Κατά τήν Ἱερά Παράδοση, ὅταν σκοτώθηκε ὁ Ἄβελ ἀπό τόν Κάϊν, ἔστειλε ὁ Θεός στόν Ἀδάμ τόν Ἀρχάγγελο Μιχαήλ, γιά νά τόν ὑποδείξει, ὅτι πρέπει τόν γιό του νά τόν θάψει.
Εἶναι ἀποκάλυψη δηλ. ἀπό τόν Θεό, ὅτι ὅταν ὁ ἄνθρωπος πεθάνει, πρέπει στή γῆ νά ἐπιστρέψει.
Διότι ὅταν ὁ Θεός μᾶς ἔπλασε, πῆρε χῶμα ἀπό τό ἔδαφος, στό ὁποῖο δημιουργήθηκε μιά λακκούβα, πού πρέπει νά συμπληρωθεῖ διά τῆς ταφῆς μας.
Λέγει ὁ Κύριος: Ἀπό χῶμα σέ ἔκανα καί εἶσαι ὑποχρεωμένος νά μπεῖς στό χῶμα.
Τό θέλημα λοιπόν τοῦ Θεοῦ εἶναι νά θαπτόμεθα καί ὄχι νά καιγόμαστε.
Δέν εἶναι στήν ἐξουσία τή δική μας, στή κρίση τή δική μας.
Δέν μᾶς εἶπε ὁ Θεός:
Εάν θέλετε μπορεῖτε νά θάπτεσθε, ἐάν θέλετε μπορεῖτε καί κάτι ἄλλο λ.χ. νά καίγεστε.
Εἶναι ρητή ἐντολή τοῦ Θεοῦ ὅλοι νά θαπτόμεθα, μηδενός ἐξαιρουμένου καί ὅποιος δέν ὑπακούσει στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ, θά ἔχει κυρώσεις.
Ποιές εἶναι αὐτές;
Τόλμησαν καί εἶπαν οἱ Πατέρες, ὅτι αὐτοί πού καίγονται καί δέν θάπτονται, πᾶνε ἀπό τήν μία φωτιά στήν ἄλλη.
Νά ξέρετε, ὅτι ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέν ταφεῖ, ἡ ψυχή του β α σ α ν ί ζ ε τ α ι στήν κόλαση παραπάνω.
Θαπτόμενοι, κάνουμε τήν τελευταία μας ὑπακοή καί ξέρετε, εἶναι τιμητική ὑπακοή μέ πολύ γερό μισθό.
Πές ὅτι παίρνουμε ἕνα ἐφάπαξ ὅταν θαπτόμεθα.
Αὐτό νά τυπωθεῖ στό νοῦ ὅλων τῶν ἀνθρώπων.
Ἀντίθετα, ἡ ρητή ἐντολή τοῦ Διαβόλου εἶναι νά καίγονται οἱ ἄνθρωποι καί νά μήν βγαίνουν Ἁγία λείψανα.
Γέροντας Ἐφραὶμ τῆς Σκήτης τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα.+