.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Οι αιρέσεις ποτέ δεν θα εκλείψουν έως της Β΄ Παρουσίας

Είναι σαφές στα κείμενα της Καινής Διαθήκης, ότι η ιστορική ευθεία που θα μας οδηγήσει στο τέλος της ιστορίας, θα διέρχεται συνεχή σχεδόν πνευματική επιδείνωση με κατάληξη την ολική σχεδόν πνευματική αποτελμάτωση κατά τον καιρό του Αντιχρίστου, ώστε να διερωτάται (κατά το φαινόμενον) ο Κύριος, εάν όταν έλθει θα εύρει ακόμη την πίστη επί της γής70. Σε άλλη παραβολή, αυτή των ζιζανίων του αγρού, τα οποία σύμφωνα όλες τις πατερικές ερμηνείες ερμηνεύονται ως οι αιρέσεις που αυξάνονται μαζί με τους πιστούς, γίνεται σαφώς λόγος, για το ότι ο Κύριος επιτρέπει οικονομικώς την ύπαρξη και δράση τους μέχρι τον «καιρό του θερισμού»71· παρά ταύτα, δεν θα ασχοληθούμε εδώ με αυτές τις αγιογραφικές επισημάνσεις, αλλά μόνο με μερικές αναφορές των αγίων Πατέρων με αφορμή αυτές.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας τις περί αποστασίας και καταστροφών προρρήσεις του Αποστόλου Παύλου σχετικώς με το τέλος των χρόνων, «Εν εσχάταις ημέραις ενστήσονται καιροί χαλεποί»72, «Εν υστέροις καιροίς αποστήσονταί τινες της Πίστεως»73 και του Κυρίου περί των κακών των εσχάτων χρόνων74, λέγει «Έτσι και ο Παύλος, σαν ποιμήν άριστος, καθήμενος επάνω στο υψηλό μέρος του αξιώματος της προφητείας, και βλέποντας από πάνω με προφητικούς οφθαλμούς να επιτίθενται τα θηρία και κατά τη διάρκεια του καιρού της συντελείας με ορμή και κατεύθυνση εναντίον της ποίμνης, προλέγει και διακηρύσσει εκ των προτέρων [...] Και τόσο ισχυρό και άρρηκτο κατασκεύασε τον περίβολο αυτό και με κάθε ασφάλεια τον περιέφερε γύρω από όλη την οικουμένη, ώστε και τους τότε και τους μετά από εκείνους και τους τωρινούς και πάλι τους μεταγενεστέρους μέχρι την παρουσία του Χριστού να τους απαλλάξη από κάθε πολιορκία των εχθρών [...] επειδή πρόκειται η γνώμη των ανθρώπων να διαφθείρεται· διότι όλα αυτά είναι τιμωρίες των αμαρτιών και φάρμακα των ανθρωπίνων νοσημάτων. Διότι τότε τα ανθρώπινα νοσήματα θα επιταθούν. Και γιατί τότε θα επιταθούν; Λέγει. Μου φαίνεται, ότι επειδή καθυστερεί το δικαστήριον, και αφίενται στο μέλλον οι ευθύνες και δεν ήλθε ακόμη ο κριτής, γίνονται ραθυμότεροι αυτοί που πρόκειται να δώσουν λόγο» 75.

Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύοντας τυπολογικώς τη διήγηση της Γενέσεως σχετικώς με τον Νώε και την κιβωτό του, ως προτύπωση της Εκκλησίας, αφού αναφέρει και το αποστολικό «Εν υστέροις καιροίς αποστήσονταί τινες της Πίστεως»76, αναφέρει την τρίτη περιστερά του Νώε, ως τύπον των πιστών που θα παραπλανηθούν από τους πλάνους ανθρώπους των εσχάτων καιρών· «Φιλόθεοι είναι λοιπόν οι κεκαθαρμένοι δια της Πίστεως και επειδή έχουν την πραότητα της ευαγγελικής πολιτείας είναι εκλεκτοί για τον Θεό. Όμως, ότι και από αυτούς κάποιοι στους εσχάτους καιρούς θα αποστατήσουν, όπως είπα πριν λίγο, το φανερώνει ο τύπος. Διότι στέλνεται τρίτη και τελευταία περιστερά και δεν σκέπτεται την επιστροφή, διότι εναπέμεινε [μακράν της Κιβωτού]»77.

Σε διήγηση του Γεροντικού που αφορά στον Άγιο Αββά Μωϋσή τον Αιθίοπα μαρτυρείται σαφώς η πλήθυνση των αιρέσεων κατά τους εσχάτους χρόνους· «Μετά ταύτα είδεν ο δούλος του Θεού Μωϋσής ότι νέφος και λαίλαψ, ομίχλη σκοτεινή πειρασμών φοβερωτάτων έπεσεν εις τους Μοναχούς από το μέρος της άρκτου [δηλ. του βορρά], και ότι εδιώκοντο οι Μοναχοί και το Μοναχικόν σχήμα από όλεθρον αιρέσεων»78.


70. Λουκ. 18,8
71. Ματθ. 13, 24-30. 36-43.
72. Β΄Τιμ. 3, 1
73. Α΄Τιμ. 4, 1
74. Ματθ. 24, 6 και εξής. Μάρκ. 13, 5 και εξής.
75. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εις το αποστολικόν ρητόν το λέγον· «Τούτο δε γινώσκετε, ότι εν εσχάταις ημέραις έσονται καιροί χαλεποί» 3. 6, PG 56, 274.278. (μεταγλώττιση).
76. Α΄Τιμ. 4, 1
77. ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, Γλαφυρά εις την Γένεσιν 2, 8 PG 69, 72B.C. (μεταγλώττιση).
78. Εκ του ανθολογίου Περί συντελείας, Αντιχρίστου και Β΄ Παρουσίας του Χριστού, επιμελεία Στυλ.Ν. Κεμεντζετζίδη, εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 132.
79. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Έκδοσις ακριβής της Ορθοδόξου Πίστεως, 4, 10, PG 94, 1128A. 

 πηγή : impantokratoros

Ἡ μεγάλη ἀπάτη τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἡ μεγαλύτερη ἀπάτη στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας

Ἡ λέξη πιστεύω, πίστη περιέχει ἀναπόφευκτα τὸ ἀξίωμα τῆς ἀπολυτότητας. Στὸ λεξικὸ τῆς Νέας Ἑλληνικῆς διαβάζουμε στὸ λῆμμα «πιστεύω» τὰ ἑξῆς: 

«1. Εἶμαι βέβαιος, σίγουρος γιὰ κάτι 
2. δέχομαι τὴν ὕπαρξη καὶ τὴν παρουσία ἀνώτατου ὄντος, 
καὶ ἰδιαίτερα ὅπως αὐτὴ διατυπώνεται ἀπὸ κάποια θρησκεία ἢ θρησκευτικὸ δόγμα… 
3.... δέχομαι τὴν ὕπαρξη, τὴν ἀλήθεια, τὴν ὀρθότητά του». 

Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἀνθρωπότητας ἡ κάθε εἴδους πίστη ἀξίωνε τὴν κατοχὴ τῆς ἀπόλυτης ἀλήθειας. Δὲν μπορεί κάποιος νὰ λέει, ὅτι πιστεύει καὶ παράλληλα νὰ ἀμφισβητεῖ τὸ γεγονός, ὅτι αὐτὸς κατέχει τὴν ἀλήθεια. Kάποιος ποὺ πιστεύει, εἶναι πεπεισμένος ὅτι αὐτὸ ποὺ πιστεύει ἀποτελεῖ τὴν ἀλήθεια, ἔχει σχέση μὲ τὸ εἶναι του, τὴν οὐσία τῆς ὑπάρξεώς του. 
Ἡ ἀμφισβήτηση τοῦ ἴδιου του τοῦ πιστεύω ἀποτελεῖ εἶδος παράνοιας ἢ ἀπύθμενου ψεύδους. 

Οἱ Οἰκουμενιστὲς ἀνήκουν στὴν κατηγορία τῆς τελευταίας διαπίστωσης. Διακηρύττουν συνέχεια ὅτι δὲν προδίδουν τὴν πίστη καὶ παράλληλα συμμετέχουν σὲ διαλόγους γιὰ τὴν ἐξεύρεση τῆς ἀλήθειας τῆς Πίστεως, τοῦ ἐπαναπροσδιορισμοῦ τοῦ πιστεύω καὶ τῆς προσαρμογῆς του στὰ νέα δεδομένα· δηλ. ἀμφισβητοῦν ὅτι κατέχουν τὴν ἀλήθεια καὶ διαβεβαιώνουν τοὺς ἑτερόδοξους συνομιλητές τους, ὅτι θὰ τὴν βροῦν μαζί, ἀναζητώντας την σὲ ἀτέρμονα συνέδρια, καὶ κοσμικῆς σημασίας ὀργανισμούς

Μιλοῦν γιὰ τὴν δύναμη τῆς πίστεως τους, ἐνῶ οἱ πράξεις καὶ οἱ δηλώσεις τους δείχνουν ὅτι εἶναι γεμάτοι μὲ ἀμφιβολία καὶ τὴν ἐπακόλουθη προδοσία. Μιλοῦν συνέχεια γιὰ ἀνεκτικότητα καὶ κατηγοροῦν ὅσους ἀντιδροῦν στὴν αἵρεσή τους, ὅσους τοὺς ὑπενθυμίζουν ὅτι ἀπαγορεύονται ρητὰ ὰπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση οἱ συμπροσευχές, τὰ συλλείτουργα καὶ ἡ καταπάτηση τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ὡς μισαλλόδοξους καὶ φανατικούς, ὡς ἀπόλυτους καὶ σκοταδιστές. Ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ ἐποχή μας δὲν εἶναι ἐποχὴ ἀποκλειστικότητας καὶ ἀπολυτότητας στὴν πίστη, ἀλλὰ ἐποχὴ ἀνεκτικότητας καὶ συμβίωσης μὲ τοὺς ἄλλους. 

Λένε ὅμως τὴν ἀλήθεια; 

Ἀναλύοντας τί λένε οἱ ἄλλοι (οἱ ἀποκαλούμενες «Ὁμολογίες καὶ Ἐκκλησίες» καὶ οἱ Θρησκεῖες μετὰ τῶν ὁποίων συνομιλοῦν), θὰ διαπιστώσουμε ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς ψεύδονται ὁλοσχερῶς καὶ λειτουργοῦν ὑπογείως καὶ ἐπιλεκτικά μὲ σκοπὸ τὴν παραπλάνηση.

Τὸ Κοράνι – ἡ ἄλλη ὁδὸς σωτηρίας κατὰ τὸν Βαρθολομαῖο – εἶναι ἀπόλυτο, δὲν συζητάει τὰ Πιστεύω του. Συγκεκριμένα (3:28) ἀναφέρει: «Δὲν θὰ συσχετίζονται οἱ πιστοὶ μὲ τοὺς ἀπίστους ἀντὶ μὲ τοὺς πιστούς. Ὅποιος ἐκ τῶν πιστῶν τὸ πράττει, αὐτὸς δὲν ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸν Ἀλλάχ...». 
Στὴν Σούρα ἐλ-Μάιντε, 5: 51 Ὦ! Σεῖς ποὺ πιστέψατε! Μὴ κάνετε τοὺς Ἑβραίους καὶ τοὺς Χριστιανούς, φίλους καὶ προστάτες σας! Δὲν εἶναι παρὰ μονάχα μεταξύ τους φίλοι καὶ προστάτες. 
Καὶ ἐκεῖνος ἀνάμεσά σας ποὺ πιάνει (φιλίες) μ' αὐτούς εἶναι ἕνας ἀπ' αὐτούς. Ὁ Ἀλλὰχ δὲν καθοδηγεῖ τὸν ἄδικο καὶ παράνομο λαό». 
Στὴν Σούρα Al-Kaferun. 109: «Λέγε (Ὦ Μωάμεθ)! Ὦ ἐσεῖς ποὺ ἀρνεῖστε τὴν Πίστη! Δὲν λατρεύω αὐτὸ ποὺ λατρεύετε. Κι οὔτε λατρεύετε αὐτὸ ποὺ λατρεύω. Καὶ δὲν θὰ λατρεύω αὐτὸ ποὺ λατρέψατε. Κι οὔτε ἐσεῖς θὰ λατρεύετε αὐτὸ ποὺ λατρεύω. Ἔχετε τὴν δική σας θρησκεία κι ἐγὼ ἔχω τὴν δική μου θρησκεία». 

Στὸν Ἰουδαϊσμὸ – ἄλλη μία ὁδὸς σωτηρίας κατὰ τὸν Βαρθολομαῖο – ὑπάρχει τὸ κεντρικὸ δόγμα στὸν στίχο: «Schema Israel, JHWH Eloheinu, JHWH Echad» «Ἄκουσε Ἰσραήλ, ὁ Γιαχβὲ εἶναι ὁ Θεός μας (φυσικὰ δὲν ἐννοεῖται ἐδῶ ὁ Τριαδικὸς Θεός), ὁ Γιαχβὲ εἶναι ἕνας». 
Τὸ δόγμα αὐτὸ περιτειχίστηκε τὸν 12ο αἰῶνα ἀπὸ τὸν Ραββίνο Μωυσὴ μπὲν Μαιμονίδη. 
Στὸ ἔργο του «Σανχεντρίν» καὶ εἰδικὰ στὸ 11ο κεφ. θεμελίωσε 13 ἀρχὲς (Ἰκαρίμ), ἀπὸ τὶς ὁποῖες ξεχωρίζουν οἱ ἀκόλουθες:

2. Ὁ Θεὸς εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός (καὶ φυσικὰ δὲν εἶναι Τριαδικός). 

8. Ὁλόκληρη ἡ Τορὰ δόθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸν Μωυσὴ (ἄρα ἡ Κ. Διαθήκη καὶ ὅ,τι χριστιανικὸ δὲν εἶναι ἡ ἀλήθεια).. 

9. Ἡ Τορὰ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ καμία ἄλλη διδασκαλία (οὔτε ἀπὸ τὴν Κ. Διαθήκη).

11. Ὁ Θεὸς ἀμοίβει αὐτοὺς ποὺ ἀκολουθοῦν τὶς ἐντολές του καὶ τιμωρεῖ αὐτοὺς ποὺ τὶς ἀψηφοῦν (καὶ τοὺς χριστιανούς).

Ἂς πᾶμε τώρα στὸν Παπισμό. Μὲ τὸ δογματικό θέσπισμα «Pastor Aeternus» τῆς 1ης Βατικάνειας Συνόδου στὶς 18. 07. 1870 ἀποφασίστηκε: 
«...Ὅταν ὁ Ρωμαῖος ποντίφικας ὁμιλεῖ ἐκ καθέδρας, δηλαδή ὅταν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ποιμένα καὶ διδάσκαλου ὅλων τῶν χριστιανῶν, δυνάμει τῆς ὑπέρτατης ἀποστολικῆς του ἐξουσίας, ὁρίζει ὅτι κάθε διδασκαλία ποὺ ἀφορᾶ στὴν πίστη καὶ τὴν χριστιανικὴ ἠθικὴ πρέπει νὰ γίνει ἀποδεκτὴ ὡς ἀληθὴς ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν Ἐκκλησία, βάσει τῆς Θείας Ἐπιφοιτήσεως ὑποσχεθείσης σ' ἐκεῖνον διὰ τοῦ ἀποστόλου Πέτρου, τότε χαίρει τοῦ ἀλαθήτου ἐκείνου ποὺ ὁ Θεῖος Λυτρωτής θέλησε νὰ χαρίσει στὴν Ἐκκλησία του… 
Ἐὰν κάποιος ἀμφισβητήσει τὸ παραπάνω δόγμα ἀνάθεμα». 
Καὶ στὴν ἀπόφαση τῆς 2ης Βατικάνειας Συνόδου τὸ 1965 διαβάζουμε: «Οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι ποὺ ἀμφισβητοῦν τὸ ἀπὸ τὸν Θεὸ παραχωρημένο σωτηριολογικὸ ἔργο τῆς «Καθολικῆς Ἐκκλησίας» ἢ δὲν εἰσέρχονται σ’αυτήν, δὲν μποροῦν νὰ σωθοῦν». 
Καὶ στὴν ἀπόφαση τῆς παπικῆς συνόδου τῆς Φλωρεντίας τὸ 1439 σχετικὰ μὲ τοὺς Ἕλληνες διαβάζουμε «Ὅποιος δὲν ὑποταχτεῖ στὸν ρωμαῖο Ποντίφηκα δὲν μπορεῖ νὰ σωθεῖ... Ὁ ρωμαῖος Ποντίφηκας ἔχει τὴν ἐξουσία πάνω σὲ ὅλον τὸν κόσμο». 

Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς Προτεστάντες τὰ πράγματα γίνονται ἀκόμα πιὸ παράφορα. Ἡ Σύνοδος τῆς «Προτεσταντικῆς Ἐκκλησίας» τῆς Γερμανίας ἀναφέρει στὴν «Ἀλφάβητο τῆς Πίστεως»: «Ὅποιος παραμένει σταθερὰ σὲ δόγματα, δὲν ἔχει ἐγκυρότητα στὴν κοινωνία καὶ στὴν δημοσιότητα καὶ θεωρεῖται πεισματάρης καὶ ἀνεπήδευτος μαθήσεως». 
Ἐδῶ μένει ὁ κάθε ὑγιῶς σκεπτόμενος ἄναυδος μὲ τὶς μεθοδεύσεις τῶν αἱρετικῶν. 
Οἱ Προτεστάντες κατηγοροῦν τοὺς πιστοὺς ποὺ ὑπερασπίζουν τὰ δόγματα (μήπως μᾶς θυμίζει κάτι αὐτό;) ἐπιφανειακὰ μὲν ἀδογμάτιστα, πρακτικὰ δὲ μὲ διατυπώσεις δογματικοῦ χαρακτῆρα. Γιατὶ αὐτὸ ποὺ πρεσβεύουν εἶναι ἀπὸ τὴν φύση του καὶ χρησιμοποιεῖται ἀπὸ αὐτοὺς ὠς δόγμα. Θέλουν δηλ. νὰ καταργήσουν τὸ δόγμα (ποὺ φυσικὰ τοὺς ἐλέγχει) καὶ τοὺς ὑπερασπιστές του καὶ νὰ θεμελιώσουν τὸ δικό τους νέο δόγμα.

Μετὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἀναφορὲς γεννιέται τὸ ἑξῆς λογικὸ ἐρώτημα: Πῶς εἶναι δυνατόν, αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ἀδιαπραγμάτευτες καὶ μὴ ἀποκηρυγμένες δογματικὲς θέσεις στὴν πίστη τους – τὸ ὁποῖο φυσικὰ εἶναι δικαίωμά τους, ὡς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι – νὰ ἀπαιτοῦν ἀνεκτικότητα καὶ κατάργηση τῶν δογμάτων τῶν ἄλλων – ἡ ὁποία ἀπαίτηση δὲν εἶναι δικαίωμά τους– καὶ νὰ καταδικάζουν ὅποιον δὲν ὑπακούει; 
Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη ἀπάτη τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἡ μεγαλύτερη ἀπάτη στὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας, ὅπως σωστὰ προφήτευσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. 
Οἱ Οἰκουμενιστὲς εἶναι ἄνθρωποι διαποτισμένοι ὄχι ἀπὸ πνεῦμα ἀγάπης, διαλλακτικότητας καὶ σεβασμοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ πνεῦμα ἀπολυταρχίας, μένους, ἐξουσιοκρατίας, ἐπισκοποκρατείας, ἀσέβειας, διπροσωπείας καὶ διωγμοῦ. Εἶναι οἱ κατάλληλοι ἐκπρόσωποι τοῦ πνεύματος τῶν ἐσχάτων χρόνων καὶ γι’ αυτὸ πρέπει νὰ πολεμηθοῦν κατὰ τὸν ἁγιοπατερικὸ τρόπο τῆς Ἐκκλησίας. 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

ΑΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ !!

«Οχι, φιλε μου! Προτιμω να τρωγω τσουκνιδες και να πεθανω της πεινας, παρα να φαγω τροφην προδοσιας!» – Προτιμοτερον θανατος παρα επαισχυντος επιβιωσις

Aπο το βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», ἐκδοση Γ ἐπηυξημένη, 2015, σελ. 41
Προτιμοτερον θανατος παρα επαισχυντος επιβιωσις

ΤΑΥΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝ διὰ νὰ τονίσωμεν καὶ πάλιν ὅτι, ἐὰν ὁ κατέχων ἀντικείμενόν τι, ἀπὸ τὰ εὐτελέστερα ἕως τὰ ἀκριβώτερα, χαράξῃ ἐπʼ αὐτοῦ τὸν ἀριθμὸν 666 καὶ μᾶς εἴπῃ, «Δὲν θὰ σᾶς τὸ δώσω ἐὰν προηγουμένως δὲν ἀρνηθῆτε καὶ δὲν βλασφημήσετε τὸν Χριστόν», τότε εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν, ἄν εἴμεθα πιστοί, θὰ πρέπῃ νὰ προτιμήσωμεν νὰ στερηθῶμεν τοῦ τοιούτου ἀγαθοῦ, ἔστω καὶ ἄν αὐτὸ εἶνε ὁ ἐπιούσιος ἄρτος, καὶ νʼ ἀποθάνωμεν τὸν ἐκ τῆς ἀσιτίας θάνατον, παρὰ νʼ ἀρνηθῶμεν τὸν Χριστόν. Ἡ πίστις εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν πρέπει νὰ λάμπῃ ὡς ὁ ἥλιος.
Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τοῦ λόγου θʼ ἀναφέρω ἕνα παραπλήσιον γεγονός, τοῦ ὁποίου ὑπῆρξα αὐτόπτης μάρτυς. Πρὸ 42 ἐτῶν ὡς ἱεροκῆρυξ εὑρισκόμην εἰς μίαν πόλιν τῆς μαρτυρικῆς μας Μακεδονίας, ἡ ὁποία διετέλει τότε κάτω ἀπὸ τὴν δυναστείαν στρατευμάτων κατοχῆς, ἐν οἶς καὶ βουλγαρικῶν, συνεργαζομένων στενῶς μετὰ τῶν ὀρδῶν τοῦ ἀπαισίας μνήμης Χίτλερ. Οἱ Βούλγαροι, διὰ νὰ προσελκύσουν ὀπαδούς, ἐμοίρασαν καρτέλλας εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐδέχθησαν νὰ προσχωρήσουν μὲ τὸ μέρος των, οἱ δὲ ἐφοδιασμένοι μὲ καρτέλλαν ἐπρομηθεύοντο ἐκλεκτὰ τρόφιμα δωρεὰν εἰς περίοδον φρικτῆς πείνης. Εἰς τὸν πειρασμὸν αὐτὸν ὑπέκυψαν οὐκ ὀλίγοι. Τότε συνήντησα Ἕλληνά τινα πατριώτην, πάμπτωχον οἰκογενειάρχην, ὅστις, εἰς τὴν προτροπὴν νὰ δεχθῇ τὴν κάρταν καὶ νὰ λάβῃ τρόφιμα, ἠκούσθη νὰ λέγῃ˙
«Ὄχι, φίλε μου! Προτιμῶ νὰ τρώγω τσουκνίδες καὶ νὰ πεθάνω τῆς πείνας, παρὰ νὰ φάγω βουλγάρικο καλαμπόκι, τροφὴν προδοσίας!». 
Ἐὰν τοιοῦτον ὑψηλὸν λόγον εἶπεν ὁ φλογερὸς αὐτὸς πατριώτης, πόσω μάλλον οἱ συνειδητοὶ χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι θέτουν ὑπεράνω καὶ τῆς πατρίδος τὴν πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, πρέπει νʼ ἀπαντήσουν οὕτω πως εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, κατέχοντες ὑλικὰ ἀγαθά, δὲν θὰ ἐννοοῦν νὰ δώσουν τι ἐξ αὐτῶν εἰς τοὺς πιστούς, ἐὰν προηγουμένως αὐτοὶ δὲν ἀρνηθοῦν τον Χριστόν!
Συνεπῶς, ἐὰν εἰς περίοδον ἀποστασίας μεγάλης τὰ ὄργανα τοῦ Ἀντιχρίστου, σὺν τῷ ἀριθμῷ ἔχοντα εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν δικαιοδοσίαν των καὶ τὸ πωλεῖν καὶ τὸ ἀγοράζειν μᾶς εἴπουν «Τότε μόνον θὰ σᾶς δώσωμεν τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ διὰ νὰ ζήσετε, ἐὰν προηγουμένως πτύσετε τὸν Χριστὸν εἰς τὸ πρόσωπον», τότε δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφοβολία, ὅτι πρέπει νὰ ἀπορρίψωμεν τὸν ὅρον τοῦτον τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ νὰ προτιμήσωμεν τὸν ἐξ ἀσιτίας ἔντιμον θάνατον ἤ τὴν ἄτιμον καὶ ἐπαίσχυντον ἐπιβίωσιν. Ἀλλὰ τοιοῦτόν τι σήμερον δὲν συμβαίνει.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ κ.ΑΝΘΙΜΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Π.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΩΛΗ

κ. Άνθιμε εσείς τολμάτε να επικαλείστε τους Ιερούς Κανόνεςπου τους ποδοπατήσατε προκλητικότατα;








QUIZ: μήπως ενθυμείται ο κ.Άνθιμος τις φρικτές αρές των ιερών κανόνων που επιφυλάσσονται για τους επισκόπους εκείνους που καταλαμβάνουν μηδέποτε κενωθέντα επισκοπικό θρόνο καθώς και για όσους εγκαταλείπουν την επισκοπή τους διά να συζευχθούν ετέραν πολύφερνον νύμφην, πλουσιότερη και επιφανέστερη ιερά μητρόπολη τουτέστιν;

Το μαύρο Ιούλιο του μοιραίου για τα εγχώρια εκκλησιαστικά και πολιτικά πράγματα έτους 1974 ο τότε αρχιμανδρίτης κ.Άνθιμος Ρούσσας έσπευσε, αγαλλομένω ποδί, να εγκατασταθεί ως μητροπολίτης στην ακριτική Αλεξανδρούπολη με το σπαθί των υπ αριθμόν 3 και 7 Συντακτικών Πράξεων του απαισίας μνήμης ιωαννιδικού καθεστώτος εκτοπίζοντας τον τότε μητροπολίτη μακαριστό Κωνστάντιο Χρόνη, τον ήρωα των Καλαβρύτων και της Καβάλας. Υφίσταται ικανό δημοσιογραφικό υλικό που ενδείκνυται να γνωστοποιηθεί ευρύτερα.
Και μετά κάμποσα χρόνια εγκατέλειψε τον Έβρο ίνα περιπτυχθή την πάγκαλον νύμφην του Θερμαικού βεβαίως-βεβαίως καταπατώντας τους σχετικούς ιερούς κανόνες!
Και μετά ταύτα υπέβαλλε και υποψηφιότητα για την καθέδρα της αρχιεπισκοπής Αθηνών (ο τελικός στόχος), ούτως ώστε να ολοκληρωθεί επιτυχώς το δρομολόγιο Αλεξανδρούπολη-Αθήνα βεβαίως-βεβαίως!
Δυστυχώς, όμως, στην περίπτωσή του δεν εφαρμόσθηκαν οι σχετικοί ιεροί κανόνες που σε άλλες περιπτώσεις μετατρέπονται σε...κανόνια για την εξουδετέρωση των αντιφρονούντων!
"Τι ωραίος κόσμος μπαμπά!".

Λ.Ν

Τα λίγα που γίνονται πολλά...



Ναι, δεν μπορούμε όλα να τα αλλάξουμε. Αλλα γιατί θα έπρεπε; Ας μάθουμε να ζούμε με τα λίγα που μπορούν να γίνουν πολλά, όταν τα εκτιμήσουμε και τα αξιολογήσουμε σωστά. 
Η ζωή περνά και χάνεται μαζί και οι ευκαιρίες που μας χαρίζει ο Θεός. Ας ζήσουμε αυτό το δώρο του Κυρίου, κι ας μην είναι όλα τέλεια. Να σε βρίσκει το βράδυ και πριν ξαπλώσεις στο κρεβάτι, να μην λες "ουφ παει πέρασε κι αυτή η μέρα", αλλά "δοξα τω Θεώ έζησα κι σήμερα....".
Άλλωστε η τέχνη της ζωής είναι να κερδίζεις την μάχη με τον χρόνο. 
Αυτός να μετράει τις μέρες και εσύ να ζείς με πάθος τις στιγμές.

AYΤΑ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΟΝΟΜΑΖΕΙ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ!!!

ΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ» ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥΜΕ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ!!!

ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, ΔΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ! 


AYΤΑ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ ΟΝΟΜΑΖΕΙ Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ!!!!
ΟΙ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΙ –Οἱ ἀδελφὲς ἐκκλησίες τοῦ Βαρθολομαίου καὶ τῶν οἰκουμενιστῶν, μὲ καρναβαλικὲς ἐκδηλώσεις μέσα στοὺς ναούς τους γιορτάζουν τὶς ἀποκριές! Στὸ διαδίκτυο ὑπάρχει πλούσιο φωτογραφικὸ ὑλικό!!!!
ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ δὲν πέφτουν παρακάτω· Καρδινάλιος δίνει ὄστια σὲ καρναβάλι καὶ ὁ πάπας Φραγκίσκος μιμεῖται τοὺς κλόουν. Δέστε φωτογραφίες.
Ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης ποὺ δέχεται τοὺς αἱρετικοὺς ὡς ἐκκλησίες δίνει τὴν ἄδεια στὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο νὰ στείλῃ ἀντιπροσώπους ἱερεῖς, γιὰ νὰ τιμήσουν τοὺς ἀποκριάτικους χορούς! Αὐτὴ τὴν σατανικὴ ἕνωση ἐπιδιώκουν οἱ ἀθεόφοβοι!!!

"Όλοι οι βαπτισμένοι χριστιανοί πρέπει να σταθούμε μαζί"!


Νέο οικουμενιστικό παραλήρημα από το Βατικανό!
Αφόρητη πίεση για κοινές προσευχές 
και “ενότητα” των Χριστιανών



Την προσεχή Κυριακή 26 Φεβρουαρίου ο κ. Φραγκίσκος θα γίνει ο πρώτος Πάπας που θα επισκεφθεί μια Αγγλικανική Εκκλησία στη δική του επισκοπή της Ρώμης.
Ο Καρδινάλιος Walter Kasper, πρώην πρόεδρος του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, γνωστός μας από τις πολύ στενές σχέσεις με το Φανάρι, μίλησε για
την παρουσία του Πάπα στην αγγλικανική ενορία των Αγίων Πάντων Ognissanti στη Ρώμη κάνοντας λόγο για «την καλλιέργεια της σχέσης μας»: και χαρακτηρίζοντας την παρουσία του Πάπα ως Επισκόπου της Ρώμης, ως «πολύ σημαντική».


Ο Κάσπερ επεσήμανε ακόμη ότι η παρουσία αυτή “θα συμβάλει στην επίτευξη των οικουμενικών σχέσεων” και συμπλήρωσε πως “αυτές οι σχέσεις, όχι μόνο πρέπει να αναπτυχθούν μέσω του θεολογικού διαλόγου,, αλλά και μέσα από την προσωπική επαφή και κυρίως με την κοινή προσευχή!!!”.
Επομένως τι πρέπει να αναμένουμε να δούμε;; Τον Πάπα να λειτουργεί και σε καμιά Ορθόδοξη ενορία και να του φιλούν το χέρι οι Ορθόδοξοι ποιμένες;;; (όχι πως δεν το έχουμε δει ήδη αυτό…)
Όσα είπε ο Κάσπερ θα πρέπει να προβληματίσουν, ειδικά όταν την ίδια στιγμή που λέγονται αυτά οι Φαναριώτες προσφέρουν γη και ύδωρ στο Βατικανό σε επιπεδο οικουμενιστικών σχέσεων!
Ο ίδιος ο Κάσπερ ισχυρίζεται ο Ιησούς δεν κατέστησε τόσο «επιτακτική ανάγκη να έχουμε ενότητα» αλλά περισσότερο «προσευχήθηκε ότι όλοι μπορούμε να είμαστε ένα» και o οικουμενισμός, λέει o Κάσπερ, είναι η «κοινή χρήση αυτής της προσευχής του Κυρίου μας»
Ο Καρδινάλιος Κάσπερ τονίζει ακόμη πως το ότι «βαφτίστηκαμε μαζί στο ίδιο Κύριο Ιησού Χριστό» είναι το θεμέλιο της οικουμενικής κίνησης.
Και εκεί που προκαλεί άκρατη ανησυχία για τις προθέσεις του Βατικανού είναι όταν λέει: “Σήμερα, όλοι οι βαπτισμένοι χριστιανοί πρέπει να σταθούμε μαζί και να δώσουμεκοινή μαρτυρία κατά της βίας και της τρομοκρατίας, με στόχο την προώθηση της δικαιοσύνης, της ειρήνης και της μάθησης γιατί αυτό που έχουμε κοινό είναι κάτι περισσότερο από αυτά που μας χωρίζουν”.


Ο κανόνας των Απλανών Πατέρων μας, των Αγίων της Εκκλησίας μας



Πολύ περισσότερο στα χρόνια μας χρειάζεται ο Χριστιανός να κρατάει τον κανόνα των Απλανών Πατέρων μας, των Αγίων της Εκκλησίας.
Να μη βλέπει σε πρόσωπα αλλά να βλέπει στην Πίστη, αν αυτός που τα λέει έχει Ορθή Πίστη, την Πίστη των Αγίων της Εκκλησίας, καθώς "το χαρακτηριστικό γνώρισμα του Χριστιανισμού", όπως τονίζει ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, "δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά η αληθινή και ακριβής Πίστις".

Αν βλέπει σε πρόσωπα θα πλανηθεί όπως πλανήθηκαν πολλοί,γιατί στα χρόνια μας διδάσκουν αιρετικές, αντιπατερικές, ανορθόδοξες και μάλιστα
βλάσφημες θεωρίες, φημισμένοι ξακουστοί και “φωτισμένοι” Γέροντες, Πνευματικοί, Ηγούμενοι, Αρχιερείς.
Το ότι δεν ήταν φωτισμένοι αλλά μάλλον σκοτισμένοι το αποδεικνύουν οι σκοτισμένες Θεωρίες που διδάσκουν σύμφωνα με την Οικουμενιστική Αιρετική Σύνοδο της Κρήτης, ενώ βρισκόμαστε σε καιρό Ομολογίας.
Το γνώρισμα των Φωτισμένων είναι ότι αποδέχονται μέχρις λεπτομερειών όλα των Φωτισμένων Αγίων Γερόντων που προηγήθηκαν από αυτούς.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι όσοι τα αποδέχονται όλα είναι φωτισμένοι, αλλά όσοι είναι Φωτισμένοι αποδέχονται όλα των προηγούμενων Φωτισμένων.
Αν υπάρχουν τώρα κάποιοι φημισμένοι Γέροντες που ενώ δεν αποδέχονται την Αιρετική Σύνοδο της Κρήτης, αλλά και δεν αντιδρούν, δεν πολεμούν φανερά την Αίρεση του Οικουμενισμου και τους Αιρετικούς Οικουμενιστές, αυτό αποδεικνύει ότι είναι ημιφωτισμένοι, δηλαδή μονόφθαλμοι.
Ο μονόφθαλμος όμως από το ένα μάτι δεν βλέπει καλά, είναι χαλασμένο, δεν παρέχει ασφάλεια, ασφάλεια παρέχει ο Φωτισμένος ο οποίος βλέπει καθαρά και με τα δύο μάτια, δια του Χαρίσματος της αδιαλείπτου Ευχής. Γι αυτό παρακαλούμε πολύ αυτούς τους ξακουστούς Γέροντες με τις φημισμένες και ξακουστές συνοδείες τους, να πάρουν φανερή Ορθόδοξη και Πατερική θέση εναντίον της Αιρέσεως του Οικουμενισμού και των Αιρετικών Οικουμενιστών διότι σε λίγο θα φύγει και αυτή η λίγη Χάρις που έχουν αν δεν έχει ήδη φύγει και από ημιφωτισμένοι – ημισκοτισμένοι θα καταντήσουν τελείως σκοτισμένοι.
Όλοι οι Φωτισμένοι, Θεούμενοι Άγιοι της Εκκλησίας είναι ενωμένοι μεταξύ τους,΄έχουν κοινή διδασκαλία και κοινή ζωή,την ζωή της Χάρης.
Η μεγάλη αξία των Αγίων βρίσκεται, στο ότι δια της Ορθοδόξου Πίστεως των Αγίων της Εκκλησίας ενωνόμαστε με τον Χριστό.
Κάθε μέρα δεόμεθα στην Θεία Λειτουργία, "Εις την ενότητα της Πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος…", διότι αυτός είναι ο τρόπος ενώσεως με τον Χριστό, καθώς διδάσκουν οι Θεολόγοι Πατέρες μας και δια του Χριστού οι Χριστιανοί μεταξύ μας.
Δεν δεόμεθα "Εις την ενότητα του Επισκόπου και την κοινωνία του Επισκόπου…", καθώς διδάσκουν οι Οικουμενιστές Επίσκοποι, διότι αυτός είναι ο τρόπος χωρισμού από τον Χριστό και δια του Κακοδόξου Επισκόπου, των Χριστιανών μεταξύ μας.
Οι Οικουμενιστές, όπως μας διαβεβαιώνει και ο Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης για τους Αιρετικούς, δεν έχουν την ίδια Πίστη με τις ευχές που λένε, ούτε έχουν την ίδια Πίστη με τους Αγίους της Εκκλησίας που έγραψαν τις ευχές, γι αυτό το λόγο οι ευχές των Οικουμενιστών Αιρετικών Επισκόπων είναι ανενέργητες.
Μεσότητα στα Πνευματικά δεν μας δίδαξαν οι Θεόπνευστοι Διδάσκαλοι μας, εφόσον οι Αιρετικοι δεν έχουν κοινή διδασκαλία, ούτε κοινή ζωή με τους Θεόπτες Πατέρες μας, απόδειξη ότι στερούνται την ζωή της Χάρης, σημαίνει ότι έχουν την “ζωή” της Πλάνης.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής αναφέρει σχετικά: “Ο Θεός εκλεξάμενος εξήγειρεν Αποστόλους και Προφήτας και Διδασκαλους προς τον καταρτισμόν των Αγίων, ο δε διάβολος Ψευδαποστόλους δε και Ψευδοπροφήτας και Ψευδοδιδασκάλους κατά της ευσεβείας εκλεξάμενος εξήγειρεν, ώστε και τον παλαιόν πολεμηθήναι νόμον και τον ευαγγελικόν. Ψευδαποστόλους δε και Ψευδοπροφήτας μόνους νοώ τους αιρετικούς, ων οι λόγοι και οι λογισμοί διεστραμμένοι εισίν. Ωσπερ ουν ο τους αληθείς Αποστόλους και Διδασκαλους δεχόμενος, Θεόν δέχεται, ούτω και τους Ψευδαποστόλους και Ψευδοπροφήτας και Ψευδοδιδασκάλους δεχόμενος, τον διάβολο δέχεται”.

Εύχεστε και για εμένα
Μοναχός Μακαριος Κουτλουμουσιανός
Κάθισμα Αγίου Νικολάου.

Απάντηση στους Οικουμενιστές...

...απο το βαθύ παρελθόν

«Οἱ προσβληθέντες ἐκ τοῦ μιάσματος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔχουν πνευματικόν δαλτονισμόν. Δέν διακρίνουν τάς διαφοράς μεταξύ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἑτεροδόξων, ἔτι δέ καί ἀλλοθρήσκων.
Οὗτοι βλέπουν μόνον ὁμοιότητας. Καί χάριν τῶν ὁμοιοτήτων καλοῦν ὅλους νά ἑνώσουν ὅλας τάς πίστεις καί νά γίνουν ἕν!Ὀργίζονται δε καί ἐξανίστανται ἐάν τίς τολμήσῃ καί ὑπενθυμίσῃ εἰς αὐτούς δογματικάς διαφοράς καί ὅτι χάσμα μέγα ἐστήρικται μεταξύ Ὀρθοδόξων, ἑτεροδόξων καί ἀλλοθρήσκων, καί ὅτι εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνον νά ἐπιχειροῦν ἰλιγγιώδη ἅλματα.
Ἐντός τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἡ Ὀρθοδοξία χάνει τό χρῶμα καί τό ἄρωμά της, τό αἷμα καί τήν εὐωδίαν Χριστοῦ.
Νά γνωρίσουμε καλύτερα τήν Ἐκκλησία μας, τήν Ὀρθοδοξία… Νά μείνουμε πιστοί καί ἀφωσιωμένοι στήν Ὀρθόδοξο Ἀνατολική Ἐκκλησία μας, νά κρατήσουμε σφιχτά, παντοτεινά, αἰώνια τήν Ὀρθόδοξο πίστι μας. ἡ Ὀρθόδοξος πίστις μας εἶναι θησαυρός πολύτιμος, καί δυστυχῶς δέν τήν γνωρίζουμε καλά…Χαίρετε, ἀδελφοί μας διότι ἀνήκετε στήν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία….
Ὁ Παπισμός εἶναι ἀνατροπή θεμελιωδῶν νόμων τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ γνησίου Χριστιανισμοῦ. 
Ἡ Οὐνία εἶναι Δούρειος ἵππος, σατανικόν μηχάνημα τοῦ παπισμοῦ, πρός ἐκπόρθησιν τῆς ψυχῆς τῶν ὀρθοδόξων… Ἡ Οὐνία εἶναι ἕνα ἀπό τά ὅπλα πού χρησιμοποιοεῖ ἡ παπική προπαγάνδα διά νά ὑποτάξῃ τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν.
Ὁ Πάπας εἶναι πηγή αἱρέσεων. Ἡμεῖς θά μείνωμεν ὀρθόδοξοι. Δέν θά προδώσωμεν τήν πίστιν μας…O πάπας ζητά να υποδουλώσει την Ελλάδα, μα δεν θα μπορέσει και ούτε η Ελλάς θα επιτρέψει ν’ αγγίσει την πίστη της. (Ελέχθη 11-3-2001)

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Απομάκρυνση από τους "νοσούντες"...

...και τους κρυφούς μεταδότες"


Ο/Η Ανώνυμοςείπε...
Και να θέλουμε να ξεχάσουμε την λοιμική του Κολυμπαρίου, δεν μάς αφήνουν οι ίδιοι οι δράστες: Ο ένας καλεί δίπλα του τον δήμαρχο της περιοχής του, για να ευλογήσουν από κοινού τους πέντε άρτους, ο άλλος εγκαθιστά πάστορες και παστόρισσες μέσα στον ιερό ναό σε ώρα Θείας Λειτουργίας, ο τρίτος εξαγγέλλει στην μητρόπολή του ίδρυση κέντρου διαθρησκειακών διαλόγων κ.α.π.
Τα «μικρόβια» ξεχείλισαν και οι «φορείς» της λοιμικής νόσου του Κολυμπαρίου έχουν ξεσαλώσει!
Το θέμα είναι, ποιές προφυλάξεις οφείλουμε να πάρουμε, ώστε να γλυτώσουμε από την θανατηφόρα μόλυνση. Η ιατρική επιστήμη, στις περιπτώσεις λοιμωδών νοσημάτων, προτείνει στους υγιείς, να αποφεύγουν κάθε επαφή με τους νοσούντες, αλλά και με τους φορείς (ασυμπτωματικούς, κρυφούς μεταδότες).

πατερική παράδοση

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος»



16 Ἰανουαρίου 1982 

«Ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι. Αἰσθάνομαι πόσο ἔντονα ἐργάζονται μυστικὰ γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἀρχίσανε μὲ τὴν γλῶσσα. Ὅσο ξεπέφτει ἡ γλῶσσα τόσο ξεπέφτει ὁ λαός. 
Λένε ὅτι θέλουν νὰ εὐκολύνουν τὰ παιδιά. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. Τὰ παιδιὰ καὶ πάλι δὲν θὰ μάθουν γράμματα, γιατὶ ἄλλο εἶναι τὸ αἴτιο. Τὸ αἴτιο εἶναι ἡ ὀρφάνια, ἡ ἔλλειψη τοῦ πατέρα. Ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Θεό. Αὐτὴ δίνει τόπο στὸν παλαιὸ ἄνθρωπο ποὺ μπερδεύεται μὲ τὸν νέο καὶ κάνει μπερδεμένη τὴν ψυχή.» 
[…] Ὁ ἄσωτος ὅταν κατάλαβε τὴν ἀπελπιστικὴ κατάστασή του εἶπε μέσα του «Θὰ σηκωθῶ νὰ πάω στὸν πατέρα μου». 
Γιὰ νὰ τὸ εἰπεῖ ὅμως αὐτὸ αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα, γιατὶ μόνο ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ἔχει πατέρα μπορεῖ νὰ εἰπεῖ «θὰ γυρίσω στὸν πατέρα μου»... 
Γι’ αὐτὸ, ὁ διάβολος ἢ ὁ παλαιὸς μέσα μας ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ μᾶς πείσει ὅτι δὲν ἔχουμε πατέρα, ὅτι εἴμεθα ὀρφανοὶ καὶ γι’ αὐτὸ δὲν ἔχουμε ποῦ νὰ ἐπιστρέψουμε. Ἄρα μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀπελπισία καὶ στὴν αὐτοκτονία. 
Θυμηθεῖτε ὅτι ὁ Ἰούδας κατάλαβε ὅτι ἁμάρτησε μὲ τὸ νὰ παραδώσει αἷμα ἀθῶο, ἀλλὰ δὲν αἰσθανόταν ὅτι εἶχε πατέρα καὶ δὲν εἶχε πιὰ νόημα γι’ αὐτὸν ἡ ζωὴ καὶ ἔτσι ἀπηγχονίσθη μόνος του. 
Ἡ ἔλλειψη νοήματος στὴν ζωή, ποὺ ἀποτελεῖ πρόβλημα γιὰ ἑκατομμύρια ἀνθρώπους ἔχει θεμέλιο καὶ αἰτία της τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι αὐτοὶ δὲν γνωρίζουν ἢ δὲν πιστεύουν ὅτι ἔχουν πατέρα καὶ μάλιστα ὅτι ἔχουν πατέρα τὸν ἴδιο τὸν Θεό ποὺ εἶναι ἕτοιμος νὰ τοὺς ὑποδεχθεῖ μὲ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιά.
Ὁ ἄσωτος δὲν ἀπελπίστηκε, διότι εἶχε πατέρα ὁ ὁποῖος τὸν περίμενε, ὅπως πίστευε, παρ’ ὅλο ποὺ αἰσθανόταν ὅτι δὲν εἶναι ἄξιος νὰ εἶναι γυιός του. Ὁ Ἰούδας αὐτοκτόνησε, γιατὶ δὲν πίστευε πιὰ ὅτι εἶχε πατέρα, ἀφοῦ τὸν πρόδωσε γιὰ τριάκοντα ἀργύρια. 
Τὸ βασικό, λοιπόν, αἴτιο τῆς κακοδαιμονίας μας εἶναι ὅτι αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε ὀρφανοί (κατὰ τὴν ἀντίληψή μας) καὶ ἔτσι μᾶς κάνει ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος νὰ πιστεύουμε καὶ νὰ ζοῦμε στὴν ὀρφάνια καὶ στὴν ἀπελπισία τῆς ὀρφάνιας. 

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἀπὸ τὸ Σημειωματάριο ἑνὸς Ὑποτακτικοῦ, τ. Α΄»

ΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΚΕΙ ΑΓΑΠΗ .......




ΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΚΕΙ ΑΓΑΠΗ 

ΟΠΟΥ ΑΓΑΠΗ ΕΚΕΙ ΕΙΡΗΝΗ 

ΟΠΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΕΚΕΙ ΕΥΛΟΓΙΑ 

ΟΠΟΥ ΕΥΛΟΓΙΑ ΕΚΕΙ Ο ΘΕΟΣ 

ΟΠΟΥ ΘΕΟΣ ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΝΑΓΚΗ ΕΣΤΙ.