.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

+π. Γεώργιος Κάλτσιου, για την Ορθοδοξία, τον Οικουμενισμό, την Μασωνία


Η ομιλία του π. Γεωργίου έγινε το 2005, ένα έτος πριν την κοίμηση του

Αποσπάσματα μίας συνέντευξης και μίας ομιλίας του π. Γεωργίου Κάλτσιου για επίκαιρα θέματα που μας αφορούν. 

Ερώτηση: Πάτερ, κατά τη γνώμη σας, μπορεί ένας Χριστιανός, ένας Μουσουλμάνος και ένας Εβραίος να ζήσουν μαζί ειρηνικά και αρμονικά, και αν ναι, τότε ποιο θα είναι το μυστικό;

π. Γεώργιος Κάλτσιου: Ο αμοιβαίος σεβασμός. Είναι η μόνη ένδειξη καλής αρμονίας. Σε καμμία περίπτωση δεν είναι η συμμετοχή στην κοινή προσευχή ή σε κοινές λειτουργίες. Αυτό θα έρθει σε αντίφαση με τα διαφορετικά δόγματα ή θρησκείες.

Ερ.: Λατρεύουν όλοι τον ίδιο Θεό;

π. Κάλτσιου: Όχι πάντα (γελάει).. Εμείς γνωρίζουμε μόνο τον Ένα (Τριαδικό) Θεό που μας αποκαλύφθηκε και λατρεύουμε μόνο Αυτόν. Άλλες μορφές (θεών) είναι στρεβλωμένες ή ψεύτικες.

Ερ.: Βοηθήστε μας παρακαλώ να καταλάβουμε σωστά τον ακόλουθο στίχο: «ότι πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια» (Ψαλμ. 95, 5).

π. Κάλτσιου: Ναι. Διότι όλοι εκείνοι που λατρεύονταν ήτανε είδωλα… Είχαν οφθαλμούς αλλά δεν είδαν, είχαν στόμα αλλά δεν μίλησαν και αυτιά αλλά δεν άκουσαν, όπως είπε ο ψαλμωδός. Ήταν λοιπόν όλα είδωλα, και είδωλα είναι αυτά που είναι κατ’ εικόνα του διαβόλου. Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει κανείς αυτό.

Ερ.: Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο μεγαλύτερος πειρασμός που αντιμετωπίζει σήμερα ένας πιστός Ορθόδοξος;

π. Κάλτσιου: Ο οικουμενισμός.

Ερ.: Η επόμενη ερώτησή μου ήταν αν συμφωνείτε με τον οικουμενικό διάλογο αλλά…

π. Κάλτσιου: Όχι. Απολύτως όχι. Διότι ο οικουμενισμός είναι μία πιο απαλή μορφή της μασωνίας. Η μασωνία προσπαθεί να καταργήσει την Ορθόδοξη πίστη και τον Χριστιανισμό γενικά. Ο οικουμενισμός προσπαθεί να κυριαρχήσει μέσα από κάποια ιδανικά τα οποία μπορεί να φαίνονται πολύ γενναιόδωρα: ‘Γιατί να έχουμε διαφωνίες αναμεταξύ μας;’ ‘Ας ζήσουμε σαν αδέλφια’, ‘Ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον’, ‘Μπορούμε να λατρεύουμε μαζί και να προσευχόμαστε μαζί’. Πράγματα τα οποία δεν επιτρέπονται στην Ορθοδοξία. Όλες οι 7 Οικουμενικές Σύνοδοι απαγορεύουν την συμπροσευχή με εκείνους που βρίσκονται έξω από την Ορθόδοξη πίστη. Εάν δεν υπακούσουμε σε αυτούς τους Κανόνες, εάν υποταχθούμε στον οικουμενισμό, στις πιέσεις και στις υποσχέσεις της Δύσης -που είναι όλα μάταια ψέματα- σημαίνει ότι παραβαίνουμε όλους τους Κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, της πραγματικής Οικουμενικής Εκκλησίας.

Ερ.: Πάτερ, είπατε ότι η μασωνία δεν έπαιξε ρόλο. Σημαντικό να πω;

π. Κάλτσιου: Όχι. Διότι πάντοτε διαστρέβλωνε την αλήθεια…

Ερ.: …έπαιξε όμως κάποιο ρόλο στην ιστορία…

π. Κάλτσιου: Δηλαδή;

Ερ.: Στην ανεξαρτησία των εθνών!

π. Κάλτσιου: Τα κράτη δημιουργήθηκαν, καθορίστηκαν, βάσει των δικών τους αρχών / αξιών. Η μασωνία δημιούργησε την Γαλλική επανάσταση όπως και την Ρωσσική επανάσταση αλλά κατά τη διάρκεια όλης αυτής της ιστορικής περιόδου όταν η μασωνία χρειαζόταν να εκλέξει κάποιον στην εξουσία. Στην αρχή υποστήριζε τους βασιλιάδες αλλά αργότερα τους εκθρόνισε με σκοπό να δημιουργήσει τα κράτη για να συντελέσει αργότερα στην πτώση τους. Και τώρα προσπαθεί να δημιουργήσει μία ενιαία Αυτοκρατορία όπου λίγοι ‘χρισμένοι’, από ποιόν δεν ξέρω, θα πρέπει να είναι οι ηγέτες του κόσμου.

Ερ.: Και αναφέρατε ότι η μασωνία έχει σχέδιο.

π. Κάλτσιου: Οπωσδήποτε έχει, και το σχέδιό τους είναι να υποδουλώσουνε όλον τον κόσμο.

Ερ.: Λέγεται ότι οι ΗΠΑ είναι δημιουργία της μασωνίας.

π. Κάλτσιου: Πολύ πιθανό να είναι αλήθεια.

Ερ.: Πως νοιώθετε για την ανάμειξη των ΗΠΑ σε αυτό;

π. Κάλτσιου: Η Αμερική είναι πολύ αναμεμειγμένη διότι οι περισσότεροι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν μασώνοι. Ο Μπους ανήκει στο αποακαλούμενο ‘Κρανίο και Οστά’ και μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει αυτό.

Ερ.: Αλλά και ο πατέρας του ήταν αναμεμειγμένος…

π. Κάλτσιου: Ναι ήταν.

Ερ.: Και ποια ήταν η εμπειρία σας όταν τον συναντήσατε; [τον Μπους τον πρεσβύτερο]

π. Κάλτσιου: Ήταν στην πτώση του κομμουνισμού, στην ‘επανάσταση’ (απ’ τον Δεκ. του ’89) όταν με κάλεσαν στον Λευκό Οίκο. Με είχε καλέσει και ο Ρέιγκαν παρεμπιπτόντως. Ο Μπους δεν είχε τίποτε το ιδιαίτερο. Για τον Ρέιγκαν ένοιωσα ότι δεν ήταν μασώνος. Είχε ένα χάρισμα το οποίο μπορεί να ήταν αποτέλεσμα των ρόλων που έπαιζε (ηθοποιός) αλλά αναλύοντας τα πράγματα εκ των υστέρων πιστεύω ότι ο Θεός είχε επενδύσει κάτι στον Ρέιγκαν. Ο Μπους (ο πρεσβύτερος) δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο. Ο γιός του όμως έχει αλλά από την κακή πλευρά. Οι Αμερικανοί έχουν μεγάλο ζήλο για την χώρα τους, υπερβολικό ορισμένες φορές.

Ερ.: Έχει γίνει δηλαδή αντικείμενο εκμετάλλευσης;

π. Κάλτσιου: Σίγουρα, αυτή η αρετή έχει γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ο Μπους ταΐζει την Αμερική με το γνωστό σλόγκαν ότι η Αμερική είναι η καλύτερη χώρα, η πιο δυνατή, η πιο σωστή, η πιο δημοκρατική και ότι η αποστολή είναι να διαδώσει την δημοκρατία σε όλον τον κόσμο. 
Η ψυχή έχει σημασία, όχι η δημοκρατία.

το άφθαρτο λείψανο του ομολογητού π. Γεωργίου
π. Γεώργιος είπε :

Ένα πνεύμα προβάλλει στην Ευρώπη και γενικά στον κόσμο. Ένα νεοεποχίτικο πνεύμα το οποίο αλλάζει συχνά την μορφή του και την ρητορεία του, χτυπώντας τον Χριστιανικό κόσμο απ’ όλες τις πλευρές. Έχει ευγενή εικόνα και λόγο ελκυστικό αλλά ύπουλο σκοπό. Αυτό το πνεύμα μπορεί να μιλήσει με όμορφα λόγια για την οικογένεια αλλά ο σκοπός του είναι να την εξοντώσει. Μπορεί επίσης να μιλήσει για την Εκκλησία με ‘αγάπη’ για όλους, ένα είδος θρησκευτικού συγκρητισμού, αλλά το βασικό κίνητρο είναι να διασπάσει την Ορθοδοξία. Μπορεί να μιλήσει για τα έθνη και τις πατρίδες τους, σα να είναι κάτι που θέλει να στηρίξει, αλλά σκοπός του είναι να καταστρέψει και την Εκκλησία και τα έθνη.

Αυτό το πνεύμα ονομάζεται οικουμενισμός.

Και όλο αυτό το ‘όμορφο’ κήρυγμα, το οποίο παίρνει πολλές μορφές, έχει έναν μοναδικό σκοπό: την καταστροφή όλων των εθνών, την διάλυση κυρίως της Ορθόδοξης Εκκλησίας και την εγκαθίδρυση μίας ομάδας ηγετών, χρισμένοι από δεν ξέρω ποιον, για να υποτάξουν όλα τα έθνη στο πνεύμα τους, να τα μυήσουν σε καθορισμένα κοινωνικά, πολιτικά και θρησκευτικά συστήματα έτσι ώστε να μπορούν να κατευθύνουν τις παγκόσμιες εξελίξεις. 

Αδελφοί. Ας μην απατώμεθα. Ζω ανάμεσα σε αυτούς που διαδίδουν αυτές τις νεοεποχίτικες ιδέες που έχουν σκεπάσει τον κόσμο και αισθάνομαι την καρδιά τους. Δεν έχουν καλό σκοπό για την Εκκλησία μας. Κάτω από το πρόσχημα της Χριστιανικής αγάπης, της Χριστιανικής ειρήνης, κρύβουν τις ύπουλες προθέσεις τους. 

Ήρθα εδώ να σας πω να μην παρασυρθείτε. Παρατηρώ μία έντονη οικουμενική τάση εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τόσο δυνατή που επηρεάζει κληρικούς και πιστούς.

Έχετε ακούσει για το Ταϊζέ; Το Ταϊζέ ήταν το κέντρο αυτής της καταστροφικής οικουμενικής κίνησης. Ήταν το κέντρο της νέας εποχής όπου σε ένα μυστικιστικό περιβάλλον ο αδελφός Roger εμφανίστηκε ντυμένος στα λευκά όπως ο πάπας ή ο Χριστός και παιδιά έκατσαν κάτω με σταυρωμένα πόδια ενώ λικνίζονταν στον ρυθμό μιας απόκρυφης τελετουργίας. Δεν υπήρχε καμμία ιερότητα σ’ εκείνο το μέρος. Ήταν μία ιεροσυλία.

Σε αυτό το νεοεποχίτικο πνεύμα που αναφέρομαι δεν υπάρχει τίποτα ως απόλυτη αξία. Διότι σκοπός τους είναι να καταστρέψουν όλα τα στοιχεία της Πίστεως, τα ευγενή κοινά στοιχεία πάνω στα οποία βασιζόμαστε. [Αυτό γίνεται] από τη στιγμή που δεν υπάρχει απόλυτη αξία. Η αλήθεια κατά την άποψή τους είναι αυτό που εγώ κατέχω [υποκειμενική αλήθεια]. Συνεπώς, όταν ο γείτονάς μου είναι λάθος εγώ δεν μπορώ να του πω ότι πλανάται ούτε κι εκείνος μπορεί να μου πει ότι λανθάνω, διότι είμαστε αυθύπαρκτες οντότητες. Έχουμε τις απόψεις μας οι οποίες είναι μεν [για εμάς] αδιαμφισβήτητες αλλά μπροστά στους άλλους δεν έχουν καμμία αξία.

Αυτό το παιχνίδι με το κρυφτούλι της αλήθειας είναι πονηρή επινόηση του Σατανά. Στους καιρούς μας οι δόλιες σκοπιμότητες αποκρύπτονται.

Τονίζουν την ιδέα της ‘παγκόσμιας αγάπης’.

Προσφέρουν υποτροφίες στη θεολογία. Σπουδάζεις στη Δύση και επιστρέφεις με οικουμενι(στι)κές αρχές.

Χρηματοδοτούν Εκκλησίες.

Και είσαι έτοιμος για οποιονδήποτε συμβιβασμό διότι σε εκπαιδεύουν σε αυτό το πνεύμα του συμβιβασμού που έχει πολλά πρόσωπα, σαν έναν δράκο που αλλάζει συνέχεια μορφές για να αποπλανήσει.

Γι’ αυτό λέω, να λυπάστε εκείνους που θα παρασυρθούν από τον οικουμενισμό και να τιμάτε εκείνους που θα κρατηθούν (στην ορθή πίστη) ως το τέλος.

Μετάφραση Φαίη.

Η Χιλή θέσπισε νόμο γιά τά δικαιώματα των γενετικά μεταλλαγμένων ανθρώπων! ( B I N T E O )


Η Χιλή έχει πλέον ένα νόμο για τους μεταλλαγμένους και τα γενετικά τροποποιημένα άτομα. 

Πρόκειται για έναν μάλλον ιδιόμορφο νόμο, εκτός από τον νόμο για τα νευρο-δικαιώματα, ο οποίος επίσης υπάρχει στη χώρα αυτή. 

Ποιος θα μπορούσε να είναι ο λόγος για τη θέσπιση αυτού του νέου νόμου;


Προφανώς, ο λόγος για την προέλευση αυτού του νόμου, ο οποίος πιθανότατα σύντομα θα αναπαραχθεί και σε άλλες χώρες, είναι επειδή υπάρχει ήδη ένας σημαντικός αριθμός ατόμων στον πληθυσμό που δεν είναι πλέον άνθρωποι, αλλά μεταλλαγμένα όντα.

Είναι γνωστό ότι τα εμβόλια COVID είναι μεταλλαξιογόνα και αλλοιώνουν το ανθρώπινο DNA, όχι μόνο λόγω του RNA που περιέχουν, αλλά και λόγω των κρυστάλλων DNA που βρήκε ο Dr. Pablo Campra στα φιαλίδια των εμβολίων της Pfizer.

Ο Mik Andersen από το Corona2Inspect τους έχει επίσης ερευνήσει και, πιο πρόσφατα, η La Quinta Columna παρατήρησε πώς αυτοί οι κρύσταλλοι στέλνουν σήματα για να δημιουργήσουν «μορφές ζωής».

Κάθε μέρα υπάρχουν περισσότερες αποδείξεις γι’ αυτό, ειδικά με τη γέννηση μωρών με μαύρα μάτια και πολύ περίεργα φυσικά χαρακτηριστικά, όπως περιγράφει η Dr. Viviane Brunet.

Το 2021, η Dr. Chinda Brandolino προειδοποίησε τον κόσμο ότι η αποδοχή ενός εμβολίου mRNA συνεπάγεται αλλαγή του γονιδιώματος και ότι το άτομο που υποβάλλεται σε αυτό το πειραματικό φάρμακο χάνει τα ανθρώπινα δικαιώματά του. 


Βέβαια κάποιος στον αντίποδα θα μπορούσε να πεί ότι αυτός ο νόμος φτιάχτηκε για να προστατεύει άτομα που μπορεί να έχουν μια γενετική ασθένεια αλλά δεν γνωρίζουν ότι έχουν ή δεν έχουν αναπτύξει συμπτώματα γενετικών ασθενειών. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει νόσο του Huntington, μια κληρονομική και γενετική ασθένεια, αλλά δεν έχει συμπτώματα και μπορεί να μην γνωρίζει ή να θέλει να μάθει εάν έχει τη γενετική μετάλλαξη που προκαλεί την ασθένεια.

Έτσι, εάν ένας εργοδότης τους ζητήσει να κάνουν εξετάσεις και είναι θετικό, ο νόμος υπάρχει για να προστατεύσει έναν εργαζόμενο από διακρίσεις, επειδή στο μέλλον μπορεί να αρρωστήσει πολύ. 

Είναι παρόμοιο με τους νόμους που ορίζουν ότι ένας εργοδότης δεν μπορεί να αρνηθεί μια εργασία σε μια γυναίκα σε ηλικία τέκνου επειδή μπορεί να μείνει έγκυος και να χρειαστεί να πάρει άδεια μητρότητας.

Στη κρίση σας ποιά είναι η σκοπιμότητα τέτοιων νόμων!

Σε αυτό το βίντεο υπάρχει μία περίληψη αυτού του σπάνιου αλλά πραγματικού νόμου που έχει πλέον η Χιλή για να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να υφίστανται διακρίσεις στην εργασία τους επειδή είναι μεταλλαγμένοι ή επειδή το γονιδίωμά τους έχει τροποποιηθεί με κάποιο τρόπο.

Αφού έγινε η πρώτη χώρα που πρόσθεσε τα νευρο-δικαιώματα στο Σύνταγμά της, η Χιλή γίνεται τώρα και η πρώτη χώρα στον κόσμο που δεν κάνει διακρίσεις σε βάρος μεταλλαγμένων και γενετικά τροποποιημένων ατόμων μετά τη δημοσίευση του νόμου 21.422 στις 16 Φεβρουαρίου 2022.

Συγκεκριμένα, ο νόμος αυτός απαγορεύει «τις διακρίσεις στην αγορά εργασίας λόγω μεταλλάξεων ή αλλοιώσεων του γενετικού υλικού».

Το ερώτημα που όλοι θέτουν τώρα είναι, ποιος είναι ο λόγος για αυτόν τον νόμο;

Δεδομένου ότι η Χιλή είναι μία από τις πιο εμβολιασμένες χώρες στον κόσμο, δεν αποτελεί έκπληξη η θέσπιση ενός τέτοιου νόμου. Όπως προειδοποίησαν εξαρχής οι αντιφρονούντες γιατροί, τα εμβόλια αυτά περιέχουν μυστικά υλικά και συστατικά που αλλοιώνουν το ανθρώπινο γονιδίωμα. Φυσικά, αυτή η γενετική τροποποίηση είναι κληρονομική.

Εκείνη την εποχή, η Αργεντινή γιατρός Δρ Chinda Brandolino προειδοποίησε ότι όσοι έλαβαν ενέσεις από αυτά τα εμβόλια θα γίνονταν μεταλλαγμένοι άνθρωποι [transhumans] και, ως εκ τούτου, ιδιοκτησία των φαρμακευτικών εταιρειών και δεν θα απολάμβαναν πλέον ανθρώπινα δικαιώματα.

Υπενθυμίζεται ότι σε μια δικαστική υπόθεση του 2013, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε ότι το ανθρώπινο DNA δεν μπορεί να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, επειδή είναι «προϊόν της φύσης». Όμως, στο τέλος της απόφασης, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι αν ένα ανθρώπινο γονιδίωμα τροποποιηθεί από εμβόλια mRNA -που χρησιμοποιούνται σήμερα-, τότε το γονιδίωμα μπορεί να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Και να λοιπόν, τι θεσπίζει ο νέος νόμος της Χιλής;

1. Κανένας εργοδότης δεν μπορεί να εξαρτήσει την πρόσληψη των εργαζομένων, τη μονιμοποίησή τους ή την ανανέωση της σύμβασής τους ή την προαγωγή ή την κινητικότητα στην απασχόλησή τους από την απουσία μεταλλάξεων ή αλλαγών στο γονιδίωμά τους.

2. Ο εργαζόμενος μπορεί να δώσει την ελεύθερη και ενημερωμένη συγκατάθεσή του για να υποβληθεί σε γενετική εξέταση.

3. Εάν οι εξετάσεις αυτές απαιτούνται από τον εργοδότη, ο εργοδότης αναλαμβάνει το κόστος τους.

4. Τα υγειονομικά ιδρύματα και τα εργαστήρια που διενεργούν αυτού του είδους τις εξετάσεις, καθώς και οι εργοδότες που έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές, λαμβάνουν όλα τα μέτρα ασφαλείας για την προστασία της ιδιωτικής ζωής του εργαζομένου και εγγυώνται τη διακριτική μεταχείριση των δεδομένων.

5. Ο εργαζόμενος θα έχει πάντα το δικαίωμα πρόσβασης στις πληροφορίες που προκύπτουν από μια γενετική εξέταση.

Με όλους αυτούς τους νόμους που εμφανίζονται, εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι αυτά τα εμβόλια είναι εμβόλια;


ΑΛΛΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:


Το είδα Nioland βίντεο ΕΔΩ








EYKOΛH H ΣΩTHPIA ΜΑΣ;


Tί νὰ κάνουμε γιὰ νὰ σωθούμε;

Ἡ σωτηρία μας εἶνε εύκολη.

Δὲν σοῦ λέω νὰ πᾶς σὲ μιὰ σπηλιὰ τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ νὰ μονάσῃς· δὲν σοῦ λέω νὰ πάρῃς ἕνα κομποσχοίνι, σαν τὴν ἁγία Mαρία τὴν Aἰγυπτία, καὶ νὰ πᾶς στὴν ἔρημο, σὰν ἐκείνη, καὶ νὰ ζήσῃς σκληρὴ ζωή· δὲν σοῦ λέω, ν᾽ ἀφήσῃς τὴ γυναῖκα σου καὶ τὰ παιδιά σου· δὲν σοῦ λέω ν᾽ ἀνεβῇς στὰ βουνά, ὄχι. Nὰ μείνῃς μὲ τὴ γυναῖκα σου καὶ μὲ τὰ παιδιά σου μέσα στὴν κοινωνία καὶ νὰ πίστευες.

Ναί, νὰ πιστεύῃς μπροστὰ σὲ τόσες ἀποδείξεις, ὅτι ὑπάρχει Θεός. Eὔκολος εἶνε ἡ σωτηρία.
Nὰ πιστεύσῃς ὅτι ὁ Xριστὸς κατέβηκε κάτω στὴ γῆ, γιὰ νὰ ἄρῃ τὸ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν. 
Nὰ πιστεύσῃς ὅτι μιὰ σταλαγματιὰ τοῦ αἵματός του εἶνε ἡ λύτρωσι τῆς ανθρωπότητας.

Καὶ μετὰ νὰ πλησιάσῃς μὲ ταπείνωσι, μὲ κατάνυξι, μὲ δάκρυα τὸν Mεγάλο Ἐσταυρωμένο καὶ νὰ πῇς· Ὦ Θεέ μου! νὰ πῇς μιὰ λέξι. Mιὰ λέξι να πῇς καὶ φτάνει. Nὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον». 
Tὸ «Ἥμαρτον» νὰ πῇ ὁ μικρός, τὸ «Ἥμαρτον» νὰ πῇ καὶ ὁ μεγάλος, τὸ «Ἥμαρτον» νὰ τὸ ποῦμε ὅλοι μας. Nὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον» ὄχι γελώντας καὶ καγχάζοντας· νὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον» μὲ δάκρυα, ὅπως τὸ εἶπε ἡ Mαρία ἡ Aἰγυπτία στὴν έρημο.

Nὰ πῇς τὸ «Ἥμαρτον» ποῦ; Mπροστὰ στὶς εἰκόνες; Ὄχι, ἀλλὰ μπροστὰ στὸν πνευματικό, μπροστὰ στὸν ἐξομολόγο. Σ᾽ αὐτὸν νὰ σταθῇς μὲ προσοχὴ καὶ νὰ πῇς «Ἥμαρτον» καὶ ἔκανα αὐτὸ καὶ αὐτὸ καὶ αὐτό. Kαὶ τότε ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι θὰ σὲ πάρουν στὰ χέρια καὶ θὰ σὲ ὑψώσουν μέχρι τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ, γιατὶ «χαρὰ γίνεται στὸν οὐρανὸ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι».

Tὸ «Ἥμαρτον» λοιπὸν περιμένουμε. Kαὶ στείλαμε ἐμεῖς ὁ ἐπίσκοπος, ποὺ ἔχω εὐθύνη στὸ Θεὸ καὶ θὰ δώσω λόγο γιὰ κάθε ψυχὴ δική σας, ποὺ εἶστε ἐδῶ καὶ ἀκοῦτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἔστειλα πνευματικὸ καὶ χτύπησε τὴν καμπάνα· καὶ ἀπὸ τὶς 4.000, ποὺ ἔχει τὸ Ἀμύνταιο, 300 μόνον ψυχὲς ἐξωμολογήθηκαν. Καὶ αὐτὰ ἦταν παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ καὶ τοῦ Γυμνασίου. Ἄνδρες οὔτε 20 δὲν ἐξωμολογήθηκαν. Ὦ Θεέ μου! Oἱ ἄλλοι, ὤ οἱ ἄλλοι! Ὦ Θεὲ καὶ Δημιουργὲ τοῦ παντός, φώτισε τὰ πνεύματα, ἐνστάλαξε πνεῦμα μετανοίας μέσα στὴν καρδιά τους. 
Kαὶ εὔχομαι, ὅσοι εἶστε ἐδῶ, νὰ πᾶτε στὸν πνευματικὸ πατέρα καὶ νὰ πῆτε τὸ «Ἥμαρτον». Θὰ ἀνοίξουν οἱ οὐρανοί, καὶ παράδεισο θὰ αἰσθανθῆτε στὴν καρδιά σας, καὶ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασις θὰ ὑπάρχῃ στὸν κόσμο· μην.

ΘΑ ΓΙΝΗ ΔΙΩΓΜΟΣ. ΘΑ ΠΕΣΗ ΚΟΣΚΙΝΟ. ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΟΠΛΟ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΚΟΣΚΙΝΟ


Να μην έχουμε ποτέ εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, αλλά να παρακαλούμε το Θεό για να μας στερεώση στην πίστι. Γιατί αν έρθη κανένας διωγμός εδώ πέρα – και προφητεύω ότι θα έρθη – θα γίνουν φοβερά πράγματα, τότε θα πέση το κόσκινο το μεγάλο. Και θα είμεθα τότε ευτυχείς, αν μείνουν μέσα στην πόλι 100 – 200 Χριστιανοί. Τους άλλους θα τους πάρη το ρεύμα. Θα τους σηκώση ως άχυρο, που το φυσά, το σηκώνει και το πετά ο άνεμος. Έτσι θα τους σηκώση όλους αυτή η θύελλα του διαβόλου, αυτούς ο άνεμος. Και θα μείνουν μόνο τα βράχια. Όσοι είνε σταθεροί, μόνο αυτοί θα μείνουν κοντά στο Θεό. Τους άλλους θα τους πάρη το ρεύμα του ποταμού και θα τους καταστρέψη και θα τους διάλυση.

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΟΠΛΟ

Τι πρέπει να κάνουμε, ευρισκόμενοι σ’ αυτό τον αιώνα – σ’ αυτή τη γη, για να μείνουμε με το Χριστό; Ιδού τί μας συμβουλεύει ο απόστολος Παύλος: «Ένα όπλο πανίσχυρο, που πρέπει πάντοτε να έχουμε μαζί μας οι Χριστιανοί, είνε η προσευχή. Να μην είμαστε άοπλοι σ’ αυτή την σκληρά μάχη.
«Το λοιπόν προσεύχεσθε, αδελφοί, περί ημών» (Β.Θεσ. 3,1).
Σ’ αυτά τα χρόνια που ζούμε, σας παρακαλώ πολύ, λέει ο απόστολος, προσεύχεσθε για μένα. ¨Ενας Παύλος παρακαλούσε τους Χριστιανούς της Θεσσαλονίκης να προσεύχονται γι’ αυτόν! Το σκεφτήκατε αυτό; Αν ο Παύλος είχε ανάγκη από τις προσευχές των Χριστιανών, πόσο μάλλον εμείς;

Άλλ’ εμείς αυτή την προσευχή, πού είναι όπλο ισχυρό – πανίσχυρο για όλες μας τις ανάγκες, υλικές και πνευματικές, την αμελούμε. Έχουμε μεγάλο και σκληρό αγώνα. Πρέπει να νικηθούν οί δαίμονες!
Λοιπόν έτσι θα κάνετε, και ο Κύριος θα σας σώση και από σωματικούς κινδύνους και από πνευματικούς κινδύνους, μεγάλα και θαυμαστά θα ποιήση ο Κύριος… Ο Θέος θα δώση χάρι, όταν υπάρχη ταπείνωσι, αγάπη, συναισθησι ότι είμεθα ένα μηδενικό.

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου: «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ»

«ΔΟΓΜΑ ΜΟΝΡΟΕ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΩΣΣΙΑ! - ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ (Ἐξαιρετική ἀνάλυσις!)


Του Ηλία Ηλιόπουλου
Ιστορικού, Πολιτικού επιστήμονος και Διδάκτορος του Πανεπιστημίου του Μονάχου

Η κρίσις περί την ούτω καλουμένην Ουκρανίαν προέκυψε, ωξύνθη και επεδεινώθη, φθάσασα μέχρι συρράξεως, υπαιτιότητι αποκλειστικώς και μόνον της Υπερεθνικής Ελίτ και των εκτελεστικών οργάνων της, ήτοι του κυβερνώντος σήμερα «War Party» της Ουάσιγκτων και των εν Ευρώπη παραρτημάτων της. Σκόπιμον είναι, συνεπώς, να θυμηθούμε κάποιες αλήθειες, τις οποίες παγίως αποσιωπούν τα συστημικά Μέσα Μαζικής Επιρροής της Υπερεθνικής Ελίτ της ούτω καλουμένης «Δύσεως». 

Μετά το πέρας του (προηγουμένου) Ψυχρού Πολέμου (1989) και την επακολουθήσασαν διάλυσιν της πάλαι ποτέ Ενώσεως Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (Ε.Σ.Σ.Δ.) εις τα εξ ων συνετέθη (1991), οι Η.Π.Α., ως «εναπομείνασα Υπερδύναμις», και δη οιονεί ηγεμονεύουσα και πλανητικού βεληνεκούς, επεξέτειναν προς Ανατολάς την ακτίνα δράσεως του στρατιωτικοπολιτικού συνασπισμού των, ήτοι του Οργανισμού Συμφώνου Βορείου Ατλαντικού (Ν.Α.Τ.Ο.), κατά παράβασιν όλων των συμπεφωνημένων μετά της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ηγεσίας. 

Μάλιστα δε, η Ουάσιγκτων δεν ηρκέσθη «απλώς» στην απορρόφησιν χωρών, όπως, φερ’ ειπείν, η Τσεχία ή η Ουγγαρία, οι οποίες, εν πάση περιπτώσει, παραδοσιακώς ανήκαν, από γεωπολιτισμικής επόψεως, στην λεγομένην Μεσευρώπην (Mitteleuropa). Αλλ’ ενέταξε στον προαναφερθέντα στρατιωτικοπολιτικόν συνασπισμόν και τις Βαλτικές Χώρες ή την Ρουμανίαν, επεκτείνουσα το Ν.Α.Τ.Ο. μέχρι των συνόρων της (εναπομεινάσης, πλέον) Ρωσσικής Ομοσπονδίας. Συγχρόνως, η Ουάσιγκτων εξήγγειλε την πρόθεσιν εγκαταστάσεως Συστημάτων Στρατηγικής Αντιβαλλιστικής Αμύνης (Strategic Antimissile Defense Systems) επί του εδάφους των νέων κρατών-μελών του Ν.Α.Τ.Ο., εις απόστασιν ολίγων χιλιομέτρων από των προς Ρωσσίαν συνόρων των – ομοίως κατά κατάφωρον παραβίασιν των από 6ης Μαρτίου 1991 προς την Μόσχαν παρασχεθεισών διαβεβαιώσεων. 

Ένα μόνον απέμενε, ίνα ολοκληρωθή η στρατηγική και στρατιωτική περικύκλωσις της Ρωσσίας: η υπαγωγή της ούτω καλουμένης «Ουκρανίας» (ήτοι των περιοχών που, ιστορικώς, απετέλεσαν την Αρχαίαν ή Μικράν Ρωσσίαν, την Νέαν Ρωσσίαν, την Ανατολικήν Γαλικίαν και την Βολυνίαν) – καθώς και της Γεωργίας – στο Ν.Α.Τ.Ο. Όπερ θα συνεπήγετο: 
πρώτον, την απώλειαν του στρατηγικώς κρισίμου ναυστάθμου της Σεβαστουπόλεως, επί της Ταυρίδος (Κριμαίας), ιστορικού αγκυροβολίου του Ρωσσικού Στόλου του Ευξείνου Πόντου επί αιώνας, 
δεύτερον, την τελείαν περικύκλωσιν της Ρωσσίας και, 
τρίτον, την μετατροπήν της «Ουκρανίας», παραδοσιακώς αποδειχθείσης ως ιδεώδους γεωφυσικής λεωφόρου ξένων στρατευμάτων κρούσεως κατά της Μείζονος Ρωσσίας, εις ορμητήριον στρατιωτικής επιθέσεως εναντίον της Ρωσσικής Ομοσπονδίας.

Συνεκτιμωμένων των προαναφερθέντων, ο Πρόεδρος της Ρωσσικής Ομοσπονδίας κ. Βλαδίμηρος Πούτιν (Vladimir Putin) λίαν ευλόγως εθεώρησε την (έξωθεν σχεδιασθείσαν και διοργανωθείσαν) πραξικοπηματικήν ανατροπήν του νομίμου Προέδρου της Ουκρανίας (21 Φεβρουαρίου 2014) ως το εναρκτήριον λάκτισμα της τελικής εφόδου προς άλωσιν αυτής ταύτης της Μόσχας. Και απήντησε διττώς: 
Αφ’ ενός μεν αποδεχόμενος την έκφρασιν της συλλογικής βουλήσεως του Ρωσσικού Λαού τής (από εποχής Μεγάλης Αικατερίνης ρωσσικής) Κριμαϊκής Χερσονήσου (της αρχαίας ελληνικής Ταυρίδος), αδιαμφισβητήτως διατρανωθείσης, διά μεγαλειώδους δημοψηφίσματος, υπέρ επιστροφής της χερσονήσου στην Μητέρα Πατρίδα και ενσωματώσεώς της στον εθνικόν κορμόν της Ρωσσικής Ομοσπονδίας. 
Αφ’ ετέρου δε ανταποκρινόμενος, έστω και με οκταετή καθυστέρησιν, εις το πάνδημον αίτημα διπλωματικής αναγνωρίσεως της ανεξαρτησίας των περιοχών των κατοικουμένων υπό συμπαγών ρωσσικών και ορθοδόξων πληθυσμών της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής «Ουκρανίας», οι οποίοι εξηγέρθησαν μετά την ανατροπήν της νομίμου κυβερνήσεως του Κιέβου (μεθοδευθείσαν υπό της κυρίας Βικτωρίας Νούλανδ και του κυρίου Γοδεφρείδου Πάϋαττ, αμφοτέρων θεωρουμένων ως οιονεί πνευματικών τέκνων της κυρίας Μαγδαληνής Ωλμπράϊτ), την εγκατάστασιν ανδρεικέλων της Υπερεθνικής Ελίτ και, κυρίως, την επιχειρηθείσαν επιβολήν ενός καταπιεστικού καθεστώτος εις βάρος των ρωσσικών πληθυσμών της «Ουκρανίας». 

Δι’ αυτού του τρόπου, ο Βλαδίμηρος Πούτιν – άριστος στρατηγιστής και, αναντιλέκτως, ο κορυφαίος «statesman» της εποχής μας – εξέπεμψε ευκρινέστατον μήνυμα ότι εννοεί μέχρι τελευταίου ιώτα όσα ειλικρινώς, καλοπίστως και εναγωνίως έλεγε και επανελάμβανε προς τους ομολόγους του της Ουάσιγκτων και των λοιπών Δυτικών πρωτευουσών από του έτους 2007, τουλάχιστον, και εντεύθεν – ομιλών, φευ, εις ώτα μη ακουόντων: Ότι δηλαδή η χώρα του επ’ ουδενί λόγω και εν ουδεμιά περιπτώσει επρόκειτο να ανεχθεί την εγκατάστασιν στρατιωτικών και ναυτικών βάσεων των Η.Π.Α. ή/και του Ν.Α.Τ.Ο. επί της «Ουκρανίας» και της Ταυρίδος, ου μην αλλά και την μετατροπήν της «Ουκρανίας» είτε εις ορμητήριον στρατιωτικών ενεργειών κατά της Ρωσσίας είτε εις βατήραν προς εξαπόλυσιν της …«μητρός όλων των εγχρώμων επαναστάσεων»! Ήτοι της τελικής επιθέσεως κατά της ιδίας της Μόσχας, πλέον, η οποία θα απέβλεπε εις: 
την υπονόμευσιν και ανατροπήν του Προέδρου και των λοιπών νομίμων Οργάνων της Ρωσσικής Ομοσπονδίας, 
την εκμηδένισιν της Εθνικής Κυριαρχίας της, 
την έκλειψιν της Ρωσσίας ως υπολογισίμου γεωστρατηγικού δρώντος, 
την εν νέου ταπείνωσιν του μεγάλου και ιστορικού Ρωσσικού Έθνους, 
τον εθνοπολιτικόν κατακερματισμόν της (εναπομεινάσης!) Ρωσσίας, κατά το δραματικόν προηγούμενον της Σερβίας, και, εν τέλει, 
την έκπτωσιν της Μείζονος Χερσαίας/Ηπειρωτικής Δυνάμεως (Kontinentalmacht / Land Power) του Ευρασιατικού «Heartland» εις το γεωπολιτικόν «status» μιας «Ελβετίας» (ή, έτι χειρότερον, «Βοσνίας»)! 

Επαναλαμβάνομε ότι ο κ. Πούτιν είχε ρητώς και επανειλημμένως προειδοποιήσει την Ουάσιγκτων περί των μοιραίων συνεπειών των επιλογών της. Κατά τον αυστηρότερον τρόπον το έπραξε δε διά της ιστορικής εκείνης ομιλίας του από του βήματος της Διεθνούς Διασκέψεως επί της Πολιτικής Ασφαλείας του Μονάχου (Munich Conference on Security Policy) από έτους 2007 (όρα Ηλιόπουλου, Ηλία, «Διάσκεψη Μονάχου: Μόναχο – Μόσχα – Μπακού: Ο Πόλεμος των Αγωγών» εις: Στρατηγική, τεύχος 150, Μάρτιος 2007, σσ. 116-119), εξ αφορμής των διαδοχικών επεκτάσεων του Ν.Α.Τ.Ο. προς Ανατολάς αλλά και εν όψει της επικειμένης, τότε, διπλωματικής αναγνωρίσεως, και de jure, της προηγηθείσης αποσχίσεως, de facto, της περιοχής του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων εκ της Σερβίας, υπαιτιότητι της «Δύσεως» και κατόπιν της παρανόμου και πειρατικής επιδρομής των Η.Π.Α. και των συμμάχων και δορυφόρων των εναντίον Κυριάρχου Κράτους (24 Μαρτίου 1999). 

Παρεμπιπτόντως, «νωρίς θυμήθηκαν» (!) να καταγγείλουν την …παραβίασιν της Τελικής Πράξεως του Ελσίνκι του 1975 (!), τον …«Αναθεωρητισμόν» (!) αλλά και της εν γένει διεθνούς νομιμότητος (!), εξ αφορμής της «παραβιάσεως της Εθνικής Κυριαρχίας της Ουκρανίας», ορισμένοι νεοέλληνες πολιτικοί, «διεθνολόγοι» και λοιποί δημοσιολογούντες, προσποιούμενοι ότι ελησμόνησαν ότι το «προπατορικόν αμάρτημα» της μεταψυχροπολεμικής «Νέας Τάξεως» υπήρξεν: 
η ωμή καταπάτησις και κατάλυσις της Εθνικής Κυριαρχίας ανεξαρτήτου Κράτους (της πάλαι ποτέ Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαυΐας), 
η κατάφωρος παραβίασις της πλέον θεμελιώδους και ιεράς αρχής του διακρατικού συστήματος από εποχής της Ειρήνης της Βεστφαλίας (1648), ήτοι της αρχής της Μη Αναμείξεως εις τα εσωτερικά Κυριάρχου Κράτους,
και, εν τέλει, ο ριζοσπαστικός Αναθεωρητισμός, η διά της βίας μεταβολή διεθνώς ανεγνωρισμένων εθνικών συνόρων και η ανατίναξις της μεταπολεμικής διεθνούς τάξεως υπό των Η.Π.Α. και της Ε.Ε., υπό το απατηλόν και δόλιον πρόσχημα της προστασίας των Αλβανών Μωαμεθανών Κοσσοβιτών από υποτιθεμένης «εθνοκαθάρσεως», διενεργουμένης δήθεν εις βάρος των, υπό των Σέρβων! 

Ειρήσθω εν παρόδω: Πάντα τα ανωτέρω συνέβησαν με την ρητήν έγκρισιν αλλά και ενεργόν και ουσιώδη συνδρομήν του εν Ελλάδι κρατούντος καθεστώτος!

Ο Πρόεδρος Πούτιν είχε, λοιπόν, προειδοποιήσει – και δη, πολλάκις! Εσχάτως, όταν εζήτησε το αυτονόητον και απολύτως θεμιτόν: την παροχήν γραπτών δεσμευτικών εγγυήσεων παρά των Η.Π.Α. ότι δεν θα προέβαιναν εις υπαγωγήν της «Ουκρανίας» εις την σφαίραν επιρροής των διά της εντάξεως του ως άνω τεχνητού κρατικού μορφώματος εις το Ν.Α.Τ.Ο. – για τους προαναφερθέντες μείζονες και επιτακτικούς λόγους. Πλην όμως, οι (ανιστόρητες, ιδεοληπτικές και επηρμένες) ιθύνουσες γραφειοκρατικές ελίτ της «Δύσεως» – τόσον στην Ουάσιγκτων όσον και στο υπερεθνικόν υβριδικόν κρατικόν μόρφωμα, το οποίον αυτοαποκαλείται, με επηρμένην αυταρέσκειαν, «Ευρωπαϊκή Ένωσις» – δεν ήθελαν να ακούσουν! Μετά δε την πραξικοπηματικήν ανατροπήν του Προέδρου των Η.Π.Α. κ. Donald Trump – ο οποίος και μόνον, κατ’ αξιέπαινον εξαίρεσιν, ανταπεκρίθη εις την πρότασιν της Ρωσσίας περί αμοιβαίας στρατηγικής συνεννοήσεως (προκαλέσας την μήνιν της Υπερεθνικής Ελίτ και του Βαθέος Κράτους της Ουάσιγκτων και, εν τέλει, την ανατροπήν του) – το «War Party» ανέλαβε, εκ νέου, τα ηνία του Λευκού Οίκου και του Σταίητ Ντηπάρτμεντ. 

Και, αντί μιας εντίμου και πραγματιστικής συνεννοήσεως με έναν ηγέτη, όστις αποτελεί, άνευ υπερβολής, τον ορισμόν του Πολιτικού Ρεαλισμού, όπως ο κ. Πούτιν – και, κατ’ ακολουθίαν, αντί μιας λελογισμένης, εξισορροπημένης, αποϊδεολογικοποιημένης και αμοιβαίως επωφελούς στρατηγικής συνεργασίας μετά της μετασοβιετικής Ρωσσίας –, η ιθύνουσα γραφειοκρατική ελίτ της Ουάσιγκτων, συνεπικουρουμένη υπό του «Πολίτ-Μπυρώ» των «Κομμισσαρίων» των Βρυξελλών, προέκρινε την οδόν της ρήξεως, διά της απροκαλύπτου υπαγωγής της «Ουκρανίας» εις τον κατά της Ρωσσίας επιθετικόν σχεδιασμόν της Υπερεθνικής Ελίτ. 

Και όμως! Υπήρξε κάποτε εποχή, καθ’ ην οι Αμερικανοί – και λοιποί Δυτικοί – ιθύνοντες αντελαμβάνοντο πλήρως και απεδέχοντο ως το πλέον αυτονόητον ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις του διεθνούς συστήματος τείνουν να συντηρούν μίαν περίμετρον ασφαλείας, μίαν ζώνην αμέσου ιδίου ενδιαφέροντος στο εγγύς γεωπολιτικόν περιβάλλον των.

Μάλιστα δε οι Η.Π.Α. – ως ανερχομένη ακόμη Μέση, Περιφερειακή Δύναμις του Δυτικού Ημισφαιρίου – προέβησαν, ήδη πολύ ενωρίς, εν έτει 1823 (!), στον καθορισμόν της ιδικής των σφαίρας επιρροής, υπό μορφήν εθνικού στρατηγικού δόγματος, αλλά και διά της δημοσίας διακηρύξεως του περιλαλήτου Δόγματος Μονρόε («Τα της Ευρώπης υπό των Ευρωπαίων, τα της Αμερικής υπό των Αμερικανών»). 

Και το έπραξαν με απροσχημάτιστον ευθύτητα. Διά την ιστορίαν του πράγματος αξίζει να θυμηθούμε την κατά λέξιν διατύπωσιν του Προέδρου Μονρόε: «Θα υποχρεωθώμεν να θεωρήσωμεν πάσαν απόπειραν εκ μέρους των (εννοούσε: των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων), όπως επεκταθώσιν εις οιοδήποτε τμήμα αυτού του ημισφαιρίου, ως κίνδυνον διά την ημετέραν ειρήνην και ασφάλειαν.» Αλλά και ενάμισυ σχεδόν αιώνα μετέπειτα (1962), ας θυμηθούμε πόσον σφοδρά υπήρξε η αμερικανική αντίδρασις, άμα τω ακούσματι της πληροφορίας περί εγκαταστάσεως σοβιετικών πυραύλων επί της Κούβας! Παρ’ ολίγον να αχθεί η ανθρωπότης εις Τρίτον (και Πυρηνικόν!) Παγκόσμιον Πόλεμον!

Είναι καιρός οι ιθύνοντες της Ουάσιγκτων να αρχίσουν και πάλιν να συμπεριφέρονται ως ορθολογικοί δρώντες και υπεύθυνοι «statesmen» – όχι ως φανατικοί Τροτσκιστές «εξαγωγείς επανάστασης» (!) ούτε ως ακτιβιστές διαφόρων «Μ.Κ.Ο.» ενός πολυπράγμονος κυρίου ονόματι …Γεωργίου Μαύρου (György Schwartz, ευρέως γνωστού ως George Soros)! Και να αναγνωρίσουν ένα ανάλογον «Δόγμα Μονρόε» στην Ρωσσίαν, προκειμένου περί του χώρου, τον οποίον η ιδία θεωρεί ως «Εγγύς Εξωτερικόν».

Αρχής γενομένης από της «Ουκρανίας», της αρχαίας κοιτίδος του Ρωσσικού Έθνους και λίκνου της Ρωσσικής Ορθοδοξίας! Η «Ουκρανία» (ή ό,τι απομείνει από αυτήν, μετά την επιβαλλομένην διαρρύθμισιν συνόρων, ένεκεν λόγων ασφαλείας της Ρωσσίας αλλά και προς – μερικήν έστω – αποκατάστασιν, επί τέλους, της ιστορικής αδικίας της διαπραχθείσης εις βάρος του Ρωσσικού Έθνους υπό της σπείρας των Μπολσεβίκων του 1917) δεν θα υπαχθεί εις το Ν.Α.Τ.Ο. Τελεία και παύλα! Όπως δεν υπήχθη και η Αυστρία, βάσει του ιδρυτικού της «Staatsvertrag» του 1955 – και «δεν έχασε η Βενετιά βελόνι»! Απ’ εναντίας, τα Σοβιετικά Στρατεύματα Κατοχής απεχώρησαν εκ του αυστριακού εδάφους πολύ ενωρίτερα από τα …Αμερικανικά! Και η Αυστρία μια χαρά πρόκοψε εκτός Ν.Α.Τ.Ο.! 

Εάν, εν τούτοις, η Υπερεθνική Ελίτ και, κατ’ ακολουθίαν, η ιθύνουσα γραφειοκρατική ελίτ της Ουάσιγκτων, αποφασίσουν να ανοίξουν την παροιμιώδη θύραν του φρενοκομείου – δέσμιες των τροτσκιστικών ιδεοληψιών και δοξασιών των, και δη του παθολογικού μίσους των εναντίον της Ρωσσίας – τότε θα φέρουν ακεραίαν την ιστορικήν ευθύνην των συνεπειών της αφροσύνης των. 

Μακριά καί... αγαπημένοι! (όσιος Παῒσιος αγιορείτης)


«Ο άνθρωπος που σου ζητάει ειλικρινή συγχώρεση, όταν σφάλλη, να τον συγχωράς, κάθε φορά που σφάλλει, με καλοσύνη, και να τον αγαπάς και από κοντά. 

Τον δε πονηρό που σου ζητάει δήθεν συγχώρεση, για να κάνη τη δουλειά του και συνέχεια να σε μπλέκη στις υποθέσεις του, που βλάπτουν ψυχικά και άλλους ανθρώπους, συγχώρεσέ τον εβδομήντα επτά φορές μαζεμένες, και στο εξής να τον αγαπάς από μακριά και να εύχεσαι γι’ αυτόν» (όσιος Παῒσιος αγιορείτης).

Ο άγιος Παῒσιος, ο μεγάλος όσιος της εποχής μας, ζούσε στο ανώτερο δυνατό για τον άνθρωπο την αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. 

Κι αυτό που ζούσε αυτό και δίδασκε είτε προφορικά είτε με τις επιστολές του, μαρτυρώντας στην πραγματικότητα ό,τι διακηρύσσει η Αγία Γραφή και όλη η Πατερική εκκλησιαστική παράδοση. 

Η αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο δεν είναι η βασική εντολή του ίδιου του Θεού και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη; Και μάλιστα η προς τον συνάνθρωπο αγάπη αποτελεί και την απόδειξη για την ύπαρξη της αγάπης και προς τον Θεό. 

Ποτέ δεν αυτονομείται η μία από την άλλη, σαν το νόμισμα που έχει δύο πλευρές. 

Θα πει σε κάποια άλλη αποστροφή λόγου του ο όσιος: «Αν ο άνθρωπος αγαπά τον Θεό, μετά αγαπάει και το σπίτι του, και τον γείτονά του, και τον γείτονα στο σύνορο και τον πάρα πέρα γείτονα. 

Αν δεν αγαπά τον Θεό, δεν αγαπάει ούτε τον γείτονα ούτε κανέναν. Μετά, αρχίζει ο άνθρωπος να κινείται από συμφέρον».

Έκφραση της γνήσιας αγάπης προς τον συνάνθρωπο, όπως το ζητάει ο ίδιος ο Κύριος, είναι η απόλυτη ετοιμότητα του πιστού να προσφέρει τη συγγνώμη του σ' εκείνον που σφάλλει απέναντί του, δηλαδή η ανεξικακία και η συγχωρητικότητά του. 

Κι όχι όταν σφάλλει μόνο μία φορά, αλλά απειράκις. Στο ερώτημα των μαθητών του Χριστού μέχρι πόσες φορές πρέπει να συγχωρούν τον συνάνθρωπό τους όταν σφάλλει απέναντί τους, λέγοντας και το κατ’ αυτούς όριο: μέχρι επτά, ο Χριστός απάντησε: «Όχι επτάκις, αλλ’ έως εβδομηκοντάκις επτά», δηλαδή διαρκώς και χωρίς όριο. 

Κι εδώ έχουμε τη συνεισφορά του αγίου Παϊσίου, εδραζομένη βεβαίως και αυτή στο ίδιο το παράδειγμα του Ιησού Χριστού: η αγάπη και η συγγνώμη πρέπει να υπάρχει πάντοτε στον χριστιανό – δεν υπάρχει χριστιανός που να κρατάει κακία και πικρία μέσα στην καρδιά του, όταν μάλιστα καλείται όχι μόνο να συγχωρεί αλλά και να αγαπάει μέχρι θυσίας και τον ίδιο τον εχθρό του – αλλά η αγάπη του να συνοδεύεται με διάκριση. 

Η διακριτική αγάπη είναι εκείνο που αποκαλύπτει την καθαρή συνείδηση του πιστού ανθρώπου.

Η διάκριση αυτή, καρπός φωτισμού από τη ζωντανή σχέση του χριστιανού με τον Κύριο, του δίνει τη δυνατότητα να «βλέπει» την ειλικρινή ή την πονηρή διάθεση του άλλου: ο ειλικρινής, έστω κι αν σφάλλει, ζητάει συγγνώμη με την καρδιά του, θέλοντας να διορθώσει και να αλλάξει τα πράγματα, ακόμη κι αν δεν τα καταφέρνει τελικώς∙ ο πονηρός ζητάει συγγνώμη αλλά με συμφέρον και υπολογισμό: για να χρησιμοποιήσει τον αδικημένο από αυτόν και πάλι για τα δικά του συμφέροντα – η ψεύτικη συγγνώμη του είναι εργαλείο εξυπηρέτησης του εγωισμού του, συνεπώς βλάπτει εξακολουθητικά τους άλλους.

Τι κάνει λοιπόν ο χριστιανός; 

Τον μεν ειλικρινή και τον συγχωρεί όπως είπαμε, αλλά και τον προσεγγίζει – «τον αγαπά και από κοντά», δεν τον απομακρύνει από την παρέα και τη φιλία του. 

Τον πονηρό όμως, βεβαίως τον συγχωρεί, και μάλιστα διαμιάς που θα πει παντοτινά, αλλά μένει μακριά του. Τον αγαπά εξ... αποστάσεως! 

Κι εκφράζει την αγάπη του μόνο μέσω της προσευχής υπέρ αυτού. 

Και τη στάση αυτή την είδαμε και στον ίδιο τον Κύριο: αγαπούσε τους πάντες, σταυρώθηκε για τους πάντες «αίροντας τις αμαρτίες τους», αλλά δεν ήταν φίλος με όλους. 

(Αληθινούς φίλους Του άλλωστε χαρακτήρισε μόνον εκείνους που τηρούν το θέλημα του Πατρός Του του εν Ουρανοίς). 

Γι’ αυτό και απέφευγε όσους Τον εχθρεύονταν και λειτουργούσαν με πονηρία και υπολογισμό απέναντί Του, όπως ήταν οι Φαρισαίοι και οι Σαδδουκαίοι. 

π. Γεώργιος Δορμπαράκης - Ακολουθείν

Βαρθολομαῖος καί ὁ διχαστικός του ρόλος


Δύο βασικοί “εκτελεστές” της ειρήνης στην Ουκρανία, Τζέφρι Πάιατ και Βαρθολομαίος.

Του Γιώργου Χαρβαλιά – dimokratianews.gr

Οσο κι αν μας βολεύει να το ξεχνάμε, η κρίση στην Ουκρανία δεν είναι καθόλου άσχετη με την διχαστική και έξωθεν επιβληθείσα πρωτοβουλία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να αναγνωρίσει το Αυτοκέφαλο της Ουκρανικής εκκλησίας, συντείνοντας στην αποξένωση του πολυπληθούς ρωσικού στοιχείου από τις θρησκευτικές δομές της χώρας αυτής.

Η απόφαση αυτή του Πατριάρχη που αντιμετωπίστηκε με σοβαρή επιφύλαξη ακόμη και από τις πιο νηφάλιες-πλην όμως εμβληματικές-μορφές της Ορθοδοξίας, όπως ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, λειτούργησε βλαπτικά και για τα συμφέροντα της πολυπληθούς ελληνικής κοινότητας που ταυτίζεται πολύ περισσότερο συναισθηματικά με το ρωσικό στοιχείο αφού έχει ως μητρόπολη εθνικής αναφοράς την Μόσχα, όχι το Κίεβο.

Η σημερινή Ουκρανία εξάλλου, που προβάλλεται ως αγαπημένο pet, των Γερμανών, των Αμερικανών και των ακολούθων τους, αποτελεί ένα πολύ περίεργο μίγμα. Διαθέτει μια πολύ σημαντική παρουσία φιλοναζιστών που αναπολούν τις «ένδοξες» μέρες της συνεργασίας με τα Ες-Ες, μία μεγάλη θρησκευτική μερίδα Ουνιτών (περίπου το 10% του πληθυσμού) που λογοδοτεί στο Βατικανό και μία μειονότητα μουσουλμάνων Τατάρων που διατηρούν προνομιακή σχέση με την Τουρκία.

Εξακολουθεί όμως να αποτελεί μπαξέ του ευρύτερου ρωσικού αυλόγυρου και ο Πούτιν έχει διαμηνύσει ότι δεν θα αφήσει αυτό το καθεστώς να αλλάξει με την υπαγωγή της στο ΝΑΤΟ. Γι αυτό άλλωστε γίνεται και όλη η φασαρία.

Στα επιμέρους του ορθόδοξου δόγματος, δεν είμαι ειδικός το ομολογώ. Αλλά υπό το ευρύτερο πρίσμα προάσπισης της παγκόσμιας ειρήνης και βεβαίως των συμφερόντων της ομογένειας στην περιοχή, ο Πατριάρχης όφειλε να έχει αφήσει το Ορθόδοξο ποίμνιο στην καθοδήγηση της ρωσικής Εκκλησίας. Και όχι να συμβάλει σε διχαστικές πρακτικές που ενισχύουν την απομόνωση του ρωσικού πληθυσμού(και κατ’ επέκταση της ελληνικής κοινότητας), επειδή κάποιοι, στην άλλη ακτή του Ατλαντικού, του συνέστησαν να μπει στο μάτι της Μόσχας.

Στο σημείο αυτό λοιπόν αρχίζω και διερωτώμαι αν ο Βαρθολομαίος έχει επίγνωση της ιστορικής του αποστολής. Προσοχή: Όχι του θρησκευτικού του ρόλου που δεν αμφισβητείται, αλλά της ιδιαίτερης αποστολής του ως Αρχιεπισκόπου Κωσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχη.

Φοβούμαι πώς αν είχε έστω και στοιχειώδη επίγνωση αυτής της αποστολής θα είχε σπεύσει πρώτος να αντιδράσει δυναμικά στην βεβήλωση της Αγίας Σοφίας και πρόσφατα της ιστορικής μονής της Αγίας Σουμελά. Όχι με χλιαρές επιστολές που γράφονται για μάτια του κόσμου. Αλλά με καθιστική διαμαρτυρία έξω από το γραφείο του Ερντογάν.

Ενας άλλος Πατριάρχης θα είχε κινήσει γη και ουρανό για να καταγγείλει διεθνώς τις τουρκικές ασχημίες εις βάρος, όχι της Ελλάδας, αλλά της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας. Αντ΄αυτού ο Παναγιώτατος περιορίζεται σε παρακλητικές ανακοινώσεις, προσβλέποντας στην…μεγαθυμία του πολυχρονεμένου Εφέντη.

Την ίδια ώρα αγωνίζεται με ζέση για την προστασία του…αργυροπελεκάνου και της μεσογειακής φώκιας, για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής, πιθανόν και για την διάδοση της «πράσινης» ηλεκτροκίνησης. Καλό είναι κι αυτό, αλλά άσχετο με την βασική αποστολή του που είναι η έμπρακτη προάσπιση της Ορθοδοξίας από κάθε είδους επιβουλή. Φοβικότητα και «χαμηλοί τόνοι» δεν νοούνται όταν μαγαρίζονται μνημεία της θρησκείας και του γένους με ανεκτίμητο ιστορικό συμβολισμό. Τελεία και παύλα.

«Μα δεν μπορεί να μιλήσει» γιατί θα τον…πάρει σηκωτό ο Ερντογάν, λένε κάποιοι. Ε, ας τον πάρει! Κι ας τον βάλει σε κατ΄οικον περιορισμό.

Ας φανεί επιτέλους ο Βαρθολομαίος διωκώμενος. Ας ταλαιπωρηθεί εν ανάγκη, επειδή βρήκε το θάρρος να μιλήσει. Μεγαλύτερη υπηρεσία στην Ορθοδοξία που αργοσβήνει δεν θα μπορούσε να προσφέρει. Ανάλογη με αυτήν που κάποιοι άλλοι λαμπροί ιεράρχες προσέφεραν στο παρελθόν θυσιάζοντας ακόμη και την ζωή τους.

Οι καιροί άλλωστε έχουν αλλάξει. Ετσι και αγγίξει μία τρίχα του Πατριάρχη η Τουρκία, είναι βέβαιο ότι θα προκληθεί τέτοια διεθνή κατακραυγή που ούτε ο αλαζονικός Σουλτάνος δεν θα μπορέσει να αγνοήσει. Εδώ για καλλιτέχνες και για δημοσιογράφους γίνεται κακός χαμός στα ξένα μέσα ενημέρωσης. Υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ότι θα τολμήσει να ρίξει ολόκληρο Πατριάρχη, θρησκευτικό ηγέτη 250 εκατομμυρίων Ορθόδοξων πιστών, στην φυλακή;

Το ερώτημα λοιπόν που ξανάρχεται στο τραπέζι είναι αν ο Βαρθολομαίος επιθυμεί να ασκήσει τα καθήκοντα του παίρνοντας και προσωπικό ρίσκο ή προτιμά να ζει ασφαλής στην σκιά του τουρκικού κράτους. Δεν του ζήτησε κανείς να παλέψει για τα ιερά και όσια του ελληνικού έθνους, όπως θα έκανε ο Γρηγόριος ο 5ος , ο Χρυσόστομος Σμύρνης, ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, ακόμη και ο αείμνηστος Χριστόδουλος. Δεν είναι Ελληνας υπήκοος, το καταλαβαίνουμε. Αλλά την Ορθοδοξία οφείλει να την προστατέψει. Και όχι να τη διχάζει.

Δυστυχώς τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, τα ίδια που καθημερινά βυσοδομούν κατά της Εκκλησίας, χλευάζοντας την θρησκεία μας, έχουν τον Πατριάρχη στο απόλυτο απυρόβλητο. Φταίει και το γεγονός ότι μοιράζει τίτλους, παράσημα και οφίτσια σε εκλεκτά μέλη της ελληνικής ολιγαρχίας.

Αλλά το ζήτημα, ξαναλέω, είναι πόσο εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, η εικόνα του αιχμάλωτου, «βωβού» Πατριάρχη, που βρίσκει μόνο την φωνή του για να πει «Σκασίλα μου για τους Ρώσους!»

Είναι ομολογουμένως τεράστιος ο συμβολισμός της Κωσταντινούπολης ως ιστορικού κέντρου μιας Μεγάλης Ελλάδας, αλλά από την στιγμή που ο Πατριάρχης συμπεριφέρεται ως απλός εντεταλμένος του τουρκικού κράτους και δεν υπάρχει κανένας ορίζοντας αξιοπρεπούς διαδοχής του, θα πρέπει να ξανασκεφτούμε αν ωφελεί η παραμονή του Πατριαρχείου εκεί.

Μια ηρωική έξοδος προς την ιστορική μητέρα-πατρίδα είναι ίσως προτιμότερη από τον σταδιακό εκφυλισμό ενός θεσμού που αδυνατεί να σταθεί στο ύψος της αποστολής του, αναλώνεται σε ανούσιες θρησκευτικές ίντριγκες, ετεροπροσδιορίζεται και εν τέλει λειτουργεί υπό την πίεση ωμού τουρκικού εκβιασμού.

Ἀπό : helleniscopecom

Ἐάν γίνονται ὅλα αὐτά ἐκ μέρους τοῦ Βαρθολομαίου ὥστε νά φθάσουν οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί νά λένε καλλύτερα να φύγῃ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἀπό τήν Πόλη καί νά ἔρθῃ στήν Ἑλλάδα,τότε εἰλικρινῶς βλέπω πολύ προδοτικό αὐτό τόν ῥόλον. 

Ἐάν ἐν τέλει χάσουμε καί τήν ἐλάχιστη ἐπαφή μέ τήν Κωνσταντινούπολη,τό Σύμβολο τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας,τότε χάνουμε καί ἕνα μεγάλο,πολύ μεγάλο κομμάτι τῆς Ἱστορίας μας.Ἴσως τό πιό ἐμβληματικό ἀφοῦ ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ταυτισμένη μέ τήν Βυζαντινή Αὐτοκρατορία. 

Συνεπῶς,αὐτό πού συχνά-πυκνά ἀκούγεται γιά τήν ἐγκατάλειψη τῆς Πόλης καί τήν μεταφορά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μόνον γιά τό καλό δέν εἶναι οὔτε τῆς Ὀρθοδοξίας,οὔτε τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί ἐν τέλει οὔτε γιά καμμία ἀπό τίς σλαυϊκές χῶρες καί τήν Ῥωσσία πρωτίστως. 

Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο στό Φανάρι,ἔχει θέσι καί μάλιστα φωτεινή μέ μεγάλο ἱστορικό βάθος καί οὐδέποτε πρέπει νά σβήσῃ...

Ἡ Πελασγική



Ουκρανία, 8 χρόνια πολέμου...


Από την Olia Klioueva , Ρωσίδα της Mαρυούπολης και κάτοικο Αθηνών.

"Απευθύνομαι στους "ειρηνηστες" και πονόψυχους που έχουν κατακλύσει το FB τελευταία... Επειδή μάλλον οι περισσότεροι έχουν παρωπιδες στα μάτια η κατέχουν πολύ επιλεκτική μνήμη, θα σας υπενθυμίσω. Ξέρετε, αγαπητοί, ο πόλεμος δεν ξεκίνησε χθές, ο πόλεμος κρατάει 8 χρόνια τώρα, πέρα το ότι μέχρι τώρα δεν σας ενδιέφερε καθόλου. 

Που είσασταν όλοι εσείς όταν ο ουκρανικός στρατός χτυπούσε πόλεις και χωριά;; 152 παιδιά σκοτώθηκαν και πόσα έμειναν ανάπηρα! Όταν εμείς φωνάζαμε "Save Donbass people" εσείς ενοχλημένοι πως σας χαλάμε τη διάθεση από τις εικόνες με σκοτωμένους ανθρώπους, κανατε στραβά μάτια και κουφά αφτιά. Όταν στις 2 Μαϊου το 2014 διαπράχθηκε ένα αποτρόπαιο έγκλημα, όταν μετά από μια ειρηνική διαδήλωση Ουκρανοί ναζί έκλεισαν τους ανθρώπους σε ένα κτίριο και τους έκαψαν ζωντανούς και αυτούς που προσπαθουσαν να ξεφύγουν από τις φωτιές και έπεφταν από τα παράθυρα, τους χτύπαγαν με ρόπαλα μέχρι θανάτου, αυτό δεν ακούστηκε πουθενά και δεν ευαισθητοποίησε κανέναν ευρωπαίο ανθρωπιστή προοδευτικό. Όταν στόχος των βομβαρδισμών έπεφτε ένα γεροκομειο, και έβλεπες τους σκοτωμένους παππούδες στα αναπηρικά αμαξακια και λουτρά αίματος από κάτω να τρέχουν..

Μου φέρνετε αναγούλα από την υποκρισία και τον κυνισμό σας, ψεύτικες ευαισθητοποίησες και φιλοσοφικές συζητήσεις περί του "κακού του πολέμου". "Αχ, δεν θέλουμε πόλεμο". Και ποιος τον θέλει;;; 

Βλέπω φτηνά εικονίδια με παιδάκια και κιτρινογαλανες σημαίες και συνθήματα "δεν θέλουμε πόλεμο ", "φοβόμαστε τον κακό θείο Πούτιν " και άλλες μπούρδες. Θέλετε να σας ποστάρω αληθινές φωτογραφίες με παιδιά -θύματα των βομβαρδισμών του '14 και '15 να σας κοπεί ο ύπνος για μια εβδομάδα όπως μου κόπηκε τότε;

Η μέρα έφτασε.

Αλλά είμαι τόσο...μα τόσο σίγουρη... αλλιώς δεν θα άνοιγα το στόμα μου να μιλήσω καθόλου, πως ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΘΎΜΑΤΑ μεταξύ του αμάχου πληθυσμού. Εξάλλου έχω τους δικούς μου ανθρώπους εκεί και ξέρω πως δεν κινδυνεύουν. Η αιτία που προχωράει αρκετά αργά ο ρωσικός στρατός είναι πως οι Ουκρανοί στρατιώτες κρύβονται μέσα στις πόλεις στα σπίτια που δεν μπορούν βεβαίως να χτυπηθούν από τους Ρώσους. Αντίστροφα οι Ουκρανοί συνεχίζουν να βαράνε τις πόλεις των Δημοκρατιών και εικόνες καταστραμμένων σπιτιών από κει είναι. Η Ρωσία δεν είναι η Αμερική που τα εξαφανίζει όλα στο πέρασμα της μόνο και μόνο για να φτάσει στον στόχο της.

Το λοιπόν, ελπίζω να έγινα σαφής, καλή χώνεψη.

* Δεν έχω αναφέρει το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία, το Αφγανιστάν και τη Γιουγκοσλαβία, αλλιώς θα γράφω μέχρι αύριο".... 

Εγώ το μόνο που έχω να γράψω , είναι πως στον εκφυλισμένο δυτικόδουλο, νεοέλληνα περισσεύει η υποκρισία, ο εγωισμός και η πλήρης άγνοια Ιστορίας, όχι απλά της Ρωσίας, αλλά και της ίδιας της Ελλάδας.... 


Η φωτογραφία δείχνει ένα μνημείο δολοφονημένων ΠΑΙΔΙΩΝ , από τους τυφλούς βομβαρδισμούς του νατοϊκού ουκρανικού στρατού, που γινόταν από το 2014 και συνεχίζονται... Και φυσικά κανένα δάκρυ από καμιά δυτική ή ελληνόφωνη δημιοσιογραφική ή πολιτική πόρνη, δεν κύλησε.... Το Ντονμπας "δεν είχε παιδιά" για την Δύση....

Τό διαβάσαμε στό Φιλοσοφία - Ἔρευνα .

Ἡ Πελασγική



Πατριάρχη Βαρθολομαίε, αυτά τα παιδιά που YΠΟΦΕΡΟΥΝ εδώ και 8 ΧΡΟΝΙΑ δέν έχουν ψ υ χ ή ; ( ΔΕΙΤΕ τίς ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ φωτογραφίες, που οι φωτογράφοι που τίς τράβηξαν ...ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ ! ! ! )


Ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος έβγαλε μία ανακοίνωση ντροπής, η οποία θα στέκει ως μαύρη κηλίδα στήν ιστορία του οικουμενικού πατριαρχείου Κωσταντινουπόλεως.

Συγκλονισμένος από την εισβολή των ενόπλων δυνάμεων της Ρωσίας στο έδαφος της Ουκρανίας σήμερα τα ξημερώματα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ουκρανίας κ. Επιφάνιο, εκφράζοντας τη βαθειά του θλίψη γι᾽ αυτή την κατάφωρη παραβίαση κάθε έννοιας διεθνούς νομιμότητας, καθώς και την συμπαράστασή του στον αγωνιζόμενο υπέρ βωμών και εστιών Ουκρανικό λαό και στις οικογένειες των αθώων θυμάτων.

Είναι η πρώτη φορά που ορθόδοξος θρησκευτικός ηγέτης βγάζει ανακοίνωση εν καιρώ πολέμου, υπερασπιζόμενος τις ζωές μόνο της μίας πλευράς. 

Μία κατάπτυστη ανακοίνωση με πολιτικές σκοπιμότητες που αποδεικνύει δυστυχώς ότι και η αναγνώριση του αυτοκέφαλο της Ουκρανίας ήταν μία πολιτικά υποκινούμενη ενέργεια.

Δυστυχώς η Δύση ανέχθηκε τα εγκλήματα των ναζί που η ίδια δημιούργησε. 

Και τώρα συνεχίζει αυτό το ρατσιστικό παραλήρημα, αγνοώντας πλήρως τους κατοίκους της ανατολικής Ουκρανίας που επί 8 ολόκληρα χρόνια ανέχονται τα πάνδεινα και υποφέρουν, χωρίς κανένας να ενδιαφερθεί.

Όπως τώρα οι άμαχοι στην Δυτική Ουκρανία, έτσι και οι άμαχοι στην ανατολική Ουκρανία είναι άνθρωποι. 

Όποιος αγνοεί την αξία της ζωής ενός παιδιού λόγω της καταγωγής του, είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.

Αντιγράφουμε από ένα εξαιρετικό 'τρεντ' στο 'Twitter':

Παιδιά κρυμμένα στο κελάρι, στην περιοχή του Ντόνμπας. 

Εδώ και οχτώ χρόνια οι άμαχοι της ανατολικής Ουκρανίας υπέφεραν, αλλά κανείς δεν ευαισθητοποιήθηκε. Αντίθετα, εξόπλισαν και πότισαν με το ναζιστικό δηλητήριο μικρό μέρος του πληθυσμού της Ουκρανίας, αρκετό να δημιουργήσει μία εφιαλτική κατάσταση για Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.

Έχει εξαιρετική σημασία το γεγονός ότι δύο από τους φωτογράφους που τράβηξαν τις συγκεκριμένες φωτογραφίες, σκοτώθηκαν από τον ουκρανικό στρατό.

  Ο φωτογράφος Andy Rochelli που τράβηξε τις συγκεκριμένες φωτογραφίες, δ ο λ ο φ ο ν ή θ η κ ε από τα ναζιστικά τάγματα του ουκρανικού στρατού.


Παιδί σε υπόγειο του Ντόνμπας γιορτάζει τα γενέθλιά του με κερί πάνω σε μία ...φέτα ψωμί.


Τα παιδιά του Ντόνμπας. Οκτώ χρόνια στην κόλαση.





Ούτε τα κατοικίδια δεν γλίτωσαν…

Dan Levy 

Παιδιά δίνουν μάχη για τη ζωή στο νοσοκομείο μετά από βομβαρδισμό των ναζιστικών ταγμάτων της Ουκρανίας. Το ένα έχασε τη ζωή του.

Dan Levy, 2017. 


 Dan Levy, 2017. 


Photojournalist Andrei Stenin (RIA) who was also killed that year while documenting the war in Donbass. He was 34. 




Donbass residents hiding from Ukraine’s shelling in 2014.

 Photojournalist Andrei Stenin (RIA) (1980-2014) 



Καμμένες και κατεστραμμένες εκκλησίες από τους βομβαρδισμούς των ουκρανών ναζί...



olympia.gr, 24/02/2022

Το είδα ΑΚΤΙΝΕΣ


Σχετικά:


Διαβόλια: Στήν δημοσιότητα 400.000 σελίδες (!!!), που ήθελαν να κ ρ ύ ψ ο υ ν 'Pfizer' - 'FDA' - Εκατοντάδες π α ρ ε ν έ ρ γ ε ι ε ς καί Θ Α Ν Α Τ Ο Ι νεογνών!!!


Στήν δημοσιότητα εδόθη προχθές το πρώτο μέρος των 400.000 σελίδων (!!!) για τα εμβόλια 'Covid-19' που η 'Pfizer' και ο 'FDA' ήθελαν να κρατήσουν κρυφές μέχρι το 

("κοντυνό μας"! ) ....2076. 

ΕΔΩ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ :


&

Pfizer’s Documents


&


ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ 
ΤΑ Ε Ξ Α Φ Α Ν Ι Σ Ο Υ Ν !!!.....

Στενοχωριέμαι γιά τήν Εὐρώπη, γιατί θά καταστραφεῖ ὅπως ἡ Καπερναούμ.


Ὁ Χριστός μέ τή διδασκαλία του συνέβαλε στήν πρόοδο τῆς Εὐρώπης; Ἡ Εὐρώπη εὐχαρίστησε τόν Χριστό;

Ἀδελφοί μου, αὐτά τά ἐρωτήματα μποροῦν νά ἀποτελέσουν θέμα μελέτης και διδαχῆς. Τί προσέφερε ὁ Χριστός στην Εὐρώπη; Οἱ εὐρωπαῖοι ἀνέμεναν πολλά ἀπό τόν Χριστό καί Αὐτός τούς ἔδωσε περισσότερα ἀπό ὅσα ἐκεῖνοι περίμεναν. Τούς πρόσφερε τά πάντα.

Ὁ Χριστός ἀπάλλαξε τήν Εὐρώπη ἀπό τόν σκοταδισμό τῆς ἀθεΐας καί τήν μωρία τῆς εἰδωλολατρίας. Αὐτή ἡ φράση εἶναι σημαντική γιά ὅποιον μπορεῖ νά καταλάβει τί εἶναι εἰδωλολατρία καί τί εἶναι ἀθεΐα. Γιά ὅποιον δέν μπορεῖ νά τήν κατανοήσει θά τήν ἐξηγήσω περισσότερο.

Ὁ καιρός τῆς ἀθεΐας καί τῆς εἰδωλολατρίας στήν Εὐρώπη ἦταν μία περίοδος σκοταδισμοῦ. Μιά κατάσταση παρόμοια μ᾽ αὐτήν πού ὑπάρχει στίς μαῦρες φυλές, πού ζοῦν στήν Ἀφρική.

Ἀθεΐα καί εἰδωλολατρία σήμαινε: Θεολογία δίχως τόν ἀληθινό Θεό, γάμοι χωρίς ἠθική καί κοινωνία δίχως εὐσπλαχνία για τόν συνάνθρωπο. Μέ μιά λέξη ἀθεΐα καί εἰδωλολατρία σήμαινε ζωή χωρίς οὐσία καί θάνατο χωρίς ἐλπίδα.

Παράλληλα ὑπῆρχε συνεχής φόβος γιά θεούς τρομακτικούς, τῶν ὁποίων το θυμό προσπαθοῦσαν νά κατευνάζουν με αἱματηρές θυσίες, εἴτε ζώων εἴτε ἀνθρώπων. Σκοτάδι καί μωρία ἐπικρατοῦσε στις φτωχές χωριάτικες καλύβες, ἀλλά καί στον περίβολο τῶν παλατιῶν. Ὁ σατανᾶς κυριαρχοῦσε στήν Εὐρώπη μέχρι ὁ Χριστός νά ἐμφανιστεῖ. Ὅλοι οἱ εὐρωπαῖοι ἦταν ἄρρωστοι στήν ψυχή καί στό σῶμα, ὅπως οἱ λεπροί. Ὅταν λοιπόν ὁ Χριστός ἐμφανίστηκε σ᾽ αὐτό τό εὐρωπαϊκό νοσοκομεῖο καί τρελοκομεῖο μίλησε στήν Εὐρώπη με τόν ἴδιο τρόπο πού μίλησε σέ ἐκείνη την ἄρρωστη, γιά δεκαοχτώ χρόνια γυναίκα, ἀπό δαιμονικό πνεῦμα. Ἦταν κυρτωμένη καί δέν μποροῦσε νά ἰσιώσει τό σῶμα της. Ὅταν τήν εἶδε ὁ Ἰησοῦς τῆς φώναξε και τῆς εἶπε: Εὐρώπη ἀπαλλάσσεσαι ἀπό την ἀρρώστια σου. Ἔτσι μέ μιᾶς ἡ Εὐρώπη, ὅπως ἡ γυναίκα, ὀρθώθηκε, συνῆλθε, διαφωτίστηκε, ἐξαγνίστηκε, ἐκπολιτίστηκε. Ἡ Εὐρώπη σάν τό φυλακισμένο, πού ξαφνικά ἀνοίγει ἕνα παράθυρο στό κελί του, φωτίστηκε. Ὁ Χριστός ἔδωσε την ἐξουσία στούς βαπτισμένους λαούς της νά βαπτίζουν καί ἄλλους σ᾽ ὅλη τή γῆ. Τούς ἔδωσε τήν ἐξουσία ἀφοῦ ἦταν ἁγιασμένοι ἀπό Αὐτόν, νά ἁγιάζουν ἄλλους, καί ἀφοῦ φωτίστηκαν νά φωτίζουν τους ὑπόλοιπους ἀδελφούς τους. Νά λοιπόν, αὐτό τό θαῦμα τῶν θαυμάτων ἔκανε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός στήν Εὐρώπη.

Στό δεύτερο ἐρώτημα, μέ ποιό τρόπο ἡ Εὐρώπη εὐχαρίστησε τό Χριστό ἡ ἀπάντηση εἶναι, πώς δέν τόν εὐχαρίστησε με φῶς, ἀλλά μέ σκοτάδι. Τόν εὐχαρίστησε με θλίψη ἀντί χαρά. Τόν εὐχαρίστησε ὅπως οἱ Γαδαρηνοί, τούς ὁποίους ὁ Χριστός ἐλευθέρωσε ἀπό τήν δαιμονική Λεγεώνα και ἐκεῖνοι τόν παρακάλεσαν νά φύγει ἀπό κοντά τους. Καί Ἐκεῖνος ἔφυγε χωρίς να πεῖ μιά λέξη. Κατάρα ἔμεινε σ᾽ αὐτή την περιοχή. Ἡ περιοχή τῶν Γαδαρηνῶν, πού κάποτε ἦταν εὔφορη καί πλούσια, σήμερα εἶναι μία γκρίζα καταραμένη ἔρημος. Οἱ Γαδαρηνοί παρακάλεσαν τόν Χριστό να φύγει ἀπό κοντά τους, ἐνῶ οἱ Εὐρωπαῖοι δέν τόν παρακαλοῦν νά φύγει, ἀλλά τον διώχνουν μέ κάθε τρόπο.

Τόν διώχνουν ἀπό τά σχολεῖα, τίς ἐφημερίδες, τά περιοδικά, ἀπό τήν πολιτική, τά φίλμ, τήν ἐπιστήμη καί ἀπό την ἐπηρμένη κουλτούρα τους. Τόν διώχνουν μέ τίς σκέψεις, μέ τά λόγια τους καί με τά ἔργα τους, ἕνας-ἕνας καί ὅλοι μαζί.

Ἄν ἡ περιοχή τῶν Γαδαρηνῶν, πού ἀπό ἀνοησία οἱ κάτοικοί της παρακάλεσαν τον Χριστό νά φύγει, εἶχε τέτοια κατάληξη τι θά συμβεῖ στήν Εὐρώπη ἡ ὁποία δέν τον παρακαλεῖ, ἀλλά τόν διώχνει ἀπό κακία; Τί θά συμβεῖ στήν Εὐρώπη; Τί θά συμβεῖ στήν Εὐρώπη πού ἐγκατέλειψε τόν Χριστό καί ἐπέστρεψε στον παλαιό, σκοτεινό καί μωρό παγανισμό;

Ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα, τί θά συμβεῖ στήν Εὐρώπη, πού ἀρνεῖται τόν Χριστό, ὑπάρχει ἔμμεσα στό Εὐαγγέλιο. Θά συμβεῖ τό ἴδιο πού συνέβη στήν Καπερναούμ, πού ἦταν πόλη μέ μεγάλο πολιτισμό, πλούσια, ὀργανωμένη, χαρούμενη, περήφανη για τήν ἀκμή της. Ὁ Χριστός σφράγισε την πορεία της μέ τά παρακάτω λόγια: Και ἐσύ Καπερναούμ, πού ὑψώθηκες ὥς τά οὐράνια, θά κατεβεῖς στά τρίσβαθα τοῦ Ἅδη. Πλήν σέ βεβαιώνω πώς ὁ Θεός την ἡμέρα τῆς κρίσεως θά δείξει μεγαλύτερη ἐπιείκεια γιά τά Σόδομα παρά γιά σένα (Ματθ. 11, 23).

Ἀδελφοί μου, ἄν στήν Ἰνδία καί την Κίνα συνέβαιναν τόσα πολλά καί μεγάλα θαύματα ὅπως συνέβησαν στήν Εὐρώπη ἐδῶ καί δύο χιλιάδες χρόνια, ἀπό παλιά θά μετάνοιωναν οἱ κάτοικοί της καί θα γινόντουσαν χριστιανοί.

Στενοχωριέμαι γιά τήν Εὐρώπη, γιατί θά καταστραφεῖ ὅπως ἡ Καπερναούμ. Οἱ περήφανοι πύργοι της θά γκρεμιστοῦν, θα καταστραφοῦν καί οἱ λεωφόροι της θά μετατραποῦν σέ τόπους πού θά φυτρώσουν θάμνοι μέ ἀγκάθια, ὅπου θά κάνουν τη φωλιά τους τά φίδια. Στόν τόπο πού τώρα ἀκούγονται φωνές ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ, θά ἀκούγονται κραυγές ἀπό κουκουβάγιες καί οὐρλιαχτά ἀπό τσακάλια.

Τή στιγμή πού ἡ Εὐρώπη νόμισε για τόν ἑαυτό της πώς ἐκπολιτίστηκε, τότε ἦταν καί πού ἀγρίεψε. Τή στιγμή πού νόμισε πώς τά ἤξερε ὅλα, τότε ἦταν και πού παραφρόνησε. Τήν στιγμή πού νόμισε πώς ἀπέκτησε μεγάλη δύναμη, τότε ἦταν καί πού ἔχασε ὅλη της τή δύναμη.

Ὁρίστε ἀδελφοί μου, τό ἀντικείμενο μελέτης καί διδαχῆς. Δοξάστε τόν Χριστό, τόν Θεό, γιά να σᾶς δοξάσει καί αὐτός στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἀμήν. 

Ἁγίου Νικολάου [Βελιμίροβιτς] Ἐπισκόπου Ἀχρίδος, Μέσα ἀπό τό Παράθυρο τῆς Φυλακῆς. Μηνύματα στό λαό, Ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2012, σσ. 105-108. 

https://orthodoxhporeiakaizwh.blogspot.com/

1998: ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΘΗΓΟΥΜ. ΓΕΩΡΓ. ΚΑΨΑΝΗ † Ι.Μ.ΟΣ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ. «ΣΧΕΔΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ… ΤΟ ΥΠΕΡΚΡΑΤΟΣ, Η ΥΠΕΡΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Η ΥΠΕΡΘΡΗΣΚΕΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ & ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ…, ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ & ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ… ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΘΑ ΑΦΑΙΡΟΥΝ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΙΟΝΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ».

«ΣΧΕΔΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ 
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ…»


*Ο Μακαριστός Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, π. Γεώργιος Καψάνης σε μια ομιλία που έγινε πριν 24 χρόνια, προειδοποιούσε για όλα αυτά που βιώνουμε σήμερα, στο όνομα της παγκοσμιοποίησης.

Πολλοί σήμερα μιλούν για παγκοσμιοποίηση. Ενώ κάποιοι ολίγοι την σχεδιάζουν και την προετοιμάζουν. Παγκοσμιοποίηση στην οικονομία, στην δημιουργία ενός υπερκράτους, στην θρησκεία.

Η παγκοσμιοποίησις φαίνεται να είναι και ο στόχος του κινήματος της «Νέας Εποχής» που αποβλέπει στην αντικατάσταση του Χριστού από τον αντίχριστο. 

Η βασιλεία του αντιχρίστου, κατά τους νεοεποχίτας, θα αρχίσει με την γ΄ χιλιετία μ. Χ. Ο Ι.Χ.Θ.Υ.Σ (Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ) θα αντικατασταθεί με τον Υδροχόο (σύμβολο του αντιχρίστου).

Η παγκοσμιοποίησις δεν θα είναι εφικτή, εάν οι και θρησκείες δεν παραιτηθούν από την αξίωσή τους, ότι έχουν την απόλυτη Αλήθεια… και εάν δεν δεχθούν να προχωρήσουν σε μια υπερθρησκεία, ένα μίγμα θρησκειών.

Έτσι βλέπουμε το πρωτοφανές γεγονός Χριστιανοί, Ιουδαίοι, Μουσουλμάνοι, Βουδισταί, Ειδωλολάτραι, να συμπροσεύχονται για την ειρήνη και να προσχωρούν σε διαθρησκειακούς διαλόγους, στους οποίους υπερτονίζεται ότι (οι μονοθεϊστικές θρησκείες) έχουμε ένα κοινό Θεό.

Σ΄ αυτούς τους διαλόγους οι συμμετέχοντες χριστιανοί, και δυστυχώς και ορθόδοξοι κληρικοί και λαϊκοί, δεν ομολογούν τον Τριαδικό Θεό και τον Ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού.

Με πολύ λύπη διαβάσαμε, ότι τελευταία στην Ρουμανία έλαβε χώρα πανθρησκειακή συγκέντρωση και προσευχή υπέρ της ειρήνης με την συμμετοχή και ορθοδόξων Πατριαρχών και Αρχιεπισκόπων. Δεν συμμετείχαν, ευτυχώς, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και αι Εκκλησίαι Ιεροσολύμων, Ρωσίας, Σερβίας, Γεωργίας, Ελλάδος και Πολωνίας.

Σχεδιάζεται λοιπόν μια παγκοσμιοποίησις όχι μόνο χωρίς Χριστό αλλά και κατά του Χριστού.

Το υπερκράτος, η υπεροικονομία, η υπερθρησκεία δεν θα υπηρετούν τον Χριστό και τον άνθρωπο, ως εικόνα του Θεού, αλλά τον αντίχριστο και όσους προσκυνήσουν τον αντίχριστο.

Σ΄ αυτήν τη παγκοσμιοποίηση οι διάφοροι θεσμοί θα αφαιρούν τις ελευθερίες των ανθρώπων προκειμένου οι άνθρωποι να γίνουν πιόνια στα χέρια των ισχυρών της γης.

Κάτι τέτοιο άρχισε να γίνεται και στην πατρίδα μας, όπου θεσμοί έξωθεν ερχόμενοι επιβάλλονται στον λαό μας. Όλοι θα ελέγχονται με παγκόσμιο φακέλωμα. Ανησυχήσαμε για τη Συνθήκη του Σένγκεν, επειδή την είδαμε σαν πρόδρομο του παγκόσμιου φακελώματος.

Το ότι οι ανησυχίες μας δεν είναι ανυπόστατες αποδεικνύει το γεγονός, ότι βάσει της Συνθήκης αυτής οι Ορθόδοξοι Βαλκάνιοι αδελφοί μας δυσκολεύονται να έλθουν στη πατρίδα μας. Λειτουργεί δηλαδή η συνθήκη και εις βάρος της Ορθοδοξίας.

Ως χριστιανοί αρνούμεθα να δεχθούμε και να συμπράξουμε σε παγκοσμιοποιήσεις τύπου «Νέας Εποχής».

Η αληθινή παγκοσμιοποίησις άρχισε με τη Σάρκωση του Θεού Λόγου, που προσέλαβε ολόκληρη την ανθρώπινη φύση και ένωσε «τα πριν διεστώτα» και ανέστησε «παγγενή τον Αδάμ».

Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αληθινά παγκόσμιος άνθρωπος.

Και τούτο διότι:

«ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε» εν Αυτώ (Γαλ. 3,28).

Κάθε χριστιανός που ενώνεται με τον Χριστό και που ο Χριστός ζει εν αυτώ και αυτός εν τω Χριστώ, γίνεται επίσης παγκόσμιος χριστιανός.

Αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους αδιακρίτως φύλου, γλώσσης, θρησκείας, εθνικότητος. Γίνεται ένας καθολικός άνθρωπος, μικρόκοσμος και συγχρόνως μακρόκοσμος, γιατί περιέχει μέσα του όχι μόνο όλη την ανθρωπότητα αλλά και όλη την κτίση.

Πώς είναι δυνατόν ένας θεωμένος χριστιανός να μην είναι ένας παγκόσμιος και καθολικός άνθρωπος;

Τέτοιοι παγκόσμιοι άνθρωποι ήσαν οι άγιοι Απόστολοι, οι παλαιοί και νέοι Μάρτυρες, οι Ασκηταί, οι εν τω κόσμω άνθρωποι της αγάπης και της θυσίας.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι παγκόσμιος, γιατί θυσιάστηκε για όλο τον κόσμο.

Ο αντίχριστος και οι οπαδοί του σφετερίζονται τον τίτλο του παγκοσμίου. Και τούτο γιατί δεν θυσιάζονται για τους ανθρώπους, αλλά θυσιάζουν τους ανθρώπους εν ονόματι κάποιας ιδεολογίας και παγκοσμιοποιήσεως.

Κατά τους χρόνους της ελεύσεως του Κυρίου η Ρώμη είχε επιτύχει κάποια παγκοσμιοποίηση, την «Pax Romana». Όμως αυτή βασιζόταν στην διάκριση ελευθέρων και δούλων, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων και προϋπέθετε τη λατρεία των ειδώλων και του Ρωμαίου Αυτοκράτορος, στο πρόσωπο του οποίου οι χριστιανοί έβλεπαν τον πρόδρομο του αντιχρίστου.

Μεταξύ εκείνης και της σημερινής παγκοσμιοποιήσεως υπάρχουν πολλά τα κοινά.

Όπως ψάλλει ο Εκκλησία μας κατά τον Εσπερινό των Χριστουγέννων :

«Αὐγούστου μοναρχήσαντος ἐπὶ τῆς γῆς, ἡ πολυαρχία τῶν ἀνθρώπων ἐπαύσατο, καὶ σοῦ ἐνανθρωπήσαντος ἐκ τῆς Ἁγνῆς, ἡ πολυθεΐα τῶν εἰδώλων κατήργηται. Ὑπὸ μίαν βασιλείαν ἐγκόσμιον, αἱ πόλεις γεγένηνται· καὶ εἰς μίαν Δεσποτείαν Θεότητος, τὰ Ἔθνη ἐπίστευσαν. Ἀπεγράφησαν οἱ λαοί, τῷ δόγματι τοῦ Καίσαρος, ἐπεγράφημεν οἱ πιστοί, ὀνόματι Θεότητος, σοῦ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ ἡμῶν. Μέγα σου τὸ ἔλεος, δόξα σοι».

Κάθε χωρίς Χριστόν μοναρχία και παγκοσμιοποίησις ημπορεί να καταργεί την πολυαρχία των ανθρώπων. Αλλά την πολυθεΐα των ειδώλων, της λογής – λογής ειδωλοποιήσεις ψευδών θεών και ιδεολογιών, μόνον ο ενανθρωπήσας εκ της Αγνής Χριστός καταργεί.

Απεγράφησαν τότε οι λαοί «τω δόγματι του Καίσαρος» και απογράφονται σήμερα στις διάφορες κρατικές και υπερκρατικές εξουσίες.

Όμως οι χριστιανοί δεν αρκούνται σ΄ αυτήν την απογραφή. Γιατί είναι ανθρωποκεντρική που κάποτε γίνεται και δαιμονική… Ζητούν να απογραφούν και επιγραφούν στο όνομα του Θεανθρώπου Χριστού.

Ζητούμε παγκοσμιοποίηση θεανθρώπινη, παγκοσμιοποίηση στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Εκεί είναι η ελπίδα μας και γι’ αυτήν ο αγώνας μας.

Ως χριστιανοί δεν προσκυνούμε υπερανθρώπους, ιδεολογίες, είδωλα, ψευδοσωτήρες.

Προσκυνούμε μόνον τον εν Βηθλεέμ τεχθέντα Κύριον Ιησούν Χριστόν. Τον ταπεινόν Ιησούν.

Αυτόν που μας ελύτρωσε με τον Σταυρόν και την Ανάστασή Του. Και τον ικετεύουμε να δώσει πλουσία την Χάρι Του στο λαό Του, και σε μας να μη παρασυρθούμε από τους ψευδοπροφήτες, αλλά να μείνουμε πιστοί στο όνομά Του άχρι θανάτου.


Χριστούγεννα 1998, Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου
Αρχ. Γεώργιος Καψάνης †
«ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ», τευχ. 3, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ – ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1998, σσ. 5-6.