικό περίβλημα είχε αρχίσει να φθίνει:
«Αν θέλουμε να βρούμε μια βιολογική λύση στο πρόβλημα των αντικοινωνικών, είναι απολύτως απαραίτητο να θεωρήσουμε τους ανίκανους να αποτελούν μέλη της κοινότητας, οι οποίοι προέρχονται από αντικοινωνικές οικογένειες, ως την πλέον ολέθρια βιολογική ύπαρξη. Δεδομένου ότι αντιπροσωπεύουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, χρειάζεται να τους απομονώνουμε δίχως δεύτερη σκέψη τόσο από τον υγιή εθνικό κορμό όσο και από κάθε άλλη ομάδα ανθρώπων, ιδίως από τους ομοίους τους.
Κατ’ αυτό τον τρόπο, θα επιλύσουμε το πρόβλημα που μας απασχολούσε μέχρι σήμερα. Μπορούμε, δηλαδή, να μεταμφιέσουμε την όλη διαδικασία σε μέτρο που αφορά ασθενείς, κάτι που από εγκληματολογικής άποψης είναι απολύτως ορθό. Θα ήταν, ωστόσο, μη αποδεκτό να εντάξουμε την πλέον επικίνδυνη ομάδα των γονιδιακά εγκληματιών στον νόμο περί κληρονομικά ασθενών, δεδομένου ότι οι συγκεκριμένοι ασθενείς αξίζουν τον οίκτο και την αρωγή μας».
Ο Κραντς, εκτός από το κυνήγι των «γενετικά ασθενών», είχε ήδη ξεκινήσει να στρέφεται με επιστημονικά επιχειρήματα ενάντια στους «περιπλανώμενους» και όσους «απέφευγαν την εργασία» στην περιοχή της Έσσης-Νάσσαου. Παρόλα αυτά, η συνδρομή του στην καταγραφή των «μπολσεβίκων εξ αίματος» υπήρξε αμελητέα. Συνεπαρμένος από το γενικό κλίμα αισιοδοξίας, άρχισε πια να εκφράζει δημοσίως τις απόψεις του, προκειμένου να συνεισφέρει και εκείνος στην προσπάθεια «εξάλειψης» των «κατώτερων» πληθυσμιακών ομάδων.
Το 1939, δημοσίευσε τον πρώτο τόμο του βιβλίου του που ήταν αφιερωμένο στην «αποβολή» των «ανίκανων να αποτελούν μέλη της κοινότητας». Στη συγγραφή του δεύτερου και τρίτου τόμου, οι οποίοι εκδόθηκαν το 1941, συμμετείχε και ο Κόλερ. Το βιβλίο ήταν αφιερωμένο στον κυβερνήτη της Έσσης, Σπρένγκερ. Στο πρώτο κιόλας μέρος, ο Κραντς εξηγούσε τον σκοπό του: να διορθώσει την «περιπτωσιολογική καταγραφή των αντικοινωνικών», χρησιμοποιώντας ένα κατά το δυνατόν πιο ευρύ «γενεαλογικό υλικό».
Η ΘΕΣΠΙΣΗ ΤΟΥ «ΜΑΡΤΥΡΙΑΡΗ» ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ (σελ. 270)
Μετά το 1942, όταν προέκυψε η ανάγκη ολοένα και μεγαλύτερης κινητοποίησης των μαζών για καταναγκαστική εργασία, και με δεδομένο ότι βιβλιάριο εργασίας διέθεταν μόνο όσοι ανήκαν στην «κοινότητα συντρόφων του γερμανικού έθνους», ενώ δελτίο ταυτότητας (Kennkarte) ήταν υποχρεωμένες να φέρουν μόνο οι εθνικές και κοινωνικές μειοψηφίες, συνειδητοποιήθηκε ότι το Εθνικό Μητρώο ήταν πλέον ξεπερασμένο.
Η στρατολόγηση του πλήθους για την εκπλήρωση συγκεκριμένων καθηκόντων σχετιζόμενων με την άμυνα του Τρίτου Ράιχ απαιτούσε την ανακάλυψη όπλων εσωτερικής πολιτικής χρήσης που θα αποτελούσαν εγγύηση για την βέλτιστη καταγραφή και αξιολόγηση των ανθρώπων (innenpolitische Waffen zu entdecken, die »optimale Menschenerfassung und Auswertung« garantierten).
Ένα από αυτά τα όπλα ήταν ο αναγνωριστικός αριθμός (Kennzahl), ο οποίος έπρεπε να συνοδεύει κάθε κάτοικο του Τρίτου Ράιχ από την γέννησή του μέχρι τον θάνατό του.
«Αυτός ο αριθμός δεν θα έπρεπε να είναι ένα οποιοδήποτε τυχαίο νούμερο, ούτε να προκύπτει από ένα σύστημα διαδοχικής αρίθμησης. Θα έπρεπε να συνιστά έναν «μαρτυριάρη» αριθμό (“sprechende” Zahl), έναν αριθμό ο οποίος θα είναι σε θέση να παρέχει βασικές πληροφορίες για τον φορέα του», κατά προτίμηση «πληροφορίες που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί για την ταυτοποίησή του», δηλαδή, πέραν του ονόματός του, πληροφορίες σχετικές με το φύλο του, τον τόπο και την ημερομηνία γεννήσεώς του. «Σε κάθε περίπτωση, ο αριθμός αυτός θα πρέπει να είναι απλός, δίχως ειδικούς χαρακτήρες, ένας αριθμός που θα μπορεί να παρατίθεται δίπλα σε όμοιους αριθμούς. Ένας τέτοιος αριθμός θα μπορεί εύκολα να αποτελεί μέρος μιας λίστας ή ενός καταλόγου».
Αυτά επισημαίνονταν από τον Γ. Βίβεγκ (J. Vieweg) στο άρθρο του υπό τον τίτλο «Αριθμοποίηση του λαού» (Volksnummerung) στο «Φύλλο εργασίας του Ράιχ» (Reichsarbeitsblatt) που είχε κυκλοφορήσει το 1944 (Reichsarbeitsblatt, Teil V, Soziales Deutschland, 1944, αριθμ. 22, σελ. 223-224).
Ο συντάκτης του άρθρου έδινε κάποιες πρόσθετες πληροφορίες για τον αριθμό αυτό, οι οποίες πρέπει να ταρακουνήσουν συθέμελα κάθε αναγνώστη που πρόκειται ευθύς αμέσως να τις διαβάσει, καθώς ήδη από το 2020 βρίσκεται αντιμέτωπος με την συστηματική προπαγάνδα που ασκούν εν Ελλάδι οι σύγχρονοι αντιγραφείς του ναζιστικού συστήματος αριθμοποίησης, οι οποίοι ψήφισαν τον νόμο για τον Προσωπικό Αριθμό, υποτίθεται για να καταπολεμήσουν το «τέρας της γραφειοκρατίας» και να οδηγήσουν την χώρα μας στον τεχνολογικό παράδεισο της προόδου και της ευημερίας (διάβαζε ανάποδα: στην τεχνολογική κόλαση της σκλαβιάς και της δυστυχίας):
«Από τη στιγμή που εισαχθεί ο αριθμός ταυτοποίησης, θα εμφανίζεται σε όλα τα επίσημα έγγραφα που αφορούν τον φορέα του συγκεκριμένου αριθμού: πιστοποιητικό γέννησης, πιστοποιητικά εμβολιασμού, πιστοποιητικό βάπτισης, σχολικά έγγραφα, άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, αστυνομική ταυτότητα, διαβατήριο και κάθε άλλο έγγραφο ταυτοποίησης, όπως κάρτες μέλους, πιστοποιητικά, βιβλιάριο εργασίας, βιβλιάριο υγείας, στρατιωτική ταυτότητα, πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης κ.λπ.».
O Βίβεγκ συμπληρώνει ότι η εισαγωγή του Προσωπικού Αριθμού καθιστούσε απαραίτητη την διασύνδεση όλων των προϋφιστάμενων φακέλων με τον εν λόγω αριθμό (Karteiverzahnung) και την εναρμόνιση αυτών των φακέλων μεταξύ τους (Aufeinanderabgestimmtsein der verschiedenen Karteien mit sich), «ώστε να εξοικονομηθεί χρόνος και να απλοποιηθεί το έργο της αριθμοποίησης».
ΔΩΔΕΚΑΨΗΦΙΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ (σελ. 271)
Το άρθρο του Βίβεγκ γίνεται για όλους εμάς που διαβιούμε υπό το καθεστώς της κοινοβουλευτικής δικτατορίας της κυβέρνησης Μητσοτάκη ακόμη πιο τρομακτικό, αφού ο ναζιστικός προσωπικός αριθμός ήταν ένας δωδεκαψήφιος κωδικός, όπως δηλαδή προβλέπεται και για τον ελληνικό Προσωπικό Αριθμό («ο Π.Α. αποτελείται από δώδεκα αλφαριθμητικά στοιχεία»), κατ’ εφαρμογήν του Ν. 4727/2020, ο οποίος ψηφίσθηκε επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη, με ισχνές αντιδράσεις από μεμονωμένους βουλευτές.
Σύμφωνα με τις περαιτέρω πληροφορίες που προκύπτουν από το αποκαλυπτικό κείμενο του Βίβεγκ:
«ο εν λόγω αριθμός θα επανεμφανίζεται στο ίδιο τοπικό ληξιαρχείο σε διαφορετικές χρονιές. Γι’ αυτό τον λόγο, ο αριθμός θα πρέπει να παρέχει στοιχεία που να οδηγούν σε συγκεκριμένο ληξιαρχείο και σε συγκεκριμένο έτος γέννησης. Απ’ όσο γνωρίζω, τη στιγμή που μιλάμε, δεν υφίσταται κανένας αριθμητικός κώδικας που υποδεικνύει τον τόπο. […] Ως εκ τούτου, θα ήθελα να προτείνω έναν δωδεκαψήφιο κωδικό βασισμένο στην ακόλουθη λογική: το πρώτο ψηφίο υποδεικνύει το φύλο – το 1 χρησιμοποιείται για άνδρες, το 2 για γυναίκες. Το δεύτερο και το τρίτο ψηφίο υποδεικνύουν το έτος γέννησης. Τα υπόλοιπα ψηφία παρέχουν πληροφορίες για τον τόπο γέννησης, συμφώνως προς τον ταχυδρομικό κώδικα του Ράιχ. Τα τελευταία ψηφία αποτελούνται από τον αριθμό που δίνεται στο νεογέννητο στο τοπικό ληξιαρχείο. Τυχόν κενές θέσεις θα πληρούνται με τον αριθμό 0. […]».
ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ (σελ. 273)
Εν συνεχεία, οι δύο συγγραφείς του βιβλίου για την «ασταμάτητη καταγραφή», δηλ. οι Αλί και Ροτ, προβαίνουν σε έναν σχολιασμό που επίσης πρέπει να μας προκαλέσει έντονη ανησυχία για τον εφιάλτη της Νεοναζιστικής Εποχής που μας έχει ξημερώσει:
«Από τη στιγμή που το προηγούμενο σύστημα ταυτοποίησης δεν μπορούσε πια να ελέγξει τους ανθρώπους, η τρομοκράτησή τους συνδέθηκε με τις λειτουργίες του “μαρτυριάρη” αριθμού. Όλοι ήλπιζαν κρυφά σε έναν βομβαρδισμό των Συμμάχων που θα διέλυε τα συστήματα καταγραφής και μαζί τους ατομικούς φακέλους που στοίχειωναν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Κάθε Γερμανός, όπου κι αν πήγαινε, ήταν υποχρεωμένος να ταυτοποιεί τον εαυτό του με αυτόν τον αριθμό».
Και συνεχίζουν:
«Το ιδανικό σενάριο καταγραφής περιελάμβανε: ψηφία που οδηγούσαν στην ατομική ταυτοποίηση, διαρκή καταγραφή στοιχείων και διάτρητες κάρτες. Παρόλο που αυτά τα όνειρα τεχνοκρατικής παντοδυναμίας πραγματοποιήθηκαν μονάχα σε πολύ μικρό βαθμό, οι τελευταίοι μήνες της εθνικοσοσιαλιστικής διακυβέρνησης ταυτίστηκαν με μια φρενήρη προσπάθεια δημιουργίας ενός γενικού συστήματος αριθμητικής ταυτοποίησης. Η καρδιά αυτής της αλλαγής δεν ήταν πια η αστυνομία, αλλά η Μηχανογραφική Υπηρεσία Αναφορών του γερμανικού στρατού και του Υπουργείου Εξοπλισμών».
Καταλήγοντας, οι συγγραφείς του τόσο επίκαιρου και ζοφερού για την Ελλάδα του 2026 βιβλίου τους παρατηρούν:
«Βρισκόμασταν στους τελευταίους μήνες του πολέμου, αλλά αυτό ουδόλως επηρέασε το ξεκίνημα μιας νέας προσπάθειας να καταγραφεί η προσωπική κατάσταση των πολιτών. Στόχος ήταν η καταγραφή ακόμα και του τελευταίου ηλικιωμένου ή έφηβου αγοριού που θα μπορούσε να στελεχώσει την εθνοφυλακή, όπως επίσης η καταγραφή ακόμα και της τελευταίας εξηντάχρονης που θα μπορούσε να δουλέψει στην παραγωγή πυρομαχικών. Δίνοντας για προπαγανδιστικούς λόγους τον τίτλο “Αριθμοποίηση του λαού” (Volksnummerung), η Μηχανογραφική Υπηρεσία Αναφορών, υπό την ηγεσία του υπουργού Εξοπλισμών Albert Speer [Άλμπερτ Σπέερ»] είχε, μέχρι το 1943, επεξεργαστεί ένα νέο σύστημα δεδομένων: την ατομική καταγραφή των εργαζομένων».
Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (σελ. 299)
Παρά τα τεχνολογικά και θεσμικά εμπόδια, η Μηχανογραφική Υπηρεσία Αναφορών πέτυχε τη μετάβαση από τα παλιά δελτία απασχόλησης σε μια βελτιωμένη εκδοχή του Εθνικού Μητρώου.
Οι πολλές και καινούριες δυνατότητες συνδυασμών, τις οποίες ο Χερμπστ είχε αναδείξει μέσα από το παράδειγμα της ατομικής καταγραφής των εργαζόμενων, ήταν απλώς η αρχή. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της καινούριας μεθόδου ήταν η αντιστοίχηση κάθε καταγεγραμμένου ατόμου με έναν αριθμητικό, και γι’ αυτό μοναδικό, κωδικό, όπως αυτός είχε προκύψει μέσα από τις τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής.
Στον βαθμό που αυτός ο «μαρτυριάρης» αριθμός μπορούσε να συνδεθεί με ένα κεντρικό σύστημα καταγραφής βασισμένο στην αρχή της διάτρητης κάρτας, ήταν το δίχως άλλο εφικτό να διασταυρωθεί και με τα υπόλοιπα συστήματα καταγραφής. Είχε έρθει η ώρα της «τελικής καταγραφής των ανθρώπων», στον βαθμό που οι άνθρωποι δεν θα ήταν πια περιοδικά στοιχεία σε ασύνδετες καταγραφές, αλλά ατομικά και μόνιμα δεδομένα.
Η κεντρική υπηρεσία συλλογής δεδομένων, την οποία επιθυμούσαν διακαώς οι εμπνευστές του πολέμου, προκειμένου να προωθούν «τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση», δεν ήταν πια ένα μακρινό όνειρο.
Καθώς, βέβαια, ο πόλεμος συνεχιζόταν και η επιβίωση του καθεστώτος άρχισε προς το καλοκαίρι του 1944 να κρέμεται από μια κλωστή, το σχέδιο για μια αστραπιαία απογραφή του πληθυσμού ναυάγησε. Η δυνατότητα να μοιραστούν τα ερωτηματολόγια, που εντωμεταξύ είχαν ετοιμαστεί μαζί με το σύμπλεγμα ερωτήσεων των διάτρητων καρτών, και να συμπληρωθούν, κατ’ αυτό τον τρόπο, οι ατομικοί φάκελοι των πολιτών του Ράιχ, εγκαταλείφθηκε τελείως.
1
·
FEBRUARY 1, 2025
2
Την μετάφραση έχουν επιμεληθεί οι: Άγγελος, Οδυσσέας, Άγγελος, Πίτερ, Μάρθρα, Εύα, Νεκτάριος. Η μετάφραση είναι εξαιρετική, ωστόσο σε ό,τι αφορά τον γερμανικό όρο “sprechende Zahl” θεωρώ ότι ορθότερη είναι η απόδοσή του με τον ελληνικό όρο «μαρτυριάρης αριθμός», αφού το ρήμα “sprechen” σημαίνει ομιλώ και, ως εκ τούτου, ουδεμία σχέση έχει με το επίθετο «ζωντανός».
https://kvathiotis.substack.com/p/6b6?utm_source=post-email-title&publication_id=786940&post_id=196334801&utm_campaign=email-post-title&isFreemail=false&r=1q23tt&triedRedirect=true&utm_medium=email
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)