.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Και σήμερα οι άνθρωποι θα βασάνιζαν και θα εκτελούσαν τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο


<<Αλλά και σήμερον τα αμαρτωλά «κέφια», μοιχείαι, πορνείαι, συμπόσια, χοροί και τα όμοια, οργιάζουν εις τον κόσμον. Μετά Χριστόν μάλιστα ουδέποτε ο κόσμος «εγλέντησε» τόσον, όσον σήμερον. Ο κόσμος έπεσε «με τα μούτρα» εις τας σαρκικάς ηδονάς και την κραιπάλην μέθην. Και αν έζη ο Ιωάννης σήμερον, εν χριστιανική εποχή, θα ήλεγχε την αμαρτίαν αυστηρότερον. Και οι άνθρωποι, μη υποφέροντες τον έλεγχόν του, θα τον εβασάνιζον καθημερινώς και τελικώς θα τον εξετέλουν>>.


Από το κεφάλαιο «Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ», σελ. 67, του ωραιότατου βιβλίου του κ. Νικολάου Σωτηρόπουλου, ΕΟΡΤΑΙ ΚΑΙ ΥΜΝΟΙ. Για την Αποτομή της Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου είναι αφιερωμένες οι σελίδες 65-68