.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Ἡ ταπείνωση τῶν Ἀποστόλων καὶ ἡ ὑπερηφάνεια τῶν Οἰκουμενιστῶν

Δὲν μπορεῖ κάποιος παρὰ νὰ γεμίσει μὲ θαυμασμό, ὅταν ἀναρωτηθεῖ, ἐρευνώντας τὸ ὑπεράνθρωπο ἔργο τῶν Ἀποστόλων: Πῶς κατάφεραν οἱ Ἀπόστολοι, ἄνθρωποι σκηνοποιοί, ψαράδες, τελῶνες, ἄνθρωποι χωρὶς κοσμικὴ ἐξουσία καὶ δύναμη νὰ διαδώσουν τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ σὲ μία ἐποχή, στὴν ὁποία δὲν ὑπῆρχαν οἱ εὐκολίες καὶ ἡ ταχύτητα διάδοσης ἰδεολογιῶν καὶ μηνυμάτων, ὅπως σήμερα. 
Διότι εἶναι φυσικὸ νὰ ρωτήσει κάποιος, πῶς τὰ κατάφεραν οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἄνθρωποι νὰ ἀνταπεξέλθουν στὶς δυσκολίες τῶς ἐποχῆς ἐκείνης, ποιά ἦταν τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τους ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ζῆλο γιὰ τὴν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου; 
Σὲ μία τέτοια ἐρώτηση ἡ ἀπάντηση θὰ πρέπει νὰ εἶναι: Ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, ὁ Ὁποῖος «ἔχει μετρήσει καί τίς τρίχες τῆς κεφαλῆς μας» (Ματθ. 10, 30), βαθειὰ συνειδητοποίηση ὅτι ὁ Θεὸς ὁλοκλήρωνε κάθε δική τους προσπάθεια, οὐσιαστική, ἀληθινὴ ταπείνωση καὶ ἀποδοχὴ, ὅτι «χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» καὶ ὅτι ἡ ἐπιτυχία τοῦ ἔργου ὀφειλόταν στὸν «αὐξάνοντα Θεό», μεγάλη ἀγάπη πρὸς τοὺς συνανθρώπους τους, ὡς ἀνταπόδοση τῆς ἀπέραντης ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ πρὸς αὐτούς. 
Κι ὅλα αὐτὰ τὰ συντηροῦσαν καὶ τὰ αὔξαναν μὲ τὴν τήρηση τῶν Ἐντολῶν Του, μὲ τὶς κακουχίες, τὶς νηστεῖες, τὴν ἀδιάλειπτη προσευχή, τὴν αὐτοκριτικὴ καὶ τὴν αὐτομεμψία, τὴν ταπείνωση. Γράφει ὁ Παῦλος:

«Δυστυχισμένος καὶ ταλαιπωρημένος ἐγὼ ἄνθρωπος! Ποιός θὰ μὲ ἐλευθερώσει καὶ θὰ μὲ γλυτώσει ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦτο, μέσα στὸ ὁποῖο κυριαρχεῖ ἡ ἁμαρτία καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος» (Ρωμ. 7, 24); «Ποιανοῦ ἡ πίστη ἀσθενεῖ καὶ δὲν ἀσθενῶ κι ἐγώ;
Ποιός ὑποκύπτει στὸν πειρασμό καὶ δὲν ὑποφέρω κι ἐγώ; Ἄν πρέπει νὰ καυχηθῶ, θὰ καυχηθῶ γιὰ τὰ παθήματά μου» (Κορ. 2, 11, 23). «Μοῦ φαίνεται πώς ὁ Θεός σ' ἐμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἔδωσε τὴν ἐλεεινότερη θέση, σὰν νὰ εἴμαστε καταδικασμένοι νὰ πεθάνουμε στὸ στάδιο… Γίναμε θέαμα γιὰ τὸν κόσμο, γιὰ ἀγγέλους καὶ γι' ἀνθρώπους. Ἐμεῖς παρουσιαζόμαστε μωροί γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ... εἴμαστε ἀδύναμοι... εἴμαστε περιφρονημένοι... Στούς ἐμπαιγμούς ἀπαντᾶμε μὲ καλὰ λόγια, στοὺς διωγμούς μὲ ὑπομονή, στὶς συκοφαντίες μὲ λόγια φιλικά. Καταντήσαμε σὰν τὰ σκουπίδια ὅλου τοῦ κόσμου, ὥς αὐτὴ τὴν ὥρα θεωρούμαστε τὰ ἀποβράσματα τῆς κοινωνίας» (Κορ. 1, 4, 9). «Δέν ἀποφύγαμε τήν ἐργασία ὅταν ἤμασταν κοντά σας, οὔτε ἐπιβαρύναμε κανέναν μέ τή διατροφή μας, ἀλλά ἐργαζόμασταν μέρα νύχτα μέ κόπο καί μόχθο, γιά νά μή γίνουμε βάρος σέ κανένα σας» (Β' Θεσ. 3, 7-9). «Οἱ ἀθλητές ποὺ ἑτοιμάζονται γιὰ τὸν ἀγῶνα, ὑποβάλλονται σὲ κάθε εἴδους ἀποχή· γιὰ νὰ λάβουν, ἐκεῖνοι ἕνα στεφάνι ποὺ μαραίνεται, ἐμεῖς ὅμως ἕνα ἀμάραντο. Ἐγώ, λοιπόν, ἔτσι τρέχω, μὲ τὰ μάτια στηλωμένα στὸ τέρμα· ἔτσι πυγμαχῶ, ὄχι σὰν κάποιον ποὺ δίνει γροθιές στὸν ἀέρα. Ἀλλά μὲ σκληρὲς ἀσκήσεις ταλαίπωρῶ τὸ σῶμα μου καὶ τὸ ὑποδουλώνω, ἀπὸ φόβο μήπως, ἐνῶ θὰ ἔχω κηρύξει στοὺς ἄλλους, ἐγὼ ὁ ἴδιος κριθῶ ἀκατάλληλος» (Κορ. 1, 9. 27).

Οι Ἀπόστολοι ἔκαναν τὸν ἀγῶνα τους χωρὶς νὰ ὑψώνουν τοὺς ἑαυτούς τους, ἐπειδὴ τοὺς ἐπέλεξε ὁ Χριστός, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐξισώνοντάς τους ἀκόμα καὶ μὲ τὸν πιὸ ἁπλὸ καὶ ἀσήμαντο πιστό, δεχόμενοι ἀκόμα καὶ ἔλεγχο καὶ κριτική. Γιατὶ πίστευαν καὶ δίδασκαν, ὅτι στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δὲν ὑπάρχει μικρὸς καὶ μεγάλος ἀλλὰ ὅλοι ἔχουν τὸν ρόλο καὶ τὴν εὐθύνη τους. Ἔτσι ὅταν οἱ ἐκ περιτομῆς Χριστιανοὶ ἔλεγξαν μὲ παρρησία τὸν Πέτρο γιὰ τὸ ὅτι βάπτισε ἐθνικούς, αὐτός ὄχι μόνο δὲν δυσανασχέτησε, ἀλλὰ ἀντιθέτως δέχθηκε τὸν ἔλεγχο καὶ μὲ ἀγάπη καὶ ἠρεμία ἀπολογήθηκε, ἐξηγώντας τους γιατὶ τὸ ἔκανε (Πράξ. 11, 1-18) θεωρώντας δίκαιο νὰ τὸν ἐρωτοῦν ἀλλὰ καὶ αὐτὸς νὰ ἀπαντήσει καὶ μένοντας πιστὸς στὴν ἐκπλήρωση τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Κυρίου «ποίμαινε τὰ προβατά μου» (Ἰω. 21, 15-16).

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόδειξη, ὅτι οἱ Ἀπόστολοι ἔκαναν τὸν ἀγῶνα τους ὑπακούοντας ταπεινὰ στὶς ἐντολὲς καὶ στοὺς Κανόνες τοῦ Χριστοῦ «Κι ὅταν κάποιος μετέχει σέ ἀθλητικούς ἀγῶνες, δέν παίρνει τό στεφάνι τῆς νίκης, ἄν δέν ἀγωνιστεῖ σύμφωνα μέ τούς κανόνες» (Β' Τιμ. 2, 5), διότι γνώριζαν ὅτι ὑπάρχει ἀπὸ τὸν διάβολο μιά καλοστημένη παγίδα, ἕνας μεγάλος κίνδυνος· ὑπάρχει ὁ πολύ μεγάλος κίνδυνος τῆς ὑπερηφάνειας. 
Τὸν γνώρισε ὁ Πέτρος αὐτὸν τὸν κίνδυνο, ὅταν εἶπε «καὶ ἂν ὅλοι σκανδαλισθοῦν, ἀλλ’ ἐγώ ὄχι» καὶ τὸν νίκησε μὲ τὴν ἀπευθείας κατάκριση τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ τὴ σφοδρὴ λύπη καὶ μετάνοια καὶ μὲ τὸ δραστικότερο πρὸς ἐξιλέωση φάρμακο, τὰ πικρὰ δάκρυα (Λουκ. 22, 54, 62). 
Αὐτὴ ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν ταπείνωση τῶν Ἀποστόλων, δίπλα στὴν ἔλλειψη ἀκτημοσύνης, ὑπακοῆς στοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, ἐμπιστοσύνης στὴν Θεία Πρόνοια, ἄρνησης τοῦ ἰδίου θελήματος, δακρύων μετανοίας, τὸ κύριο γνώρισμα πολλῶν συγχρόνων χριστιανῶν, πρῶτος ἐγώ, ἀλλὰ κυρίως παρατηρεῖται στὸ χῶρο τῶν Οἰκουμενιστῶν, γιατὶ ὄχι, καὶ στὸ χῶρο ὅσων «ἀντι-Οἰκουμενιστῶν» παραβαίνουν τὶς Ἐντολές τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἁγίων Του. Αὐτὴ ἡ ὑπερηφάνεια τῶν Οἰκουμενιστῶν μπορεῖ νὰ διακριθεῖ σὲ τρία εἴδη:

α) Τὴν κενοδοξία. Ἡ κενοδοξία ὑφίσταται στὴν ἐπινόηση τρόπων καὶ μεθόδων γιὰ τὴν ἀνάδειξη ἑνὸς ἀτόμου καὶ τὴν ἀνάλογη ἀπόκτηση ἐξουσίας καὶ ἀγαθῶν. Ὁ κενόδοξος Οἰκουμενιστὴς ἐπιδεικνύει τὴν ἀλαζονεία του, τὰ πτυχία του καὶ τὶς γνώσεις του, ἐπιθυμεῖ νὰ θαυμάζεται, νὰ ἐπαινεῖται, νὰ κολακεύεται ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. 
Ἔτσι κυκλοφοροῦν ἀμέτρητα ἡμερολόγια καὶ συλλεκτικοὶ τόμοι μὲ εἰκόνες καὶ ἐγκώμια τοῦ Πατριάρχη ἢ ἄλλων Ἐπισκόπων· ἱερεῖς γράφουν συνεχῶς καὶ αὐλικῶς κολακευτικοὺς ἐγκωμιαστικοὺς λόγους γιὰ τοὺς Ἐπισκόπους τους μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ γίνουν κάποτε καὶ αὐτοὶ Ἐπίσκοποι ἢ Μεγάλοι Πρωτοπρεσβύτεροι· λαϊκοὶ γιὰ νὰ γίνουν Μεγάλοι Ὀφφικιάλιοι· Ψάλτες γιὰ νὰ γίνουν μεγάλοι Ἱεροψάλτες ἢ Λαμπαδάριοι κλπ. 
Ὁ κενόδοξος διψᾶ γιὰ ἐξουσία καὶ πρωτεῖα (βλεπ. Δεσποτοκρατία, ἐπιστημονικὴ θεολογικὴ ἔπαρση), γιὰ ἐπίδειξη τῶν νοητικῶν, γλωσσικῶν καὶ γραφικῶν γνώσεων, γιὰ ἐπίδειξη τῶν σχέσεων του μὲ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τὴν παράλληλη περιφρόνηση τῶν ἀδυνάτων ὡς ἀναγνώριση τῆς ἀξίας του. Ἡ κενοδοξία ἀποτελεῖ μανία «Μανία τις ἐστι ἡ κενοδοξία» (Ἰ. Χρυσόστομος, περὶ κενοδοξίας, 10), ὅπως μανιακοὶ στὴν ὑπεράσπιση τῆς αἵρεσης εἶναι οἱ Οἰκουμενιστές.

β) Τὴν ὑπερηφάνεια. Ἡ ὑπερηφάνεια δὲν διαφέρει πολὺ ἀπὸ τὴν κενοδοξία. Μόνο ποὺ στὴν κενοδοξία ἡ ἐξουσία, ἡ ἀναγνώριση καὶ οἱ ἔπαινοι ἀναμένονται ἀπὸ τὸν κενόδοξο ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἐνῶ ὁ ὑπερήφανος τὰ ἀπονέμει ὅλα αὐτὰ ὁ ἴδιος στὸν ἑαυτό του. 
Ὁ ὑπερήφανος ἐξυψώνει τὸν ἑαυτό του ὑποβιβάζοντας παράλληλα τὸν συνάνθρωπό του (βλέπε τὰ ὑποτιμητικὰ σχόλια περὶ ἀγραμματωσύνης τοῦ Δεσπότου Σιδηροκάστρου γιὰ τὸν π. Φώτιο ποὺ ἀποτειχίστηκε, τοῦ Ἀργολίδος γιὰ τὸ ποίμνιό του κλπ.) καὶ φθάνει στὸ τραγικὸ σημεῖο νὰ τὸν «εὐτελίζει σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει» (Δωρόθεος Γάζης, διδασκαλία, 2, 31). 
Ὁ ὑπερήφανος βλέπει τὸν ἑαυτό του ἐκτὸς κριτικῆς καὶ ἐλέγχου ἀπὸ τοὺς ὑποδεέστερους συνανθρώπους του «οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης» (Λουκ. 18, 11). Γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο ἀπαιτεῖ πρωτοκαθεδρεῖες καὶ πρωτεῖα (Ζηζιούλεια «θεολογία περὶ πρωτείου»), ὑβρίζει καὶ διώκει ἀδιακρίτως αὐτοὺς ποὺ ἀντιστέκονται (βλέπε διωγμοὺς καὶ ὕβρεις τῶν Οἰκουμενιστῶν στοὺς ἀρνούμενους τὴν αἵρεση), ἀποφασίζει μόνος του καὶ διατάζει μὴ ὑπακούοντας σὲ Κανόνες, ἀπαιτώντας ταυτόχρονα ἀπόλυτη ὑπακοή (βλέπ. Κολυμπάρι). 
Δὲν ἐπιδιώκει σχέσεις μὲ ἁπλοὺς θνητούς, παρὰ μόνο μὲ ἰσχυροὺς καὶ δυνατούς (βλέπ. σχέσεις Ἐπισκόπων μὲ λόμπυ καὶ ἰσχυρούς). 
Ὁ ὑπερήφανος Οἰκουμενιστὴς εἶναι δοκησίσοφος (κατὰ τὸν Ἅγ. Θεόδωρο τὸν Στουδίτη), ἰσχυρογνώμων, εἴρων, αὐτοδικαιωμένος, αὐτοδιοικούμενος καὶ αὐτοπρόβλητος.

γ) Τὴν οἴηση. Ἐνῶ ὁ ὑπερήφανος ἀνυψώνει τὸν ἑαυτό του ἀπέναντι στοὺς συνανθρώπους του, ὁ πεφυσιωμένος ἀνυψώνει τὸν ἑαυτό του ἀπέναντι στὸν Θεὸ καὶ στρέφεται ἐναντίον του. Πρῶτος διδάξας ὁ ὁ Ἀδάμ, δεύτερος ὁ Ἄρειος, τρίτος ὁ Νεστόριος κλπ., μετὰ ὁ Πάπας, τώρα οἱ Οἰκουμενιστές. Ἡ οἴηση εἶναι ἡ αἰτία τῆς πτώσης τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι ἡ αἰτία τῆς κάθε εἴδους αἵρεσης καὶ δὴ τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 
Ὁ πεφυσιωμένος πιστεύει, ὅτι δὲν χρειάζεται τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἀνάγκη, τὴν ἀναζήτηση γιὰ τὸ Θεῖο καὶ τὴν ὑπακοή του σ’αὐτό. Τὰ ἔχει βρεῖ ἤδη ὅλα μόνος του καὶ τὰ κάνει μόνος του. Γι’ αὐτὸ καὶ κατρακυλάει στὴν ἀσέβεια καὶ στὴν ἀμφισβήτηση, στὴν ἄρνηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἐπινοώντας παράλληλα ἕναν δικό του Θεό (βλέπ. τὰ μηνύματα τοῦ Πατριάρχη Κων/πόλεως, τοῦ Ἀλεξανδρείας γιὰ τὸ Ραμαζάνι). Ὁ κατεχόμενος ἀπὸ οἴηση οἰκουμενιστὴς δὲν θεωρεῖ ἀναγκαῖο νὰ ὑποταχθεῖ στοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, διότι αὐτὸς μπορεῖ καὶ ξέρει καλύτερα ἀπὸ τὸν Χριστό καὶ τοὺς Ἁγίους Του. Δὲν θεωρεῖ ἀναγκαῖο νὰ ὑπερασπίσει τὸν Τριαδικὸ Θεὸ ἀπὸ τὶς αἱρέσεις καὶ ψευδοδιδασκαλίες, γιατὶ παντοῦ βλέπει ἕναν ἄλλο Θεό, τὸν δικό του Θεό (βλέπ. συμπροσευχές καὶ διαθρησκειακές ἐκδηλώσεις). Τὸν ἀληθινὸ Θεὸ τὸν ἀμφισβήτησε καὶ τὸν ἔχασε, ἀνακηρύττοντας παράλληλα τὸν ἄνθρωπο σὲ Θεό, πράγμα ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ μηδενισμοῦ, τὴν τελικὴ πτώση τοῦ ἀνθρώπου «προσδοκήσας γὰρ ἔσεσθαι Θεός, καὶ ὅπερ εἶχεν ἀπώλεσε» (Ἰ. Χρυσόστομος, Ματθαῖος ὁμιλία, 15, 2, PG 57, 224).

Ἀκτήμονες λοιπὸν οἱ Ἀπόστολοι, πλούσιοι οἱ Οἰκουμενιστές· διωκόμενοι οἱ Ἀπόστολοι, διῶκτες οἱ Οἰκουμενιστές· αὐτοκατηγορούμενοι οἱ Ἀπόστολοι, κατηγοροῦντες καὶ αὐτοδικαιομένοι οἱ Οἰκουμενιστές· περιφρονημένοι καὶ θέαμα γιὰ τὸν κόσμο οἱ Ἀπόστολοι, ἀναδεδειγμένοι καὶ τρανοὶ οἱ Οἰκουμενιστές· ψαράδες καὶ σκηνοποιοί οἱ Ἀπόστολοι, διδ(κτ)άκτορες οἱ Οἰκουμενιστές· μὲ τοὺς πιστοὺς ἀσθενοῦν οἱ Ἀπόστολοι, τοὺς πιστοὺς ἀγνοοῦν οἱ Οἰκουμενιστές· πιστοὶ στοὺς Κανόνες καὶ στὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου οἱ Ἀπόστολοι, ἄπιστοι καὶ τοὺς Κανόνες καταργοῦντες οἱ Οἰκουμενιστές· μαρτυρήσαντες οἱ Ἀπόστολοι, συνθηκολογήσαντες οἱ Οἰκουμενιστές· τὸ Εὐαγγέλιο διέδωσαν καὶ πάμπολλους ὡς σταθεροὺς στὴν πίστη ἔφεραν παρὰ τὶς ἀντιξοότητες, τὶς μεγάλες ἀποστάσεις, τοὺς κινδύνους, τὰ μαρτύρια οἱ Ἀπόστολοι, τὸ Εὐαγγέλιο κατήργησαν καὶ κανέναν στὴν πίστη (καὶ ἂν τὸν ἔφεραν τὸν ἔκαναν χειρότερο ἀπὸ αὐτούς, Ματθ. 23, 15) παρὰ τὴν σύγχρονη τεχνολογία καὶ τὴν εὐκολία οἱ Οἰκουμενιστές.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς τοὺς Ἀποστόλους ἀκολουθοῦμε καὶ τοὺς Οἰκουμενιστὲς ἀρνούμαστε μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις, πιστεύοντας ὅτι πρεσβείαις τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ μέσω τῆς προσωπικῆς μας ὁμολογίας ὁ Θεὸς θὰ μᾶς χαρίσει τὴν σωτηρία. 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Αποκλειστικές φωτογραφίες! Να πως βρέθηκε και πως αγοράστηκε το πανέμορφο (ιδιωτικό) παρεκκλήσιο (κοντά στη λίμνη Κερκίνη) για να τελούνται ακολουθίες για όσους έχουν ΔΙΑΚΟΨΕΙ την μνημόνευση



Επιλέγοντας την διακοπή μνημόνευσης (του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των επισκόπων που τον μνημονεύουν), γνωρίζαμε ότι ο δρόμος θα ήταν ανηφορικός. 
Γνωρίζαμε ότι οι λιγοστές αρχικές επευφημίες θα αραίωναν. 
Ότι θα μας απομόνωναν, ότι θα δεχόμασταν κατηγορίες, ειρωνείες και χλευασμούς. 
Ο δρόμος του Γολγοθά, όσο ωραίος κι αν μοιάζει ως εικόνα, δεν παύει να είναι μοναχικός, επίπονος και μαρτυρικός.


Ο Κύριος μας όμως δίνει πάντα σημάδια της παρουσίας Του. 
Για να μας απαλύνει τον σταυρό, για να παίρνουμε κουράγιο και θάρρος.

Η διακοπή μνημόνευσης του π.Φωτίου Τζούρα


Όπως γράψαμε (εδώ), πριν 1 βδομάδα περίπου (Κυριακή 18/6/2017), ένας ευλαβής ιερέας ενός μικρού χωριού της Μακεδονίας (δίπλα στη λίμνη Κερκίνη), ο π.Φώτιος Τζούρας, ανακοίνωσε την διακοπή μνημόνευσης του τοπικού μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακάριου (ο οποίος υπενθυμίζουμε ότι συμμετείχε στην ψευδοΣύνοδο της Κρήτης και υπέγραψε τις αποφάσεις της). 

Άμεσα (την ίδια ημέρα), ο μητροπολίτης Μακάριος (με προφορική εντολή) του απαγόρευσε να λειτουργεί και στη συνέχεια -χωρίς κανένα έγγραφο- απαίτησε και έλαβε -κατά τη διάρκεια "πανηγυρικού εσπερινού" απουσία ενοριτών αλλά παρουσία 20-25 παπάδων του- τα κλειδιά και τα χρήματα από το παγκάρι της εκκλησίας.

Πως όμως βρέθηκε αυτό το όμορφο παρεκκλήσιο, όπου θα λειτουργεί ο εκδιωχθείς π.Φώτιος;


Εδώ και καιρό τον π.Φώτιο απασχολούσε η διακοπή μνημόνευσης. Που όμως θα λειτουργούσε αν παρανόμως του στερούσαν την πρόσβαση στον ναό του χωριού του; Που θα πήγαιναν οι πιστοί; 

Πριν μερικούς μήνες πληροφορήθηκε από ευλαβείς πιστούς που είχαν την ίδια αγωνία, ότι πωλείται ένας όμορφος αγρός μέσα στα δέντρα, που έχει μέσα και ένα παρεκκλήσιο.

Το (ιδιωτικό) παρεκκλήσιο είχε χτιστεί από τον π.Πολύκαρπο Δίντσιο, ο οποίος είχε κοιμηθεί πριν λίγα χρόνια (μάλιστα υπήρξε για κάποιο διάστημα και πνευματικός του π.Φωτίου, όταν ο π.Φώτιος ήταν λαϊκός και ο π.Πολύκαρπος πνευματικός στα χωριά της περιοχής).


Έγιναν οι επαφές με τους συγγενείς του και συμφωνήθηκε το τίμημα (αρκετά χαμηλό, προς Δόξαν Θεού).
Με τη βοήθεια του Θεού βρέθηκαν κάποιοι ευλαβείς πιστοί που πληροφορήθηκαν τα νέα από στόμα σε στόμα, και ανέλαβαν να καλύψουν το κόστος, και έτσι εδώ και λίγες ημέρες το παρεκκλήσιο είναι πλέον διαθέσιμο!

Βέβαια το παρεκκλήσιο δεν λειτουργήθηκε για κάποια χρόνια, το Άγιο Δισκοπότηρο, ήταν φορητό και σκουριασμένο, και χρειάζονται βασικά εκκλησιαστικά είδη για να ξαναλειτουργήσει. Μόλις διευθετηθούν αυτά, θα αρχίσει να λειτουργεί. 
Ήδη έχει γίνει μια λίστα με τις ανάγκες, που άρχισαν να καλύπτονται από πιστούς. 

Μέχρι και τα άλογα ζώα αντιλαμβάνονται ...


Τα 2 σκυλιά που έχει ο π.Φώτιος στο σπίτι του (αναφερόμαστε στο σπίτι που του έχει παραχωρήσει ο τοπικός δήμος), είχαν την συνήθεια κάθε Κυριακή να πηγαίνουν στην εκκλησία (λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο πάνω), να κάθονται απέξω και να επιστρέφουν στο σπίτι μετά την Θεία Λειτουργία. 
Την περασμένη Κυριακή 25/6/2017, κατά τις 08-00 - 08:30, ο π.Φώτιος, είδε τα 2 σκυλιά να επιστρέφουν απογοητευμένα από την εκκλησία. Είχαν ακούσει από τα μεγάφωνα ότι γίνεται λειτουργία, αλλά σύντομα κατάλαβαν ότι λείπει ο ιερέας τους (και για πρώτη φορά έψελνε γυναίκα στο ψαλτήρι!).
Μέχρι και τα άλογα ζώα καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Εμείς;;; 


"Τις Θεός, Μέγας ως ο Θεός ημών"Συνέβησαν και άλλα θαυμαστά, κυριολεκτικά θαύματα, ο Θεός άκουγε τις παρακλήσεις, αλλά δεν κρίνουμε τώρα σκόπιμο να δημοσιευθούν.
Εμείς μία ακόμη φορά δοξάζουμε και υμνούμε:
"Τις Θεός, Μέγας ως ο Θεός ημών".

Ένα ακόμη θαυμαστό περιστατικό!!!
Την περασμένη Πέμπτη 22/6/2017, μετά τον "πανηγυρικό εσπερινό" εκδιώξεως του π.Φωτίου, απουσία ενοριτών αλλά παρουσία 20-25 παπάδων του, ο δεσπότης επέμενε κατά την αναχώρηση του, να χτυπήσουν πανηγυρικά την καμπάνα! Μάλιστα απαίτησε επίμονα από τον ίδιο τον π.Φώτιο να την χτυπήσει, ο οποίος αρνήθηκε.
Προσπαθώντας λοιπόν οι ιερείς του να ενεργοποιήσουν το κατάλληλο αυτόματο μηχανισμό, η καμπάνα αντί για να χτυπήσει πανηγυρικά όπως ζήτησε ο δεσπότης, χτυπούσε μονότονα, σχεδόν σαν πένθιμα!!!

Παραθέτουμε την λίστα με τα είδη που χρειάζονται για το παρεκκλήσιο (για όσους πιστούς θελήσουν να συνδράμουν, έχουν διαγραφεί όσα έχουν ήδη διευθετηθεί):



Παραθέτουμε μια πρώτη λίστα με ότι κρίθηκε απαραίτητο, ώστε αν κάποιος θέλει, να έχει την ευλογία να τα χαρίσει:
1) ευαγγέλιο (το ευαγγέλιο ανέλαβε ήδη να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
2) τρισκελή ευαγγελίου
3) Άγιον Ποτήριον με το Άγιον Δισκάριον, Αστερίσκο, Λαβίδα (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
4) Ζέον (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
5) 2 προσκυνητάρια μικρά (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
6) 4 καντήλες με τα ποτηράκια τους (το ανέλαβε να του το στείλει κάποιος αδερφός, ο οποίος μας ενημέρωσε σχετικά)
7) μια ντουλάπα για τα άμφια


Νέες ανάγκες (ενημέρωση Σάββατο 24/6/2017, ώρα 14:00)
8) Δίσκος για αντίδωρα μαζί με την βάση του (νο3 στην φωτογραφία)
9) Καλύμματα Αγίας Τράπεζας
10) Καλύμματα Τιμίων Δώρων
11) Μανουάλι που χρησιμοποιείται για την ανάγνωση Ευαγγελίου χειρός (νο 1 στην φωτογραφία)
12) Μανουάλι για θυμιατό (νο 2 στη φωτογραφία)
13) δοχεία με νερό και βρυσάκι καθώς και λεκάνη για να πλένει τα χέρια του ο λειτουργός.
14) 2 ανεμιστήρες και μπαλαντέζα/προέκταση καλωδίου, γιατί υπάρχει αρκετή ζέστη μέσα στο ναό ή ένα κλιματιστικό για να παρέχει και ζέστη το χειμώνα.

Όποιος επιθυμεί να δωρίσει κάτι από αυτά, ας μας στείλει εμαιλ με πλήρη στοιχεία επικοινωνίας στο opaidagogos@gmail.com ενημερώνοντας και τον π.Φώτιο (6942571684).
Μπορείτε να αγοράσετε το είδος που επιθυμείτε από κάποιο ηλεκτρονικό κατάστημα ή κατάστημα εκκλησιαστικών της περιοχής σας και να ζητήσετε να αποσταλεί στον π.Φώτιο (Σταυροδρόμι Σερρών). Ενημερώστε μας για να το διαγράψουμε από τη λίστα.

ΥΓ. Αναγκαία διευκρίνηση:

Οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι στηρίζουμε τον π.Φώτιο Τζούρα, όπως στηρίξαμε τους αγιορείτες (Χιλανδαρίου, Μεγ.Λαύρας. Κουτλουμουσίου) που εκδιώχθηκαν ή διώκονται από τις μονές τους, 
όπως στηρίξαμε τους ιερείς από την Κρήτη (εδώ), 
τον π.Παϊσιο Παπαδόπουλο, τον π.Μάξιμο Καραβά, 
τον μοναχό π.Μωϋσή (Πρέβεζα εδώ, εδώ), 
τον π.Ιγνάτιο Σέρρα (Κεφαλονιά, εδώ
τον π.Νικόλαο Μανώλη, τον π.Θεόδωρο Ζήση, τον π.Φώτιο Βεζύνια,
όπως προβάλαμε και τους ιερωμένους που είχαν αποτειχιστεί στο παρελθόν (π.Ευθύμιο Τρικαμηνά, π.Σταύρο Βάϊο, π.Γεώργιος Αγγελακάκη).

Είμαστε αυτόνομη ομάδα και κανένας από τους παραπάνω ιερείς δεν ευθύνεται για τα κείμενα που αναρτούμε και δεν μας καθοδηγεί. Δεσμευθήκαμε ότι θα είμαστε στο πλευρό ΚΑΘΕ ιερωμένου που διώκεται πολεμώντας την αίρεση του Οικουμενισμού.


Με αυτό το σκεπτικό, διαπιστώνοντας την απλότητα του π.Φωτίου Τζούρα. του προτείναμε και καλοπροαίρετα δέχθηκε να προβάλουμε στο διαδίκτυο τις ανάγκες του παρεκκλησίου αυτού ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους ευλαβείς πιστούς που το επιθυμούν να έχουν την ευλογία να προσφέρουν οι ίδιοι κάτι που χρειάζεται.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός

Εγκώμιο στον Πατέρα Φώτιο Τζούρα



Ιωάννου Ρίζου

Την περασμένη Κυριακή Πάτερ, χτύπησες για τελευταία φορά την καμπάνα του χωριού σου, αλλά αυτή τη φορά η καμπάνα ακούστηκε σε όλη την Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην Αμερική. Ακούστηκε στις καρδιές των προβάτων που είναι πια γεμάτες από τα ουρλιαχτά των λύκων και των αρκούδων.
Στο ταπεινό σου χωριουδάκι, την φετινή Πεντηκοστή, μυρίπνοα άνθη άνθισαν και ευωδίασαν, κι έφτασαν στις ψυχές των σκορπισμένων προβάτων του Χριστού.

Άκουσαν την καμπάνα και τα βατράχια της Αποκάλυψης και βγήκαν από τον βάλτο. 
Και ήρθαν στο χωριουδάκι σου με την τεθωρακισμένη τους κοιλιά να σε τρομάξουν. Ακούστηκε ο σκοτεινός βρυχηθμός του μίσους: «Θα σε κάνω να πεινάσεις! Θα σε κάνω να πονέσεις! Θα σε κάνω να φτύσεις αίμα! Θα σε συντρίψω κι εσένα και τα παιδιά σου! Εγώ είμαι το “Τέκνον του Αβραάμ”»!
- «Μα , Πάτερ μου…» ψέλλισες ήρεμα.
- «Μη με λές “πάτερ μου”! Δεν είμαι πατέρας σου! Πατριός σου είμαι! Και συνταγματάρχης της επαρχίας σου! Το κατάλαβες; Εδώ είμαστε ηθοποιοί και παίζουμε σε ένα θέατρο κι εσύ μας κάνεις νερά! Το κατάλαβες; Όταν σου κόψω τον μισθό θα το καταλάβεις!» ανταπάντησε o «γνήσιος διάδοχος» των Αποστόλων.

Πήγε να σε αρπάξει, Πάτερ, από τον πνευματικό σου χιτώνα ο εμπτυστής του Εσταυρωμένου, μα εσύ του ξέφυγες σαν άλλος Πάγκαλος Ιωσήφ από την γυναίκα της μοιχείας, γιατί «Ηβουλήθης γενέσθαι μεγαλέμπορος πάντων ών είχες, τον τίμιον ωνησάμενος μαργαρίτην, και αντιδούς τα ρέοντα και συρόμενα, των εστώτων και ουρανίων».[1]
Δεν φοβήθηκες Πάτερ Φώτιε, δεν δείλιασες. Έπεσες στα γόνατα, κοίταξες από τη μια μεριά τον Χριστό κι από την άλλη τα παιδάκια σου και τα φάρμακα σου, και τα χωράφια που πλέον θα σε στέγαζαν, και δεν έκανες πίσω. Άκουγες στην καρδιά σου την υπόσχεση του Αναστάντα Κυρίου: «Εγώ έμπροσθεν σου πορεύσομαι και όρη ομαλιώ, θύρας χαλκάς συντρίψω και μοχλούς σιδηρούς συνθλάσσω, και δώσω σοι θησαυρούς σκοτεινούς αποκρύφους, αοράτους ανοίξω σοι»[2]και αποφάσισες να περιμένεις από Αυτόν να «εξαλείψει πάν δάκρυον εκ των οφθαλμών σου».[3]
Σου φιλούμε τα χέρια και τα πόδια, γιατί ανέλαβες τους σταυρούς σου, και τον ονειδισμό του Χριστού.[4]
Τα άρματα των Βαβυλωνίων τριγύρω, αλλά «ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα…» [5]

Κύριος, «μνησθείη πάσις θυσίας σου και το ολοκαύτωμα σου πιανάτω».[6]

Αμήν.

[1] Κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο.
[2] Ησ. με΄ 2.
[3] Αποκ. ζ΄ 17.
[4] Εβρ. ιγ΄, 13.
[5] Ψαλμ. ιθ΄, 8.
[6](ο Κύριος) να θυμηθεί με ευμένεια την θυσία σου και την προσφορά σου να την βρει ευάρεστη και πλήρη.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ! Τό αληθινό πρόσωπο του Π α π ι σ μ ο ύ!

ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΘΕΙ Ο Λ Ο !
 ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ...



ΒΑΤΙΚΑΝΟ. ΜΕ ΑΣΥΓΚΡΑΤΗΤΟΥΣ ΠΛΕΟΝ 'GAY' ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ, ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΝΟΙΧΤΑ, ΔΙΧΩΣ ΙΧΝΟΣ ΦΥΛΛΟΥ ΣΥΚΗΣ, ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ,ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΩ, "ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΓΕΦΥΡΑ"!!!
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΣΤΟΙ ΕΚΕΙ;
ΑΚΟΜΑ; 
ΛΕΤΕ;
["ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ" - 'ΟΔΥΣΣΕΙΑΤV']


Όταν ορίστηκε υπεύθυνος του Βατικανού για τις "ομοφυλοφιλικές κοινότητες", όπως γράφθηκε τον Απρίλιο, πολλοί γέλασαν και χαρακτήρισαν κακόγουστη φάρσα την είδηση, αφού ο Ιησουίτης πατήρ James Martin SJ.... επισήμως ανέλαβε υπεύθυνος για τις "Συμβουλές κι την Επικοινωνία του Βατικανού" (Consulenze e per la Comunicazione Vaticana) κι όχι για του ςομοφυλόφιλους.

Προχθές, ο Ιησουίτης εκπρόσωπος του δόλιου και ισοπεδωμένου ΤΕΛΕΙΩΣ στην 'Νέα Εποχή' π α π ι σ μ ο ύ, μετά το περιβόητο βιβλίο του, μπήκε ενεργά στο παιχνίδι με ένα 'Twitt' προς τους φίλους που εργάζονται για το επόμενο 'gay pride': 
“Γκέϊ είναι ομορφιά, να είστε περήφανοι και γεμάτοι χαρά που είστε γκέϊ, γιατί οι γκέϊ είναι εκλεκτά παιδιά του Θεού κι έγιναν ...καθ΄εικόνα κι ομοίωση του”!!!

ΗΜΑΡΤΟΝ ΚΥΡΙΕ!
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟΝ ΚΑΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΣΟΥ!

[ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
AΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ ΑΥΤΟ, ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΘΛΙΒΕΡΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΝΑ ΜΕΤΑΒΟΥΝ ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΝΕΚΡΑ ΘΑΛΑΣΣΑ!

ΝΑ ΔΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ...
ΕΚΕΙ, ΟΣΟΙ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΗ ΕΡΗΜΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΑΘΕ ΙΧΝΟΥΣ, ΜΑ ΚΑΘΕ ΙΧΝΟΥΣ ΖΩΗΣ!

ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΥΕΤΑΙ Τ Ι Π Ο Τ Α!
ΔΕΝ ΕΥΔΟΚΙΜΕΙ Τ Ι Π Ο Τ Α!
ΤΑ ΝΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΑ, ΚΑΙΝΕ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΨΑΡΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ποτέ...

ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ, ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ (!) ΑΠΟ ΠΑΝΩ, ΠΟΛΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΗΛΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ, ΠΟΣΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΥΤΗ!

ΕΚΕΙ ΒΡΙΣΚΟΤΟΥΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣΤΑ ΣΟΔΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΟΜΟΡΑ! ΟΠΟΥ Η ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΗ ΑΡΣΕΝΟΚΟΙΤΙΑ, ΕΙΧΕ ΧΑΣΕΙ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΡΟ...


ΠΡΩΤΑ 2 ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΥΡΙΟΥ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΑΝ ΤΟΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΝΑΡΕΤΟ ΚΑΤΟΙΚΟ, ΤΟΝ ΛΩΤ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ, ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΙΡΩΣ, ΕΚΤΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ...


Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΛΩΤ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ, ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΠΙΣΩ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ...


Ο ΜΑΚΡΟΣΤΕΝΟΣ & ΥΨΗΛΟΣ ΑΥΤΟΣ "ΜΥΤΕΡΟΣ" ΒΡΑΧΟΣ, ΔΕΞΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ, ΔΕΣΠΟΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΝΕΚΡΑΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ, "ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ" ΤΗΝ ΠΑΡΗΚΟΗ ΣΥΖΥΓΟ ΤΟΥ ΛΩΤ, 
ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ….

["ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ" - 'ΟΔΥΣΣΕΙΑΤV']


ΜΕΤΑ;
ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΑΦΙ ΕΡΡΙΞΕ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ...


ΚΑΙ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ, ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΠΕΡΙΟΧΗ, ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΟΣ ΜΑΡΤΥΣ, ΜΑΡΤΥΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΓΟΝΟΣ ΚΑΙ "ΝΕΚΡΟΣ", ΤΗΣ ΤΡΟΜΕΡΗΣ Ο Ρ Γ Η Σ ΤΟΥ Θ Ε Ο Υ!


ΟΣΟΙ ΤΥΧΟΝ ΔΥΣΠΙΣΤΟΙ, ΑΣ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΥ, ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΟΛΑ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ...]

"Π Α Π Α Φ Λ Ε Σ Σ Α Σ"

Κατηγορῶ

Ἐδῶ μακριὰ ἀπὸ τὴν πατρίδα, καὶ βιώνοντας –ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἔλλειψη ἐπικοινωνίας μὲ συμπατριῶτες– τὴν ἔλλειψη τῆς «φίλης Ὀρθοδοξίας» καὶ τῶν οἴκων της, ποὺ κατέχουν οἱ αἱρετικοί.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι κατέλαβαν τὶς ἐκκλησίες καὶ μᾶς στέρησαν μέσω τῆς αἱρέσεως τους τοὺς ναοὺς καὶ τὸ καταφύγιο ποὺ μόνο ἡ κατανυκτικὴ ἀτμόσφαιρα τοῦ Ὀρθόδοξου Ναοῦ προσφέρει. Μᾶς στέρησαν τὴν παρηγοριὰ τῶν εἰκόνων, τὴν χαρὰ καὶ ὀμορφιὰ τῶν Ἀκολουθιῶν, τὴν ἐξαϋλωτικὴ καὶ περιϊπτάμερνη μυρωδιὰ τοῦ λιβανιοῦ καὶ τοῦ κεριοῦ, τὴν μέσῳ τῆς Θείας Λειτουργίας ὑπενθύμηση, ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἄλλος κόσμος ἀνώτερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ βιώνουμε, ὁ κόσμος τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν Ἁγίων, ὁ κόσμος τοῦ Θεοῦ.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι ἀντάλλαξαν τὴν Ἀλήθεια μὲ τὸ ψέμα, τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν δόξα τῶν ἀνθρώπων, τὴν μωρία καὶ τὸ σκάνδαλο τοῦ Παύλου μὲ τὴν πανεπιστημιακὴ γνώση καὶ τὴν κοσμικὴ ἀποδοχή, τὴν φτώχεια τοῦ Χριστοῦ μὲ τὰ πλούτη τοῦ κόσμου, τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία μὲ τοὺς τρεῖς πειρασμοὺς τοῦ διαβόλου στὴν ἔρημο.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι παραχάραξαν καὶ ἀκύρωσαν τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερά, τὶς μοναδικὲς ἀξίες ποὺ ἀνυψώνουν τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν φέρνουν πιὸ κοντὰ στὸν Θεὸ ἀπομακρύνοντάς τον παράλληλα ἀπὸ φροῦδες καὶ ἀπατηλὲς φαντασιώσεις καὶ φιλοδοξίες, ἀκύρωσαν τὰ ὑπερκόσμια καὶ τὰ ἀντάλλαξαν μὲ ἐγκόσμια, ἀπαρνήθηκαν τοὺς ἁγίους καὶ ἀποδέχθηκαν καθηγητὲς πανεπιστημίων, ἀρνήθηκαν τὴν θέση τοῦ ἔσχατου ποὺ ὑψώνει καὶ προτίμησαν τὰ πρωτεῖα καὶ τὰ ἀξιώματα τοῦ ἀλάστορος ποὺ ταπεινώνει.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι ἀντάλλαξαν τὴν ὁμόνοια τῆς πίστεως μὲ τὴν ἑτερότητα τῆς ἀπιστίας, τὴν ὁμολογία τῆς Ἀληθείας μὲ τὴν παθολογία τῆς δειλίας καὶ τὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀσεβείας, τὸν σεβασμὸ τοῦ μικροῦ ποιμνίου τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴν ἀσέβεια τῆς ἐπιβολῆς τῆς πλειοψηφίας, τὸν διωγμὸ τῶν μαρτύρων μὲ τὴν συμπόρευση μετὰ τῶν διωκτῶν.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές, διότι μόλυναν τὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ τὸ ράσο, τὸ ἐμποτισμένο αὐτὸ μὲ ἄσκηση, δάκρυα, κόπο, ἀγάπη καὶ αἷμα ἔνδυμα ποὺ ἔδινε στὸν ἄνθρωπο τὴν βεβαίωση, ὅτι μπορεῖς νὰ ζεῖς μέσα στὸν κόσμο καὶ παρόλα αὐτὰ νὰ μὴν εἶσαι ἐκ τοῦ κόσμου. Τὸ ἔνδυμα αὐτό, πάνω στὸ ὁποῖο μπορούσαμε μὲ παιδικὴ ἀφέλεια νὰ ἀφήσουμε τὰ δακρυά μας καὶ γεμᾶτοι ἐμπιστοσύνη νὰ ἐναποθέσουμε τὶς ἁμαρτίες μας γνωρίζοντας, ὅτι μόνο σὲ αὐτὸ θὰ βροῦμε καταφύγιο καὶ παρηγοριά.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές ἀλλὰ καὶ ὅλους ὅσους ἐνοχοποίησαν τὴν ἀθωότητα, ἐκλογίκευσαν τὴν ἐν Κυρίῳ μωρότητα, ὁριοθέτησαν τὴν ἐλευθερία, ἐκκοσμίκευσαν τὰ οὐράνια καὶ νόθευσαν τὴν ἁγνότητα, σιωποῦν ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ μιλοῦν καὶ μιλοῦν ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ σιωποῦν. Ὅλους ὅσους ὑπερασπίζονται τὴν ἐλευθερία τοῦ λόγου καὶ καταδικάζουν τὸν ἑκάστοτε διαφωνοῦντα ἢ αὐτὸν ποὺ ἐκφράζει τὴν ἀμφιβολία του. 
Ὅλους ὅσους μετέτρεψαν τὴν καθαρότητα τοῦ λόγου τῆς Ἐκκλησίας σὲ λόγο ἐλεύθερο σὲ κάθε λογῆς πειραματισμὸ καὶ ἀπὸ κήρυκες κατήντησαν χριστέμποροι.

Κατηγορῶ τοὺς οἰκουμενιστές ἀλλὰ καὶ ὅλους ὅσους δὲν σπλαχνίζονται τοῦ ποιμνίου, παρὰ τὸ ἄφησαν ἀκατήχητο καὶ ἀποίμαντο, ἐγκαταλελειμένο, βορὰ τοῦ κάθε λύκου, ψευτοδιδασκάλου καὶ ψευδοποιμένα. Τὸ ἄφησαν ἀπαρηγόρητο καὶ ἀβοήθητο. Αὐτοὺς ποὺ προσδοκοῦν τὴν προσωπικὴ ἀνάδειξη καὶ φήμη, ποὺ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν ψυχικὴ στήριξη τῶν πιστῶν σὲ καιροὺς ἀπολύτου σχιζοφρένειας, σὲ καιροὺς κρίσης ὑλικῆς, πνευματικῆς καὶ ψυχικῆς. Αὐτοὺς ποὺ βλέπουν μόνο τὴν προσωπικὴ ἀνωτερότητα καὶ ξεχνοῦν τὴν πρὸς τὸν συνάνθρωπο ἀγάπη τοῦ Παύλου. Αὐτοὺς ποὺ περιφρονοῦν τὸν φτωχό, τὸν ἡλικιωμένο, τὸν βιοπαλαιστὴ καὶ κολακεύουν τὸν πλούσιο καὶ διάσημο.

Κατηγορῶ τὸν ἑαυτό μου, ποὺ ἐθελοτυφλοῦσε θρησκοληπτώντας δεκαετίες ὁλόκληρες, ποὺ ἔβλεπε καὶ ἀπέβλεπε σὲ γέροντες καὶ δεσποτικὲς μορφὲς καὶ ξεχνοῦσε τὸν Δεσπότη Χριστό· ποὺ θαμπωνόταν ἀπὸ τὴν αὐτοπροβαλλόμενη δύναμη τῆς προσωπικότητας καὶ ἀγνοοῦσε τὴν θεοπρόβλητη δύναμη τῆς ταπείνωσης· ποὺ ἀναπαύομενος νόμιζε, ὅτι ἡ λύση τῆς ἀκρίτου ὑπακοῆς ἐξαφάνιζε τὸ βάρος τῆς εὐθύνης· ποὺ ἀποποιοῦταν τὴν μυστική, ἔκπλαγη ὡραιότητα τῆς πατερικῆς διδασκαλίας καὶ ἐμπιστευόταν τοὺς πομφόλυγες τοῦ κάθε ἐκμοντερνιστῆ.

Κατηγορῶ, διότι ὡς πιστὸς καὶ ὡς ἄνθρωπος, ποὺ μάχεται παρὰ τὶς ἁμαρτίες του γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς του, ἔχω αὐτὸ τὸ δικαίωμα καὶ κυρίως διότι οἱ Οἰκουμενιστὲς πραγματοποιοῦν τὸ πιὸ μεγαλύτερο ἔγκλημα, τὴν φοβερότερη κλεψιά: ἐπιχειροῦν νὰ κλέψουν τὸν Παράδεισο, τὴν Ἀγάπη, τὸν Χριστὸ ἀπὸ μένα καὶ τὰ ἀδέλφια μου! 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Λίγο πριν κοιμηθείς



Λίγο πριν κοιμηθείς σκέψου… Σκέψου ποιος είσαι, τι κάνεις, πώς πορεύεσαι στη ζωή σου. Σκέψου το πώς κύλησε η μέρα και πώς εσύ αντέδρασες σε κάθε γεγονός.

Σκέψου πως ο Κύριος σε άφησε να ζήσεις και αυτή τη μέρα… 
Σου έδωσε άλλη μια ευκαιρία να Τον πλησιάσεις…

Μετά βγες απ’ τον εαυτό σου και σκέψου λίγο τους άλλους. Εσύ έχεις το σπίτι σου, το κρεβάτι σου… Όμως, κάποια παιδιά δεν έχουν να φάνε. Σκέψου πόσοι άνθρωποι περιφέρονται απελπισμένοι στους δρόμους. Αυτή την στιγμή. Άστεγοι, φτωχοί, πεινασμένοι, παιδιά μπλεγμένα στα ναρκωτικά, στο περιθώριο… Τόσος κόσμος υποφέρει.

Σκέψου πόσοι -αυτή τη στιγμή- πονάνε σ’ ένα νοσοκομείο, πόσοι θλίβονται επειδή έχασαν κάποιο πρόσωπο αγαπημένο, πόσοι είναι απελπισμένοι λόγω χρεών και δανείων, πόσοι άνθρωποι διψούν για λίγες στιγμές χαράς και δεν ξεδιψούν ποτέ… 
Πόνος, θλίψη, δυστυχία σε κάθε γωνιά του πλανήτη…

Σκέψου τα όλα αυτά όχι για να απελπιστείς! 

Αλλά για να πεις ένα Κύριε ελέησον. 

Για να μπορέσεις να μαλακώσεις λίγο την καρδιά σου. Να την συντονίσεις στον παλμό της προσευχής. Ωραίο πράμα αυτό. Τώρα που θα πέσεις για ύπνο, να εύχεσαι για όλους! 
Αυτό σε ενώνει, σε κάνει μέτοχο χωρίς να σε γκρεμίζει ψυχολογικά.

Και όταν Τον παρακαλέσεις, η καρδιά σου θα μαλακώσει. Θα γλυκαθεί. Θα έρθει ο ύπνος, θα σφαλίσει τα μάτια σου, κι εσύ θα κοιμηθείς μέσα στην προσευχή… 
Να τα θυμάσαι αυτά, λίγο πριν κοιμηθείς….

ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΟΥΝ!



Αν δεν θέλουμε να μας στεναχωρήσουν, ας μην στεναχωρήσουμε τον άλλο εμείς πρώτοι,
αν θέλουμε να μας κατανοήσουνε σε αυτό που πρεσβεύουμε, ας κατανοήσουμε τους άλλους πρώτοι,

αν θέλουμε να μας σέβονται, ας σεβαστούμε εμείς τους άλλους πρώτα,
αν θέλουμε να μην μας κρίνουν, ας μην κρίνουμε εμείς τους άλλους πρώτα,
αν θέλουμε να μας φροντίζουν, ας φροντίζουμε εμείς τους άλλους πρώτα,
αν θέλουμε να μας νοιάζονται, ας νοιαζόμαστε εμείς πρώτα για τους άλλους,
αν θέλουμε καλούς γονείς, ας είμαστε εμείς πρώτα καλά παιδιά,
αν θέλουμε καλά παιδιά, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί γονείς,
αν θέλουμε να έχουμε φίλους, ας είμαστε εμείς πρώτα φίλοι,
αν θέλουμε να έχουμε καλούς συντρόφους, ας είμαστε εμείς πρώτα εμείς καλοί σύντροφοι,
αν θέλουμε καλούς συναδέλφους, ας είμαστε εμείς πρώτα καλοί συνάδελφοι,
αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας σέβεται, ας τον σεβαστούμε εμείς πρώτα.
αν θέλουμε ο ερωτικός μας σύντροφος να μας είναι πιστός, ας είμαστε πιστοί εμείς πρώτα.
αν θέλουμε να μην μας θυμώνουν οι άλλοι, ας μην θυμώνουμε εμείς πρώτα με τους άλλους,
αν θέλουμε να μας συγχωρούνε, ας ζητάμε εμείς πρώτοι συγγνώμη,
αν θέλουμε να μας χαμογελάνε, ας χαμογελάμε εμείς πρώτοι,
αν θέλουμε να μας αγαπάνε, ας αγαπάμε εμείς πρώτοι…

Γι’ αυτό, “Θου Κύριε, φυλακή τω στόματί μου …”

Να μην πω, η γράψω αυτή τη λέξη, γιατί πληγώνει.
Να μην υπενθυμίζω εκείνο το γεγονός, γιατί στεναχωρεί.
Να μην μιλήσω απότομα, γιατί θα μετανιώσω.
Να μην πω κακό για τον άλλο, γιατί είναι κουτσομπολιό.
Να μην διακόψω τον άλλο, όταν μιλάει, γιατί είναι αγενές.
Να μην πω αυτό το αστείο, γιατί είναι χυδαίο.
Να μην πετιέμαι σαν τον κόρακα, γιατί αυτό λέγεται προπέτεια.
Να μη φλυαρώ, γιατί αυτό δείχνει ελαφρότητα.
Να μη μεταφέρω μια ανεξέλεγκτη πληροφορία, γιατί υπάρχει φόβος να μην είναι αληθινή και οι άλλοι να την πιστέψουν.
Να μη χρησιμοποιώ υπονοούμενα, γιατί αυτό δεν είναι ευθύ.
Να μη μιλάω, και να μην γράφω όταν είμαι θυμωμένος, γιατί θα μετανιώσω για όσα πω.
Να φροντίζω να μιλάω και να γράφω, όταν πρέπει και όσο πρέπει.
Να λέω εύκολα κάτι καλό για τον άλλο.
Να δικαιολογώ κάπως τους διπλανούς μου στο φταίξιμό τους.
Να βρίσκω πάντα ένα ενισχυτικό λόγο για τους μειονεκτικούς, αδύναμους, τους πονεμένους.
Να προσπαθώ να μιλάω, και να γράφω ευγενικά σε όλους.
Να κάνω ότι μπορώ για να δημιουργώ ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Να μιλάω με ειλικρίνεια, καθαρά, σταράτα, αθόρυβα.
Να αγωνιστώ να ακούω περισσότερο και να μιλάω και να γράφω λιγότερο.
Να μην πω αυτή τη λέξη η λόγο, η να μην γράψω κάτι, γιατί ότι λέμε και γράφουμε δεν μπορούμε να το πάρουμε πίσω.
Να προσπαθώ να μιλάω και με τη σιωπή μου. Και όχι με τα γραπτά μου.
Να εκφράζομαι πάντοτε με γλυκύτητα, με μετριοφροσύνη, με σύνεση, με αγάπη.
Ποτέ με θυμό, με νεύρα, με φθόνο, με φιληδονία, με εξουσιαστικότητα, με αυτό δικαίωση.
Με το λόγο και την γραφή, άλλες φορές χτίζουμε γέφυρες, και άλλες φορές τις γκρεμίζουμε.

Να σκέφτεσαι με Αγάπη, να μιλάς με Αγάπη, να βλέπεις με Αγάπη, να αισθάνεσαι με Αγάπη, να ενεργείς με Αγάπη προς όλα όσα σε περιβάλλουν, σε οποιοδήποτε βασίλειο της δημιουργίας και αν ανήκουν.

Ποιά είναι η καθαρή ψυχή;



Είναι η ψυχή που είναι γεμάτη φως και καθόλου σκότος…
Είναι η ψυχή που είναι αγνή οπό την πορνεία…
Είναι η ψυχή που δεν ζητάει τίποτα για εκείνη…
Είναι η ψυχή που είναι γεμάτη θάρρος…
Είναι η ψυχή που δεν σκέφτεται κακό…
Είναι η ψυχή που δεν λογαριάζει τα πάθη…
Είναι η ψυχή που αρνείται τον εαυτό της…
Είναι η ψυχή που έχει εγκράτεια…
Είναι η ψυχή που δίνει χωρίς να παίρνει καν λόγια…
Είναι η ψυχή που για το Κύριο θα κήρυττε σ” όλο τον κόσμο… 
Είναι η ψυχή που περιμένει τον Κύριο μέχρι να επιστρέψει…
Είναι η ψυχή που δεν φοβάται να αφήσει τον τόπο της για τον Κύριο…
Είναι η ψυχή που έχει πατρίδα της τον παράδεισο…
Είναι η ψυχή που χύνει ποτάμι δακρύων από μέσα της…
Είναι η ψυχή που μετανοεί πραγματικά…
Είναι η ψυχή που πιστεύει χωρίς αμφιβολία…
Είναι η ψυχή που συμφωνεί σε όλες τις κακολογίες που τις λένε…
Είναι η ψυχή που υμνεί ακατάπαυστα τον Κύριο ότι και αν κάνει…
Είναι η ψυχή που έχει σύνεση…
Είναι η ψυχή που δεν έχει καθόλου υπερηφάνεια…
Είναι η ψυχή που υπακούει στο θέλημα του Θεού όποιο και αν είναι αυτό…
Είναι η ψυχή που υπομένει τα πάντα για τον Θεό…
Είναι η ψυχή που αγαπά…

Επομένως η καθαρή ψυχή έχει μέσα της φως, αυτό το φως είναι το δέντρο των αρετών… Τον σπόρο τον φύτεψε ο Κύριος… 
Εμείς τον ποτίζουμε και ο Κύριος είναι ο ήλιος που το κάνει να αναπτυχθεί… 
Ας καθαρίσουμε αδελφοί μου την ψυχή μας και ας φυτρώνουν νέα κλαδιά.
Ευλογημένοι να είστε αδελφοί μου, εύχομαι να αποκτήσουν όλοι οι άνθρωποι και τις εικοσιμία αρετές…

Ο Δρόμος της Ευτυχίας




Ὁ ἄνθρωπος εἶναι σὲ ὅλα ἀχόρταγος. Θέλει νὰ ἀπολαύσει πολλά, χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ τὰ προφτάσει ὅλα. Καὶ γι᾿ αὐτὸ βασανίζεται. Ὅποιος ὅμως, φτάσει σὲ μία κατάσταση, ποὺ νὰ εὐχαριστιέται μὲ τὰ λίγα, καὶ νὰ μὴ θέλει πολλὰ ἔστω καὶ κι ἂν μπορεῖ νὰ τὰ ἀποκτήσει, ἐκεῖνος λοιπὸν εἶναι εὐτυχισμένος. Οἱ ἄνθρωποι δὲν βρίσκουν πουθενὰ εὐτυχία, γιατὶ ἐπιχειροῦν νὰ ζήσουν χωρὶς τὸν ἑαυτό τους. Ἀλλὰ ὅποιος χάσει τὸν ἑαυτό του, ἔχει χάσει τὴν εὐτυχία. Εὐτυχία δὲν εἶναι τὸ ζάλισμα, ποὺ δίνουν οἱ πολυμέριμνες ἡδονὲς καὶ ἀπολαύσεις, ἀλλὰ ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς καὶ ἡ σιωπηλὴ ἀγαλλίαση τῆς καρδιᾶς. Γι᾿ αὐτὸ εἶπε ὁ Χριστός: «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως: οὐδὲ ἐροῦσιν, ἰδοὺ ὧδε, ἢ ἰδοὺ ἐκεῖ. Ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ἡμῶν ἐστι».
Ξέρω καλά, τί εἶναι ἡ ζωὴ ποὺ ζοῦνε οἱ λεγόμενοι κοσμικοὶ ἄνθρωποι. Οἱ ἄνθρωποι, δηλαδή, ποὺ διασκεδάζουνε, ποὺ ταξιδεύουνε, ποὺ ξεγελιοῦνται μὲ λογῆς-λογῆς θεάματα, μὲ ἀσημαντολογίες, μὲ σκάνδαλα, μὲ τὶς διάφορες ματαιότητες. 
Ὅλα αὐτά, ἀπὸ μακριὰ φαντάζουνε γιὰ κάποιο πρᾶγμα σπουδαῖο καὶ ζηλευτό! 
Ἀπὸ κοντά, ὅμως, ἀπορεῖς γιὰ τὴν φτώχεια ποὺ ἔχουνε, καὶ τὸ πόσο κούφιοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ξεγελιοῦνται μὲ αὐτὰ τὰ γιατροσόφια τῆς εὐτυχίας. Βλέπεις δυστυχισμένους ἀνθρώπους, ποὺ κάνουνε τὸν εὐτυχισμένο! Κατάδικους, ποὺ κάνουνε τὸν ἐλεύθερο! Ἄδειοι ἀπὸ κάθε οὐσία! Τρισδυστυχισμένοι! Πεθαμένη ἡ ψυχή τους! Καὶ γι᾿ αὐτὸ ἀνύπαρκτη καὶ ἡ «εὐτυχία» τους! Τελείως ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ!
Ἀλλὰ πῶς νὰ γίνει ψωμί, σὰν δὲν ὑπάρχει προζύμι; Καὶ πῶς νὰ μὴν εἶναι ὅλα ἄνοστα, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ἁλάτι;
Μὴ φοβᾶσαι, ἀδελφέ μου, νὰ μείνεις μοναχὸς μὲ τὸν ἑαυτό σου! Μὴ καταγίνεσαι ὁλοένα μὲ χίλια πράγματα, γιὰ νὰ τὸν ξεχάσεις! Γιατὶ ὅποιος ἔχασε τὸν ἑαυτό του, κάθεται μὲ ἴσκιους καὶ μὲ φαντάσματα μέσα στὴν ἔρημό του θανάτου. Ἀγάπησε τὸν Χριστὸ καὶ τὸ Εὐαγγέλιο, περισσότερο ἀπὸ τὶς πεθαμένες σοφίες τῶν ἀνθρώπων. 
Περισσότερο ἀπὸ κάθε τιμὴ καὶ δόξα ἐτούτου τοῦ κόσμου. Καὶ μοναχὰ τότε, θὰ χαίρεσαι σὲ κάθε ὥρα τῆς ζωῆς σου. Κανένας δρόμος δὲν βγάζει στὴν εἰρήνη τῆς καρδιᾶς, παρὰ μόνο ὁ Χριστός, ποὺ σὲ καλεῖ πονετικὰ καὶ ποὺ σοῦ λέγει: «Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ὁδός».

Φ. Κόντογλου-
από την συλλογή Μυστικά Άνθη

«Δέν ὑπάρχει ἀνώτερο πράγμα ἀπ᾿ αὐτό πού λέγεται μετάνοια καί ἐξομολόγηση»



«Δέν ὑπάρχει ἀνώτερο πράγμα ἀπ᾿ αὐτό πού λέγεται μετάνοια καί ἐξομολόγηση. 
Αὐτό τό μυστήριο εἶναι ἡ προσφορά τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο. 
Μέ αὐτό τόν τέλειο τρόπο ἀπαλλάσεται ὁ ἄνθρωπος ἀπ᾿ τό κακό...

Πήγαίνομε, ἐξομολογούμαστε, αἰσθανόμαστε τήν συνδιαλαγή μετά τοῦ Θεοῦ, ἔρχεται ἡ χαρά μέσα μας, φεύγει ἡ ἐνοχή.

Στήν Ὀρθοδοξία δέν ὑπάρχει ἀδιέξοδο.

Δέν ὑπάρχει ἀδιέξοδο, γιατί ὑπάρχει ὁ ἐξομολόγος, πού ἔχει τήν χάρι νά συγχωρεῖ.

Μεγάλο πράγμα ὁ πνευματικός!


Τέλος καί τῷ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

Ζητάς χάρη από τον Θεό;



Αντί χάριτος σου αφήνει πειρασμό. 
Δεν αντέχεις τον πόλεμο, πέφτεις; 
Δεν σου δίνεται προσθήκη της χάριτος. 
Πάλι ζητάς; Πάλι ο πειρασμός. 
Πάλι ήττα; Πάλι στέρηση εφ’ όρου ζωής.
Πρέπει λοιπόν να βγεις νικητής. 
Άντεξε τον πειρασμό μέχρι θανάτου.
Πέσε πτώμα στη μάχη, φωνάζοντας κάτω παράλυτος:

“Δεν θα σε αφήσω, γλυκύτατε Ιησού! 
Ούτε θα σε εγκαταλείψω! 
Αχώριστος θα μείνω στον αιώνα, και για την αγάπην Σου ξεψυχώ στη μάχη”.

Πῶς νὰ νικήσης τοὺς κακοὺς λογισμούς

Ἀπὸ τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς ποὺ πολεμοῦν τὸν ἄνθρωπο, τρεῖς εἶναι
οἱ πιὸ σκληροί: τῆς ἀπιστίας, τῆς βλασφημίας καὶ τῆς πορνείας.

…Πρόσεξε, καὶ θὰ διαπιστώσης ὅτι καὶ τὰ τρία εἴδη τῶν λογισμῶν γεννιοῦνται συχνὰ ἀπὸ τὴν κατάκρισι. Μὴν κατακρίνης τὸν ἀδελφό σου καὶ θὰ καταφέρης γενναῖο πλῆγμα στοὺς πονηροὺς λογισμούς. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ πόλεμος τῶν λογισμῶν ταλαιπωρεῖ συνήθως τοὺς ὑπερηφάνους καὶ φθονερούς, ὁ πιὸ σίγουρος τρόπος γιὰ ν’ ἀπαλλαγῆς ἀπ’ αὐτὸν εἶναι νὰ καλλιεργήσης μέσα σου τὴν ταπείνωσι καὶ τὴν ἀκακία.
Οἱ ἅγιοι Πατέρες διδάσκουν καὶ ὑποδεικνύουν τὰ μέσα καὶ τοὺς τρόπους ποὺ θὰ χρησιμοποιήσης γιὰ νὰ νικήσης τοὺς λογισμοὺς καὶ νὰ καταισχύνης τοὺς δαίμονες ποὺ τοὺς σπέρνουν μέσα σου:
Νὰ τοὺς φανερώνης στὸν πνευματικό σου μὲ τὴν ἐξομολόγησι.
Νὰ προσεύχεσαι στὸν Κύριο μὲ θέρμη, ἀναθέτοντας σ’ Ἐκεῖνον τὴν ἀσθένειά σου καὶ ὁμολογώντας τὴν ἀδυναμία σου.
Νὰ καλλιεργῆς μέσα σου τὴ συντριβὴ τοῦ νοῦ, τὴν αὐτομεμψία καί, γενικά, ταπεινὸ φρόνημα.
Ν΄ ἀγαπήσης τὴ νηστεία, ποὺ θανατώνει πρὸ παντὸς τοὺς σαρκικοὺς λογισμούς.
Ν’ ἀγαπήσης τοὺς σωματικοὺς κόπους καὶ μόχθους, ποὺ ταπεινώνουν τὸ σῶμα καὶ πνίγουν μέσα στὸν ἱδρώτα σου τὶς πανουργίες τῶν δαιμόνων.
Νὰ ζῆς συνέχεια μὲ τὴ μνήμη τοῦ θανάτου καὶ τῆς φοβερῆς κρίσεως τοῦ Θεοῦ.
Ν’ ἀντιπαραθέτης στοὺς ρυπαροὺς λογισμοὺς ἄλλους λογισμούς, ὑγιεῖς καὶ θεαρέστους.
Τέλος, ἂν εἶσαι δυνατός, περιφρόνησε καὶ περιγέλασε τοὺς λογισμούς, κι ὕστερα προσπέρασέ τους ἀδιάφορα.
Ὁ τελευταῖος αὐτὸς τρόπος ἐξευτελίζει τελείως τοὺς δαίμονες.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο :
«Πνευματικὸ Ἀλφάβητο», Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστὼφ.
Ἔκδοσις Εἰκοστὴ.
Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττική, 2004 .

Κάπως έτσι ήρθε και το τέλος της Βαβυλώνας! Η ασέβεια του βασιλιά και το όραμα που εξήγησε ο προφ. Δανιήλ

Η αρχή του τέλους της Τουρκίας;


Προσευχήθηκαν διαβάζοντας το Κοράνι μέσα στην Αγιά Σοφιά

–Tι λέει το ΥΠΕΞ – Δείτε το βίντεο

Πραγματοποιήθηκε τελικά χτες το βράδυ η τουρκική πρόκληση καθώς παρουσία του επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της τουρκικής πρωθυπουργίας (Diyanet) τελέστηκε προσευχή και αναγνώστηκε το Κοράνι μέσα στην Αγία Σοφία!
Η τελετή για τη νύχτα του Καντίρ στην οποία οι Μουσουλμάνοι γιορτάζουν την αποκάλυψη των πρώτων στίχων του Κορανίου στον Μωάμεθ μεταδόθηκε, μάλιστα, από την κρατική τηλεόραση της Τουρκίας.

H Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων ανήρτησε, μάλιστα, στο Twitter το βίντεο«σφραγίζοντας» την κάλυψη της τουρκικής κυβέρνησης στην προκλητική αυτή κίνηση.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι Τούρκοι προχωρούν στην ίδια
πρόκληση καθώς το ίδιο είχε συμβεί και το 2016 με τον τότε αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών Νίκο Ξυδάκη να δηλώνει ότι «δεν είναι έλλειψη σεβασμού να διαβαστεί ένα θρησκευτικό κείμενο…».
Η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ έχει ως εξής:
«Καταδικάζουμε την ανάγνωση του Κορανίου και την τέλεση προσευχής παρουσία του επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της τουρκικής πρωθυπουργίας εντός της Αγίας Σοφίας, η οποία μεταδόθηκε τηλεοπτικά από την κρατική τηλεόραση της Τουρκίας.

Η Αγία Σοφία είναι ένα μνημείο που έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Η απόπειρα μετατροπής της σε τέμενος, μέσω της ανάγνωσης του κορανίου, της τέλεσης προσευχής και σειράς άλλων ενεργειών, προσβάλει τη διεθνή κοινότητα, η οποία οφείλει να κινητοποιηθεί δεόντως και να αντιδράσει.
Πρόκειται για μία καταφανώς απαράδεκτη πρόκληση στο θρησκευτικό συναίσθημα των απανταχού Χριστιανών και όσων τιμούν την πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας, η οποία σημειώνεται σε μία περίοδο που θα έπρεπε να προάγεται αντί να υπονομεύεται ο διαθρησκειακός διάλογος.
Καλούμε την Τουρκία να επιδείξει συμπεριφορά σύγχρονης και δημοκρατικής χώρας και να προστατεύσει τον οικουμενικό χαρακτήρα της Αγίας Σοφίας, σεβόμενη την μακραίωνη παράδοση του πανανθρώπινου αυτού μνημείου».


Η ασέβεια του βασιλιά Βαλτάσαρ να πιεί κρασί στα σκεύη του Ναού
και το όραμα που εξήγησε ο προφ. Δανιήλ για την πτώση της Βαβυλώνος. 

Η αινιγματική γραφή στον τοίχο

Κάποτε ο βασιλιάς Βαλτάσαρ παρέθεσε μεγάλο δείπνο σε χίλιους μεγιστάνες του για να πιει μαζί τους κρασί. 2 Όταν άρχισε να πίνει, διέταξε να φέρουν ταχρυσά και τα ασημένια σκεύη, που ο πατέρας του ο Ναβουχοδονόοορ είχε αρπάξει από το ναό της Ιερουσαλήμ, για να πιουν μ' αυτά ο ίδιος, οι μεγιστάνες του, οι γυναίκες του και οι παλλακίδες του. 3 Έφεραν λοιπόν τα σκεύη που είχαν αφαιρεθεί από το ναό, από τον οίκο του θεού στην Ιερουσαλήμ· και έπιναν σ' αυτά ο βασιλιάς κι όλοι οι συνδαιτημόνες. 4 Έπιναν κρασί και υμνούσαν τους θεούς τους, τους καμωμένους από χρυσάφι, ασήμι, χαλκό, σίδερο, ξύλα και πέτρες.
5 Εκείνη την ώρα παρουσιάστηκε ένα ανθρώπινο χέρι πλάι στη λυχνία κι άρχισε κάτι να γράφει πάνω στην αμμοκονία του τοίχου του παλατιού. Όταν ο βασιλιάς είδε το χέρι που έγραφε, 6 το πρόσωπο του χλώμιασε και οι σκέψεις του τον κατατρόμαξαν παρέλυσε ολόκληρος και τα γόνατά του άρχισαν να τρέμουν. 7 Πανικόβλητος φώναξε να έρθουν όλοι οι σοφοί της 'Βαβυλώνας: οι εξορκιστές, οι μάντεις και οι αστρολόγοι και τους είπε: «Όποιος διαβάσει τη γραφή αυτή και μου την εξηγήσει, θα του φορέσουν πορφύρα και γύρω από το λαιμό του αλυσίδα χρυσή και θα εξουσιάζει σαν τρίτος άρχοντας στο βασίλειο». 8 Παρουσιάστηκαν τότε όλοι οι σοφοί του βασιλιά, αλλά δεν μπόρεσαν να διαβάσουν τη γραφή ούτε να του την εξηγήσουν. 9 Έτσι ο Βαλτάσαρ συνταράχθηκε ακόμα περισσότερο κι έγινε κάτωχρος οι μεγιστάνες του ταράχτηκαν κι αυτοί.

Ο Δανιήλ εξηγεί τη γραφή

13 Έτσι, ο Δανιήλ οδηγήθηκε μπροστά στο βασιλιά.
(Και του είπε): Προκάλεσες τον Κύριο του ουρανού και διέταξες να φέρουν μπροστά σου τα σκεύη του ναού του και ήπιατε απ' αυτά κρασί εσύ και οι μεγιστάνες σου, οι γυναίκες σου και οι παλλακίδες σου. Ύμνησες τους θεούς που είναι κατασκευασμένοι από ασήμι και χρυσάφι, από χαλκό, σίδερο, ξύλα και πέτρες, θεούς που δε βλέπουν, δεν ακούν και δεν καταλαβαίνουν. Το θεό όμως, που στα χέρια του βρίσκεται η πνοή σου και το μέλλον σου, δεν τον δοξολόγησες. Γι’ αυτό, λοιπόν, έστειλε ο θεός το χέρι για να γράψει αυτά τα λόγια. 25 Οι λέξεις που γράφτηκαν είναι: "μενέ, μενέ, τεκέλ, ου-φαρ-σίν". 26 Η ερμηνεία τους είναι η ακόλουθη: "Μενέ", σημαίνει ότι μέτρησε ο θεός τη βασιλεία σου και την έφερε στο τέλος της. 27 "Τεκέλ": ζυγίστηκες στην πλάστιγγα και βρέθηκες λειψός. 28 "Περές", σημαίνει "διαίρεση". Διαιρέθηκε το βασίλειο σου και δόθηκε στους Μήδους και στους Πέρσες»...

30Την ίδια εκείνη νύχτα φονεύθηκε ο Βαλτάσαρ, βασιλιάς των Βαβυλωνίων…Δαρείος ο Μήδιος έγινε βασιλιάς στη θέση του Βαλτάσαρ, σε ηλικία εξήντα δύο ετών.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ στην Εστία Πατερικών Μελετών

Φυσικά οφείλουμε να προβάλουμε την παρακάτω εκδήλωση:

"Κατάργηση τῶν μετρητῶν - 
Τέλος τῆς ἐλευθερίας-ὁδεύοντας πρός τόν ὁλοκληρωτισμό"
της Εστίας Πατερικών Μελετών


Αγαπητοί συναγωνιστές της Εστίας Πατερικών Μελετών,
Επιτρέψτε μας μερικά -καυτά όπως συνηθίζουμε- ερωτήματα:

1) Ποιο το νόημα να κάνεις ημερίδα για να ενημερώσεις "δια ζώσης"; 
όταν πχ το βίντεο ή τα αντίστοιχα κείμενα μπορείς να τα αναρτήσεις με την κατάλληλη μορφή στο διαδίκτυο; Να τα κάνεις όσο συνοπτικά ή αναλυτικά επιθυμείς και να τα προβάλεις αισθητικά καλαίσθητα και με συνοδευτικές εικόνες και βίντεο
Πόσοι πλέον χρειάζεται να προσέλθουν δια ζώσης επειδή δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο; 
Και τι νόημα έχει να στοχεύεις ως "target group" στην ενημέρωση σου, τους ηλικιωμένους;

2) Άρα ποιο το αληθινό νόημα αντίστοιχων εκδηλώσεων;

- Να προβληθούν οι ομιλητές; (γενικά δεν ισχύει κάτι τέτοιο για την ΕΠΜ)
-Να προβληθούν δεσποτάδες, ή να προσέλθουν να στρογγυλοκαθίσουν μπροστά-μπροστά ως επίσημοι, για να δείξουν ότι τάχα είναι ένα με τον πιστό λαό;
- Να ξανακλειστούμε στα "κλουβιά" μας μετά την εκδήλωση;
Τι νόημα έχει τελικά η πραγματοποίηση της αν όχι η εκδήλωση της ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ του λαού;

3) Πότε θα κάνει η ΕΠΜ μια εκδήλωση για την (ψευδο)Σύνοδο στο Κολυμπάρι της Κρήτης;
Για την διακοπή μνημόνευσης που έγινε το 1969, επί Πατριάρχη Αθηναγόρα; 
Για τις διακοπές μνημόνευσης που γίνονται σήμερα, ενώ έχουν συμβεί πολύ μεγαλύτερα αίσχη (από την εποχή του Αθηναγόρα), έχουμε αποδεχθεί ως "εκκλησίες" του αιρετικούς (ποδοπατώντας το Σύμβολο της Πίστεως) και οι παρουσίες αιρετικών στις ακολουθίες έχουν καθιερωθεί;

Αγαπητοί συναγωνιστές της Εστίας Πατερικών Μελετών. 

Πολύ σημαντική η συμβολή σας στην ανάδειξη της "αχρήματης κοινωνίας" και του "ηλεκτρονικού φακελώματος".

4) Μήπως ήρθε η ώρα να έρθετε σε ρήξη
- με τον οικουμενισμό και την δεσποτοκρατία;



5) Μήπως ήρθε η ώρα να αναδείξετε 
- τις διώξεις που υφίστανται ευλαβείς ιερωμένοι και αγιορείτες που διακόπτουν την μνημόνευσης του Βαρθολομαίου; 
Ή μήπως τότε, θα ελέγχετε έμμεσα τον εαυτό σας για την αδράνεια σας; 
ΕΣΕΙΣ επιλέξατε να σιωπήσετε σε όσα απίστευτα συμβαίνουν στην εκκλησία μας. 
ΕΣΕΙΣ ανέχεστε τους Οικουμενιστές. Εσείς τους καλείτε στις εκδηλώσεις σας.


φωτογραφία από την πρόσφατη "προσκύνηση" του Βαρθολομαίου, από τον Πειραιώς Σεραφείμ. που θα "κηρύξει καί τήν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἡμερίδος" σας. Γιατί δεν του λέτε να κάνει μια ημερίδα για τα οικουμενιστικά αίσχη του Βαρθολομαίου; Για την ψευδοσύνοδο στην Κρήτη; 


η εικόνα (του Βαρθολομαίου) που έστειλε πρόσφατα ως δώρο ο μητροπολίτης Πειραιώς, με τους συνεργάτες του. Δείτε εδώ

Ο εχθρός έχει ονοματεπώνυμο: είναι ΟΛΟΙ οι δεσποτάδες μας, που ακόμη και σήμερα, ένα χρόνο μετά, ΔΕΝ βγαίνουν να καταδικάσουν την (Ψευδο)Σύνοδο της Κρήτης ως Ληστρική. 
Είναι ΟΛΟΙ οι αγιορείτες ηγούμενοι (με εξαίρεση τον πραγματικό ηγούμενο της Εσφιγμένου) που μας γέμισαν εικόνες, Άγια λείψανα και αρθράκια επί παντός επιστητού, για να παραστήσουν ότι τάχα μιλούν (ενώ ΔΕΝ τολμάνε να καταδικάσουν ή έστω να κατηγορίσουν τα οικουμενιστικά αίσχη του Βαρθολομαίου)

Αγαπητοί συναγωνιστές της Εστίας Πατερικών Μελετών. 

6) ΑΦΗΣΤΕ επί τέλους τις εκδηλώσεις σε κλειστές αίθουσες και κάντε ένα κάλεσμα στο δρόμο. 
Πρέπει ο σημερινός χριστιανός να πάψει να απαιτεί αναπαυτική πολυθρόνα για να συμμετέχει ως χειροκροτητής.

Το σύστημα που ξεπούλησε πατρίδα και ορθοδοξία, δεν φοβάται προγραμματισμένες κυριλέ εκδηλώσεις, ειδικά όταν μιλούν ή παραβρίσκονται "επίσημοι".

Αναμένουμε την απάντηση σας, στα 6 ερωτήματα-προτάσεις μας.


Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"


ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ
ΤΗΛ. 210 8025211

Δελτίο Τύπου
Ἡμερίδα μέ θέμα «Κατάργηση τῶν μετρητῶν - Τέλος τῆς ἐλευθερίας-ὁδεύοντας πρός τόν ὁλοκληρωτισμό» θά πραγματοποιηθεῖ ἀπό τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν καί τήν Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη στήν αἴθουσα ¨Μελίνα Μερκούρη¨ τοῦ Σταδίου Εἰρήνης καί Φιλίας(Σ.Ε.Φ.).
Ἡ ἡμερίδα θά γίνει τό Σάββατο 24 Ἰουνίου καί ὥρα 5μ.μ. 
Στόχοι της :

α) ἡ ἐνημέρωση πάνω στίς παγκόσμιες μεθοδεύσεις γιά πλήρη ἔλεγχο τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν κατάργηση τῶν μετρητῶν καί τήν ἀποκλειστική χρήση τῆς πλαστικῆς κάρτας.
β) ἡ εὐαισθητοποίηση ὅλων στήν ἀξία καί τή διαφύλαξη τοῦ πολύτιμου δώρου τῆς θεοσδότου ἐλευθερίας ἀπό τήν πνευματική σκλαβιά τοῦ Ἀντιχρίστου.
γ) ἡ ἐγρήγορση τῶν ἑλλήνων ὀρθοδόξων πολιτῶν ἀπέναντι στήν ἀπειλή τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, ἡ ἐσωτερική τους τοποθέτηση καί ἡ ἐνθάρρυνση γιά ποικίλη ἀντίσταση στόν κλοιό πού σφίγγουν ἄδηλα κέντρα γύρω ἀπό τή καθημερινότητα καί τή σύνολη ζωή μας.

Ἡ δυναμική ὀρθόδοξη παρουσία καί μαρτυρία τοῦ Προηγουμένου τοῦ Μ. Μετεώρου ἀρχιμ. Ἀθανασίου καί οἱ ἐξαιρετικές εἰσηγήσεις τῶν εἰδικευμένων ἐπιστημόνων Δήμου Θανάσουλα, Δικηγόρου παρ΄Ἀρείῳ Πάγῳ, Dr. Δημήτρη Χιωτακάκου, Διδάκτωρος Ἡλεκτρονικῆς τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Manchester καί Στάθη Ἀδαμόπουλου, Οἰκονομολόγου, Msc στήν χρηματοοικονομική, θά δώσουν τήν πλήρη ἀντικειμενική εἰκόνα τοῦ προβλήματος καί τήν ἐπιβεβλημένη στάση τῶν ὀρθοδόξων πολιτῶν.
Ἔκπληξη θά ἀποτελέσει ἡ συνέντευξη πού ἔγινε μέ τόν γερμανό οἰκονομολόγο καί συγγραφέα Norbert Häring.

Σκέπη τῆς ἡμερίδος ἡ αἰγίδα καί βοήθεια τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου κ. Σεραφείμ ὁ ὁποῖος καί θά κηρύξει καί τήν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἡμερίδος

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ

Ἐκ τῆς γραμματείας
π. Βασίλειος Κοκολάκης

Οι πιστοί στήριξαν την αποτείχιση του ιερέα, αποδοκιμάζοντας έτσι τις κακοδοξίες του Επισκόπου!

Εύγε στους κατοίκους στο Σταυροδρόμι Σερρών!


Στήριξαν τον ευλαβή ιερέα τους π. Φώτιο!

Σε άδεια καθίσματα έκανε εσπερινό ο δεσπότης Σιδηροκάστρου Μακάριος.

Την είδηση της παντελούς ΑΠΟΥΣΙΑΣ των κατοίκων, κατά την "πανηγυρική" χθεσινή (Πέμπτη 22/6/2017) είσοδο του δεσπότη στο χωριό και στον εσπερινό, στις 7 μ.μ. επιβεβαιώνουμε και εμείς. 

Με εξαίρεση τους 20-25 ιερωμένους που έφερε, 2-3 συζύγους τους και τον συγκεκριμένο κάτοικο Θεσσαλονίκης (νεοκόρο μητροπολιτικού ναού όπως πληροφορηθήκαμε) που ήρθε από τη Θεσσαλονίκη, με 3-4 συγγενείς του και 1 γείτονα του, ΔΕΝ πάτησε ΚΑΝΕΙΣ ενορίτης στον ναό των Αγίων Αποστόλων.

Ο δεσπότης πήρε τα κλειδιά του ναού από τον π. Φώτιο καθώς και τα χρήματα από το ταμείο. 

Απείλησε φυσικά τον ιερέα ότι από αύριο θα του κόψει το μισθό (!) και θα τον πάει στην Ιερά Σύνοδο. Ο π.Φώτιος όπως μάθαμε, κάθισε έξω από την εκκλησία, παραδίπλα, πάνω σε έναν κουβά (για να μην στέκεται όρθιος, λόγω των προβλημάτων υγείας του) και περίμενε να τελειώσει την ακολουθία ο δεσπότης κάνοντας κομποσκοίνι.

Εύγε στους κατοίκους στο Σταυροδρόμι Σερρών! 
Εύγε και στον π.Φώτιο. 
Μπορεί να μην έχει τίτλους και πτυχία αλλά η αγνή του αγάπη για τον Χριστό και την Ορθοδοξία, η απόφαση του να τα θυσιάσει όλα αν χρειαστεί, αποτελεί παράδειγμα για όλους μας.


Ομάδα εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Διαβάστε πως μπορείτε να βοηθήσετε το παρεκκλησιο που πρόσφατα έχει αγοραστεί από τους πιστούς, εδώ:

Μην περιμένεις...



Μην περιμένεις να γνωρίσεις τον παράδεισο από κάποιον που δεν γνώρισε έστω και για μια στιγμή στην ζωή του, τι σημαίνει «κόλαση»…..

27-3-1993 Ελένη Κούκου Αγώνες του Καποδίστρια για το Ελληνικό Κράτος

Φίλος...



Συνήθως λέμε ότι ένας φίλος φαίνεται στα δύσκολα. Είναι αλήθεια. Όμως δεν είναι όλη η αλήθεια. Γιατί ο φίλος θα φανεί και κάπου αλλού. Στην χαρά σου. Στο κατά πόσο μπορεί να αντέξει το γέλιο σου, τον ενθουσιασμό, το ψυχικό ξεφάντωμα σου. Να νιώσει όμορφα καθώς θα βλέπει την πρόοδο και εξέλιξη σου. Φίλος δεν είναι μονάχα εκείνος που σκουπίζει τα δάκρυα μας, αλλά κυρίως αυτός που αντέχει τα χαμόγελα σου…

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ, ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΜΕ; (Συμβουλες του Μητροπολιτου Φλωρινης Αυγουστινου Καντιωτου). ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ, ΠΟΥ ΡΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ
ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ;

Συμβουλές ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνο Καντιώτη, Ἀθηνα 14.10.1962
Νὰ μάθουμε ποιοὶ εἶνε οἱ αἰρετικοί, ἀπὸ τὸ στόμα ὀρθοδόξου ἰεράρχου καὶ νὰ μὴ πιστεύουμε τὰ πρόσωπα ἐκείνα, ποὺ ὀνομάζουν ἀδελφὲς ἐκκλησίες τοὺς αἰρετικούς.

Νὰ ἀνοίξουμε τὰ μάτια μας καὶ νὰ δοῦμε τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο καὶ τοὺς οἰκουμενιστάς, ποὺ ἔγιναν Δούρειος ἴππος τῶν αἰρετικῶν. Τοὺς ἔμπασαν μέσα στὴ Μάντρα τοῦ Χριστοῦ καὶ ριμάζουν τὸ Ποίμνιο.
Νὰ κόψουμε κάθε σχέσι καὶ ἐπαφὴ μ᾽ αὐτούς, γιὰ νὰ σωθοῦμε καὶ νὰ σώσουμε τὴν Πατρίδα μας.

Οἱ κινήσεις τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου μὲ τοὺς αἰρετικοὺς καὶ τοὺς ἀλλόθρησκους γίνονται πλέον φανερά. Ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως δὲν κρύβεται. Κυκλοφοροῦν ἄφθονα βίντεο καὶ φωτογραφίες σὲ πατριαρχικές, ἀλλὰ καὶ σὲ Ἰταλικὲς ἰστοσελίδες. Ὁ σοφὸς λόγος τοῦ Γέροντα: Ν᾽ ἀνοίγουμε τὰ μάτια μας καὶ νὰ τὰ βλέπουμε, θὰ μᾶς προστατεύει. Ὁ ἐχθρός μπῆκε μέσα στὴν Μάντρα τοῦ Χριστοῦ, μ᾽ ὅλο τὸ αἰρετικὸ καὶ ἀλλόθρησκο συγγενολόι τους καὶ οἱ ἐπίσκοποι σιωποῦν! Τὰ δῆθεν ἅγια λείψανα, ποὺ ἔρχονται μὲ τοὺς καρδιναλίους ἀπὸ τὸ Βατικανὸ εἶναι ἀπάτη τοῦ Πάπα.

Ἀκοῦστε τὸ βίντεο: https://youtu.be/Fd-3se8OFM8

Ἂς μὴ κοιμόμαστε! Στὴν ἄγνοια τοῦ πιστοῦ λαοῦ 
ἐπενδύει ὁ πατριάρχης! 
Ἀλλὰ ἄγνοια σὲ θέματα πίστεως δὲν δικαιολογεῖται.

Ποιος ειναι αιρετικος…..

Ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας ἀπομαγνητοφωνημένο

Αἰρετικὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως τὴν ἐδίδαξαν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι, ὅπως ἐδίδαξαν οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅπως τὴν ἐρμήνευσαν οἱ Οἰκουμενικαὶ Σύνοδοι ἐν Πνεύματι Ἁγίω.
Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας λέγονται αἰρετικοί.
Καὶ ἄλλοι μὲν ἀπὸ τοὺς αἰρετικοὺς διαφωνοῦν μὲ τὴν διδασκαλία καὶ λέγουν ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι Θεός, ἄλλοι λέγουν ὅ,τι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον δὲν εἶναι τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἀλλοι ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα σημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστως μας καὶ κάθε ἕνας αἰρετικὸς κρατᾶ στὰ χέρια του μιὰ γκομολάστιχα τοῦ διαβόλου καὶ προσπαθεῖ νὰ σβήση ἀπὸ τὴν Πίστη μας, τὸ Πιστεύω μας, τὸ ἄλφα ἢ τὸ βητα σημεῖο τῆς διδασκαλίας μας.
Ἄλλοι ἀπὸ τοὺς αἰρετικοὺς φωνάζουν κάτω οἱ εἰκόνες, ἄλλοι φωνάζουν κάτω οἱ ἱερεῖς, ἄλλοι κάτω τὰ μυστήρια, ἄλλοι κάτω ἡ ἐξομολόγηση…. Ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ὀρθόδοξης διδασκαλίας τὰ προσβάλλουν οἱ αἰρετικοι….
Aὐτοὶ εἶνε οἱ αἰρετικοὶ ποὺ λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅτι οἱ ποιμένες θὰ πρέπει νὰ καταβάλουν κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ φυλάγουν τὴν ἱερά τον Ποίμνη. Θὰ μοῦ πῆτε εἶνε τόσο κακὸ νὰ ἀφαιρέση κανεὶς κάτι ἀπὸ τὴν διδασκαλία; Ἀσφαλῶς, γιατὶ λέει στὴν Ἀποκάλυψι, ὅτι ἡ Πίστις μας, ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη, δὲν δέχεται οὔτε πρόσθεση οὔτε ἀφαίρεσι. Ὅπως τὸ μάτι μέσα, δὲν δέχεται οὔτε μία μικρὰ τρίχα, ἔτσι καὶ ἡ Ὀρθοδοξία δὲν δέχεται τίποτε ἁπολύτως, οὔτε προσθήκη οὔτε ἀφαίρεσι. Ἡ Ὀρθόδοξος πίστι εἶνε τέλεια. Δὲν ὑπάρχει τίποτε, δὲν ὑπάρχουν κενά μέσα σ᾽ Αὐτήν καὶ λέει ἡ Ἀποκάλυψις ὅτι ὅποιος τολμήση νὰ προσθέση ἢ νὰ ἀφαιρέση ἕνα γιώτα ἀπὸ τὴν Πίστι μας νὰ εἶνε ἐπικατάρατος.

Ἀπὸ τὸν καιρὸ ποὺ ἔγινε ἡ Ἐκκλησία μας ὑπήρχαν αἰρετικοί, ἀλλὰ στὶς σημερινὲς μᾶς ἡμέρες -εἶνε καὶ αὐτὸ σημεῖο! Στὰ χρόνια ποὺ ζοῦμε οἱ αἰρετικοὶ εἶναι σὰν τὶς ἀκρῖδες. Ὅπως οἱ ἀκριδες ποὺ πέφτουν στὸ χωράφι δὲν ἀφήνουν τίποτα, ξεφλουδίζουν ἀκόμη καὶ τὰ δένδρα, ἔτσι εἶνε καὶ οἱ αἰρετικοὶ. Σαν τὶς ἀκρῖδες ἔχουν πέσει στὸ περιβόλι τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ριμάζουν τὴν Ἐκκλησία μας.
Ποιοί εἶνε οἱ αἰρετικοὶ αὐτοί; Ποῦ νὰ τοὺς μετρήσεις! Εἷνε παπικοί, εἶνε Εὐαγγελισταί, εἶνε Διαμαρτυρώμενοι, εἶνε Οὐνῖτες, εἶνε Αὐδεντισταί, εἶνε Πεντηκοστιανοί εἶνε…

Τώρα τελευταῖα παρουσιάστηκαν κάποιοι αἰρετικοὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ ποὺ λέγονται «Τοῦ τετραγώνου ευαγγελίου»! Ἁνθρωποι διαφόρων καταστάσεων καὶ προελεύσεων μπῆκαν στὴν Ἑλλάδα! Γιατὶ μπῆκαν;
Γιατί δυστυχῶς ἡ Ἑλλάδα μας εἶνε ἕνα ξέφραγο ἀμπέλι καὶ ὅπως στὸ ξέφραγο ἀμπέλι μπαίνουν μέσα ὅλα τὰ ζῶα καὶ τὸ καταστρέφουν, ἔτσι καὶ ἡ Πατρίδα μας εἶνε ξέφραγο ἀμπέλι. Μπῆκαν μέσα στὴν Ἑλλάδα μας οἱ αἰρετικοὶ καὶ τὴν καταστρέφουν.
Καὶ τί πρέπει νὰ κάνουμε ἀγαπητοί μου; Ποιά εἶνε ἡ ὑποχρέωσις ὅλων ἡμῶν τῶν χριστιανῶν; Ὅλοι ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀδελφοί μου, πρέπει νὰ ἔχουμε τὰ μάτια ἀνοικτά καὶ νὰ προσέχουμε καὶ νὰ μὴν ἔχουμε σχέσεις καὶ ἐπαφὲς μὲ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν πιστεύουν στὴν Ὀρθόδοξον Πίστι.
Ἀγαπητοί μου, ἂν ὑπάρχει κάτι, ποὺ πρέπει ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες νὰ καυχώμεθα ἐν Κυρίῳ, εἶνε ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία μας εἶνε τὸ στήρηγμά μας….

Αδελφότητες και Μοναστήρια έχουν προσβληθεί από τον Οικουμενισμό


Μέσα στον 15ο Κανόνα της Α–Β συνόδου, περί διακοπής μνημοσύνου των αιρετικών επισκόπων, συμπυκνώνεται – κρυσταλλώνεται όλη η διδασκαλία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων, για τον έπαινο – τιμή του Θεού προς τους ανθρώπους (Εκκλησία) που παλεύουν, αγωνιούν για την Πίστη και τη σωτηρία τους. «προς εν ορώμεν μόνον, πως ο Θεός επαινέσει», παρατηρεί ο Ι. Χρυσόστομος (Ε.Π.Ε. 24,50).
Στην Π. Διαθήκη, διαβάζουμε: «ούτως οι εγκαταλείποντες τον νόμον εγκωμιάζουσιν ασέβειαν οι δε αγαπώντες τον νόμον περιβάλλουσιν εαυτοίς τείχος» (Παροιμίες – Κη, 4).
Σίγουρα, στο πνευματικό αυτό τείχος περιλαμβάνεται και το τείχος ασφαλείας, που δημιουργεί η υποχρεωτική εφαρμογή –όπως τονίζει η Γραφή– του 15ου Κανόνα.
Πολλοί σύγχρονοι υποστηρικτές της δυνητικής ερμηνείας, δεν αναφέρουν καθόλου σχετικά χωρία της Γραφής, που να θεμελιώνουν τη θέση τους. Νοητικά, αυτόνομα, προσανατολίζουν τη λογική τους στον δήθεν κίνδυνο σχίσματος που, αναμφίβολα, το αποτρέπει ο κανόνας.
Η θεολογική – εκκλησιαστική εμβάθυνση στον κανόνα αυτό, είναι μια εκκλησιολογική ερμηνεία του χωρίου (Παροιμίες – Κη,4). Οι «εγκαταλείποντες τον νόμον», πράγματι «εγκωμιάζουσιν ασέβειαν». Σήμερα, δεν βλέπουμε την πρόσληψη οικουμενιστικών σχημάτων πίστεως από επισκόπους, ποιμένες και θεολόγους, που επιχειρούν να τα εντάξουν στην ορθόδοξη εκκλησιολογία δικαιολογούντες την αποστασία;
Όλη η συλλογιστική τους περί δημιουργίας «σχίσματος», δεν είναι εγκώμιο της «Νέας Εκκλησίας»; Την δογματική εκτροπή στην Κρήτη δεν την παρουσιάζουν εγκωμιαστικά ως απόφαση της Ορθοδοξίας;
Στον στίχο 7, του ιδίου κεφαλαίου των Παροιμιών γράφεται: «Φυλάσσει νόμον υιός συνετός, ος δε ποιμαίνει ασωτίαν ατιμάζει Πατέρα».
Στην ερμηνευτική διαδρομή της Γραφής οι όροι–λέξεις «αγάπη» και «συνετός–φρόνιμος» έχουν μεγάλη πνευματική και εννοιολογική διαφορά.
Εάν ο Κύριος επαινεί τον φρόνιμο οικονόμο της αδικίας (Λουκ. 16,8), τότε οποία τιμή γίνεται στους αγαπώντες τον νόμο Του;
Στο βιβλίο των Βασιλειών (Γ–Δ), υπάρχει πνευματική κριτική–κρίση πολλών βασιλέων.
Όπως και στην Αποκάλυψη (για τις επτά Εκκλησίες), ο έπαινος–τιμή αποδίδονται σε εκείνους, που «εποίησαν το ευθές ενώπιον του Κυρίου» (Βασιλ. Γ, ιε΄-5), ενώ η επιτίμηση στους «ποιήσαντας το πονηρόν ενώπιον Κυρίου» (Βασιλ. Γ΄, ιε-34).
Τηρουμένων των πνευματικών αναλογιών, ο έπαινος–τιμή της Εκκλησίας (15ος κανόνας) ανήκει σ’ εκείνους, που έναντι της αιρέσεως ποιούν το «ευθές ενώπιον του Κυρίου».
Ο Ι. Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας τον Απ. Παύλο, τονίζει «προς επαίνους προσέχοντα δει ζην. Ουκ είπε, προς έπαινον όρα, αλλά τα επαινετά ποίει, μη προς έπαινον μέντοι» (Ε.Π.Ε. 22,38).
Η αίρεση προκαλεί διακοπή της αληθινής μαθητείας μέσα στην Εκκλησία. 
Προκαλεί αιρετική μονομέρεια στις σκέψεις–λογισμούς και πνευματικό εκτροχιασμό του ανθρώπου–πιστού. Ακυρώνει την σωτηρία!
Όταν υπάρχουν τα παραπάνω αρνητικά πνευματικά στοιχεία, τότε αυτά μεταδίδονται μέσω του Οικουμενιστή επισκόπου ή του πνευματικού σ’ όλο το ποίμνιο. 
Η αίρεση κτυπά ανεπαίσθητα μα καίρια την ορθή πίστη και το υγιές εκκλησιαστικό φρόνημα. Πάρα πολλοί πιστοί των κύκλων Γραφής, των Χριστιανικών αδελφοτήτων, των Ι. Μονών προσκυνητές,με θερμή διάθεση να παραμένουν κοντά στο Θεό, έχουν προσβληθεί από τον Οικουμενισμό, από την γραμμή οικουμενιστών επισκόπων, πνευματικών–Γερόντων και δεν το έχουν συνειδητοποιήσει.
Οι συγκαλυμμένοι Οικουμενιστές και οι σιωπηλοί αντι-οικουμενιστές, προβάλλουν εαυτούς ως «υιούς συνετούς, φυλάσσοντες νόμον» (Κη,7), επικαλούμενοι το ευαίσθητο της Εκκλησιαστικής ζωής–συνοχής.
Το θεόπνευστο κείμενο μας πληροφορεί: 
«Ο επικαλύπτων ασέβειαν εαυτού ουκ ευοδωθήσεται, ο δε εξηγούμενος ελέγχους αγαπηθήσεται» (Στίχος 13).
Ερωτήματα: Η συνευδοκία σε διωγμούς (περίπτωση Αγιορειτών Πατέρων) δεν προκαλεί σχίσμα στην Εκκλησία;
Οι εκκλησιολογικές και πολιτικές επιλογές της «συνόδου» στην Κρήτη και η ένταξή της σε κατεύθυνση «Νέας Εκκλησίας», δεν δημιουργούν το όντως σχίσμα;
Στην ασκητική ζωή, αποφεύγεται η επαινετά χρωματισμένη προσωπική εικόνα του Ασκητή και αυτό είναι επαινετό. Η σιωπή, όμως, όταν αλλοιώνεται η Πίστη, δεν είναι επαινετή, ούτε στον Ασκητή.
«Εν τω Κυρίω επαινεθήσεται η ψυχή μου», υπογραμμίζει με απόλυτη κατηγορηματικότητα ο ψαλμωδός (ΛΓ΄ Ψαλμός).

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ