.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημεία των Καιρών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημεία των Καιρών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ME EIΔOΣ ΣAΛIΓKAPIOY ΠAPOMOIAZE TOYΣ ΣKOΠIANOYΣ O MHTPOΠOΛITHΣ ΦΛΩPINHΣ AYΓOYΣTINOΣ KANTIΩTHΣ και ἔλεγε...

...«Tώρα έχουμε τους Σκοπιανούς που είναι είδος σαλιγκαρίου, τα οποία είναι κρυμμένα δεξιά και αριστερά, αλλά μόλις πέσει η βροχούλα, το έχετε παρατηρήσει; 
Bγαίνουν όλα στην επιφάνεια»

(Τὰ εἶπε ὁ Μητροπολίτης Αὐγουστῖνος στὶς κατασκηνώσεις τῆς Μητροπόλεώς του, 
στὶς 4-8-1992)



Πόσο δίκαιο εἶχε ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αὐγουστῖνος τὸ βλέπουμε σήμερα! Οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, μὲ τοὺς προδότες δικούς μας πολιτικούς τοὺς ἔριξαν βροχούλα ψεύτικη, γιὰ νὰ τοὺς ἔχουν ὑποχείριά τους καὶ νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὸν τόπο τους, διαστρεβλώνοντας τὴν Ἑλληνική ιστορία τῆς Μακεδονίας! 
Καὶ τὰ σαλιγκάρια ξεθάρεψαν! Βγῆκαν ἀπὸ τὸ καβούκια τους καὶ διεκδικοῦν τὰ Μακεδονικά ἐδάφη!!!
Ἡ συμμορία τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων βάπτισε ἕνα ἀνύπαρκτο πρὶν μερικὰ χρόνια κράτος ὡς Μακεδονία καὶ τοὺς Σλάβους κατοίκους της, τοὺς ὁνόμασαν Μακεδόνες!!! 
Τὴν Σλαβοβουλγαρικὴ γλώσσα τους τὴν ὁνόμασαν μακεδονική!!! 
Λές καὶ ὁ Μέγας Ἀλεξανδρος μιλοῦσε σλάβικα καὶ διέδωσε τὴν Σλάβικη καὶ ὄχι τὴν Ἑλληνική γλῶσσα! 
Καὶ τώρα τὰ σαλιγκάρια ξεθάρεψαν, γυρίζουν στους δρόμους καὶ πανηγυρίζουν! Κατεβαίνουν στὴν Φλώρινα με κοῦρσες, γυρίζουν στὴν πόλη καὶ τὰ χωρία γιὰ νὰ βροῦν μεμονωμένα ἄτομα ποὺ καταλαβαίνουν τὴν γλῶσσα τους γιὰ νὰ ξαναρχίσουν τὴν προπαγάνδα.
Οἱ Σκοπιανοί μιλοῦνε βαριά Βουλγαροσλάβικα καὶ ὄχι αὐτὴ ποὺ μιλοῦν μερικοί ἕλληνες κάτοικοι τῆς Φλώρινας. Καὶ ἔμαθαν τὴν γλῶσσα τους ἀπὸ ἀνάγκη, τὴν περίοδο τῆς δυστυχίας τους.
1) Ἄνοιξαν τὴν περίοδο τῆς σκλαβιᾶς βουλγαρικα σχολεῖα στα χωριά της Φλώρινας καὶ ὅποιο παιδὶ πήγαινε σ’ αὐτά εἶχε συσσίτιο, ἐνῶ τὰ Ἑλληνόπουλα ποὺ ἀντιστέκοντα στὴν προπαγάνδα δὲν εἶχαν ψωμὶ νὰ φάνε.
2) Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης Βασίλειος κατοικοῦσε στὴν Ἀθηνῶν καὶ ἄφηνε ἀπροστάτευτο ἀπὸ τὴν προπαγάνδα τὸ ποίμνιό του.
3) Ἡ μητρόπολη Φλωρίνης εἶχε ἑλαχιστους ἱερεῖς ποὺ δὲν ἐπαρκοῦσαν οὔτε για τὶς κηδεῖες. Καὶ ἀναγκάζονταν οἱ κάτοικοι τῆς Φλωρίνης νὰ φέρνουν ξένους ἱερεῖς ἀπὸ τὰ βόρεια σύνορά τους.
Τὴν περίοδο τοῦ 1942-1943 ἔφτασε στὴν Φλώρινα ὁ νεαρὸς ἱεροκήρυκας π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης καὶ περιόδευσε ὅλη τὴν περιοχή μὲ τὰ πόδια. Κινδύνευσε ἡ ζωή του, ἀλλὰ ἀνατίναξε τὴν προπαγάνδα στὸν ἀέρα καὶ συγκέντρωσε στὴν ἐκκλησία ὅλο τὸν Ἑλληνικό λαό.
Ἔνοιωθε ὅμως μικρὸς καὶ ἀδύνατος γιὰ νὰ σηκώση στοὺς ὡμους του τὴν βαριὰ εὐθύνη τοῦ ἐγκαταλελειμένου λαοῦ, γι’ αὐτὸ πρὶν λήξη ἡ τετράμηνη ἀπόσπασή του στὴν Φλώρινα ἔκανε ἕνα κήρυγμα, ποὺ τάραξε τὸν δεσπότη Βασίλειο. Στὸ τέλος τοῦ κηρύγματος εἶπε· «Ἄν δὲν ἔρθη ὁ δεσπότης Βασίλειος στὴν Μητρόπολή του μέχρι τὴν ἄλλη Κυριακή, θὰ κάνω κήρυγμα, ποὺ θὰ πετιῶνται τὰ κεραμίδια τοῦ ναοῦ στὸν ἀέρα ἀπὸ τὴν σφοδρότητά του». Ἔμαθε γιὰ τὸ κήρυγμα ὁ δεσπότης ἀπὸ τὸν ἱερέα ποὺ εἶχε ἀφήσει ὡς ἐκπρώσωπό του στὴν Φλώρίνα καὶ τοῦ ἔστειλε τηλεγραφηκά τὴν ἀπόλυσή του. Ἔγγραφε· «Νὰ ἐγκαταλείψης παραυτὰ τὴν Μητρόπολή μου». Καὶ ὁ π. Αὐγουστῖνος ἔφυγε. Τότε ἡ Γερμανοκρατούμενη Φλωρινα ξεσηκώθηκε ἐναντίον τοῦ δεσπότη. Θὰ δώσουμε σύντομα στὴν δημοσιότητα ἀπόρρητα ἐμπιστευτικά ἔγγραφα μὲ ἐκκλήσεις τῆς Ἀστυνομίας καὶ τηλεγραφήματα τῶν Φλωρινιωτῶν ποὺ σώθηκαν ὡς ἐκ θαύματος ἀπὸ τὴν πολτοποίηση καὶ ἔφτασαν πρόσφατα στὰ χέρια μας.

Τώρα οἱ σκοπιανοί, τὰ γυμνοσάλιαγκα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, νοιωθοῦν μετὰ τὴν ψευτο συμφωνία σαν δική τους τὴν Μακεδονια!
Τα σκοπιανά ΜΜΕ θεωρούν ότι η Θεσσαλονίκη πρέπει να είναι η μελλοντική πρωτεύουσα της «Μακεδονίας» το «Βόρεια» έχει πάει ήδη… περίπατο ενώ οι αλυτρωτικές βλέψεις έχουν «φουντώσει».
Το Ράδιο Σκόπια εκπέμπει επισήμως μέσω των βραχέων εδώ και 3 μέρες ως ράδιο Μακεδονία.
Μιλάνε για Μακεδονική Μουσική και έχουν πρόγραμμα ελληνικό για τους Μακεδόνες της Ελλάδος.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ σε όλο της το μεγαλείο!
Ο ἄθεος Τσίπρας καὶ ο ΚΟΤΖΙΑΣ, ο ψεύτης ὁ καμμενος, μὲ τὶς κόκκινες γραμμές ποὺ τὶς μετέτρεψε σὲ πράσινες, ἀλλὰ καὶ οἱ παλαιότεροι μασόνοι πολιτικοὶ ποὺ κυβέρνησαν τὴν Ἑλλάδα ὑφαναν ὁ καθένας στὰ μέτρα τῶν δυνατοτήτων τους τὸ χαλί τῆς προδοσίας καὶ οἱ τελευταίοι τὸ ἀποτελείωσαν!!! 
Συνένοχοι στην ΠΡΟΔΟΣΙΑ ὅλοι και τα τετελεσμένα, αφού ο Ζάεφ μιλάει και για μακεδονικό στρατό. Ο διαστημικός Νίκος Πάππας που έχει ευθύνη για τις συχνότητες, πώς αφήνει και δεν μπλοκάρει το σταθμό άλλης χώρας που κάνει προπαγάνδα ;
Ο Σταθμός που ακούγεται μέχρι Αυστραλία χρηματοδοτήθηκε με λεφτά κυρίως των Γερμανών και είναι δυναμικότητας 15000 κιλοβάτ. Ακούστε και Φριξτε !!!!!!

Ἡ ὁμοφυλοφιλικὴ παράνοια πλήττει τὴν Ἐκκλησία



«Τὰ κάστρα πέφτουν πάντα ἀπὸ μέσα»! Αὐτὸς ὁ λόγος – ἀπόσταγμα πείρας αἰώνων – ἔρχεται νὰ ἀποδειχθεῖ ἀληθινὸς γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, ἴσως τὴ χειρότερη ἀπ᾿ ὅλες, ἀφοῦ ἀκόμη καὶ ἐπίσκοποι ἐμφανίζονται ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὴν ὁμοφυλοφιλικὴ προπαγάνδα καὶ ἀποδέχονται τὶς ἀντιευαγγελικές της ἀντιλήψεις.
Ἔτσι μὲ θλίψη πολλὴ καὶ ἔκπληξη μεγάλη διαβάσαμε τὶς ἀπόψεις ποὺ διατύπωσε ὁ πολὺ γνωστὸς Ὀρθόδοξος Ἄγγλος Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Γουέαρ (Ware) στὸ περιοδικὸ «The Wheel» (Ὁ τροχός), στὸ ἀφιερωματικὸ τεῦχος 13-14 (Ἄνοιξη – Καλο­καί­ρι 2018) μὲ θέμα: «Embodiment and An­thropology. Sex, Marriage and Theosis» (Ἐν­σωμάτωση καὶ Ἀνθρωπολογία. Φύλο, Γάμος καὶ Θέωση).
Ἐκεῖ ὁ Πανιερώτατος, προλογίζοντας τὸ ἀφιερωματικὸ τεῦχος, ἀναφέρεται ἐκτενῶς στὸ ζήτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ γράφει ὅτι βλέπει «τουλάχιστον τρεῖς ἀνωμαλίες στὴν τρέχουσα θεραπευτικὴ ἀντιμετώπιση τῶν ὁ­μοφυλοφίλων» μέσα στὴν Ἐκκλησία.
Ποιὲς εἶναι αὐτές; Πρῶτον ὅτι «οἱ ὁμοφυλόφιλοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες» εἶναι ἀδικημένοι, ἀφοῦ, κατὰ τὴ γνώμη του, «δὲν εἶναι προσωπικὰ ἔνοχοι τοῦ προσανατολισμοῦ τους, ἐ­πειδὴ αὐτὸ δὲν εἶναι κάτι ποὺ ἔχουν ἐπιλέξει». Γενικεύοντας σὲ ὅλους τοὺς ὁμοφυλόφιλους τὸ εἰδικὸ πρόβλημα κάποιων ἀπὸ αὐτοὺς καταλήγει στὸ ἑξῆς σκεπτικό:
«Οἱ ὁμοφυλόφιλοι δὲν αἰσθάνονται ἕλξη γιὰ ἄτομα ἄλλου φύλου, ὥστε νὰ ἔρθουν σὲ γάμο μὲ κάποιο ἀπὸ αὐτά. Τί θὰ κάνουν; Θὰ μείνουν ἄγαμοι; Ἀλλὰ τότε ἀδικοῦνται». Στὸ ση­μεῖο αὐτὸ ἐπικαλεῖται τὰ λόγια τοῦ π. Βασι­λείου Θερμοῦ: «Ἕνα ὁμοφυλοφιλικὸ ἄτομο κα­λεῖται νὰ βαδίσει μία ζωὴ ἀγαμίας χωρὶς νὰ νιώθει μία κλήση γι᾿ αὐτό». Καὶ διερωτᾶται ὁ Ἐπίσκοπος: «Εἶναι σωστὸ νὰ ἐπιβάλουμε αὐ­τὸ τὸ βαρὺ φορτίο στὸν ὁμοφυλόφιλο;»
Τὴ δεύτερη ἀνωμαλία τὴν ἐντοπίζει «στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο οἱ ὁμοφυλόφιλοι ἀντιμετωπίζονται συνήθως στὸ μυστήριο τῆς ἐξομολόγησης», ὅπου «ὁ ὁμοφυλόφιλος ποὺ ἔχει δεσμευθεῖ σὲ μία σταθερὴ σχέση ἀγάπης ἀντιμετωπίζεται πιὸ σκληρὰ ἀπὸ ὅ,τι ὁ ὁμοφυλόφιλος» ποὺ ἐνεργεῖ τὸ πάθος περιστασιακὰ μόνο γιὰ ἡδονή. Στὸν δεύτερο οἱ πνευματικοὶ ἐπιβάλλουν μικρότερο ἐπιτίμιο καὶ κάποτε τὸν ἀφήνουν νὰ κοινωνεῖ. «Κάτι ἔχει πάει στραβὰ ἐδῶ», σημειώνει.
Δηλαδὴ τὸ ἴσιο ποιὸ εἶναι; Νὰ καθιερώσει ἡ Ἐκκλησία γάμο ὁμόφυλων ζευγαριῶν;
Ἡ τρίτη ἀνωμαλία βρίσκεται, κατὰ τὴ γνώμη του, στὸ ὅτι, ἐνῶ ἀναγνωρίζουμε ὅτι ἄτομα τοῦ ἴδιου φύλου μποροῦν νὰ εἶναι στενοὶ φίλοι, δὲν δεχόμαστε ὅτι μποροῦν νὰ ἔχουν σεξουαλικὲς σχέσεις: «Γιατί δίνουμε τόσο μεγάλη ἔμφαση στὸ φύλο τῶν γεννητικῶν ὀργάνων; Γιατί προσπαθοῦμε νὰ διερευνήσουμε τί τὰ ἐνήλικα ἄτομα τοῦ ἴδιου φύλου κάνουν στὴν ἰδιωτικότητα τῶν ὑπνοδωματίων τους;» «Εἶναι ἀναξιοπρεπὲς νὰ κοιτάζει κανεὶς ἀπὸ τὴν κλειδαρότρυπα»!
Ἂν ἀκόμη κάποιοι δὲν ἔχουμε φρίξει μὲ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ ἐπισκόπου Καλλίστου, εἴμαστε ἤδη νεκροί…
«Τὰ κάστρα πέφτουν πάντα ἀπὸ μέσα»!

https://www.osotir.org/

Ανύπαρκτος ο ΣΥΡΙΖΟΝΥΜΟΣ εγκληματική - προδοτική η στάση της πλειοψηφίας της μάνδρας του Ιερωνύμου τι τους κρατάει;

Ο «Ιερός» ύπνος φέρνει Ε(ε)φιάλτες


“ Αν όχι τώρα, πότε; Αν όχι με αυτό, με τί; Πού είστε τώρα, Άγιοι Πατέρες; Δεσποτάδες, σηκώστε τις επισκοπικές μαγκουρίτσες σας και επιτέλους φωνάξτε κατά του εγκλήματος που γίνεται στα παιδιά σας. Εθνική γενοκτονία εν όψει και σεις πού; 
Όλα καταρρέουν :δόγμα, οικογένεια ,πατρίδα και σεις πού; Θα κανακεύετε, θα δέχεστε και θα επικοινωνείτε ακόμα με αυτούς τους κατά ψευδώνυμο βουλευτές που ψήφισαν αυτό το έκτρωμα στη Βουλή; 
Τους ξέρετε και τους ξέρουμε. Εσείς έχετε τα παιδαγωγικά μέσα που σας δίνει η Πίστη μας… Εμείς έχουμε την ψήφο μας που μας δίνει το Σύνταγμα . Ο καθείς να αντιδράσει από το μετερίζι του. Οι πολίτες ξέρουμε τι θα κάνουμε στην κάλπη.. 
Και εσείς ξέρετε τι πρέπει να κάνετε στον άμβωνα. Εμείς θα το κάνουμε αυτό που πρέπει !! Εσείς ;”

Ακριβώς τα παραπάνω τα είχα γράψει περίπου έναν μήνα πριν. Όταν οι αποδομητές της ελληνικής κοινωνίας που ακούν στο ψευδώνυμο εθνικοί αντιπρόσωποι ψήφιζαν στη Βουλή την αναδοχή τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια για το ξήλωμα του θεσμού της οικογένειας, εν μέσω πανηγυρισμών όσων δυστυχισμένων ακροβατούν στη νεοταξική έμφυλη και άφυλη θολούρα τους. Τα έγραφα ως διαμαρτυρία ,εν είδει εκτόνωσης…. 
Αλλά, πριν προλάβω να συνέλθω , ήρθαν κι άλλα: Η προδοσία του λατρεμένου παιδιού του Αρχιεπισκόπου στις Πρέσπες, που υπό την ένοχη ανοχή και ιερή αποχή τόλμησαν τα φερέφωνα του Σόρος να βεβηλώσουν με την ποταπή μηδαμινότητα τους τα αγιασμένα χώματα της Μακεδονίας μας. Και δυστυχώς έπεται συνέχεια….
Ακόμα και τώρα, σιγή.!!! Μούγκα στην στρούγκα… Οι ποιμένες, πλην ορισμένων εξαιρέσεων και δη εκ της Βορείου Ελλάδας, ως τα άλαλα και μπάλαλα απλώς κοιτούν… δεν Επισκοπούν. Κατά την προσφιλή τους πρακτική κάνουν θρησκευτική διπλωματία. Έτσι το αποκαλούν, γιατί αυτοί ξέρουν.Έτσι λένε.
Στα πάντα σιγή ασυρμάτου!!!.Η πίστη προσβάλλεται .Βγαίνει ο «διαφορετικός» με τα ροζ κομπιναιζόν με ασέβεια και ασέλγεια φέροντας την ιερά μορφή του Αγίου Νικολάου στα γεννητικά του όργανα και ψίθυρος αντίδρασης δεν ακούστηκε από πουθενά. Οι Ποιμένες μας εις τον «μακάριο και θεοφιλέστατο» κόσμο τους… να μην πω κοσμάρα τους, και αυτό γιατί σέβομαι τους θεσμούς και το «σχήμα»
Μη μου τους κύκλους τάραττε!! Αλλοιώνεται η θρησκευτική αυτοσυνειδησία των Ελλήνων μαθητών. Μας δουλεύουν ψιλό γαζί με το μάθημα των Θρησκευτικών και κανενός το αυτί δεν ιδρώνει…. άντε και να ανασηκωθεί το αρχιεπισκοπικό φρύδι εις ένδειξη εκπλήξεως !! Μόνοι μας οι πιστοί, αφημένοι στην τύχη τους οι εκπαιδευτικοί, στο έλεος του Θεού όλοι μας.
Με ξεκουφαίνει η εκκωφαντική σιωπή σας. Πονούν τα αυτιά μου από την προκλητική βουβαμάρα της Διοικούσης Εκκλησίας. Θα έπρεπε να είχατε ξεσηκώσει τα άπαντα σύμπαντα, Άγιοι Πατέρες. Και μόνο τις καμπάνες των ναών να χτυπούσατε, έστω πένθιμα… ο λαός θα το ΄πιανε το υπονοούμενο. Αλλά ούτε και αυτό … 
Μην κατηγορηθείτε ως υποκινητές κοινωνικών εξεγέρσεων μέσω καμπανοκρουσιών, πράγμα που δεν συνάδει με το βλαβερά ευλαβές πειθήνια καλλιεργούμενο φρόνημα οσφυοκαμψίας στους κρατούντες!
Αντ΄ αυτών και ποικίλων άλλων που θα μπορούσαν να είχαν λάβει χώρα από τους Ιεράρχες, προς ενίσχυση του εθνικού και πρωτίστως του θρησκευτικού μας φρονήματος, κυκλοφορεί (ενερυθριάστως προκλητικά,θα έλεγα) στα παγκάρια της εισόδου των εκκλησιών φυλλάδιο τιτλοφορούμενο «Προς τον Λαόν» με διθυραμβικούς ύμνους για την 9η Μαΐου, την ημέρα της Ευρώπης και τις πολιτικές του ευρωπαϊκού ολοκληρωτισμού. Λες και η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι στοιχείο του οργανογράμματος της Ε.Ε ,κάτι σαν την Comission ένα πράγμα….. Και αυτό ,την ώρα που οι πιέσεις από την …φίλα προσκείμενη και «χριστιανική» Ευρώπη προς τον λαό μας είναι αφόρητες σε εθνικό, θρησκευτικό, πολιτικό, οικονομικό κλπ επίπεδο. Λιβάνισμα κανονικό δηλαδή με μοσχοθυμίαμα αρίστης ποιότητας. !!! 
Για την Ευρώπη ως «Λευκή Δαιμονία», που έλεγε ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδος ούτε κουβέντα. Τί να πω πια!
Και τώρα, τώρα τι; Επέρχεται ως λαίλαπα εθνική καταστροφή και πάλι καταπίνετε την ιερή σας γλώσσα; Μακεδόνες Ιεράρχες πριν από εσάς μαρτύρησαν. Επίσκοποι σφαγιάσθηκαν, ρασοφόροι κρεμάστηκαν, ναοί βεβηλώθηκαν. Γιατί όλα αυτά; Για να παρακολουθούμε εμείς τώρα μαζί σας ως άβουλα ενεργούμενα,ένα τσούρμο ανιστόρητους άθεους να προσβάλλουν ιερά και όσια μη έχοντας τη νομιμοποίηση των Ελλήνων πολιτών;
Επιτέλους, αποσύρετε την οποιαδήποτε ευλογία που ,ίσως ,έχετε «χριστιανοπρεπώς» παραχωρήσει και τοποθετηθείτε μπροστάρηδες «υπέρ βωμών και εστιών». Έχετε και δύναμη και επιρροή και ξέρετε να βρίσκετε τις ισορροπίες ,εάν θέλετε. 
Ας δουν τα μάτια μου, έστω εθιμοτυπικά με όλους τους σημαινόμενους συμβολισμούς, επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου και των συν αυτώ στο γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Να θέσει ,έστω τυπικά και για το θεαθήναι, προ των Συνταγματικών επιταγών του ο Πρωθιεράρχης της Εκκλησίας τον Πρώτο πολίτη της χώρας. Ούτε αυτό;
Επιτέλους να πάρει θέσει η Ιεραρχία. Ας αφήσει τις έρευνες για το ποιοι ρασοφόροι συμμετέχουν σε συλλαλητήρια κατά της κατάπτυστης συμφωνίας των Πρεσπών. 
Να καταδικάσουν τώρα το ξεπούλημα της Μακεδονίας και να πάψουν να νταντεύουν και να ευλογούν τους έχοντες και κατέχοντες μη νομιμοποιημένη εξουσία να προδίδουν Χριστό και Ελλάδα.
Κρίμα! Ο λαός πάει μόνος του . Το ποτάμι της οργής και της αγανάκτησης για το ξεπούλημα 4000 χρόνων Ιστορίας απαιτεί ο κάθε κατεργάρης να πάει στον πάγκο του και από κατεργάρηδες έχουμε πολλούς … με ή χωρίς γραβάτα. Εύχομαι, η αδαής…. να μην έχουμε και κατεργάρηδες με ράσα.
Και όλα αυτά τα γράφω ακούγοντας να χτυπούν πανηγυρικά οι καμπάνες του Μητροπολιτικού ναού της Κορίνθου για τον Πολυαρχιερατικό Εσπερινό προς τιμήν του πολιούχου της Αποστόλου των Εθνών Παύλου. 
Ήταν η στιγμή που ο επίσημος προσκεκλημένος του Σεβασμιωτάτου Κορίνθου, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμος μετά πλείστων Ιεραρχών διάβαινε δόξη και τιμή, το κατώφλι του Ιερού ναού, γενόμενος δεκτός από πολιτικούς παράγοντες και παραγοντίσκους, απαθανατιζόμενοι όλοι για τους δικούς τους λόγους από τα ΜΜΕ !!!! Ωωω!!! Ναι!!!
Στ΄ αυτιά μου ακόμα ηχεί η σιωπή τους…..

Σοφία Τσέκου

Γέροντας Σάββας Λαυριώτης: ΕΠΙ Τῌ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΔΥΟ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ – ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΣΤΩΝ




ΕΠΙ Τῌ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΔΥΟ ΕΤΩΝ 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ 

ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΔΙΑΚΟΠΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ – ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΣΤΩΝ. 

«Πόσοι ἐπολέμησαν τὴν Ἐκκλησίαν καὶ οἱ πολεμήσαντες ἀπώλοντο· Αὐτὴ δὲ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν ἀναβέβηκε. Τοιοῦτον ἔχει μέγεθος ἡ Ἐκκλησία· πολεμουμένη νικᾶ· ἐπιβουλευομένη περιγίγνετε ὑβριζομένη λαμπροτέρα καθίσταται· δέχεται τραύματα καὶ οὐ καταπίπτει ὑπὸ τῶν ἑλκῶν· κλυδωνίζεται ἀλλ’ οὐ καταποντίζεται· χειμάζεται ἀλλὰ ναυάγιον οὐχ ὑπομένει· παλαίει ἀλλὰ οὐχ ἡττᾶται· πυκτεύει ἀλλ’ οὐ νικᾶται1» 

Ἤδη συμπληρώσαμε δύο ἔτη ἀπὸ τὴν πολυσυζητημένη αἱρετικὴ ψευδοσύνοδο τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη πατριάρχου Βαρθολομαίου Ἀρχοντώνη καὶ τῶν σύν αὐτῷ αἱρετικῶν οἰκουμενιστῶν ἐπισκόπων, τῶν ὑπογραψάντων τὰ αἱρετικὰ κείμενὰ της, τὰ ὁποῖα ἤδη ἦταν προαποφασισμένα νὰ ψηφισθοῦν, ἔτσι ὥστε νὰ κατοχυρωθεῖ ἐπισήμως καὶ συνοδικὰ ἡ δαιμονικὴ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειροτέρα αἵρεσις ἀπὸ ἱδρύσεως τῆς Ἐκκλησίας μας, μιὰ καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ προοδοποίησις καί πρόδρομος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ ἀντιχρίστου. 

Σὲ ὁμιλίες ποὺ ἔχουν γίνει, ἔχουμε ἀναπτύξει τὰ αἱρετικὰ σημεῖα τῆς ψευδοσυνόδου, μὲ κορυφαῖο αὐτὸ τῆς ἀναιρέσεως τοῦ συμβόλου τῆς Πίστεώς μας, εἰς Μίαν Ἁγίαν Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν, τὸ ὁποῖον συμφώνως μὲ τὴν ψευδοσύνοδο, δὲν ἰσχύει πλέον, διότι ὅλες οἱ αἱρέσεις εἶναι καὶ ἐπίσημα «ἐκκλησίες τοῦ Χριστοῦ», μὲ ἔγκυρα μυστήρια, καὶ σωστικὴ χάρη!!! 

Ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, εἶναι ἀναίρεσις τοῦ Εὐαγγελίου, διότι διδάσκει πὼς «Ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοὶ σωτηρίας,»2 σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ ἀθάνατα καὶ ζωοποιὰ λόγια τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή»3 καὶ κηρύττει τὴν βασικὴ ἀρχὴ τῆς Μασονίας ὅτι δηλαδή: «ἕκαστος νὰ λατρεύῃ τὸν Ἕνα Θεὸν ὡς [=ὅπως] προτιμᾷ…». «Ὁ Θεὸς εὐαρεστεῖται εἰς τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι Τὸν λατρεύουν ἀνεξαρτήτως τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν πίστιν μεταξὺ τῶν τριῶν μεγάλων μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν».4

Τὸ βασικὸ καὶ ἀντίχριστο δόγμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ διδάσκει ὅτιτὴν ἀλήθεια δὲν τὴν κατέχει μόνον μία Ἐκκλησία, ἀλλὰ ὑπάρχει «κατὰ μέρος» σὲ ὅλες τὶς ὀνομαζόμενες «χριστιανικὲς ἐκκλησίες», καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἑνωθοῦν ὅλες μαζί, γιὰ νὰ ἀποκατασταθεῖ, νὰ ἐπανιδρυθεῖ ἡ «Μία, Ἁγία, Καθολικὴ, καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία», εἰς τὴν «ἑνότητα τῆς πίστεως τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν»!!! 

Διεσπάσθη λοιπόν ἡ ἑνότητα τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἥ μᾶλλον διασπῶνται καὶ ἀποκόβονται ὅσοι δὲν ἀκολουθούν τὴν διαχρονία τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ποὺ ἐκφράζεται μὲ τοὺς Ἀποστόλους, τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους καὶ τοὺς ἁγίους Πατέρες; 5

Αὐτὰ πιστεύει, κηρύττει καὶ ἐπιβάλλει ὁ ἀρχιαιρεσιάρχης καὶ καλούμενος ἐπίσκοπος6 Βαρθολομαῖος Ἀρχοντώνης, καθὼς καὶ ὅσοι τὸν ἀκολουθοῦν, μνημονεύοντάς τον ὡς ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. 

Καθηκόντως σύνολο τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔπρεπε νὰ εἴχε διακόψει τὴν κοινωνία μὲ αὐτόν, συμφώνως μὲ τὸν 31ο κανόνα τῶν Ἀποστόλων, καὶ ἰδιαιτέρως τὸν 15ο κανόνα τῆς Α’Β’ Συνόδου τοῦ Μεγάλου Φωτίου. Ὅμως φαίνεται πώς οἱ ἡγούμενοι καὶ δὴ οἱ μοναχοί, ὄχι μόνον δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ θέματα τῆς πίστεως, ἀλλὰ καὶ προδίδουν τὸν Χριστὸ μας καὶ τὴν Παναγία του Μητέρα, διώκοντας τοὺς μοναχοὺς ποὺ ἀντιστέκονται στὴν λαίλαπα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ ποὺ τιμοῦν τοὺς ὁσιομάρτυρες ἁγιορεῖτες πατέρες καὶ ἐν τῷ λόγῳ καὶ ἐν τῇ πράξει.7

Μετὰ ἀπὸ τὴν ψευδοσύνοδο τοὺ Κολυμπαρίου, ὁ εὐλογημένος καὶ πιστὸς λαός τοῦ Θεοῦ προέβηκε εἰς τὴν ἐνδεδειγμένη ἀντίδραση τῆς διακοπῆς κοινωνίας ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς οἰκουμενιστάς, κάτι τὸ ὁποῖο ἔπρεπε νὰ ἔχει γίνει ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια, πάλι συμφώνως μὲ τὸν 15ο κανόνα τῆς ΑΒ Συνόδου. Ἀλλὰ ἔστω καὶ καθυστερημένα, σημασία ἔχει πώς ἡ ἀποτείχιση ἀπὸ τήν αἵρεση εἶναι γεγονός. 

Καὶ ἐνῶ ἀνέκαθεν οἱ ἅγιοι Πατέρες μας καὶ ὁμολογητές ἀντιμετώπιζαν τὴν αἵρεση καὶ τοὺς αἱρετικούς διακόπτοντας τὴν κοινωνία μὲ αὐτούς, μὲ ἀπώτερο σκοπὸ τὴν σύγκληση ὀρθοδόξου Συνόδου γιὰ τὴν ἐπίσημη καταδίκη τῆς αἱρέσεως, δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιο καὶ σήμερα. Γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἰστορία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὑπάρχει σύγχυση στὸ τὶ πρέπει νὰ κάνουμε ἤ μᾶλλον στὸ τὶ ἔπρεπε νὰ εἴχαμε κάνει ἐδῶ καὶ καιρό, μὲ ἀποτέλεσμα, ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ νὰ κατοχυρωθεῖ συνοδικὰ ὡς ἐπίσημη ὀρθόδοξη διδασκαλία. 

Ἡ καταστρεπτική αὐτὴ ὀλιγωρία ὀφείλεται στὸ ὅτι τὸ ἱερατεῖο, καθὼς καὶ οἱ «λεγόμενοι» ἀντιοικουμενιστές θεολόγοι (ἤ μᾶλλον θολολόγοι) ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ χριστιανοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί, λόγω τοῦ μή σταυρικοῦ φρονήματός τους καὶ μὴ ἀκολουθώντας τοὺς ἁγίους μας, δὲν προέβησαν πρωτίστως εἰς τὴν ἐνδεδειγμένη ἁγιοπατερικὴ καὶ ἁγιοπνευματικὴ χρήση τοῦ 15ου Κανόνος τῆς ΑΒ’ συνόδου ἐπὶ μεγάλου Φωτίου, ὁ ὁποῖος κωδικοποιεῖ τὴν διαχρονικὴ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας ἔναντι τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων πρὶν καταδικασθοῦν συνοδικῶς, καὶ ποὺ ὀρίζει νὰ διακόπτουμε τὴν Ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία (τὸ «μνημόσυνο») μὲ αὐτοὺς ποὺ ἀθετοῦν τὴν πίστιν, τοὺς ἱεροὺς κανόνες καὶ τὶς παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας. 

Τουναντίον, σήμερα, μερικοὶ ἄγευστοι τῆς πνευματικῆς ζωῆς, ἔχοντας τὴν μόρφωσιν τοῦ κόσμου καὶ οὐχί τοῦ Χριστοῦ, μὲ δικὲς τους αἱρετικές δοκησισοφίες τελεβαντικοῦ τύπου διαστρέφουν τὸν κανόνα, καὶ κηρύσσουν πράγματα ἀδιανόητα γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους, ἀλλὰ καὶ ἀλλότρια τῶν ἁγίων Πατέρων, ὅτι ὁ 15ος κανόνας εἶναι δυνητικός καὶ ὄχι ὑποχρεωτικός καὶ πὼς αὐτοὶ ποὺ διακόπτουν τὴν κοινωνία μὲ τοὺς ἐπισκόπους ἀκόμα καὶ γιὰ δογματικούς λόγους δημιουργοῦν σχίσμα στὴν Ἐκκλησία καὶ οἱ ἴδιοι ἀποσχίζονται ἀπὸ αὐτήν, μὲ συνέπεια νὰ βρίσκονται ἐκτὸς Ἐκκλησίας ( ἡ γνωστή Ζηζιούλια κακοδοξία τοῦ ἐπισκοποκεντρισμοῦ). 

Καὶ δὲν ἔφθανε αὐτό, ἀλλὰ ἔχουμε καὶ μία μερίδα οἱ ὁποῖοι αὐτοονομάζονται «ἀποτειχισμένοι», ἀλλὰ ἔχουν κοινωνία μὲ τοὺς ἐπισκόπους ὅπου ναὶ μὲν στὰ λόγια «φαίνονται» ὀρθόδοξοι, στὶς πράξεις ὑπογράφουν καὶ κοινωνοῦν μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς οἰκουμενιστὲς ποὺ ὑπέγραψαν καὶ δέχονται τὴν αἱρετικὴ σύνοδο!!!! Καὶ μάλιστα, τολμοῦν καὶ λέγουν πώς «ὑπάρχουν 15 ἀρχιερεῖς στὴν Ἐλλαδικὴ Ἐκκλησία, οἱ ὁποῖοι εἶναι Ὀρθόδοξοι!!!. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ὁ Σεραφείμ Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος μόλις κατέφθασε ὁ ἀντίχριστος Βαρθολομαῖος εἰς τὴν Ἐλλάδα (γιὰ νὰ τὴν μολύνει μὲ τὴν παρουσία του γιὰ μία ἀκόμη φορὰ) ἔσπευσε νὰ τὸν προσκυνήσει, καθὼς καὶ νὰ τοῦ στείλει τὰ διαπιστευτήριά του εἰς τό Φανάρι μὲ τὸν πιὸ δουλικὸ τρόπο8. Ἄν εἴχαμε τέτοιους ἐπισκόπους τὸ 1821, θὰ εἴμασταν ἀκόμη ὑπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό!!! 

Ἡ δυνητικὴ ἑρμηνεία τοῦ 15ου κανόνος τῆς ΑΒ Συνόδου, ἀνατρέπει ἐκ θεμελίων ὁλόκληρη τὴν Ἁγία Γραφή καὶ τὴν πράξη τῶν ἁγίων Πατέρων, καὶ προσέτι μᾶς καθιστᾶ ὅλους, διὰ τῆς ὑπακοῆς καὶ ὑποταγῆς εἰς τὸν αἱρετικὸ Ἐπίσκοπο, συνυπευθύνους ἤ συγκοινωνούς αὐτοῦ τοῦ ἁγιογραφικοῦ ἀναθέματος, κατὰ τὸν 2ο κανόνα τῆς Ἀντιοχείας, «ὁ κοινωνῶν ἀκοινωνήτῳ ἀκοινώνητος ἔσται», ὁ ὁποῖος βρίσκεται σὲ συμφωνία μὲ τὸν 15ο κανόνα τῆς ΑΒ Συνόδου. Πόσο ἄραγε τραγικό καὶ ἐξωφρενικὸ εἶναι ὁ ἀπ. Παῦλος νὰ ἀναθεματίζεται ἄν διδάξει κάτι ἀντίθετο ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ πίστι καὶ ὁ κάθε σύγχρονος Ἐπίσκοπος, μὲ βάσι τὴν δυνητικὴ θεωρία τοῦ Κανόνος, ἄν διδάξει καὶ αὐτὸς κάτι ἀντίθετο, ὄχι μόνο νὰ μὴν ἀναθεματίζεται, ἀλλὰ ἀπεναντίας νὰ παραμένει εἰς τὴν θέσι του, νὰ μνημονεύεται στὰ μυστήρια καὶ νὰ εἶναι εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ, καὶ ὑποχρεωτικῶς νὰ ὑπακούωμε εἰς αὐτόν. Ἄν τὸ ἔπρατταν αὐτὸ οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, σήμερα δὲν θὰ εἴχαμε Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. 

Εἶναι εὔκολο νὰ κατανοήση ἕκαστος ὅτι, τὸ νὰ ἐκληφθῆ ὡς δυνητικὸς ὁ παρὼν Κανών, ἐξυπηρετεῖ τὰ μέγιστα τοὺς αἱρετικοὺς ἐπισκόπους, καθὼς ἐπίσης καὶ τοὺς χλιαροὺς, ἀδιάφορους καὶ δειλοὺς Ὀρθοδόξους. Διότι οἱ μέν πρῶτοι διατηροῦν τὴν ποθητὴ τους ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει κέντρο καὶ ἄξονα τὸν ἑαυτὸν τους καὶ οἱ δεύτεροι ἀπαλλάσσουν τὴν συνείδησί του ἀπὸ τὶς τύψεις καὶ τὶς εὐθύνες διὰ τοὺς ἀγῶνες ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ κάνουν. 

Τὴν θεωρία περὶ δυνητικότητος τοῦ ΙΕʹ Κανόνος, τὴν συναντᾶμε στὴν δεκαετία τοῦ 1930, ὅταν ὁ π. Γεράσιμος Μενάγιας κατ᾿ ἐντολὴν τῆς Ι.Μ.Μ. Λαύρας Ἁγ. Ὄρους, ἀνέλαβε νὰ γράψει κατὰ τῶν «ἀγραμμάτων» ζηλωτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν προχωρήσει στὴν διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τοῦ μασώνου Πατριάρχου Βασιλείου Βʹ, ἐξ αἰτίας τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἡμερολογίου τὸ 1924. Κατόπιν συνεχίζει νὰ προβάλλει αὐτὴν τὴν αἱρετική θεωρία ὁ πατήρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος μὲ τὸ γνωστόν βιβλίο «Τὰ δύο ἄκρα» (1968) καὶ κατόπιν ὁ π. Θεόκλητος Διονυσιάτης (1978). 

Εἶναι δυνατὸν μία ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι δυνητικὴ; Ἡ ἐντολὴ π.χ «οὐ κλέψεις», σημαίνει ἄν θέλω μπορῶ νὰ κλέβω, καὶ ἄν θέλω δὲν κλέβω; Εἶναι δυνατὸν οἱ νόμοι ἑνὸς κράτους νὰ εἶναι δυνητικοὶ; 

Ὁ ΙΕ’ σὲ σύγκρισι μὲ τὸν ΛΓ’ τῶν ἁγ. Ἀποστόλων, ἀποδεικνύει ἐναργέστατα τὴν ὑποχρεωτικὴ καὶ μὴ δυνητική θεώρησι τοῦ ὑπό ἐξέτασι ἱεροῦ Κανόνος, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: «Μηδένα τῶν ξένων Ἐπισκόπων, ἤ Πρεσβυτέρων, ἤ Διακόνων ἄνευ συστατικῶν προσδέχεσθαι. Καί ἐπιφερομένων δέ αὐτῶν, ἀνακρινέσθωσαν: καί εἰ μέν ὦσι κήρυκες τῆς εὐσεβείας, προσδεχέσθωσαν, εἰ δέ μήγε, τά πρός χρείαν αὐτοῖς ἐπιχορηγήσαντες, εἰς κοινωνίαν αὐτούς μή προσδέξησθε. Πολλά γάρ κατά συναρπαγήν γίνεται». 
Ἀσφαλῶς οὐδείς ἐχέφρων θὰ ἠδύνατο νὰ ἰσχυρισθῆ ὅτι ὁ παρών Κανών τῶν ἁγ. Ἀποστόλων εἶναι δυνητικός. Εἶναι ὅμως πολύ αὐστηρότερος τοῦ ὑπό ἐξέτασιν ιε’ τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Διότι ἐνῶ ὁ ΙΕ΄ τῆς Πρωτοδευτέρας ἀπαιτεῖ τὴν ἀποτείχισι ἀπὸ τὸν κηρύττοντα αἵρεσι «δημοσίᾳ καί γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’Ἐκκλησίας» ὁ δὲ παρών ΛΓ’ τῶν ἀγ. Ἀποστόλων ἀπαιτεῖ καὶ προστάσσει τὴν ἀκριβῆ ἐξέτασι τῆς πίστεως ἑκάστου κληρικοῦ, πρὶν νὰ ἐπικοινωνήση ὁ κάθε Ὀρθόδοξος μαζὶ του. Τὸ φοβερώτερο ὅμως καὶ συγχρόνως ἐλεγκτικότερον διὰ τοὺς σημερινοὺς Ὀρθοδόξους, εἶναι ὅτι ὅλοι οἱ ἐγκεκριμένοι παλαιοὶ ἑρμηνευτὲς τοῦ παρόντος Κανόνος ἀναφέρουν νὰ ἀποτειχίζωνται οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους καὶ κληρικούς, ἔστω καὶ ἄν μετὰ τὴν ἐξέτασι εὑρεθῆ ἁπλῶς ἀμφίβολος ἡ πίστις των. 

Ὁ Ζωναρᾶς στὴν ἑρμηνεία τοῦ ἐν λόγῳ Κανόνος ἀναφέρει «...καὶ τοιούτους ὄντας (ὀρθοδόξους δηλαδὴ κατὰ τὴν πίστιν) προσδέχεσθαι καὶ συγκοινωνεῖν αὐτοῖς. 
Εἰ δὲ ἀμφίβολοι περὶ τὰ ὀρθά δόξουσι δόγματα τὴν μετ’αὐτῶν συνδιαγωγὴν παραιτεῖσθαι παρακελεύεται (ὁ παρών δηλαδή Κανών)»9 Ὁ Βαλσαμὼν ἀναφέρει τὰ ἑξῆς «...καὶ ἤ προσδέχεσθαι εἰς κοινωνίαν ὀρθοδόξους ὄντας ἤ παραιτεῖσθαι ὡς ἀμφιβόλους»10 Ὁ Ἀριστηνὸς ἀναφέρει εἰς τὴν ἑρμηνεία του τά ἑξῆς: «Ἄνευ συστατικῶν οὐ δεῖ ξένον ἱερέα προσδέχεσθαι· εἰ δὲ καὶ συστατικά ἐπιφέρηται, δέον αὐτὸν καὶ οὕτως ἐπανακρίνεσθαι. Καὶ εἰ μὲν εὐσεβὴς ἀναμφιβόλως εὑρεθῆ προσίεσθαι τοῦτον· εἰ δὲ ἀμφιβάλλεται, τὰ πρὸς διοίκησιν ἐπιχορηγεῖσθαι αὐτῷ καὶ ἀποπέμπεσθαι» 11

Ὅμως τὸ κείμενο αὐτὸ δὲν ἐγράφη διὰ νὰ ἀποδείξει τὸ ὑποχρεωτικὸν τοῦ κανόνος, διότι αὐτὸ ἀποδείχθηκε εἰς ὁμιλία ὅπου ἔγινε12, καὶ ἐν καιρῷ θά ἐπανέλθουμε εἰς τό ζήτημα αὐτό μὲ περαιτέρω θεολογικὲς ἀποδείξεις περί τοῦ θέματος. 

Τὸ κείμενο αὐτὸ ἐγράφη διὰ νὰ καταδειχθοῦν τὰ αἴτια τῆς μὴ ἀποτειχίσεως τῶν πιστῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀπαράδεκτης καὶ ἀντιπατερικῆς «ἀποτειχίσεως» καὶ συμπεριφορᾶς κάποιων κληρικῶν, ποὺ ἰσχυρίζονται πώς ἡ οἰκονομία καὶ ὁ δυνητισμὸς εἶναι ἡ πατερικὴ καὶ ἡ βασιλικὴ ὁδὸς τῆς Ἐκκλησίας διαχρονικά. 

Οἱ σημερικοὶ χριστιανοὶ αἰσθάνονται ἔντονα τὴν ἀνάγκη νὰ καταφεύγουν σὲ μιὰ ὀργανωμένη διοικητικὰ Ἐκκλησία. Καὶ αὐτὸ γίνεται διότι ἡ Ἱστορία ἔχει μεγάλη δύναμη στήν ψυχὴ μας. Τὴν Ἐκκλησία τὴν γνωρίσαμε ἀνὰ τοὺς αἰῶνας ὀργανωμένη σὲ Πατριαρχεῖα καὶ σὲ Συνόδους, καὶ τὴν ταυτίσαμε μὲ τὴν ὀργάνωσή της αὐτήν, ξεχνώντας ὅτι κατά τήν διάρκεια τῶν αἱρέσεων, αὐτὴ χανόταν γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ γινόταν τὸ ὄπλο τῆς κακοδοξίας ἐναντίον τους, ὄπως συμβαίνει σήμερα. 

Ἡ πνευματικὴ μας ἐπιβίωση ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν συνειδητοποίηση αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, πρᾶγμα ποὺ δυστυχῶς οἱ οἰκονομιστὲς καὶ δυνητιστὲς δὲν ἀντιλαμβάνονται, διότι εἶναι ὄπως εἴπαμε, ἄγευστοι τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Αὐτοὶ πού ἔχουν θεολογικὰ πτυχία ἀπὸ προτεσταντικὲς σχολὲς τύπου Α.Π.Θ. καὶ διδακτορικὰ ἀπὸ παπικὰ κολέγια τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ δὲν ἔχουν ζήσει σὲ Ὀρθόδοξα Μοναστήρια, νὰ μάθουν τὴν ὑπακοὴ καὶ τὴν ταπείνωση, καὶ νὰ μελετήσουν τοὺς πατέρες μέσα ἀπὸ τὴν ἐμπειρία, τὴν ἄσκηση καὶ κυρίως τὴν ὑποταγὴ σὲ πνευματικὸ γέροντα, ὄχι μόνον δέν κατέχουν τὴν θεολογία τῶν Πατέρων, ἀλλὰ ὄπως εἴδαμε, τὴν παραποιοῦν μὲ τὸν πιό βάναυσο τρόπο (Βλέπε δυνητισμὸ καὶ οἰκονομία). 

Ἡ ἀποστασία ἄλλαξε τοὺς ποιμένας σὲ λύκους καὶ ἡ ὀργανωμένη Ἐκκλησία ποὺ ξέραμε εἶναι πιὰ σήμερα ἀγέλη λύκων καὶ θάνατος προβάτων!! Ὁ διάβολος εἶναι πλέον λυμένος. Γιὰ νὰ ἐπιβιώσουμε πρέπει νὰ δοῦμε τὴν Ἐκκλησία στὴν μυστηριακὴ καὶ μυστικὴ της οὐσία, ὅπου μυσταγωγεῖ πραγματικὰ τοὺς ἀληθινοὺς προσκυνητές, γυμνωμένη ἀπὸ τὴν διοικητικὴ της ὀργάνωση ποὺ γνωρίζουμε. Στὴν ἀρρένα οἱ μάρτυρες γυμνοὶ ἀντιμετώπιζαν τὰ θηρία. Γυμνὴ καὶ ἡ στρατευομένη Ἐκκλησία τῶν ἐσχάτων καιρῶν θὰ παλέψει μαζὶ τους, χωρὶς Πατριαρχεῖα καὶ Συνόδους, χωρὶς σύνδεσμο τῶν κατὰ τόπων μικρῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλὰ ἔχοντας κοινωνία μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴ θριαμβεύουσα Ἐκκλησία. 

Γιὰ τοὺς σημερινοὺς χριστιανοὺς λοιπὸν ἐγείρεται τὸ ἐξῆς ἐρώτημα: Καλά, νὰ φύγουμε ἀπὸ τὸν οἰκουμενισμό, ἀλλὰ σὲ ποία ἐκκλησία νὰ πᾶμε; Ὅμως τέτοιο ἐρώτημα δὲν ὑφίσταται. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ, ΔΙΟΤΙ ΑΠΛΩΣ ΜΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, ἐκεῖ ποὺ βαπτισθήκαμε καὶ μεγαλώσαμε. 

Νὰ ἀρνηθοῦμε τὶς παραποιήσεις καὶ νὰ μείνουμε στήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴν τὴν ἄρνηση τοῦ ψεύδους καὶ τῶν παραποιήσεων θὰ τὴν πραγματοποιήσουμε ἐκεῖ ποὺ βρισκόμαστε, διακόπτοντας κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς οἰκουμενιστὲς καὶ αὐτοὺς τοὺς «δῆθεν ἀντιοικουμενιστὲς» ἀλλά κοινωνοὺς τῶν ἀποφάσεων τῆς αἱρετικῆς ἀντίχριστης ψευδοσυνόδου τοῦ Κολυμπαρίου (βλέπε Σεραφείμ Πειραιῶς, Ἱερόθεο Ναυπάκτου καὶ ἐν γένει τήν σύνοδο τῆς Ἑλλάδος καὶ αὐτῶν ποὺ κοινωνοῦν μὲ αὐτήν.) 

Τὸτε θὰ ἔχουμε κάνει τὸ πρῶτο βῆμα ποὺ περιμένει ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Θεὸς, καὶ θὰ ἀνοίξει τὰ μάτια μας, πού μέχρι τότε ὄνομα εἶχαν ὅτι βλέπουν13, ἀλλὰ ἦταν ἀνίκανα νὰ δοῦν τὸν ἀληθινὸν Χριστὸν. Καὶ ὅταν τὸν δοῦμε, θὰ τρέξουμε στὸν πιὸ ἀκριβὸ μας φίλο, ὅπως ἔτρεξε ὁ Φίλιππος στὸν Ναθαναὴλ καὶ θὰ τὸν καλέσουμε νὰ ἔρθει νὰ δεῖ καὶ αὐτὸς. 
Ἔτσι σχηματίζεται τὸ «μικρὸ ποίμνιο». Οἱ ἀληθινοὶ Ἰσραηλῖτες βρίσκουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ ἔρχονται μαζὶ στὸν Χριστό, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί, ἱερεῖς καὶ ἐπίσκοποι. Αὐτὴ τὴν εὐλογημένη κατάσταση τὴν εἴδαμε στὴν Ρουμανία καὶ στὴν Ρωσσία, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν διωγμῶν ἐπὶ κουμουνιστικοῦ καθεστῶτος, στὴν λεγομένη «Ἐκκλησία τῶν κατακομβῶν». 

Ἡ ἐποχὴ τοῦ ἀντιχρίστου προχωρεῖ πρὸς τὴν ἀποκορύφωσή της. Τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ ὅλο καὶ θὰ μικραίνει. Αὐτὸ δέν μποροῦν οἱ λεγόμενοι κατ’ ὅνομα «θεολόγοι» νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν καὶ νὰ τὸ καταλάβουν, διότι ἁπλῶς εἶναι θεολόγοι κατ’ ὄνομα. Θέλουν νὰ βρίσκονται μὲ τοὺς πολλοὺς, μὲσα στὰ κτίρια, διότι ταύτησαν αὐτὰ μὲ τὸν θεσμὸ τῆς Ἐκκλησίας. Ὅμως δὲν καταλαβαίνουν πὼς ὅσο πιὸ δυνατὸς ὁ πόνος τῶν ἡμερῶν ποὺ ἔρχονται, τόσο ἐγγύτερα εἶναι ὁ Κύριος. 

Τὸ πλοῖο ποὺ μᾶς ἔφερε μέχρι ἐδῶ, ἡ συνοδική, διοικητική, ὀργανωμένη μορφὴ τῆς Ἐκκλησίας ἐξώκειλε στὴν παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ἀποστασίας, καὶ διαλύεται ἀπὸ τὴν βία τοῦ διαβόλου. 

Διὰ αὐτὸν τόν λόγο, τό Φανάριον καὶ ὅσοι κοινωνοῦν μὲ αὐτό, εἶναι ἄξιον πάσης ἀκοινωνησίας. 

Οἱ αἱρετικοὶ οἰκουμενιστὲς ὑβρίζουν, συκοφαντοῦν καὶ κατηγοροῦν ὅλους ἐμᾶς ὅπου ἀκολουθοῦμε τὶς παραδόσεις καὶ τὶς ἐπιταγές τῶν ἁγίων καὶ θεοφόρων πατέρων, λέγοντας ὅτι ‘’δημιουργοῦμε σχίσμα καὶ πὼς βγάζουμε ἑαυτοὺς ἐκτὸς Ἐκκλησίας, πὼς ἔχουμε ἄκυρα μυστήρια, βλασφημώντας ἔτσι κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μόνον καὶ μόνον ἐπειδὴ διακόπτουμε τὴν κοινωνία μέ αὐτούς, καὶ δὲν τοὺς ἀκολουθοῦμε στὴν ἀπώλεια τῆς αἱρέσεως. Ἐμεῖς τὸ πτωχὸ καὶ μικρὸ ποίμνιο προτιμοῦμε νὰ ἀκολουθήσουμε τὴν διαχρονικὴ ἱερὰ παράδοση τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, γενόμενοι «ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις Πατρᾶσι». Ἄς ἔχουμε πίστη σταθερὴ καὶ μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας, ὅστις καὶ μᾶς ὑποσχέθηκε διὰ τὴν ὄντως Ἐκκλησία Του ὅτι «πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς», ἄς μὴ λιγοψυχοῦμε ἀλλὰ ἄς μείνουμε στερεοὶ μὲ τὴν χάρι Του, ἔστω καὶ ἄν ὅλοι μᾶς ἐγκαταλείψουν καὶ μείνουμε μόνοι μας, ἀκολουθώντας ὅμως τούς μάρτυρες καί τόν Ἀπόστολο Παῦλο ὁ ὁποῖος μᾶς ἔλεγε “τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε ζωή, οὔτε Ἄγγελοι, οὔτε Ἀρχαί, οὔτε Δυνάμεις, οὔτε ἐνεστῶτα, οὔτε μέλλοντα, οὔτε ὕψωμα, οὔτε βάθος, οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν” (Ρωμ. Η΄ 35). «Τὰ πάντα σκύβαλα ἡγοῦμαι ἵνα Χριστὸν κερδίσω». 

Ὁ Θεὸς διὰ πρεσβειῶν τῆς πανυπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἁειπαρθένου Μαρίας, νὰ δώσει δύναμη νὰ ἀκολουθήσωμε τὸν σταυρικὸ βίο τῶν ἁγίων μας, νὰ κρατήσωμεν τὴν πίστην ὅπου ἐλάβομεν ἀκεραίαν καὶ ἀκαινοτόμητον, ἔστω καὶ ἄν χρειασθεῖ νὰ διωχθοῦμε μέχρι θανάτου, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο νὰ δώσουμε τὴν καλὴ ἀπολογία ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει πάσα δόξα τιμὴ καὶ προσκύνησις, σύν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ αὐτοῦ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Γέρων Σάββας Λαυριώτης

1 (Ἱ. Χρυσόστομος ΕΠΕ migne 52, 327-398) 2 «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 603, σελ. 15 καὶ «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 494, σελ. 23, Γενεύη 1994 . «Ἐπίσκεψις» 511/30-11-1994 καὶ «Ὀρθόδοξος Τύπος» 11-9-2009, «Ἀδέσμευτος Τύπος» (Μήτση) 21/9/2004, «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀριθ. 523, σ. 12, Γενεύη 1995.
3 Μάρκ. 14, 6
4 Ὁμιλία στὸ Μπαχρέϊν, στὶς 25−9−2000. «ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ», ἀρ. 588, σελ. 16 καὶ ἀπὸ μήνυμα ποὺ ἔστειλε στοὺς Μουσουλμάνους ὅλου τοῦ κόσμου μὲ τὴν εὐκαιρία τοῦ Ραμαζανίου. Ρεπορτὰζ τοῦ Νίκου Παπαδημητρίου στὸ “Flash” στὶς 16.12.2001.
5 Κοινὴ δήλωση «Ὀρθοδόξων» μὲ τοὺς Προτεστάντες, ὅτι δὲν ὑπάρχει μόνο Μία Ἐκκλησία, ἀλλὰ ὅτι οἱ 348 ἐκκλησίες -μέλη τοῦ ΠΣΕ- εἶναι γνήσιες ἐκκλησίες. Μία δὲ ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία! Οἱ ποικίλες αἱρετικὲς διδασκαλίες τῶν Προτεσταντῶν θεωροῦνται ὡς διαφορετικοὶ τρόποι ἐκφράσεως τῆς ἰδίας πίστεως καὶ ὡς ποικιλία τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δεχόμενοι ἔτσι ὅτι τελικὰ δὲν ὑπάρχουν αἱρέσεις!! «Αὐτὲς οἱ ἐκκλησίες καλοῦνται νὰ συμβαδίζουν ἀκόμη καὶ ὅταν διαφωνοῦν». «Ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἐπὶ εὐκαιρίᾳ τῆς 60ης ἐπετείου ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Π.Σ.Ε.», Θεοδρομία 1 (Ἰαν.–Μάρτιος 2008) σ. 145.
6 15ος κανόνας τῆς ΑΒ Συνόδου τοῦ Μ.Φωτίου: « Οἱ γάρ δι’ αἵρεσίν τινα παρά τῶν ἁγίων Συνόδων, ἤ Πατέρων, κατεγνωσμένην, τῆς πρός τόν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτούς διαστέλλοντες, ἐκείνου δηλονότι τήν αἵρεσιν δημοσίᾳ κηρύττοντος, καί γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ Ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται πρό συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτούς τῆς προς τόν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλά καί τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γάρ Ἐπισκόπων, ἀλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καί οὐ σχίσματι τήν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλά σχισμάτων καί μερισμῶν τήν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ρύσασθαι»
7 α) https://synaksiorthodoxon.blogspot.com/2018/03/2018_16.html, β)https://www.pentapostagma.gr/2016/07/%CE%B5ktakto-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%86%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%80%CE%B1.html,
γ)http://www.triklopodia.gr/megalos-diogmos-orthodokso-pisti-ksekina-agio-oros-apologia-gerontas-savva-laurioti/
4) http://ikivotos.gr/post/5332/anw-katw-to-agion-oros-me-toys-diwkomenoys-monaxoys
καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα μποροὺν νὰ βρεθοὺν μὲ τήν ἀναζήτηση «διωγμὸς ἐν Ἁγίῳ Ὄρει».
8 http://opaidagogos.blogspot.com/2017/03/blog-post_64.html
9 (Σύνταγμα τῶν θείων καί ἱερῶν Κανόνων Ράλλη–Ποτλῆ τόμος Β’, σελ. 14).
10 (ὅπ. ἀνωτ.)
11 (ὅπ. ἀνωτ.)
12 https://www.youtube.com/watch?v=L9r-Lz2otYQ
https://www.youtube.com/watch?v=ReTDcJqLh5U
13 Μάρκ. 8,18


ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ…«ΠΟΙΟΥ» ;;;



Ιερ. 23,1 Αλλοίμονον εις σας τους ποιμένας, οι οποίοι διασκορπίζετε και καταστρέφετε τα πρόβατα της ποίμνης μου !

Με έκπληξη μάθαμε ότι η Αρχιεπισκοπή ζήτησε να γίνει ανάκριση για… τους κληρικούς που μετείχαν στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία στην Φλώρινα.

Κυριακή πρωί πριν πάμε στην εκκλησία έτυχε να παρακολουθήσουμε τηλεοπτική εκπομπή ιεράρχη μητρόπολης της κεντρικής Ελλάδας, που υποτίθεται πως προωθεί τις παραδοσιακές μας αξίες.

Πρώτη διαπίστωση : Όλοι αυτοί οι μουσουλμάνοι που κατά εκατοντάδες εισέρχονται καθημερινά βάσει συγκεκριμένου σχεδίου στην χώρα μας, ταυτίζονται με τους Έλληνες μετανάστες που πήγαιναν μετά από εξονυχιστικούς ελέγχους στην Γερμανία την δεκαετία του πενήντα και του εξήντα για να δουλέψουν στις γερμανικές φάμπρικες. Μάλιστα αναφέρθηκε πως δεν θα πρέπει όλοι αυτοί να αισθάνονται κανένα… «κόμπλεξ κατωτερότητας» από τους γηγενείς και ότι θα πρέπει να τους τονίζουμε πως και αυτά που πιστεύουν, έχουν μεγάλη αξία και ότι θα πρέπει και εμείς να τα… γνωρίσουμε από αυτούς.

Δεύτερη δυσάρεστη έκπληξη : Η οθωμανική κατοχή βαφτίζεται… πολυπολιτισμός και τονίζεται, ακούστε, πως την εποχή εκείνη οι χριστιανοί ζούσαν αρμόνικα με τους μουσουλμάνους, ότι όταν γιόρταζαν οι χριστιανοί γιόρταζαν μαζί τους και οι μουσουλμάνοι και ότι όταν γιόρταζαν οι μουσουλμάνοι γιόρταζαν μαζί τους και οι χριστιανοί. Έστω και να συνέβαινε αυτό σε κάποιες περιπτώσεις, δηλαδή για να μην τρελαθούμε τελείως, όλοι αυτοί που μαρτύρησαν στην σκοτεινή εκείνη εποχή, τα εκατομμύρια των άγριων γενοκτονιών της Ανατολής, είναι απλά μυθεύματα γιατί υπήρχε ένας.. «όμορφος» και «χαριτωμένος» πολυπολιτισμός, που πρέπει και σήμερα να τον μιμηθούμε για να πάμε μπροστά στον εκσυγχρονισμό της ιστορίας μας. Ακόμα και η γνωστή σε όλους μας αξιότιμη κύρια Ρεπούση, έχει ξεπεραστεί από όλες αυτές τις «προοδευτικές» απόψεις. Αλλά δεν έφταναν όλα αυτά τα πολύ «ωραία».

Στην περίφημη αυτή εκπομπή έφτασαν στο σημείο να αναφέρουν ότι θα πρέπει να αλλάξει και το σύνταγμα για να επανακαθορίσουμε την ίδια μας την ταυτότητα και την κάνουμε πιο ανεκτική στη διαφορετικότητα, στην άλλη άποψη και να σβήσουμε το αποκλειστικό της ελληνορθόδοξης ύπαρξης μας. Μπράβο και συγχαρητήρια στην περίφημη αυτή εκπομπή!!!

Όπως είναι γνωστό τα τελευταία χρόνια έχει ενταθεί μια ξέφρενη εκστρατεία με όλα τα μέσα, αλλαγής όλων των παραδοσιακών μας πιστεύω, όλων των παραδοσιακών μας αξιών, με αποκορύφωμα την ανατροπή της ίδιας μας της φύσης σαν ανθρώπινα όντα Αλλά το θλιβερό δεν είναι ότι οι αγωνίζονται να μας… «αλλάξουν τα φώτα», άλλωστε αυτή είναι η αποστολή τους, αλλά ότι όλα αυτά τα στηρίζει και τα ενισχύει και η διοικούσα επίσημη ελληνική εκκλησία..

Δεν φτάνει που οι διάφοροι πολιτικοί «σωτήρες» μας «έσωσαν» από την καταστροφή, οδηγώντας τους Έλληνες στην αυτοκτονία, στον ξεριζωμό και στην ανεπανάληπτη ένδεια, δεν φτάνει που έχει παραδοθεί σε ξένους τοκογλύφους και ανθέλληνες η εθνική μας κυριαρχία, θα πρέπει να το υποστούμε και αυτό. Δηλαδή να βλέπουμε δημόσια ιεράρχες να στηρίζουν και να προπαγανδίζουν όλη αυτή την νεοταξική λαίλαπα. Σε εκκλησίες μητρόπολης της δυτικής Θράκης και μάλιστα στον ακριτικό Έβρο, μοιράστηκε ακούστε, μέσα στους ιερούς ναούς ένα βιβλίο με τίτλο και περιεχόμενο να.. γνωρίσουμε το Ισλάμ. Δηλαδή εκείνο που μας καίει και εκείνο που μας απασχολεί και ίσως εκείνο που θα μας… «σώσει» είναι να…γνωρίσουμε το Ισλάμ!

Με όλα αυτά φαίνεται πόσο δίκαιο είχε εκείνος ο κορυφαίος βυζαντινολόγος, ο Στήβεν Ράνσιμαν και πόσο επίκαιρος είναι όταν έγραφε στο κορυφαίο βιβλίο του «Βυζαντινή Θεοκρατία», ότι, «Ο σεβασμός για την θεϊκή εξουσία του Αυτοκράτορα ή του Πατριάρχη δεν εμπόδιζε τους Βυζαντινούς να ξεσηκώνονται σε επανάσταση εναντίον ενός ανθρώπου που τον θεωρούσαν ανάξιο για τέτοια θέση».

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

www.nikosxeiladakis.gr

Άγιος Πορφύριος: Η σωτηρία της Ελλάδος μόνο δια του Κυρίου θα γίνει

Μη φοβάσαι, θα επέμβει ο Κύριος 
διότι η σωτηρία της Ελλάδος 
μόνο δια του Κυρίου θα γίνει.

Άγιος Πορφύριος

Ο ρεπουσισμός και η Τουρκία



Οι απόψεις του προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν για ό,τι συνέβη στη Σμύρνη θα μπορούσαν να αποτελέσουν και τη λογική συνέχεια του «συνωστισμού», του όρου για τη σφαγή των Ελλήνων από τους Τούρκους, που εισήγαγε στην ελληνική εκπαίδευση και στην καθομιλουμένη η Μαρία Ρεπούση.

Αν οι Ελληνες απλά «συνωστίστηκαν» στην προκυμαία της Σμύρνης, δεν θα μπορούσαν και να έχουν βάλει μόνοι τους την πυρκαγιά για να ενοχοποιήσουν τους... καλοσυνάτους μαχαιροβγάλτες του Κεμάλ;
Ολα τα παραπάνω μπορεί να φαντάζουν σαν αποσπάσματα σεναρίου για το θέατρο του παραλόγου, αλλά, δυστυχώς, συζητήθηκαν και συζητούνται ακόμη ως «σοβαρά» από μεγάλο τμήμα του πολιτικού, του πανεπιστημιακού και του δημοσιογραφικού κατεστημένου της χώρας.
Ζούμε στο μοναδικό κράτος του πλανήτη όπου εκδηλώνεται τόση ανοχή αλλά και επιδοκιμασία και προσφέρεται αφειδώς ψήφος προτίμησης στους αρνητές των ελληνικών ολοκαυτωμάτων, των γενοκτονιών που υπέστημεν από τους Τούρκους.
Ο Νίκος Φίλης, διευθυντής μιας κομματικής εφημερίδας μηδενικής σχεδόν κυκλοφορίας και δεδηλωμένος και μαχητικός αρνητής της Γενοκτονίας των Ποντίων από τους Τούρκους, κατάφερε να διοριστεί υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων - χωρίς μάλιστα να διαθέτει πτυχίο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης!
Ο υπουργός των Ιμίων και της υπόθεσης Οτσαλάν Θεόδωρος Πάγκαλος, εναρμονιζόμενος με τις θέσεις της προαναφερθείσας άτυπης παράταξης, διατύπωσε άποψη που θα μπορούσε να την υποστηρίξει και ο ίδιος ο Ερντογάν: «Στον Εβρο να μην κάνουμε περιπόλους μέσα στο τουρκικό έδαφος, γιατί μας συλλαμβάνουν και ερχόμαστε σε δύσκολη θέση και στο Αιγαίο να μην πηγαίνουν νεαροί να αφήνουν τον φραπέ τους».
Τα πρόσωπα που αναφέρθηκαν προηγουμένως είναι αντιπροσωπευτικά της ιδεολογίας και του τρόπου που παρεμβαίνουν στα δημόσια πράγματα οι θεωρητικοί της νεοταξικής ιστορικής αντίληψης, οι οποίοι πλειοψηφούν και κυριαρχούν σε όλες τις σημαντικές θέσεις ευθύνης.
Οι Έλληνες εκπαιδεύονται και έμμεσα παροτρύνονται από την «ελίτ» να αφανιστούν από τον χάρτη των ζώντων και δρώντων εθνών και να γίνουν.


02.05.2018

ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ



Έλεγε ότι η Ελλάδα θα φτάσει σε τέτοιο χάλι που τα ζούμε σήμερα. Σε μερικούς δε συμφέρει να υπάρχει Ελλάδα. Οι εχθροί μας θέλουν να μας ξεσκίσουν και οι φίλοι μας θέλουν να μας τσαλακώσουν. Δεν πειράζει όμως. Έχουν οι άνθρωποι τα σχέδιά τους, έχει και ο Θεός τα δικά του.

Πηγή: Απόσπασμα από την ταινία - ντοκιμαντέρ, "Άγιος Παϊσιος, ο Οικουμενικός Αγιορείτης" στο 4:17:00



Αφωνότεροι ιχθύων: οι Δεποτάδες, το Αγιον Όρος, οι Ακαδημαϊκοί, οι Δικαστικοί, οι Σρατιωτικοί

ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ??!!!!!!






Είναι πραγματικά απίστευτα τά όσα από αυτήν τήν κυβέρνηση!!
Είναι απίστευτο τό μίσος πού επιδεικνύει γιά τήν Πατρίδα καί τό έθνος καί τό ξεπούλημα τού πολιτισμού, της Ιστορίας, της γλώσσας, τής εθνικής κυριαρχίας· καί όλα αυτά καταπατώντας τήν Συνταγματικά κατοχυρωμένη θέληση τού κυρίαρχου Ελληνικού Λαού, τόν οποίον μέ τερατώδη ψέματα εξαπάτησε καί τού έκλεψε τήν ψήφο.

ΟΜΩΣ τό ΛΥΠΗΡΟΤΕΡΟ καί ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ είναι η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ παθητική στάση καί ΑΦΩΝΙΑ της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, της ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ κοινότητας και ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ διδασκάλων, των ΚΑΛΙΤΕΧΝΩΝ, των ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ αρχών, των ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ αρχών, τού ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, ΤΩΝ.... των...... των..... τών.... ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ βουλευτών, των ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ!

Έχουμε γυρίσει στήν εποχή πού 
«ΟΛΑ ΤΑΣΚΙΑΖΕ Η ΦΟΒΕΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΑΚΩΝΕ Η ΣΚΛΑΒΙΑ»!

ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ!!!

Αρχιμ. Χριστόδουλος Αγγελόγλου

ΕΛΛΗΝΕΣ! Μεθοδεύουν την συρρίκνωσή μας, τα ιερά μας χώματα αλώνονται

Προς Υψηλούς Ταγούς της Κοινωνίας και Συναδέλφους με μεγάλη καρδιά


“Ο κύβος ερρίφθη”, το γεγονός ετελέσθη, ο …Ρουβίκωνας διέβη τους πάντες και τα πάντα και όχι εμείς εκείνον και εξακολουθούμε να φιλοσοφούμε ευτελώς και να σφυρίζουμε αδιαφόρως.
Τα ιερά μας χώματα αλώνονται και εμείς οδεύουμε για τις διακοπές μας. Τα ονόματα και η ιστορία μας παραποιούνται, οι συνειδήσεις μας πυρπολούνται και εμείς αναζητούμε θέση στο λεξικό Γκίνες για την ανευλάβεια που επιδεικνύουμε στα ιερά και τα όσια της φυλής: την θρησκεία, την πατρίδα, την οικογένεια. 

Η γλώσσα μας διαστρεβλώνεται (αλλοτριώνεται, υβριδιοποιείται) και εμείς σπουδάζουμε τα … προσωπεία του καφέ art. Το έκλαμπρο παρελθόν μας υφαρπάσσεται και χρησιμοποιείται πλέον ως πρώτη ύλη πρότυπων και πρωτότυπων έργων νεώτερου πολιτισμού και εμείς αναρωτούμεθα: «Τι συμβαίνει, αποκτήσαμε και αδελφούς μέχρι τώρα χαμένους στο “ιστορικό τίποτα”και θα θυσιάσουμε γι’ αυτούς τον μόσχο τον σιτευτό; Δεν είμαστε πλέον “ανάδελφον γένος”;».
Μεθοδεύουν την συρρίκνωσή μας και δεν το αντιλαμβανόμαστε αδέλφια. Απεμπολούνται από τα γνωστά κέντρα των συμφερόντων και της ρεμούλας η επουράνια γλώσσα μας, οι ιστορικές μας καταβολές, οι ιερές μας παρακαταθήκες και εμείς διστάζουμε να εναντιωθούμε ελληνοπρεπώς σ’ αυτήν την προσβολή(την σπίλωση) της έντιμης προσωπικότητας του Έλληνα.Αδυνατούμε να διατηρήσουμε ακμαία την πατρογονική μας υπόληψη και μη ανταγωνίσιμη την αίγλη που κατέλειπαν οι γεννήτορές μας σε όλα τα βάθη και τα πλάτη της γαλανής πατρίδας μας, ενώ επιμένουμε να επαιρόμαστε τελικώς για την καταγωγή μας.
Άβουλοι, αναποφάσιστοι, σκιώδεις μετααποτυπώσειςτων προγόνων μας, σερνόμαστε, χωρίς υπερηφάνεια καιαναστολές για το έλλειμα του ήθους και της ευπρέπειαςπου παρατηρείται τελευταία, στο περιθώριο των αποφάσεων, ανάμεσα σε ξεδιάντροπα επιχειρήματα και νομικίστικες φιοριτούρες, αυτών που ανέλαβαν να διευθετήσουν τις διαφορές μεταξύ των σφετεριστών και των παλαιόθεν νόμιμων κατόχων. Στην ουσία, στον δικό μας χώρο, εμείς οι ίδιοι δεχθήκαμε να συμμετέχουμε σε ένα παιχνίδι άγριας πολιτικής αντιπαράθεσης Αμερικής και Ρωσίας στο οποίο διακυβεύονται τεράστια συμφέροντα.
Η ισχυροποίηση του θνησιγενούς κρατιδίου των Σκοπίων (προτεκτοράτου της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ και νυν των ΗΠΑ) σε βάρος της πατρίδας μας σχηματοποιείται οσημέραι αριστοτεχνικά και απρόσκοπτα, γιατί η οικονομική συγκυρία που ταλανίζει την χώρα μας από 8ετίας, δεν αφήνει περιθώρια για εναντιώσεις στον μεγάλο αδελφό που επιθυμεί διακαώς να έχει και ένα ακόμη (συμπληρωματικό) προγεφύρωμα στον (εικονικό)πόλεμο που σχεδιάζει κατά του νέο-τσάρου Πούτιν.Ούτε προβλέπονται ηρωϊκές εξοδοι της ημέτερης …αριστερής διανόησης από τον έναγκαλισμό της ανέκαθεν δεξιόστροφης Αμερικής, την οποία άλλοτε μετά βδελυγμίας αποκήρυσσε.
Και όλα τούτα συμβαίνουν σε μια εποχή κατά την οποία συνεργούσης και της καλοκαιρινής ραστώνης,τίποτε δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση και δεν αντιδρά στις φάλτσες -πλην πλάνες- κορώνες των Ομηρικών σειρήνων. Αν σ’ όλη αυτή την αναταραχή προσθέσουμε την μηδενική (ή την αμφίβολης αξίας)επιστημοσύνη των πρωτεργατών μιας συμφωνίας που τα παιδιά μας θα εξορκίζουν, να μην εφαρμοσθεί στις αρνητικές εκδοχές της, τότε θα αποτελούσε υψίστη υποχρέωση και τιμή για όλους τους ευπατρίδες Έλληνες, να διατρανώσουμε με την υπογραφή μας την απαρασάλευτη θέση μας για την ακύρωση αυτής της συμφωνίας . Έχουμε ιερά υποχρέωση και λόγω κοινωνικής θέσεως με την οποία μας τίμησε η πατρίδα κατά την διάρκεια της προσφοράς της υπηρεσίας μας. Όλη η προσφορά μας ήταν ου περί χρημάτων αλλά περί αρετής.
Και τούτο πρέπει να γίνει τώρα! Πριν όλοι μας διολισθήσουμε σε… χυδαίο αδρανές υλικό χωρίς καμιά αξία και προοπτική για την πατρίδα και την ίδια μας την ύπαρξη, πριν παύσουμε να αντιδρούμε, πριν απομειωθούμε ως στοιχείο αποφασιστικής δυναμικής γενικώς και απομυθοποιηθούμε τελεσιδίκως.Προηγουμένως ας απορρίψουμε άπαξ δια παντός μία από τις παθογένειες της φυλής μας: Να ζηλοφθονούμετους έχοντες θετικές για την πατρίδα και τον λαό μας ιδέες και να τις απορρίπτουμε χωρίς να…καταδεχόμαστε να προβάλλουμε τις δικές μας.
Είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων .Ή τώρα ή αύριο είναι αργά. Ο νέος Μακεδονικός Αγώνας που αρχίζει από σήμερα θα τον ολοκληρώσει αγέννητος Αρχηγός. Έρρωσθε Συνέλληνες.

Χαράλαμπος Τσιτσιμπίκος 
Αντιστράτηγος ε.α –Επίτιμος Β’Υ/ΓΕΣ 
Πολιτικός Μηχανικός του ΑΠΘ

«Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσει στὸν Οἰκουμενισμό»!



«Φιλοδοξεῖτε νὰ σωθεῖτε;»

Δυὸ μικρὰ ἀποσπάσματα ὁμιλιῶν
π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου
(Ἐκφωνήθηκαν τὸ 1994) (*)


«Ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας ἐπροδόθη καὶ προδίδει»

«Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον 
ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσει
στὸν Οἰκουμενισμό»!

«Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν 
τοῖς ἀκουσθεῖσι,
μή ποτε παραρρυῶμεν... πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα
τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;» 
(Ἑβρ. 2, 3).

«Σᾶς λέω τώρα τί συντελεῖ, στὸ νὰ ἀκολουθεῖ ὁ πολὺς ὁ κόσμος τὴν πλατεῖαν ὁδόν, τὴν ἐξομαλισμένη, ποὺ δὲν ὑπάρχουν πέτρες τάχα, ὅλα εἶναι ὁμαλά, ὡραῖα...

Σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν κατάσταση (ἐδῶ εἶναι τώρα) δὲν ὑπάρχουν πνευματικά ἀντισταθμίσματα. Πόσες φορὲς λέμε: ποῦ εἶναι ἡ πνευματικὴ ἡγεσία; Ποῦ εἶναι! Ποῦ εἶναι! Ποιά πνευματικὴ ἡγεσία; Ὅλοι εἶναι προδομένοι κι ὅλοι ἔχουν γίνει τὸ ἴδιο. Δὲν ὑπάρχουν πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα. Μὴ μοῦ πεῖτε, ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ προκαλέσει αὐτὰ τὰ πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας. Ναί, (θὰ μποροῦσε), ἀλλὰ φρόντισαν οἱ ἐχθροὶ τῆς ἀνθρωπότητος, αὐτὲς οἱ ἀντίθεες δυνάμεις, οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις, νὰ ἐγκλωβίσουν κάθε προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας, ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τοῦ σκοποῦ των· νὰ καταστρέψουν τὴν ἀνθρωπότητα.

Ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας. Χμ! Ἐπροδόθη καὶ προδίδει. Ναί. Ἐπροδόθη καὶ προδίδει. Βλέπει κανεὶς μία κατάσταση ποὺ λυπᾶται κατάβαθα. Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἦσαν φύσει-θέσει οἱ ἁρμόδιοι νὰ βοηθήσουν τὸν σύγχρονον κόσμο καὶ τὴ νέα γενεά, δὲν κάνουν τίποτα, ἔξω ἀπὸ κάποιες, ἴσως, ἐξαιρέσεις. Γιατί; Ὅταν ἀκοῦτε ἐπὶ παραδείγματι τὸ τάδε στέλεχος τῆς Ἐκκλησίας..., ὅτι εἶναι μασῶνος, ὅτι εἶναι ἄνθρωπος τῆς «ντόλτσε βίτα», τῆς γλυκειᾶς ζωῆς... Τέτοιοι ἄνθρωποι πῶς θὰ ποδηγετήσουν τὴν ἀνθρωπότητα; Ναί, κατ’ ὄνομα εἶναι ὀρθόδοξοι, χριστιανοί, ἐπίσκοποι, εἶναι Ἐκκλησία. Ἀλλὰ ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ. Ἔχουν δεθεῖ. Ἔχουν ἀπομονωθεῖ. Φρόντισαν οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις νὰ τοὺς βάλουν ν’ ἀγαπᾶνε αὐτὰ τὰ πράγματα, νὰ ἐπιθυμοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα ἤ, ἄν θέλετε καλύτερα, νὰ ἀναδεικνύουν μὲς στὴν Ἐκκλησία ἀνθρώπους ποὺ ἁλώνονται ἀπὸ τὶς ἡδονὲς καὶ τὸ χρῆμα. Αὐτοὺς προβάλλουν. Καὶ ἔτσι δὲν ὑπάρχουν τὰ πνευματικὰ ἀντισταθμίσματα...».

«Πρέπει νὰ παίρνουμε «πολλὲς στροφές», γιὰ νὰ ἀντιλαμβανόμεθα τὴν Εὐαγγελικὴ ἀλήθεια, γιὰ νὰ ὀσφραινόμεθα τὴν πλάνη, τὴν αἵρεση, τὴν κακία καὶ τὸν δόλον... «Ἀδελφοί, μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν· ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε» (1Κορ. 14, 20)... Ἀγαπητοί, λέμε ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ἔξυπνοι· ἔξυπνος θὰ πεῖ ξύπνιος, δὲν κοιμᾶται κανείς· θυμηθεῖτε πόσες φορὲς ὁ Χριστὸς εἶπε τὸ ρῆμα «γρηγορεῖτε». Ἔτσι, ἀγαπητοί, εἶναι γραμμένο, ὅταν θὰ ‘ρθεῖ ὁ Ἀντίχριστος, πάρα πολλοὶ χριστιανοί μας –τώρα δὲν μιλᾶμε μὲ ποσοστά, ἂς ποῦμε τὸ 95%, τὸ 97% τῶν χριστιανῶν (θὰ σᾶς πῶ ἀπὸ ποῦ τὸ βγάζουμε)– θὰ προσκυνήσει τὸν Ἀντίχριστο. Καὶ κληρικοί, καὶ Πατριάρχες, καὶ Ἐπίσκοποι, καὶ λαός, καὶ ἐπιστήμονες καὶ σπουδαῖοι καὶ τρανοί. Γιατί; Γιατὶ δὲν θάχουν τὴν ἐν Χριστῷ ἐγρήγορση.

Ἀπὸ ποῦ τὸ βγάζω; Στὴν «Ἀποκάλυψη» εἶναι γραμμένο τὸ ἑξῆς. Λέει ὁ Ἄγγελος εἰς τὸν Ἰωάννην. Τοῦ δίνει ἕνα καλάμι καὶ τοῦ λέει, μέτρα. Μετράει τὸ Ναό, ποὺ ἦταν κάπου 30-33 μέτρα... Καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα τοῦ Ναοῦ, λίγα μέτρα, 5-6 μέτρα, πολύ κοντά, ἦταν τὸ μεγάλο θυσιαστήριο τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Καὶ τοῦ λέει, μέτρα τὸ Ναό, πόσες καλαμιές εἶναι. Μέτρα καὶ τὸ θυσιαστήριο. Σταμάτα. Τί λέει (στὴ συνέχεια); Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα –ποιά ὑπόλοιπα; ὅ,τι ἦταν πάνω εἰς τὸν λόφον Σιών, ἦταν πολλὰ κτίσματα– καὶ ὅλη ἡ πόλις Ἱερουσαλήμ, θὰ πατηθεῖ ὑπὸ τῶν Ἐθνῶν τρισήμιση χρόνια.

Ὅλοι οἱ Πατέρες λέγουν ὅτι: Ἱερουσαλὴμ εἶναι εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας· πολὺ δὲ περισσότερο εἶναι ὁ λόφος Σιών· ἀκόμα δὲ περισσότερο ὁ ναὸς Σολομῶντος. Ἀλλὰ ἡ πόλις ὁλόκληρη καὶ ὅλα τὰ λοιπὰ κτίσματα τοῦ λόφου Σιὼν θὰ πατηθοῦν ὑπὸ τῶν Ἐθνῶν. Δηλαδὴ τί θὰ πεῖ αὐτό; Τὰ ἔθνη εἶναι οἱ μὴ χριστιανοί. Θὰ εἶναι ὁ Ἀντίχριστος ποὺ θὰ ἔχει ἐπιβάλει τὴν θέλησή του. Αὐτὸ θὰ γίνει τρισήμισυ χρόνια, ὅσο θὰ εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Ἀντιχρίστου.

Συγκριτικὰ τώρα, ...τοπογραφικὰ πάρτε το, πάρτε την πόλη, πάρτε καὶ τὸ Ναό. Εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν θὰ προσκυνήσουν τὸν Ἀντίχριστο. Αὐτὸ ἀντιπροσωπεύει ὅ,τι μετρήθηκε. Γιατί; Διότι ὅ,τι μετρᾶται, ἀνήκει στὴ γνώση τοῦ Θεοῦ, ἀνήκει στὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Ὅ,τι δὲν μετρᾶται, δὲν ἀνήκει στὴ μνήμη τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ λέει ὁ Θεός: «Οὐ μὴ μνησθῶ»=δὲν θὰ σὲ θυμηθῶ, ...δὲν σὲ ἀναγνωρίζω. Πάρτε λοιπόν, συγκριτικά, τὸ ἕνα ποσὸν καὶ τὸ ἄλλο ποσόν. Ὁλόκληρη τὴν πόλη, μ’ ἕνα μικρὸ μέρος μόνο ἐπάνω στὸ λόφο Σιών. Γι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα, ἀπὸ κεῖ, πάνω-κάτω, καταλαβαίνουμε ὅτι λίγοι θὰ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ σωθοῦν.

Μὲ τὴν καλὴ σημασία: φιλοδοξεῖτε νὰ σωθεῖτε; Ἐὰν ναί, πρέπει νάχουμε ἐγρήγορση. Καὶ τὰ λέμε αὐτά, γιατὶ δὲν ξέρουμε αὔριο τί ἔρχεται. Ὄχι ἐπὶ θύραις, ἔχει μπεῖ μέσα ὁ ἐχθρός. Δὲν λέω τὶς αἱρέσεις μόνο, δὲν λέω ...πάμπολλα. Ἕνα θὰ πῶ μόνο, τὸν Οἰκουμενισμό. Ὁ ὁποῖος Οἰκουμενισμός, φορεῖς του ἔχει αὐτὴ τὴν στιγμὴ Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους κ.ο.κ. Τὰ ἀκούσατε; Ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει φορεῖς του: Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους κ.ο.κ. Τὸ καταλάβατε; Πῶς λοιπόν, θὰ παίρνει τὸ μυαλό μας στροφές, ὅταν αὔριο θὰ μᾶς ποῦν –προοδευτικὰ ἐννοεῖται, μὲ τὴ μέθοδο τοῦ σαλαμιοῦ, λίγο-λίγο– καὶ τοῦτο κι ἐκεῖνο. Δὲν θὰ ἀντιδράσουμε; Θὰ πιαστοῦμε στὸν ὕπνο;
Ἀλλοίμονο σὲ κεῖνον ποὺ δὲν θὰ ἀντιδράσει.
Κι ἂν εἶναι λίγοι, ἐκεῖνοι ποὺ θάχουν μείνει ὄρθιοι (δὲν ξέρω, πάντως δὲν θὰ προσκυνήσουνε, πάντως δὲν θὰ δεχθοῦν), μπορεῖ ἡ φωνή τους νὰ μὴν ἀκουστεῖ, μπορεῖ χίλια δυό, μπορεῖ νάχουμε τὸ μαρτύριο, ...ἀλλὰ δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν, δὲν θὰ ἀποδεχθοῦν. Παρακαλῶ προσέξατέ το.

Γι’ αὐτὸ λέγει ἡ Σοφία Σειράχ, «οὐαὶ τοῖς ἀπολωλεκόσι τὴν ὑπομονὴν [καρδίαν] καὶ τί ποιήσουσιν ὅταν ἐπισκέπτηται ὁ Κύριος;» (Σοφία Σειρὰχ 2, 14). Τὸ κείμενον ἔχει ὑπομονήν, ἀλλὰ οἱ Πατέρες βάζουν τὴν λέξη «καρδίαν». Ἀλλοίμονο σὲ κείνους, λέει, πούχουν χάσει τὴν καρδιά τους, τὸ νοῦ τους. Κι ὅταν θὰ τοὺς ἐπισκεφθεῖ ὁ Κύριος, τί θὰ κάνουν;».

Ἀπομαγνητοφώνηση:
«Φιλορθόδοξος Ένωσις "Κοσμάς Φλαμιάτος"»

Η δίκη του Κολοκοτρώνη και… η δίκη της Μακεδονίας

«Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης»
Καποδίστριας

Στρώθηκα και ξαναδιάβασα, τούτες τις πνιγηρές ημέρες, την Δίκη του Κολοκοτρώνη. «Δυστυχής παρηγορία» να μελετάς τα περασμένα μεγαλεία, τα αρώματα του Γένους μας, τους ανθρώπους της που μοσχοβολούν σαν το Τίμιο Ξύλο. Έχει μαυρίσει η ψυχή μας από τις αναθυμιάσεις που αναδίδει η «πονηρά ζύμη» των Αθηνών. Έγραφε θρηνώντας ο μεγάλος Κόντογλου για τους «γυάλινους ανθρώπους».

«Η Αθήνα δεν είναι πια πολιτεία ελληνική κι ας λέμε ότι θέλουμε. Μήτε οι άνθρωποι μήτε τα χτίρια. Ο ήλιος έλειψε. Ο αγέρας βρόμισε. Απορείς πώς αλλάξανε όλα μέσα σε λίγα χρόνια και δεν έμεινε τίποτε που να θυμίζει πως βρίσκεσαι στην Ελλάδα». («Μυστικά Άνθη» σελ. 196). Βρόμισε ο αγέρας σ’ όλη την Ελλάδα σήμερα. Ποιος να το πίστευε ότι οι σημερινοί «γυάλινοι άνθρωποι», διαφανείς σαν τα τζάμια, μηχανές νεκρές και παγωμένες -λόγια του Κόντογλου- θα συζητούν χασκογελώντας την μεγαλύτερη προδοσία και ατιμία από καταβολής ελληνικού έθνους. Αντικρίζουμε καντιποτένιους υπουργούς και πρωθυπουργούς να ομολογούν ανερυθριάστως και ασυνειδήτως -όπως έγραφαν τα παλιά, καλά λεξικά- χωρίς ντροπή και τύψεις ότι συμφώνησαν την ατιμωτική συναλλαγή και είναι έτοιμοι να στήσουν πανηγύρια στα σύνορα. Πώς θα ανεχθούμε το τέλος της ιστορίας της Μακεδονίας; Οι Πόντιοι, οι Κρητικοί, οι Επτανήσιοι, οι Σαρακατσαναίοι , οι Θρακιώτες και οι άλλοι Έλληνες θα καυχώνται, θα συνεχίσουν να καμαρώνουν για την γενέθλια ιστορική καταγωγή και περιοχή τους. Εγώ, εμείς οι Μακεδόνες τι θα απαντούμε; Πού θα ανήκει το γεννοτόπι μου στην Πιερία; Πεθαμένοι και ζωντανοί, έλεγε οι ποιητής, είμαστε αλληλέγγυοι και συνυπεύθυνοι. Η Ιστορία εξ ορισμού είναι μια συμφωνία μεταξύ των νεκρών, των ζώντων και των αγέννητων. Και αφού είναι τριμερής η συμφωνία, δεν μπορεί ν’ αλλάξει εν απουσία των άλλων δύο μερών, των νεκρών και των αγέννητων. Θέλει γερούς ώμους και ανδρείες καρδιές η ιστορία μας, αλλιώς θα σε καταπλακώσει.
Πέντε Έλληνες δικαστές -εξαιρώ την βαυαρική συμμορία που λύσσαξε να τον δολοφονήσει-συμμετείχαν στην δίκη του Γέρου του Μοριά, Μάιος-Ιούνιος του 1834. Καταγράφω τα ονόματά τους: Πολυζωίδης Αναστάσιος Πρόεδρος, Α. Βούλγαρης, Δ. Σούτσος, Φ. Φραγκούλης, Γεώργιος Τσερτσέτης, μέλη. Τον Πολυζωίδη και τον Τερτσέτη, που αρνήθηκαν να υπογράψουν την ατιμωτικότερη «εις θάνατον» καταδίκη της ελληνικής ιστορίας, τους μνημονεύουμε με θαυμασμό και ευγνωμοσύνη. Τους άλλους τρεις, «κωλοπανίδες της αντιβασιλείας» (Μακρυγιάννης), τους λακέδες των Γερμανών, ποιος τους θυμάται; Μνημονεύω τον Κολοκοτρώνη τούτες τις μέρες, όρθιο, αγέρωχο στο δικαστήριο, και σκέφτομαι την Μακεδονία μας…
Διαβάζω:
«Σηκώνεται ο Γέρος του Μοριά. Μπροστά στους δικαστές στέκεται τώρα όρθιο ολόκληρο του Εικοσιένα.
Πρόεδρος: Πώς ονομάζεσαι;
Κολοκοτρώνης: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Πρόεδρος: Πόθεν κατάγεσαι;
Κολοκοτρώνης: Από το Λιμποβίσι της Καρύταινας
Πρόεδρος: Πόσων ετών είσαι;
Κολοκοτρώνης: Εξήντα τεσσάρων. Γεννήθηκα το 1770, 3 του Απρίλη.
Πρόεδρος: Τι επάγγελμα έχεις;
Κολοκοτρώνης: Στρατιωτικός. Κρατάω σαράντα εννιά χρόνους ντουφέκι και πολεμώ για την πατρίδα».
Μεγαλειώδης απάντηση!! Μας θυμίζει τους δικαίους στρατηγούς της Παλαιάς Διαθήκης που ήταν στην υπηρεσία του λαού του Θεού «οι (=οι οποίοι), διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, ειργάσαντο δικαιοσύνην, επέτυχον επαγγελιών… ενεδυναμώθησαν από ασθενείας, εγεννήθησαν ισχυροί εν πολέμω, παρεμβολάς έκλιναν αλλοτρίων…», όπως γράφει ο απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους. «Οι Μπαυαρέζοι και οι οπαδοί τους Έλληνες θέλαν να τον φάνε», όμως οι δύο δικαστές, άγρυπνη συνείδηση του Έθνους, απέτρεψαν το ανοσιούργημα.
Παραδίδω πάλι τον λόγο στο βιβλίο του Δημ. Φωτιάδη «Κολοκοτρώνης». Διαβάζουμε για την ημέρα που βγήκε η καταδικαστική απόφαση, όταν υπέγραψαν κάτω από την πίεση των ξένων οι δείλαιοι, προδότες δικαστές…και ο νους μου πηγαίνει στην Μακεδονία. «Ο Γέρος σαν άκουσε το «καταδικάζονται εις θάνατον» σταυροκοπήθηκε με απορία και λέει:
-Κύριε ελέησον! Μνήσθητί μου Κύριε, όταν έλθεις εν τη βασιλεία σου. (Πιστός και καρτερόψυχος, δεν κλαψουρίζει). Γυρεύουν μερικοί να τον παρηγορήσουν. – Αντίκρισα τους λέει τόσες φορές τον θάνατο και δεν τον φοβήθηκα. Ούτε και τώρα τον φοβάμαι. Άλλοι αναστενάζουν, άλλοι βουρκώνουν, άλλοι κλαίνε με αναφυλλητά. Μερικοί σκύβουν κι ευλαβικά φιλάνε το δοξασμένο γέρικο χέρι. Κάποιος από αυτούς με πνιγμένη φωνή του λέει:
-Άδικα σε σκοτώνουν, στρατηγέ!
-Για αυτό λυπάσαι. Καλύτερα που με σκοτώνουν άδικα παρά δίκαια….του αποκρίνεται». (σελ 510-511).
Οι δύο πραγματικοί δικαστές, Πολυζωίδης και Τερτσέτης, βγήκαν από το δικαστήριο με ψηλά το κεφάλι , ο κόσμος τους έδινε «συχαρίκια για το παλικαρίσιο φέρσιμό τους». Οι άλλοι τρεις, μαζί με τους Βαυαρούς, σέρνονταν σαν σκουλήκια. Διαβάζω από τα «Πρακτικά» της Δίκης και σκέφτομαι. Την ημέρα, Κύριος οίδε, που θα υπογράφουν στην Βουλή, βουλευτές, υπουργοί και πρωθυπουργοί την προδοσία του ονόματος, το παρακάτω τρισάθλιο θέαμα θα παρουσιάζουν. «Οι τρεις καταδικάσαντες δικασταί εξήλθον του Δικαστηρίου ωχροί και τρέμοντες, με δειλίας και τρόμου παλμούς, τους οποίους ο έλεγχος ενεποίει και εδείκνυε εις το πρόσωπον την τοιαύτην κατάστασιν της ψυχής αυτών. Συνοδευόμενοι δ’ ούτω από τρεις ή τέσσαρας ανθυπασπιστάς απήλθον με πόδας πατούντες όχι ορθά (παραπατούσαν) εις τας οικίας αυτών».
Σώθηκε ο Κολοκοτρώνης (και ο Πλαπούτας) γιατί σκέφτηκαν, οι ξένοι και τα πειθήνια, εν Ελλάδι, ενεργούμενά τους ότι θα αντιμετώπιζαν «ταραχάς και εξεγέρσεις». «Η αψιά αντίστασις του Προέδρου, του Πολυζωίδη, αδυνάτισε το κύρος της αποφάσεως των τριών, έδωσε και λαβήν εις τους πρέσβεις των ξένων δυνάμεων να εννοήσουν την αθωότητά των κατηγορουμένων…» (Τερτσέτη, Άπαντα τόμ. Γ’ σελ 312) Περπατούσε, γράφει ο Τερτσέτης, ο Πολυζωίδης στο Ναύπλιο με τον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο. Ο κόσμος περισσότερο χαιρετούσε με σεβασμό τον καταγόμενο από το περίφημο Μελένοικο της Βόρειας Μακεδονίας, δικαστή.
Του λέει ο Νικηταράς:
-Μου πήρες τη δόξα που απόχτησα στα Δερβενάκια.
(Αν υπογράψουν «Βόρεια Μακεδονία», ο Αν. Πολυζωίδης αυτομάτως γίνεται σκοπιανός. Ο κυρ Κοτζιάς βέβαια θα πανηγυρίζει, χασκογελώντας και θα στήσει πανηγύρι εδώ στα σύνορα, για να γιορτάσει την προδοσία. Θα του ετοιμάσουμε κόλλυβα και εξόδιο, γι’ αυτόν και την κυβέρνησή του, ακολουθία). Αναζητούμε και σήμερα τον άνθρωπο που με την «αψιά του αντίστασι» θα αποτρέψει την εις θάνατον καταδίκη της Μακεδονίας. Δικαστής, στρατηγός, επίσκοπος, κάποιος, τέλος πάντων, που θα αποκτήσει δόξα ανώτερη και από τα Δερβενάκια…

Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς

Η ΕΛΛΑΔΑ έφθανε μέχρι τα ΣΚΟΠΙΑ



Δημοσίευμα της Εφημερίδος :"ΑΓΩΝΑΣ" αρ φυλ. 250-251/Μάρτιος-Απρίλιος 2018 



Στο άρθρο μας του μηνός Ιανουαρίου 2018 «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ», με την σύντομη ιστορική αναδρομή που κάναμε καταδείξαμε, ότι το θέμα δεν είναι η ονοματολογία, αλλά πίσω κρύβονται άλλοι λόγοι και άλλα συμφέροντα και ιδεολογήματα.

Σήμερα θα σας γνωρίσουμε άγνωστες πόλεις και μνημεία με ελληνικά ονόματα και Έλληνες κατοίκους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η Ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία γνωρίζοντας πριν από το β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τη φυλετική ανομοιογένεια του κράτους των Σκοπίων, τις βουλγαρικές βλέψεις επί του εδαφικού αυτού διαμερίσματος και τις αντίστοιχες αλβανικές διαθέσεις (ως αποτελούν το 1/3 του πληθυσμού) άρχισε να καταστρώνει τα δικά της σχέδια.

Μόνο η Ελλάδα δεν εκμεταλλεύτηκε την περίπτωση της Ελληνικότητας ολόκληρου του μέχρι των Σκοπίων χώρου, όπου από αιώνες ανθούσαν ελληνικοί πληθυσμοί.


Ο Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Τίτο επινόησε να ονομάσει το κρατίδιο αυτό “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” γιατί απέβλεπε στην επέκτασή του επί της Ελληνικής Μακεδονίας του Αιγαίου.

Κατά την απογραφή του 1941 από τους Γερμανούς κατακτητές όλος ο μακεδονικός αυτός χώρος βρέθηκε να έχει 800.000 πληθυσμό του οποίου το 12% αποτελούσαν Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί δηλαδή 100.000 κάτοικοι.

Η απογραφή του 1951 μας δίνει 158.000 ελληνικό στοιχείο. Κατά τις δύο δε απογραφές του 1961 και 1971 δεν έχουμε καθαρή εικόνα για τον ελληνικό πληθυσμό!

Κάπως το πράγμα ξεκαθαρίζει η απογραφή το 1991 που δήλωσε ότι έχει ελληνική εθνική συνείδηση το 12 έως 18%, δηλαδή περίπου 250.000 κάτοικοι.

Μια μεγάλη έρευνα έκανε το Ελβετικό Ινστιτούτο Γενετικής “IGENEA” επί 10 χρόνια χρησιμοποιώντας εκτενή βιβλιογραφία 500 περίπου, επιστημονικών πηγών και σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους, η οποία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2010, ακολούθησε το 2014 και επανήλθε το 2017 σε όλα τα ΜΜΕ των Σκοπίων, προκαλώντας μεγάλη αίσθηση σε βαθμό να ψάχνουν να βρουν “ποιοι, τελικά, είναι οι κάτοικοι των Σκοπίων”!

Σύμφωνα λοιπόν με την έρευνα του IGENEA το 15% των Σκοπιανών είναι Έλληνες στο DNA τους! Δηλαδή 300.000 Έλληνες σε 2 εκ. κατοίκους.

Υπάρχει συνεπώς σήμερα, αναντίρρητα, ελληνισμός στα Σκόπια, γεγονός που δεν πρέπει να μας διαφεύγει αλλά να αποτελεί τον πρώτο στόχο μας και να προβάλλεται παντοειδώς.

Αλλά ενώ υπάρχει ισχυρή ελληνική μειονότητα στα Σκόπια, η Ελλάδα ουδέποτε έθεσε αλυτρωτικό θέμα στο γειτονικό κράτος.

Και επειδή η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, θα πρέπει η Ελλάδα να καταστήσει σαφές στην γείτονα ότι το 15% του πληθυσμού της αποτελείται από κατοίκους που ιστορικά είναι συνδεδεμένοι με την Ελλάδα και έχουν ελληνική εθνική συνείδηση.

Σε δεύτερη ενέργεια πρέπει να εκτυπωθούν χάρτες με τις ελληνικές πόλεις και τα τοπωνύμια από τις γραμμές των συνόρων μέχρι το ύψος των Σκοπίων. Αυτό θα αποτελεί την καλύτερη απάντηση στους χάρτες των Σκοπιανών, οι οποίοι έχουν εμποτίσει τον λαό τους με αλυτρωτικά αισθήματα και με χάρτες που εκτείνουν την επικράτειά τους μέχρι την Λάρισα!!!

ΠΟΛΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ

Το ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ:

«Νύχτα μπήκαμε στο Μοναστήρι… Είναι μια μεγάλη πολιτεία σερβική, που οι κάτοικοί της είναι Έλληνες… Μιλάνε ψιθυριστά, περπατάνε τρομαγμένα…» (Στ. Μυριβήλης, “Η ζωή εν τάφω”).

Η σύσταση του πληθυσμού κατά την Οθωμανική εποχή ήταν πολυεθνική, όπου κατοικούσαν Έλληνες, Βούλγαροι, Οθωμανοί ποικίλων εθνοτήτων. Θρησκευτικά ήταν χριστιανοί, ορθόδοξοι, ελάχιστοι ουνίτες, διαμαρτυρόμενοι, εβραίοι και μουσουλμάνοι.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο περιηγητής Victor Berar να πως περιγράφει το Μοναστήρι: «Στη χριστιανική συνοικία του Μοναστηριού είναι αδύνατο να μη νιώσεις τον Έλληνα σε κάθε σου βήμα. Τα μεγάλα τετράγωνα σπίτια με τις τσίγκινες στέγες, τα παράθυρα και τα τζάμια, τα bow-windows, τα πέτρινα μπαλκόνια φανερώνουν με την πρώτη ματιά την αγάπη του Έλληνα για τον ήλιο και το φως. Έτσι είναι χτισμένη και η παραλία της Σμύρνης, έτσι και οι πλατείες της Αθήνας…».

Την ονομασία του πήρε εξαιτίας ενός μοναστηριού που υπήρχε κοντά και ήταν η έδρα του μητροπολίτη Πελαγονίας και Άνω Μακεδονίας.

Το 1830 η πόλη αριθμούσε 25.000 κατοίκους, εκ των οποίων τα 2/3 ήταν Έλληνες, κυρίως βλαχόφωνοι. Το 1870 έχει μετατραπεί ως το σημαντικότερο ελληνικό πολιτικό κέντρο.

Η οθωμανική απογραφή του 1910 αναφέρει πληθυσμό 40.000 ατόμων, ενώ η ελληνική Μητρόπολη το 1912 τους ανεβάζει στα 43.000 άτομα.

Στις 5 Νοεμβρίου του 1912 καταλαμβάνεται από τα σερβικά στρατεύματα. Από τότε αρχίζει ένας άγριος διωγμός και καταπίεση. Άλλαξε ριζικά η φυσιογνωμία της πόλης. Υπολογίζεται ότι έως το 1935 είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή 19.000 οικογένειες Σέρβων και Βόσνιων, ενώ περισσότερες από 8.000 ελληνικές κατοικίες δημεύτηκαν προς όφελος των εποίκων. Το 1923 κλείνουν το προξενείο, το 1924 απαγορεύεται η ελληνική γλώσσα σε δημόσιους χώρους και οι ελληνικές επιγραφές στα καταστήματα. Και πέντε χρόνια αργότερα κλείνουν όλα τα ελληνικά σχολεία.

Χιλιάδες έλληνες πήραν το δρόμο της προσφυγιάς, καταφεύγοντας στην Ελλάδα.

ΣΤΡΩΜΝΙΤΣΑ:

Εδώ στην αρχαιότητα υπήρχε η ελληνική πόλη Αστραίον. Στη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο την συναντούμε ως Τιβεριούπολη, όπου μαρτύρησαν το 362, επί Ιουλιανού, οι “δεκαπέντε μάρτυρες”. Επικεφαλής των δεκαπέντε αυτών μαρτύρων ήταν ο πρώτος επίσκοπος της Στρώμνιτσας και μέλος της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου.

Με βάση την οθωμανική στατιστική του 1905, εδώ κατοικούσαν 5.617 Έλληνες Ορθόδοξοι, 4.138 μουσουλμάνοι, 1.110 Βούλγαροι και 720 Εβραίοι.

Στις 24 Ιουνίου του 1913 ελευθερώθηκαν από τον ελληνικό στρατό, αλλά με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου, περνάει οριστικά στο σερβικό έλεγχο. Αναγκάστηκαν να φύγουν. Όσοι απόμειναν υπέστησαν τη σερβική πολιτική εκσλαβισμού. Το 1925 έκλεισαν τα εναπομείναντα ελληνικά σχολεία. Στην απογραφή του 1945 δεν αναφέρεται κανείς Έλληνες στην πόλη.

ΟΧΡΙΔΑ ή ΑΧΡΙΔΑ:

Η πόλη Αχρίδα βρίσκεται πάνω στα ερείπια της αρχαίας ελληνικής πόλης Λυχνιδίου, που η ίδρυσή της τοποθετείται στον 6ο αιώνα π.Χ. στα δε βυζαντινά χρόνια τη συναντάμε ως Ιουστινιανή. Το όνομα Οχρίδα εμφανίζεται το 10ο αιώνα.

Στα μέσα του 19ου αιώνα την συναντάμε ως Αχρίδα και είναι ένα μεγάλο ελληνικό κέντρο. Ο Γερμανός Hermann Wender την ονομάζει «ακρόπολη του ελληνισμού». Ο Τσέχος καθηγητής Ιστορίας και υπουργός Παιδείας του Βουλγαρικού κράτους Constantin Jizecekγράφει: «Η Αχρίδα ήταν από τον 12οαιώνα προμαχώνας του ελληνισμού στη Μακεδονία». Ο δε Γάλλος συγγραφέας VictorBerard, μας πληροφορεί: «Το 1850 οι Έλληνες της Αχρίδας ήσαν πολύ πλούσιοι. Είχαν εις χείρας των ένα μέγα εμπόριον γουναρικών… Το σχολείο ήταν ελληνικό και οι ιατροί Αθηναίοι ή Έλληνες στην ψυχή. Οι νέοι μετέβαιναν στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, ουδείς ωμίλει την Βουλγαρικήν».

Κι εδώ, σύμφωνα με ελληνικές στατιστικές, το 1913 άρχισε η σταδιακή συρρίκνωση της ελληνικής κοινότητας.

ΚΡΟΥΣΟΒΟ:

Το όνομα προέρχεται από το μακεδονικό όνομα «Κρούσος». Η κοινότητα του Κρούσοβο ήταν μια από τις ανθούσες του βορειομακεδονικού χώρου. Πληθυσμιακά το 1856 αριθμούσε 18.000 κατοίκους, κυρίως βλαχόφωνους Έλληνες και ελάχιστους Αλβανούς και Βούλγαρους. Το 1903, λίγο πριν την καταστροφή, στο Κρούσοβο κατοικούσαν 8.000 βλαχόφωνοι Έλληνες.

Την 20η Ιουλίου 1903 άρχισε η εξέγερση με επιθέσεις των Βουλγάρων κομιτατζήδων κατά οθωμανικών στρατιωτικών στόχων. Σύντομα, η εξέγερση κατεστάλη και οι Οθωμανοί με τον επικεφαλής Μπαχτιάρ Πασά μπήκαν στο Κρούσοβο και άρχισαν τις σφαγές και τις καταστροφές. Κατεστράφη σχεδόν όλη η Ελληνική συνοικία, ενώ η Βουλγαρική διασώθηκε. Πυρπολήθηκαν 366 σπίτια και 203 καταστήματα ελληνικά. Το βλαχόφωνο ελληνικό στοιχείο μειώθηκε κατά πολύ και έφθασε τα 5.400 άτομα, ενώ αυξήθηκαν οι Βούλγαροι εξαρχικοί στους 2.160 και οι ρουμανίζοντες βλάχοι στους 650.

ΓΕΥΓΕΛΗ:

Η πόλη είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας Ειδομένης. Βρίσκεται πολύ κοντά στα ελληνικά Σύνορα. Μετά την Επανάσταση του 1821, η Οθωμανική διοίκηση μετέφερε από την Ανατολία μουσουλμάνους για να δημιουργήσει δικούς της πληθυσμιακούς θύλακες. Η οθωμανική απογραφή του 1902 έδειξε ότι: Στη Γευγελή με τα 25 χωριά της κατοικούσαν 17.700 Έλληνες Ορθόδοξοι, 17.500 μουσουλμάνοι και 8.100 Βούλγαροι εξαρχικοί.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, λόγω της οικονομικής ευμάρειας είχαν ιδρυθεί ευαγή ιδρύματα και φιλανθρωπικές οργανώσεις. Στην πόλη λειτουργούσαν 5 ελληνικά σχολεία, 1 οθωμανικό και 1 Βουλγαρικό.

Η κατάληψη από τους Σέρβους σηματοδότησε το τέλος της ακμής της. Το 1947 οι αρχές εκτόπισαν τους Σαρακατσάνους σε απόσταση 160 χιλιομέτρων, από τα σύνορα. Ήταν ποινικό αδίκημα όποιος πλησίαζε τα σύνορα. Το 1963-68, περίπου, 4.000 Σαρακατσάνοι, εκδιώχτηκαν από τον Τίτο και εγκαταστάθηκαν στο Νέο Κορδελιό Θεσσαλονίκης.

ΜΕΓΑΡΟΒΟ:

Είναι μία αμιγώς ελληνική κωμόπολη, που κατοικούνταν αποκλειστικά από βλαχόφωνους Έλληνες.

Οι κάτοικοι σε επιστολή τους – 12 Ιουνίου 1907 – περιγράφουν τους κινδύνους που παρουσιάστηκαν με την εμφάνιση του σέρβικου και βουλγάρικου εθνικισμού:

«Η δική μας κοινότητα θεωρεί ιερό της καθήκον να ενώσει μαζί με των άλλων αδελφών μας και τις δικές μας διαμαρτυρίες… Λεγόμαστε Βλάχοι… Ήμασταν και θα είμαστε Έλληνες…»(ακολουθούν οι υπογραφές των 102 οικογενειών και των Ιερέων).

Η επιστολή δε των προκρίτων αναφέρει: «Προφανούς πανταχόθεν επαπειλούντος τα πατρώα και πάτρια ημών κινδύνου και8 δη από των εντεύθεν και εκείθεν του ίστρου…» και καταλήγει: «…αίρομεν κραυγήν βαθείας οδύνης, κραυγήν αντλουμένην εκ της βαθείας συναισθήσεως της εξ Ελλήνων ημών καταγωγής…».

Το 1913 αναφέρονται μόνο τρεις σλαβόφωνες οικογένειες, ενώ ήταν 328 Ελληνόφωνες και βλαχόφωνες με σύνολο 2.417 άτομα.

ΒΕΛΕΣΣΑ:

Σήμερα είναι γνωστή ως Tito Veles, και είναι χτισμένη πάνω στην αρχαία ελληνική πόλη Βυλάζωμα. Το 1890 στην πόλη κατοικούσαν περί τους 3.000 βλαχόφωνους Έλληνες. Κατά τον 19ο αιώνα, αγγλικές προξενειακές πηγές αναφέρουν βίαιες αντιδράσεις Ελλήνων στις προσπάθειες των Βουλγάρων εξαρχικών να αρπάξουν ελληνορθόδοξες εκκλησίες.

Από το 1913 αρχίζει το μαρτύριο του ελληνικού στοιχείου από το βίαιο σερβικό εθνικισμό και από το 1945 άρχισε η «μακεδονοποίηση» που εντάθηκε μετά την ανεξαρτητοποίηση τηςFYROM το 1992.

ΤΥΡΝΟΒΟ:

Είναι μία νέα πόλη που χτίστηκε στα μέσα του 18ου αιώνα. Κατοικούνταν από 3.000 Έλληνες και 30 φιλορουμάνους. Υπήρχαν 3 ελληνικά σχολεία με 375 μαθητές και 1 Ρουμανικό με 15 μαθητές.

Μετά την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου η ελληνική κοινότητα του Τυρνόβου βρέθηκε μέσα στην σύγκρουση του Βουλγάρικου και Σέρβικου εθνικισμού. Το 1913 περνά η πόλη στον οριστικό έλεγχο των Σέρβων. Ακολούθησε η εθνική καταπίεση και προσπάθεια αφομοίωσης όσων παρέμειναν και δεν προσφυγοποιήθηκαν.

Σε επιστολή τους οι Πρόκριτοι ζητούν βοήθεια: «… Διαβλέπομεν – γράφουν – κίνδυνον μέγιστον και δη όλεθρον επισειόμενον κατά της εθνικής ημών καταγωγής…»! και καταλήγουν:«Διακηρύττομεν, όθεν, οικειοθελώς και εν βαθεία συναισθήσει της εξ Ελλήνων ημών καταγωγής, ότι θα εμμένωμεν εις τα πάτρια και ότι η βία και η πίεσις εκ μέρους των εθνικών ημών πολεμίων ως δεν κατόρθωσαν, ουδέ θα κατορθώσωσι ποτέ να κλονίσωσι τας εθνικάς ημών πεποιθήσεις…».

Εις το Μορίχοβον από τα 27 χωριά, τα 24 ήταν ελληνικά.

Απ’ όλα αυτά τα μέρη βγήκαν μεγάλοι μακεδονομάχοι οπλαρχηγοί. Από αυτή την περιοχή αναδείχθηκαν διάσημοι προσωπικότητες εις τον πνευματικόν, πολιτικόν και εργασιακόν χώρον της Ελλάδας. Τα σχολεία ήταν μία πνευματική κυψέλη, που, δυστυχώς, οι φίλοι μας (!) οι Σέρβοι τα έκλεισαν (όπως και τους ναούς) μετά την συνθήκην του Βουκουρεστίου.

Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά ονόματα σπουδαίων Ελλήνων αυτών των περιοχών:

Από το Κρούσοβο κατάγονταν οι: Πρύτανις του Παν. Αθηνών Ιωάν. Πανταζίδης (1891-1993), Πέτρος Παπαγεωργίου – καθ. Φιλοσοφικής. Αλεξ. Σβώλος – καθ. Νομικής, Φιλώτας Παπαγεωργίου – αντιπρόεδρος του ΣτΕ, Γ. Νιτσιώτας – καθ. Πολυτεχνικής, Αντ. Ταχιάος – καθ. της Θεολογικής, και Δ. Τάχος – καθ. της Νομικής.

Από το Μοναστήριο οι: Ιωάν. Σούτης – καθ. της Νομικής και Ακαδημαϊκής, Δ. Σούτης – Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, ο Πέτρος Γέμπτος – πρύτανις του Παν. Αθηνών & Δήμαρχος Λάρισας Μιχ. Σάπκας.

Από την Αχρίδα οι: Αλέξανδρος Δήμιτσας – πρόεδρος του ΣτΕ, Γ. Παπακωνσταντίνου – διευθυντής της Τραπέζης Ελλάδος Θεσσαλονίκης, μια μεγάλη σειρά διπλωματών από την οικογένεια Πηλεών, διακεκριμένοι δικηγόροι, γιατροί, καθηγηταί, δάσκαλοι κ.λ.π.

Αυτό είναι το ένδοξο ελληνικό παρελθόν αυτής της περιοχής, που ονόμασαν κράτος “Μακεδονία” οι Σκοπιανοί, εξαναγκάζοντας ή να εγκαταλείψουν οι γηγενείς Έλληνες τις πατρογονικές τους εστίες ή να δηλώσουν “Μακεδόνες”, “Βλάχοι”, “Σαρακατσαναίοι” και “Πολιτικοί Πρόσφυγες”.

Συνεπώς υπάρχει σήμερα αναντίρρητα ελληνισμός στα Σκόπια, τον οποίο πρέπει να καταγράψουν οι κυβερνώντες και να σταθούν δίπλα σ’ αυτή την ελληνική εθνική μειονότητα.

Μήπως θα πρέπει το δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής να αλλάξει και από: «Δεν διεκδικούμε τίποτε, δεν παραχωρούμε τίποτε» να γίνει «Διεκδικούμε από τους γείτονές μας εκείνο που ιστορικά μας ανήκει;».