.

.

Δός μας,

Τίμιε Πρόδρομε, φωνή συ που υπήρξες η φωνή του Λόγου. Δος μας την αυγή εσύ που είσαι το λυχνάρι του θεϊκού φωτός. Βάλε σήμερα τα λόγια μας σε σωστό δρόμο, εσύ που υπήρξες ο Πρόδρομος του Θεού Λόγου. Δεν θέλουμε να σε εγκωμιάσουμε με τα δικά μας λόγια, επειδή τα λόγια μας δεν έχουν μεγαλοπρέπεια και τιμή. Όσοι θα θελήσουν να σε στεφανώσουν με τα εγκώμιά τους, ασφαλώς θα πετύχουν κάτι πολύ πιό μικρό από την αξία σου. Λοιπόν να σιγήσω και να μη προσπαθήσω να διακηρύξω την ευγνωμοσύνη μου και τον θαυμασμό μου, επειδή υπάρχει ο κίνδυνος να μη πετύχω ένα εγκώμιο, άξιο του προσώπου σου;

Εκείνος όμως που θα σιωπήσει, πηγαίνει με τη μερίδα των αχαρίστων, γιατί δεν προσπαθεί με όλη του τη δύναμη να εγκωμιάσει τον ευεργέτη του. Γι’ αυτό, όλο και πιό πολύ σου ζητάμε να συμμαχήσεις μαζί μας και σε παρακαλούμε να ελευθερώσεις τη γλώσσα μας από την αδυναμία, που την κρατάει δεμένη, όπως και τότε κατάργησες, με τη σύλληψη και γέννησή σου, τη σιωπή του πατέρα σου του Ζαχαρία.

Άγιος Σωφρόνιος Ιεροσολύμων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημεία των Καιρών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημεία των Καιρών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Καταλαβαίνεις γιατί τα παθαίνουμε όλα αυτά, που μας πληγώνουνε;



Καταλαβαίνεις γιατί τα παθαίνουμε όλα αυτά, που μας πληγώνουνε; Γιατί αρχίσαμε πάλι να ενδίδουμε...

Ο μητροπολίτης Ελπιδοφόρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου συνοδεύει παπικό καρδινάλιο στα άγια των αγίων και του επιτρέπει να προσκυνήσει την Αγία Τράπεζα αναγνωρίζοντας του ιερωσύνη...
Στην θεολογική σχολή της Χάλκης...
Γι΄αυτό δεν επιτρέπει ο Θεός να ανοίξει ξανά…

Δεν χρειαζόμαστε άλλο ένα εκπαιδευτήριο οικουμενιστών που θα διώκουν απηνώς τους Παπουλάκους της Ορθοδοξίας…

Περί συλλαλητηρίων – Απ’ ότι φαίνεται, ο Ιερώνυμος είναι πιο άγιος από τον Άγιο Παΐσιο



Νέα ήθη μας εισάγει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στην Εκκλησία, ο οποίος έκφρασε την αντίθεσή του στην διεξαγωγή των προγραμματισμένων συλλαλητηρίων για την Μακεδονία. Ο λόγος; Διότι «η Εκκλησία πορεύεται με αγάπη»!! 
Ας μιλήσουμε όμως λίγο για αυτήν την ‘αγάπη’ που τόσο άφθονα ρέει από τα χείλη του Αρχιεπισκόπου μας. Μου θυμίζει την άλλη, την οικουμενιστική, που μας ζητά επιμόνως να παραδώσουμε την Πίστη μας στους αιρετικούς, «από αγάπη». Έτσι και τούτη, μας ζητά να παραδώσουμε την Μακεδονία μας στους Σκοπιανούς, «από αγάπη».

Ας θυμηθούμε τον Άγιο Πορφύριο που έλεγε ότι όταν βλέπεις να γίνεται ένα κακό γύρω σου και δεν διαμαρτύρεσαι είσαι συνένοχος.
Ας θυμηθούμε τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά που έλεγε ότι η σιωπή είναι το τρίτο είδος αθεΐας.
Ας θυμηθούμε τον Άγιο Παΐσιο που έλεγε: «Σε αυτά τα δύσκολα χρόνια, ο καθένας μας πρέπει να κάνη ότι γίνεται ανθρωπίνως και ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδησή μας, ότι κάναμε εκείνο που μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους!»
Ο Άγιος Παΐσιος ο οποίος το 1988 με αφορμή την βλάσφημη ταινία του Σκορσέζε ξεσήκωσε τους Πατέρες και βγήκε από το Άγιον Όρος για να παραβρεθεί στο συλλαλητήριο που έγινε στην Θεσσαλονίκη και να στηρίξει τον κόσμο, ενώ μάλιστα υπέφερε από πόνους στην κήλη.
Μας λέει η Εκκλησία να κάνουμε μούγκα στη στρούγκα; Μας λέει να είμαστε αδιάφοροι στο κακό; Είχαν οι Άγιοι που μιλούσαν, που ενεργούσαν, που αντιστέκονταν στο κακό λιγότερη αγάπη από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο; Διότι όταν μας λέει ότι διαφωνεί με τα συλλαλητήρια επειδή «η Εκκλησία πορεύεται με αγάπη», είναι σαν να μας λέει ότι τα συλλαλητήρια είναι έκφραση μίσους. Μας λέει δηλαδή ότι ο Άγιος Παΐσιος κατέβηκε στο συλλαλητήριο επειδή είχε μίσος μέσα του, ενώ αυτός είναι όλος, μας όλος αγάπη!!!!
Ας πει κάποιος στον Αρχιεπίσκοπο ότι η αγάπη είναι αυταπάρνηση, είναι η θυσία του Εσταυρωμένου. Δεν είναι αγάπη να καπηλεύομαι το ‘μαγαζί Εκκλησία’ και να πουλώ ‘αγάπη’ με το τσουβάλι πίνοντας στην υγειά μου. 

Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ.

Ο Οικουμενιστές προχωρούν, επειδή οι αντιδράσεις μας είναι χλιαρές ή ανύπαρκτες!

Τοῦ ἀειμνήστου Ἰωάννου Κορναράκη

Νά, τί ἔγγραφαν πρὶν ἀπὸ μιὰ δεκαπενταετία, οἱ Ποιμένες ποὺ δυστυχῶς ἀκόμα κοινωνοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές:
«Το μόνο, που θα ευφράνει τους Ορθοδόξους και θα καταισχύνει τους κακόδοξους, είναι η διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου και των απανταχού συμφωνούντων ή σιωπούντων επισκόπων»!

Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι;
Και αιρετική και Εκκλησία;
Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν;

Ο εναγκαλισμός του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου με την παπική αίρεση, στο Φανάρι, γεγονός απρόσμενο, στις διαδικασίες στις οποίες εκδηλώθηκε, ως πτώση της κεφαλής της Ορθοδοξίας στα χέρια του Ρωμαίου Ποντίφικα, προκάλεσε ορισμένες αντιδράσεις όπως ήταν φυσικό στο αγιώνυμο όρος της παλαίφατης ορθόδοξης μοναχικής πολιτείας, αλλά διχασμένες, ως προς το πρακτέο! Δύο αγιορείτικα κείμενα, τα οποία είδαν, μέχρι σήμερα, το φως της δημοσιότητος, χρωματίζουν με διαμετρικά αντίθετες τάσεις, το μοναχικό δυναμικό της πολιτείας αυτής, σε σχέση με τη στάση των μοναχών απέναντι στον Πατριάρχη!
Το κείμενο που προηγήθηκε χρονικώς αντανακλά το αγωνιστικό μοναχικό πνεύμα, που κυριαρχεί σε μία μεγάλη μερίδα του Όρους, ιερομόναχων και μοναχών, στις φλέβες των οποίων φαίνεται να ρέει ο αγιοπνευματικός δυναμισμός της μαρτυρίας! Ιερομόναχοι και μοναχοί, οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται, με ειλικρινή ταπείνωση ως «αμαθείς και ταλαίπωροι αμαρτωλοί» απευθύνονται στους είκοσι ηγουμένους της Ι. Μ. του Αγίου Όρους, «σοφότερους και λογιότερους» από αυτούς και τους ζητούν, μάλλον τους εκλιπαρούν, να ενεργοποιηθούν δυναμικά κατά των γεγονότων, που συνέβησαν στο Πατριαρχείο, κατά την επίσκεψη του Πάπα, και με ορθόδοξο ήθος να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην προάσπιση της αλήθειας της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας!
«Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων», επισημαίνουν, οι εν λόγω αγιορείτες. «Αναλάβετε τον καλόν αγώνα της πίστεως», προτρέπουν τους ταγούς του Όρους και συμπληρώνουν, ότι «Εκτιμούμε με πολύ μεγαλύτερη λύπη, ότι η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους τα τελευταία έτη δεν αντιμετωπίζει με σθένος και γενναιότητα ομολογητική τα φαινόμενα της αποστασίας όπως έπραττον παλαιότερα οι Αγιορείτες πατέρες. 
Ο Πατριάρχης έχειμετρήσει τις αντιδράσεις μας και επειδή είναι χλιαρές και πολλές φορές ανύπαρκτες, προχωρεί χωρίς εμπόδια στην ένωσημε τον αμετανόητο και παραμένοντα στις αιρέσεις του, πάπα. Μας εμέτρησε και χάρηκε σφόδρα και κατά την τελευταία επίσκεψή του στο Άγιο Όρος, στο οποίο λες και ήλθε, για να πάρει την συγκατάθεση και ευλογία των Αγιορειτών για όσα είχε σχεδιάσει να πράξει με τον πάπα λίγες ημέρες αργότερα»!
Και πιο κάτω «Εμείς οι ταπεινοί ιερομόναχοι και μοναχοί, εξομολογητικά σας αποκαλύπτουμε ότι έχουμε σκανδαλισθεί με την σιωπή και απραξία της πνευματικής ηγεσίας στο Άγιο Όρος, και μαζί με μας και το απανταχού της Ελλάδος και της Οικουμένης ορθόδοξο και φιλομόναχο πλήρωμα. Περιμένουν όλοι να ακούσουν την φωνή του Αγίου Όρους… πιστεύουμε… το μόνο, που θα ευφράνει τους Ορθοδόξους και θα καταισχύνει τους κακόδοξους, είναι η διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου και των απανταχού συμφωνούντων ή σιωπούντων επισκόπων»!
Γενικώς, το πρώτο αυτό κείμενο είναι μακροσκελές και πλήρες με θαρραλέες αλήθειες της πίστεως και της παραδόσεως της Εκκλησίας! Υπογράφεται δε από πενήντα και πλέον ιερομόναχους και μοναχούς, αλλά σε αυτούς θα προστεθούν και πολλοί άλλοι, εφόσον η συλλογή υπογραφών στο Όρος, όπως λέγεται συνεχίζεται! 
Το δεύτερο κείμενο, το οποίο υπογράφουν «άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των είκοσιν Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, Άθω», είναι γραμμένο με διαφορετικό σκεπτικό, από το πρώτο. Αναφέρεται σε γνωστά γεγονότα, χωρίς καμία νευρώδη αντίδραση, ανάλογη του ύψους του εγκλήματος της παραδόσεως του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στην αγκαλιά και στην προστασία του Πάπα! Φαίνεται μάλλον σαν ένα καθησυχαστικό, σε πιθανές ανησυχίες του Πατριάρχου, για δυναμικές αντιδράσεις από το Άγιο Όρος, κείμενο! Μάλλον δηλώνει, και μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα του Φαναρίου, υπακοή και σεβασμό στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου! Το περιεχόμενο δηλαδή του εν λόγω κειμένου δικαιώνει τη θέση των Ιερομόναχων και μοναχών του πρώτου κειμένου, περί της σκανδαλώδους σιωπής και απραξίας και επιδείξεως χλιαρότητος της ηγεσίας του Αγίου Όρους σε θέματα παραβιάσεως και αθετήσεως των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας. Ισχυρίζεται βέβαια το επίμαχο κείμενο, δηλ. οι συγγράψαντες αυτό, ότι «Περιφρουρούμε ως κόρην οφθαλμού την δογματικήν μας συνείδηση, την οποία οικοδομεί η εντρύφησις στους φιλόθεους αγώνες και τα κατά των ποικιλώνυμων αιρέσεων κατορθώματα των αγίων ομολογητών πατέρων…».
Πως αισθάνεται, όμως, άνετα, δηλ. χλιαρά η δογματική συνείδηση των ηγουμένων των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και δεν εξεγείρεται δυναμικά, όπως η συνείδηση των «αμαθών και ταλαιπώρων και αμαρτωλών» αδελφών τους, του πρώτου κειμένου; Πρόκειται άραγε για απλό πρόβλημα εκκλησιαστικής ευταξίας σε λεπτομέρειες ασήμαντες της ζωής της Εκκλησίας, το γεγονός της παραδόσεως του Πατριάρχου στην Παπική αίρεση; 
Δεν συγκλονίστηκε η δογματική συνείδηση της πνευματικής ηγεσίας του Όρους, απ’ όσα, καταλυτικά της Ορθοδόξου πίστεως και διδασκαλίας, συντελέστηκαν και συνέβησαν στο κέντρο της Ορθοδοξίας, χάριν του οικουμενικού κύρους του κ. Βαρθολομαίου;
Πάντως οι ηγούμενοι των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, παρηγορούν τον Πατριάρχη και τον καθησυχάζουν «Οι Αγιορείτες Μοναχοί σεβόμεθα το Οικουμενικό Πατριαρχείο, υπό την κανονικήν δικαιοδοσίαν του οποίου υπαγόμεθα. Τιμώμεν και ευλαβούμεθα τον Παναγιώτατον Οικουμενικόν μας Πατριάρχην κ. Βαρθολομαίον και χαιρόμεθα για τα όσα θεοφιλώς και με πολλούς κόπους εργάζεται υπέρ της Εκκλησίας».
Αντιθέτως, εντούτοις, ο μοναχικός σύλλογος των «αμαθών» και «ασόφων», γνωρίζει αυτά, τα οποία και οι σοφοί ηγούμενοι γνωρίζουν αλλά τα αποσιωπούν, δηλ. την εμπλοκή του Πατριάρχου στην παναίρεση του οικουμενισμού και τις παραχωρήσεις στους αιρετικούς, οι οποίες ακυρώνουν την μοναδικότητα της Ορθοδοξίας. Γράφουν λοιπόν στους ηγουμένους:
«Γνωρίζετε, σεβαστοί Πατέρες, καλύτερα από εμάς τις αντορθόδοξες και βλάσφημες ενέργειες, δηλώσεις και αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχου και άλλων προκαθημένων και επισκόπων, που συνιστούν κραυγαλέα και εμφανή -γυμνή τη κεφαλή- αποδοχή και διδαχή της παναιρέσεως του Οικουμενισμού,της μεγαλύτερης εκκλησιολογικής αιρέσεως όλων των εποχών,που αθετεί την μοναδικότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας και την ταυτίζει με τις αιρέσεις, των οποίων δέχεται τα μυστήρια ως έχοντα και μεταδίδοντα αγιαστική και σώζουσα Χάρη. Εκτός της αναγνωρίσεως του Βαπτίσματος των Παπικών και Λουθηριανών έχουμε και μετοχή στο κοινό ποτήριο με τους Μονοφυσίτες, και σε πολλές περιπτώσεις με τους Παπικούς στις Κυκλάδες και στη Διασπορά.
Τέλος, οι αγιορείτες ηγούμενοι προβλέπουν ενδεχόμενη δημιουργία σχισμάτων στην Εκκλησία, «…. Οι φιλόφρονες εκδηλώσεις, όπως αυτές των επισκέψεων του Πάπα στο Φανάρι και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο Βατικανό, χωρίς την προϋπόθεση της ενότητος στην πίστη επιτυγχάνουν αφ’ ενός…. και αφ’ ετέρου να αμβλύνουν το δογματικό αισθητήριο πολλών Ορθοδόξων, επί πλέον δε να εξωθήσουν μερικούς από τους πιστούς και ευλαβείς Ορθοδόξους, που ανησυχούν για όσα ακαίρως και παρά τους Ιερούς Κανόνες γίνονται, σε αποκοπή τους από το σώμα της Εκκλησίας και τη δημιουργία νέων σχισμάτων»!
Το ερώτημα, όμως, που προκύπτει από το τελευταίο αυτό μέρος του κειμένου των ηγουμένων είναι:

-- Ποιος φωτισμός, τους πληροφορεί ότι «οι μερικοί (έστω) πιστοί και ευλαβείς Ορθόδοξοι», υπερασπιστές των Ιερών Κανόνων και της Πατερικής Παραδόσεως, στην περίπτωση, που ο μη γένοιτο, δημιουργηθεί σχίσμα, αυτοί θα πρέπει να αποκοπούν από το σώμα της Εκκλησίας;
Γιατί θέλουμε κάποιους και ευλαβείς και Ορθοδόξους, αλλά έξω από το σώμα της Εκκλησίας;
Αν η Διοικούσα Εκκλησία εμμένει στις αιρέσεις, που καταδικάζουν οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες, και άρα, στην περίπτωση αυτή, δεν είναι πλέον Εκκλησία αλλά «εκκλησία», δεν θα πρέπει να αποκοπεί η αίρεση από την Εκκλησία;
Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; 
Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν;

ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΕΤΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΤΟΑ, ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ. Ο πιστος λαος μισειται, υβριζεται και προπηλακιζεται ως μικρόνους, καθυστερημενος και μισαλλοδοξος απο ολους τους φανατικους οπαδους του οικουμενισμού» και ο πατριαρχης επιδιωκει ανευ πίστεως την ένωση παπισμού και ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Ο ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΑΣ, 
ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΣ

Δὲν ὑπάρχει, ἀγαπητοί μου, συμβιβασμὸς μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ στοᾶς, χριστιανισμοῦ καὶ μασονίας, Χριστοῦ καὶ Βελίαρ. Εἶνε δὲ ἄξιον ἰδιαιτέρως παρατηρήσεως, ὅτι ὁ κόσμος, ὁ ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ ψευδῆ μασονικὰ συνθήματα περὶ ἑνότητος καὶ συμφιλιώσεως, ὁ ἄπιστος καὶ ἄθεος κόσμος, ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν Ὀρθόδοξον πίστιν καὶ ζωήν, ἐκδηλώνει τὴν χαράν του διὰ τὴν ἄνευ πίστεως ἐπιδιωκομένην ἕνωσιν παπισμοῦ καὶ Ὀρθοδοξίας. Κῆρυξ δὲ μεγαλόστομος αὐτῆς τῆς ἑνώσεως ὑπῆρξεν ὁ Ἀθηναγόρας, τὸν ὁποῖον ὅλαι σχεδὸν αἱ ἐφημερίδες καὶ τὰ περιοδικὰ τοῦ κόσμου, κρίνοντα μὲ κοσμικὰ κριτήρια, ἐνεκωμίασαν καὶ ἐπαρουσίασαν ὡς μέγαν ἄνδρα! Τοιοῦτος εἶνε ὁ κόσμος· ἀγαπᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν τὴν γλῶσσαν ὄχι τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλὰ τοῦ κόσμου τούτου.

Ἀκόμη δὲ πρὸς τιμὴν τοῦ μεγάλου «εἰρηνοποιοῦ» πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἐξεδόθη ὁλόκληρος τόμος μὲ τὸν τίτλον «Οἱ εἰρηνοποιοὶ», εἰς τὸν ὁποῖον περιγράφονται ὅλαι αἱ συναντήσεις καὶ περιπτώσεις πατριάρχου καὶ πάπα. Καὶ ἐνῷ ὁ κόσμος ἐκδηλώνει χαρὰν διὰ τὴν τοιαύτην ἀπόπειραν ψευδο-ενώσεως, ἀντιθέτως ὁ πιστὸς λαὸς μισεῖται, ὑβρίζεται καὶ προπηλακίζεται ὡς μικρόνους, καθυστερημένος καὶ μισαλλόδοξος ἀπὸ ὅλους τοὺς φανατικοὺς ὀπαδοὺς τοῦ οἰκουμενισμοῦ».

Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Ν. Καντιώτου, «Ζητήματα πίστεως–ὁ διάλογος καὶ τὰ ἀποτελέσματά του», περιοδ. «Χριστιανικὴ Σπίθα», ἀρ. φύλ. 450/Ἰανουάριος–Φεβρουάριος 1987

Η Ορθόδοξη Εκκλησία εμπόδιο στον αντίχριστο



Εμπόδιο στο ψυχοκτόνο έργο του διαβόλου και στην παρουσία του Αντιχρίστου στέκεται η Ορθόδοξος Εκκλησία, που καταγγέλει τις μεθοδείες του σατανά και καταδικάζει τις αιρέσεις.

Χωρίς την Ορθοδοξία, θα ήταν εύκολο στα όργανα του Αντιχρίστου να προετοιμάσουν τον δρόμο του.
Μα η Ορθοδοξία, αν και λυσσωδώς πολεμάται με μεθόδους σατανικές, στέκεται απόρθητο φρούριο και φάρος, που κατευθύνει προς την αλήθεια και την σωτηρία.
Οι πολυώνυμοι εχθροί της, υπηρετώντας τον διάβολο και τι δεν κάνουν για να πετύχουν, όπως μάταια ελπίζουν, τον αφανισμό της.
Αιρέσεις, Σιωνισμός με όλα τα παρακλάδια του και τα όργανά του: Μασωνία, Χιλιασμός, Οικουμενισμός, Ρόταρυ, Λάιονς, ψεύδη, απάτες, δολοπλοκίες, άνθρωποι όργανα του διαβόλου από θέσεις κλειδιά, ένας ολόκληρος σατανικός μηχανισμός σκοτεινών δυνάμεων, είναι επιστρατευμένος κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Η πίστη των Χριστιανών στον Χριστό και την Εκκλησία εμποδίζει τους ανθρώπους από τον μεγάλο ξεπεσμό, από την αποστασία και την αμετανοησία. 
Αφού η Εκκλησία συναρπάζει τις ψυχές με την αλήθεια το φως και την σωτηρία, οι αντίχριστοι δυσανασχετούν.
Πλημμυρίζουν από μίσος και κακία οι Ιουδαίοι και ο Σιωνισμός συγκεκριμένα, διότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, όχι μόνο αποδεικνύει τους Ιουδαίους αντίχριστους, μα και καταγγέλλει την αθεΐα τους, την άρνησή τους να δεχθούν τον Χριστό και συγχρόνως αποκαλύπτει, ότι αυτοί είναι έτοιμοι, στ’ όνομα του Χριστού, να δεχθούν τον άνομο, τον Αντίχριστο.
Επειδή, λοιπόν, η Ορθοδοξία στέκεται οχυρό, εμπόδιο στους αντίχριστους, εκείνοι με επικεφαλής τον Σιωνισμό κάνουν τα πάντα να σείσουν τα θεμέλια της Ορθοδοξίας.
Θέλουν να συντρίψουν το Δόγμα και την Παράδοση, ν’ αφανίσουν αποφάσεις των Αγίων Πατέρων, που πάρθηκαν κατά τις Οικουμενικές Συνόδους. Θέλουν να σκοτίσουν την αλήθεια, που τηρεί ανόθευτη η Εκκλησία μας, να πετάξουν τους Ιερούς Κανόνες, να προκαλέσουν συσκότιση, λήθη και σύγχυση.
Γι’ αυτό το σκοπό εργάζονται στις μέρες μας όλα τα κατασκευάσματα του Σιωνισμού.
Γι’ αυτό το σκοπό του ξεθεμελιώματος και αφανισμού της Εκκλησίας έχουν επιστρατευθεί οι Εβραιοκίνητοι αντίχριστοι Ιεχωβάδες, οι Μασώνοι και σωρεία άλλων σαθρών οργάνων του παγκοσμίου Σιωνισμού.
Και ο διωγμός αυτός, κατά της Εκκλησίας, που άρχισε από τους Ιουδαίους και τους αντίχριστους Ρωμαίους αυτοκράτορες και συνεχίστηκε από τους Γότθους, τους Ούνους, τους Πέρσες, τους Άραβες, τους Σλάβους, τους Τούρκους, τους Παπικούς, τους Προτεστάντες, (προσθήκη ιστολογίου: τους Ναζί, τους Άθεους Κομμουνιστές), το έργο του διαβόλου υπηρετούσε.
Η Ορθοδοξία γνώρισε και θα γνωρίσει μεγάλους διωγμούς. Τους αντιμετώπισε όλους τους εχθρούς με πίστη, καρτερία και ανδρεία. Χιλιάδες είναι οι νεομάρτυρες, που έδωσαν το αίμα τους, σαν σφραγίδα, για την αγάπη τους, για τον Χριστό και την Εκκλησία.
Αλλά και οι πιο επικίνδυνοι διώκτες της είναι οι σημερινοί.
Ύπουλοι, υποκριτές και κρυφοδαγκανιάρηδες. Είναι οι Οικουμενιστές, που θέλουν να μας μαντρώσουν στην αδιαφορία της Πίστεως, στην άρνηση του Χριστού και τέλος στη λατρεία του Σατανά.
Η Ορθόδοξος Εκκλησία όμως, ο πιστός του Θεού λαός, ξέρουν και καταγγέλλουν ποιοι παίζουν το παιχνίδι του Αντιχρίστου. Ξέρουν ποιοι κινούν τα νήματα αυτού του σχεδίου. Έντονη είναι η αντίδραση και η Εκκλησία περιμένει πιο φοβερές και χαλεπές ημέρες. Γι’ αυτό προειδοποιεί τους πιστούς να προετοιμάζονται γι’ αγώνες και θυσίες.

«Ο Αντίχριστος», Αρχ. Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, εκδ. «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ» (σελ. 125-127)

Ξέφρενη η πορεία προς τον Αντίχριστο!

Τὸ CNN προωθεῖ παιδικὸ βιβλίο
ποὺ παρουσιάζει τὸν Ἄη Βασίλη
ὡς ὁμοφυλόφιλο,
«παντρεμένο» μὲ ἕναν ἄλλο ἄνδρα !


Ἀποκλειστικὴ μετάφραση Ρωμαίικο Ὁδοιπορικὸ

Σχόλιο Ρωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ: Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες βλέπουμε τὸν Μέγα Βασίλειο, ἕναν ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ἀσκητὲς τῆς Ἐκκλησίας μας, νὰ παρουσιάζεται μὲ μία ἐντελῶς διαφορετικὴ μορφή. Μία μορφὴ ποὺ ἀποτελεῖ ἁπλῶς ἕνα εὐφυέστατο ἐπίτευγμα μίας διαφημιστικῆς καμπάνιας τῆς coca-cola ποὺ ἐμφανίστηκε γύρω στὸ 1930. Ἐκτὸς αὐτοῦ, βλέπουμε πλέον τὸν Ἅγιο νὰ παρουσιάζεται καὶ ὡς ὁμοφυλόφιλος, παντρεμένος μάλιστα μὲ ἄλλον ἄντρα...
Διαβάστε παρακάτω τὴν παρουσίαση τοῦ βιβλίου καὶ δεῖτε σέ βίντεο ὅλο τὸ ἀπόσπασμα στὴν ἐκπομπὴ τοῦ CNN:
H ἐκπομπὴ τοῦ CNN “New Day Sunday”, ἔκανε ἕνα ἀφιέρωμα στὸ νέο βιβλίο γιὰ παιδιά, μὲ τίτλο: «Ὁ σύζυγος τοῦ Ἄη Βασίλη», τὸ ὁποῖο ἀπεικονίζει τὸν Ἄη Βασίλη ὡς ὁμοφυλόφιλο ποὺ παντρεύεται μὲ κάποιον ἄλλο ἄνδρα. Στὸ ἀφιέρωμα φιλοξενηθῆκαν, ὁ συντάκτης Daniel Kibblesmith καὶ ὁ εἰκονογράφος Ashley Quach, μὲ τὸν Kibblesmith νὰ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἔμπενευση νὰ γράψει τὸ βιβλίο προῆλθε ἀπὸ τὸν πόλεμο ποὺ «ὑποτίθεται» ὅτι κάθε χρόνο δέχεται ἡ ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων». Ξεκινώντας τὴν συνέντευξη ἡ συμπαρουσιάστρια...
Christi Paul ἀνέφερε: "Ὑπάρχει ἕνα νέο παιδικὸ βιβλίο ποὺ ἐκδόθηκε φέτος τὰ Χριστούγεννα τὸ ὁποῖο μᾶς παρουσιάζει τὸ γάμο τοῦ Ἄη Βασίλη, καὶ στὸ ὁποῖο συναντᾶμε τὸ σύζυγό του, Ντέιβιντ.
Στὴ συνέχεια τῆς ἐκπομπῆς οἱ παρουσιαστὲς Christi Paul καὶ Victor Blackwell παραδέχτηκαν ἀόριστα ὅτι κάποιοι δὲν εἶναι καὶ τόσο χαρούμενοι γιὰ τὸ συγκεκριμένο βιβλίο: 
PAUL: Ἕνα βιβλίο γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ ἀναφέρει τὴν ἱστορία τοῦ Ἄη Βασίλη μὲ μία νέα φρέσκια πλοκή. Ὑπάρχουν μερικὲς οἰκογένειες, ὅμως, οἱ ὁποῖες δὲν εἶναι τόσο εὐχαριστημένες μὲ τὸ βιβλίο.
VICTOR BLACKWELL: Ναί, τὸ ὀνομάζουν πολιτικὴ ἀτζέντα. Ἔχουμε τὸν συγγραφέα καὶ τὸν εἰκονογράφο ἐδῶ μαζί μας ζωντανὰ γιὰ νὰ μιλήσουμε γιὰ τὸ νέο βιβλίο τους μὲ τίτλο: «Ὁ σύζυγος τοῦ Ἄη Βασίλη».
Λίγο ἀργότερα, ὁ Blackwell ἔκανε μία νέα εἰσαγωγὴ γιὰ τὸ βιβλίο:
«Κλεῖστε τὰ μάτια σας, κλεῖστε τὰ μάτια σᾶς μαζί μου καὶ σκεφτεῖτε τὸν Ἄη Βασίλη καὶ τὸ σύζυγό του. Τώρα, ἀνοῖξτε τά. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐξώφυλλο τοῦ νέου βιβλίου. Εἶναι αὐτὴ ἡ εἰκόνα ποῦ σκεφτήκατε; Ἕνα νέο παιδικὸ βιβλίο ποὺ κυκλοφόρησε καὶ γέμισε τὰ ράφια τῶν βιβλιοπωλείων, τὰ φετινὰ Χριστούγεννα.»
Ἀφοῦ ὁ παρουσιαστὴς κάλεσε τὸν συγγραφέα νὰ ἀναλύσει αὐτὸ ποὺ «τὸν ἐνέπνευσε» νὰ γράψει τὸ βιβλίο, ὁ Kibblesmith πῆρε τὸ λόγο καὶ ἀναφέρθηκε στὸν «πόλεμο» ποὺ δέχεται ἡ γιορτὴ τῶν Χριστουγέννων:
“ Ἦταν κάτι ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴν συνήθεια ποὺ ἔχουμε ἐδῶ στὴ χώρα μᾶς κάθε χρόνο, νὰ προσποιούμαστε ὅτι ὑπάρχει μία τεράστια ἀλλοίωση τῆς γιορτῆς τῶν Χριστουγέννων καὶ νὰ λέμε ὅτι τὰ παραδοσιακὰ Χριστούγεννα εἶναι ὑπὸ ἐπίθεση. Τί ἐπίθεση τάχα δέχονται πού, μεταξὺ ἄλλων, διαβάσαμε ὅτι τὸ «Mall of America» προσέλαβε «μαῦρο» Ἄη Βασίλη πέρυσι.”
“Έτσι ἐγὼ καὶ ἡ σύζυγός μου κάναμε ἕνα ἀστεῖο στὸ Twitter, ὅτι ἐὰν εἴχαμε ποτὲ παιδί, θὰ ἤξερε μόνο γιὰ τὸ «μαῦρο» Ἄη Βασίλη καὶ ἂν ἔβλεπαν ἕναν ἄσπρο Ἄη Βασίλη στὸ ἐμπορικὸ κέντρο, θὰ ἐξηγούσαμε ἁπλά: «Λοιπόν, αὐτὸς εἶναι ὁ σύζυγός του. " Καὶ ἔτσι ἡ Ashley μπῆκε στὸ λογαριασμό μου στὸ Twitter καὶ σχολίασε "Boom - Νέο βιβλίο."
Στὴν τρίτη καὶ τελευταία ἐρώτησή του, ὁ παρουσιαστὴς ἀναφέρθηκε στὴν κριτικὴ ποὺ ἔχει γίνει στὸ βιβλίο, ἂν καὶ παραδόξως ἀνέφερε μία ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε ἕνας ὁμοφυλόφιλος ὁ ὁποῖος διαμαρτυρήθηκε γιὰ τὸ βιβλίο καὶ τὸ χαρακτήρισε «κατευθυντικὸ» καὶ «πολωμένο».
Blackwell: Γνωρίζετε ὅτι αὐτὸ τὸ βιβλίο εἶναι «πολὺ» γιὰ κάποιους γονεῖς, καὶ ὅτι κάποιοι σίγουρα δὲ θὰ συμφωνοῦν μὲ αὐτό. Ἐπιτρέψτε μου νὰ διαβάσω μία ἀπὸ τὶς κριτικές:
"Εἶμαι ὁμοφυλόφιλος καὶ εἰλικρινὰ τὸ βιβλίο εἶναι ἀρκετὰ κατευθυντικὸ καὶ προφανῶς συνδυάζει δύο «γλυκὰ» πράγματα, τὴν εἰκόνα τοῦ Ἄη Βασίλη καὶ τὴν ἀγάπη μεταξὺ δύο ἐνηλίκων καὶ χρησιμοποιεῖται ὡς ἐργαλεῖο γιὰ νὰ ἐκφράσει μία πολιτικὴ ἄποψη μὲ ὕπουλο τρόπο - εἰδικὰ ἡ σκηνὴ τῶν εἰδήσεων - μὲ τὸ πρόσχημα ἑνὸς παιδικοῦ βιβλίου, τὸ βρίσκω γενικότερα ὕπουλο καὶ εἶμαι λίγο ἀηδιασμένος ποὺ οἱ συγγραφεῖς χρησιμοποίησαν τὴν ὁμοφυλοφιλία ὡς πολιτικὸ ὅπλο γιὰ νὰ κάνουν μία πολιτικὴ δήλωση κάτω ἀπὸ τὴν κάλυψη ἑνὸς παιδικοῦ βιβλίου». 

Τι σού στοίχησε ο αγώνας; Ποιό είναι το κόστος;



Η Ορθόδοξη Ομολογία αποτελεί εμπόδιο σε κάποιους, οι οποίοι επιθυμούν υπάκουα ρομπότ και όχι ελεύθερους ανθρώπους. Η απ’ ευθείας πολεμική εκτός του ότι στο βάθος ωφελεί και δυναμώνει την Εκκλησία, δεν είναι τόσο επικίνδυνη όσο η ύπουλη τακτική πού χρησιμοποιείται για τη διάβρωση της Εκκλησίας από μέσα.
Κάποιοι κύριοι δεν επιθυμούν να αδειάσουν οι Ορθόδοξοι ναοί, αλλά να γεμίσουν με ανθρώπους που θα έχουν αλλοιωμένο φρόνημα. 
Αυτός είναι ο στόχος, να μεταλλάξουν την Εκκλησία σε κάτι άλλο από αυτό που είναι στην ουσία της. Να την μεταλλάξουν σε έναν άνευρο οργανισμό, ο όποιος θα ενσωματωθεί πλήρως στο σύστημα και θα δουλεύει, για λογαριασμό του συστήματος, απορροφώντας τους κραδασμούς πού προκαλούν οι ενέργειες της κοσμικής εξουσίας σε εθνικό ή παγκόσμιο επίπεδο. Όσοι αρνούνται να μπουν σ' αυτήν την διαδικασία, στιγματίζονται από το προοδευτικό ιερατείο της Νέας Τάξης ως ακραίοι, φανατικοί και ανόητοι. 
Σήμερα προβάλλεται από κληρικούς, όλων των βαθμίδων της Ιεροσύνης έτερος Χριστός Ασταύρωτος, στα μέτρα των ανθρώπων.

Γίναμε χριστιανοί αγνώριστοι σε σημείο να μη διαφέρουμε από απίστους και άθεους και σε πολλά να τους ξεπερνούμε. 

Πώς έγινε αυτό; 
Πώς φθάσαμε σ’ αυτό το κατάντημα; 
απάντησις: Ανακατέψαμε την Αλήθεια με την αίρεση – το φώς με το σκότος.
Μας έφθειραν οι υπολογισμοί, ιδιοτέλειες δειλία, καριέρα, βόλεμα ματαιοδοξία...και ιδού το αποτέλεσμα:
Απομένει ν’ ακούσουμε και το ρήμα του Κυρίου εν ημέρα κρίσεως: 
“Ουκ οίδα ημάς” 

Ο Μέγας Βασίλειος Δεν μασούσε τα λόγια του.
Δεν πήγε σε κοσμοπολίτικους και εξωτικούς προορισμούς για να υπογράψει ύπουλα κείμενα. Πάνω από όλα λέγει κατάμουτρα στον έπαρχο Μόδεστο ότι η αίρεση είναι απεχθής στον Θεό και οδηγεί στην απώλεια. Δεν νοιάζεται ο Μέγας Βασίλειος αν θα τον αποκαλέσουν οι αιρετικοί ακραίο φονταμενταλιστή ή οπισθοδρομικό ή κάτι παρεμφερές. Μιλά την γλώσσα της αλήθειας γνωρίζοντας πολύ καλά ποιόν έχει απέναντι. 

Ο Μ. Βασίλειος δεν είπε νερώστε το κρασί σας επειδή μπορεί να μη σας επιτρέψουν να συνεχίσετε να λειτουργείτε στον Μέγα Αντώνιο, ή στον Προφήτη Ηλία.
Ο Ορθόδοξος κληρικός είναι πάνω από καθετί επίγειο.
Δεν είπε ο Μέγας Βασίλειος ότι εδώ που είμαι στην Καισάρεια επιτελώ έργο, έστησα το πιο σπουδαίο σύμπλεγμα φιλανθρωπικών ιδρυμάτων που έγινε ποτέ και παρέχω σε χιλιάδες ανθρώπους βοήθεια και για να τα διατηρήσω, νερώνω την πίστι μου…. 
 Το ακριβώς αντίθετο είπε στον Μόδεστο. 

Η σιωπή, η δειλία, η αδιαφορία, η ασχετοσύνη, το μεροκάματο των κληρικών, το συμφέρον και η καριέρα, έχει καταντήσει την Εκκλησία σ’ αυτό το χάλι. Να είναι ποινικό αδίκημα η ομολογία της πίστεως και από ποιους παρακαλώ; Όχι από τους Μπολσεβίκους και τους Ναζί, αλλά από τους λεγόμενους Ορθοδόξους.
Ο θεός άλλο θα ζητήσει από τον έναν και έτερο από τον άλλον. Υπάρχει όμως κάτι το οποίο θα το ζητήσει από όλους. Την ορθόδοξη ομολογία.

Σήμερα η ορθοδοξία είθισται να ταυτίζεται μόνον με την αποδοχή του Χριστού. Δηλαδή δεχόμεθα τον Χριστόν και επειδή πηγαίνουμε στην Εκκλησία και ανάβουμε και κανένα κεράκι, πηγαίνομε και σε καμιά θρησκευτική εκδήλωση, υποτίθεται ότι κλείσαμε θέση στον παράδεισο. Ποιό το νόημα να ενταχθεί στους κόλπους της Εκκλησίας ένας αιρετικός και να μετέχει των αχράντων μυστηρίων, ενώ την ίδια στιγμή να είναι ακατήχητος στις βασικές αλήθειες της πίστεως; Η ποιό το νόημα να είσαι στην εκκλησία και στην πορεία να γίνεις αιρετικός; Έτσι αντικαθιστούμε η ανταλλάσουμε το προηγούμενο εσφαλμένο δόγμα του ανθρώπου με ένα καινούργιο, και ν’ ανταλλάσουμε μέσα τους την παλαιά δεισιδαιμονία με μία άλλη δεισιδαιμονία.

Σήμερα θέλουμε να μιλάμε για την αλλαγή της θρησκευτικής νοοτροπίας του ανθρώπου, για την αλλαγή του αιρετικού δόγματος του Οικουμενισμού, αλλά χωρίς την κατήχηση στις βασικές αλήθειες της Ορθοδόξου πίστεως, αφήνοντας έτσι την ψυχή του ανθρώπου απροστάτευτη. Εάν δεν πράξουμε τα παραπάνω τότε σε τι διαφέρουμε από τους αιρετικούς; Στο Δόγμα;
Και τι να το κάνουμε το Ορθόδοξο Δόγμα όταν δεν το χρησιμοποιούμε για την θεραπεία των ψυχών; Το Δόγμα έτσι δεν ωφελεί σε τίποτα και κανέναν

Γι’ αυτό και ο Κύριος είπε 
 τον φοβερό εκείνο λόγο: 
«άρα ελθών ο Υιός του ανθρώπου ευρήσει την πίστιν επί της γης ;»

Η Ορθοδοξία κύριοι έχει κόστος. Ο αγώνας έχει κόστος. 
Τι σου στοίχησε η Ορθοδοξία;
Τι σού στοίχησε ο αγώνας; Ποιό είναι το κόστος;

+Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος




κατωτέρω βλέπουμε τον αγώνα των ελλήνων 
«ομολογητών» γλέντια:


και "λαμπρά συλλείτουργα" δεσποτάδων 
στις ονομαστικές τους εορτές


Σχόλιο:
Που είμασταν ως έθνος (είχε γεμίσει ο Παράδεισος με Έλληνες οσίους και μάρτυρες) 
και που καταντήσαμε … τώρα  γεμίζει η Κόλαση με παιδοκτόνους ...


Ομάδα εκπαιδευτικών "ο Παιδαγωγός"

Παλαιό Φάληρο: Περνάει ο κόσμος και μουντζώνει το εωσφορικό κατασκεύασμα





Περισσότερα, εδώ κι εδώ.

Θυμίζουμε την πολύ πρόσφατη ανάρτηση μας:

Στη Θεσσαλονίκη αντί για δέντρο φωταγώγησαν τους γερανούς του μετρό …:






Όσοι οι πιστοί κοιμούνται … 
οι "καλικάντζαροι" ξεσαλώνουν 
(όσο για την αντίδραση της διοικούσης θεσμικά αποκαλούμενη "εκκλησίας", 
ούτε λόγος να γίνεται ..)


Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Λάθος... συγχωρέστε με. Λάθος!!!

«Ορθόδοξος Τύπος»:
377 Ορθόδοξοι Αρχιερείς
απέρριψαν το «Κολυμπάρι»!

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois):

Λάθος... συγχωρέστε με. Λάθος!!!

Διαβάζουμε (στον "Ορθ. Τύπο"):
«...Τελικώς ηθελημένως η ασυνειδήτως η Ρωσία διέσωσε το κύρος της Ορθοδοξίας θέτουσα την τελεσίδικον σφραγίδα εις το Κολυμβάριον, το οποίον επισήμως απερρίφθη όχι μόνον από το πλήρωμα της Εκκλησίας, όχι μόνον από τας Εκκλησίας Ρωσίας, Σερβίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας αλλά και από τους παρισταμένους Προκαθημένους όλων των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Μεγάλην νίκην κατήγαγον όλοι όσοι ηγωνίσθησαν από κάθε μετερίζι, δια να καταδικασθή η υποτιθεμένη «Συνοδος» που διήρεσε τους Ορθοδόξους. Ο νέος ορίζων που διανοίγεται ενώπιόν μας είναι η ενημέρωσις των πιστών δια την οικουμενιστικήν θεολογίαν, η οποία έχει αλλοιώσει το φρόνημα των Ορθοδόξων. Εις αυτό οφείλομεν από κοινού να συγκροτήσωμεν ενιαίον αδιάσπαστον μέτωπον».

π. Φώτιος Βεζύνιας:

Λάθος... συγχωρέστε με. Λάθος!!!
Απόρριψη αιρέσεως και μάλιστα θεσμοθετημένης!!!! ...για την Ορθόδοξη Παράδοση σημαίνει "ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ".
Έγινε κάτι τέτοιο;
Πότε; 
Απορρίφθηκε η Κρήτη από το πλήρωμα της Εκκλησίας;
Πότε;
Ο λαός κοιμάται ύπνον βαθύ. Ουδείς τον ενημέρωσε. Το κείμενο προς τον Λαόν είναι ενδεικτικό του κλίματος της ύπνωσης και της διαστροφής!!!
Μήπως και οι άλλες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δια της αποστροφής των καταδίκασαν;
Πότε;
Λάθος λοιπόν Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ...
Η Κρήτη πρέπει να καταδικασθεί δια Πανορθοδόξου Συνόδου που θα αναθεματίσει τα πρόσωπα που συμμετείχαν και τα κείμενα που υπεγράφησαν. 
Να συγκροτήσωμεν λοιπόν "ενιαίον αδιάσπαστον μέτωπον", δεκτόν, αλλά με ΕΝΑΝ στόχο την "πανορθόδοξο καταδίκη και του οικουμενισμού και της Κρήτης".
Δεν φτάνει η καταδίκη της "οικουμενιστικής θεολογίας", γιατί αυτήν την αίρεση του οικουμενισμού την μετέτρεψανσε πρακτική και βίωμα, πρόσωπα που προΐστανται της Ορθοδόξου Εκκλησίας.. Δυστυχώς δε μεταξύ αυτών και όλοι οι προκαθήμενοι οι μετασχόντες των πεπραγμένων εις τους εορτασμούς του Ρωσικού Πατριαρχείου.
Αλλιώς εις μάτην κοπιώμεν.
Νυν υπέρ της πίστεως ο αγών.
π. Φώτιος Βεζύνιας

Σχόλιο:
Δυστυχῶς, π. Φώτιε, παρόμοιο λάθος ἔκανε καὶ ἡ προσφάτως ἀναβιώσασα στὴν Θεσσαλονίκη "Σύναξη Κληρικῶν" τῆς Γατζέας.
Ἐλπίζουμε νὰ τονίσετε στοὺς π. Θεόδωρο καὶ π. Νικόλαο, ὅτι κάνουν λάθος νὰ στηρίζονται στοὺς Οἰκουμενιστὲς τῆς Ρωσίας, γιὰ νὰ νικήσουν τόν ...Οἰκουμενισμό! Κι ἕνα μικρὸ παιδὶ τὸ καταλαβαίνει αὐτό
Ὅπως κάνουν λάθος νὰ ἀρνοῦνται ἢ νὰ διαστρέφουν τὸν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία «ὁ κοινωνῶν ἀκοινώνητω ἀκοινώνητος ἔσται», ἐπειδὴ δὲν ἀντέχουν νὰ τὴν ἐφαρμόσουν! Οἱ ποιμαντικοὶ λόγοι Οἰκονομίας ποὺ ἐφεῦραν, εἶναι καὶ ἔχουν ἀποδειχθεῖ ἕωλοι! Ἀκόμα κι ἂν κάποτε εἶχαν λόγο ὑπάρξεως, σήμερα, λόγῳ τῆς ἄμεσης πληροφόρησης, ἐκμηδενίζονται! Καὶ ἐπίσης δὲν ἰσχύουν, γιατὶ πλέον ἔπαυσαν νὰ ἀποτελοῦν λόγους Οἰκονομίας, ἐφ’ ὅσον ἡ Οἰκονομία δὲν μπορεῖ νὰ ἐφαρμόζεται γιὰ δεκαετίες. Ὁ Οἰκουμενισμός, Πατέρες, δὲν ἄρχισε ἀπὸ τότε ποὺ ἐσεῖς -ἀργοπορημένοι- ἀποτειχιστήκατε, ἀλλὰ μετρᾶ δεκαετίες!
Καὶ τέλος, ἡ ἀποτείχιση δὲν γίνεται κατὰ κύριο λόγο ὡς διαμαρτυρία, ἀλλὰ γιὰ νὰ σωτηριολογικοὺς λόγους, καὶ ὅσοι συντελοῦν στὴν παραμονὴ τῶν πιστῶν στὴν αἵρεση, ἔχουν μεγάλη εὐθύνη.
Καλὴ μετάνοια σὲ ὅλους μας καὶ
Καλὰ Χριστούγεννα!

Άντε, και «του χρόνου στό Βατικανό»!

Ο άγιος Κοσμάς ο Πρώτος
καί οι σημερινοί αγιορείτες.

Εἶναι ἀλήθεια;
«Ο Μητροπ. Νέας Κρήνης ευχήθηκε:
“του χρόνου στό Βατικανό”» !!!



Σκανδαλισμένος αγιορείτης μοναχός 



Καί φέτος γιορτάστηκε στό Πρωτάτο τών Καρυών από τήν Ιβηρίτικη Ιερά Επιστασία ο άγιος οσιομάρτυς καί ομολογητής Κοσμάς ο Πρώτος ο οποίος φονεύθηκε από τόν Οικουμενικό Πατριάρχη Κων/λεως Ιωάννη Βέκκο τό 1275, ο οποίος ενώθηκε μέ τόν Πάπα καί ζήτησε νά τόν δεχθούν καί οι αγιορείτες οι οποίοι δέν τό δέχθηκαν, διότι δέν μπορεί νά ενωθεί η αλήθεια μέ τό ψέμα καί η ορθοδοξία μέ τήν βλασφημία καί τήν αίρεση καί γι’ αυτό ο Πατριάρχης έκαψε τούς Ζωγραφίτες καί τούς Κουτλουμουσιανούς, έπνιξε τούς Ιβηρίτες καί τούς Ξενοφωντινούς, αποκεφάλισε τούς Καρυώτες καί κρέμασε τούς Βατοπαιδινούς καί τόν Πρωτεπιστάτη.
Στίς μέρες μας πάλι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κάνει πολλές ενέργειες «γυμνή τή κεφαλή» γιά νά ενωθεί μέ τόν αιρετικό Πάπα μέ αποτέλεσμα νά αλωθεί καί νά αλλοιωθεί η Ορθοδοξία.
Άραγε οι σημερινοί αγιορείτες αντιστέκονται όπως οι παλαιότεροι μοναχοί η προφασίζονται προφάσεις; Ο Ιβηρίτης Πρωτεπιστάτης εκφώνησε λόγο ομολογιακό εγκωμιάζοντας τούς οσιομάρτυρες, όμως ο Γέροντας τής Ιβήρων π. Βασίλειος Γουντικάκης έγραψε εγκύκλιο γιά τήν Σύνοδο τής Κρήτης στήν οποία καθησύχαζε τούς χριστιανούς, τήν οποία υπέγραψαν οι Ηγούμενοι καί οι Αντιπρόσωποι τών Μονών καί μόνο τά Μοναστήρια τού Εφραίμ Φιλοθεΐτη καί η Μονή Γρηγορίου δέν συμφώνησαν, διότι σ’ αυτή τήν Σύνοδο τέθηκαν συνοδικά καί σχεδόν πανορθόδοξα τά θεμέλια τού Οικουμενισμού πού θά οδηγήσει στήν πανθρησκεία καί τήν παγκοσμιοποίηση τών Εβραίων Σιωνιστών Μασόνων.
Ο Ηγούμενος τής Σταυρονικήτα πνευματικό τέκνο τού Γοντικάκη υπεραμύνεται καί εγκωμιάζει τήν Σύνοδο άν καί τόσοι Ιεράρχες, Ιερείς καί Θεολόγοι σ’ όλες τίς ορθόδοξες χώρες τήν κατηγορούν ώς αιρετική, αντικανονική καί απαράδεκτη.
Τήν επαίνεσαι καί ο Βατοπαιδινός Εφραίμ, αλλά λέγετε ότι θά τόν κάνουν Μητροπολίτη Αγίου Όρους ή Θεσ/κης, όμως ο άγιος Σταυρονικήτα τί επιδιώκει; Νά κρατάει τόν μανδύα τού Βαρθολομαίου όταν θά φιλιέται μέ τόν Πάπα;
Μετά τήν Σύνοδο πολλά Μοναστήρια εκάλεσαν στίς πανηγύρεις τους Μητροπολίτες τού Πατριαρχείου, μάλλον γιά νά δείξουν τήν ευπείθειά τους. 

Συγκεκριμένα στήν Κουτλουμουσίου εκάλεσαν τόν Λαμψάκου και, όταν του έδειξαν τίς τοιχογραφίες μέ τά μαρτύρια των αγιορειτών ομολογητών, απάντησε· «νά τί παθαίνουν όσοι κάνουν παρακοή στόν Πατριάρχη».

Ο υποτακτικός του μακαριστού π. Μωυσή κάλεσε στην πανήγυρή του τον Μητροπολίτη Νέας Κρήνης, ο οποίος στό τέλος ευχήθηκε: «του χρόνου στό Βατικανό» (!!!).

Άγιοι πατέρες, άν δέν μπορείτε νά μιμηθήτε τούς αγίους οσιομάρτυρες καί νά σταθείτε στό ύψος των περιστάσεων, τουλάχιστον μή γίνεστε μιμητές του Βέκκου διώκοντας τούς πατέρες πού αντιδρούν στόν ξέφρενο οικουμενιστικό χορό του Βαρθολομαίου.
Δυστυχώς αυτό τό κάνουν οι Λαυριώτες καί η Ρουμάνικη Σκήτη, οι οποίοι διώχνουν τούς πατέρες, τούς διαγράφουν από τά μοναχολόγια, τούς αφαιρούν τίς ταυτότητες, τήν ελληνική υπηκοότητα, τήν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη καί οποιαδήποτε άλλη εξυπηρέτηση.
Μήπως θέλουν νά κρατήσουν τήν παράδοση της Λαύρας η οποία δέχθηκε τόν Βέκκο καί συλλειτούργησε μέ τούς παπικούς μέ αποτέλεσμα νά βρυκολακιάσουν οι Ιερείς καί νά μείνουν τά σώματά τους ζωντανά 750 χρόνια μέ τά μάτια ανοιχτά, φρικτό θέαμα στούς ορώντες, τά οποία έκρυψαν καί δέν τό παραδέχονται, διότι ως φαίνεται ακολουθούν αμετανόητοι τό παράδειγμά τους;
Κύριε Ιησού Χριστέ, ίλεως γενού καί στείλε θεία φώτιση γιά ό,τι οφείλουμε νά πράξουμε.
Υπεραγία Θεοτόκε βοήθησε τό Περιβόλι σου νά λάμψει μέ τήν πίστη του καί τήν θυσιαστική αγάπη του πρός τόν Υιόν σου.
Αμήν.

Σκανδαλισμένος αγιορείτης μοναχός

Διαγράφουν το Ευαγγέλιο και υποτάσονται στα ψηφίσματα της Ψευτοσυνόδου της Κρήτης!



Καλοῦμε τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ὅσους μάλιστα θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Ὀρθόδοξο ἐπί-σκοπο) καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀφοῦ δὲν πῆραν θέσεις στὶς προηγούμενες ἀποκαλύψεις περὶ συμπροσευχῶν τῶν «Ὀρθοδόξων» Ἐπισκόπων τῆς Γερμανίας μὲ ἀνακηρυγμένες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος αἱρέσεις (ὅπως Ἀντβεντιστές καὶ Πεντηκοστιανούς), νὰ ποῦν τουλάχιστον τώρα, ἂν συμφωνοῦν μὲ τὶς παρακάτω τραγικὲς ἀποκαλύψεις γιὰ τὰ αἱρετικὰ κείμενα ποὺ συντάσσουν καὶ διαδίδουν οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Γερμανίας (μὲ τὴν συμφωνία κάθε Ὀρθοδόξου Ἐπισκόπου στὸ Γερμανικὸ χῶρο) ἰδίως γιὰ τὸ θέμα τῆςὁμοφυλοφιλίας καὶ νὰ ἀνακοινώσουν τί πρόκειται νὰ πράξουν.
«Π.Π.»

Μᾶς ἐστάλη ἀπὸ Δ.Π.


Η «Νέα Εκκλησία» είναι εδώ.

Απαράδεκτο αντιορθόδοξο κείμενο προς τους ορθοδόξους νέους από την Πανορθόδοξη Επισκοπική Σύνοδο της Γερμανίας

«Αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως ἀνθρώπων· ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν Ἀδάμ, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εὐλόγησεν αὐτούς» (Γεν. 5,1-2)
Σας παρουσιάζουμε την επιστολή των Επισκόπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών της Γερμανίας προς τους νέους, με τίτλο «Αγάπη – Σεξουαλικότητα – Γάμος», την οποία σύνταξε η θεολογική επιτροπή της Συνόδου υπό την προεδρία του Επισκόπου Αρίστης Βασιλείου μετά από τρία(!) χρόνια διεργασιών. 
Το κείμενο, για όποιον γνωρίζει την γερμανική, μπορείτε να διαβάσετε στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση:   


Από τα λίγα αποσπάσματα που θα μεταφράσουμε και θα σχολιάσουμε θα καταλάβει ο αναγνώστης, ότι το «άχρι καιρού» έχει προ πολλού περάσει και βρισκόμαστε πια σε εσχατολογικές εξελίξεις. 
Ακόμα θα γίνει κατανοητό, ότι οι υποτιθέμενοι ταγοί της Εκκλησίας έχουν αφήσει το ποίμνιο -κυρίως του εξωτερικού- βορά των αιρετικών ορέξεων των παναιρετικών Οικουμενιστών. Οι δε «αντιοικουμενιστές» φιλολογούν εκ του ασφαλούς, ενώ στην πραγματικότητα δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να συμβάλλουν κι αυτοί στην εδραίωση της παναιρέσεως ερχόμενοι μάλιστα στην Γερμανία και κάνοντας και σεμινάρια στους οικουμενιστές ρασοφόρους.


«Αγαπητοί ορθόδοξοι νέοι της Γερμανίας!
Σαν Επίσκοποι της Εκκλησίας σας απευθυνόμαστε με αυτή την ιδιαίτερη επιστολή σε σας και θέλουμε να πάρουμε θέση σε κάποια επίκαιρα θέματα... Όλο και πιο ξεκάθαρα εμφανίζονται τα καυτά θέματα του καιρού μας, τα οποία αφορούν κυριολεκτικά την ανθρώπινη ύπαρξη –την δική σας ύπαρξη. Ο Θεός εναποθέτει το παρόν και το μέλλον στα χέρια σας.
(σσ. Πρόκειται περί επικοινωνιακού χαρακτήρος τραγική δήλωση. Οι επίσκοποι δηλ. νίπτουν τα χέρια τους ως άλλοι Πιλάτοι και αποποιούμενοι των ευθυνών τους καταδικάζουν την ορθόδοξη νεολαία αφήνοντας την αποίμαντη και μη πράττοντας τα δέοντα για να την προστατεύσουν).
Ζούμε σε μία χώρα, στην οποία ο καθένας έχει την δυνατότητα να αναπτυχθεί ως άνθρωπος με ελευθερία και ανθρώπινη αξία. Αυτό δεν ίσχυε πάντα στην ανθρώπινη ιστορία και σε πολλές χώρες της γης δεν ισχύει ακόμα και σήμερα. Το γεγονός ότι ζούμε στην Γερμανία, στην οποία ειρήνη, ελευθερία, Δημοκρατία ανήκουν ως αγαθό στον καθένα, μπορούμε να το θεωρήσουμε ως ευλογία του Θεού. Ενώ σε πολλά μέρη αυξάνεται η απειλή του θρησκευτικού εξτρεμισμού, καλούμαστε εμείς οι Χριστιανοί να υπερασπιστούμε αυτές τις αξίες με όλες μας τις δυνάμεις, οι οποίες είναι σε αρμονία (!) με την εικόνα του ανθρώπου, η οποία εκφράζεται στην Αγία Γραφή και στην Ι. Παράδοση της Εκκλησίας μας, ότι δηλ. ο άνθρωπος έχει δημιουργηθεί «κατ’ εικόνα Θεού» (Γεν. 1, 27).
(σσ. Να λοιπόν το «νέα» μήνυμα της «νέας» Εκκλησίας: Ο Χριστιανός καλείται να υπερασπιστεί με όλες του τις δυνάμεις όχι την πίστη του, όχι τις εντολές του Χριστού και των Αγίων Του αλλά την ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την δημοκρατία. Αυτό που δεν αναφέρουν οι «Επίσκοποι» είναι ποιό Ευαγγέλιο και ποιός Πατέρας της Εκκλησίας δίδαξε ποτέ τέτοιες απόψεις. Αλλά όπως θα δούμε πιό κάτω η διδασκαλία της Εκκλησίας δεν παίζει πια κανένα ρόλο για αυτούς τους ανθρώπους)...
Στην πολύμορφη κοινωνία της Γερμανίας οι γάμοι μεταξύ Ορθοδόξων και άλλων Χριστιανών δεν αποτελούν σπάνιο φαινόμενο (σσ. Έφυγε το «αιρετικοί», πάει και τὸ «ετερόδοξοι»!)
Οι γάμοι αυτοί ονομάζονται διαχριστιανικοί. Αυτοί οι γάμοι συνέβαλαν τις τελευταίες δεκαετίες σε μία καλύτερη γνωριμία και επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων. Εκτός αυτού απέδειξαν, ότι μία διαπαιδαγώγηση των παιδιών με βάση τον αλληλοσεβασμό είναι πραγματοποιήσιμη. (σσ. Άρα τους μικτούς γάμους κακώς η Εκκλησία τους εμποδίζει, διότι κάνουν καλό! Συμβάλλουν στην καλύτερη γνωριμία των ανθρώπων και δεν προκαλούν προβλήματα, όπως διδάσκουν κάποιοι στενοκέφαλοι!). Πρακτικές απορίες που αφορούν έναν διαχριστιανικό γάμο λύθηκαν στίς συμφωνίες πουυπογράψαμε μαζί με την Ρωμαιοκαθολική και την ΠροτεσταντικήΕκκλησία στην Γερμανία.
(σσ. Να λοιπόν και η ωμή παραδοχή, ότι το Κολυμπάρι απλώς επικύρωσε αυτό που εδώ και καιρό οι οικουμενιστές είχαν υπογράψει και …εφάρμοζαν εκτός Ελλάδος! Και φυσικά εννοείται ότι «οι δικοί» μας αυτά τα γνώριζαν, αλλά δεν έλεγαν κουβέντα. Οι δε μικτοί γάμοι που απαγορεύονται από τους Ι. Κανόνες μετατράπηκαν σε διαχριστιανικούς και έτσι το πρόβλημα λύθηκε. Όσο για τους Ι. Κανόνες είναι πια φανερό, ότι για τους Οικουμενιστές δεν έχουν πια καμία ισχύ. Είναι κατάλοιπα του εκκλησιαστικού παρελθόντος. Εφαρμόζονται από τους Οικουμενιστές μόνο αν κάποιος, ακολουθώντας τους Ι. Κανόνες, διακόψει το μνημόσυνό των Επισκόπων. Τότε πάει και η ελευθερία και η δημοκρατία, που αυτοί τάχα υπερασπίζονται και ισχύει μόνο η δεσποτοκρατία και ο διωγμός)...
Αυτοί οι γάμοι έχουν και τις προκλήσεις τους. Έτσι αυτό που δεν έχει λυθεί ακόμα στα υπογεγραμμένες συμφωνίες είναι το κοινό Ποτήριο. Η θέση της Εκκλησίας μας παραμένει η εξής: Το κοινό ποτήριο είναι μόνο δυνατόν, όταν υπάρχει η τέλεια ενότητα στην Πίστη. 
Μία τέτοια ενότητα δεν υπάρχει στους διαχριστιανικούς γάμους.
(σσ. Ω! του Φαρισαϊσμού: Επιτρέπουν τους μικτούς γάμους ενώ ομολογούν ότι δεν υπάρχει ενότητα πίστεως σε αυτούς τους γάμους, τον λόγο δηλαδή για τον οποίο οι Ι. Κανόνες απαγορεύουν τους γάμους αυτούς. Έτσι ομολογούν ότι καταδικάζουν τις οικογένειες αυτές να ζουν διχασμένες και όπως οι στατιστικές δείχνουν να καταλήγουν συχνά στα διαζύγια. Ή υπάρχει ποιό πονηρός σκοπός πίσω από αυτήν την παράδοξη παραδοχή; 
Όπως διαβάζουμε παρακάτω:)
Γι’ αυτόν τον λόγο παρακαλούμε τον Θεό να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τον χωρισμό και να βρεθούμε όλοι ενωμένοι.
(σσ. Να λοιπόν η παγίδα αυτής της αθώας παραδοχής. Από «αγάπη», το κύριο μήνυμα του Οικουμενισμού, για τον συνάνθρωπο και για τα ζευγάρια, θα κάνουν τα πάντα για την πολυπόθητη ένωση των «Εκκλησιών». Για μετάνοια των αιρετικών και για επιστροφή τους στην Μία Εκκλησία ούτε κουβέντα).
Ακόμα πιο πολύπλοκη είναι η ερώτηση για τον γάμο με έναν μη Χριστιανό. Αυτοί οι γάμοι ονομάζονται διαθρησκειακοί είναι. Εδώ λείπει μία κοινή χριστιανική βάση. (σσ. Βέβαια, όποιος έχει πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων τους Ι. Κανόνες, δεν βλέπει την κοινή βάση της Εκκλησίας των Πατέρων, αλλά την ψάχνει σε κακόδοξους χώρους)
Σε μερικές περιπτώσεις οι διαθρησκειακοί γάμοι προκαλούν διαμάχες, που μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και στον αποκλεισμό του άλλου. Εδώ πρέπει πάλι να θυμόμαστε τον θησαυρό της ελευθερίας, που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο. Ο εξαναγκασμός χωρισμού για θρησκευτικούς λόγους από τον σύντροφο δεν αντιστοιχεί στην ελευθερία που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο (Γεν. 1,27). Στην περίπτωση των διαθρησκειακών γάμων η καλύτερη λύση είναι ο πολιτικός γάμος. Αποτελεί μία νομική εξασφάλιση και εξασφαλίζει τα ίδια δικαιώματα στους συντρόφους. Αλλά άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό επιθυμούν μία θρησκευτική ένωση. Μία τέτοια ένωση όμως δεν επιτρέπεται στην Εκκλησία μας, γιατί η βάση για το Μυστήριο του Γάμου είναι η πίστη στον Τριαδικό Θεό. Αλλά επειδή θεωρούμε την επιθυμία αυτή δικαιολογημένη θέλει η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γερμανίας να συνοδεύει πνευματικά και τα διαθρησκειακά ζευγάρια και να τα συμβουλεύει σε ερωτήσεις που προκύπτουν από θρησκευτικούς λόγους, π.χ. διαπαιδαγώγηση των παιδιών.
(σσ. Μα καλά εδώ μιλούν Επίσκοποι ή κοινωνικοί σύμβουλοι γάμου. Αυτά λένε στα παιδιά μας που τους τα εμπιστευόμαστε για να τα μεγαλώσουν ορθόδοξα; Ποιός λογικός πιστός μπορεί να καταλάβει, τί επιτέλους πρεσβεύουν αυτοί οι άνθρωποι, που υποτίθεται κλήθηκαν να κηρύξουν Ορθοδοξία; Ποιός μπορεί να ανακαλύψει κάτι ορθόδοξο σε αυτές τις σκέψεις).
Ένα καυτό θέμα σήμερα είναι το θέμα της ομοφυλοφιλίας και των ομοφυλοφίλων ζευγαριών. Το γεγονός ότι η κοινωνία μας συζητάει ανοιχτά για αυτό το θέμα μπορεί να χαρακτηριστεί σαν κάτι καλό. Διότι για αιώνες οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι δεν λαμβάνονταν υπόψη, μάλιστα έπεφταν θύματα πίεσης και διωγμών – όπως για παράδειγμα στην εποχή του Εθνικοσοσιαλισμού.
Στην Αγία Γραφή, στην Παλαιά Και στην Καινή Διαθήκη, υπάρχουν δηλώσεις ενάντια στην ομοφυλοφιλία !!! Επίσης και στην Παράδοση της Εκκλησίας μας βρίσκουμε πληθώρα δηλώσεων ενάντια στην ομοφυλοφιλία. Η αξία αυτών των δηλώσεων είναι αντικείμενο αμφιλεγόμενων συζητήσεων!
(σσ. Είναι πια ξεκάθαρο ότι αυτοί οι άνθρωποι ντρέπονται που είναι Ορθόδοξοι και γι’ αυτό αποφάσισαν να γίνουν κάτι άλλο, Οικουμενιστές. Η διδαχή των Προφητών, των Αποστόλων, των Πατέρων και των Αγίων κατάντησε να ονομάζεται από αυτές δηλώσεις, και μάλιστα ανώνυμες, μιας και δεν ονομάζουν, ποιός τις έκανε. Εκτός αυτού ο τρόπος που γράφτηκε το κείμενο φανερώνει, ότι αυτοί δεν συμφωνούν με τις «δηλώσεις» της Αγ. Γραφής).
Όπως κάθε ανθρώπινη ροπή υποκύπτει και η ομοφυλοφιλία στην εγκράτεια, στον περιορισμό αχαλίνωτων παθών, στην ευσεβή άσκηση, όπως γίνεται στην νηστεία. Το σίγουρο είναι: Επικρατεί γενικά άγνοια για το πως εμφανίζεται η ομοφυλοφιλία. Ρόλο μπορούν να παίξουν, γενετικοί, φυσικοί και πολιτισμικοί παράγοντες, αλλά γενικά, δεν είναι ξεκάθαρο, ποιόν ρόλο παίζουν αυτοί οι παράγοντες και σε ποιά σχέση βρίσκονται αναμεταξύ τους. Για τους Ορθοδόξους το Μυστήριο του γάμου προϋποθέτει μία σχέση ανδρός και γυναικός και υπερβαίνει κοινωνικές προοπτικές. Ο εκκλησιαστικός γάμος ομοφυλοφίλων είναι γι’ αυτόν τον λόγο αδύνατος. Ανοιχτές ερωτήσεις ομοφυλοφίλων ανήκουν στον τομέα της πνευματικής φροντίδας και στην γεμάτη διάκριση συνοδεία αυτών των ανθρώπων. Γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργηθεί κατ’ εικόνα του Θεού. Γι’ αυτό και πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε στις ενορίες μας με σεβασμό…

Frankfurt am Main, 12 Δεκεμβρίου 2017
†Mητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος,
Έξαρχος κεντρικής Ευρώπης και πρόεδρος 
και τα άλλα μέλη της πανορθοδόξου επισκοπικής συνόδου της Γερμανίας».

Είναι φανερό ότι αυτοί οι άνθρωποι ευσεβολογούν αλλά στην πραγματικότητα υποστηρίζουν την αμαρτία, διευκολύνουν τους ανθρώπους να …αμαρτάνουν, και καταδικάζουν το ποίμνιό τους να την εξασκεί. Στο θέμα της ομοφυλοφιλίας εξαφανίσθηκε από το λεξιλόγιό τους η λέξη αμαρτία, η ανάγκη μετανοίας, ο αποκλεισμός από τον Παράδεισο χωρίς αυτήν. Εξαφανίσθηκε η διδαχή των Αγίων περί της ομοφυλοφιλίας και της τραγικότητάς της, εξαφανίσθηκε η διδαχή των Αγίων περί δαιμονικών επιδράσεων. 
Αντί αυτού οι «Επίσκοποι» της Γερμανίας προβάλλουν την διδασκαλία της Genderτης ευρωπαϊκής Ένωσης φοβούμενοι μην χάσουν τα προνόμια τους και τις θέσεις τους. Προβάλλουν την Εκκλησία ως κοινωνικό οργανισμό και καταπατούν το κήρυγμα της αγάπης του Χριστού, διαστρεβλώνοντας και σφετερίζοντάς το. Το ψέμα περί σεβασμού και αγάπης είναι πασιφανές, μιας και ο αληθινός σεβασμός και η αληθινή αγάπη επιβάλλει να λέμε την αλήθεια στον αμαρτωλό όπως έκανε και ο Άγ. Παΐσιος, ο οποίος περιέβαλε με αγάπη τον ομοφυλόφιλο, αλλά δεν του έκρυψε, ότι με αυτό το πάθος δεν θα μπει στον Παράδεισο και προσευχήθηκε πάρα πολύ ο Θεός να τον πάρει εν μετανοία και έτσι να σωθεί, πράγμα που κι έγινε.
Αυτοί οι άνθρωποι, οι Οικουμενιστές, που ντρέπονται να βροντοφωνάξουν την διδασκαλία της Εκκλησίας και έτσι να σώσουν τον άνθρωπο από την αμαρτία ακόμα, είναι αυτοί που ανά τους αιώνας προκαλούσαν την οργή του Θεού. Ο Άγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς διδάσκει για τέτοιους «ποιμένες»:
Γιατί η οργή του Θεού εφόνευσεν μεγάλο μέρος από το πλήθος; Ακριβώς επειδή εγόγγυζαν αφόβως εναντίον του Θεού και του κατά Θεόν προϊσταμένου των, και τους κατηγορούσαν. Και γιατί έρριψε κάτω νεκρούς τους εκλεκτούς του Ισραήλ; Διότι δεν συγκρατούσαν το πλήθος από την ορμήν προς το χειρότερο.Τοιούτοι είναι όσοι εκβάλλονται από την ιεράν Εκκλησία και την Βασιλεία του Θεού, είτε στον παλαιόν είτε στον νέο λαό του Ισραήλ ανήκουν. Αυτό δεικνύει και ο Κύριος όταν λέγει στα Ευαγγέλια, «ελεύσονται από ανατολών και δυσμών και βορρά, και ανακλιθήσονται μετά Αβραάμ και Ισαάκ εν τη βασιλεία του Θεού, οι δε υιοί της βασιλείας εκβληθήσονται έξω, εις το σκότος το εξώτερον». 
Ποίοι είναι λοιπόν οι υιοί της Βασιλείας που εκβάλλονται στο σκότος; Είναι εκείνοι που έχουν μεν την ομολογία της πίστεως, με τα έργα όμως αρνούνται τον Θεόν, και είναι βδελυκτοί ως απειθείς και αδόκιμοι για κάθε αγαθόν έργο.
Ποίοι είναι αυτοί που απολαμβάνουν μαζί με τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ το Δείπνον της Βασιλείας των Ουρανών; Όσοι ακολουθούν με πίστιν ειλικρινή τον νόμο και την διδασκαλία του Πνεύματος, και αποδεικνύουν την πίστη με τα έργα τους.
Όποιος θέλει να συνταχθεί με αυτούς, και να απαλλαγεί από το σκότος το εξώτερον και να αξιωθεί του ανεσπέρου φωτός της Βασιλείας του Θεού και να συνδιαιωνίζει με τους αγίους που αναπαύονται στους ουρανούς, ας εκδυθεί τον παλαιόν άνθρωπο που φθείρεται με τις απατηλές επιθυμίες, δηλαδή μέθη, πορνεία, μοιχεία, ακαθαρσία, πλεονεξία, φιλαργυρία, μίσος, οργή, καταλαλιά και κάθε πονηρόν πάθος (ΕΠΕ Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά, τόμ. 11, σελ. 376).

Αυτός είναι ο αληθινός λόγος της Εκκλησίας και γι’ αυτό οι Οικουμενιστές τον πολεμούν, αφού δεν ταιριάζει στην «νέα Εκκλησία»που θέλουν να φτιάξουν. Πρέπει επιτέλους να τους σταματήσουμε αλλιώς ας μην παραπονιόμαστε για την πτώση τους, μιας και εμείς τους ακολουθούμε με βήμα ταχύ.

Δ.Π.

Θλιβερές διαπιστώσεις.. Άραγε τι θα επιτρέψει ο Θεός να συμβεί σε ένα τέτοιο βλάσφημο έθνος;

Η Κυριακή είναι ιερή και ανήκει σε εμάς, 
στην οικογένεια μας και στον Χριστό! 

Σχόλιο:
Τελικά το "πέρασε" κι αυτό η Νέα Τάξη. 
Στην αρχή η κυβέρνηση της (μασονοκίνητης ΝΔ) χωρίς καμία αντίδραση από της θεσμικά αποκαλούμενη "εκκλησία, μετά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ ... και είδαμε πως "σέβονται" οι αριστεροί τα "δικαιώματα των εργατών"! 
(όπως σεβάστηκαν την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και την "πρώτη κατοικία" των δανειοληπτών! στρογγυλοκάθισαν οι "Καρανίκες" στις πολυθρόνες .. και τώρα τσιμουδιά!)
Τα "σκυλιά" αλλάζουν, τα μέτρα περνάνε.

Κι οι Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί κάνουν "εκδηλώσεις" (μόνον σε κλειστούς χώρους, πάντα με την ευλογία των δεσποτάδων καλώντας "επίσημους") ή απλά σχολιάζουν στα φυλλάδια της αδελφότητας τους (για να τα διαβάζουν οι παππούδες και οι γιαγιάδες). 
Καλά και όλα αυτά. Αλλά μπορούν να αλλάξουν κάτι; Θέλουν να παλέψουν για να αλλάξουν κάτι;


Αλλά εδώ καταντήσαμε τις εκκλησίες "καταστήματα", και να οι περιοδείες ιερών λειψάνων και εικόνων ανά την Ελλάδα... και τα διαφημιστικά πανό και οι αφίσες κάθε ενορίας στις στάσεις των λεωφορείων και στις κολόνες για να τραβήξουν "πελάτες".






Άραγε τι θα έκανε αν ζούσε σήμερα 
ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός;


Άραγε τι θα επιτρέψει ο Θεός να συμβεί 
σε ένα τέτοιο βλάσφημο έθνος;


Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΔΙΩΞΗ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (ηγουμένου π. Ιγνατίου Σέρρα) επειδή διέκοψε την μνημόνευση του μητροπολίτη Κεφαλονιάς λόγω Οικουμενισμού

Τα Χριστούγεννα φτάνουν σε 1 βδομάδα 
όμως οι "καλικάντζαροι" δεν ησυχάζουν.

Ένας ακόμη δεσπότης ΚΑΛΕΙ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ 
έναν ευλαβή αγωνιστή ιερομόναχο, 
τον π. Ιγνάτιο Σέρρα, στην Κεφαλονιά.

Δείτε :




Τι να σχολιάσουμε:ότι για να τιμωρήσει τον ιερομόναχο 
η μητρόπολη επικαλείται τον 15ο κανόνα!!!



(ενώ ο κανόνας γράφει ακριβώς το αντίθετο; ότι όσοι διακόπτουν την μνημόνευση του επισκόπου για λόγους αιρέσεως όχι μόνον δεν πρέπει να τιμωρούνται αλλά αντιθέτως να επαινούνται αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση οι επίσκοποι θεωρούνται "ψευδοεπίσκοποι" και "ψευδοδιδάσκαλοι");
"Ψιλά γράμματα" ... για την δεσποτική εξουσία.

Νομίζουμε την κατάλληλη απάντηση, έδωσε ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ιερομόναχος, γράφοντας επάνω στοεξώδικο που του επιδόθηκε:







"ο τα χαλεπώτερα βλασφημήσας, 
εις επισκοπήν λαού προτιμότερος. 
Μ. Βασίλειος"

Το αναζητήσαμε και το βρήκαμε: Εκδόσεις "Γρηγόριος Παλαμάς", Ε.Π.Ε. (Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας), Έργα Μ.Βασιλείου, τόμος Γ', επιστολή 92, "προς Ιταλούς και Γάλλους επισκόπους", σελ 86)

"Ανατέτραπται μεν τα της ευσεβείας δόγματα, συγκέχυται δε Εκκλησίας θεσμοί. 
Φιλαρχίαι δε των μη φοβουμένων τον Κύριον ταις προστασίαις επιπηδώσι και εκ του προφανούς λοιπόν άθλον  δυσσεβείας η προεδρία πρόκειται, 
ώστε ο τα χαλεπώτερα βλασφημήσας εις επισκοπήν λαού προτιμότερος" 
(γίνονται δηλαδή Επίσκοποι οι φίλαρχοι, η Επισκοπή είναι το έπαθλο για τους ασεβείς, 
επίσκοπος γίνεται ο πλέον βλάσφημος)

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όσοι μας παρακολουθούν, αντιλαμβάνονται ότι ΔΕΝ πρόκειται να καθίσουμε με "σταυρωμένα τα χέρια" ατενίζοντας ένα ακόμη "πρόβατο" να οδηγείται στη "σφαγή" για να ικανοποιηθεί ο εγωισμός ενός δεσπότη.

Πάρτε λοιπόν μια πρώτη γεύση :
Ποιος λέτε να είναι αυτός ο Παπικός; Που λέτε να βρίσκεται στη φωτογραφία;;;





Μήπως συμπροσευχόταν στην Κεφαλονιά, ΜΕΣΑ στην ορθόδοξη εκκλησία;
Επιτρέπονται σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες οι συμπροσευχές με αιρετικούς;
Μήπως οι φωτογραφίες προέρχονται από το διετές μνημόσυνο του προηγούμενου μητροπολίτη (Ιούλιος 2017), παρουσία του τοπικού δεσπότη Δημητρίου Αργυρού;
Ποιος λέτε να τον προσκάλεσε ;;;

Πηγαίνουν λέτε μόνον οι Παπικοί "ιερωμένοι" στις ακολουθίες των ορθοδόξων ή και "ορθόδοξοι" ιερωμένοι στις ακολουθίες των παπικών;;; Τι λέτε ;;;!
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Μακεδονία: Ντροπή νά ντροπιαστοῦμε…

“Αὐτό πού κερδήθηκε μέ αἷμα δέν μπορεῖ νά ξεπουληθεῖ μέ τό μελάνι μιᾶς ὑπογραφῆς”

Μπαίνω ἀπευθείας στό θέμα, ἄνευ περιστροφῶν καί προλόγων.Ἄν βρεθεῖ, ἄν τολμήσει “ἑλληνική” κυβέρνηση, κυβέρνηση Γραικύλων, νά ὑπογράψει τήν προδοσία, τήν μεγαλύτερη ἀπό καταβολῆς νεοελληνικοῦ κράτους, πού λέγεται «βόρεια ἤ ἄνω ἤνέα «Μακεδονία», θά πρέπει νά γνωρίζει ὅτι:

Πρώτον: τό πλέον εὐτελές καί ἀνάξιο λόγου. Δέν πρόκειται νά ξαναδεῖ ἐξουσία. Ὅπως στήν περίπτωση τοῦ ἱστορικοῦκουρελουργήματος τῆς Ρεπούση, θά ὑπάρξει τέτοια κινητοποίηση ἀπό τόν πατριωτικό χῶρο, πού οἱ κυβερνῶντες –ὅποιοι κι ἄν εἶναι- θά τρίβουν κυριολεκτικά τά μάτια τους.Ἰδίως οἱ βουλευτές τῆς Μακεδονίας, ἅς ἑτοιμάζονται γιάἰσόβια, ἄτιμη καί ὄχι τιμητική, ἰδιώτευση. Ἅς γνωρίζουν ὅτι θάἀντιμετωπίσουν, σέ περίπτωση ὑπογραφῆς τῆς προδοσίας, ὅ,τιἀντιμετώπισαν οἱ παπόδουλοι ἐπίσκοποι, ὅταν γύρισαν στήν Κωνσταντινούπολη τό 1438, μετά τήν ψευτοσύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας. Ὑπέγραψαν ἕνωση – ὑποταγή τῆς Ὀρθοδοξίας – τῶν Ἐκκλησιῶν καί φτάνοντας στήν Πόλη τούς ἀνέμενε ὁλαός… Ὅταν μαθεύτηκε ὅτι λατινοφρόνησαν καί ὑπέκυψαν στά «φλωρία» τοῦ Πάπα, ὁ εὐσεβής λαός τούς προπηλάκισε καί τούς έφτυσε. Ταραγμένοι καί μετανιωμένοι ψέλλιζαν οἱ μητραλοίες: «Πεπράκαμεν (πουλήσαμε) τήν πίστην ἡμῶν, ἀντηλλάξαμεν τήἀσεβεία τήν εὐσέβειαν, προδόντες τήν καθαράν θυσίαν (τήνὈρθοδοξία), ἀζυμῖται (παπικοί) γεγόναμεν. Κόψατε τήν δεξιάνἡμῶν τήν ὑπογράψασαν (κόψτε τό χέρι πού ὑπέγραψε),ἐκριζώσατε τήν γλώσσαν ἡμῶν τήν τοιαῦτα ὁμολογήσασαν». 
(Δ. Παναγόπουλου, «Εἰς ἔναντι μυρίων»). Χέρι πού θά ὑπογράψει καί γλώσσα πού θά ὁμολογήσει «Βόρεια ἤ Ἄνω ἤ Νέα Μακεδονία» θέλουν κόψιμο ἤ ξερίζωμα. Τελεία καί παύλα. Σέ θέματα Πατρίδος καί Πίστεως δέν χωρεῖσυγκατάβασις.

Δεύτερον: ἡ στάση μας στό θέμα τῆς Μακεδονίας εἶναι ἡ λυδία λίθος γιά τό σύνολο τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς. Ἄνὑποκύψουμε στούς ὠμούς ἐκβιασμούς καί παραδώσουμεἀμαχητί τό ὄνομα ἀνοίγει ὁ ἀσκός τοῦ Αἰόλου. Πέραν τῆς διεθνοῦς ἀνυποληψίας καί περιφρόνησης-πού ήδη…ἀπολαμβάνουμε- δημιουργεῖται κακό προηγούμενο. Ὅλοι-Αλβανοί, Βούλγαροι καί οἱ πάτρωνές τους Τοῦρκοι- θάἀπαιτοῦν, θά ὁρμοῦν καλύτερα, καί ἐμεῖς θά ἐπαιτοῦμε τήν σύμπραξη ἀνύπαρκτων συμμάχων. 
Ὡς γνωστόν οἱ λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις συναγάγουν συμπεράσματα γιά τήν πολιτική τους, ὄχι μέ κριτήριο τήν «ἑτοιμότητα ὑποκλίσεων», ἀλλά μέ κριτήριο τήν ἰσχύ τῶν κρατῶν στίς περιφέρειες, τήν ἱκανότητα – ἀποφασιστικότητα τῶν κυβερνήσεών τους νά ὑπερασπίσουν τά ἐθνικά τους συμφέροντα καί τό εἰδικό γεωπολιτικό βάρος πού ἀναπτύσσουν στούς περιφερειακούς συσχετισμούς ἰσχύος.

Τρίτον: Ἄν συμβεῖ τό ἀπευκταῖο, ἡ προδοσία, εἶναι σίγουρο πώς οἱ Σκοπιανοί εὐθύς θά καταπατήσουν τίς ὑπογραφές τους καί θά θέσουν, ἀπό θέσεως ἰσχύος πλέον, ὅλα τά συμπαρομαρτούντα μέ τό Σκοπιανό ζητήματα: ἀλυτρωτισμός, περιουσίες,ὀνοματοδοσία προϊόντων, τοπονυμίων, ἀεροδρομίων, «μακεδονική» ἐκκλησία, ἱστορική κληρονομιά. 
Μᾶς ἀναμένει, δέν ἔχει σημασία ἄν εἶναι εἰς τό ἐγγύς ἤ τό ἀπώτερο μέλλον, τό μακεδονικό Κόσοβο. Καί τότε θά ἐρωτηθοῦμε ἐμεῖς οἱΜακεδόνες, οἱ γηγενεῖς. «Εἶστε Ἕλληνες ἤ Μακεδόνες; ὅσοιἝλληνες κάτω ἀπό τόν Ὄλυμπο… ἡ Μακεδονία ἀνήκει στούς Μακεδόνες».

Τέταρτον: «Τήν δέ πόλιν σοί δοῦναι οὐτ’ ἐμόν ἐστί οὐτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ…». Ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος, ὁἡρωικός αὐτοκράτορας, διδάσκει ἐς ἀεί. Κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά πουλήσει πατρίδα. Στήν πατρίδα ἀνήκουμε καί δέν μᾶς ἀνήκει. Αὐτό πού κερδήθηκε μέ αἷμα δέν μπορεῖ κανείς νά τό περιφέρει σέ συνέδρια παρανόμων, νά τό διαγράψει μέ τό μελάνι μιᾶς ὑπογραφῆς. Κάποιοι θέλουν νά «ρευστοποιήσουν» κόκαλα ἱερά σέ σταδιοδρομίες, ἀξιώματα ἔδρανα πρωθυπουργικά. «Παίζουνε πασιέντζες τό ἔθνος ὁλάκερο γιά νάἱκανοποιήσουν τίς μωροφιλοδοξίες τους», ὅπως ἔλεγε ὁ Πάν. Κολοκοτρώνης. Ματαιοπονοῦν. Πολλές φορές σταυρώθηκε ὁἙλληνισμός ἀπό ξένους καί βαρβάρους, πολιτισμένους καίἀπολίτιστους, πολλές φορές καί ἀπό τούς δικούς μας, τούςἐφιάλτες καί μηδίζοντες, παλαιούς καί νέους, ἀλλά, «ἰδού ζῶμεν». «Τρῶνε ἀπό μας καί μένει καί μαγιά». Καί ἄλλη φορᾶ ἡΜακεδονία χάθηκε μέ τό μελάνι τῆς ὑπογραφῆς. 
Τό 1878 ἡσυνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου τήν παραχωροῦσε σχεδόν ἐξὁλοκλήρου στή Βουλγαρία. Εἰς μάτην. Κατέπεσε μέσα σέ λίγους μῆνες τό ψεῦδος καί ἡ ἀδικία. Ἡ συνθήκη τοῦ Βερολίνουἀποκατέστησε τήν τότε τάξη τῶν πραγμάτων. Σ’ αὐτά τά ζητήματα λειτουργοῦν καί πνευματικοί νόμοι. «Τοῦ Κυρίου ἡ γῆκαί τό πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καί πάντες οἱ κατοικοῦντεςἐν αὐτῇ». (Ψαλμός, ΚΔ΄).

Πέμπτον: Τυχόν ὑπογραφή σέ κείμενο καταισχύνης καί διασυρμοῦ πού θά ἀναγνωρίζει κράτος Μακεδονίας, θά τινάξει στόν ἀέρα τήν ἑλληνική ἐκπαίδευση. 
Θά παρουσιαστοῦμεἐνώπιον τῶν μαθητῶν μας ψεῦτες, ὑποκριτές, μέ ἔλλειψη φιλοπατρίας, ἀφοῦ τόσα χρόνια διδάσκουμε μία καί μοναδική Μακεδονία, ἀναπόσπαστο τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἐλεγχόμαστεἔτσι γιά τήν πνευματική μας ἀνεντιμότητα, γιά τήν παιδαγωγική μας εἰλικρίνεια. Ὅταν ἀντικρίσουν οἱ μαθητές μας στίς ὀθόνες τούς Σκοπιανούς νά πανηγυρίζουν γιά τήνὑποκλοπή, καί τούς χάρτες νά ἐμφανίζουν «Νέα Μακεδονία», τί θά τούς ποῦμε τό ἄλλο πρωί; Πῶς ὁ φιλότιμος καί εὐαίσθητοςἝλληνας δάσκαλος θά ἀτενίσει τό βλέμμα τῶν μαθητῶν του; Θά μᾶς τοξεύει ἀλύπητα ἡ ἀπορία ἡ εἰρωνεία, ἡ ἀγωνία τῶν παιδιῶν γιά τήν ἐπερχόμενη θύελλα.

Ντροπή νά ντροπιαστοῦμε ωρέ!! 8500 νεκροί πολεμιστές στό Κιλκίς, τό 1913, ἔπεσαν γιά τήν Μακεδονία μας. Θά καταδεχτοῦμε να μαγαρίσουμε τό χῶμα πού φιλοξενεῖ τά κόκκαλά τους τά ιερά;

Τήν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας οἱ γυναῖκες ἔδιναν στό παιδί πού βαφτίζανε μία εὐχή: «Μή χάσεις τό ὄνομά σου»,ὑπονοώντας τόν κίνδυνο ἀλλαξοπιστίας. Καί σήμερα στήνἀλαλιασμένη ἐποχή μας μιά πρέπει νά εἶναι ἡ εὐχή καί ἡπροσευχή μας: νά μήν χάσουμε τό ὄνομά μας, τό ὄνομά μας πού εἶναι Μακεδονία.

Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος-Κιλκίς
Μέλος του ΙΗΑ

Η αμαρτία της πορνείας δεν είναι αρκετή για τους δαίμονες: ο σοδομισμός και η παιδεραστία θα δοθούν απλόχερα



...Η κοινή αμαρτία της πορνείας δεν είναι αρκετή για τους δαίμονες: ο σοδομισμός και η παιδεραστία θα δοθούν απλόχερα ως υπέρτατες εκδηλώσεις της ελευθερίας. Η προπαγάνδα αυτών των απαίσιων αμαρτιών θα αποκτήσει απίστευτη δύναμη – ακόμα πιο ισχυρή από την ίδια τη σεξουαλική ακολασία. Περιπτώσεις ομοφυλοφιλικών γάμων θα παίρνουν τέτοια προβολή όσο και η ανακάλυψη των αντιβιοτικών στην εποχή τους...Όλοι όσοι αντιστέκονται σε αυτές τις δαιμονικές εφορμήσεις θα θεωρηθούν ότι καταπατούν την ελευθερία των άλλων, ως αφάνταστα αμαθείς ή ακόμα και εχθροί του κράτους και των συμφερόντων του, καθώς όλα τα κράτη θα έχουν ως απώτερο σκοπό τους τη διαφύλαξη των δαιμονικών ελευθεριών αντί των ηθικών αξιών.

Ακόμα περισσότερο καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που θα χτυπηθούν από τρομερές αρρώστιες, σεξουαλικά μεταδιδόμενες, θα είναι τόσο μεγάλος και οι πόνοι των θυμάτων θα είναι τόσο απαίσιοι, ώστε η κοινωνία τελικά θα δεχτεί την αυτοκτονία σαν μια ανάπαυλα, σαν πράξη ελέους. Οι αρχές θα φτάσουν ακόμα και στο σημείο να εξωθούν τους ανθρώπους να το κάνουν. Τα πάντα θα στοχεύουν στην καταστροφή των ψυχών αυτών που πλανήθηκαν. Μια ακόμα φριχτή δαιμονική παγίδα θα παρακινεί τους ανθρώπους να αυξήσουν τα κέρδη τους, να επιζητούν πλούτη ως ύψιστο σκοπό της ζωής. Το ίδιο το πάθος της αντιζηλίας (του πλούτου των άλλων) από μόνο του είναι επιζήμιο, όπως όλα τα πράγματα που γίνονται χωρίς μέτρο. Και η υπερβολή οδηγεί στη καταστροφή της φύσης. 
Το δεύτερο μέρος αυτής της παγίδας εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτός ο πλούτος. Τι είναι τα σημερινά χρήματα; Ένα φάντασμα, μια ψευδαίσθηση, όπως όλα τα «θαύματα» του διαβόλου. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων βρίσκεται στις τράπεζες ή σε ομόλογα. Αυτές οι τράπεζες θα πτωχεύσουν και οι άνθρωποι θα γονατίσουν! Αυτό μπορεί να γίνει αστραπιαία. Έχουν ήδη γίνει αναρίθμητες και επιτυχημένες πρόβες αυτού του πράγματος. Η βιομηχανία θα παραλύσει εξαιτίας φυσικών συμφορών και πολέμων. Επομένως με τι θα μείνει ο άνθρωπος; Με μια μάζα από άχρηστα πράγματα, για τη συγκέντρωση των οποίων ξόδεψε χρόνια από τη ζωή του. Τώρα βλέπει ότι η αξία τους είναι εντελώς σχετική, ακόμη και σε έναν ασφαλή και ευτυχισμένο κόσμο, και βεβαίως τίποτε δε θα αξίζουν σε ένα κόσμο καταστροφής και αφανισμού.

Ξέρω ότι σας έχω φοβίσει υπέρμετρα με τις αφηγήσεις μου. Αλλά πιστέψτε με ότι είναι ακόμα πιο τρομερά να τα βλέπεις! Αυτό που είδα είναι ακόμα πιο άσχημο και απαίσιο από αυτό που θα μπορούσα να σας περιγράψω με λόγια. Ωστόσο, δεν μπορώ να σας τα πω όλα, καθώς δεν πρέπει να σας προκαλέσω κατάθλιψη και να πέσει στο παρόν το ηθικό σας, με τα οράματα μου για το μέλλον. 

Αυτό ήταν ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ορθοδόξου κληρικού π. Αλεξάντερ Κρασνώφ «Πνευματικές συζητήσεις και Διδαχές του γέροντος Αντωνίου». Ελπίζουμε ότι η εξιστόρησή μας αυτή δε θα σας αφήσει να πέσετε σε απελπισία, αλλά αντιθέτως, θα σας εμπνεύσει ώστε να γίνετε πιο ζηλωτές στην εκπλήρωση των εντολών του Κυρίου, διότι εκεί βρίσκεται ο δρόμος της Σωτηρίας, όπως υποσχέθηκε ο Κύριος σε όλους τους πιστούς Χριστιανούς.

Όραμα - προφητεία του Γέροντα Αντωνίου Ρώσου μοναχού το 1970 Με τη φροντίδα της Tatyana Shvetsova, από τη «Φωνή της Ρωσίας».






ΑΦΟΥ ΟΛΟΙ.... ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ... ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ


ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ (salpismazois):
Αφού όλοι σιωπούν... μιλά ένας Άγιος...
π. Φώτιος Βεζύνιας.

Η Εκκλησία του Θεού δεν έχει μείνει χωρίς ποιμένα, μολονότι την έχουν κατατοξεύσει. 
Και «πύλαι άδου» δεν έχουν καταφέρει να την καθυποτάξουν. Ούτε ανέχεται να κάμνει κάτι και να λέγει αντίθετα προς τους καθιερωμένους («κειμένους») όρους και νόμους. 

Όμως πολλοί ποιμένες ποικιλοτρόπως έγιναν άφρονες. Διότι και συνόδους εσυγκρότησαν μεγάλες και πολυπληθείς, και θεώρησαν τους εαυτούς τους ότι είναι Εκκλησία Θεού, και φρόντισαν να φαίνονται ότι υπερασπίζονται τους «κανόνες». 
Στην πράξη όμως εστρέφονταν εναντίον των κανόνων. Λοιπόν, Σύνοδοι δεν είναι όταν μαζεύονται απλώς ιεράρχες και ιερείς, έστω και αν είναι πολλοί. Διότι είναι καλύτερο, λέγει ο λόγος του Θεού, να είναι ένας που κάνει το θέλημα του Κυρίου, παρά μυριάδες που το παραβαίνουν. 

Η Σύνοδος λοιπόν πρέπει να γίνεται εν ονόματι Κυρίου με ειρήνη και με τήρηση των «κανόνων» και οι καταδικαστικές και οι αθωωτικές αποφάσεις να μην λαμβάνονται όπως τύχει, αλλά όπως ορίζει η αλήθεια και οι κανόνες και οι γνωρίζοντες την ακρίβεια. 
Διότι ο τέλειος λόγος του Θεού δεν μπορεί από τη φύση του να δένεται και να ορίζεται όπως θέλει ο καθένας. Και στους ιεράρχες σε καμία περίπτωση δεν έχει δοθεί εξουσία να παραβαίνουν τους «κανόνες», παρά μόνο να συμβαδίζουν με τα όσα έχουν γίνει αποδεκτά και έχουν αναγνωριστεί, και να ακολουθούν τους πριν από αυτούς Πατέρες. Δεν επιτρέπεται λοιπόν ούτε η δική μας τοπική Εκκλησία ούτε καμία άλλη, να κάμνει κάτι παραβαίνοντας τους κείμενους νόμους και «κανόνες». Διότι, αν γινόταν αυτό το Ευαγγέλιο θα ήταν κενό και οι κανόνες άχρηστοι. Οπότε κάθε επίσκοπος κατά την διάρκεια της αρχιεροσύνης του, επειδή θα του ήταν επιτρεπτό να ενεργεί με τους ομόφρονές του όπως θα ήθελε, θα ήταν ένας νέος Ευαγγελιστής ένας άλλος Απόστολος και άλλος Νομοθέτης!!.

Ευτυχώς δεν συμβαίνει αυτό, διότι έχουμε παραγγελία από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο, αν κάποιος διδάσκει η μας προστάζει να κάνουμε κάτι αντίθετο προς αυτό που παραλάβαμε, που να είναι δηλαδή αντίθετο προς τους «κανόνες» των κατά καιρούς οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, αυτός να μην είναι αποδεκτός στην Εκκλησία και να μη λογαριάζεται μεταξύ των αγίων χριστιανών.

Σ΄ αυτούς τους χρόνους που ζούμε, που ο Χριστός διώκεται, όποιος έχει κάποιο εκκλησιαστικό αξίωμα και ξεχωρίζει για τη χριστιανική του γνώση, οφείλει να διακρίνεται εις το να λαλεί και να διδάσκει το λόγο της ορθοδοξίας. Όμως και εκτός αυτού. 
Εάν κάποιος είναι απλός μαθητής, έχει χρέος να λέει με θάρρος και παρρησία την αλήθεια, με ελεύθερη τη γλώσσα του….

Αλλά πώς φτάσαμε να προτιμούμε την ησυχία των μοναστηριών μας περισσότερο από το Θεό; και την καλοπέρασή μας από την υπέρ του αγαθού κακοπάθεια; Που είναι η δύναμη και η δόξα του μοναχικού μας τάγματος; Θυμηθείτε πως οι μακάριοι άγιοι Σάββας και Θεοδόσιος, την ώρα που ο βασιλιάς Αναστάσιος πήγε με το μέρος της δυσμενούς αιρέσεως, ξεσηκώθηκαν και πρωτοστάτησαν με ζήλο προμαχώνας για την ορθόδοξη πίστη. 
Και αυτό το έκαναν αναθεματίζοντας μέσα στην Εκκλησία, με τους ομόφρονές τους Ορθόδοξους, τους αιρετικούς, και αποστέλλοντας στο βασιλιά τη διαμαρτυρία τους, βεβαιώνοντας τον ότι θα προτιμούσαν τον θάνατο παρά να μεταβάλλουν κάτι από τα παραδεδομένα και καθιερωμένα δόγματα…

Εάν λοιπόν το μοναχικό τάγμα δεν θεωρήσει ότι όλα είναι σκύβαλα δηλαδή τα τιποτένια, και εννοώ τις όποιες ανέσεις των μοναστηριών και τα συναφή, πως τότε ο λαϊκός, όταν κληθεί να ομολογήσει την πίστη του, (πώς) θα μπορέσει να παραθεωρήσει γυναίκα, παιδιά και τα σχετικά; Γι΄ αυτό σας θυμίζω: να μην σιωπήσουμε μπροστά στην πρόκληση των αιρετικών, για να μη γίνει η σιωπή μας η κραυγή της αμαρτίας των Σοδόμων. 

Ας θυσιάσουμε τα κάτω, για να κερδίσουμε τα άνω. Ας μη γίνουμε σκάνδαλο για την Εκκλησία του Θεού…. Εάν λοιπόν είναι κάποιοι αληθινοί μοναχοί, ας το δείξουν στην παρούσα περίσταση με τα έργα τους. Και έργο του Μοναχού είναι να μην ανέχεται ούτε η παραμικρή καινοτομία να εισχωρήσει στη γνησιότητα του ευαγγελίου και αυτό, για να μη δώσουμε το παράδειγμα στους λαϊκούς ότι προτιμούμε την αίρεση και την αιρετική «συν-κοινωνία», και έτσι έχουμε να δώσουμε λόγο για την απώλειά τους!

«Η εντολή του Κυρίου είναι να μη σιωπάμε τον καιρό που η πίστη μας βρίσκεται σε κίνδυνο. Ώστε, όταν για την πίστη ο λόγος, δεν μπορείς να πεις ποιος είμαι εγώ; ένας απλός ιερέας, άρχοντας, στρατιώτης, γεωργός, φτωχός. Δεν μου πέφτει λόγος και φροντίδα για αυτό το ζήτημα. Αλίμονο, οι λίθοι θα κράξουν και εσύ θα μείνεις σιωπηλός και χωρίς φροντίδα;».

«Αυτή είναι η ευαγγελική πίστη ημών των αμαρτωλών. Αυτή είναι η αποστολική ομολογία ημών των ευτελών. Ακόμα και ο Πέτρος και ο Παύλος αν μας πουν αντίθετα πράγματα, ακόμα και αν έλθει άγγελος από τους ουρανούς και μας διδάξει άλλο ευαγγέλιο, να μην τον δεχτείτε, γιατί δεν ακολουθεί την υγιή διδασκαλία της πίστεως».

«Και όλα τα καλά του κόσμου να προσφέρει ένας άνθρωπος που αποδέχεται την αίρεση φίλος του Θεού δεν γίνεται. Είναι εχθρός Του. Και αν κάποιος καθίσει να φάει και να πιει με αιρετικούς, έχει ευθύνη».

«Δεν είναι ‘οικονομία’ να κάνουμε να αθετούμε αυτά που μας παραδόθηκαν, ούτε να κάνουμε οποιαδήποτε, μικρή παραχώρηση ανάλογα με τις περιστάσεις και τη λογική μας κρίση».

« Όποιοι είναι, στους καιρούς μας, αληθινοί μοναχοί, να το δείξουν εμπράκτως. Και έργο του Μονάχου είναι να μην ανέχεται ούτε την παραμικρή καινοτομία και αλλοίωση στο ευαγγέλιο. Ένας που ευδοκιμεί στο έργο του Θεού είναι προτιμότερος από χιλιάδες άλλους που καμαρώνουν για την αυθάδεια τους. Αλλά συ, αν θέλεις προτίμησε να είσαι με το πλήθος των πνιγμένων παρά να σωθείς μαζί με τον Νώε. Όσο για μένα, επίτρεψέ με να τρέξω και να σωθώ με τους ολίγους μέσα στην κιβωτό δηλαδή στην ασφάλεια της Εκκλησίας».

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ: "ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΑΞΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ" 
εκδ. "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"