.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Πορφύριος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιος Πορφύριος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Θά πηγαίνουμε πρός τό χειρότερο, θά φτάσουμε ἀκόμα καί στήν ἀποστασία τοῦ κλήρου! Πιαστεῖτε ἀπό τήν κολώνα τῆς Ἐκκλησίας καί θά κρατιέστε ἐκεῖ...

[...] «Ὅταν κάναμε κουβέντα γιά τήν κατάπτωση τοῦ κόσμου καί ὅτι πηγαίνει πρός τό κακό ἔλεγε ὅτι «ὅλα χαλᾶνε, θά πηγαίνουμε πρός τό χειρότερο, πρός τό κακό», ἐνῶ τόνιζε ὅτι θά φτάσουμε ἀκόμα καί στήν ἀποστασία τοῦ κλήρου. Τόν ρώτησα μέ ἀγωνία, ἐμεῖς τί θά κάνουμε; Μοῦ εἶπε ὅτι θά πιαστεῖτε ἀπό τήν κολώνα τῆς Ἐκκλησίας καί θά κρατιέστε ἐκεῖ. Καλά του εἶπα, ποιά θά εἶναι ἡ Ἐκκλησία, τί σημαίνει νά κρατηθοῦμε ἀπό τήν κολώνα τῆς Ἐκκλησίας; Ἐκεῖνος ἐπέμεινε, ἀπό τήν πίστη σας, ἀπό τήν ἀληθινή Ἐκκλησία».

Ἀπόσπασμα ἀπό τή συνέντευξη τοῦ γιατροῦ τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου 

«Αισθάνομαι πόσο έντονα εργάζονται για την καταστροφή της Ελλάδος»



«Αισθάνομαι πόσο έντονα εργάζονται 
για την καταστροφή της Ελλάδος»

Αντίχριστοι πολλοί γεγόνασι. Αισθάνομαι πόσο έντονα εργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ της Ελλάδος. Αρχίσανε μὲ τὴν γλώσσα. Ὅσο ξεπέφτει η γλώσσα τόσο ξεπέφτει ο λαός. 

Λένε ότι θέλουν νὰ εὐκολύνουν τὰ παιδιά. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. Τὰ παιδιὰ καὶ πάλι δὲν θὰ μάθουν γράμματα, γιατὶ ἄλλο εἶναι τὸ αἴτιο. 

Τό αἴτιο εἶναι ἡ ὀρφάνια, ἡ ἔλλειψη τοῦ πατέρα. 

Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεό. 

Αὐτὴ δίνει τόπο στὸν παλαιὸ ἄνθρωπο ποὺ μπερδεύεται μὲ τὸν νέο καὶ κάνει μπερδεμένη τὴν ψυχή.

Ὁ ἄσωτος ὅταν κατάλαβε τὴν ἀπελπιστικὴ κατάστασή του εἶπε μέσα του «Θὰ σηκωθῶ νὰ πάω στὸν πατέρα μου». Γιὰ νὰ τὸ εἰπεῖ ὅμως αὐτὸ αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα, γιατὶ μόνο ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἔχει πατέρα μπορεῖ νὰ εἰπεῖ «θὰ γυρίσω στὸν πατέρα μου»...

Ἡ ἔλλειψη νοήματος στὴν ζωή, ποὺ ἀποτελεῖ πρόβλημα γιὰ ἑκατομμύρια ἀνθρώπους ἔχει θεμέλιο καὶ αἰτία της τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ...
δέν γνωρίζουν ἢ δέν πιστεύουν ὅτι ἔχουν πατέρα.

...καί μάλιστα ὅτι ἔχουν πατέρα τόν ἴδιο τόν Θεό πού εἶναι ἕτοιμος νά τούς ὑποδεχθεῖ μέ ἀνοιχτή ἀγκαλιά...


Aγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου
(Το Σημειωματάριο ενός υποτακτικού 16/1/1982)

''Αυτό που νιώθεις τώρα...''

- Δεν υπάρχει ανώτερο πράγμα από αυτό που λέγεται μετάνοια και εξομολόγηση. 
- «Εε, δεν έχω κάνει και τίποτε. Ούτε σκότωσα, ούτε έκλεψα»...

- Μα δεν είναι αυτό. Αυτό που νιώθεις τώρα. Να πας να του το πεις: "Πατέρα ήρθα να γονατίσω στο πετραχήλι. Χωρίς να ξέρω τι να σας πω. Γιατί νομίζω ότι είμαι πολύ καλή…''

Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Να αισθανόμαστε την κακία του άλλου σαν αρρώστια που τον βασανίζει...



«...Να αισθανόμαστε την κακία του άλλου σαν αρρώστια που τον βασανίζει και υποφέρει και δεν μπορεί να απαλλαγεί. Γι’ αυτό να βλέπομε τους αδελφούς μας με συμπάθεια και να τους φερόμαστε με ευγένεια λέγοντας μέσα μας με απλότητα το «Κύριε Ιησού Χριστέ», για να δυναμώσει με τη θεία χάρι η ψυχή μας και να μην κατακρίνομε κανένα.
Όλους για αγίους να τους βλέπουμε. Όλοι μας μέσα φέρουμε τον ίδιο παλαιό άνθρωπο. 
Ο πλησίον όποιος κι αν είναι, είναι «σάρξ εκ της σαρκός μας», είναι αδελφός μας και «μηδενί, μηδέν οφείλομεν, ει μη το αγαπάν αλλήλους», σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο. Δεν μπορούμε ποτέ να κατηγορήσομε τους άλλους, γιατί «ουδείς την εαυτού σάρκα εμίσησεν….»

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης 

ixthis3.blogspot.com

Το σκοτάδι όταν το πολεμάς βαθαίνει....

Ας σταματήσουμε επιτέλους να ασχολούμαστε με τις αμαρτίες και τα λάθη μας, με το σκοτάδι που έχουμε μέσα μας. Ας πάψουμε όλο αυτό το ανακάτεμα των λογισμών γύρω από το πόσο χάλια είμαστε, γιατί με αυτόν τον τρόπο βαθαίνει το τραύμα. 
Δεν το καταλαβαίνουμε ότι όλη αυτή η εμμονική και αγχωτική ενασχόληση με τον εαυτό μας είναι εγωισμός; 
Όλο αυτό το βαβάλισμα του εαυτούλη μας μη και τσαλακωθεί το προφίλ μας και ραγίσει το αυτοείδωλο μας. Γι’ αυτό επιτρέπει ο καλός Θεός δοκιμασίες, μήπως και σπάσει το σκληρό κέλυφος της ενάρετης ψευτιάς μας. 
Ας στραφούμε όπως έλεγε ο Άγιος Πορφύριος στο φως, στο Χριστό, και να μην ασχολούμαστε με το σκοτάδι. «Περιφρονήστε τα πάθη, μην ασχολείστε με το διάβολο. Στραφείτε στον Χριστό!... Βρίσκεστε στο σκοτάδι και θέλετε ν'απαλλαγείτε; Μην αγωνίζεστε να το διώξετε χτυπώντας το. Δεν πετυχαίνετε τίποτα. Θέλετε φως; Ανοίξτε μια τρυπίτσα, και θα έρθει μια ακτίνα του ήλιου, θα έρθει το φως. 
Αντί να διώχνετε τον εχθρό, να μην μπει μέσα σας, ανοίξτε τα χέρια στην αγκάλη του Χριστού. 
Αυτός είναι ο πιο τέλειος τρόπος: 
Να μην πολεμάτε απευθείας το κακό, αλλά ν'αγαπήσετε τον Χριστό, το φως Του, και το κακό θα υποχωρήσει….».... 

plibyos.blogspot.com

Άγιος Πορφύριος: Όταν βλέπεις ένα κακό γύρω σου και δεν διαμαρτύρεσαι, είσαι συνένοχος

Η ευθύνη που έχει ο κάθε άνθρωπος για ό,τι συμβαίνει στην πατρίδα του…


«Κάποτε μοῦ εἶχε πεῖ ὁ πατήρ Πορφύριος, που τον εἶχα πνευματικό μου, ὅτι ὅταν βλέπεις και γίνεται ἕνα κακό γύρω σου και δεν διαμαρτύρεσαι, εἶσαι συνένοχη. Και μάλιστα, μοῦ το εἶχε πεῖ σε κάποιο θέμα που εἶχε δημιουργηθεῖ στην Ὑπηρεσία, που κι ἐγώ φοβόμουν…

Κάποιος πρωθυπουργός παλιά, μόλις ἀνέβηκε κατήργησε την ἀργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀπό τη θέση μου πῆρα ὅλα τα ὑποκαταστήματα που εἶχε το Ταμεῖο Ἐμπόρων στην ἐπαρχία, Πρέβεζα, Θεσσαλονίκη ὅλα, και τους εἶπα ὅτι καθένας ἀπό σᾶς θα στείλει ἕνα τηλεγράφημα διαμαρτυρίας στον ὑπουργό και στον πρωθυπουργό. Ἕνας ἀπό σᾶς θα πάρει ἄλλους εἴκοσι, οἱ ἄλλοι εἴκοσι ἄλλους εἴκοσι και ὄντως ἔγινε.

Τελικά, ἡ ἀργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπανῆλθε σε ἕνα μήνα με Προεδρικό Διάταγμα.

Δεν θα τα κατάφερνα ποτέ μόνη μου. Το ξεκίνησα με την εὐλογία τοῦ πατρός Πορφυρίου. Μην νομίζει κανείς ὅτι εἶναι μόνος του και δεν μπορεῖ να κάνει τίποτα.
Μπορεῖ. 
Ὁ κάθε ἕνας ἄνθρωπος, ἔχει τη δύναμη να διαμαρτυρηθεῖ, ἀλλιῶς εἶναι συνένοχος και ὑπεύθυνος».

Ὅταν βλέπεις ἕνα κακό γύρω σου και δεν διαμαρτύρεσαι, εἶσαι συνένοχος…

ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΦΥΡΙΟΣ: …δεν θα έχεις σχέσεις με τους παπικούς και τους προτεστάντες

-Μία άλλη φορά πήγα με μία σύγχρονη ιεραπόστολο, την Ελληνοαμερικανίδα Σταυρούλα (Σταυρίτσα) Ζαχαρίου.

Εκείνη του μίλησε για την ζωή της. Καταγότανε από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και ήταν ξαδέρφη του αγιογράφου και λογοτέχνη Φώτη Κόντογλου. Έζησε αρκετά χρόνια στην Αμερική με πλούτη και ανέσεις. Από αγάπη προς τον συνάνθρωπο πήγε στην Αφρική, όπου επιδόθηκε με πολύ ζήλο στο ιεραποστολικό έργο, ιδιαίτερα στην Κένυα. 
Ο Άγιος μας αποκάλυψε ότι εξομολογούσε τον Κόντογλου, όταν ήταν ακόμη στην Πολυκλινική. 
Κάποια στιγμή είπε στην Σταυρίτσα:

-Πρόσεξε όμως εκεί στην Αφρική, δεν θα έχεις σχέσεις με τους παπικούς και τους προτεστάντες.

-Εεε… να, καμιά φορά, άμα κάνουνε καμία συγκέντρωση και με καλούνε, πηγαίνω.

-Όχι, όχι, δεν θα έχεις καμία, καμία σχέση με αυτούς. Να μην ξαναπάεις…, της τόνισε έντονα…

Φ.Μ

Περί παραμυθιών!



Μια μέρα ήταν ξαπλωμένος μέσα στην παράγκα και ένας ηλεκτρολόγος έφτιαχνε ηλεκτρικά σ' αυτήν. Έξω περίμενε πολύς κόσμος να πάρει την ευχή του και τις συμβουλές του. Σε μια στιγμή ρωτά ο ηλεκτρολόγος τον γέροντα:

- Καλά γέροντα τι θέλει όλος αυτός ο κόσμος που περιμένει απ' έξω από ένα γέροντα σαν και σένα;
- 'Ε να, έρχεται ένας ένας εδώ και τους λέω ένα παραμύθι και φεύγουν.
- Μα καλά τόσο βλάκες είναι όλοι αυτοί που περιμένουν για να τους πεις ένα παραμύθι και να φύγουν;
- Ε, επειδή τους λες ότι είναι όλοι αυτοί βλάκες θα σου πω κι εσένα ένα παραμύθι.

Και άρχισε ο παππούλης να του λέει όλα τα οικογενειακά του και τα ελαττώματά του οπότε ξαφνιασμένος ο ηλεκτρολόγος από τις αποκαλύψεις που του έκανε άρχισε να φωνάζει.
-Σταμάτα γέροντα. Σταμάτα γιατί όλα αυτά που μου λες εμένα δεν είναι παραμύθι
-'Ε τότε, του λέει ο παππούλης, σταμάτα να ρωτάς και να είσαι περίεργος και κοίτα τα ηλεκτρικά σου, αφήνοντάς τον κατάπληκτο.

'Αγιος Πορφύριος 


Να παρακαλάς το Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου



Να παρακαλάς το Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου. 
Κι ο Θεός, επειδή θα τον παρακαλάς πονεμένος και ταπεινωμένος, θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες σου και θα σε κάνει καλά και στο σώμα.

Άγιος Πορφύριος

Δαιμονική ἐπήρρεια, κατάθλιψη καί ψυχοπάθεια



Ἡ Κατάθλιψη εἶναι δαιμονική ἐπήρρεια

Μέ τήν ὁρολογία τῶν ἁγίων Πατέρων ἡ κατάθλιψη θά μποροῦσε νά
ὁρισθεῖ σάν ἀκηδία, δαιμονική ἐνέργεια, αἰχμαλωσία ἀπό τούς λογισμούς, ἀπώλεια τῆς ὑπόστασής μας (δηλ. τοῦ προσώπου μας).

Ἔλεγε, ὁ μακαριστός π. Πορφύριος, ἀναφερόμενος σέ μία γυναίκα πού εἶχε κατάθλιψη: «Αὐτή τυλιγµένη στό πάπλωµα, σοῦ λέω, ὅπως µοῦ τά ἔλεγε, νηστική, ζοῦσε, ἄς ποῦµε, τήν κατάθλιψη. 

Εἶναι ἕνα αἴσθηµα δυσάρεστο, τό ὁποῖο σέ καταλαµβάνει, καί σέ καθηλώνει. Οὔτε νά σκεφθεῖς, οὔτε... Σκέφτεσαι αὐτό. Νοµίζεις ὅτι ἐσύ σκέφτεσαι σοβαρά πράγµατα. Ἐνῶ ἐσύ εἶσαι αἰχµάλωτος µιᾶς ἰδέας[1]. Ἔχω πολλά νά σᾶς πῶ πάνω σ’ αὐτά πού ἔχω ἰδεῖ στή ζωή µου, ἀπό ἀνθρώπους, πού κατείχοντο ἀπό τέτοια συναισθήµατα, δηλαδή σατανικά συναισθήµατα. Δηλαδή ὁ διάβολος, ὁ κακός ἑαυτός µας, κατορθώνει καί παίρνει ἀπό τή µπαταρία τῆς ψυχῆς µας, πού ἔχει τή δύναµη γιά νά κάνοµε τό καλό, τήν προσευχή, τήν ἀγάπη, τή χαρά, τήν εἰρήνη, τήν ἕνωση µας µέ τό Θεό. Αὐτός κατορθώνει καί µᾶς παίρνει αὐτή τήν ἐνέργεια καί τήν κάνει θλίψη, κατάθλιψη, καί ξέρω πῶς τά λένε οἱ λεγόµενοι ψυχίατροι. 

Ἐµεῖς δέν τά λέµε ἔτσι, τά λέµε σατανική ἐνέργεια. Λέµε ἀκηδία, λέµε λογισµοί, καί λέµε ὁ διάβολος τῆς ἀκηδίας, ὁ διάβολος τῆς πορνείας, ὁ διάβολος, ὁ διάβολος, ὁ διάβολος. Διάφοροι διάβολοι, γιά κάθε σατανική ἐνέργεια πού µᾶς δηµιουργοῦν»[2]. Κατορθώνει ὁ διάβολος νά παραπλανήσει τόν ἄνθρωπο (νά διαβάλει τάς ὁδούς Κυρίου τάς εὐθείας) καί νά τόν ὁδηγήσει στό νά κάνει κακή διαχείρηση τῆς ψυχικῆς του ἐνέργειας. Ὁ ἄνθρωπος «παραδίδει» ἑκουσίως τήν ψυχική του δύναμη στόν ἐχθρό. 

Κάνει κακή χρήση τῆς λύπης πού εἶναι δύναμη δοσμένη ἀπό τόν Θεό γιά νά μετανοήσει. Ὁ ἄνθρωπος ἀντί νά τήν χρησιμοποιήσει κατά Θεόν καί νά ὁδηγηθεῖ στήν μετάνοια, κλείνεται μέ παρακίνηση τοῦ πονηροῦ στόν ἑαυτό του τρέφοντας τόν ἐγωισμό του καί ὁδηγεῖται στήν κατάθλιψη. Οἱ «λεγόμενοι» ψυχίατροι παραποιοῦν τήν ἀλήθεια ἀφοῦ δέν λένε ὅτι ἡ αἰτία τῆς κατάθλιψης καί των ἄλλων «ψυχολογικῶν» εἶναι οἱ δαίμονες καί τά πάθη.

Ὁ Γέροντας ὀρθά ὁμιλεῖ γιά «λεγόμενους» ψυχιάτρους καί ὄχι ἀληθινούς ψυχιάτρους, ἀφοῦ μόνο ὁ Χριστός καί η Ἁγία Του Ἐκκλησία εἶναι ὁ ἀληθινός ἰατρός τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ «ἄλλη γλώσσα» καί ὁρολογία τῶν «λεγομένων» ψυχιάτρων, ὑπάρχει διότι ἀρνοῦνται τήν ὕπαρξη τοῦ διαβόλου καί τῶν ἐνεργειῶν του.

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης.

Ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἐργασία: Τά πάθη ἡ κύρια αἰτία τῆς κατάθλιψης (Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου).

[1] Κατάθλιψη εἶναι ἡ αἰχμαλωσία σέ μία ἰδέα, σέ ἕναν λογισμό, σέ μία δαιμονική ὑποβολή.
[2] Γέροντος Πορφυρίου ἱερομονάχου, Συνομιλία γιά τήν κατάθλιψη, Ἐκδόσεις Ἡ Μεταφόρφωσις τοῦ Σωτῆρος, Μήλεσι, ἐμπεριεχόμενο φυλλάδιο, σελ. 10 καίΣυνομιλία με τον Γέροντα Πορφύριο,

“Ποτέ δεν είναι αργά για ένα νέο ξεκίνημα”



Ο Γέροντας μού μιλούσε, όχι για κάποια άποσπασματική καλή μας προσπάθεια, άλλα για ένα απο­φασιστικό, οριστικό πέρασμα άπό τήν παλιά ζωή της αμαρτίας στην καινούρια ζωή της αγιότητας, κατά τήν οποία εμείς ζούμε έν Χριστώ και ό Χριστός έν ήμίν και γι΄ αυτό τό πέρασμα χρειαζόταν νά δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.
Μιά φορά, μέ ρώτησε:«Δε μού λές, για νά σπουδάσει κανείς δικηγόρος, πόσα χρόνια χρειά­ζονται;» Τού απάντησα. Μέ ξαναρώτησε: «Για νά σπουδάσει μηχανικός, χημικός, γιατρός, πόσα χρόνια χρειάζονται;» Τού απάντησα αναλόγως, απορώντας γιά τή φύση των ερωτήσεων του.
Κι ό Γέροντας κατέληξε: «Εμείς, γιά νά σπουδάσουμε, γιά νά μάθουμε τό θέ­λημα τού Θεού καί νά τό εφαρμόσουμε;»
Κατάλαβα τί εννοούσε και ντράπηκα νά τού απαντήσω. Τί νά τού πώ; Ότι οί πιο πολλοί άπό μάς τους πιστούς είμαστε ράθυμοι, χλιαροί, «ερασιτέχνες χριστιανοί»; Τό ήξερε. Καί μού τό είπε: «Δε γίνεται κανείς χριστιανός με την τεμπελιά· χρειάζεται δουλειά, πολλή δουλειά».
Ό ίδιος ήταν υπόδειγμα, χωρίς νά αυτοπροβάλλεται. Είχε αφιε­ρώσει μέ ζήλο, όλα τά χρόνια τής μακράς ζωής του, στο νά σπουδάζει καί νά ζει τό Χριστό. Ήταν εργατικός,σωματικά καί πνευματικά, καί ήθελε νά μεταδώσει τήν φιλεργία καί στους άλλους.
Πίστευε ότι η αργία οδηγεί στην ακηδία κι αυτή σε πολλές αρρώστιες, ψυχικές καί σωματικές. Συνιστούσε τήν εργασιοθεραπεία. Ιδιαί­τερα σ’ όσους είχαν αποδιοργανωθεί καί απελπισθεί. Γιά τό Γέροντα, ποτέ δέν ήταν αργά γιά ένα νέο ξεκίνημα. Θεωρούσε μάλιστα τή διάψευση των κοσμικών ελπίδων καί τή συντριβή τού εγωισμού σάν τήν καλύτερη προϋ­πόθεση γι’ αυτό τό ξεκίνημα. [Γ 399π.].
Όλα αλλάζουν μέ τό κόπο, και η ψυχή καί τό σώμα.
Μήν αφήνεις τήν ευχή. Άπλα, αβίαστα, παρακαλά θερμά γιά όλους. Θά τους ωφελείς μέ τήν προσευχή, όχι μέ λόγια.
Γιά τά προβλήματα μου μού είπε ό Παππούλης: «”Αν μιλούσαμε λίγο στο τηλέφωνο, νά δεις θά σού πέρναγαν αμέσως όλα. Κούραζε τό σώμα, μή φοβάσαι τόν κόπο. Όλα αλλάζουν μέ τόν κόπο, καί ή ψυχή καί τό σώμα.
“Αν σέ ρωτήσουν, πές ταπεινά:
– Έτσι σκέπτομαι. Πάλι, όπως νομίζετε». [Ά 80].

από το βιβλίο:Ανθολόγιο Συμβουλών Γέροντος Πορφυρίου, εκδόσεις: η Μεταμόρφωση του Σωτήρος, Μήλεσι Αττικής

Ο Θεός δεν τιμωρεί τον άνθρωπο για τις αμαρτίες του...



Ο Θεός δεν τιμωρεί τον άνθρωπο για τις αμαρτίες του… 
Ο άνθρωπος αυτοτιμωρείται από τις αμαρτίες του, επειδή απομακρύνεται από το Θεό, με το να αμαρτάνει. 
Ας πούμε ένα παράδειγμα: 
Εδώ είναι το νερό, εκεί είναι η φωτιά. 
Βάζει ο άνθρωπος το χέρι του στο νερό και δροσίζεται. 
Βάζει το χέρι του στη φωτιά και καίγεται. 
Όταν ο άνθρωπος καίγεται, καίγεται μόνος του, δεν τον καίει ο Θεός... 

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Με φωνή παρακλητική



Με φωνή παρακλητική

Όταν παιδί μου, απευθυνόμεθα στον Θεό, δεν παίρνουμε ύφος στρατιωτικού, που διατάσσει τα φανταράκια. Αλλά ύφος ταπεινού δούλου και φωνή ικετευτική και πολύ παρακλητική. Μόνο αυτή η φωνή φθάνει στον θρόνο του Θεού, ο οποίος ως φιλόστοργος Πατέρας που είναι, ικανοποιεί το αίτημά μας και «αντικαταπέμπει ημίν την θείαν χάριν και την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος!».

Εάν π.χ. τολμήσεις να χτυπήσεις μία πόρτα με τρόπο αναιδή και απειλητικό, να είσαι βέβαιος, πως η πόρτα αυτή δε θα σου ανοίξει ποτέ! Αλλά και εάν σου ανοίξει, να μην περιμένεις να δεχθείς τη φιλοξενία του ιδιοκτήτη, αλλά το ξυλοφόρτωμα! Αντιθέτως, εάν χτυπήσεις την πόρτα ευγενικά και παρακλητικά, αυτή θα σου ανοίξει διάπλατα και ο οικοδεσπότης θα σου παράσχει κάθε είδους φιλοξενία!

Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και στην περίπτωση που θα ζητήσεις κάτι από κάποιον. Εάν το ζητήσεις με αναίδεια και απειλή, δε θα το λάβεις ποτέ! Ενώ εάν το ζητήσεις με ευγένεια και παρακλητικά, θα το λάβεις αμέσως...

Βλέπεις λοιπόν, ότι δε φθάνει μόνο να χτυπάμε την πόρτα του Θεού, αλλά να ξέρουμε και τον τρόπο, πώς να την χτυπάμε, εάν θέλουμε κάποτε να μας ανοίξει.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ « Πατήρ Πορφύριος: Ο Διορατικός, ο Προορατικός, ο Ιαματικός.» του ΑΝΑΡΓΥΡΟΥ ΚΑΛΙΑΤΣΟΥ

ΕΚΔΟΣΙΣ: ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ. ΜΗΛΕΣΙ

Άγιος Πορφύριος: Η σωτηρία της Ελλάδος μόνο δια του Κυρίου θα γίνει

Μη φοβάσαι, θα επέμβει ο Κύριος 
διότι η σωτηρία της Ελλάδος 
μόνο δια του Κυρίου θα γίνει.

Άγιος Πορφύριος

''Μη μου ζητάς να σ’ αγαπώ, η αγάπη δεν ζητιέται''




''Μη μου ζητάς να σ’ αγαπώ, η αγάπη δεν ζητιέται..''


Ὁ Γέροντας μοῦ ἀπαγγέλει:

“Μὴ μοῦ ζητᾶς νὰ σ’ ἀγαπῶ, ἡ ἀγάπη δὲν ζητιέται.

Μέσα στὰ φύλλα τῆς καρδιᾶς μονάχη της γεννιέται”...

Νὰ μοῦ πεῖς τώρα, πὼς γεννιέται. Ἔλα, πές μου.

– Δὲν ξέρω, Γέροντα.

– Εἶναι ἕνα λογάκι· ἅμα στὸ πῶ, θὰ τὸ καταλάβεις ἀμέσως.

“Μ’ ἀγαπᾶς; Ἄχ, δὲν μ’ ἀγαπᾶς. Νά, τὸ βλέπω, δὲν μὲ κοιτᾶς”.

Αὐτὰ εἶναι πολὺ ταπεινὰ πράγματα. Ἡ λέξη “σ’ ἀγαπῶ” εἶναι ταπεινὸ πράγμα νὰ τὴν λές.

Δὲν λέγεται.

Κερδίζεται σιωπηλὰ μὲ τὴν προσωπικότητα ποὺ φτιάνεις.

Φτιάνεσαι κι ὁ ἄλλος τρελαίνεται μαζί σου.

Καλλιεργεῖσαι καὶ κοιτᾶς νὰ τὸ κρύψεις κιόλας. Ἀλλὰ ὁ ἄλλος τὸ νιώθει καὶ ἑλκύεται.

Ἅμα ἀγαπᾶς καὶ δὲ ζητᾶς τὴν ἀγάπη τῶν ἄλλων, ὅλοι θὰ ἔρχονται κοντά σου. Εἶναι μυστικό.

Μυστικὰ θὰ τοὺς ἀγαπᾶς καὶ ἐκεῖνοι θὰ τὸ καταλαβαίνουν, καὶ θὰ σοῦ στέλνουν κι ἀπὸ μακριὰ ἀκόμη τὰ καλά τους αἰσθήματα.

Κατάλαβες;

– Τί νὰ καταλάβω; Πῶς ὄρη μετακινοῦνται;

– Αὐτὸ ποὺ ἐσὺ λὲς φυσιολογικό, εἶναι ἀφύσικο. Φυσιολογικὸ εἶναι τοῦτο πού σοῦ λέω ἐγώ: 

Ν’ ἀγαπᾶς ἀνιδιοτελῶς!



Δημήτρης Ρόδης
Μαθητεύοντας στὸν Ἅγιο Πορφύριο τὸν Καυσοκαλυβίτη.


Την Παναγία μας πολύ την αγαπάω. Μικρός στο Άγιον Όρος πολύ την λάτρευα. Είχα μια εικονίτσα της Παναγίτσας κάτω απ' το μαξιλάρι μου. Πρωί και βράδυ την ασπαζόμουνα. 
Μ' αυτήν ζούσα νύκτα μέρα. Σ' αυτήν κατέφευγα, ότι κι αν μου συνέβαινε. Τι να σας πω... Καλύτερα από μάνα. Δεν ήθελα τίποτε άλλο. Τα είχα όλα…

Άγιος γέροντας Πορφύριος

Ας μη γυρίζουμε πίσω στις αμαρτίες που έχουμε εξομολογηθεί. Η ανάμνηση των αμαρτιών κάνει κακό. Ζητήσαμε συγγνώμη; Τέλειωσε



Ας μη γυρίζουμε πίσω στις αμαρτίες που έχουμε εξομολογηθεί. Η ανάμνηση των αμαρτιών κάνει κακό. Ζητήσαμε συγγνώμη; Τέλειωσε.

Ο Θεός όλα τα συγχωρεί με την εξομολόγηση ...;

Κι εγώ σκέπτομαι ότι αμαρτάνω. 

Δεν βαδίζω καλά.

Ό,τι όμως με στενοχωρεί, το κάνω προσευχή, δεν το κλείνω μέσα μου, πάω στο πνευματικό, το εξομολογούμαι, τέλειωσε!

Να μη γυρίζομε πίσω και να λέμε τι δεν κάναμε.

Σημασία έχει τι θα κάνομε τώρα, απ' αυτή τη στιγμή και έπειτα

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

Άγιος Πορφύριος: «Να διατηρήσετε ορθή την πίστη και αλώβητη, διότι έρχονται δύσκολα χρόνια»

Θα αναφέρω την τελευταία μου επίσκεψη, στον Γέροντα Πορφύριο, βορειότερα, όταν έμενε σε ένα Κελλί του Μοναστηριού που χτιζότανε τότε.
Πήγα και τον είδα. Είχε τυλιγμένα τα χέρια του με πανιά και στο μάτι είχε κάτι σαν κομπρέσσα. Έχω στη μνήμη μου αυτή την εικόνα. Του λέγω:
-Γέροντα, τι πρέπει να προσέξω;
Ταυτόχρονα, του έπιασα λίγο τα χέρια να πάρω την ευχή του.
-Όχι, δεν χρειάζεται….
-Γέροντα τι πρέπει να προσέξω στην ζωή μου;
-Αυτό που πρέπει περισσότερο εσείς οι αγιορείτες να δείτε, είναι το θέμα της πίστεως. Να διατηρήσετε ορθή την πίστη και αλώβητη, διότι έρχονται δύσκολα χρόνια. Προσέξτε την πίστη, εσείς ειδικά που είστε στο Άγιον Όρος. Ο κόσμος προσβλέπει σε εσάς.
Αυτό μου είπε και χαράχτηκε στο μυαλό μου. Μετά τον ερώτησα για κάποιες μοναχές που γνώριζα και δυστυχώς αυτό που μου απάντησε τότε έγινε τώρα, μετά από τόσα χρόνια!
Μου είπε: «Υπάρχει πολύς εγωισμός… Δεν θα προκόψουν». 
Και τελικά διαλύθηκε η συνοδεία αυτού του γυναικείου Ησυχαστηρίου 25 χρόνια μετά…

*Μαρτυρία ιερομονάχου Προδρόμου, Γέροντος Ι. Κελλίου Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, 
Ι.Μ. Σιμωνόπετρας, Άγιον Όρος.

Να προσεύχεσθε για τους συγγενείς σας.. .



Να προσεύχεσθε για τους συγγενείς σας χωρίς να αγχώνεσθε για τη σωτηρία τους, γιατί έτσι χάνετε την επικοινωνία σας με τον Χριστό και δείχνετε ολιγοπιστία. Να τα αναθέτετε όλα με εμπιστοσύνη στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού.

Άγιος Πορφύριος

Ο Άγιος Πορφύριος: Είχα μια εικονίτσα της Παναγίτσας κάτω απ' το μαξιλάρι μου. Πρωί και βράδυ την ασπαζόμουνα



Ο Άγιος Πορφύριος έλεγε για την Παναγία:

«Την Παναγία μας πολύ την αγαπάω. Μικρός στο Άγιον Όρος πολύ την λάτρευα. Είχα μια εικονίτσα της Παναγίτσας κάτω απ' το μαξιλάρι μου. Πρωί και βράδυ την ασπαζόμουνα. Μ' αυτήν ζούσα νύκτα μέρα. 

Σ' αυτήν κατέφευγα, ότι κι αν μου συνέβαινε. Τί να σας πω... 

Καλύτερα από μάνα. Δεν ήθελα τίποτε' άλλο. Τα είχα όλα.

Ή Εκκλησία μας πολύ την τιμάει την Παναγία μας. Την τιμάει και την υμνεί πάνω απ' όλους τούς αγίους μας. Λέγει ένα τροπάριο:

«Χαίροις μετά Θεόν ή Θεός, τα δευτερεία της Τριάδος ή έχουσα».

Ποιά έχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος; Ποιά είναι αυτή ή Θεός; 

Είναι ή Παναγία μας, ή Ύπεραγία Θεοτόκος. Ή Αγία Τριάς πρώτη, δεύτερη ή Παναγίτσα μας. Αυτή τη μεγάλη θέση έχει «ή τιμιωτέρα των Χερουβείμ και ενδοξότερα ασυγκρίτως των Σεραφείμ», ή Μητέρα μας, ή Υπεραγία Θεοτόκος.


Από το βιβλίο «Λόγοι πνευματικής ζωής»