.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εἴμαστε σέ θέση νά βλέπουμε θεόσταλτα ὄνειρα;



Οἱ δαίμονες πού ἔχουν πρόσβασηστίς ψυχές μας κατά τή διάρκεια τῶν ὡρῶν πού εἴμαστε ξύπνιοι, ἔχουν ἐπίσης πρόσβαση σ’ αὐτές κατά τή διάρκεια τοῦ ὔπνου.

Ἐπίσης κατά τή διάρκεια τοῦ ὕπνου μᾶς πειράζουν στό νά ἁμαρτήσουμε μέ τό νά ἀναμιγνύουν τή δική τους φαντασία μέ τή δική μας. 

Ἀκόμη ὅταν δοῦν μέσα μας ἕνα ἐνδιαφέρον γιά ὄνειρα, προσπαθοῦν νά αὐξήσουν τό ἐνδιαφέρον μας γιά τά ὄνειρά μας. Σιγά-σιγά μάλιστα μᾶς πείθουν νά τά ἐμπιστευόμαστε. Μια τέτοια ἐμπιστοσύνη συνοδεύεται πάντα ἀπό πλάνη καί ἡ πλάνη κάνει τίς διανοητικές μας ἀπόψεις γιά τόν ἑαυτό μας νά λανθάνονται, ὁπότε ὅλη μας ἡ ἐνεργητικότητα γίνεται σαθρή. Αύτό ἀκριβῶς θέλουν καί οἱ δαίμονες.

Σ’ αὐτούς πού εἶναι προχωρημένοι σ’ αὐτή τήν ἐγωιστική αὐτο-θεώρηση, οἱ δαίμονες ἀρχίζουν νά παρουσιάζονται σάν Ἄγγελοι φωτός στή μορφή Μαρτύρων καί Ἁγίων, ἀκόμη καί αὐτῆς τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ.

Χαίρονται μέ τόν τρόπο πού ζοῦν αὐτοί οἱ πλανεμένοι, τούς ὑπόσχονται οὐράνια στέμματα καί μ’ αὐτό τόν τρόπο τούς ὁδηγοῦν σέ μεγάλο ὕψος αὐτοεκτιμήσεως καί ὑπερηφανείας.Αὐτό τό ὕψος εἶναι ταυτόχρονα καί ἡ ἄβυσσος τοῦ ὁλέθρου τους.

Πρέπει νά ξέρουμε ὅτι ἀναμφίβολα στήν παρούσα μας κατάσταση πού ἀκόμη δέν ἔχει ἀνανεωθεῖ μέ τή χάρη, δέν εἴμαστε ἕτοιμοι νά δοῦμε ἄλλα ὄνειρα ἐκτός ἀπό αὐτά πού ὕπουλα ἑτοιμάζουν γιά μᾶς οἱ δαίμονες.

Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ