.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Η σωτηρία του ανθρώπου εξαρτάται από τό δ ε υ τ ε ρ ό λ ε π τ ο, όχι από το λεπτό


«Είµαστε αδικαιολόγητοι, όταν δεν µετανοούµε και δεν πλησιάζουµε τον Σωτήρα µας ταπεινά. 

Ο ληστής στόν σταυρό ένα «εύλόγησον» είπε καί σώθηκε. 

Η σωτηρία του ανθρώπου εξαρτάται από τό δευτερόλεπτο, όχι από τό λεπτό. 

Ο άνθρωπος µέ έναν ταπεινό λογισµό σώζεται, ενώ, άν φέρει έναν υπερήφανο λογισµό, τά χάνει όλα.

Από φιλότιµο καί µόνον πρέπει νά σωθούµε. 

∆έν υπάρχει µεγαλύτερος πόνος γιά τόν Θεό από τό νά δεί τόν άνθρωπο στήν κόλαση».

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης